Tylko szczerze. Za wcześnie, żeby gadać o tym, co potem zjemy?
Jesteś u celu. Opuść pojazd.
Może ramen? Shawarma? Za ostra?
Cicho.
ZAKUPY W SUNY SZKOŁA BIOMEDYCYNY
TYLKO DOSTAWY
Dobra.
Idziemy.
-Co to jest? -Klony!
-Ciała uploadów. -Jedno i to samo.
Muszą odrosnąć im głowy. Widzisz, są puste.
Póki ktoś ich nie zdownloaduje.
Supertechnologia.
Po co mieliby tak ryzykować? Nie widzieli, jak jeden gość wybuchł?
To plan dla 1% bogaczy na Ziemi.
Spędź życie, plądrując planetę.
A kiedy dopadnie cię karma, uploaduj się.
Zrelaksuj się w Lakeview, a naukowcy posprzątają bajzel.
A potem download. I tak w kółko, do końca świata.
No więc...
Ja zajmę się tymi, a ty tamtymi.
Nie wiemy, kim są.
To dupki. Więcej wiedzieć nie musisz.
Niektórzy z nich mogą być dobrzy.
Nie można odebrać im szansy na bycie...
Pasożytami z odrzutowcami, którzy myślą, że sadząc drzewo,
zmywają z siebie winę?
U, grubo!
Koniec kąpieli, gnojki!
Nie!
Kurwa!
Pospiesz się. Wstawaj.
-To pułapka. -W porządku? Chryste.
-Uważaj. -Chodźmy.
Za kilka minut będzie tu śmierdzieć gorzej niż u Ivana.
Spadamy.
Przepraszam, panie... Jake Paul?
Nic nie widzę. Gdzie są moje gogle?
Boże, milenialsi są beznadziejni.
PIKNIK RODZINNY
Dziś piknik rodzinny! Oto nasze nowe protourwisy!
Ok, wszystko cacy. Postaraj się ich więcej nie upuszczać.
Przeprosiłem. Gratuluję!
Śmiało. Pierwszy miesiąc za darmo z kodem „rodzina”.
Potem automatyczna opłata.
Bez pieluch.
Wygląd może z czasem ulec zmianie.
Dzieci są własnością korporacji Horizen.
Słodziutki.
-Chcę takiego. -Nie.
Tęsknisz za rodziną. Przykro mi, że nie przyjadą.
Może twój tata czuł się winny z powodu mojego zabójstwa.
Być może. Nieważne.
Poznaj swojego brata. Jak go nazwiemy?
Mamo, to jest dziwne.
Możesz dołączyć do naszej rodziny.
-Tak? -Pewnie.
Dzięki.
Nie mogę się doczekać. Tu są same dziady.
No wiem.
Jest tyle atrakcji, to będzie super dzień.
Twoja siostrzenica wie, jak używać broni?
Wujek Nathan!
Cześć.
Nevaeh, mama... Tęskniłem za wami.
O Boże, nie wierzę. Ale urosłaś!
-Naprawdę? -Tak.
Mamo! Mogę cię tak nazywać, prawda?
Przytulmy się.
Przykro mi z powodu twojej straty. Dziwnej i łatwej do uniknięcia.
Uploadowałaś się, a nawet nie jesteś jego żoną.
Jasne, możesz mówić do mnie mamo.
Dzięki, mamo. Jestem tu szczęśliwa.
Ładnie wyglądasz.
Bo właśnie wydłużyłam sobie język.
Miło, że zauważyłaś.
Dobra. Schowaj go z powrotem.
-Zaczynamy? -Tak.
To ważny dzień, twoi aniołowie mają dać z siebie wszystko.
Zrobi się.
Tylko jak mam to zrobić?
Krzyczysz na nich, używasz prostych słów, bo to głupie krowy,
a krowy dobrze reagują na dobre kopanie.
Dzięki.
To niebezpieczne?
Nie. Chyba ktoś przypadkowo umieścił kod roślinny
w tych krzesłach i teraz rosną.
Dylan, ty też urosłeś od ostatniego razu.
Wciąż jestem mały, tylko o 20% wyższy.
Pełna aktualizacja dla dorosłych była za droga.
Komu tu trzeba obciągnąć, żeby mieć włosy na klacie?
Dylan!
Chociaż liczyliśmy na...
Nagrodę za wyszukiwanie błędów?
Przykro mi, nie robimy tego.
Ale ponoć flipery wypłacają
dwa razy więcej, niż powinny.
Mam to naprawić. Ale zajmie mi to chwilkę.
Kurwa, tak!
Dziękuję. Jesteś aniołem.
Jestem teraz inżynierem projektowania.
To awans.
-Gotowa? -Tak.
Lewa strona! I teraz!
-Jesteś niesamowita. -Tak.
Po lewej!
Bardziej w lewo! Mniej!
Ingrid, lewo. Minęło cię.
-Na litość boską. -Mamo? Złapałam?
Po drugiej stronie. Właśnie poleciało.
Ingrid. O Boże.
Boże, teraz cię mija!
-Wszystko ci wychodzi. -Staram się.
-Myślałam, że twoja lewa. -Mówiłam, że twoja.
Zaraz wracam. Pilnuj, żeby się nie pozabijały.
-Dobra. Pa. -Dobra.
Tinsley!
Cholera.
Tins? Dokąd to, w tych stylowych spodniach?
Nathan! To ja, Nora.
-To nie jest śmieszne, Tinsley. -Nie żartuję.
To ja. Wróciłam.
-Skąd mam wiedzieć, że to ty? -Myślę, że wiesz.
Nie mogę uwierzyć, że na ciebie patrzę.
Nie sądziłem, że znowu się spotkamy.
Widzę.
Jezu, niżej.
Tak, Ingrid wyciągnęła mnie z Two Gig,
a teraz...
Pogadamy gdzie indziej?
Nie moja sprawa. Nie tłumacz się.
-Chciałem ci powiedzieć. -Ale nie zrobiłeś tego. Luz.
Też kogoś mam.
To... świetnie.
Tak.
Tak! Fajny jest.
Bardzo fajny. I żyje, więc jest...
-łatwiej. -Super.
Ingrid,
zrezygnowała ze wszystkiego i uploadowała się dla mnie, więc...
To było zaskakujące.
-Wspaniale. -Tak.
W sensie... Przykro mi z powodu twojej straty.
Dużo emocji.
Ona dostarcza emocji, fakt, ale wszystko jest ekstra, psiapsióło.
Nie wiem, co to miało być.
-To było dziwne. -Wiem.
Stary, byłeś fajny. Co ci się stało?
-Nora, wszystko gra? -Muszę wracać do pracy.
Nathan?
Gdzie Nathan?
Rozmawia z przyjaciółeczką. Nancy, prawda?
Cześć. Miło cię znowu widzieć.
Co za fajny strój.
Teraz pracuję w IT.
IT? Bez jaj. Awans. To cudownie.
Nie podniecaj się, pewnie niedługo mnie zwolnią.
Nieprawda.
Pospiesz się. Musimy zabrać mamę do Salonu Pamięci.
Nara, psiapsióło.
Mam dla ciebie niespodziankę. Spotkajmy się przy Szarej Strefie o 12.
W samo południe. Będziemy strzelać, kowboju?
Zgadza się, Paco. Potem pójdziemy do knajpy na whisky.
Naplujemy do tego metalowego czegoś.
Słabo się znasz na westernach, co?
Owszem.
Zasługuję na punkty za podjęcie próby.
Do zobaczenia o 12.
Na kortach tenisowych dzieje się coś dziwnego.
To napraw to.
Nie wiem jak.
Mogę ponaciskać jakieś guziki...
Sama się tym zajmę.
-Boże! -Kolejny punkt dla nich! Rusz się!
Są ustawieni na Pong 1977. Ich mózgi mają jakieś 20 kilobajtów.
Co tu się dzieje?
Nie wzywałem cię. Wszystko gra.
Zrób sobie przerwę. Witaj, śliczna.
Jesteś Preferą, o której tyle słyszałem?
Nie. Jestem aniołem Luke'a.
-Boże, to naprawdę jest niebo. -Urocze, ale już to słyszałam.
To Jesse, mój przyjaciel z armii.
Luke wiedział, że marzyłem o uploadowaniu.
Rodzinną przepustkę dał mnie. Tu jest genialnie.
Po meczu penisa zjemy wannę tiramisu.
-Tenisa. -Nie, penisa. To nowa gra.
Punkt za trafienie w krocze.
To głupie. Tylko ty możesz na tym ucierpieć.
Jaja Jessego są bezpieczne w realu.
Tak, czuję, że żyję! Chcesz zagrać secik?
Będziesz z Jessem.
Jestem teraz szefową. Nie mam czasu na te wygłupy.
Gdybyś była szefową, mogłabyś robić co chcesz.
Może set lub dwa.
Ty skurczybyku jeden! Wchodzę!
-Chodźmy, Jesse. -Tak!
Ale tu uroczo.
Wiesz, że Fendi zaprojektowało śliniaki i maty dziecięce?
Te cyfrowe dzieci mnie przerażają.
Uważam, że to bardzo ciekawy wynalazek.
To okazja, żeby uploadzi mogli doświadczyć radości rodzicielstwa.
Prawda?
Przynajmniej, jeśli wyrosną na popaprańców to nic się nie stanie.
Ale nam to się nie przytrafi.
Ale to nie są prawdziwe dzieci.
Wiem o tym, Viv!
-Powinieneś za nią iść. -Tak?
Jeśli zobaczysz, że tak chodzę, to znaczy, że jestem wściekła.
O nie. Nie chcemy wściekłej Nevaeh.
Ja, jako ojciec? O siebie nawet nie umiem dbać.
GOŚĆ
Wszyscy uciekać, to wściekła Nevaeh!
-Niezły strzał! -Nie! Błąd stóp!
-Drugi serwis. -W porządku.
-Niezły strzał. -Cholera!
Wściekłam się na Nathana.
Zauważyłam, że często wyrażasz uczucia w formie złości.
Być może to po prostu smutek i samotność.
Pierdol się, Helen. Mam prawo się wkurzać.
Jestem zaangażowana w ten związek,
a Nathan nawet nie bierze pod uwagę cyfrowego dziecka.
Ingrid Kannerman chce zostać mamą!
Przyjrzyjmy się bliżej tej potrzebie posiadania dziecka.
Chcesz czegoś własnego, bo martwisz się, że nie da się ciebie pokochać?
Dlaczego myślisz, że nie da się mnie kochać?
Można mnie bardziej pokochać niż ciebie.
Naprawdę martwię się o to, jak kiepską jesteś terapeutką!
Wtedy Shona powiedziała Brody'emu, że ma dość i że jest niegrzeczny,
i że nie jest aż tak zabawny, jak sądzi.
Tak jest, Shona! Duma. Umie szanować samą siebie.
To tata Ingrid, prawda?
Co? Jesteś pewna?
Tak, pamiętam go z nocowania.
Co on tu robi?
Pewnie jest jakieś rozsądne wytłumaczenie,
chce zaskoczyć Ingrid?
-Nie ma bata. -Dla babci?
Być może. Idźcie do Salonu Pamięci.
Spotkamy się tam.
-Zaraz do was dojdę. -Nevaeh.
Butelka napełnia się automatycznie. Płacicie na bieżąco.
Nathan! To ja, Tinsley.
No proszę.
-Mam własny awatar. -Świetny.
Przepraszam.
Możemy gdzieś chwilę porozmawiać, na osobności?
Kannerman jest w Lakeview.
-To piknik rodzinny. -Oni się nienawidzą.
A jeśli to jakaś przykrywka?
Zapytaj o to Ingrid.
Spytałem. Nie wie, kto stoi za zabójstwem.
-To mogą być Sceptycy. -Niemożliwe.
Czemu? Zaatakowali Freeyond.
Są przeciwni cyfrowemu życiu po życiu.
Może użyli Kannermana i kazali mnie zabić?
To nie oni.
-Skąd masz pewność? -Bo...
Facet, z którym się spotykam, Matteo, to Sceptyk.
Co? Ale jesteś naiwna. Sceptycy to szaleńcy.
Nieprawda. Wiele poświęcili dla sprawy.
Raczej nie potrafisz tego zrozumieć.
-Chcę cię chronić. -Nie trzeba.
-Przed... -Odpuść.
Ufam Matteowi.
Nigdy mnie nie okłamał.
Muszę iść.
Jak dowiem się czegoś o Kannermanie, dam ci znać.
Dzień dobry!
Cześć, to ja. Zadziałało.
Miło cię widzieć.
Przepraszam. Nie pocałuję tej twarzy.
-To jest złe. -No tak. Obrzydliwość.
-Kumam. -Co to za niespodzianka?
No tak!
Dziękuję bardzo. Darmowa torba na pieluchy.
Nie. Blisko. To hiperrobak.
Spieprzymy ten piknik rodzinny.
Wystarczy, że zostawisz go w pobliżu recepcji.
Matteo, co z innymi ludźmi? Horizen jest wrogiem, a nie oni.
Są bezpieczni w swoich kombinezonach. Wiesz o tym.
Tal, ale nie uploadzi.
Nie możesz ich uważać za ludzi. Robak narobi zamieszania.
SI zostanie zainfekowana naszą wiadomością.
Zgodnie z planem.
Słuchaj, wiem, ale...
Dążąc do sprawiedliwości,
czasem trzeba sprawić, żeby bogacze poczuli dyskomfort.
Będziesz...
Co jest...
Poczekaj.
Serio? W moim domu? Zejdź z niego!
Chcę go wyczyścić. Jest naprawdę miły.
Nie zachęcam jej! Go!
Ojciec i pastor Rob uważają, że wymiękniesz.
Tata mówi, że jesteś za miła. A pastor, że za miękka.
Nie jestem miękka.
Wiem. Ja wiem, że chcesz coś zmienić.
I tak to się robi.
Tylko ty możesz to zrobić.
Wiem, że nas nie zawiedziesz.
Wierzę w ciebie, Nora.
Przepraszam, panno Kannerman.
„Przepraszam, nie zauważyłem pani”.
Patrz, jak łazisz, dobrze?
I przestań się gapić, ty bezużyteczna, zaprogramowana kupo gówna!
To ty staniesz się człowiekiem, nie ona.
PIKNIK RODZINNY ŻYCZYMY UDANYCH WIZYT!
RECEPCJA
A tam, na klamce, wisiał
zakrwawiony hak!
Atak człowieka z hakiem!
Zupełnie o tym zapomniałem.
Nie wierzę, że opowiadałem to sześciolatce.
-Głupek ze mnie. -Czemu? Mnie się podobało.
-Byłaś przerażona. -Nieprawda.
-Mamo? -Twoja matka była na nas wściekła.
Przez tydzień spałaś przy włączonym świetle.
To do mnie niepodobne.
Jesteśmy Sceptykami. Ratujcie się.
To koniec Lakeview. Usunąć bogatych.
Zaatakowała was Armia Sceptyków. Rewolucja zawitała do Horizen!
Jesteśmy Sceptykami.
A masz!
Rewolucja zawitała do Horizen!
Co jest, kurwa?
To koniec Lakeview. Usunąć bogatych.
Rewolucja...
-Coś się dzieje. -Serio?
Rewolucja...
Nie wierzę, że zmarnowałam czas na głupią grę!
...do Horizen! Usunąć bogatych.
Urocza byłaś. Co się z tobą stało?
Nathan. To niegrzeczne.
USUNĄĆ BOGATYCH KONIEC LAKEVIEW
-Co? -Chwila.
-Co się dzieje? -Nie wiem.
Czegoś takiego nie było.
-Idźcie. -A ty?
Nic mi nie będzie. Zadzwonię.
Chcę usłyszeć więcej o Brodym i Shonie.
To cyfrowe dziecko. Może to nie taki zły pomysł?
Ok, jestem fajnym wujem, ale jestem samolubny, niedojrzały, kłamię...
Nie, zmieniłeś się.
A tamten Nathan też nie był zły.
No dobrze, idźcie.
Pa.
Robimy, co w naszej mocy. Zachowajcie spokój. Nic się wam nie stanie.
Anioły przybędą z pomocą. Zespół pracuje nad usterką.
Jesteśmy Sceptykami. Ratujcie się.
To koniec Lakeview. Usunąć bogatych.
Panuję nad tym!
Będzie dobrze.
Czemu tak szybko się kopiuje?
-To chyba... -Cicho nowa, próbujemy tu myśleć!
-To działa. Udało mi się! -Chyba mnie.
Wirus kopiował się u tych z SI, więc...
wyłączyłam ich, teraz możemy wyczyścić resztę.
Jak dałaś radę tak szybko to rozgryźć?
Nie wiem. Miałam farta.
Gdzie skurwysyn, który zjebał mi dzień?
Pomaga dzieciom przerażonym wirusem.
Pomaga czy szkodzi? Ten człowiek stanowi zagrożenie.
Luke był moim dowódcą i był wyjątkowy.
Co?
Iran był pierwszą wojną z autonomicznymi dronami. Było ciężko.
Ale Luke nie okazywał strachu.
Utrzymywał wysokie morale w najgorszych chwilach.
Zawsze próbował nas rozśmieszyć, pomóc nam.
Dlatego tak wielu stamtąd wróciło.
Trudno mi w to uwierzyć. Mówimy o tym samym Luke'u?
Dziękuję za dziś. To była przyjemność.
Teraz wiem, czemu Luke tak dobrze o tobie mówi.
On mówi miłe rzeczy?
O mnie?
Jakie miłe rzeczy? No weź coś zdradź!
-Piętro 10500. -Oczywiście, panno Kannerman.
Pani i pan Brown mieliście udany dzień?
Zamknij się!
Nie potrzebuję komentarza.
Proszę pani?
Tak bardzo się staram i nic się nie udaje.
Jestem spektakularnie piękna. Nathana to nie obchodzi.
Kocha mnie tylko wtedy, kiedy nie jestem sobą.
Staram się być dobra dla jego mamy. Nie cierpi mnie, a on trzyma jej stronę.
Mamy spędzić razem wieczność,
ale moje starania zajmują... wieczność.
Da się...
mnie pokochać, prawda?
Tak.
Panno Kannerman, kocham panią.
To pani piętro.
Chryste Panie.
MATTEO - POŁĄCZENIE
Nie.
ODRZUCONE
To naprawdę nic wielkiego.
Cześć, skarbie.
Nic ci nie jest? Martwiłem się o ciebie. Złapałaś usterkę?
Widziałam faceta, który utknął do połowy w ścianie.
Fuj.
Tak. A potem usłyszałam, że piętro 11111 po prostu zniknęło.
Jestem wykończona.
Domyślam się.
Tak sobie myślałem. W życiu nic nie jest pewne.
Nawet tu.
I może nie zwariowałaś, z tym cyfrowym dzieckiem.
-Tak? -Tak.
Skarbie.
-Mielibyśmy urocze dziecko. -Tak.
Z moją twarzą i twoimi włosami.
Twoimi mięśniami. I naszymi włosami.
-Kiedyś. -Wkrótce?
-Kiedyś. -Wkrótce.
Mój Boże.
Nowy język jest za długi?
Odrobinę.
Niech to szlag.
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska