Ito ang ikaanim na ulat mula sa BBC.
Pero bago iyon, makinig muna sa ilang personal na mga mensahe.
"Dumarating ang suwerte kapag hindi mo hinahanap."
"Masaya ang taong, gaya ni Ulysses, nagkaroon ng dakilang paglalayag."
Mula kay Marie-Therese para kay Marie-Louise,
"Darating ngayong gabi ang isang kaibigan."
Hello?
Si Gravier ito. Naabala ba kita?
Hindi naman, pero nasa subway ako.
Kapag naputol ito… Hello?
Walang signal itong bwisit na ito.
Gusto mo akong kausapin?
Pinaalis mo si Bisson na may 120,000 euro na relo?
Sabi niya, hindi makakaalis ang kanyang mga kliyente.
-Ang tanga. -Mabait siya.
Sige.
Tama siyang balaan ka.
May kompanya siyang binabayaran ka para magbenta ng mga relo.
Kaya magbenta ka ng mga relo.
Hindi ko na uulitin sa 'yo, hindi ka pwedeng umalis sa trabahong ito.
Nag-loan lang tayo para mabili ang bahay na ito, tanda mo?
Hindi maganda rito.
Kaya napakasaklap, tapos, di pa ito sa atin.
Heto.
Sinasabi ko sa 'yo, kung mawalan ka ng trabaho
at hindi tayo maka-loan,
lagot ka sa akin.
'Yan.
-Maaari ba? -Sige.
Babalik ka ba sa Bulgaria bukas?
Oo.
Paborito ko ito. Ang 1948 Moser.
Isang pangkalakal na relo.
Alam n'yo bang sinuot ito ni Henry Kissinger,
ang tagapayo ni Richard Nixon?
Sinasabi ko 'yan, pero ni hindi ko siya kilala.
Henry Kissinger.
Maraming katulad mo.
Maupo ka, Koronel.
Talagang uupo ako.
Hindi ako nagpunta rito para tumayo.
Isa na namang buwisit na araw ng walang katapusang pag-uusap
kasama ang mga tamad na ito.
-Bumabagsak na ang bansang ito. -Kailangan ka nito.
-Hangga't nandito ka… -Nagugutom ako.
Nandito na lahat.
'Yan.
-Puwede ba kita makatabi ngayong gabi? -Mukha ba akong nagbabakasyon?
Magpupulong sa Meudon Hotel ngayong gabi ang general staff.
Makakapagpahinga ako nang 20 minuto.
Medyo mabigat.
Oo, dilaw na ginto, 18 carats, medyo mahal.
Cartier Tank ito.
Saan siya pumunta?
Masarap ang tuwalya.
'Wag kang magmadaling uminom, Cahors 'yan. Baka tumumba ka.
Bago ako nito mapatumba…
Tingnan mo sa ibaba kung tulog ako.
Sige, Koronel.
Nasaan na?
-Ano? -Ang relo?
Anong relo?
Huwag mong gawin ito. Hindi maganda.
Napakahusay, Françoise.
Ibalik mo ito…
Sasaktan mo ba ako?
Sisigaw ako.
Kung ako sa 'yo, huwag.
Medyo matapang ang alak na ito.
Kaunting Malbec.
Tahimik, ituloy mo lang. Sige na.
Tulong!
-Tumigil ka! -Malapit ka na, Koronel.
Tigil!
-Tumawag ka ng ambulansya! -Buwisit.
Okay?
-Mamamatay ba siya? -Hindi ko pa alam.
-Pangalan at apelyido? -Hindi ko alam.
-Hindi mo siya kilala? -Kilala ko na siya nang 25 taon.
-Pero di mo alam ang pangalan? -Marami siyang pangalan.
-Isa siyang opisyal. -Hindi, isa siyang matandang bayaran.
-Ginoong Bisson? -Oo.
-Maupo ka. -Salamat.
Okay…
Ano?
Hindi, akala ko lang…
Mas matanda ako?
Hindi, hindi 'yon. Hindi ko alam na ang "Doktor" ay…
Isang babae?
Pag naririnig ang "Doktor," ang…
Nadismaya ka ba?
Hindi, hindi nadismaya.
-May problema ka ba sa mga babae? -Wala.
Ayaw ko lang makipag-usap sa kanila, pero…
Hindi lang madalas.
Okay.
Bago natin pag-usapan ang pag-atake, magkuwento ka tungkol sa sarili mo.
Kumusta ka?
Ayos lang ako…
-Gaano katagal ka nang kasal? -Dalawampu't tatlong taon.
-Halos 24. -Okay.
Okay ba ang kasal mo?
Oo, nagsiping kami
kamakailan lang.
Hindi, huwag ito. 'Yong isa pa.
Naririnig kita…
Masyado kitang naririnig.
Masyadong malakas ang paghinga mo.
Naririnig ko pa rin.
Alphonse, ikaw ang kayamanan ko.
Tumingin ka sa akin.
Mahal kita, darling.
-Mayroon ka bang mga anak? -Wala.
Nagkakilala kami noong bata pa kami.
Napakasigla ng asawa ko.
Dahil pareho ang aming mga libangan…
Anong mga libangan?
Sige! Mas malakas, sige!
-Sige! -Sandali.
Sige, suntok.
Sige! Ginagalit ba kita?
Inuudyukan niya ako, sa trabaho ko at sa sports,
upang makamit ang mga layunin ko.
Kailangan ko ng katatagan.
Kulang ako… Kulang ako sa awtoridad noong bata pa ako.
Noong…
Noong umalis ang aking ina, pinalaki ako ng aking ama.
Lagi siyang…
Ano?
Kailangan ko nang umalis, paparating na ang asawa ko.
Isara mo ang pinto! Ilang beses ko bang kailangang sabihin sa 'yo?
Ano?
Wala sa hulog.
Kumusta ang relasyon mo sa kanya?
Hindi ko na siya nakikita.
-Masakit ba? -Hindi.
-At ngayon? -Hindi.
Subukan mong itaas ang binti mo.
-Hindi ko magawa. -Subukan mo ulit, Ginoong Bisson.
Sinusubukan ko talaga.
Normal ito.
Resulta ng atake ang pagkaparalisa, matatagalan pa ito.
Kailan ulit ako gaganahan?
Ano ho?
-Narinig mo ako. -Inatake ka sa puso.
Maaaring tanda ng stroke ang transient ischemic attack.
Buhay mo ang pinag-uusapan dito.
At ang sildenafil citrate ang responsable sa mga problema mo sa kalusugan.
Ano 'yon?
Sabi mo, umiinom ka ng Viagra.
Gaano kadalas kang umiinom nito?
-Madalas. -Ibig sabihin?
Araw-araw.
Araw-araw?
Bakit mo ginagawa 'yon?
Ano sa palagay mo? Hindi naman para maglaro.
Nakikipagtalik ka ba araw-araw?
Oo. Nakipagtalik ka na ba?
Oo, pero hindi araw-araw.
Problema mo na 'yan.
Ang problema mo, mamamatay ka.
Ilang taon ka na?
Hindi kita hinuhusgahan.
-Kinakausap kita bilang doktor mo. -Okay.
-Bukas ulit. -Sige.
-Hi, Alphonse? -Masaya akong makita ka.
-Kumusta ka na? -Mabuti.
Sige, pumasok ka.
May ginagawa ka ba?
Wala naman. Umupo ka.
Masaya akong nandito ako. Nababaliw ako sa bahay.
-Naghihilom na ang peklat. -Wala lang ito.
Kumusta ang pagpunta mo sa therapist?
Babae siya.
Sigurado akong alam mo na kung ano ang sasabihin ko sa 'yo.
Hindi.
Suntok, sige!
Buwisit, hindi ka sumasagot, tira!
Sige!
Okay ka lang ba?
-Hi. -Hello.
-Maaga kang nakauwi. -Maagang natapos ang trabaho ko.
Ano ito? Miyerkules ngayon, ako ang magluluto.
-Dahil maaga akong nakauwi… -Ayusin mo.
Komplikado ang schedule.
Pasensya na.
Huwag kang humingi ng tawad.
Siyempre, nakakatuwa ito.
At ngayon, mukha akong walang utang na loob, laging nagrereklamo.
Nakakainis ka, mahal. Hindi ito nakakatuwa.
Pasensya na.
Bumili ako ng bagong benda.
Puwede kang maligo nang suot 'yan. Di tinatagusan ng tubig ang mga ito.
Kung nandito ang asawa mo,
ano'ng masasabi niya tungkol sa 'yo?
Tungkol sa akin?
Mabait siya.
Mabait siya at disente.
Mahal ko siya.
Noong una ko siyang nakilala,
kakatapos lang ng relasyon ko sa isang gago.
Mikael ang pangalan niya.
Lumalabas siya gabi-gabi.
Naglalasing, nagdodroga…
Dahil baliw ako sa kanya, nagsimula akong subukan din ito.
Hanggang sa nalaman kong pinagtataksilan niya ako.
Literal na nagkasakit ako dahil doon.
At naisip ko sa sarili ko,
"Hindi na ulit.
"Hindi na muli sa isang taong tulad niya. Kahit kailan…"
Hindi na muling iibig?
Ano ang sasabihin niya?
Hindi ko alam.
Na mabait akong tao.
Oo?
Saan?
Okay.
Ano?
Si Jacques ito.
Ano'ng kailangan niya?
Gusto mo talagang magdusa.
Nilason ng taong ito ang utak mo.
Babalik ka sa kanya?
-Kailangan ko ng sagot. -Di niya ibibigay 'yon.
NEUROLOGY
Guguluhin ka niya at kailangan kong alagaan ka.
Nandiyan ka lang pala.
Ano'ng nangyari?
Wala.
Ikaw, kumusta?
Hindi ito wala lang.
Sana.
-Sir, sinabi mo sa akin… -Huwag mo akong tawaging "sir."
Mamamatay ka na ba?
Oo.
Siguro hindi ngayon, pero… Sandali, hindi pa ako tapos.
May 60% na tsansang magkakaroon ako ng isa pang atake sa puso na nakamamatay,
lalo na sa pamumuhay ko.
Hindi ako nagbibiro.
Hindi ako makalakad.
Mabuti, di ba?
-Hindi na ako titigasan ulit. -Mabuti.
Gusto ko nang umuwi.
Kahit na ikamatay ko pa,
mas gugustuhin kong nasa bahay, alam mo 'yon?
-Okay… -Kailangan kita.
Kailangan kita.
-Hindi ako aalis nang walang kasama. -Makakatulong ang isang dosenang babae.
-Hindi sa kondisyong ito. -Bahala ka na.
Alphonse! Ako ang ama mo!
-Parang hindi naman. -Alam ko.
Handa na akong pag-usapan ito,
para sabihin sa 'yo ang mga bagay na makakapagpabago ng tingin mo sa akin.
Pag-usapan natin ang lahat, pero huwag dito!
Tingnan mo ako.
Ang sabi ko, tingnan mo ako!
Matanda na ako.
Nag-iisa, malapit nang mamatay,
at hindi na makatayo.
Nakahanap ng paraan ang buhay para gumanti.
Sa tingin mo?
Umupo ka.
Kita mo, walang nagbago.
Maninigarilyo ka ba?
Hindi, aamuyin ko lang.
'Yan.
Buwisit.
Kakaiba ito.
Ano?
Ang maparito sa silid na ito.
Sisigawan mo ako kapag pumapasok ako rito.
-Pinoprotektahan kita. -Dapat pina-boarding school mo na lang ako
at nagpatuloy sa pagiging baboy. Pero di mo ginawa.
Kinamumuhian ko ang buhay na ito, hanggang ngayon.
Paano ka nagbabayad ng upa? Nakahiga ka lang buong araw.
-Kaya talaga siya umalis. -Huwag mo siyang isali sa usapan.
Kaya nga ako narito. Magkuwento ka tungkol sa kanya.
-Wala akong masasabi. -Ano ba?
-Magkuwento ka tungkol sa aking ina. -Sandali.
-Kailangan mo ng tulong? -Hindi. Heto.
Makinig ka sa akin.
Namuhay ako nang ganito dahil umalis siya.
Ang buhay na ito na, siya nga pala, nagbayad sa bahay na ito,
sa mga bakasyon mo, sa de-kuryenteng tren mo
at sa pribadong paaralan kung saan ka bumagsak.
Hinayaan ako nitong palakihin ka sa lugar na ito
at ipadala ka sa mas magandang paaralan kaysa sa pinasukan ko
para hindi ka magaya sa akin.
Itong mga babae na kinamuhian mo nang ilang dekada,
hindi sila mga kerida, gaya ng iniisip mo.
Ano sila?
Mga kliyente.
Binabayaran nila ako para gawin ito.
Kailangang makita kitang muli sa lalong madaling panahon.
At kausapin ang tagapamahala ng aking bangko.
Hanggang sa muli, Ginoong Love.
Binebenta ko ang sarili ko. Doon.
Ano ang binebenta mo?
Ito.
Di mo ito nabanggit kahit kailan.
Anim at kalahating taon ka pa lang noon.
Ano'ng sasabihin mo sa paaralan? "Trabaho ng ama: puta?"
Tamod ba ito?
Oo.
Hello? Oo?
Magandang gabi. Si Adele ito.
-Kumusta ka? -Mabuti.
Puwede ba tayong magkita?
Hindi, paumanhin. Nagbabakasyon ako ngayon.
Talaga? Gaano katagal?
Ilang linggo.
Tawagan mo ako kapag nakauwi ka na.
Sige, mahal.
Ginagawa mo pa rin ba ito?
Halos hindi na tulad ng dati,
pero mayroon pa akong ilang mga kliyente.
Magkasama kaming tumanda. Kilala mo ang ilan sa kanila.
Ngunit paano mo…
Umiinom ako ng bitamina.
Kapag hindi sila gumana, binabawi ko na lang sa mga salita,
-sa mga daliri ko… -Oo.
-Paumanhin. -Okay.
Paumanhin.
Okay…
Okay, aalis na ako.
-Sandali. -Ano?
Maganda kung bibisita ka pamisan-minsan.
Gusto ko 'yan.
Hindi ka palasalita. Maaari kang manahimik, kung gusto mo.
Gusto lang kitang tingnan.
Uy!
Maaari ka bang pumunta sa tindahan?
Sino'ng nandiyan?
-Sino 'yan? -Ako ito.
-Sino? -Ako, Lola. Buksan mo.
-Hindi. Sinabi ko nang 'wag kang bumalik. -Kapag sinabi kong pabukas, buksan mo!
-Gusto ko lang makipag-usap. -Mag-uusap tayo kasama ang abogado.
Aalis ka o tatawag ako ng pulis.
Tatawag ka ng mga pulis?
Siyempre.
Sige na, Lola. Buksan mo ang pinto.
-Ang munting Louis mo 'to. -Umalis ka na!
Jacques, mahal,
alam ko na ngayong hindi para sa akin ang buhay ng
pagiging asawa at isang ina.
Huwag mo na akong hanapin, wala ring mangyayari.
May nakilala na akong iba,
magpapakalayo-layo na kami.
Alagaan mo si Alphonse.
Alam kong magiging isang mabuting ama ka
at mahahanap mo ang mga tamang salita
para maipaliwanag ang aking pagkawala.
Siguro balang-araw, mauunawaan niya na hindi ko kayo kayang alagaan.
Hindi ko kayang isakripisyo ang aking buhay bilang babae
para magplantsa ng damit
at magpalit ng mga lampin.
Sana maging maayos ang buhay mo.
Mahal na mahal kita.
Laura.
Okay, tatawag ako ulit. Salamat.
Tama ka, sir, 'yan ang dahilan kung bakit nandito kami.
Siyempre. Anong oras ka puwede?
6:00 p.m.
At mga bulaklak, walang problema.
Ginoong Bisson?
-Ano 'yon? -Samahan mo ako?
Mas higit ka sa pagbebenta o paghahalaga?
Sa totoo lang, parehong angkop sa akin.
-Ilang taon kang nagtrabaho sa mga relo? -Labinlimang taon.
Hindi ka na ganoon kabata.
Hindi, patanda ako nang patanda.
-Eksperto ka ba? -Kabisado ko ang mga relo.
At nawawala mo rin sila.
-Oo. -Natanggal ka dahil sa maling pag-uugali.
Alam ko ang Chrono Time Square, kaibigan ko si Bruno.
-Ano'ng nangyari? -Ano'ng nangyari?
Ibinigay ba sa 'yo ni Ginoong Narcy ang mga dokumento?
Oo, natanggap ko lahat.
-Umupo ka. -Salamat.
Sa tingin ko, napapanahon ang dokumento.
Kailangan kong sabihin
na umaasa kami sa loan na ito
na medyo nakakagulat ang pag-alis ni Ginoong Narcy.
Humihingi ako ng paumanhin na nagulat ka sa akin.
-Hello. -Hello.
-Nahuli ako. -Halos.
Kailangan kong magbisikleta, may problema…
Sigurado ako.
Ito si Ginang Gemier, papalit kay Ginoong Narcy.
Talaga?
-Sinabi ko na sa 'yo na magreretiro siya. -Oo.
Huwag kang mag-alala. Kukunin ko ang dokumento
at isasara natin ang kasunduang ito, ang proyekto mo, Ginoong Bisson.
Kung may malasakit ka rito.
Siyempre, lalo ngayon.
Ang mga dokumento?
-Oo? -Tax assessment, employment contract…
-Mayroon ako lahat. -Dokumento ng sahod?
Buweno…
-Buwisit! -Okay lang.
-Okay lang lahat. -Heto.
Salamat.
Okay.
Mukhang mayroon tayong magandang interest rate
na may buwanang bayad na 1,650 euro.
Tama ba?
Sa loob ng higit 26 taon.
Okay?
Sige. Hanggang sa muli.
Okay, salamat.
Kung kailangan mo ako, alam mo kung nasaan ako.
-Nasa akin ang numero mo. -Mabuti.
-Ginoong Bisson. -Paalam, salamat.
Paalam.
Natatakot ka sa kanya? Sinasaktan ka ba niya?
Hindi.
Sinabi mo na natatakot ka sa kanya.
Tingnan mo 'to… Heto.
Binili mo ba ito sa Briselaine?
Anong Briselaine?
Ang tindahang Lebanese sa kanto, masarap doon.
Hindi mo gusto 'to?
Tuyot.
-Hindi mo pa natitikman. -Nakikita ko nang tuyot.
-Makinig ka… -Hayaan mo, kailangan ko pa ring kumain.
Siya ba ang dahilan niyan? Puwede mo akong kausapin…
Tama na. Hindi 'yon totoo.
Totoo.
Sigurado akong sinusuntok ka niya.
Dalawang beses ko na siyang nakita, at nanginginig pa rin ako…
-Napakabastos niya sa akin. -Tama siya.
-Ano? -Ano?
May kasama kang lasing na babae sa kasal na hinarot ang ama niya.
-Ay, oo! -Oo.
Si Jacqueline.
Lasinggera siya, pero malupit 'yon.
At masayang kasama rin.
Nagawa kong makaanim na buwan sa baliw na 'yon.
Maglalasing kami, makakatulog siya, di na kailangang…
Okay…
Gaano katagal ka na niyang sinasaktan?
Hindi niya ako sinaktan kahit kailan, okay?
-Bakit ka natatakot, kung gayon? -Di ako takot sa lakas niya.
Natatakot akong biguin siya.
Kaya wala akong sinabi. Kailangan kong makahanap ng trabaho.
Alam mo, hindi ka na 25.
At wala ka ring mga diploma.
Alam mo na ang gagawin.
Noong umalis ang nanay mo, nasira ako, natanggal ako sa trabaho.
Alam ko kung ano ang pakiramdam ng maghanap ng trabaho sa edad na 45.
Noon pa man, mahirap na…
Talagang natutuwa akong makita ka.
Ano'ng masasabi ko?
Nangangailangan ang hitsura mo ng kaunting pagbabago.
Uso ba ngayon ang walang istilo?
Sa linya ng aking trabaho, kritikal ito.
Ano'ng mali sa akin?
Wala.
Hindi bata, hindi matanda, walang kahit ano sa 'yo.
Ano'ng iniisip mo?
-Wala. -Kita mo?
Okay, halika.
-Hindi, huwag. -"Huwag" ka riyan.
Chazelles ito, huwag kang mag-inarte.
-Heto. -Iinumin ko ito at aalis na ako.
-Hayaan mo akong matapos. -Hindi, okay lang.
Matutulungan kita sa mga panayam mo.
Talaga? Paano?
Mahalaga ang hitsura.
Ilang taon kong pinanood ang mga lalaking sisiw lang sa kanila ang ganito.
Mga siraulong asawa, baliw na mga anak.
Nasa kilos lahat, sa jacket, sa pananalita.
Lagi kong sinasabi, "Kunwari, wala kang paki kung wala kang masabi."
Mas rewarding kaysa pagsasabi ng kalokohan.
Oo. Ano'ng epekto nito para sa 'yo?
Nitong nakaraang taon lang,
kumita ako ng 8,000 euro sa isang buwan.
Minsan, 12,000.
Di pa ako gaanong tinitigasan.
Hindi ito tungkol sa pagiging matigas.
Tungkol ito sa kuwento.
Nagtatrabaho ako para sa mga babaeng may sariling mundo, at trabaho kong
umarte nang ayon sa karakte at pumasok sa loob ng babae.
Ano, Agnes?
Hindi, paumanhin. Nagbabakasyon ako.
Hindi kita matutulungan.
Sandali lang.
Ano'ng iniisip mo?
Wala.
Kailangan nating harapin ang ating mga demonyo.
Ang pagpapatawad ay pag-usad.
Isinara mo ang mga pinto.
Hindi ka pinapayagan ng batas na tanggalin ang mana ng iyong apo.
-Puwede bang manigarilyo? -Hindi, paumanhin.
Mabuti.
Ang apo mo, sa katunayan, ang nag-iisa mong tagapagmana,
-dahil siya… -Ayoko siyang bigyan ni isang kusing.
At ang ibig kong sabihin doon,
kahit pa ang Montblanc pen ni Gerard, hindi ko ibibigay.
-Naiintindihan ko… -Siraulo siya.
Huling beses na daumating siya… ilang araw akong naghanap
ng lighter, alahas, ashtray. Adik siya.
Gusto ng batang ito na mamatay ako.
Noong nag-iimbentaryo kasunod sa kamatayan ng iyong asawa,
marami ang mga nakalista, sa batas…
Kung gayon, gagastusin ko lahat.
-Ano 'ka mo? -Oo.
Kung di ako puwedeng mamigay o makapamili kung sa'n ibibigay iyon,
mas gusto ko na lang gastusin.
Kailangan mo pa rin ng sapat na pera hanggang sa huli.
-Wala akong pakialam. -Hindi, ma'am…
Oo!
Mas gusto kong mamatay na pulubi kaysa mapasakanya ang pera ko.
Masaya akong gusto nila akong makasama sa meeting.
Ano ang kailangan nila?
Hindi ko alam, nakagawa ako ng ilang magagandang benta,
ipapakita raw nila ang estratehiya nila.
Sige, kuwentuhan mo ako mamaya.
Kailangan ko nang umalis.
Tatawagan kita mamaya, huwag mo na akong hintayin.
Masaya ako para sa 'yo. Mahal kita.
Salamat. Mahal kita.
NATACHA GEMIER ACCOUNTANT
Isang beses lang.
Isang beses ko lang ito gagawin.
-Kailangan ko ng pera. -Okay.
Yumuko ka, aayusin ko ang kurbata mo.
-Isang henerasyon ng mga tanga. -Di ako nagsusuot ng kurbata.
Basta, tanga ka.
Mahilig sa lalaki ang babaeng makikilala mo.
-Heto. -Walang epekto ang kurbata.
Manahimik ka.
Sa sitwasyong ito, mayroon.
Okay.
Tumayo ka nang tuwid.
Nang maayos, mukha kang malungkot.
Huwag kang matakot, magmalaki ka.
-Katawa-tawa ang hitsura ko. -Hindi, kompara sa nakalipas na 20 minuto.
Isuot mo ang mga ito, bahagi ito ng iyong karakter.
-Hindi ako makakita nang maayos. -Mabuti, hindi siya maganda.
Pumunta ka sa banyo.
-Ano'ng kailangan mo? -Suklay at pomada.
Sa berdeng garapon sa istante.
At mag-ahit ka, pakiusap!
-Ayos lang sa kanyang hindi ikaw? -Siguro para na rin sa kanya ito.
Makinig ka sa akin.
Mahilig siya sa tula.
Gaya ng "Clair de lune."
Kilala mo ba si Victor Hugo?
-Parang. -Kailangan mong matuto.
Para ngayong gabi?
Tuturuan kita nang mabilisan.
Adele ang pangalan niya, kapangalan ng anak nito.
Anak nito?
Adele Hugo, anak na babae ni Victor Hugo.
Ang babaeng nagpakamatay, 'yong baliw.
Ang pinakahilig ni Adele
ay ang mga tula na isinulat nito
noong mamatay ang isa pa nitong anak na si Leopoldine.
Nalunod iyon. Nakikinig ka ba?
Okay.
Iabot mo sa akin iyang maliit na librong katad.
Na may kahel na takip.
-Ito? -Hindi, sa likod mo.
-Ito? -Oo, 'yan nga.
-Huwag kang gumalaw. -Bakit?
Yumuko ka.
Halika rito, hindi ko makita.
-Sana pinalapit mo ako. -Okay.
Yumuko ka.
Sige pa.
Nalalagas na ang buhok mo.
-Alam ko. -Hindi mo nakuha 'yan sa akin.
Tiyak na di mo minana 'yan mula sa akin. Tatakpan ko na lang.
-Ano? Baliw ka ba? -Hindi.
Mabusisi at propesyunal ako. Dapat sulit ang ibinayad niya.
-Magkano ba? -Walong daan.
-Walong daan? -Oo.
Walong daan…
At kung hindi ko magawa ito?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Kung hindi ko…
Hindi na ako magugulat. Matanda ka na, pero di gaano. Sandali.
-Heto. -Ano ito?
Makakatulong sa 'yo, dalawa inumin mo.
Magandang gabi sa 'yo.
Patingin ng ngiti mo.
Hindi, ibahin mo. Mukha kang tensiyonado.
Huwag kang ngumiti na parang tanga.
Gusto ko ng pangmatalinong ngiti, medyo pilyo.
Pangitiin mo ang mga labi at mga mata mo.
Paliitin ang mga mata.
Hindi na masama. Medyo nakakatakot, pero mas ayos na.
Wag kang mag-doorbell, natatakot siya roon.
Kung nasa oras ka, at dapat lang, kumatok ka nang dalawang beses.
Sasagot siyang mala-middle class gamit ang matinis na boses.
Ano 'yon? Heto na ako!
Ayos ka lang, nasa bahay ka na, nasa loob na niya.
Maririnig mong papalapit na siya.
Maaamoy mo na ang pabangong 200 taon na niyang ginagamit,
dahil sainasabi ko sa 'yo,
hindi siya bata.
-Hello. -Magandang gabi.
Paumanhin, magandang gabi.
-Pumasok ka. -Salamat.
Magtatanggal ng sapatos?
-Ano 'yon? -Para sa mga carpet mo.
Hindi na kailangan.
Pasok ka. Mukha kang delivery man.
Okay ka lang?
Mukhang kinakabahan ka.
Hindi ako kinakabahan.
Para sa akin, mukha kang…
Pino?
Oo.
Sana mapagtanto mo agad na hindi ako ganoon.
Buwisit! Nagsindi ako ng apoy, pero namatay na.
-Maaari ba akong tumulong? -Ako na ang bahala.
Buwisit.
Totoo ba ang Henri Robert na ito?
Iyan ang relong ibinigay ni Sand kay Chopin.
Tumigil ang kamay noong namatay siya.
Malaki ang halaga nito.
"Malaki ang halaga"?
-Oo, mahal. -Mahal, oo.
Regalo ng aking asawa.
Sa tuwing niloloko niya ako, binibigyan niya ako ng regalo.
Ang dalawang kerubin na ito, tinatawag ko silang René at Martine.
Sa ngalan ng asawa ni René Monory, ang sekretarya. Dalawang taong kalaguyo.
Martine, hindi René.
Ang piano na ito.
Tinatawag ko itong Ruth.
Hindi pangmusika ang pangalan.
Iyon ang translator na tinira niya habang nasa flight patungong Prague.
Yumaman ako sa pagpapaloko.
Puwede na ito.
Ano'ng gagawin mo?
Kung ano ang gusto ko.
Kumain ka, Lucien.
Prunier ito, hindi ka papatayin.
Tatawagin ka niyang Lucien. Siya ang kanyang guro sa panitikan.
Kaya siya nahumaling kina Musset, Lamartine at Victor Hugo.
Ganito ko lang ito kainin, marami. May ibang gusto ito sa patatas.
Masarap kapag may patatas.
Gumamit ka ng tamang bokabularyo.
'Wag magdunung-dunungan, pero piliin mo ang mga salita mo.
Mahilig ka ba sa mga tula?
-Oo, sobra. -Anong mga tula?
Victor Hugo…
Ah, ang mga Romantiko.
Si Victor Hugo lang.
Romantiko nga.
Oo.
Ngayon, pinupuna ng mga tao ang kanyang lirikal na estilo.
Pero ang talino niya.
Kahanga-hangang mga linya.
Kung hahayaan mo ang sarili mo, parang sayaw ang mga talata niya.
Parang waltz.
Totoo.
Tama ka, ang…
Lagi 'yong nasa gawa ni Hugo. Lahat ng kanyang mga tula…
Tila…
Oo, tila isang sayaw.
"Bukas ng madaling-araw, sa butihing kanayunan,
-"Aalis ako, aalis ako…" -Huwag.
Pakiusap, huwag 'yan. 'Yan ang kanyang sikat na gawa.
Mayroon kang dalawang pagkakamali sa isa at kalahating linya.
"Sa puting kanayunan," sa panahon ng taglamig.
-Walang saysay ang "butihin." -Oo, "puti" nga.
-Gusto mo ba si Victor Hugo? -Oo.
Sobra, siguradong-sigurado.
Sobra.
-Sobra? -Oo.
Paumanhin.
May…
May magandang tula si Victor Hugo,
na magbubuod, sa opinyon ko, lahat ng gawa ni…
Victor Hugo.
Nagsimula ito sa ganito…
"O makata, ang iyong mga awit, o kung ano ang tawag mo sa kanila,
"ay mas ririkit kung paliitin mo sila.
"Mga puno… May mga buntong-hininga ang mga puno,
"ngunit mayroon silang mga huni.
"Nagniningning ang asul kapag minsang napunit ng kaligayahan.
-"Olympus…" -Tumigil ka, wala itong kahulugan.
At wala kang emosyon. Binibigkas mo lang.
Ubusin na lang natin ito at maaari ka nang umalis.
Para akong nakikipagsiping sa sampayan sa pagbigkas mo.
Hello?
Sophie! Okay ka lang ba, mahal?
Hindi, mag-isa lang ako.
Nanonood ako ng pangit na pelikula na may pangit na aktor.
Malaki ang pinagbago ng mga pelikula. Tapos, binabayaran pa ito sa sine?
Matagal ko na siyang kliyente. Nakilala mo siya noong bata ka pa.
Noon, pula ang buhok niya at nakamamangha ang pagiging elegante niya.
Ano, mahal? Gagabihin ako ng uwi.
Tumigil ka!
Isasama ako ni Brigitte sa teatro.
The Moods of Marianne, gusto ko ang dulang 'yon.
Pareho tayong dalawa.
"Mawawalan ng pag-asa ang taong, sa gitna ng kabataan,
"ay susuko sa walang pag-asang pag-ibig."
Ibababa ko na 'to.
Ang sarap mong humalik.
-Paumanhin. -Huwag.
Ulitin mo.
Kapag nagustuhan ka niya at inimbita ka sa kama,
sisirin mo ang asul niyang mga mata, kasimbata pa rin ito tulad ng dati.
Lucien! Ang munti kong Lucien.
-Sabihin mong mahal mo ako. -Mahal na mahal kita.
Wala nang mas maganda pa sa babaeng nagpapaubaya sa kasiyahan.
Sa buhay ko, nabigo ako sa lahat.
Hindi ako magaling sa pag-aaral, wala akong magandang trabaho.
Pinagtaksilan ko ang marami sa mga kaibigan ko.
Hindi ko mapigilan ang iyong ina. Masamang ama ako, lahat ng 'yon.
Kung naniniwala ako sa Diyos, matatakot ako sa Impiyerno.
Ang tanging bagay na mayroon ako
at dadalhin ko sa aking libingan
ay ang ngiti ni Magali.
Papasiyahin nito ang aking malalamig na mga gabi…
Nakikinig ako.
Ang lambing ni Marie-Claude…
Sasayawan nito ang aking mga problema,
at gagawing paraiso ang kama.
Kaya niyang magpakita ng kahit ano…
Mga pangako, pag-asa, pagpapakamatay.
O, Marie-Claude…
Ang kagandahan ni Adele,
isang tula ang bawat ngiti niya.
Ano ang aklat na ito?
Ang pagiging edukado ko, utang ko sa babaeng 'yon.
Ako 'yon. Ang dami kong binili sa merkado.
Ang katapatan ni Esther,
ang kaakit-akit na paraan ng paninigaw niya sa akin.
Ang mga biglang ihit ni Agnes… Isa siyang kapatid, isang guro
at isang kerida.
Hindi ko nagustuhan…
Bawat kilos niya, parang pamilya.
Huwag mo akong tawagan!
Ang pagiging kakaiba ni Sarah, hindi niya kayang tumugtog ng piano
pero pinangarap na maging si Barbara, at pakikinggan ko siya nang matagal
habang sinisira niya ang tiklado, habang inaakalang si Debussy siya.
Jacques.
Ang kagandahan ng iyong ina.
Natutulog si Alphonse.
Ang kagandahan ng iyong ina,
napapanaginipan ko pa rin.
Nakapaloob sa kanyang kagandahan ang amoy ng lahat.
at ng mga dumating pagkatapos.
'Yan ang mahika ng lahat ng mga babaeng ito,
na kahit papaano'y ginawang maginhawa ang buhay ko.
Ano ang pangalan mo? Ang tunay mong pangalan?
-Alphonse. -Alphonse…
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni TROYE
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio