Dit is het zesde nieuwsbericht van de BBC.
Maar luister eerst naar enkele persoonlijke berichten.
'Het geluk komt als je er niet naar zoekt.'
'Gelukkig is hij die, als Ulysses, een geweldige reis heeft gemaakt.'
Van Marie-Thérèse aan Marie-Louise:
'Er komt vanavond een vriend.'
Hallo?
Met Gravier. Is dit een slecht moment?
Helemaal niet, maar ik zit in de metro.
Als ik wegval... Hallo?
Die eikel heeft geen bereik.
Wilde u me spreken?
Hoezo is Bisson weg met 120.000 aan horloges?
Hij zei dat zijn klanten niet konden reizen.
-Wat een idioot. -Hij is wel aardig.
Vast wel.
Hij waarschuwde je terecht.
Hij betaalt je om horloges te verkopen.
Verkoop die rothorloges dan.
Ik zeg het niet weer. Je moet deze baan echt behouden.
We hebben net een lening aangevraagd om dit huis te kopen.
Het is niet de beste plek.
Dit rothuis is niet eens van ons.
Hier.
Ik kan je vertellen, als je je baan verliest
en we krijgen geen lening,
krijg je op je donder.
Zo.
-Mag ik? -Ga uw gang.
Gaan jullie morgen terug naar Bulgarije?
Ja.
Het is mijn favoriet. De Moser uit 1948.
Een handelshorloge.
Leuk weetje, Henry Kissinger droeg het,
Richard Nixons adviseur.
Ik zeg dat wel, maar ik weet niet wie hij is.
Henry Kissinger.
U bent met velen.
Gaat u zitten, kolonel.
Natuurlijk.
Ik blijf hier niet staan.
Weer een klotedag eindeloos discussiëren
met die klaplopers.
-Dit land valt uit elkaar. -Het heeft u nodig.
-Zolang u hier bent... -Ik heb honger.
Alles is er.
Zo.
-Mag ik vannacht bij u slapen? -Zie ik eruit alsof ik op vakantie ben?
De generale staf komt vanavond bijeen in Hotel Meudon.
Ik kan 20 minuten ontspannen.
Best zwaar.
Ja, geelgoud, 18 karaat, best fors.
Dit is een Cartier Tank.
Waar is hij heen?
De pens is heerlijk.
Drink niet te snel. Het is een Cahors. Daar raak je van buiten westen.
Voor ik buiten westen ben,
check even onder de gordel of ik slaap.
Ja, kolonel.
Waar is het?
-Wat? -Het horloge?
Welk horloge?
Doe dit niet. Het is niet aardig.
Heel goed, Françoise.
Geef het terug...
Gaan jullie slaan?
Ik zal schreeuwen.
Dat zou ik niet doen.
Dit wijntje is behoorlijk sterk.
Een kleine Malbec.
Stil, ga door. Kom op.
Help.
-Hou op. -U bent er bijna, kolonel.
Hou op, trut.
Stop.
-Bel 'n ambulance. -Verdomme.
Gaat het?
-Gaat hij dood? -Dat weet ik nog niet.
-Zijn voor- en achternaam? -Geen idee.
-Kent u hem niet? -Ik ken hem al 25 jaar.
-Maar niet zijn naam? -Hij heeft vele namen.
-Hij is een officier. -Nee, hij is een oude hoer.
-Mr Bisson? -Ja.
-Gaat u zitten. -Dank u.
Oké...
Wat?
Nee, ik dacht...
Dat ik ouder zou zijn?
Dat is het niet. Ik wist niet dat de dokter...
Een vrouw was?
Als je 'dokter' hoort...
Bent u teleurgesteld?
Nee, niet teleurgesteld.
-Hebt u een probleem met vrouwen? -Nee.
Ik praat alleen niet met ze.
Niet vaak tenminste.
Goed.
Voor we het over de aanval hebben, vertel me over uzelf.
Hoe gaat het?
Goed...
-Hoelang bent u getrouwd? -Drieëntwintig jaar.
-Bijna 24. -Oké.
Is uw huwelijk goed?
Ja, we hebben seks gehad,
niet zo lang geleden.
Nee, niet die. De andere.
Ik kan je horen...
Ik hoor je te hard.
Adem niet zo hard.
Ik hoor het nog steeds.
Alphonse, je bent mijn schat.
Kijk me aan.
Ik hou van je, schat.
-Hebt u kinderen? -Nee.
We ontmoetten elkaar toen we jong waren.
Mijn vrouw is erg energiek.
Omdat we dezelfde hobby's hebben...
Welke hobby's?
Kom op. Harder, kom op.
-Kom op. -Wacht.
Kom op, sla.
Kom op. Maak ik je kwaad?
Ze motiveert me, met mijn werk en sport,
om mijn doelen te bereiken.
Ik heb structuur nodig.
In mijn jeugd had ik geen autoriteitsfiguren.
Toen...
Toen mijn moeder wegging, voedde mijn vader me op.
Hij was altijd erg...
Ja?
Ik moet gaan. Mijn man komt zo.
Doe die deur dicht, verdomme. Hoe vaak moet ik dat zeggen?
Ja?
Afgeleid.
Hoe is uw relatie nu met hem?
Ik zie hem niet meer.
-Doet dat pijn? -Nee.
-En nu? -Nee.
Probeer uw been op te tillen.
-Dat lukt niet. -Nog een keer, Mr Bisson.
Ik probeer het echt.
Het is normaal.
De verlamming is een gevolg van de aanval. Het zal tijd kosten.
Wanneer kan ik weer seksueel actief zijn?
Pardon?
-U hoorde me wel. -U hebt net een hartaanval gehad.
Een TIA kan het teken zijn van een beroerte.
Het gaat om uw leven.
En sildenafilcitraat is waarschijnlijk verantwoordelijk voor uw problemen.
Wat is dat?
U zei dat u Viagra nam.
Hoe vaak neemt u die?
-Vaak. -En dat is?
Elke dag.
Elke dag?
Waarom doet u dat?
Wat denkt u zelf? Niet om te bridgen.
Hebt u dagelijks gemeenschap?
Ja. Hebt u weleens seks?
Ja, maar niet elke dag.
Dat is uw probleem.
Uw probleem is dat u doodgaat.
Hoe oud bent u?
Ik veroordeel u niet.
-Ik vraag het als uw dokter. -Oké.
-Ik zie u morgen. -Natuurlijk.
-Hoi, Alphonse? -Fijn je te zien.
-Hoe gaat het? -Goed.
Oké, kom binnen.
Een slecht moment?
Helemaal niet. Ga zitten.
Ik ben blij hier te zijn. Thuis werd ik gek.
-Het litteken geneest goed. -Het was niets.
Hoe ging het met de therapeut?
Het was een vrouw.
Je weet vast al wat ik ga zeggen.
Nee.
Sla, kom op.
Verdomme, je reageert niet, kom op.
Kom op.
Ben je in orde?
-Hoi. -Hallo.
-Je bent vroeg thuis. -Ik was vroeg klaar.
Wat is dit? Woensdag is mijn beurt om te koken.
-Omdat ik toch vroeg thuis was... -Breng het niet in de war.
Het schema is al ingewikkeld genoeg.
Het spijt me.
Verontschuldig je niet.
Natuurlijk is het heel aardig.
En nu lijk ik ondankbaar, altijd wat te klagen.
Je bent irritant, schat. Het is niet cool.
Het spijt me.
Ik heb nieuwe kompressen.
Je kunt je ermee wassen. Ze zijn waterdicht.
Als uw vrouw hier was,
wat zou ze dan over u zeggen?
Over mij?
Hij is aardig.
Hij is aardig en fatsoenlijk.
Ik ben dol op hem.
Toen ik hem ontmoette,
was het net uit met een enorme eikel.
Hij heette Mikaël.
Hij ging elke avond uit.
Drinken, coke gebruiken...
Omdat ik gek op hem was, begon ik daar ook aan.
Totdat ik erachter kwam dat hij me de hele tijd had bedonderd.
Ik werd er ziek van. Letterlijk.
En ik dacht bij mezelf:
nooit weer.
Nooit weer iets met zo'n vent. Nooit.
Klaar met de liefde?
Wat zou ze zeggen?
Geen idee.
Dat ik een aardige vent ben.
Ja?
Waar?
Oké.
Wat?
Het is Jacques.
Wat moet hij?
Je lijdt wel graag.
Die klojo heeft je genaaid.
Ga je terug naar hem?
-Ik wil antwoorden. -Die geeft hij niet.
Hij maakt je in de war en ik moet je verzorgen.
Daar ben je.
Wat is er gebeurd?
Niets.
En u?
Het is niet niets.
Dat hoop ik.
-Meneer, u zei me... -Noem me geen 'meneer'.
Ga je dood?
Ja.
Misschien niet nu, maar... Ik ben nog niet klaar.
Er is 60% kans dat een volgende hartaanval fataal zal zijn,
met mijn levensstijl.
Niet verrassend.
Ik kan niet lopen.
Geweldig, toch?
-Ik kan geen stijve meer krijgen. -Mooi.
Ik wil graag naar huis.
Ook al ga ik de pijp uit,
dan ben ik liever thuis, snap je?
-Goed... -Ik heb je nodig.
Ik heb je nodig.
-Ik mag niet weg zonder begeleider. -Zoveel vrouwen kunnen helpen.
-Ze mogen me zo niet zien. -Regel het maar.
Alphonse. Ik ben je vader.
-Je bent niet bepaald een vader. -Dat weet ik.
Ik ben bereid erover te praten,
je dingen te vertellen waardoor je niet zo hard zou oordelen.
Laten we praten, over alles, maar niet hier.
Kijk me aan.
Kijk me aan, zei ik.
Ik ben een oude man.
Alleen, stervende
en bedlegerig.
Het leven heeft me teruggepakt.
Vind je ook niet?
Ga alsjeblieft zitten.
Zoals je ziet, niets veranderd.
Ga je roken?
Nee, het is alleen voor de geur.
Zo.
Verdorie.
Dit is bizar.
Wat?
Om in deze kamer te zijn.
Je schreeuwde altijd als ik binnenkwam.
-Ik beschermde je. -Waarom geen kostschool voor mij?
Dan kon je zo doorgaan. Dat deed je niet.
Ik haatte dit leven. Dat doe ik nog steeds.
Hoe heb je huur betaald? Je lag de hele dag in bed.
-Geen wonder dat ze wegging. -Praat niet over haar.
Daarom ben ik hier. Vertel me over haar.
-Ik heb niets te zeggen. -Kom op.
-Vertel me over mijn moeder. -Wacht.
-Hulp nodig? -Nee. Hier.
Luister naar me.
Ik leidde dit leven omdat ze wegging.
Dit leven, dat overigens deze flat bekostigde,
je vakanties, je stomme, elektrische trein
en die privéschool waar je bent gezakt.
Daardoor kon ik je in deze buurt opvoeden
en naar een betere school sturen dan ik had gehad,
zodat je niet mij zou worden.
Die vrouwen die je decennia hebt afgekeurd,
waren geen minnaressen, wat jij denkt.
Wat dan?
Klanten.
Ze betaalden me ervoor.
Ik moet gauw terugkomen.
En met mijn bankdirecteur praten.
Tot gauw, Mr Love.
Ik verkocht mezelf. Zo.
Wat verkocht je?
Dit.
Dat heb je me nooit verteld.
Je was zes en een half.
Wat had je dan op school gezegd? 'Vaders baan: hoer'?
Is dat sperma?
Ja.
Hallo? Ja?
Goedenavond. Met Adèle.
-Hoe gaat het? -Goed.
Kunnen we afspreken?
Nee, sorry. Ik ben momenteel op vakantie.
Echt? Voor hoelang?
Een paar weken.
Bel me als je terug bent.
Veel liefs.
Doe je het nog steeds?
Niet zoveel als vroeger,
maar ik heb nog een paar klanten.
We zijn samen oud geworden. Je kent sommigen.
Maar hoe...
Ik neem vitamines.
Als ze niet werken, werk ik met woorden,
-met m'n vingers... -Ja, ik snap het.
-Sorry. -Oké.
Sorry.
Goed.
Oké.
-Wacht. -Wat?
Het zou fijn zijn als je af en toe komt.
Dat zou ik geweldig vinden.
Je praat nooit veel. Je mag zwijgen, als je wilt.
Ik wil je alleen bekijken.
Hé.
Kun je wat boodschappen doen?
Wie is het?
-Wie is het? -Ik ben het.
-Wie? -Ik, oma. Doe open.
-Nee. Ik zei je niet meer te komen. -Doe open als ik het zeg.
-Ik wil alleen praten. -We praten met de notaris.
Ga weg of ik bel de politie.
De politie bellen?
Natuurlijk.
Kom op, oma. Open de deur.
-Het is je kleine Louis. -Rot op.
Jacques, schat,
ik weet nu dat het leven als echtgenote en moeder
niets voor mij is.
Zoek me niet. Het zou tevergeefs zijn.
Ik heb iemand ontmoet.
We gaan samen weg.
Zorg goed voor Alphonse.
Ik weet dat je een goede vader zult zijn
en de juiste woorden zult vinden
om mijn afwezigheid te verklaren.
Misschien zal hij ooit begrijpen dat ik niet voor jullie beiden kon zorgen.
Ik kan mijn leven als vrouw niet opofferen
om hemden te strijken
en luiers te verschonen.
Ik hoop dat je een mooi leven hebt.
Ik hou heel veel van je.
Laura.
Oké, ik bel u terug. Bedankt.
U hebt gelijk. Daarom zijn we hier.
Natuurlijk. Wanneer komt het uit?
Om 18.00 uur.
En bloemen, geen probleem.
Mr Bisson?
-Ja? -Volgt u mij.
Bent u beter in verkopen of taxeren?
Eigenlijk past beide goed bij me.
-Hoelang werkt u al met horloges? -Vijftien jaar.
U bent niet meer zo jong.
Nee, ik word steeds minder jong.
-Bent u een expert? -Ik ken horloges.
En u raakt ze ook kwijt.
-Ja. -U bent ontslagen voor grove nalatigheid.
Ik ken Chrono Time Square. Bruno is een vriend.
Mag ik vragen wat er is gebeurd?
Heeft Mr Narcy u de documenten gegeven?
Ja, ik heb alles ontvangen.
-Gaat u zitten. -Dank u.
Ik denk dat het dossier up-to-date is.
Ik moet zeggen
dat we zo hopen op deze lening
dat Mr Narcy's vertrek wat verontrustend is.
Het spijt me dat u me verontrustend vindt.
-Hallo. -Hallo.
-Ik ben laat. -Nauwelijks.
Ik moest met de fiets. Er was een probleem...
Vast.
Dit is Mrs Gémier, die Mr Narcy vervangt.
O, ja?
-Ik zei dat hij met pensioen ging. -Juist.
Geen zorgen. Ik heb het dossier overgenomen
en we sluiten deze deal, uw project, Mr Bisson.
Als u erom geeft.
Natuurlijk, meer dan ooit.
Hebt u de documenten?
-Ja? -Belastingaanslag, arbeidsovereenkomst...
-Ik heb alles. -Loonstrookjes?
Dus...
-Verdorie. -Het geeft niet.
-Alles is in orde. -Hier.
Dank u.
Oké.
Zo te zien hebben we een gunstige rente,
met een maandbedrag van 1650 euro.
Klopt dat?
Een looptijd van 26 jaar.
Oké?
Perfect. Ik zie u snel weer.
Oké, bedankt.
Als u me nodig hebt, weet u waar ik ben.
-Ik heb uw nummer. -Mooi.
-Mr Bisson. -Tot ziens, bedankt.
Tot ziens.
Ben je bang voor haar? Slaat ze je?
Nee.
Je zei dat je bang voor haar was.
Luister... Hier.
Heb je dat bij Briselaine gekocht?
Wat is Briselaine?
De Libanese winkel op de hoek. Die is goed.
Vind je dit niet goed?
Het is droog.
-Je hebt het niet geproefd. -Ik zie dat 't droog is.
-Luister... -Laat maar, ik moet toch eten.
Komen die krassen door haar? We kunnen praten...
Stop. Het is niet waar.
Dat is 't wel.
Ik weet zeker dat ze je slaat.
Ik heb haar twee keer gezien en ik ril nog steeds...
-Ze was erg onbeleefd tegen me. -Ze had gelijk.
-Wat? -Wat?
Op de bruiloft was je met een dronken vrouw die haar vader versierde.
-O, ja. -Ja.
Jacqueline.
Ze was nogal een zuiplap, maar wel steenrijk.
En leuk ook.
Ik heb zes maanden bij haar kunnen blijven.
We werden dronken, ze viel in slaap en ik hoefde niet...
Oké.
Hoelang slaat ze je al?
Ze raakt me met geen vinger aan, oké?
-Waarom ben je dan bang? -Ik ben niet fysiek bang voor haar.
Ik ben bang haar teleur te stellen.
Daarom heb ik niets gezegd. Ik moet echt een baan vinden.
Je bent geen 25 meer.
En je hebt niet veel diploma's.
Ik weet hoe 't zit.
Toen je moeder wegging, heb ik 't verprutst. Ik werd ontslagen.
Ik weet hoe het is om werk te zoeken als je 45 bent.
Zelfs toen al was het zwaar...
Het is zo gezellig bij jou.
Wat kan ik zeggen?
Je uiterlijk heeft wat werk nodig.
Is slonzig misschien een stijl?
In mijn werk is het van cruciaal belang.
Wat is hier mis mee?
Niets.
Je bent niet jong, niet oud. Niets.
Waar denk je aan?
-Nergens aan. -Zie je wel?
Kom op.
-Nee, kom op. -Wat, 'kom op'?
Het is 'n Chazelles. Wees niet preuts.
-Hier. -Ik drink het op en ga.
-Ik maak hem op. -Nee, niet doen.
Ik kan je helpen met de sollicitaties.
Echt? Hoe?
Uiterlijk is belangrijk.
In m'n werk heb ik zo vaak klojo's gezien die geen moeite deden.
Bedrogen echtgenoten, krankzinnige zonen.
Het draait om je houding, je jas, hoe je praat.
Ik zeg altijd: 'Doe ongeïnteresseerd als je niets te zeggen hebt.'
Dat is beter dan onzin spuien.
Hoe heeft dat voor jou gewerkt?
Alleen al vorig jaar
heb ik 8000 per maand verdiend.
Soms 12.000.
Met een halve stijve.
Het gaat niet om stijf zijn.
Maar om 't verhaal.
Ik werk voor vrouwen die hun eigen wereld hebben en mijn taak
is om in een rol te komen en de vrouw in te komen.
Ja, Agnès?
Nee, sorry. Ik ben op vakantie.
Ik kan je niet helpen.
Wacht even.
Waar denk je aan?
Nergens aan.
We moeten onze demonen onder ogen zien.
Vergeven is volwassen worden.
Je heb dingen afgekapt.
De wet staat u niet toe uw kleinzoon te onterven.
-Mag ik roken? -Nee, sorry.
Goed.
Uw kleinzoon is zelfs uw enige erfgenaam,
-aangezien hij... -Ik wil hem geen cent geven.
En als ik dat zeg,
bedoel ik niet eens de dop van Gérards Montblanc-pen.
-Ik begrijp... -Hij is een hufter.
De vorige keer heb ik dagen gezocht
naar een aansteker, sieraden, een asbak. Hij is een junkie.
Deze jongen wil me dood hebben.
Tijdens de inventarisatie na de dood van uw man
zijn meerdere voorwerpen legaal vermeld...
Dan smijt ik het over de balk.
-Wat bedoelt u? -Ja.
Als ik 't niet mag doneren en niet mag bepalen waar m'n geld heen gaat,
geef ik het liever uit.
U hebt wel voldoende geld nodig tot het einde.
-Dat boeit me niet. -Mevrouw...
Jawel.
Ik sterf liever dakloos dan hem met mijn geld te zien.
Het is een goed teken dat ze me vroegen voor de vergadering.
Wat willen ze?
Ik weet het niet. Ik heb een paar goede verkopen gedaan.
Ze willen me hun strategie laten zien.
Vertel me er later meer over.
Ik moet gaan.
Ik bel later. Wacht niet op me.
Ik ben blij voor je. Kusjes.
Bedankt. Kusjes.
Maar één keer.
Ik doe het maar één keer.
-Ik heb geld nodig. -Oké.
Buig voorover. Ik moet je stropdas fiksen.
-Een generatie idioten. -Ik draag nooit stropdassen.
Je bent een idioot.
De vrouw die je ontmoet, houdt van mannen.
-Zo. -Dassen maken geen verschil.
Hou je mond.
In deze situatie echt wel.
Oké.
Sta rechtop.
Serieus, je ziet eruit alsof je spijt hebt.
Kijk niet bang, wees trots.
-Belachelijk. -Niet vergeleken met 20 minuten geleden.
Zet die op. Die hoort bij je personage.
-Hier zie ik niks door. -Mooi, ze is geen knapperd.
Ga naar de badkamer.
-Wat wil je? -Een kam en wat gel.
De groene pot op de plank.
En scheer je in godsnaam.
-Vindt ze 't oké dat jij het niet bent? -Misschien is het in haar voordeel.
Luister naar me.
Ze houdt van poëzie.
Zoals Clair de lune.
Ken je Victor Hugo?
-Een beetje. -Dat moet je leren.
Voor vanavond?
Ik zal je een snelle les geven.
Haar naam is Adèle, net als zijn dochter.
Zijn dochter?
Adèle Hugo, de dochter van Victor Hugo.
Het meisje dat zelfmoord pleegde, de gek.
Waar Adèle dol op is,
zijn de gedichten die hij schreef
na de dood van zijn andere dochter, Léopoldine.
Ze is verdronken. Volg je het?
Oké.
Pak dat kleine, leren boekje voor me.
Met de oranje omslag.
-Dit? -Nee, achter je.
-Daar? -Ja, dat.
-Beweeg je niet. -Waarom?
Buig voorover.
Kom hier, ik kan het niet zien.
-Zeg dan: 'Kom hier.' -Oké.
Buig voorover.
Meer.
Je wordt kaal.
-Ja. -Dat heb je niet van mij.
Zeker niet van mij geërfd. Ik zal het poederen.
-Wat? Ben je gek? -Nee.
Ik ben zeer secuur en professioneel. Ze moet waar voor haar geld krijgen.
-Hoeveel is het? -Achthonderd.
-Achthonderd? -Ja.
Achthonderd...
En als ik het niet kan?
Wat bedoel je?
Als ik niet kan...
Dat zou me niet verbazen. Zo oud ben je niet. Wacht.
-Hier. -Wat is dat?
Wat extra hulp. Neem er twee.
Fijne avond.
Laat je glimlach zien.
Niet zo. Dat is gespannen.
Glimlach niet als 'n idioot.
Ik wil een slimme glimlach, wat ondeugend, met tanden.
Glimlach met je lippen en met je ogen.
Vernauw je ogen.
Niet slecht. Een beetje eng, maar beter.
Niet aanbellen. Dat maakt haar bang.
Als je op tijd bent, en dat moet, klop dan twee keer.
Dan doet ze als de middenklasse met haar hoge stem.
Ja? Ik kom eraan.
Dat is waar je moet zijn. Je bent al in haar.
Je hoort haar dichterbij komen.
Je kunt bijna het parfum ruiken dat ze al 200 jaar gebruikt,
want ik kan je vertellen,
ze is geen schoolmeisje.
-Hallo. -Goedenavond.
Pardon, goedenavond.
-Komt u binnen. -Dank u.
Schoenen uit?
-Pardon? -Voor uw tapijten.
Dat overleven ze wel.
Kom binnen. U ziet eruit als een bezorger.
Gaat het wel?
U ziet er nerveus uit.
Dat ben ik niet.
Ik dacht dat u meer...
Verfijnd zou zijn?
Ja.
Hopelijk beseft u snel dat ik dat niet ben.
Verdorie. Ik heb de haard aangestoken, maar hij is uitgegaan.
-Kan ik helpen? -Ik regel het.
Verdomme.
Is dat echt een Henri Robert?
Het is het horloge dat George Sand aan Chopin gaf.
De wijzer stopte toen hij stierf.
Dat kost 'n flinke duit.
'Een flinke duit'?
-Ja, duur. -Duur.
Een cadeau van mijn man.
Elke keer dat hij me bedroog, gaf hij me een cadeau.
Deze twee engeltjes. Ik heb ze René en Martine genoemd.
Naar de vrouw van René Monory, de minister. Ze hebben twee jaar geneukt.
Martine, niet René.
Deze piano.
Die noem ik Ruth.
Geen erg muzikale naam,
maar dat was de vertaler die hij neukte op zijn vlucht naar Praag.
Ik heb een fortuin verdiend met bedrogen worden.
Daar ontvlamt 't wel van.
Wat doet u?
Wat ik maar wil.
Help jezelf, Lucien.
Het is een Prunier. Daar ga je niet dood van.
Ze zal je Lucien noemen. Hij was haar literatuurleraar.
Daarom is ze zo geobsedeerd door Musset, Lamartine en Hugo.
Ik eet het zo en veel ook. Sommigen vinden het lekker met aardappels.
Het is lekker met piepers.
Gebruik de juiste woorden.
Wees niet belerend, maar doe je best, kies je woorden zorgvuldig.
Hou je van poëzie?
-Ja, heel erg. -Wat voor poëzie?
Victor Hugo...
Aha, de romantici.
Alleen Victor Hugo.
De romantici dus.
Ja.
Tegenwoordig bekritiseren mensen zijn lyrische stijl.
Maar hij had zo'n scherpe geest.
Geweldige halfgedichten.
Als je jezelf laat gaan, zijn zijn verzen als een dans.
Als een wals.
Dat is waar.
U hebt gelijk. Het...
Het zit altijd in Hugo's werk. Al zijn gedichten...
Het is net...
Ja, net een dans.
'Morgen bij zonsopgang, op het lichte platteland,
-'zal ik vertrekken...' -Nee.
Alsjeblieft, niet dat. Dat is zijn populaire hit.
En je hebt twee fouten gemaakt in anderhalve regel.
'Op het witte platteland', tijdens de winter.
-'Licht' slaat nergens op. -Ja, want het is 'wit'.
-Hou je van Victor Hugo? -Ja.
Ja, heel erg.
Te veel.
-Te veel? -Ja.
Pardon.
Er is...
Er is een mooi gedicht van Victor Hugo
dat zijn werk samenvat, volgens mij. Al het werk van...
Victor Hugo.
Het begon zo...
'O, dichter, je liedjes, of hoe je ze noemt,
'zouden beter zijn als je ze leeg liet lopen.
'De bossen hebben zuchten,
'maar ze fluiten.
'Het azuur glimt als de vrolijkheid het openscheurt.
-'Olympus...' -Stop, het slaat nergens op.
Je hebt geen emotie. Je zegt het op.
We maken de fles leeg en je kunt gaan.
Dit aanhoren is als vrijen met een kleerhanger.
Hallo?
Sophie. Gaat het, schat?
Nee, ik ben alleen.
Ik kijk een slechte film met een slechte acteur.
Films zijn erg veranderd. Dat ze daarvoor betalen in de bioscoop.
Ze is een oude klant. Je hebt haar ontmoet toen je een kind was.
Toen had ze rood haar en ze was ontzettend elegant.
Ja, schat? Ik kom laat thuis.
Stop.
Ik ga naar het theater.
De kuren van Marianne. Daar hou ik van.
Wij allebei.
'Wanhoop voor hen die midden in hun jeugd
'zich overgeven aan hopeloze liefde.'
Ik moet ophangen.
U bent een heerlijke kusser.
-Pardon. -Verontschuldig u niet.
Doe het nog een keer.
Als ze je leuk vindt en je uitnodigt in haar bed,
duik dan in haar blauwe ogen. Die zijn net zo jong als altijd.
Lucien. Mijn lieve Lucien.
-Zeg me dat je van me houdt. -Ik hou zo veel van je.
Er is niets mooiers dan een vrouw die zich overgeeft aan genot.
Mijn leven was een zooitje.
Ik was vreselijk op school. Ik had geen grote carrière.
Ik heb veel vrienden verraden.
Ik kon je moeder niet behouden. Ik was een slechte vader, enzovoort.
Als ik in God geloofde, zou ik bang zijn voor de hel.
Het enige wat ik heb,
wat ik meeneem het graf in,
is de glimlach van Magali.
Die fleurt mijn koude nachten op.
Ik luister.
De tederheid van Marie-Claude
danste over mijn problemen,
maakte het bed een paradijs.
Ze kon alles leveren,
beloften, hoop, zelfmoord.
O, Marie-Claude...
Adèles charme,
elke glimlach van haar een gedicht.
Wat is dit voor boek?
Het beetje beschaving dat ik heb, is dankzij die vrouw.
Ik ben het. Ik heb van alles van de markt.
Esthers eerlijkheid,
de verleidelijke manier waarop ze me een standje gaf.
Agnès' uitbarstingen... Ze was een zus, een lerares
en een minnares.
Ik hield nooit van...
Elk gebaar van haar was als familie.
Bel me niet.
Sarahs eigenzinnigheid. Ze kon geen piano spelen,
maar droomde ervan Barbara te zijn. Ik luisterde urenlang
hoe ze op de toetsen sloeg, denkend dat ze Debussy was.
Jacques.
Hoe mooi je moeder was.
Alphonse slaapt.
Hoe mooi ze was.
Daar droom ik nog steeds over.
Haar schoonheid bevatte de geur van alle anderen
en degenen die daarna kwamen.
Dat is de magie van al deze vrouwen,
waardoor mijn leven iets minder rottig was.
Hoe heet je? Je echte naam?
-Alphonse. -Alphonse...
Ondertiteld door: Armande
Creatief Supervisor Mijke Smits-de Wit