W poprzednich odcinkach.
Omahy i Kolonii już nie ma.
Co?
To ja włożyłem kij w mrowisko. Za dużo pytań.
Wiem, że chcą mojej śmierci.
Podobno jednego znalazłaś.
To Silas Plaskett.
- Co to za miejsce? - Obrzeża.
To przewodnicząca rady, która tu rządzi.
Indira.
- Cieszę się, że się odezwałaś. - Miała pani rację.
Sama nie przetrwam.
Zasłużyłeś na to.
- Co...? - Wpadłem na twój trop.
W porządku? Jesteś cała?
Znalazłby mnie.
Musimy stąd wiać.
Czekaj! Znajdą go.
Cholera. Chodźmy.
W porządku?
- Słyszę coś. Przeszukaj ścieżkę. - Słyszeli.
Nie może uderzyć o ziemię.
Zgubiłem nóż. Zrób to.
Zrób to!
Gamma pięć, baza druga.
- Ścieżka czysta. - Chowaj się.
...północ, północny zachód, odbiór.
Odbiór.
Delta 1-4, odbiór.
THE WALKING DEAD: NOWY ŚWIAT
Mam o coś pytać czy...
poczekać, aż będzie gotowa?
Kto wie, co przeżyła i co musiała zrobić.
A teraz dowiedziała się, co stało się w domu...
- Nie mogę... - Ale...
Będzie tu.
To najważniejsze.
A Iris...
Wiedzą, gdzie jest, prawda?
Jutro na pewno przywiozą i ją, i Felixa.
Będą bezpieczni.
Jak Hope.
- Która godzina? - Wiem. Jest późno.
- Muszę... - Powinienem...
- Przygotuję pokój. - Nie.
Chcę, by o nas wiedziały.
Ale chwila musi być trochę lepsza.
Już niedługo będzie trochę lepsza.
Co jest?
Ciągle myślę o tym, że...
gdybym nie wspomniała o niej sierżantowi Millsowi...
- To nie była tajna informacja. - Wiem, ale...
Mogłam się domyślić.
Żadna przydatna informacja się tu nie marnuje.
Dobrze.
Może...
spójrzmy na to z naukowego punktu widzenia.
Jeśli dopuścimy nowe interpretacje i dane
i spojrzymy na to z holistycznego punktu widzenia,
brak dyskrecji uratował moje córki.
- Gdyby nie odeszły... - Pocieszasz mnie.
Jestem szczery.
- Widzimy się jutro. - Dobrze.
Pomyśl życzenie.
Masz trochę białka.
Skończyłam 17 lat, nie podnoszę ciężarów.
Wybacz.
Myślałem, że byłaś głodna.
Nie byłam.
Felix dobrze się nami zajął.
Fasola zdecydowanie mi się przejadła, ale...
i tak mieliśmy szczęście.
Byłaś...?
Byliście w jakimś niebezpieczeństwie?
Możemy o tym nie rozmawiać?
Tak, pewnie.
Szczerze?
Najtrudniejsze było martwienie się o ciebie.
Nie wiedziałam, czy coś ci jest...
Ale teraz cię widzę i wiem,
że droga była tego warta.
Chcę, by Iris i Felix byli bezpieczni.
Są.
Staliśmy się dużo silniejsi.
Czekaj, aż zobaczysz Iris.
Jest niezła w zabijaniu.
Pustych.
Armia Republiki Obywatelskiej...
podchodzi do wszystkiego z zimnym pragmatyzmem,
z którym się nie zgadzam.
- Nie wiedziałem... - Tato...
- Nie musisz tego wyjaśniać. - Muszę.
Pomimo że nigdy nie chciałem cię popychać i wolałem,
byś sama wybrała swoją drogę,
część mnie miała nadzieję, że pójdziesz w moje ślady.
A teraz jesteś tu ze mną. W tym samym miejscu.
Bez żadnego wyboru.
Czyli musimy iść za ciosem?
Nie wiem.
A ten w kurtce?
Ten?
Odpowiedni wzrost.
- Trochę chudy, ale może... - Trochę?
Przypomina pył.
Znajdziemy innego.
Zajmę się tym.
Hej. W porządku?
Tak.
Na północ jest wąwóz. Głupki czasem się tam gromadzą.
Nawet jeśli nam się poszczęści, to...
Masz lepszy pomysł? Słucham.
Okej.
Mówiłeś, że przyjście tu jest niebezpieczne.
Rozumiem. Też bym się złościła.
Więc czemu?
Właśnie, czemu?
To nie byli puści.
Romano zabiła armia.
Próbowali zabić Willa. I zabiliby nas wszystkich.
Więc czemu nie wszystkich w domu? Czy w Omaha?
Zaraz. Myślisz, że stoi za tym armia Republiki Obywatelskiej?
- Bo dlaczego mieliby to ukrywać? - Nie wiem.
Mówimy o 100 tysiącach ludzi.
A ty mówisz, że chcieli, byśmy wszyscy umarli. Dlaczego?
Nie zagrażaliśmy im.
Może mieliśmy coś, czego chcieli.
Chcieli Hope.
Wiele zrobili, by ją zdobyć.
Mnie też to przyszło do głowy.
Chwilę.
Mamy zwycięzcę.
To musi zadziałać z daleka.
Wy idźcie po żołnierza. Ja go zaprowadzę.
Spotkamy się na miejscu.
Uda się.
Chodź.
Jak się nazywasz?
Silas. Plaskett.
A ty?
Dennis. Znaleźli cię samego?
Tak.
To wciąż Nowy Jork?
Spróbuj, a cię powstrzymam i pójdziesz siedzieć.
Pewnie na bardzo długo.
Powiesz mi, dokąd jedziemy?
Jedno zmartwienie mniej.
Jesteśmy.
Podpułkowniczko. Doktor Bennett prosi o spotkanie.
Wpuść go.
Doktorze Bennett. Co słychać?
Hope się zadomowiła?
Odkryła, że wszyscy w jej domu zostali zabici
po tym, gdy ją zmanipulowaliście.
Nie zadomowi się, póki Iris i Felix
nie będą bezpieczni.
To zrozumiałe. Ściągnięcie ich jest naszym priorytetem.
Chcę po nich pójść wraz z zespołem.
Powinni zobaczyć znajomą twarz,
a nie hełmy.
Niestety to niemożliwe. Grupa już wyruszyła.
Natychmiast ich wysłałam.
Będę informować pana osobiście.
Tak jak o mojej ochronie?
Och.
Przykro mi.
Okazało się, że przez okolicę przechodziła kolumna.
Opóźniła ich powrót.
Ale na pewno
wrócą cali i zdrowi, jak cała reszta.
Podróż pana córki to pewnie szok.
Zachęciła ich pani do dalekiej podróży. Bez ochrony.
Sierżant sztabowa Mallick radzi sobie z zagrożeniem.
No tak.
Huck. Pani kret.
Na tyle wycenia pani bezpieczeństwo moich dzieci.
Ten...
jeden żołnierz znaczy dla mnie więcej niż ich milion.
Jennifer Mallick to moja córka.
Wieczorem chcę tu widzieć resztę rodziny.
Bo zerwę współpracę.
Nie pracuje pan dla mnie.
A dla Republiki Obywatelskiej. Jak ja.
Chronimy ją, zabezpieczamy zasoby.
Pana córka jest jednym z nich.
Przyprowadziliśmy ją tutaj do pana
pod warunkiem, że się zmieni.
Wiedzieliśmy, że i pan, i ona to odkryjecie.
Dorastała odizolowana.
Musiała zobaczyć, jaki jest prawdziwy świat,
by zrozumiała, o co walczymy i jaką odgrywa rolę.
Nawet jeśli to znaczy, że pan zapomni o swojej.
Nie zaryzykowalibyśmy tego planu
bez przeprowadzenia analizy psychologicznej was obojga.
Wiedzieliśmy, że może być pan zły
i czuć się zdradzony,
ale wciąż będzie pan pracował nad najważniejszym:
budowaniem aparatu badawczego,
który uratuje ludzkość.
Najważniejsza jest dla mnie rodzina.
Oczywiście.
Mówił pan to w wiadomościach, które przechwyciliśmy.
A jednak je pan opuścił.
Złamał pan zasady. Naraził je pan na niebezpieczeństwo.
Uznaliśmy, że przymkniemy na to oko.
Co pan tam napisał? To był "błąd w ocenie".
Mała rada: proszę ich więcej nie popełniać.
Może pan odejść.
Jakieś wieści o zaginionym żołnierzu?
Sześć ekip szukało go cały ranek. Wciąż nic.
A zaginiony członek ochrony doktora Bennetta?
Ślad po nim zaginął.
Widzi pani jakiś związek?
Przygotuj transport.
OCHRONA
KAMERY STRAŻNICY
PATROL
Cześć, Hope.
Wybacz.
Zobaczyłam cię
i rozpoznałam twoją twarz ze zdjęcia na biurku taty.
Na którym masz jedwabną sukienkę i glany.
No tak. Zimowy bal.
Jestem Lyla, koleżanka taty.
Miał się tu z tobą spotkać,
ale czeka na informacje o twojej siostrze.
Może cię oprowadzę?
Albo zrobimy to innym razem, jeśli tak wolisz?
Nie, w porządku. Oprowadź mnie.
Włóż to.
Ruchy.
Webb.
Raport.
Złowiliśmy B04. Padł akumulator. Dałem go do dwójki.
Już kończymy, potem sprzątanie i ładowanie.
Do 18.00 się wyrobimy.
- Zgodnie z planem. - Dobrze.
Poruszymy ziemo i niebę.
- Stary. - To śmieszne.
Wcale nie.
Webb, Tiga, Grady, to Plaskett.
Dołączy do nas w oczyszczaniu.
Wyszkolicie go i zaopatrzycie w narzędzia.
Zabij.
Dźgnij i przekręć.
Mam mieć raport o zabitych na biurku przed zachodem słońca.
Tak jest.
Wracać do pracy.
"Poruszymy ziemo i niebę"? Co za absurd.
ZMDT. Za Mądre Dla Tigi.
Co tu było wcześniej?
Nim runęło niebo?
Ośrodek badawczy finansowany przez rząd.
Eksperymentowano z ciemną materią i cząsteczkami elementarnymi.
A wcześniej była tu kopalnia diamentów.
Szyby wentylacyjne i stabilność obiektu pasowały do badań,
które należało chronić przed promieniowaniem słonecznym.
A teraz...
używamy laboratoriów do własnych celów.
Pokażę ci.
DRZWI POŻAROWE ZAMYKAĆ
Przygotowujemy się tutaj do tego,
by pewnego dnia odkryć, czemu niebo runęło.
Szukacie lekarstwa.
Chcemy odkryć, co sprawia, że ludzie się zmieniają.
Może to grzyb, bakteria, wirus, a może coś jeszcze innego?
Tak, to jedno z założeń.
Chcemy też znaleźć sposób
na pozbycie się tych już zmienionych.
Badamy i mamy nadzieję, że odkryjemy,
czemu zmarli nie umierają.
Co spowalnia ich tempo rozkładania się
i co ich syci.
Chcemy dezaktywować te aspekty,
wyeliminować nieumarłych
i usunąć ich z powierzchni ziemi.
Sądzisz, że to możliwe?
Po to tu jestem.
- Ty tak nie sądzisz? - To trochę naciągane.
To przyszłościowe podejście.
Uczymy cię wszystkiego, a potem,
gdy prowadzisz badania, ty uczysz.
Przekazujesz wiedzę następnemu pokoleniu i następnemu.
Skończyłam 17 lat, a wy już zaplanowaliście mi życie.
Dobieramy też optymalne dla wieku posiłki
i znajdziemy ci idealnego genetycznie samca.
Wybacz, nie mogłam się powstrzymać.
Gabinet taty jest tam.
- Hej. - Cześć.
Ach tak, formularze z rozbieżnościami.
Przejrzę je rano.
Jestem pewna, że to błąd przy wprowadzaniu danych,
ale jeszcze sprawdzę.
WSTĘP DLA UPOWAŻNIONYCH
Możemy spotkać się na miejscu?
LABORATORIA
Widziałam łazienkę z czterema ścianami.
Nie mogę tego przegapić.
Gabinet ojca
jest za drzwiami, na prawo i na samym końcu.
Pomóc w czymś?
Tak.
Szukam łazienki.
Wyłącznie dla upoważnionych?
Wszyscy wiedzą,
że oni mają dużo lepsze łazienki.
Pewnie o tym wiedziałem i zapomniałem,
bo to nie brzmi jak oszustwo, które
wymyśliłaś na poczekaniu.
Jestem Mason.
Przyleciałaś wczoraj, prawda?
- Tak, skąd wiesz? - To małe miejsce.
No tak.
Przykro mi z powodu Omaha.
Dlatego nosimy opaski.
Jeśli jesteś ciekawa, co tam jest, pozwól.
- I po to ten napis? - Poważnie podchodzą do swojej pracy.
Nie każdy sobie może coś wziąć ot tak.
Chętnie złamię zasady, jeśli masz na coś ochotę.
Chcę mopa.
Przestań.
Robię sobie jaja.
- Po co mi mop? - Nie wiem.
Chciałam cię sprawdzić.
I zrobiłeś.
Miałem się potem spotkać z grupą badawczą,
ale chętnie cię oprowadzę.
Jestem właśnie w trakcie wycieczki...
Jak się nazywasz?
To małe miejsce,
więc pewnie już to wiesz.
Do zobaczenia, Hope.
Nie można im ufać.
Zabiła żołnierza armii jedną z naszych broni.
A jego szukają. Narażają nas na niebezpieczeństwo.
Mamy plan. Wszystko się ułoży.
Dajcie nam szansę, by to naprawić.
Nie mogą tu zostać.
To zbyt niebezpieczne.
Zwłaszcza że są dość skryci.
Grzebał pan w rzeczach?
W środku jest lista miejsc składu zapasów, paliwa...
- Jeśli się dowiedzą... - Nie.
Jeśli nasz plan zadziała, pomoże nie tylko mnie.
Ochroni was wszystkich.
Pozwólcie nam zostać.
- Kryjcie się. Już! - Co?
Cholera.
- Chcą tylko mnie. - Chodź.
- Moje księgi. - Stój.
Wiesz, co stracimy, jeśli ich ukryjemy.
I nie o to nam chodzi. Milcz.
Podpułkowniczko. Co za niespodzianka.
Wybacz, że wpadam bez uprzedzenia,
choć wasze czujki na pewno was o tym poinformowały.
Zawsze miło panią widzieć.
Dziękuję. To niestety nie jest wizyta towarzyska.
Jak możemy pani pomóc?
Przyjechałam, bo prowadzimy dochodzenie.
To twój?
Tak.
Wow.
Piękny.
Wciąż mam twój portret Jennifer.
Podoba mi się.
Co słychać u pani córki?
Nie widzieliśmy jej od...
Ile to już? Dwa lata?
- Wciąż na misji? - Właśnie wróciła do domu.
Dobrze mieć ją znów obok.
To wielka odpowiedzialność, prawda?
Tak wiele osób powierza ci
swoje życia i przetrwanie.
Przyjechałam w sprawie ochrony.
Niedaleko stąd zaginął wczoraj jeden z moich żołnierzy.
Nie sądzi chyba pani, że moi ludzie...
Nie. Oczywiście, że nie.
Nikt nie wystawiłby na próbę naszego układu.
Sądzimy, że to ktoś w ośrodku
sprawia problemy.
Nie widzieliśmy tu nikogo nowego.
Zauważyłam zniszczony mur.
Dla waszego bezpieczeństwa nasi żołnierze przeszukają wioskę.
Upewnimy się, że nikt się tu nie wkradł.
To nie jest konieczne.
Mur został naprawiony, a nas chronią strażnicy.
Oczywiście, ale przezorny zawsze ubezpieczony.
Piękne.
Ten jest nowy.
Jakie szczegóły...
Podpułkowniczko.
Mów.
Widzimy 496, krata 3, Watkins Glen.
Przyjęłam. Jadę. Bez odbioru.
Chyba znaleźliśmy zaginionego żołnierza.
Przepraszam za najście, Indiro.
Następnym razem porozmawiamy na spokojnie.
Na pewno.
LABORATORIUM
DOSTĘP OGRANICZONY
Hej.
Pomyślałam, że dobrze by było,
gdyby tata wtajemniczył cię w swoje sprawy.
Więc gdzie dokładnie jest?
Nie jestem pewna.
- Ale chciał... - Wiem.
Bardzo chciał tu być.
Wiem, że bardzo cię kocha.
Po prostu...
nie ma wyboru. Musi ciężko pracować.
Robi to...
Tak, dla mnie i siostry, dla przyszłości. Wiem.
Poznałam...
wielu rodziców, którzy czują się teraz bezsilni.
Chcą...
by życie ich dzieci było lepsze.
Chcą…
zrobić coś, by z tym walczyć.
Ale nie mogą.
Nie wiedzą jak. Mają tylko marzenia.
Polegają na takich jak twój tata. By zrobił to, czego oni nie potrafią.
Wyobrażasz sobie, jak się żyje pod taką presją?
Twojego taty tu nie ma,
ale wciąż może cię wtajemniczyć.
Zgasisz światło?
WIDEOPREZENTACJA ARMII
Witam partnerów Republiki Obywatelskiej.
Mam nowe wieści w sprawie
postępu, którego dokonujemy w ośrodku.
Zeszłej wiosny użyliśmy własnego biorecordera
i połączyliśmy go z pniem mózgu umarłego.
Pomimo błędów, które naprawiamy,
udało nam się zapisać i przekazać
biologiczne reakcje umarłego na bodźce środowiskowe
i zdobyliśmy cenne dane, które
pomogą nam przewidzieć ich zachowanie.
Próbowaliśmy tego latami,
a twojemu tacie wystarczyły dwa miesiące.
Jego umysł jest naprawdę wspaniały.
Program, choć wciąż w powijakach,
już teraz stanowi dla nas skarbnicę wiedzy.
Niewielkie zmiany w chemii mózgu,
w prędkości sugerujące mechanizm pościgu,
wpływ pogody na ruch i świadomość...
Dzięki ogromowi danych
otworzą nam się ścieżki do innych badań.
Ścieżka, którą zajmuję się osobiście,
to zakażanie zmarłych grzybami, które porastają martwicze ciało.
To możliwe.
Jeśli zmodyfikujemy istniejący grzyb,
pewnego dnia przyspieszymy proces rozkładu umarłych
i nie będą już oni dla nas aktywnym, ruchomym zagrożeniem.
Oddaję głos doktorowi Ellisowi,
by opowiedział o postępach w swojej dziedzinie...
Dowody wskazują na walkę, która skończyła się tak.
To na pewno oni?
Ekipa ratunkowa może zbadać...
Ciała zostaną zmyte, nim ekipa się tu zjawi.
Ale spróbujmy.
Zajmie się tym wyłącznie autoryzowany personel.
Oszczędźmy zmartwień dr. Bennettowi.
CO WIEDZIEĆ W ERZE NIEWIEDZY
DLA HOPE I IRIS,
NIECH PRZYSZŁOŚĆ ŚWIECI JASNO W WASZYCH OCZACH
I OŚWIETLA WASZE CZYNY.
Wybacz, planowałem tu posprzątać.
W porządku.
W tym bałaganie czuję, jakbym była w domu.
Próbowałem dowiedzieć się czegoś o Iris i Feliksie
i wszystko sobie poukładać.
Lyla mówiła, że cię oprowadziła. Co sądzisz?
Szczerze?
Myślałam, że będzie więcej wieży strażniczych i psów.
Tak.
Miałeś na myśli swoją dziewczynę?
Powiedziała ci.
Nie musiała.
Jej rzeczy stoją w łazience i nazwała cię geniuszem 89 razy.
No tak.
Jest w porządku.
A jeśli twoja praca jest dla ciebie ważna, to dla mnie też.
Jest, ale...
Ale co?
Iris i Felix.
Nie było ich w domu opieki.
Armia przeszukuje teren, ale ich nie znalazła.
Pojechałyście z Huck ciężarówką
i mówiłaś, że Felix ledwo chodził, więc jak…?
Jeśli czuliby, że muszą iść, Felix by poszedł.
Na pewno mówisz mi o wszystkim?
Proszę, musisz być ze mną szczera.
Hope?
Co się dzieje?
Dzięki.
Wciąż nie rozumiem, co tu robicie.
Kilka razy w tygodniu zwabiamy martwych światłem i muzyką,
wysadzamy ich i sprzątamy.
Gdzie jadą te części?
Do hotelu na Kajmanach.
Wywozimy je stąd. Mamy ciężarówki.
Plaskett. Zostaw to.
Za mną.
Armia zawsze przysyła tu ludzi,
których znajduje?
Nie.
A reszta? Grady i Tiga...?
Zaciągnęli się. Chcieli czuć się ważni.
Tutaj?
To miejsce było pierwszym tego typu.
Teraz w stanie jest takich sześć. I są większe.
Stadiony, areny...
zarządzane przez personel wojskowy.
Biorą udział w eksperymencie masowego wybijania.
Według założeń...
możemy oczyścić stan i zapobiec nowym wizytom.
Znaleźć punkt oparcia.
Odbudować zasoby stanu
w ramach energii, rolnictwa, handlu...
Tu...
się do tego przygotowujemy.
To tutaj robimy.
Zaczynamy od nowa.
Ty też to robisz?
Jestem mechanikiem.
Ciężarówki, śmigłowce...
Szkolę innych i naprawiam to, co jest zepsute.
Przyczepa na końcu jest twoja.
Wrócę rano. Webb będzie rządził.
Zaraz, wyjeżdżasz?
Dokąd jedzie?
Do OB. Podrzuci im martwego.
OB?
OB, czyli...?
Ośrodek badawczy, tak.
Zaczepię się tam kiedyś. Może jako strażnik.
To miejsce zmienia wszystko.
Po co o to pytasz? Znasz tam kogoś?
Masz tam tajemniczą koleżankę?
Może to ich łączy z Dennisem.
Niewiele mówisz o tym, co się stało.
Wszystko gra?
Tak.
Udało się.
Will na chwilę odetchnie, Indira pozwala nam zostać...
Wtedy w pokoju nie martwiłam się, że nas złapią,
czy że przez nas zniszczą to miejsce.
Bałam się, że stracę szansę, by im dokopać.
Hej.
Na pewno jesteś gotowa?
Myślałam, że go zabiłam...
z odrętwienia.
Ale nie.
Byłam zła.
To jest wojna.
Nawet jeśli o tym nie wiedzą.
Masz rację.
Chodź.
Póki nie wymyślimy, jak im dokopać,
cóż...
dokopmy komu innemu.
Tak, Hope się chyba przekonuje.
To dobrze, bo potrzebujemy jej, by przekonać jej ojca.
Spokojnie. Martwi się o córkę, ale ją znajdziemy.
Nie tylko o to chodzi.
Ta cała...
manipulacja, by ściągnąć tu Hope...
sprawiła, że zmalał jego…
entuzjazm w sprawie armii.
I jego obiecującej pracy.
Hope będzie go motywować.
Nie po to jesteś ty?
Bardzo się staram.
Oby to wystarczyło.
Dla jego i twojego dobra.
Podpułkowniczko? Jeszcze jedno.
Kiedy dostanę kolejny obiekt do badań?
Trochę już minęło od ostatniego premortem.
Zakładam, że plany
generała Beale'a posuwają się naprzód w terminie.
Tak.
Dostaniesz wszystko na czas.
Dziękuję.
Napisy: Marta Przepiórkowska ę naprzód w terminie.