Kıpırdama!
Kim o?
-Terslik mi var? -Her şey.
Her şey ters gidiyor Franz. Ben...
Nefret ettiğim bu odaya tıkıldım, ben...
Korkuyorum.
Sürekli sen öldürüleceksin diye, abim öldürülecek diye
endişeleniyorum.
Ne olursa olsun her şeyi kaybedeceğim!
Yapma! Duydun mu?
Bu savaştan nefret ediyorum.
Hitler'den, Almanya'dan, Fransa'dan nefret ediyorum.
Uğruna canımı seve seve vereceğim tek kişi sensin.
Benim vatanım sensin Madeleine.
Bayrağımsın benim.
Artık mesele sadece ben değilim.
Aç kapıyı!
Londra'dayız,
BBC saat altı haberleriyle sizlerleyiz.
Françoise ileyken Victor Hugo'yu unut.
Şiir okuyacak olursan ekmek kızartma makinesini kafana atar.
Kendisine hükmedilmesini sever. Karın gibi değildir.
-Yapma. -Ciddiyim.
Françoise'ın fantezileri çok klasiktir.
-Elini poposuna koy ve susmasını söyle. -Tamam.
-Peki seks yaparken? -Aynısı.
Bütün işi o halleder.
Yavaş!
Pardon.
Tamam, sana bir bakayım.
Tamam.
-Dik dur. -Duruyorum zaten.
"Yaşasın Fransa." de.
-Yapma... -Söyle!
Yaşasın Fransa.
Hadi! Yaşasın Fransa!
Yaşasın Fransa!
İleri kardeşler, vatan için ileri
Şan şeref günü...
Karına ne dedin?
-Nasıl yani? -Gece eve gitmeyince.
Nancy'ye hiç gitmedim.
Güzel.
Hangi otelde kalacaksın?
Bilmiyorum, satışı Bertin halledecek.
Grand Hôtel de la Reine mi? Hôtel de Guise mi?
-Oydu sanırım. -Gerçekten mi?
Havalı.
Gözlerine girmişsin.
İki tane Patek Philippe sattığımdan beri neredeyse alnımdan öpecekler.
Seninle gurur duyuyorum.
Gerçekten, ben...
Harika görünüyorsun.
Hiç olmadığın kadar.
Sakalı sevmiyor muydun?
Seviyordum.
Sakalın sahibini sevmiyordum ama.
Geç kalacağım, gitmem gerek.
Evet, zamanı geldi.
Bakayım.
Bunu sakladın mı?
Her zaman.
Bıraktığı tek şey.
Ona âşıktım.
Nefret etsem de
âşıktım işte.
Tamam, şimdi git.
-Gırtlağına kadar sok. -Tamam.
Merhaba hanımefendi.
Merhaba.
Gaston?
Evde misin canım?
Sana tavuk aldım.
İki markete gittim,
lahana palmiyesi bulamadım.
Demek buradasın canım.
Neden cevap vermedin?
Günün güzel geçti mi?
Gerçekten mi?
Sana çay yapayım.
Bir şeker mi? İki mi?
Şekersiz mi? Pekâlâ...
Güzel. Ciddisin, seninle gurur duyuyorum.
Hayır, şişman değilsin tatlım.
Ayrıca biliyorsun,
yaşımızı göstermeliyiz aşkım.
Hiç de fena değilsin.
Söylesene,
porselen konusunu Maurice'le konuştun mu?
Öyle mi? Ne oldu?
Gerçekten mi?
Bak sen.
Biliyorsun, ben pek anlamam
ama eminim haklısındır.
Bu akşamki yarışmacılar...
Güzel görünüyor. Nedir bu?
Hadi ama Albay! Bugün perşembe.
Doğru. Aptal kafam.
İşkembenizi bol sarımsaklı seversiniz.
Vendée'li soyunuzdan geliyor.
Mükemmel.
-Bu su değil! -Armut likörü.
Bir sorun mu var Albay?
Asla.
Ben Fransız'ım.
Hem de sıradan bir Fransız değil.
Tabii.
Merhaba.
İşkembemi bitirsem olmaz mı?
Sizin rütbenizde bir adam aynı anda iki iş yapabilir.
Merhaba, ben Alphonse. Mesaj bırakın.
Zengin muhitine gideceğiz,
binanın önünde durup ortalık sessiz mi diye bakacağız,
beşinci kata çıkıp mangırları alıp tüyeceğiz.
-Anladınız mı? -Tabii ki.
Beni dinliyor musunuz?
-Köpek... -Size diyorum!
Senin derdin ne?
Dinlemezseniz işimiz biter.
-Dinliyorduk. -Gerçekten mi?
İçeri girince ne yapacaksınız?
Nasıl bir yer?
-İçeri girip... -Evet.
-Bir koridor var. -Evet.
Solda salon var.
Sağda ulan. Solda olan tuvalet.
Salonu geçince solda yatak odası var.
Sonra?
Yatak odasında yatak var ve...
-Ciddi misin ya? -Ne?
Sen hiç yataksız yatak odası gördün mü?
Bazen olmuyor. Kız kardeşiminkinde yok.
Kaltağın teki.
-Kapa lan çeneni. -Orada hiç yatmıyor.
Kesin sesinizi.
Kız kardeşine laf söylemeyin. Marco, bana bak.
-Yatak odasında ne var? -Şey...
Kasa.
Nerede?
Şifonyerde.
Dolapta gerzek. Dolapta!
Emlakçı gibi davranmayı bırak!
O kadar aptalsın ki pelte gibi beynin var.
Şifonyerle dolabı ayırt edemeyen bir zombiye 40 torba mal vermem.
Anan da şifon giyer.
Ne dedin sen? Şerefsiz!
Durun!
Kardeşim...
-İşte, al. -Siktir!
Sakin ol kardeşim. Hallederiz, rahat ol.
Ben senin kardeşin değilim.
Anladın mı? Sen de benim değilsin.
Kapa çeneni. Benim kimsem yok.
Anladın mı? Kimsem yok.
Anlıyorum.
Çok iyi anlıyorum.
Tabii.
Hoşça kalın.
400 avronun arkasından el salladık.
-Nasıl yani? -Ödemiyor.
Ben üstüme düşeni yaptım.
Sana kaç kere söyledim, müşteriler için önemli olan seks değil.
Tamam ama yine de alın teri döktüm.
Neden buket götürdün?
Buket değil, tek bir gül.
Bu nedir Albay?
-Düşündüm ki... -Randevu olduğunu söylemedim.
Fantezisi bir subayın karnını doyurup hayalarını boşaltması.
Öyle yaptım.
Albay gerçek birine dayanıyor.
Üç köyü kurtarmış, 40 tane Alman öldürmüş.
Menekşe toplamaya vakti yokmuş.
Özür dilerim. Bilmiyordum. Pislik gibi mi davranmalıyım yani?
Pislik değil. Eski kafalı bir adam gibi.
-Bana yemek yapmış. -Ne olmuş?
Kadın bunları seviyor. Yemek yapmayı, seninle ilgilenmeyi, yüzüne tokat yemeyi.
-Neden teşekkür ettin? -Çok güzeldi, teşekkür ederim.
Hayır, ben hallederim.
-Ağır. -Aptal mısın sen?
Masa toplayan subay gördün mü hiç?
Albay...
-Bulaşıkları da yıkadın mı? -Yıkadım.
Temizlik yapmak istiyorsan önlük tak ama parası iyi değildir.
Peki sonra?
Onu yatağa götürüp alnından öptün mü?
Ona acıdım.
Seni uyarmıştım yahu!
Adam gelir, yemek yer, boşalır ve gider.
Teşekkür etmez.
Evet ama...
Buna alışman gerekecek dostum.
O nesilde Simone de Beauvoir'lar yok.
Özür dilerim.
Özür dilemeyi bırak.
Peki boşalırken
yüzünü tutup şey dedin mi...
Pardon, affedersin.
Biraz hızlı oldu, o yüzden...
Ne olmuş? Koltukları kabarmıştır.
O yaşta buna alışkın mıdır sanıyorsun? Kadın 77 yaşında!
Ama güzel bir yüzü var, o...
Bağlanma, onunla bir daha görüşmeyeceğiz.
Tamam.
Ama fena değil. Yarın daha iyi olursun.
Endişem yok.
Yarınki müşteri, karşısındakine
pislik gibi davranmayı seviyor.
Karın gibi.
Şakaydı.
Hayır, değildi.
Değildi, evet.
Erken döndüm. Yarın geceye kadar Nancy'deyim sanıyor.
Kalmak ister misin?
-Bu iyi mi? -Ne?
-İyi misin? -Evet.
-Biraz yer açtım. -Sağ ol.
-İşte. -Daha iyi.
Evet.
Küçükken de bunu yapardın.
Al, şu dosyayı götür. Önemli.
Pekâlâ.
Trafik sıkışıklığını çözme tasarısının son taslağını
salı gününe yetiştirebilirim.
Teşekkürler Aude.
Valézy projesiyle ilgili de bir özet yazdım.
Hâlâ o aptal tüneli mi tartışıyoruz?
Bir karar verdim, Vali de destekledi.
Henri, bugünkü gündem ne?
KLM raporunu hallederiz diye düşünüyordum da...
Bakan ne düşünüyor?
Okumadı mı?
Acele etmesin.
Fransızlar sabırlıdır, bunu herkes bilir.
Aude, kahve lütfen.
-Kahve? -Ben almayayım.
-Yok, teşekkürler. -Henri'ye bir ristretto.
Uykulu görünüyorsun.
İşte oldu.
"Tekrar görüyorum sizi.
"Tüm aşklar arasından ruhumdaki.
"En hassas ve ilk sizinki.
"Hatırlıyor musunuz hikâyemizi?
"Ben hiç unutmadım ki.
"Geçen yazdı zannederim ki."
-Merhaba. -Merhaba.
Yemeğe tam vaktinde yetiştin.
Programı değiştirdim. Ben salı, sen çarşamba.
Öyle devam etsin.
Otursana.
Leziz görünüyor.
Yine seyahate çıkmam gerek.
-Hepsini sen mi yaptın? -Uber Eats'ten.
Vaktim yok. Al.
-Pardon. Özür dilerim. -Önemli değil.
-Nancy nasıl geçti? -Çok iyi.
-Bana ulaşmaya mı çalıştın? -Evet.
Bunu unutmuşsun.
Kimliğin ve kredi kartınla birlikte.
Nasıl idare ettin?
Evet, sağ ol.
-İşte burada. -Nasıl?
Bertin'dan biraz borç istedim.
Peki ya Hôtel de Guise?
Odan meydanı görüyor muydu?
Evet, meydana bakıyordu, ben...
Özür dilerim.
Bana ne oluyor, bilmiyorum.
Sorun ne Margot?
Neredeydin Alphonse?
Nancy'de değildin. Oteli aradım.
-Bunu neden yaptın? -Bilmiyorum.
İçime doğdu. Bahsedişin falan bir tuhaf geldi.
Yalan söylemeyi bilmiyorsun.
Yalan söylerken tam bir aptala benziyorsun.
Şu anki gibi.
Doğruyu söyle yoksa patlıcanı suratına atarım.
-Jigolo mu? Baban mı? -Evet.
Yani artık pek öyle denemez.
Jigolo Jacques. Siktir.
Her şeyi tahmin ederdim ama bu inanılmaz.
Jacques'a bak sen.
Sandalyesinde çok acınası görünüyor.
Annemden bahsedişini bir görsen. Bambaşka bir adam sanki.
Peki sen ne yapıyorsun?
Ona bakıyorum.
Banyo yaptırıyorum, yatırıyorum, burnunu siliyorum.
-Vay be. -Egzersizlerine yardım ediyorum.
İlk dört hafta çok önemli.
Kendi başına idare edemez. Ona yardım etmezsem ölür.
Hakkında ne dersek diyelim, beni o büyüttü.
O benim, annemle olan son bağım.
Anlıyorum.
Özür dilerim, söylemeliydim.
Hayır, benim hatam.
Sana çok sert davranıyorum, farkındayım.
Sen daha ağzını açamadan boğazına yapışıyorum.
Tam subay kızıyım işte.
Babamın yaptığı hataların aynısını yapıyorum.
Bana bak Alphonse.
Belki mükemmel bir çift değiliz,
her gecemiz tutkulu değil
ama biz bir ekibiz.
Birbirimizin iyiliğini düşünmemiz içten içe hoşuma gidiyor.
Ben seni destekliyorum, sen beni.
Bugüne kadar ne inşa ettiysek
birbirimize olan güvenimiz sayesinde.
Söz, sana yumuşak davranacağım.
Gerçekten mi?
Ama sen de söz ver.
Gözlerime bakıp söz ver,
bir daha yalan söylemeyeceksin.
Beni sevdiğini söyle!
Söz ver.
Söz veriyorum.
JACQUES NEREDESİN? GEÇ KALDIN!
Babam.
Yarın bazı testler yapıp yürüyebilecek mi diye bakacaklar.
Anladım.
Bir duş alabilir miyim?
Burası senin evin.
Sanki beynim bozulmuştu.
Bir terslik vardı. Ne zaman oldu, bilmiyorum ama...
O zamandan beri...
Düzeldi mi?
Evet. Neden, bilmiyorum ama düzeldi.
Hoşunuza gitti mi?
Çok daha ötesi.
İnanılmaz bir şey.
Sanki biri boğazımdaki bir boruyu
çekip çıkardı.
Ya da gözlerimdeki kumu.
-Adın ne? -Adım yok.
-Konuşmak istemiyor musun? -Hayır.
-Parayı alabilir miyim? -Peşin mi?
Evet, peşin.
Seni izleyerek asılmayı tercih ederim.
Tamam.
Sana dokunabilir miyim?
İşini gör, soru sorma.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
-Bir masa ayırtmıştık. Martha Drumond. -Evet.
Beni takip edin. Kendisi henüz gelmedi.
Teşekkürler.
Bu akşam Martha'yı göreceğin için şanslısın.
Onunla hiç zorluk yaşamazsın.
Kapat şunu, iğrenç.
-Beni rahatsız etmiyor. -Kapat o zaman.
Her şeyi planlamış.
21.15'te Le Taillevent'da masa ayırtmış.
Ne alırsınız?
-Teşekkürler ama birini bekliyorum. -Tabii.
Sana bıyık takmam gerekecek.
Neden?
Fantezisini kurduğu adamın bıyığı varmış.
Pisliğin teki.
Senaryo çok basit, bir evlenme teklifi.
-Bu arada yüzüğünü çıkar. -Tabii.
Parmağına takacağın yüzüğü almış.
Git getir.
Kutunun üstünde "Martha" yazıyor.
-Martha mı? -Evet.
Yüzüğün büyüklüğüne bakılırsa parayı dert etmiyor.
Geç kaldığım için pardon, çevreyi pek iyi bilmiyorum.
Güzel yermiş. Ne iş?
Bilmem, ben...
Gözlerin kadar güzel bir yerde yiyelim istedim.
Yemekler de güzel.
-Yani... -Sen de onlar gibi kibirli olma.
-Sipariş vermek ister misiniz? -Evet.
Ne isterim?
Şampanya?
Kesinlikle hayır, insanın nefesini kokutur.
Öpüşeceğiz, sana bu eziyeti yaşatamam.
Ben bir sek viski alayım.
-Hangisi? -En eskisi.
-Ben de aynısından alayım. -Teşekkürler.
Teşekkürler.
Burada herkes kibirden baston yutmuş gibi oturuyor.
-Merhaba aşkım. -Merhaba.
Babanla konuştun mu?
Efendim?
Bu yaz onlarla Le Touquet'ye gitmek istemiyorum.
Annenle babanı sever ve sayarım
ama aynı kâbusu tekrar yaşayamam.
Nereye gitmek istersin aşkım?
Bunu yüz kere konuştuk. Dinlemiyor musun?
Sana bakmayı tercih ediyorum.
İtalya'daki Ravello'ya. Oraya gitmiştik.
-Tamam. İtalya'ya. -İtalya'ya.
Fondip!
-Alo? -Şey...
Sesini duymak güzel.
Araman uzun sürdü.
Ofiste bir şey olmuş gibi.
-Yanılıyor muyum? -Bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Sanırım bilmek istemiyorum. Pekâlâ...
-Kapatmam gerek. -Neden?
Siktir.
Sipariş vermeden önce bir şey söyleyeceğim.
-Bekleyemez mi? -Hayır.
Önemli mi? Bir şey okurken bölünmesinden nefret ederim.
Sanırım çikolata değil.
Düşündüğüm şeyse hemen diz çök.
Pekâlâ...
Aşkım,
karım olur musun?
Otur.
Martha sabrını zorlar evlat.
-Ne? -Hadi. Claude, otur.
Bize bakıyorlar, utanç verici.
Derler ya, onunlayken bin düşün bir söyle.
Sen ne istediğini bilmiyorsan o da bilmez.
Bu unutulmaz an için seçtiğin yer burası mı yani?
Burası burnu havada tipler ve kaniş bakan yaşlılarla dolu.
Çok büyüleyici.
-Dinle... -Hayır, sen dinle.
İşte bu yüzden artık annenle babana gitmek istemiyorum
ve Fabrice'ten ayrıldım.
Bu insanlar sınıflarına göre yemek yiyor ve düşünüyor.
Özür dilerim.
Annem sıkıntıdan öldü, şahidim. İsterdim ki...
Bana evlenme teklifi edecek adam beni çok iyi tanısın,
teklifi huzurevinde yapmasın isterdim.
Yani...
İtiraf edeyim, biraz kafam karıştı. Yani bilmiyorum...
-Buraya gelmemi sen istedin. -Ben mi?
Restoranı ben mi seçtim? Sen neden bahsediyorsun?
Et yemeklerinde usta, süslü bir gurme mekânını mı?
Önerilere bak. Kaburga konfi,
kremalı dana biftek. Ben vejetaryenim.
Okumak bile midemi bulandırdı.
Bakar mısınız?
Ölü kuzunuz yeterince pişmiş mi?
Melemesi duyuluyor mu?
Uymuyor, ölçüsü uygun değil.
Kuzeninle evlen, annenle baban sevinir.
Tamam, kusuruna bakmayın.
Martha!
Alphonse.
-İyi akşamlar. -Seni zor tanıdım.
"Bu o olamaz." dedim.
-Oluyormuş. -Değişmişsin.
-Çok şıksın. -Öyle.
Chloé, karım.
-Memnun oldum. -Merhaba.
-Âşık mısınız? -Efendim?
Çünkü ona bir tane patlatacağım.
-Efendim? -Gitti.
Biliyorum, rahat ol. Place Dauphin'de, iskelenin orada.
-Cidden mi? -Merak etme. Sen dediğimi yap.
-Planın parçası mıydı? -Hadi. Martha kolay değildir.
-Bu müthiş. -Çok güzel.
Vay anasını.
Dokunma.
Louis ile konuşup her şeyi anlatayım,
sonra dokunursun.
Dinliyorum.
Bu gerzekler varken olmaz.
-Neden? -Ne?
Çocuklar, hadi.
Gidin, Charlie'de görüşürüz.
Gidin hadi!
Birini al kardeşim.
Hoşuna gitti, değil mi?
Acayip ağır.
Dallamanın tekisin sen.
Ne?
Silahı indir. Otur da beni dinle.
Pardon.
-Ben devam etsem? -Tamam.
Haklısın. O boktan restoranla seni etkilemek istedim.
Beni öyle etkilemene gerek yok.
-Biliyorum. -Peşimden gelmeliydin.
Neden koşmadın?
Beni biraz koşacak kadar sevmiyor musun?
Ama yok, dışarıdan nasıl görünür?
Beni korkutuyorsun.
Ailesinin isteğine karşı çıkıp güzel sanatlar okuyan o delikanlı nerede?
Tam karşında.
Seni seviyor.
Bana soracağın bir soru yok mu?
Karım...
-Hayır! -Ne?
Şu çocuk bana bakıp duruyor.
Ne?
Hayır, bakmıyor.
Neden bakmasın? Erkeklerin bakacağı bir kadın değil miyim?
Tabii ki öylesin.
Elde değil, anlıyorum.
Sana bakan erkekleri hep görmezden gelmem gerekecek.
Hiçbir şey yapmayacak mısın? Sapıkça bakışları umurunda değil mi?
-Aşkım... -Aşkın tabii.
Pis şehvetiyle beni lekelemesine izin mi vereceksin?
Merhaba. Pardon.
Şu hanıma bakmamanı numaradan rica ediyorum.
Ne?
Bardaki hanıma.
Annen mi?
Hayır, değil.
Ama ona baktığın için
numaradan sana bağıracağım.
Sen delirmişsin, o yaşlı kaltağa bakmadım ben.
-Öyle sözler kullanmana hiç gerek... -Bas git ulan.
-Ne? -Siktir git!
-Yapma. -Bas git yaşlı kaltak!
-Efendim? -Sorun yok.
Dur. Sen ona ne dedin?
Neden?
O benim hayatımın aşkı.
Ne yapacaksın?
Senin derdin ne?
Dur! Yeter!
-Derdin ne senin? -Dur!
Dur! Dur artık!
Öyle sözlerden nefret ediyorum.
Kimse bana bakamaz mı yani?
Öyle söylemedim. Dediğini duymadın mı?
Ya bana bakması hoşuma gittiyse?
Ben senin malın mıyım? Hâlâ 1950'lerde mi yaşıyoruz?
-Teklif ettiğin evlilik bu mu? -Anladım.
İyi geceler, ben yatmaya gidiyorum. Paran senin olsun.
Hayır ya.
İnanamıyorum!
Affedersin. Özür dilerim.
Anlamıyorum. Neden?
Seni kaybetmekten korkuyorum.
Gittiğini görmektense ölmeye razıyım.
Onu seviyorsan neden teklifini kabul etmiyorsun?
Hayır demiyorum ama...
Tam hayalimdeki gibi olsun istiyorum.
Yanlış anlamayın hanımefendi ama tam bir başağrısısınız.
"Hanımefendi" demene bayıldım.
Bana Aldo Café'de tanıştığımız günü hatırlattı.
"İyi akşamlar hanımefendi, ben kuzeninizin arkadaşıyım.
"Yarın Saint-Cassien'da pikniğe gideceğim." demiştin.
Gece yüzmüştük. Su buz gibiydi.
İkimizin de dişleri takırdıyordu.
Demiştim ki...
"Evim çok uzakta değil.
"Gel evde üstünü değiştir."
Nereye gidiyorsun?
Evim çok uzakta değil.
Geliyor musun?
Sana malları vereceğim, işle sen ilgileneceksin.
Ama şunu bilmelisin.
Sana güvenmiyorum. Senin gibi tipleri sevmem.
Güzel muhitlerde yaşayıp Air Max'leriyle efelik edenlere.
-Küçük ibnenin tekisin. -Ne dedin sen?
Seni uyarıyorum. Yemin ederim.
Uyarıyor musun?
Ne konuda?
Sen burada kimi korkutacağını sanıyorsun?
Beni uyarıyormuş. Seni vurmamı mı istiyorsun?
Beni dinle.
Söylediklerimi tekrar et.
Söylediğim her şeyi söyle. Tamam mı?
Seni duyamadım.
Tamam.
"Ben sadece silahlarla oynayan
"bir burjuva çocuğuyum."
Sikerler. Ben sadece silahlarla oynayan bir burjuva çocuğuyum.
"Aletimi erkeklerin kıçına sokmayı seviyorum."
Kapa lan çeneni!
-Söyle. -Hayır.
-Asla söylemem. -Silahları istiyor musun?
Evet ama onu söylemem.
Söyle.
Hayır.
Üstündekileri ver de asayım, kurusun.
-Ne oldu? -Biliyordum.
-Gerçek olamayacak kadar güzeldi. -Sorun ne?
İçimden "Dikkatli ol." deyip durdum. İkiniz de canavarsınız.
-Sen neden bahsediyorsun? -Ondan.
-"Ondan" mı? -Bundan.
Kız kardeşimin doğum gününde ona hediye ettiğim çakmak.
O tam sana göre biri.
Benden daha sessiz, daha talepkâr ve daha kadınsı.
Kına yakar. Erkekler eskiden beni tercih ederdi.
Beraber mutlu olursunuz.
-Sanırım atlayacağım. -Hayır. Martha!
-Yaklaşma. -Martha!
Bekle.
-Martha. -Daha fazla yaklaşma.
Yaklaşmıyorum.
Kardeşim güzel sakso çekiyor mu? Tavşan dişleri engel olmuyor mu?
Demek böyle oldu.
Seni kardeşin için mi terk etti?
Onda olup bende olmayan ne?
Hiçbir şey. Eminim onda sende olmayan hiçbir şey yoktur.
-Ne? -Ödlekçe davrandım.
Beni korkuttun, biliyorsun.
Gel buraya.
Çek beni! Lütfen!
-Bırakmayayım mı? -Komik değil!
Beni yukarı çek.
Evlenme teklifi için para ödedin.
Tekrar soracağım ve evet diyeceksin.
-Tamam mı? -Tamam.
-Söz mü? -Tamam ama acele et!
-Karım olur musun anasını satayım? -Evet!
-Seni duyamadım. -Evet!
-Hayır. Dur. -Ne?
Bu gece olmaz. Bir terslik var.
Hay sıçayım!
Al.
-Söylemiştim, zor biridir. -Bir de bana sor.
-Ama sıkıcı geçmemiş. -Hayır. Maalesef.
Şikâyet etme. İyi para ödüyor.
Tereyağını fazla kaçırma.
Lütfen. Hayatta tek kalan zevkim yemeğim.
O kadar geç değil.
Elinde iş var mı?
Nasıl yani?
-Oturun Albay. -Kapa çeneni.
Buyurun.
-İşler iyi gitti mi? -Sana ne?
Pabuç gibi olmuş, semsert. Dişimi kırmak mı istiyorsun?
-Özür dilerim. -Dokunma!
-İdare edeceğiz artık. Otur. -Tamam.
Françoise'a ne kadar kötü davransan yetmez.
Kadın, feministlerin kâbusu.
Bu meret iyi pişmemiş.
Oturup beni mi izleyeceksin?
Aşağı gel. Savaştayız, unuttun mu?
Güzel.
Aferin kızıma.
İyi gidiyorsun. İşte böyle.
Yavaşlama, o kadar iyi değilsin. Acele et, hadi.
Tempolu, hadi! İşte böyle.
-İyi akşamlar Çavuş. -Komutanım.
-Bu şamata ne? -Bir Alman'ın fahişesiyle eğleniyoruz.
-Hak ettiğini buluyor. -Çekilin.
Hemen onu bırakın.
Yoksa Albay'a söylerim.
Böyle barbarca bir davranışı tasvip eder mi?
Adını söyle Çavuş.
Maurice Bergeron.
Ceketini çıkarıp kadına giydir.
Alman'ın fahişesine mi?
Kes sesini! Dediğimi yap.
Gidebilirsin.
Benimle gel.
Lütfen.
Lanet fahişe!
İş birlikçi!
Size şunları söylemek için yazıyorum. Siz olmasaydınız hayatım farklı olurdu.
O gece yaptığınızı asla unutmayacağım.
Öyle hareketler var ki en soğuk kalplerde yanan ateşin sönmemesini sağlıyor.
Yıllarca normal bir hayat sürmek için var gücümle uğraştım.
İnsanlar geçmişimi nasıl yargılarsa yargılasın,
istemeden bir adamı sevdim.
Parçası olmak istemediği bir savaşın ortasındayken.
Beni o vahşetten kurtardığınız gece
o tutkunun meyvesini taşıyordum.
Bir subay sayesinde hayatta kalabildi.
Neler görüp geçirdiğinden bihaber olan bir genç kız.
Tebessümlerinden birini bu zarfa koymak isterdim,
insanlığınızın parlak bir nişanesi olarak.
Pek iyi değildi.
Ama gelişme var küçük Françoise'm.
-Teşekkürler Albay. -Rica ederim.
Kim bu kız? Çok tatlıymış.
Tanımadınız mı? Annemle ben.
Siz olmasanız ben burada olmazdım.
Ürpertici.
Ben Bay Aşk, alo.
-Alo? -Sen misin?
-Zamansız mı aradım? -Yok canım.
Daha saat gecenin üçü.
İş arkadaşınla her şey yolunda gitti.
-Güzel. -Rahatsız olmuyor musun?
Neden olayım?
20 yıldır görüşüyoruz. Bana bir yabancı yolladın.
İyi gitti diyorum ve...
Rahatsız etmedi mi?
Fizyoterapist değilsin.
Penisini 842 kez ağzıma aldım.
Saydın mı?
Ben askerî okulda okudum. İşim bu.
Sorun ne?
Paranla hizmet satın alıyorsun.
Bir karakter. Hakkımda bir şey bilmiyorsun.
Seni sandığından daha iyi tanıyorum.
Vücut dilini, sessizliğini okuyabiliyorum.
Hizmet satın almadım. Seni satın aldım.
-Seni özledim. -Tamam.
Ama müsait değilim.
Neden? Kim var? Ne var?
Kimse yok.
Oyun mu oynamak istiyorsun? Onunla tekrar görüşürüm. Sen kaybedersin.
Beni kaybedince ağlaya ağlaya dönme.
Faizi %1'e düşüreceğim.
-%0,75. -%0,80.
Peki tadilat?
Onun için de kredi çekebilir miyim?
Tadilatın türüne bağlı.
-30.000. -50.000!
40.000.
Geldin mi?
Uyandırdım, özür dilerim.
Saat kaç?
Sen uyumaya devam et.
Baban iyi mi?
Pek sayılmaz. 2.30'da nöbet geçirdi. Sen uyumaya devam et.
MONTALCINO, TOSKANA
Lütfen, annem yalnız kalmak istiyor. Teşekkür ederim.
-Nereye gidiyorsun? -Dokunma bana ayyaş!
Seni geberteceğim sürtük!
Aç şunu!
Şerefsiz.
Artık bununla kimseye zarar veremeyeceksin.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Oktar Bumin Aykutlu