Dziękuję.
Przestań.
No co?
To jesteś ty.
„Woda. Gasi
„pragnienie”.
To było dobre.
Kręciłem reklamę o tej siekierze,
to była cała kampania na rzecz drewna,
ale ją sknociłaś.
Jeszcze raz przepraszam, myślałem, że pójdziemy do sauny.
Chciałbym, stary.
Muszę się zrelaksować. Wszystko idzie...
źle, ale...
-muszę zaakceptować to, że odeszła. -Tak.
-Twoje życie to totalna klapa.
Nory nie ma. Twój zabójca jest na wolności.
A jak dowiedzą się, że odzyskałeś wspomnienia,
znowu po ciebie przyjdą.
Tymczasem ugrzązłeś z Ingrid, która jest...
-Bez komentarza. -Nie jest taka zła.
Wyobrażam sobie, że to tylko sztuka, a ona jest gwiazdą.
Nie brała udziału w zabójstwie?
Nic nie wiedziała. Na 96% to był jej ojciec.
-Stary! -Nieważne! Też mam wady.
Sprzedałem kod bez wiedzy wspólnika i takie są efekty.
Obwiniasz się o własne zabójstwo?
Nie.
Nie. Po prostu...
Ingrid i ja...
Może na siebie zasługujemy.
Kiedyś ją kochałem.
I jest po mojej stronie.
Uploadowała się dla mnie.
To może się postaraj.
Nie wierzę, że to mówię, ale jeśli jest
choć trochę podobna do swojej babci, to będzie fajnie.
Już cię o to pytałem, ale...
Co z tobą nie tak?
Wszystko, stary.
Po prostu wszystko.
Kolor ciemnoszary.
Serowa satyna.
I hotel Miami.
-I jak? -To wszystkie opcje?
-Pokażcie raz jeszcze. -Oczywiście!
Do ośmiu razy sztuka.
Ja pierdolę!
-Co się dzieje, kochanie? -Urządzamy przyjęcie.
Wiem, że za tym nie przepadasz,
ale posłuchaj moich argumentów. Primo,
to dla nas okazja, aby razem wyglądać sexy
przy mniej atrakcyjnych ludziach.
-Secundo, ten dywan... -Zgoda.
Naprawdę?
Miałam jeszcze 40 uwag. Chciałam cię męczyć do skutku.
Nie. Wchodzę w to.
Moja dziewczyna chce przyjęcia, to je będzie miała. Kto wpadnie?
David Choak.
Mieszkamy obok miliardera,
możemy na tym skorzystać.
Jasne.
Skarbie, ale on jest taki obrzydliwy.
-Bo ma awatara zgodnego z wiekiem? -Nie.
Pomyśl, jaki byłby fajny ze swoją kasą,
gdyby wybrał wygląd młodego Toma Cruise'a.
Jestem wyższy od Cruise'a.
-Mówiłeś. -To dla mnie bardzo ważne.
Kto jeszcze będzie?
Kilku znajomych z okienka do reklamacji.
Bardzo wybredni ludzie.
Brzmi cudnie.
Też mogę zaprosić znajomych?
-Pewnie. Tylko nie... -Luke'a.
Za to, co robi mojej babce, powinni go skazać.
Spotykają się.
To powinno być nielegalne.
Ale niech będzie.
Może Choak zakocha się w babci.
-I Yang. Ona jest fajna. -Yang?
Z Two Gig.
To oznacza
wprowadzenie kilku zmian.
Pójdę ich zaprosić, załatwię Yang przepustkę.
Będzie super. Cokolwiek się stanie,
będzie ekstra.
Pa, skarbeńku.
-Przyjął to całkiem dobrze. -Tak.
Standardowy catering SI?
A czy są jakieś inne opcje?
Za dodatkową opłatą obsługa aniołów.
Proszę pani, postaram się dobrze wywiązać z zadania.
„Dobrze” nie wystarczy.
Ta impreza ma być, kurwa, doskonała!
Proszę się nie martwić, będzie.
MAKSYMALNE ZADOWOLENIE KLIENTA
Najlepsza impreza w historii!
Dobra, daj mi dwa anioły w razie czego.
Uploadzi wiodą życie wygodne,
luksusowe, relaksujące. Ale czego im brak?
Manier.
Czegoś, co sprawia, że śmierć warto przeżyć.
Dlatego stworzyliśmy Protourwisa firmy Horizen.
To podstawowa twarz, ale im więcej wydasz...
...proponujemy naszym uploadom.
No co jest? Jestem na spotkaniu.
Ingrid Kannerman z 10556
chce mieć na wieczór parę aniołów w pogotowiu.
-Tak. Dobrze. Idź stąd. -Dobra.
Na kolejnym poziomie dziecko łączy twarze dwojga rodziców.
Jak nowa asystentka?
Bezradna, ale chętna do pracy. Motywuje ją jedzenie.
Kupię sobie na nią taki klikacz dla psów.
Słusznie.
Nowa asystentka ma własnego awatara?
Nie było jej w systemie.
Daj jej stary, potrzebuję was obie w rezerwie dla ważnej klientki.
Nie.
-Nora, zrobiłaś ten sos? -Tak.
Przepis mojej mamy. Ostrożnie, jest ostry.
Jest dobry.
Niezły.
Jaki jest sekretny składnik?
Ogień?
Za mało chili.
To było dobre, tato.
Dave.
Powiedz córce, że to nie jest zabawa.
Ludzie się tu poświęcają, a ona je chipsy i maca z kolesiami.
-Pastorze... -Pracuję w ogrodzie...
Ci ludzie nadstawili za ciebie karku.
Jak się odwdzięczysz?
Jestem pewien, że znajdzie na to sposób.
-Będzie wspaniale. -Dobra.
-Witamy. -Panie Choak.
Przyprowadził pan gościa.
To nie jest osoba, to Prefera.
Zaprogramowana, by wyglądać jak moja była żona, ale lepiej zna moje zwyczaje.
Zwracam uwagę na to, co lubi pan Choak, i stale mu to oferuję.
Uroczo.
Napijecie się czegoś?
Pan lubi Krwawą Mary i uchylanie przepisów środowiskowych.
Jedną z rzeczy
da się załatwić.
To dla pana.
I szampan dla pięknej seks lalki.
Trzeba zarobić na czynsz.
To nie nasza sprawa, co z nią robi w zaciszu własnego domu.
-Chciałem być miły, proszę pani. -Zejdź mi z oczu.
Robi się.
-Co tam, stary? -Hej, brachu.
Siema, gościu SI!
-Nie ma go tu. -Właśnie.
Czy to beczka piwa?
Nie chciałem przyjść z pustymi rękami.
Wezmę... Luke, nie trzeba było.
Przepraszam.
-Wiedziałem, że tak zrobi. -Beczka? Super prezent.
Prawda?
-Nathaniel. -Mildred.
-Jest pijana. -Świetnie.
Powodzenia.
Little Xerox?
W prawdziwym życiu potrzebuję prawdziwej pizzy.
Dodatkowy ser, grube brzegi.
-Wytrawne martini, proszę. -Nie pracuję tutaj.
Dzień dobry. Witajcie, przyjaciele.
Dziękujemy za przyjście do naszego luksusowego apartamentu.
Luksusowy,
a jednak brak przystawek.
-Nakarm ich. Teraz. -Tak jest.
Nie tak! Zrób to z klasą!
Przepraszam, poprawka.
Pewnie nadal są w porządku. Możemy je... Nie...
Ale mokre.
Włóż do pudełka, Yang je zabierze. Co ty na to?
-Dzięki. -No dobrze,
usiądźmy, proszę.
-Ojej. -Skarbeńku?
Panie Choak, to moja babcia Mildred.
-Pewnie wiele was łączy. -Jesteś dzieckiem lat 50. jak ja?
Howdy Doody leciało w telewizji?
Lata 30. Amos i Andy leciało w radiu.
Pamiętam ich.
Rasistowski program.
Dziś nikt się z tego nie śmieje.
-Bo nie ma z czego. -Dzięki, kochanie.
Na pierwsze danie
zaprogramowano wspaniałą zupę z owocami morza.
Życzę smacznego.
Pan Choak woli jeść inteligentne lub zagrożone gatunki.
Serio?
Jedzenie ośmiornicy jest akceptowalne.
A są inteligentniejsze od sześcioletniego dziecka.
Ale dzieci pan nie je, tak?
Nikt ich nie je.
Nie, ale mówię tylko, że to sprzeczność.
Nie jemy dzieci, ale jemy ośmiornice, delfiny lub goryle.
Serio je jemy?
Kto chce nam opowiedzieć o swojej ulubionej części aktualizacji?
-Ja zacznę. Dobrze? -Proszę.
To uczucie, jak strzykasz kłykciami,
i nie masz pewności, czy strzykną,
ale jak strzykną to to jest super przyjemne?
To 25 centów, ale... warto.
W tej zupie nie zaprogramowano zapachu.
O Boże.
Spraw, by zapach jedzenia był bardziej kuszący.
Spróbuję. Ale wspomnę,
że system SI nadal bada funkcję zapachu i nie...
I co z tego? Podkręć zapach!
Smród
Jedzie rybą.
W sumie... w naprawdę miły sposób.
Jak odpływ w Nantucket.
-Tak. -Mam dość.
Zwalniam cię. Wszyscy, wynocha.
Szybko.
Strzykajcie kłykciami, śmiało. Na nasz koszt.
Skarbie.
-Nie. -Przepraszam.
CYFROWE DZIECKO
O Boże.
Urocze.
UWAGA! KLIENT PREMIUM!
Cholera!
Leeshy, czas wysłać rezerwową drużynę.
Czy twój awatar ma stroje imprezowe?
Mój awatar zwala z nóg.
Super.
KONSTRUKCJA AWATARA
Mam klub nocny w Berlinie, dyskotekę w Kairze, drinki na łodzi?
Albo pokojówkę ze starego filmu.
A ty? Gotowa do akcji?
To mój drugi dzień.
Nadal nie wiem, co tu robimy. Ale...
Więc...
Co tam w świecie?
Jakieś ciekawe spojrzenie na nadchodzące wybory albo...
Po uploadzie przestało mnie to jarać.
Po co to nam? Nie możemy głosować.
Racja. Z głosowania nigdy nie wynikło nic dobrego.
Kobiety dostały prawa wyborcze, a 10 lat później
nadszedł Wielki Kryzys.
Nathan, co myślisz o niedawnym ataku na Freeyond?
-Nic o tym nie wiem. -Sceptycy są poza kontrolą.
-Wiedziałaś o tym? -Tak.
Lubię być na bieżąco, kochanie.
Sceptycy mnie przerażają.
Ten pastor Rob. Nienawidzą nas, są zdolni do wszystkiego.
Pastor Rob to hipokryta.
Mój tata grał z nim w squasha przed śmiercią,
koleś zawsze oszukiwał.
Freeyond wyglądał spoko.
Nigdy nie uploadowałbym się do Freeyondu.
W życiu zawsze są zwycięzcy i przegrani.
Gdyby nie było Yang, skąd bym wiedział, że mam takie świetne życie?
-Dlatego tu jest, prawda? -Że co?
Bez jaj, rozmawiamy o prawdziwych ludziach.
Zgadzam się z Nathanem. Freeyond to dobry pomysł.
Dlaczego nie dać każdemu szansy?
Dać biednym choć odrobinę tego, czym się tu cieszymy,
nagrodę dla tych, którzy trudzili się całe życie.
Freeyond ma pionierskiego ducha, to godne podziwu.
Ludzie budują swoje życie po życiu.
Tak, panie Choak. Widzisz, kochanie?
Nathan, chyba ty pracowałeś nad projektem podobnym do Freeyondu?
-To zabawne... -Projekt i ten gość?
-Tak. -Nigdy o tym nie mówił.
Dokładnie.
Szczerze mówiąc, Nathan niewiele pamięta ze swojej przeszłości.
Jego wspomnienia uszkodził upload.
Tak, czasami nawet nie pamiętam własnego imienia.
Nathan Brown.
Dziękuję.
Ojej.
Nuggetsy drobiowe.
Ingrid mówiła, że możemy zamówić, co chcemy.
Dzieciak z ciebie.
Ekstra wyglądasz w tej muszce.
Serio!
Mamy taki dowcip nasz...
Ile z nich mogę zmieścić w ustach?
Użyj widelca.
Numer trzy nie ma co pić, daj więcej chleba.
Woda.
Yang,
jak leci w Two Gig?
Płacą ci za testowanie dla nas produktów?
To my musimy zapłacić, a dla większości z nas to dość dużo.
O cholera.
Dokąd idziemy?
Niespodzianka.
Uważaj, żeby nie było zbyt zabawnie, bo pastor Rob zakuje mnie w dyby.
Nie martw się nim. On i jego zwolennicy to tylko głośna mniejszość.
Ale kryjówka.
-Zamknij oczy. -Co to jest?
Podpowiem ci.
To ktoś z twojego starego życia,
za kim pewnie tęsknisz.
OK, otwórz je.
-Cześć. -Gość od SI?
Nie gość od SI. Mam na imię Boris.
Boris Niderland. Tak się nazywam.
Przepraszam, nie chcę być niemiła,
ale kim jest Boris Niderland?
-To bezrobotny aktor. -Po prostu aktor.
-Pardon. -Zapłacono mi łącznie 1200 $
za użyczenie mojego wizerunku.
1200 dolarów.
-I zwerbowałem go do Sceptyków. -Tak.
To dziwne,
że tak sobie siedzi i istnieje.
Normalnie jest taki...
To nie moja jedyna praca. Byłem też twarzą Chleba Manana.
-Nie wiem, co... -Chleb bananowy dla mężczyzn.
Skomplikowana sprawa. Wycofano go ze sprzedaży.
Zrobimy mu detekcję zdalną
i damy mu awatara, by wkraść się do Lakeview z szarej strefy.
Sprytne, prawda? Nikt nie zauważy jednego więcej.
Czego Sceptycy chcą od Lakeview?
Chodź tu.
Pastor Rob i jego zwolennicy nie cierpią uploadów.
Reszta nie cierpi bogaczy.
Afera w Lakeview nas zjednoczy.
-No nie wiem. -Znasz się na grafice komputerowej?
-Tak. -Więc może mogłabyś nam pomóc?
Szukałaś sposobu na odwdzięczenie się.
Musimy ich pilnować,
wiedzieć, co się tam dzieje.
No tak.
Zgoda?
Nie chcę się chwalić,
ale to moja specjalność.
Cullyn.
Tak, Mat. Od razu.
Gotowy? Raz, dwa, trzy.
No dobra, Boris, wskakuj.
-Macie tu kółko teatralne? -Nie.
-A chcecie mieć? -Wszystko gotowe.
-Moglibyśmy zagrać Waitress. -Nie ruszaj się.
Nie ociągaj się.
-Przepraszam. -Ona wykonuje swoją pracę.
Pomogę ci.
Co tu robisz?
-Podnoszę widelec... -Który upuściłeś.
Szukałem cię.
Potrzebujesz mnie? Bo siedzę przy biurku.
O co ci chodzi? Aleesha mówiła, że zaginęłaś.
Cholera!
Martwiłem się o ciebie.
-Proszę... -Daj mi pracować, dobrze?
Co?
Nora!
Cholera!
Stąd cię znamy.
To ty przyjechałaś do LA nas sprawdzić.
Miło z twojej strony.
Nie. Właściwie nie jestem...
-Daruj nam swój życiorys. -Niech skończy!
Nie powinniśmy uciszać kobiet.
Nie jestem nią.
Jestem...
asystentką...
z jej awatarem.
Ciekawe. A wiesz może, gdzie ten anioł jest?
-Jakie to ma znaczenie? -Dla mnie ma.
Lubiłem ją.
Była naprawdę profesjonalna.
Wysłali asystentkę?
Tak mi przykro.
Co?
Masz do tego smykałkę.
Zawsze lubiłam tę część pracy.
Czemu jesteś technofobem?
Uważam tylko, że technologia pogłębia nierówności.
Czemu masz zarabiać na życie usługując bogatym staruchom?
Nie było tak źle.
Jest coś satysfakcjonującego
w przywracaniu zmarłego do życia.
Jaki z ciebie Frankenstein.
„Chcę wyssać twoją krew”!
To był Drakula.
Daj mi się skoncentrować.
Wypiłem kilka piw i miałem trochę czasu.
Połączyłem kropki.
Myślisz, że partner Kannermana może być Sceptykiem?
Nie słyszałeś Ingrid? Jej tata grał w squasha z pastorem Robem.
Jest pierwszą szychą u Sceptyków.
Nosi się inaczej. Brak jej wdzięku.
Właśnie.
Zjesz to?
Śmiało, bierz.
Dzięki.
Ingrid, jedzenie było wyśmienite.
Dziękuję.
Wszyscy najedzeni i szczęśliwi. Wspaniale.
Przepraszam, pójdę umyć ręce.
Nigdy nie myłam rąk.
Nigdy.
Idę.
Dzięki.
O Boże.
Bez napiwku?
To po co była piętnastodolarowa opłata za usługę?
Dzięki, że wstawiłeś się za mną.
To było mega.
„Mega"? Ona by tak nawet nie powiedziała.
Wybacz.
Nie wiem, jak ona mówi.
Czemu używasz jej awatara?
To naprawdę popieprzone.
Po prostu wykonuję swoją pracę.
I gotowe.
Niesamowite.
Miło było się na coś przydać,
zrobić coś w imię sprawy.
Tak.
-Luke. -To ja.
Bardzo dziękuję za przybycie.
Było miło.
O wow, ale gorąco!
Chodź no tu. Dzięki za zaproszenie. Bardzo doceniam.
Jak zwykle razem przednia zabawa.
Może to nic, ale przeproś tę kelnerkę.
To nie SI, ona ma uczucia.
No dobrze, Millie, chodź. Upijmy się i powygłupiajmy.
Idę.
Do zobaczenia później.
Nie.
Tak.
Miło było cię poznać. Dziękuję za miły wieczór.
-Dziękuję. -Na razie, Yang.
Dzięki za przepustkę.
Wiesz, jeśli jest z... nie masz wyboru.
Na pewno?
Co?
Ludziom podobała się twoja praca nad awatarem.
To dobrze.
-Czyli wszystko gra? -Tak bardzo,
że chcemy, byś wróciła do Horizen jako tajna agentka.
Co?
-Jacy „my”? -Przywództwo.
Rozmawialiśmy i wszyscy zgadzamy się, że się nadasz.
Ty też tego chcesz?
-Żebym wróciła do domu? -Nie.
Ale...
To nie ma znaczenia. To najlepsza decyzja dla nas.
Ostatnio w Nowym Jorku ludzie chcieli mnie zabić.
To prawda. Ale tym razem będziesz bezpieczna.
Możemy cię chronić.
Nowy telefon na kartę i ISP, kryjówka do zamieszkania.
Będziesz współpracować z jednym z najlepszych agentów w terenie,
agentem Cheeto.
-Cheetah? -Cheeto.
Ma charakterek. I jest...
Jest teraz w obozie. Przedstawię cię.
No, no... Matteo...
-O Boże. -Fajny jest. Dobry chłopak.
Przestań.
Nora, chciałbym, byś poznała agenta Cheeto.
Co słychać, mordzia?
Kurwa, nie.
Aniele.
Potrzebuję tej roboty, a od roku nie miałam żadnej pracy.
Przepraszam, że wcześniej cię uraziłem.
Nie byłaś tą, której się spodziewałem.
To, jak się zachowałem,
nie było twoją winą.
Mam teraz sporo na głowie.
Świetnie się spisałaś.
Serio?
Zależy, kogo spytasz, ale ja oceniłbym cię na piątkę z plusem.
-Tak? -Zdecydowanie.
Mógłbyś mnie ocenić? Mega mi zależy.
Dziękuję.
Moje pierwsze pięć gwiazdek.
O tak.
Co?
Nic.
Pan Brown właśnie mnie przeprosił,
a potem przytulił.
Jest naprawdę miły.
-O Boże. -Co?
Po pierwsze, nie nazywaj go panem Brownem.
Serio? Tak ci powiedział, na mój temat?
-Przy mnie go tak nie nazywaj. Jezu. -Dobra.
Znowu to samo, nie mogę.
Nie wiem, co wy widzicie
w tym płaskim tyłku, na który wszyscy się nabierają.
Czego ja nie dostrzegam?
Nawet nie jest wysoki.
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska