Cieszyłem się, że cię przeżyłem,
ale chyba powinienem być zazdrosny.
Masz tu niezłe ranczo.
Jesteś teraz starszym bratem, to zawsze jakieś pocieszenie.
To czemu zawdzięczam wizytę?
Zarząd dziś głosuje. Chcesz mi dać pełnomocnictwo?
Sam oddam głos, dzięki.
Znasz zasady. Musisz być tam osobiście.
I zamierzam.
Ojciec zawsze mówił, żeby samemu doglądać spraw.
Nie, żebym nie ci nie ufał, ale ojciec
mówił, żeby ci nie ufać.
David Choak opuszcza system i udaje się
do Baskin Robots na Manhattanie,
2552 Zach. 43. ulica, Nowy Jork, 10036.
Dzwoń do Nathana.
Cześć.
Jakieś plany na dziś?
Nie bardzo.
Chcesz jechać ze mną na wycieczkę?
Do Nowego Jorku?
Tak!
To znaczy, jeśli chcesz.
Byłoby super. Jak miałbym to zrobić?
Wykupujesz prywatną wycieczkę w realu
i wybierasz mnie jako przewodniczkę.
Taka jakby długa rozmowa na FaceTime.
Ale jest fajnie.
I przydałaby mi się przerwa.
Tak, mi też przydałyby się wakacje.
Twoje życie to wakacje.
Wiem. Wyczerpujące.
Przydałby mi się urlop od wakacji.
Chcesz wybrać się na Manhattan?
O tak!
Zawsze chciałem zobaczyć tę sławną Fasolkę.
Jest w Chicago.
No to ten most.
-Który? -Hamiltona.
Blisko.
Będzie świetnie, dziewczyny się ucieszą.
Dziewczyny?
Serio?
Właśnie wczytuję Luke'a.
Myślałam, że się ucieszysz.
Czekaj, to niezręczna sytuacja z powodu
tych zboczonych snów?
Nie, mi nigdy nie jest niezręcznie.
Cześć!
Ale będzie zajebongo!
Ja pierdolę.
Dobra, chodźmy.
Uważaj.
Pomocy! Porywają nas.
Niech ktoś nam pomoże!
W każdej chwili można wyciszyć tych durni.
Aleesha, nie zapomnij kupić leku na chlamydię.
Jestem zdrowa.
Idę.
Jeśli to śpiewający telegram, to podziękuję.
Panno Kannerman, przyszliśmy na inspekcję.
Po co? Są jakieś glitche?
Nadal interesuje panią cyfrowe dziecko?
Jeśli tak, upewnimy się, że może pani się nim zaopiekować.
Jeśli nie, a myślę, że to byłaby dobra decyzja, to damy pani spokój.
Czemu to byłaby dobra decyzja?
Ustanowiła pani rekord w opiece nad SI.
Od narodzin do śmierci w 24 godziny.
Co pani mu zrobiła?
Słucham?
Panna Kannerman się starała.
A dzieci bywają wymagające.
I wyobrażam sobie, że radzenie sobie z wymagającym dzieckiem
może być frustrujące.
Tak codziennie.
OK. Przepraszam,
ale to wasza trójka ma mnie oceniać?
Bezmózgi strach na wróble,
blaszany drwal i tchórzliwy incel.
Jestem incelem?
Chyba chciała powiedzieć,
że jesteś singlem, do tego samotnym...
Ja też, wielka mi rzecz.
-Aha. -Też zaprogramowano mi celibat.
Ale nie mnie.
-Zostaw mnie. -Sorki.
Jestem w związku.
Panno Kannerman, musimy ocenić panią w ruchomej skali sześciu cech,
by ustalić, czy będzie dobrą mamą.
Spójrzmy na pierwszą.
Życzliwość.
Zero.
Dobra, wiecie co?
Może wejdziecie?
-Weźcie sobie coś z barku. -Dziękuję.
Rozgośćcie się, dobrze?
Upload i Beyond za darmo.
Freeyond, znowu lepiej, znowu z nami.
Wielkie otwarcie za 5 dni.
Nie siadaj, chcę patrzeć przez okno.
Dokąd jedziemy? Masz plan?
Tak. Myślałam, że zaczniemy na skrzyżowaniu 43. i 11.
Hell's Kitchen?
Zobaczymy po drodze atrakcje turystyczne.
Dwa razy się tam strułam.
Następny przystanek, Most Brookliński.
Aleesha, odwróć się do okna. Chcę go zobaczyć.
Czekaj, Aleesha...
Widzisz? Zadowolony?
Chciwy Robot widziany na Manhattanie. Co za dupek.
Co się dzieje?
Luke nas słyszy?
Ma inne sprawy na głowie.
Choak wczytał się dziś rano w ciało robota.
Chyba coś knuje.
Opublikowałam hasztag #ChciwyRobot,
zyskuje na popularności.
Możemy go śledzić cały dzień.
Boże, kocham cię.
Wiem. Słyszałam twoje myśli, pamiętasz?
Nie, to było z...
Wiem.
Nie podrywam cię.
-Nie uważam, że... -Po prostu jesteś genialna.
Możemy śledzić tego starucha i dowiedzieć się, czemu mnie zabił.
Zmiana planów.
Wysiądziemy na następnym przystanku.
A co tam jest?
Z jakiegoś powodu Nathan chce zobaczyć Choak Tower.
Tak.
Poprosił mnie o inspekcję obiektu.
Żebym sobie cycnął zdjęcie.
Cyknął.
Cyknął fotę.
Niech ktoś coś powie.
O Boże.
Tonie pani w ubraniach.
Lubię buty.
Jak pani ciało czuje się w jedwabiu i kaszmirze?
Jak to jest poczuć pani ciało?
Jak to jest poczuć?
Boże. Przepraszam, co to za etap procesu adopcji,
w którym obłapiacie moje prywatne rzeczy?
Badamy poziom próżności.
Z jednej strony mamy „materializm”, a z drugiej „empatię”.
To nie fair.
Można być empatyczną materialistką.
Przyznaję, bardzo kocham buty.
Jeśli w połowie kochałabym tak dziecko, to to jest miłość.
Jeden punkt.
Na dwa?
Na dziesięć.
Co?
-O Boże. -Skarbie.
Czy ktoś...
Nie.
To dopiero skromność.
Można się było spodziewać.
Nudy.
Nie. To jest...
Fajowe. Niecodziennie
ma się właściciela takiego budynku za sąsiada.
Musiałem go zobaczyć. Serio.
Tutaj też straciłem cnotę...
Dziwne.
Następny przystanek, Empire State Building.
Wio, Aleesha.
To najdłuższy dzień mojego życia.
BIURO KRAJOWE FREEYOND
Chwila.
Freeyond? W Choak Tower?
Jaka, kurwa, ironia.
To przypadek?
To Choak Tower, po co wynajmuje biuro Freeyondowi?
Dla wizerunku?
Ma w budynku organizację non-profit, dobry z niego człowiek.
A jeśli Kannerman i Choak kupili twój kod
i sprzedali go Freeyondowi? To podobne firmy.
To bez sensu. Freeyond nie ma kapitału do zakupu czegokolwiek.
A jeśli dali im kod?
To po co mnie zabijać? Żeby zatuszować dobry uczynek?
Taras widokowy w Empire State Building
kosztuje 150 dolarów od łebka. Podziękować.
To życiowa okazja.
Nie w twoim przypadku.
Auć.
Dowal mi bardziej.
Aleesha.
Wskocz na ławkę.
Ty Jack, a ja Rose.
Nie, dzięki.
No weź. Potrzymaj mnie nad dziobem.
Lecę, Jack.
Latam.
Nigdy cię nie zostawię, Jack.
Nie. To ja jestem Rose.
Jesteś martwy. Masz być Jackiem.
Zejdźcie stamtąd.
To nie plac zabaw.
Cholera.
Choak udaje się do...
Chodźmy do Parku High Line.
Właśnie tam, świetnie.
Nie ma to jak dobry, porządny spacer.
Chcecie iść?
Zgłodniałam, nogi mnie bolą.
Zjedzmy coś.
Tak. Przespacerujmy się, lubię spacery.
Na spacer.
Jazda.
DOPASUJ DO ZAINTERESOWANEGO
NAZWISKO: NATHAN BROWN
MIEJSCE: MANHATTAN, CENTRUM
Co robisz w Nowym Jorku? Jesteś martwy.
Znowu zostawiłeś szampon i odżywkę przy umywalce.
W domu wszystko gra?
Gdyby w domu grało, nie myłbym jaj w firmowej umywalce.
Chryste. Właśnie tam umyłem twarz.
Bardzo niefajna sprawa.
Mało domowo, ale trupem nie jedzie.
Musiała pani wytropić kilka trupów w swojej pracy.
Jak pani sądzi?
Nie.
Dziękuję.
Ingrid.
Troska...
Pół punktu.
O Boże.
A za to jaki ładny uśmiech.
Gdybym była dzieckiem, wcale nie czułabym się nieswojo.
Halo?
Chyba ma odjazd i nas ignoruje.
Zdumiewające. Tyle przywilejów.
W porządku, wyłaź.
Z wanny.
Nie mów mi, co mam robić.
Jestem dorosła.
Nie możesz kąpać się w ubraniu.
Kochanie, posłuchaj.
Cokolwiek się tu dzieje, możemy temu zaradzić.
A co was to?
Po prostu się mnie wstydzicie.
W zasadzie to tak.
Uzależnij się od czegoś normalnego,
jak kokaina albo sól do kąpieli, zamiast udawać martwą.
To upokarzające.
Bar „Laser”. Ładnie tu.
Wejdziemy?
Chyba żartujesz.
Byłaś głodna.
Bankructwa? Nie, dziękuję.
Znam miejsce, gdzie można się tanio najeść.
Co on w ogóle je?
Olej silnikowy?
Dostałaś to, czego chciałaś.
Wyszłam z wanny.
A teraz chcę, żebyście wyszli.
Czemu?
Wybierasz się gdzieś?
A to dobre, mamo.
Właściwie to tak.
Nikt na ciebie nie czeka.
Chyba że mowa o... o tym gościu, co ojciec chciał i...
On się nie liczy.
Pewnego dnia będę mieć własną rodzinę.
Tak.
I będę matką, której sama nigdy nie miałam.
Będę miła,
troskliwa,
wspierająca...
I wiesz co? Może i jestem zbyt ambitna,
ale moje dziecko nie będzie
czuło się, jakby było najgorszą rzeczą w moim życiu.
Ale dramatyzujesz.
Ty nie byłaś najgorsza.
Co się dzieje?
Poruszacie dziwnie oczami.
Masz firmową kartę kredytową,
a idziesz na smażone kulki z ciecierzycy?
Ty, umarlak?
Nigdy takich nie jadłeś.
Poza tym dużo zaoszczędziłyśmy
na wykwintne żarcie, odkąd mam zniżkę pracowniczą.
Tam też pracujesz?
Cztery nocki tygodniowo.
Kierowniczka nocnej zmiany.
Falafele dla panów.
Cyfrowy baba ganoush, musujące Prosecco.
W porządku, mamy to.
Bon appetit.
To sporo cebuli.
Nie będę się całować.
To prawdziwy świat, prawda?
Te kolory, bogactwo wzorów.
-Dobra. Dziękujemy. -Już wystarczy.
Możesz wyjść.
DO WYNAJĘCIA
Kurka. Wyobrażasz sobie? Okna od podłogi do sufitu.
Wyspa kuchenna.
Okna i kuchnia.
Strzelam z ceną, ale to miejsce chyba jest...
dla ciebie za drogie.
Gdybym dostała awans, mogłabym je kupić.
Ale czy naprawdę je chcesz?
Sypialnia większa niż mój tułów?
Tak. Wchodzę w to.
Mieszkam w kontenerze transportowym i nadal
muszę mieć współlokatorów.
Im wyżej pniesz się w Horizen,
tym bardziej lewe będziesz miała zadania.
Tak właśnie działa kapitalizm.
Przecież lubisz Lakeview.
Tak. Ale Lakeview powinno być o takie.
Wiesz, Central Park,
dokąd ludzie mogą iść, kiedy chcą. Tylko...
bez płacenia za istnienie.
Ludzie by to poparli.
Ale Horizen ma już Lakeview.
Tylko że ich technologię opracowano za publiczne pieniądze
i otrzymują dotacje.
Nie każdy może zarabiać na byciu społecznikiem.
Nie, ale...
Mam pomysł. Może pojedziemy do Queens?
Zobaczyć, jak żyją prawdziwi nowojorczycy. Jak wy.
-Nie. -Tak, zróbmy to.
Podoba mi się.
Super.
Queens.
Patrz. Te dzieciaki chodzą do mojego starego liceum.
„Potężny Maspeth”.
Jaka byłaś w liceum?
Miałam średnią 94.
Średnią, no co?
Ok, byłam geniuszką.
Tęsknię za liceum.
Za drużyną koszykówki,
grupą taneczną, klubem krawieckim.
Robiłaś to wszystko?
Byłam mega wysportowana i ogarnięta.
Wszyscy byśmy się zakumplowali.
Muszę odebrać. Chwilka.
Choak zatrzymał się pół kilometra stąd.
12300, Jamaica Parkway.
Dobra, chodźmy.
Patrz...
To jest mój taniec z recitalu.
Wykrok, zmiana, podwójny piruet,
wiosłowanie,
wiosłowanie do tyłu, obrót,
niski przysiad i wolno do góry.
Chyba przegapiłem
wiosłowanie.
Może zacznij raz jeszcze.
Gdzie Fajtłapka i nasz sędzia?
Poszli sprawdzić pani ustawienia,
ale chyba wszystko działa.
No tak. Ja...
Nie wiem, co to było.
To musiała być jakaś usterka.
Zadam pytanie, żeby skończyć proces weryfikacji.
Jasne, proszę.
Czemu udajesz uploada?
Jak...
Wiedziałem.
Słuchaj.
Płacę gigantyczne sumy, żeby to nie wyszło na jaw.
Nikomu nie mogę powiedzieć. Dosłownie.
Ale skoro żyjesz
i możesz szaleć w prawdziwym świecie, robić, co chcesz,
to czemu tu jesteś?
Bo...
Bo go kocham.
A kiedy kogoś kochasz, zrobisz wszystko, by być blisko tej osoby.
To uczucie. Nie oczekuję, że zrozumiesz.
Za to rozumiem,
że spędziłaś
sporo czasu,
choć końca nie widać,
robiąc coś niewygodnego,
z miłości.
Zgoda. Jedno cyfrowe dziecko.
Myślę, że damy...
Bardzo ci dziękuję.
Udało się.
Będę mamą.
Będę dobrą mamą.
Powinien tu być.
Tam jest.
I już go nie ma.
Co robił w tej części miasta?
Freeyond.
FREEYOND NADCHODZI!
Tutaj, w Queens?
Tak, to dziwne.
W Nowym Jorku jest tylko jeden sklep Freeyonda.
Coś się nie zgadza. Ile mają punktów w USA?
Około 650.
I tylko jeden w Nowym Jorku? Ile w Los Angeles?
Tylko jeden.
To gdzie one są?
Chcesz pomóc biednym ludziom, idziesz tam, gdzie są biedni ludzie.
W Pensylwanii jest sto sklepów Freeyondu.
Dziewięćdziesiąt sześć w Wisconsin,
siedemdziesiąt pięć w Michigan,
sto osiemdziesiąt na Florydzie.
Tylko jeden w LA i prawie dwieście na Florydzie?
Może tu nie chodzi o pieniądze, a o politykę.
Punkty są w stanach wahających się.
A Uploadzi nie głosują.
Zdobądź chętnych do uploadu...
We właściwym stanie...
A zmienisz wynik wyborów.
Ja pierdolę.
To dlatego cały dzień się nudzimy?
Ładne mi zaproszenie.
„Połazimy po Nowym Jorku na rachunek firmy.
„Zabawmy się poza biurem”.
Bo wiadomo, nie zabralibyśmy się na śledztwo
w ramach twojej dziwnej obsesji.
Przez cały dzień robiliśmy coś innego.
Ale to ważne. Choak pozbawia biednych praw.
Oj, nieładnie.
Może i miałaś nudny dzień.
Ale w imię słusznej sprawy.
Nie zgłosiłam się sama.
Wciągnęłaś mnie w to. Drobna różnica.
Mogłaś spytać, może bym w to weszła.
Zamiast udawać, że chodziło ci o przyjaźń.
Może nie sądziłam, że się zgodzisz, jeśli nic nie będziesz z tego mieć.
Jestem egoistką? Tak uważasz?
Pierdol się.
Może powinieneś iść.
Tak.
Zwolnij trochę.
Aż mnie zakręciło.
Wpędza mnie w poczucie winy z powodu pracy w Horizen,
kiedy to ona mnie wykorzystuje
i okłamuje przez cały dzień.
Nie czuj się winna, nie masz powodu.
Po prostu staraj się być dobra.
-Dlatego wstąpiłem do wojska. -Dokładnie.
Pracujesz w kilku miejscach, mieszkasz w kontenerze,
wiadomo, że chcesz awansu.
Nikt, kto nie jest tobą, nie powinien cię osądzać.
Ja nie zamierzam.
Dzięki.
Nawet poczułam się lepiej.
Chociaż, ty to nikogo nie osądzasz.
Mildred powiedziała, że brzydkich ludzi trzeba wysterylizować,
a ty dalej ją posuwasz.
Właśnie.
FREEYOND - ZOSTAŁO 5 DNI NA UPLOAD
To okropne.
Nie wiem, ile jeszcze zniosę.
Ci biedni ludzie nie mają wytchnienia.
Coś wymyślimy.
Dobrze? Nie tracisz nadziei, walczysz,
i w końcu wygrywasz.
A jeśli nie?
Nawet jeśli nie,
chcę być tą, która wciąż walczy.
Coś złego dzieje się z nami,
kiedy tracimy nadzieję i przestajemy walczyć.
Odprowadzę cię do domu.
NECKGEN - REGENERACJA I DŁUGOTRWAŁE PRZECHOWYWANIE
Dzień dobry!
Wszystko idzie zgodnie z planem. Niedługo będzie gotowe.
Przykro mi, że to długo trwa, ale nie można przyspieszyć... I nie ma jej.
Tak też można traktować ludzi.
Szczerze mówiąc, nie było łatwo.
Ale walczyłam i w końcu dostałam zgodę.
I pewnego dnia,
przysięgam, nie spieprzę życia małemu dziecku.
Przerywam ten okropny cykl.
Obiecuję.
Co myślisz o imieniu „Noah”? Zaczyna mi się podobać.
Będzie idealne, Nathan.
Idealnie.
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska