Ang nakaraan sa The Walking Dead: World Beyond.
Iniisip ko kung anong gagawin natin kay Silas.
Ano ang pangalan mo?
- Ako si Silas. Ikaw? - Ako si Dennis.
Anak ko si Jennifer Mallick. Kauuwi lang niya.
Ipinasyal ka raw ni Lyla. Anong masasabi mo?
Akala ko maraming guwardiya at mga aso.
Para sa 'yo, dapat akong iligtas. Kaya bumalik ako.
- Hello? - Paano mo ako nahanap?
- Hello? Felix? - Elton? Ikaw ba 'yan?
Nakita ko si Percy pero may sugat siya.
Si Huck ang bumaril sa 'kin.
Umpisahan na natin.
Makikita pa rin natin siya.
Ha?
'Di naman sigurong masamang pangitain ang pagkawala ng gamit ni Silas.
Sino bang nagsabing pangitain 'yon?
Kung itatapon natin ang bag, wala na tayong pagkain.
Kung maging maayos man ang lahat 'yun ay dahil nakita natin 'tong si Teresa.
Teresa?
Bagay sa kaniya ang pangalang Teresa.
Oo.
May taong nawalan ng kabayo kaya nasa atin si Teresa.
Ang punto ko, madali na ang biyahe natin,
para mahabol natin sila kung--
Kung ano?
Kung matagpuan pa natin silang buhay o kung makita pa kaya natin sila?
Kaya ko nasasabi 'to dahil sa ginawa ni Huck,
maliit ang tiyansang okay sila.
'Yon lang. Nandiyan man si Teresa o wala.
Uy, sandali.
Ho…
Kailan tayo huling kumain?
Sa lugar na 'to?
Ligtas dito.
Sasang-ayon na lang ba tayo?
Hindi ko alam.
Ideya 'to ng mama mo, 'di ba?
Ang umalis ka nang walang paalam sa 'kin.
Pagkatapos ng ginawa mo…
Ang mga dinanas ko para ayusin 'yon…
Kailangan ko 'yung gawin para malampasan 'yon.
Iyon o ako?
Dennis, may mga taong nasaktan.
Dapat may maging kapalit.
Akala mo ba 'di ko pinagbabayaran 'yung nangyari?
Tinanggal ako sa active duty para itoka sa decontamination…
Wala sa 'kin ang desisyon diyan.
Nasa 'yo.
Dahil 'di 'yon ang trabahong gusto kong balikan.
Napakaraming nagbago dito.
Maraming nagbago sa 'yo.
Iyan ang dala mong alaala sa pagbabalik mo.
Nakuha ko 'yan sa trabaho.
Kumusta ang outpost? Maayos ba ang mga tao?
Nagpapakundisyon sila.
May dinala akong bagong tao. Malaking lalaki, tahimik.
Nahuli nila sa may resource.
Well, nasa mabuting kamay siya.
Ganito, babalik ako mamaya sakay ng M998.
Baka puwede tayong maghapunan?
Pag-isipan mo man lang?
Oo, pag-iisipan ko.
Okay, mukhang wala silang baril.
Mukhang gaya lang nila ang armas nila.
Kuwestyunable ang mga yero, pero dalawang tao lang ang nakikita ko.
Ibig sabihin wala silang kasama.
Dahil mayro'n silang apoy ibig sabihin magdamag silang nandito.
Ibig sabihin malayo sila sa tinitirahan nila.
Well, paano mo nalamang may bahay sila?
'Yong mga turnip.
Magkakapareho ng hugis at laki. Inani nila 'yan.
Napakadaling nakawin ng lahat ng pagkain nilang dalawa.
Ano? Teka, uy.
Ano? Bakit? 'Di natin kailangang gagawin 'yon.
Mayroon sila ng mga kailangan natin.
Pero 'di natin dapat kunin lahat ng pagkain nila.
May mga hinahanap tayong tao. Kaya kunin natin ang puwede nating kunin.
Manghingi na lang tayo.
Mukhang mababait silang tao.
Parang si Huck.
'Yun pala, mamamatay tao siya.
Ganito.
Matagal na akong nakikipagsapalaran.
Pinapahirapan ng mundo ang mga tao. Kahit sa mabuti.
Hindi palaging ganoon.
Hindi tayo. Okay? Maghintay ka dito.
Hi! Ah…
Hi. Wala akong masamang intensyon,
- 'di ako naparito para manggulo. - 'Wag kang kikilos. Itaas mong kamay mo.
Ikaw lang mag-isa?
May kasama ako, si Percy.
Mabait siya. Nandoon siya sa likuran.
Malinis.
Hahanapin ko ang kaibigan niya.
- Anong ginagawa niyo dito? - Hinahanap namin ang mga kasama namin.
Papunta sila sa silangan para hanapin ang papa nila, pero nagkaproblema yata sila.
Kayong dalawa lang ang magliligtas sa kanila?
Oo, kung makikita namin sila.
Medyo matagal na kaming nasa biyahe nang makita namin ang camp niyo.
Dapat umiwas kami sa tao dito, pero,
ilang araw na mula no'ng huli kaming kumain.
Ayaw sana naming gawin 'to ng kaibigan ko,
pero gutom na talaga ako, at sang-ayon ang puso ko sa sikmura ko kaya--
Anong pinagsasabi mo?
Mukha naman kayong mabuting tao.
Tingin ko, mabubuting tao kayo.
Wala akong nakita.
Nandiyan lang siya--
- Ano bang kailangan mo? - Kailangan raw niya ng pagkain.
Kung okay lang sa inyo.
Ubusin mo 'yan.
Ako si Asha. Siya si Dev, kapatid ko siya.
May pangalan ka ba?
Ako si Percy.
- Per… Hindi pala. - Percy? Pero ang sabi mo--
Hindi, sorry, ang ibig kong sabihin… Lagot.
Hoy.
- Uy. - Ibaba mo 'yan!
Okay. Sorry.
Sorry, isa lang 'tong…
Mga magnanakaw kayo?
Anong sinasabi niyang magnanakaw? Hindi, 'no!
Ang totoo, dati siyang magnanakaw.
Hindi, hindi kami naparito-- Hindi niya intensyong--
Ang gusto lang niya ay-- Sorry.
Diyos ko po!
Staff Sergeant Mallick.
Tiningnan ng board ang dalawang taon mong trabaho
sa loob ng Omaha at sa Campus Colony.
Sa kabila ng pag-aalinlangan
sa paraan ng paghatid mo dito sa asset,
matagumpay mo iyong nagawa, sa sandaling panahon lamang.
Lalo na ang ginawa mo sa Omaha,
ang iba doon ay hindi na naisama sa report namin,
dahil doon, hindi ka paparusahan
at tatanggap ka ng sulat ng rekomemdasyon mula kay Major General Beale.
Magiging priority ka ng CRM.
Congratulations, Staff Sergeant.
Puwede ka nang bumalik sa pagiging active duty mo dito sa complex.
Uy!
Leo. Gusto sana kitang makausap.
Mag-usap tayo.
Tungkol kina Iris at Felix. Wala sila doon sa sinabi mong lugar.
Sorry, pero naghahanap na ang team ni Lieutenant Colonel--
'Yung nanay mo? May nakapagsabi sa 'king 'di siya naghahanap.
Nasa Civic Republic siya para sa ibang usapin.
Sa tingin ko, nagsisinungaling kayo ng nanay mo.
Tinuruan mo din bang magsinungaling si Hope?
Nilinlang mo ba siya kaya siya nandito?
Buhay si Hope dahil sa ginawa ko.
Nandito siya.
Darating din dito sina Iris at Felix din.
- Nangangako ako-- - Nagtiwala sila sa 'yo.
Inosente sila, ang ginawa mo sa kanila, ang kinuha mo sa kanila…
'Di na nila mababawi 'yon.
'Yon ang ginawa mo.
Wala akong pakialam kung paano mo titindigan ang kasinungalingan mo,
o kung sino man ang nanay mo, o kung anong pangalan ang binigay mo sa sarili mo.
Hanapin mo ang anak ko.
Ingat.
Hayaan natin silang makalampas. Saka natin babalikan ang kabayo.
Marami pa sa likuran mo.
Nakakainip maghintay. Tara na.
Dumarami ang Anaerobic bacteria sa katawan ng tao pagkatapos mamatay,
ang resulta ay pagkaubos ng fatty acid.
Ang hydrogenation kasama ang autolysis at putrefaction
ay nareresulta ng pagkaagnas ng laman, gaya ng makikita niyo dito.
Sige, ngumiwi kayo.
Maging masaya kayong nandito kayo at nag-aaral,
at 'di niyo nararanasan ito.
Fun fact:
Ang isa sa mga litrato diyan ay screensaver ko,
pero 'di ko sasabihin kung alin diyan.
Sa lahat ng 'to,
ang pagbagal ng pag-agnas ng patay…
Hope Bennett.
Ngayon lang natin
magagamit ang pinag-aaralan natin sa kasalukuyang lagay ng mundo,
pero parang may ibang aspeto ng pagkaagnas
kung saan mas interesado ka?
Sorry, Dr. Ellis. Okay lang ako.
Sigurado ka? Dahil kung nabo-boring ka sa 'kin…
Kung gusto mo talagang malaman, gusto ko sana pag-usapan ang fermentation angle,
ang putrefaction ng organic compound, tama?
Ilalagay ang yeast sa anaerobic environment,
ang proseso ng glycolysis ay naglalabas ng ethanol,
ginagawang sugar ang acid, mga gas o alcohol,
at naiiwasan ang pagdami ng masasamang microorganism, o ng kung ano man.
Naisip ko lang, kung ang fermentation ay nakakagawa ng masarap na vodka,
baka may iba pang magagandang bagay na magawa 'yon.
Bakit magfo-focus sa negatibo kung mayroon namang positibo?
May punto siya.
Kahit na, technically,
sa fermentation ng yeast, dumadami ang pyruvate dahil sa glycosis
naglalabas ng carbon dioxide bago ang ethanol.
Siyempre, naglalabas 'yon ng dalawang carbon compound.
Acetaldehyde.
Na pinapababa ng NADH para maging ethanol.
Well, isang molecule ng ethanol at dalawang molecule ng CO2.
Mali, dalawang molecule ng ethanol.
Actually, ako--
Actually, Mason,
tama si Ms. Bennett.
Maliban kung may ipapakita kang
sariling pag-aaral mo sa anaerobic decay,
itigil muna natin ang debate, okay?
Nagsasaliksik ng fungi ang tatay mo para mapabilis ang pagkabulok.
Baka 'di pa niya napag-aralan ang yeast,
baka puwedeng pag-aralan niyong dalawa.
Ang magkaiba niyong kaisipan ay kailangan ng lugar na ito.
Uy, Hope…
Busy ka ba mamaya?
Bakit?
Gusto mo rin bang pagdebatihan ang plano ko?
Deserve ko 'yang sinabi mo.
Hindi, wala na raw kasing gagawin mamaya,
bilang pag-alala sa Omaha.
Magsasama-sama ang ilan sa 'min mamaya, para maglibang.
Baka gusto mong sumama?
Mukhang masaya namang kasama ang grupo niyo, pero…
Mag-aaral na lang siguro ako.
Bandang 1:30, nasa sub-basement sa ibaba ng lab H kami,
sakaling magbago ang isip mo.
Aray!
- Okay ka lang? - Oo.
Aabutan nila tayo. Kailangan nating…
Ano?
Kunin mo!
Halika na. Ligtas na, tapos na--
Ingat!
Salamat. Wow!
- Gawin mo na! -Ano? Gawin ang ano?
- Hoy, 'wag. - 'Wag!
- Hoy! - Tigil!
Hoy! May kagat ka, ililigtas ka namin.
- Gawin mo na! - 'Wag.
Maisusuot pa 'to ng bata, sayang!
Matibay ang tela at tahi nito, 'di kayang kagatin. Wala akong kagat.
Tingnan niyo.
Para 'tong…
damit pang-armor.
Oo.
Industrial corduroy ito.
Bakit?
Bakit ganiyan ka makatingin?
Pasalamat ka na lang at hindi niya kinuha ang underwear mo.
'Di ko kinokonsidera ang Saccharomyces cerevisiae.
O ano mang galing sa Brettanomyces lambicus.
Bigla mo na lang 'tong naisip.
Oo.
Biglaan lang.
Ngayon lang sumagi sa isip ko ang mag-brew ng yeast.
- Alam ko kung anong ginagawa mo. - Pa.
'Di ako gagawa ng alak dito.
Kahit gawin ko gagawin lang nilang pang-sanitize.
Nililibang mo ako
mula sa…
lahat ng 'to.
Gaya ng sinabi mo.
Wala tayong magagawa, 'di ba?
Ang magagawa lang natin ay maghintay at magtiwala…
na okay lang sina Iris at Felix.
Malay natin?
Malapit lang sila kaysa sa iniisip natin.
May alam ka.
May alam ka na 'di mo sinasabi sa 'kin.
- Kinausap ko si Huck. - Teka, anong sabi niya?
- Wala. - Sino pang iba mong kinakausap?
- Tinatakot ka ba niya? - Hindi.
- May ginawa ba siya kay Iris at Felix? - Pa, magtiwala ka sa 'kin. Please.
Magtiwala ka sa 'kin, 'yun lang, please?
Siyempre nagtitiwala ako sa 'yo.
Napakahirap sa labas.
Okay? At ang hirap din dito.
Hindi ko alam…
Gusto ko lang sigurong malibang
ako.
Alam ko.
'Di mo 'to ginusto.
Wala sa 'tin ang may gusto nito.
Gusto ko lang…
sana malibang kita.
Sa lahat ng lumalaban para mabuhay dito sa mundo, ginugunita natin sila.
Para sa Omaha.
- Tama. - Para sa Omaha.
Anong nangyari sa pag-aaral mo?
'Di patas na ako lang mag-isa ang nag-aaral para sa kinabukasan, kaya…
- Gano'n ba?. - Oo.
Welcome sa The Bunker.
Madalas marami kami, pero…
Gusto mong ilibot kita?
Uy.
Baka puwedeng sabihin niyo kung saan niyo kami dadalahin?
Miyembro ba sila ng kulto?
Baka kung 'di mo sila ninakawan…
Dapat nakinig ka sa 'kin.
Bulok ang mundo.
Sinabihan na kita, tatanggapin mo 'yun o mamamatay ka?
Gano'n 'yon.
BAWAL PUMASOK TOXIC AREA
MAPANGANIB
Hoo…
Uy!
May ektra ka pang ganiyan?
Alam kong nasabi ko na,
pero sorry sa nangyari sa lugar niyo.
Oo, galing ba sa Civic Republic ang mga gamit dito?
'Yong iba.
Ang iba ay galing sa Portland.
Kagaya ng iba sa 'min.
Kami ang gumawa ng lahat ng 'to.
Ian, gusto mo bang bigyan si Hope ng summary?
Ah, oo.
Binuo ko ang frame,
tinantiya ko ang layo sa pagitan ng butas ng game board gamit ang kamay,
dahil wala tayong CNC machine,
at humanap ako ng PVC na tubo para sa daluyan ng hangin,
at gumamit ako ng vac na tubo para sa fan.
Marami pa, pero parang ang daldal ko na.
Salamat, Ian.
Ano naman ang maipagmamalaki mo?
Ooh…
Noong isang buwan,
sa klase ng computer engineering, tinulungan ako ni Professor Verschuren
na gumawa ng master control panel para sa lahat ng laboratory.
Pero inunahan ko sila sa pag-install ng sound system.
'Di mo naman ako isusumbong sa papa mo, 'di ba?
Ayaw kong mangako.
- Gaano ka na katagal dito? - Halos tatlong taon na.
Oo.
Marami akong pinagdaanang pagsubok, at dito ako bumagsak.
Galing ako sa CR.
'Yun lang ang masasabi ko.
Kahit sila, 'yon ang sasabihin.
Dahil pinagbabawal nilang magkuwento ka
o dahil naniniwala ka sa ginagawa nila?
Siguro, pareho lang.
Okay lang sa 'yong malayo ka sa pamilya mo, forever?
'Di naman forever.
Lahat kami, puwedeng umuwi nang dalawang linggo sa loob ng isang taon.
- Wow… - Oo!
Ang totoo,
ang makapag-aral mula sa taong tulad ng papa mo at ni Dr. Ellis,
ay isang karangalan.
At masaya ako dito, kaya…
Ang mga sundalo? Gusto mo rin ba sila?
Gusto ng papa ko na pumasok ako sa military.
'Di ako para doon.
Kaya nag-focus ako sa science.
Ang mga pinag-aaralan dito ay susi sa kinabukasan.
'Yung mga taga-Portland, 'di nila alam sa susunod kung makakauwi pa sila.
Hindi ito perpekto.
Pero may taong nagsabi na,
"Bakit magfo-focus sa negatibo kung marami namang positibo?"
Gusto mong maglaro?
Sigurado ka?
Mahihirapan ka sa 'kin.
Tingin ko, hindi naman.
Ang bagal mong mag-inom.
Elton. Percy.
Nandito na tayo.
Teka, 'di ko sinabi sa 'yo ang pangalan ko…
'Di ko pa rin maintindihan.
- Akala ko ikaw ay-- - Oo.
Akala ko rin mamamatay na ako.
Ikaw lang?
Nakita namin ni Felix si Will.
Tumutulong silang magpatrol ngayon.
Nakita namin 'to habang hinahanap ang nakawalang kabayo.
Ang kabayong natagpuan niyo.
Kita mo nga naman.
Teka, umpisa pa lang, alam niyo na?
Nanay namin ang nagpapatakbo sa lugar na 'to.
Sinabi ni Iris kung paano kayo nagkahiwa-hiwalay.
Dadalahin lang dapat namin kayo dito,
pero no'ng nandugas si Percy,
nagdesisyon kaming makipaglaro.
Lintik ka rin magsaya e, 'no?
Teka.
Nasaan si Hope?
Okay.
May piring.
Pahiram ako ng pangpiring.
'Di ko kayang talunin 'yon.
Dahil 'yon ang ginagawa natin. Pinoprotektahan natin ang isa't-isa.
Lagi nating pinuprotektahan ang isa't isa.
Dalahin mo ako kina Iris at Felix. Ngayon na.
Ilang araw na, okay?
Sinusunod ko ang lahat ng sinabi mo. Ano bang ginagawa mo?
- Hope. - Ikaw mismo ang nagsabi.
'Pag CRM ang unang makakita sa kanila,
o malaman ng mama mo kung anong alam nila Felix at Iris…
Na-check mo man lang ba kung okay sila?
May mga guwardiya, patrol… Hindi 'yon ganoon kadali.
Wala akong paki.
Aalis ka at isasama mo ako.
Puwede mong sabihan sina Felix at Iris pero 'di sila makikinig sa 'yo.
Malamang patayin ka ni Felix.
Kailangan kasama mo akong umalis.
Okay? Alam mong tama ako.
Pupunta tayo bukas.
Kakausapin natin sila at saka natin isipin ang gagawin.
Bakit 'di ngayong gabi?
Dahil-- Buwisit.
Dahil bukas pa ang shift ko para mag-patrol sa labas.
Ganoong paraan tayo pupunta doon nang walang nakakapansin.
Isang araw na lang.
Sa loob ng isang araw, naubos ang tao ng isang buong siyudad.
Alam kong nakausap mo si papa.
Okay? Kapag wala pa rin sila,
aaksyon na siya at problema 'yun.
Gusto kong mabuo ang pamilya ko.
Hindi ko maintindihan.
Paano nangyaring basta na lang nawala ang lugar namin?
Tingin ko, kagagawan 'yon ng CRM.
Pinagtangkaan nila si Will.
- Bakit? - Hindi ko alam.
Sinabi ko na sa 'yo. Bulok ang mundo.
Tatanggapin mo 'yon o mamamatay ka.
Obligasyon ang maglagay ng sign.
Sa halip, nag-uwi kayo ng dalawang tao?
Nagkahiwalay sila. Pinagtagpo namin sila.
Ipaalam kay Indira. Hinahanap sila ni Lieutenant Colonel Kublek.
Kaya nga. Mapapahamak ang buong kumonidad dahil sa kanila.
Alam niyong dalawa ang kasunduan natin sa CRM.
Sunud-sunuran lang tayo sa kanila.
Nauna tayo sa lugar na 'to. Letseng kasunduan 'yan.
Hindi ikaw ang magdedesisyon.
Naiisip ko 'yong lumang lugar sa base.
Nagbabasa ka ng diyaryo, nasa kalan naman ako.
'Yon ang masasayang araw ng buhay ko.
Alam ko. Simple lang ako.
'Di angkop ang suot ko.
Bagay sa 'yo. Magpapalit lang rin ako ng suot.
'Wag na.
Ikaw…
Ikaw ay maganda.
Uy, anong nangyayari?
'Yong ginamit mong M998,
na sa 'yo pa ba ang susi?
Oo. Bakit?
Umalis ako dahil sa ginawa mo.
Sinubukan kong bumangon mula doon.
At habang wala ako, may mga bagay rin akong dapat gawin.
Bagay na ayaw kong gawin.
Dahil sa pag-alis ko, may limang tao na nabuhay, na dapat ay namatay na.
Nabuhay ba sila dahil sa pagkakamali mo?
Dapat ba tanggapin ko na lang ang mga nangyari?
Gusto kong maging okay.
At siguro magiging okay rin ako.
Pero sa ngayon, inaalam ko pa.
At sorry, pero ayoko…
Ayokong makasama ka sa ngayon.
Dennis, ibigay mo sa 'kin ang susi,
'wag ka nang magtanong kung bakit.
Please.
Saan papunta at ano ang dahilan ng pag-alis?
Classified business para kay Lieutenant Colonel Kublek.
Staff Sergeant Mallick.
Ako si Corporal Pierce.
No'ng umalis ka nilipat ako dito para gampanan ang trabaho mo.
Nagtatrabaho ako kay Lieutenant Colonel.
Inspirasyon siya para sa akin.
Oo. Isa siyang inspirasyon.
Ingat sa pagmamaneho, Staff Sergeant.
Vérité ang tawag diyan.
Ang artist na gumawa niyan ay namatay, umpisa pa lang.
Isa 'yang paalala na ang lahat ay mawawala rin.
'Yan ang kakatotohanan.
Sorry sa mga nawala sa 'yo.
Ang kaibigan mong si Silas.
Ang lugar niyo.
Kung alam ko lang, 'di ko gugustuhin…
Sana 'di kami maging dahilan ng problema niyo habang nandito kami.
Dati nang may problema.
Tinayo ng mama ko ang lugar na 'to bago pa magbago ang mundo.
Pumunta dito ang CRM nag-alok ng suplay para mabuhay kami.
Sa paggawa ng mga sign.
Para 'di makita ng mga tao ang research facility nila,
parte 'yon ng kasunduan.
'Pag may nakakarating dito, nagkukunwari kaming kontaminado ang buong lugar.
Palabas lang 'yon?
'Yung bulaklak sa mata ng patay?
Patay?
Patay ang tawag mo sa kanila?
Vessels ang tawag namin sa kanila.
Iniisip namin na pinipigil nila ang mga kaluluwa na pumunta sa kabilang buhay.
Ang pagpatay sa kanila ang magpapalaya sa kaluluwa.
Well, 'yung mga bulaklak?
Ako lang ang naglagay no'n.
Para may kaunting kagandahan sa kadiliman.
May tanong ka pa?
Puwede ko na bang kunin ang corduroy ko?
Pag-iisipan ko.
Sigurado kang alam mo ang ginagawa mo?
Oo naman.
Pansamantala lang, hanggang sa dumating lang ang medic bukas ng umaga.
Bakit?
Parang may nagbago sa 'yo.
Aalisin ko ang damit mo para malinis ang sugat.
- Ah… - O, puwedeng…
- Hindi. Ayos lang. - …hintayin ang medic.
'Di…
'Di na ako nakapagpasalamat sa 'yo noong gabing 'yon.
Sinorpresa mo ako…
'Yung mga art sa truck…
Wala lang 'yon.
Ginupit mo ang art books mo.
Oo, ginupit ko.
Okay, may…
May kahulugan 'yon.
Sana nandoon ako no'n.
Nandito ka na ngayon…
Oo.
Kaya lang…
Pagkatapos ng ginawa ni Huck sa uncle ko, parang…
Nauunawaan ko.
Patuloy silang nangunguha.
Ang papa ko, si Hope, Silas, kung sakaling buhay pa siya…
Pero,
nakita niyo kami ni Elton.
Isa 'tong panibagong pagkakataon.
Gawin…
Gawin natin 'tong makabuluhan.
Hope?