W poprzednich odcinkach.
Myślałam o Silasie.
Twoje imię?
- Silas. A twoje? - Dennis.
Moja córka wróciła do domu.
Lyla cię oprowadziła. I co?
Mało tu wieży strażniczych i psów.
Byłem dla ciebie wart ratowania, więc wróciłem.
- Halo? - Jak mnie znalazłeś?
- Halo? Felix? - Elton? To ty?
Mam Percy'ego. Jest ranny.
Ona do mnie strzeliła.
Zaczynamy.
THE WALKING DEAD: NOWY ŚWIAT
Wciąż możemy go znaleźć.
Zgubienie rzeczy Silasa to nie był żaden omen.
A kto tak twierdzi?
Zostawiliśmy torbę, bo puści by nas zeżarli.
Na dobre wyszło, bo nagle znaleźliśmy Theresę.
Theresę?
Wygląda na Theresę.
Tak.
Jeden przegrywa, drugi wygrywa Theresę.
Nadrabiamy drogi,
więc dogonimy resztę, jeśli...
Jeśli co?
Znajdziemy ich żywych? Albo w ogóle?
Po prostu po tym, co zrobiła Huck,
szanse są marne.
I tyle. Z Theresą czy bez niej.
Czekaj.
Kiedy ostatnio jedliśmy?
To miejsce...
Jest bezpieczne.
BRAMA 2 WSCHÓD
BRAMA 2 STOP
Czyli musimy iść za ciosem?
Nie wiem.
Twoja mama to wymyśliła?
Żeby cię wysłać bez słowa?
Po tym, co zrobiłeś...
co ja zrobiłam, by to naprawić...
musiałam się z tym uporać.
Z tym czy ze mną?
Ucierpieli ludzie.
- Musiały być tego konsekwencje. - Przecież za to płacę.
Wycofali mnie z czynnej służby, pracuję w oczyszczalni.
To nie moja decyzja.
A jednak.
To nie pracę próbuję odzyskać.
Wiele się tu zmieniło.
I ty też.
Fajna pamiątka z podróży.
Ryzyko zawodowe.
Jak placówka? Dobra ekipa?
Wyrabiają się.
Dostałem nowego. Duży gość, cichy.
Złapali go przy zbieraniu zapasów.
Jest w dobrych rękach.
Wrócę później podrzucić M998.
Może zjemy kolację?
Przemyśl to.
Przemyślę.
Nie widzę pistoletów.
Broń chałupnicza.
Blacha to znak zapytania, ale widzę ślady dwóch osób.
Czyli są sami.
Po rodzaju ogniska wnioskuję, że spędzili tu noc.
Czyli mogą być daleko od domu.
Skąd wiesz, że go mają?
Rzepy.
Są tego samego kształtu i rozmiaru. Hodowane.
Łatwo oskubiemy ich z jedzenia.
Co? Czekaj.
Po co? Nie musimy tego robić.
Mają to, czego potrzebujemy.
Nie zjemy wszystkiego sami.
Szukamy ludzi, którzy mogą być wszędzie. Musimy jeść.
Spytajmy, co nam odstąpią.
To dobrzy ludzie.
Jak Huck?
Dobra była tylko w strzelaniu do innych.
Słuchaj.
Trochę już w tym siedzę.
Świat zmienia ludzi. Nawet tych dobrych.
Nie zawsze.
Nie nas. Czekaj tu.
Cześć!
Hej. Nic wam nie zrobię.
- Przysięgam. - Stój.
Ręce wysoko.
Jesteś sam?
Mam towarzysza, Percy'ego.
Miły gość. Czeka tam.
Czysto.
Pójdę po kolegę.
- Co tu robisz? - Szukam przyjaciółek.
Poszły na wschód. Szukają ojca, ale mogły wpaść w kłopoty.
Chcecie je uratować sami?
Jeśli je znajdziemy.
Trochę już podróżujemy i znaleźliśmy wasz obóz.
Wiem, że zwykle mądrzej jest unikać ludzi,
ale jesteśmy głodni.
Wiem, że to zły pomysł.
Mój mózg i kolega go odrzucili,
ale mój żołądek przejął inicjatywę.
A serce trzyma z żołądkiem.
O czym ty mówisz?
Wyglądacie na dobrych ludzi.
Czuję, że tacy jesteście.
Nikogo nie znalazłem.
Był tam.
- Czego chcesz? - Mówi, że jedzenia.
Jeśli to nie problem.
Bardzo proszę.
Jestem Asha. To mój brat, Dev.
Masz jakieś imię?
Tak, Percy.
- Znaczy... - Ale mówiłeś...
Wybacz, chciałem powiedzieć... Cholera.
Hej.
- Wybaczcie. - Rzuć to!
Hej, w porządku.
Wybacz. To jakieś nieporo...
Jesteście jakimiś oszustami?
Co? O czym ona mówi? Oszustami? Nie.
Znaczy on jest. Był.
Nie próbujemy... Nie chciał...
A jednak. Przepraszam.
Cholera! To tylko rzepy!
Sierżant Mallick.
Rada oceniła dwuletnią operację incognito
w Omaha i Kolonii Akademickiej.
PODPUŁKOWNICZKA
Mamy wątpliwości
co do sposobu przyprowadzenia zasobu,
ale udało się, i to minimalnym kosztem.
Co najważniejsze, pani praca w Omaha,
której fragmenty zostały zatajone,
panią ułaskawiła
i otrzymała pani list polecający od generała Beale'a.
Sprzyja pani priorytetom armii.
Gratulacje, sierżant sztabowa.
Może pani wrócić do służby czynnej na terenie ośrodka.
Hej.
Leo. Chciałam z tobą pogadać.
A ja z tobą.
O Iris i Feliksie. Nie ma ich tam, gdzie mówiłaś.
Wybacz, ale podpułkowniczka przeszukuje...
Znaczy twoja matka?
Podobno nie szuka.
Wyjechała do Republiki.
Kłamie. I ty też kłamiesz.
Zmanipulowałaś Hope, by kłamała?
Przyszła tu po praniu mózgu?
Hope dzięki mnie żyje.
Jest tutaj.
Iris i Felix też będą. Obiecuję.
Ufali ci.
Byli niewinni. To, co im zrobiłaś, co im zabrałaś...
Nie odzyskają tego.
Przez ciebie.
Mam gdzieś to, jak usprawiedliwiasz kłamstwa
i kim jest twoja matka, czy jak się nazywasz.
Znajdź moją córkę.
Uważaj.
Poczekamy, aż przejdą, i zawrócimy po konia.
Za tobą.
Chrzanić czekanie. Idziemy.
W ciele po śmierci dominują beztlenowe bakterie.
Rozkładają one kwasy tłuszczowe.
Uwodornianie, razem z autolizą i gniciem,
kończy się zniszczeniem tkanki miękkiej, jak widać tutaj.
No dalej, krzywcie się.
Dobrze, że uczycie się o rozkładzie,
a nie w nim żyjecie.
Ciekawostka:
jedno z tych zdjęć to mój wygaszacz ekranu.
Ale nie powiem które.
Mając to na uwadze,
zwolnione tempo rozkładu...
Hope Bennett.
Raz w tygodniu
wykorzystujemy w praktyce, czego się uczymy,
ale może jest pani zainteresowana innym
aspektem rozkładu.
Przepraszam, doktorze Ellis. Wszystko gra.
Na pewno? Bo jeśli panią nudzę...
Skoro pan pyta, skupiłabym się na procesie fermentacji.
Czyli rozkładzie związków organicznych.
Z drożdży w beztlenowym środowisku
wypuszczany jest etanol w procesie glikolizy
i zmienia on cukier w kwasy, gazy lub alkohol.
Oraz zapobiega namnażaniu się szkodliwych mikroorganizmów.
Jeśli dzięki fermentacji da się zrobić świetną wódkę,
to na pewno może wyjść z tego coś dobrego.
Po co skupiać się na negatywach przy tylu pozytywach?
Ma rację.
Chociaż
w fermentacji drożdży pirogronian wytwarzany w glikolizie
wypuszcza najpierw CO2, a potem etanol.
Tak. Wytwarza dwa wodorowe związki chemiczne.
- Aldehyd octowy. - Który NADH redukuje do etanolu.
Do jednej cząstki etanolu i dwóch CO2.
Nie, do dwóch cząstek etanolu.
Właściwie...
Właściwie, Mason,
panna Bennett ma rację.
Jeśli nie zaproponujesz
własnej analizy beztlenowego rozkładu,
na tym skończymy dyskusję.
Pani ojciec bada to, czy grzyby mogą przyspieszyć rozkład.
Jeśli nie przerabiał jeszcze drożdży,
może połączycie siły.
Kwestionujące myślenie rozwija to miejsce.
LABORATORIUM EDUKACYJNE BIOLOGIA
Hej, Hope.
Robisz coś później?
A co?
Moje plany też chcesz podważyć?
Zasłużyłem sobie.
Słyszałem, że zwalniają nas z reszty zajęć
z powodu Omaha.
Spotykamy się potem ze znajomymi, żeby się wyluzować.
Może chcesz dołączyć?
Wyglądacie na fajną paczkę, ale...
pouczę się w domu.
13.30.
Piwnica pod labem H. Jeśli zmienisz zdanie.
- Jesteś cały? - Tak.
Zaraz nas dogonią. Musimy...
Co?
Łap!
Chodźcie. Tam jest bezpiecznie.
Uważaj!
Dzięki.
- Co? - Zrób to!
Niby co?
- Hej! - Nie!
- Hej! - Stój, nie!
Ugryzł cię. Tak przeżyjesz.
- Zrób to! - Nie.
"Nie rwie się na dzieciach".
Pikowanego sznurowania i mocnego szwu nie przegryzą.
Spójrzcie.
To jak...
zbroja.
Tak.
Przemysłowy sztruks.
Co?
Dlaczego tak na mnie patrzy?
Dobrze, że nie wzięła bielizny.
Nie brałem pod uwagę Saccharomyces cerevisiae.
Ani niczego z Brettanomyces lambicus. Po prostu...
wzięłaś to z powietrza?
Tak.
Z powietrza.
W życiu nie myślałam o fermentacji drożdży.
- Wiem, co robisz. - Tato.
Nie będę tu robić alkoholu.
Nawet jeśli, dzieciaki by tym coś umyły.
Chcesz odciągnąć moje myśli...
od spraw.
Jak mówiłeś.
Nic nie możemy zrobić.
Tylko czekać i wierzyć...
że są bezpieczni.
Kto wie, może są bliżej, niż sądzimy.
Ty coś wiesz.
Wiesz i mi nie mówisz.
- Rozmawiałem z Huck. - I co powiedziała?
- Nic. - Z kim jeszcze gadałeś?
Grozi ci?
Zrobiła coś Iris i Felixowi?
Czy ty możesz mi zaufać?! Proszę.
Możesz zrobić dla mnie tę jedną rzecz?
Pewnie, że ci ufam.
To była trudna przeprawa.
I tu też jest trudno.
Nie wiem.
Może sama chciałam odciągnąć myśli
od spraw.
Wiem.
Nie prosiłaś o to.
Nikt nie prosił.
Po prostu...
chciałbym odciągnąć twoje myśli od odciągania myśli.
Pamiętamy tych, którzy walczyli, by przetrwać na tym świecie.
Za nasze siostrzane miasto, Omaha.
- Tak. - Za Omaha.
Co z nauką?
To nie fair,
że robiłabym to dla przyszłości sama, więc...
Tak.
Witamy w bunkrze.
Zwykle jesteśmy fajniejszą paczką, ale...
Oprowadzić cię?
Hej.
Powiecie, dokąd nas zabieracie?
Co to za gówniany kult?
Może gdybyś nie próbował ich okraść...
Nie słuchałeś mnie.
Świat jest posrany.
Zaakceptuj to albo zgiń.
Tak już jest.
NIEBEZPIECZEŃSTWO STAĆ
TOKSYCZNY TEREN
UWAGA UNIKAĆ TEGO MIEJSCA
UWAGA RYZYKO
Hej!
Macie tego więcej?
Już to mówiłem,
ale przykro mi z powodu twojego domu.
Wiem. Dostaliście to od armii?
Części.
Niektóre przyszły z Portland.
Jak niektórzy z nas.
Sami to budujemy.
Ian, streścisz to dla Hope?
Tak.
Stworzyłem ramę
i ręcznie policzyłem odległość między dziurami na planszy,
bo nie mamy maszyny CNC.
Dzięki rurze PVC jest przepływ powietrza,
a lampie próżniowej – wiatrak.
Jest tego więcej, ale za dużo mówię.
Dzięki, Ian.
A ty czym się pochwalisz?
Miesiąc temu
na inżynierii komputerowej profesor Reshurin pomógł mi
zbudować jeden panel kontrolny dla wszystkich labów.
Zwinąłem go, by zamontować nagłośnienie.
Nie powiesz tacie, co?
Nie obiecuję.
- Jak długo tu jesteś? - Ze trzy lata.
- Nieźle. - Tak.
Dobrze mi poszło na egzaminach i wylądowałem tutaj.
Z Republiki.
I więcej nie mogę powiedzieć.
Nikt stamtąd więcej nie powie.
Bo zabraniają ci czy dlatego,
że wierzysz w to, co robisz?
Jedno i drugie po trochu.
Nie przeszkadza ci życie z dala od rodziny na zawsze?
Nie na zawsze.
Wszyscy z Republiki jeżdżą do domu na dwa tygodnie w roku.
Tak!
Ale, szczerze mówiąc, możliwość
uczenia się od twojego taty czy dr Ellisa
to wielki zaszczyt.
I podoba mi się tu.
Żołnierzy też lubisz?
Tata chciał, bym poszedł do armii.
To nie dla mnie.
Więc skupiam się na nauce.
To, czego się uczymy, zmieni przyszłość.
Ludzie z Portland nie wiedzą, kiedy wrócą do domu.
Nie jest idealnie.
Ale ktoś ostatnio powiedział:
"Po co skupiać się na negatywach przy tylu pozytywach?".
Musisz zagrać.
Jesteś pewna?
Nie dam ci forów.
Nie spodziewałam się.
Nadrabiaj straty.
Elton. Percy.
Jesteśmy.
Zaraz. Nie mówiłem, jak się nazywam.
Nie rozumiem.
- Myślałam, że... - Wiem.
Też tak sądziłem.
Jesteście sami?
Ja i Felix mamy Willa.
Obecnie razem patrolują teren.
Znaleźliśmy to, gdy szukaliśmy innego konia uciekiniera.
Tego, którego znaleźliście.
Zbieg okoliczności.
Więc od początku wiedzieliście?
Mama zarządza tym miejscem.
Iris powiedziała, że się rozdzieliliście.
Mieliśmy was przyprowadzić,
ale potem Percy nas okradł,
więc uznaliśmy, że się zabawimy.
Posrane te wasze zabawy.
Zaraz.
Gdzie Hope?
Szczęściarz.
Z zakrytymi oczami.
Podajcie przepaskę.
Nie pobiję tego.
Bo my chronimy się nawzajem.
I zawsze tak będzie.
Zabierz mnie do Iris i Felixa. Już.
Mijają dni.
Robię, co mi kazałaś. A ty, co niby robisz?
- Dziecko. - Sama powiedziałaś.
Gdy armia ich znajdzie
albo twoja mama odkryje, co wiedzą...
Sprawdziłaś, czy dotarli na miejsce?
Tam są straże, patrole. To trudne.
Mam to w dupie.
Pojedziesz tam, a ja z tobą.
Możesz spróbować ostrzec Felixa i Iris, ale nie posłuchają.
Felix chce cię zabić.
Potrzebujesz mnie.
Wiesz, że mam rację.
Pojedziemy jutro.
Pogadamy z nimi i zabierzemy ich.
Czemu nie dziś?
Bo... Cholera.
Mój pierwszy patrol jest dopiero jutro.
Nikt nas nie zobaczy.
To jeden dzień.
W jeden dzień zniknęło całe miasto.
Wiem, że gadałaś z tatą.
Jeśli wkrótce nie wrócą,
podniesie raban.
Chcę odzyskać rodzinę.
Nie rozumiem.
Jak nasz dom mógł zniknąć?
Myślę, że to sprawka armii.
Próbowali zabić Willa.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Mówiłem ci. Świat jest posrany.
Zaakceptuj to albo zgiń.
To było rutynowe wystawienie znaków.
A przyprowadziliście przybłędy?
Rozdzielili się. Teraz są razem.
Idź po Indirę. Podpułkowniczka Kublek ich szuka.
Właśnie. Narażają całą społeczność.
Wiecie, jaką mamy umowę z armią.
Żyjemy w ich cieniu i tańczymy, jak nam zagrają.
Byliśmy tu pierwsi. Chrzanić umowę.
Nie ty o tym decydujesz.
Myślałem o starym mieszkaniu w bazie.
Gazety, kuchenka.
Najlepsze dni naszego życia.
Wiem, prosty ze mnie gość.
Za ładnie się ubrałem.
Nie, dobrze wyglądasz. Miałam iść się przebrać.
Nie musisz.
Bo...
wyglądasz wspaniale.
Co się dzieje?
Ten M998, którego serwisujesz...
Masz jeszcze kluczyki?
Tak. A co?
Odeszłam przez to, co zrobiłeś.
Próbowałam się z tym uporać.
Pod moją nieobecność też coś zrobiłam.
To było okropne.
Ale dzięki temu, że odeszłam, ocaliłam przed śmiercią piątkę osób.
Czy to znaczy, że żyją przez twoje błędy?
To nie znaczy, że podoba mi się, co się stało.
Chciałbym.
I może się uda.
Ale na razie wciąż próbuję to rozgryźć.
Przykro mi, ale nie mogę...
teraz z tobą być.
Musisz dać mi klucze
i nie pytać dlaczego.
Proszę.
Cel i powód wyjazdu?
Tajna misja dla podpułkowniczki Kublek.
AUTORYZACJA
Sierżant sztabowa.
Kapralka Pierce.
Po pani wyjeździe przenieśli mnie tu na pani zastępstwo.
Pracuję z podpułkowniczką.
Jest inspiracją.
Tak. To fakt.
Proszę jechać ostrożnie.
BRAMA 2 STOP
To Vérité.
Jego autor zginął na początku.
Przypomina nam o tych, których straciliśmy.
To nasza prawda.
Przykro mi, straciłeś...
Silasa...
dom.
Gdybym wiedziała...
Mam nadzieję, że nie narobimy wam zbyt wielu problemów.
Problemy już tu były.
Mama założyła to miejsce, nim runęło niebo.
Pojawiła się armia i chcieli nas zaopatrzyć, by nam pomóc.
Dzięki znakom ostrzegawczym
nikt nie znajdzie ich ośrodka badawczego.
To część umowy.
Jeśli kogoś spotkamy, udajemy, że cały teren jest skażony.
Więc to ściema?
Kwiaty w oczach pustych?
Pustych?
Myślisz, że są puści?
Nazywamy ich naczyniami.
Niektórzy sądzą, że tkwią w nich dusze przed odejściem w zaświaty.
Zabijanie ich pomaga duszy przejść.
A co z kwiatami?
Moja autorska metoda.
Trochę piękna w ciemności, którą zostawiamy.
Jakieś jeszcze pytania?
Mogę odzyskać ubrania?
Zobaczymy.
Na pewno wiesz, co robisz?
To prowizoryczny opatrunek. Medyk opatrzy cię rano.
Co?
Jesteś jakaś inna.
Zdejmij koszulę. Oczyszczę ranę z tyłu.
- Albo zaczekasz na medyka. - Spokojnie, zdejmę.
Wiesz...
nigdy nie miałam okazji ci podziękować. Za tamtą noc.
Ta niespodzianka...
Sztuka w wozie. To...
Nic takiego.
Pociąłeś książki.
To było coś.
Racja. To było coś.
Faktycznie.
Szkoda, że nie dotarłem.
Jesteś tu teraz.
Tak.
Po prostu...
po tym, co Huck zrobiła mojemu wujkowi...
Wiem.
Ciągle kogoś zabierają.
Mojego tatę, Hope, Silasa, jeśli jeszcze...
Ale
ty i Elton nas znaleźliście.
To druga szansa.
Po prostu...
musi się liczyć.
Hope?
Napisy: Marta Przepiórkowska