Oo? Pumasok ka. Oo, pwede...
Medyo abala ako.
-Gusto mo akong makita? -Oo.
Buntis ako.
Hindi ako nagkaroon, baka buntis ako.
-Mukhang hindi ka masaya. -Hindi, masaya ako.
Basta itutuloy ko ito. Unang ultrasound ko sa ika-27.
Bahala ka kung gusto mong pumunta.
-Paumanhin. Si Henri Derry sa line two. -Sasagutin ko.
-Hahayaan kitang pag-isipan ito. -Okay.
Sige!
Oo!
Napakasarap.
Heto.
Buwisit. May pansindi ka ba, brad?
-Ano? -Pansindi.
-Wala. -Bakit palaging wala kang pansindi?
Palagi mong kinukuha ang sa akin at palagi kang wala.
-Buwisit naman. -Totoo 'yon.
Ano bang ginagawa mo roon? Sinasaksak sa puwit?
"Bukas ng madaling-araw, sa puting kanayunan,
"Aalis ako, makikita mo. Alam kong naghihintay ka sa akin.
"Tatawid ako sa kakahuyan, tatawid ako sa mga bundok.
"Hindi ako mananatili..."
Paumanhin, mayroon ka bang pansindi?
Oo naman.
Salamat.
"Bukas..."
-Tingnan mo ang mayamang gago na ito. -Sino siya sa palagay niya?
-Diyos ko. -Nagbihis na parang matanda.
'Kapag tumanda ang dalawang nagmamahal na puso,
"O! Anong saya, napakalalim,
"Pribado at matiwasay!
"Pag-ibig! Pangkalawakang pag-isang-dibdib!
"O, dalisay na pagsasanib ng mga kaluluwa!
"Nagpapatuloy ang liwanag habang namamatay ang apoy nito.
"Dalawang puso na matagal nang kinuha, Ngunit ngayon, isa na lang ang natira.
"Mga alaala ng kanilang ibinahaging nakaraan
"Ginagawang imposible Na mabuhay kapag wala ang isa.
"Mahal, hindi ba? Atin ang ganoong buhay.
"Natutuwa ang ating pag-ibig sa payapang gabi at bukang-liwayway.
"Nagiging pagkakaibigan ito Na hindi nawawala ang pag-ibig."
Napakaganda niyan.
Paumanhin.
-Oo? -Naririnig mo ba ako?
-Tinigasan ako! -Ano?
-Bumabalik na. -Tatawagan kita mamaya.
Bumabalik na.
Naiinip ka ba sa akin?
Hindi naman, napakaganda n'on.
Lalo na ang huling dalawang linya.
Hindi mo kailangang magpanggap na nagustuhan mo.
Kapag tapos na tayo, bumalik ka sa dating ikaw.
Hindi, ako talaga ito. Sa tingin ko, talagang maganda iyon.
Sa umpisa, medyo nainip ako, pero nang ikuwento niya ang anak niya...
-Talagang marunong siya magsulat. -Oo, kaya niya.
Dapat subukan ko ito sa ibang matatandang babae, puwedeng pagkakitaan.
Ang sabi ko, "Bumalik sa dating ikaw." Dapat idinagdag ko, "Pero huwag bastos."
Oo naman, paumanhin.
Sabihin mo sa akin.
Hindi kita nakita nang isang linggo.
Ano'ng pinagkakaabalahan mo?
GINOONG LOVE
Sige na, ipasok mo sa puwit ko!
Ikaw na tamad ka!
Magkikita ngayong gabi? Pero nakita mo siya kaninang umaga.
Hindi siya ATM, Margareth.
-Hanggang sa muli. -Salamat.
Ikinagagalak ko.
Kay Suzanne, medyo naiiba. Mayroon siyang problema sa memorya.
Kahanga-hanga 'yon.
Huwag mong kalimutan ang tseke ko.
Hindi ba't kakagawa ko lang?
Hindi, Suzanne, hindi pa.
Salamat. Hanggang sa muli.
GINOONG LOVE
Sa susunod na linggo, 2:00 p.m.
Maganda ang lagay mo! Huwag mong kalimutan ang tseke ko.
Hindi ba ginawa ko na?
Ginagawa mo ito palagi.
Hindi mo ako maloloko!
Salamat.
Kailangan ko ang aking tseke. Huli na ako, paumanhin.
-Hindi ba binigay ko na sa 'yo? -Hindi, hindi pa.
Di na tuloy ako sigurado… Hindi, hindi pa.
Okay na 'yan. Mabuti. Pwede mo bang ibigay sa akin ang address?
Ang D'Argenson, okay. Mayroon bang entry code?
Oo, Alphonse! Oo, oo!
Hindi ito kayumanggi.
Si Ginoong Love ito. Paano kung...
...Martes, sa ika-19?
Sige. Puwede mo bang ibigay sa akin ang adress?
Kumusta, babae?
Dalhin mo ako sa iyong kama.
Baliw ka ba? Bakit ganyan ang damit mo?
-Para paligayahin ka, Marie-Claude. -Chantal ang pangalan ko.
-Ay, oo, Chantal, paumanhin. -Chantal.
Hanggang sa muli!
'Yan lang ba ang kaya mo, malaking reyna?
-Hindi ka ba nakakaramdam ng kahihiyan? -Kahihiyan? Saan?
Sa pagiging bayaran para sa sarili mong kaligayahan.
Hindi ko naisip na guwapo ako o nakakatawa.
Mabilis kong napagtanto na bahagi ng kanilang pantasya ang pagbabayad.
Sila ang magdedesisyon.
Ilan sa kanila, di nagkaroon ng pagkakataong makapagdesisyon.
Okay ka lang?
Ano ang tanong?
Tinanong ko kung ano ang pinagkakaabalahan mo.
Maraming trabaho.
-Umalis na tayo. Tara na? -Tara na.
Ipakita mo sa akin ang guwantes.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ang sabi mo, "Umalis na tayo."
Alisin mo 'yan, bobo. Isusuot mo 'yan sa kalye?
-Sige. -Bobo.
-Sigurado ka bang mag-isa lang siya? -Oo.
-Matanda na siya. Sino ang pupunta roon? -Mga kaibigan niya?
Isang libong taon na siya, patay na silang lahat.
Kasintahan?
Kadiri ka.
Tara na.
Bakit gustong-gusto mo ang mga relo?
Maraming dahilan.
Mahal kita.
Noong bata pa ako, marami akong naririnig na hindi ko gusto.
Kaya, ibinabaling ko ang atensyon ko sa tunog ng relo ko.
Kusa itong gumagana.
Ang galing, gumagana ito kahit walang kuryente.
Pero ang isang ito, parang mahika.
Kung gustong-gusto mo 'yan, maaari tayong gumawa ng kasunduan.
Kung pupunta ka araw-araw, iyo na 'yan sa loob ng tatlong linggo.
-Araw-araw? -Parang di ka masaya?
Gusto mo ba o hindi?
Nasaan na ang matandang 'yon?
-Nandito siya. -Huwag kang gumalaw!
-Huwag kang gumalaw. -Oo.
Umupo ka at manahimik. Sino ito?
Kaibigan.
-Ang kaha. -Ang kaha!
-Anong kaha? -Huwag mo akong lokohin! Nasaan?
Diyan ka lang.
-Ang kombinasyon! -Akin na ang code!
Naku, bilang na ang oras ko.
-Gusto mo bang barilin kita? -Ibigay mo na, pakiusap.
Ayoko! Ikaw 'yan, Louis, di ba?
Hindi mo ako sasagutin?
Nakilala ko ang kasuklam-suklam mong pabango!
Umalis na tayo rito.
Magandang araw sa 'yo.
Sana hindi ka sipunin.
-Okay ka lang ba? -Oo. Kumakabog ang puso ko noong una.
-Pero mabuti 'yon, di ba? -Kilala mo ba sila?
Siya ang apo ko.
Kahit na may balaclava, makikilala mo ang amoy ng tanga.
Lintik na matanda! Buwisit!
-Sino siya? -Hindi ko alam.
Pero malalaman ko rin.
Dapat may gawin tayo.
Nagreklamo ako noong nagbanta siya. Wala akong ebidensya laban sa kanya.
Naisip ko pang kumuha ng mga Romanian.
Para?
Para patayin siya. Kailangang may mawala sa amin.
Siya o ako.
Kahit na mukhang mauuna ako sa edad ko, mas gusto kong mauna siya.
-Sino'ng tinatawagan mo? -Ang pulisya.
-Mabuti pang umalis na ako. -Bakit?
Tama ka.
-Salamat. -Walang anuman.
Kung wala ka, baka nasa black market na 'yan.
Sa 'yo na 'yan.
-Hindi. -Huwag ka nang makipagtalo sa akin.
Pwede kong gawin ang gusto ko.
Ako nang bahala.
Mag-ingat ka, ha?
-Ano 'yon? Hello. -Hello.
-Nag-usap tayo online. -Sige. Pasok.
-Bruno, di ba? -Oo.
-Hello? -Nararamdaman ko ang paggalaw.
-Ano? -Sa tiyan ko.
Makakanan o makakaliwa kaya 'to?
-Hello. 15 Rue Jacob, sa Sixth. -Okay.
-Puwedeng tawagan na lang kita? -Hindi.
Anak mo ito, Claude,
dugo't laman mo ang gumagalaw sa tiyan ko.
Pupuntahan kita agad-agad. Puwede mong ilagay ang phone sa tiyan mo?
-Salamat. -Naririnig mo ba?
Kamangha-mangha.
Nakakatawa, ilang taon kong sinumpa na hindi ako magkakaroon ng mga anak,
pero tumitigil sa pagtibok ang puso ko sa tuwing gumagalaw ang bata.
Kamangha-mangha ang pagdadala ng dalawang buhay. Dapat tayo ring lahat.
Totoo.
Nakikinig ka ba? Mukhang hindi ka nakikinig.
Nakikinig ako.
Kasama mo ba ang kapatid ko?
Nasa opisina ako. Halos hindi ko na siya nakikita.
-Hello, Father. -Tawawag na lang ako mamaya.
Naghihintay siya sa 'yo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Mga kabataan, hindi gaanong bata, lahat ng uri ng mga kliyente, mayroon ako.
Ano'ng ibig mong sabihin sa "hindi gaanong bata?"
Isang beses, may isang ginang na lagpas 60 anyos na.
Ano'ng nakakatawa?
-Sesenta anyos ang nanay ko. -Ano ngayon?
Hindi ako masyadong malinaw, bata.
Kung magtutulungan tayo, kakailanganin mo ng ibang ideya sa oras.
-Sino ito? -Sino sa palagay mo?
Ang aga mong nakabalik.
Binilisan ko. Ang dami nang nangyari.
Hello.
-Hi. Ako si Bruno. -Alphonse.
Naging maayos ba ang lahat kay Fabienne?
Binigyan ko siya ng huling basbas, at binalik siya sa pagkabuhay pagkatapos.
Tatawagan na lang kita, bata. Pag-iisipan ko ito.
Pag-iisipan ko rin ang tungkol dito.
-Paalam. -Paalam.
Paalam.
-Sino siya? -Mukhang magaling siya.
Naisip kong magandang ideya kung magkaroon ng reserba.
Reserba?
Nahihirapan ako sa demand.
Ngayong hapon lang,
dalawa pang kliyente ang hindi natuloy.
At hindi mo sinabi sa akin? Kumukuha ka ng ibang taon nang di ko alam?
Sasabihin ko pa lang sa 'yo.
Itatapon mo ang mga kliyente ko sa talunan na 'yon?
-Mga kliyente ko sila. -Mali.
Nagdala ako ng 10 bagong kliyente sa reputasyon ko pa lang.
Tingnan mo kung sino ang lumalaki ang ulo!
Apat na tawag sa telepono at iniisip niyang siya na si Don Juan.
Kung gayon, bakit kailangan mo ng reserba?
Tumahimik ka, buksan mo ang pinto.
Reserba...
-Hello. -Hello.
Para kay Ginoong Bisson, Jacques.
Oo. Pumasok ka.
-Salamat. -Pumasok ka. Dito.
Pumasok ka, ilagay mo rito.
-Ano ito? -Isang TV na may sound bar.
Kailangan ko bang pumirma?
-'Yan. -Magandang araw sa 'yo.
Paalam. Napakasarap naman ng upo mo.
Ano?
Leather na upuan, tatlong bote ng Château Pavie at home cinema?
At ako lang mag-isa ang nagtatrabaho.
Ano'ng gagawin mo sa lahat ng pera na ito?
Sino ang magtatago ng pera, magtatago at gagawa ng mga resibo?
-At tumigil ka sa pagkain ng mantikilya, -Hayaan mo lang!
Bahala ka.
Sa palagay mo, madali lang tiyakin na hindi malaman ng asawa mo?
Pinapamukhang nagtatrabaho ka sa totoong negosyo?
Siya nga pala, kulang pa ang 50% sa akin.
Bakit dapat makakuha ka ng 50%?
Dahil gumugol ako ng 30 taon sa negosyong ito!
Hindi ka tatagal kung wala ako. Tinuruan kita sa mga papel mo,
nilalabhan ko ang boxers mo, pinipili ko ang mga damit mo.
Hindi ko naman pwedeng gamitin ang iyo.
Ano'ng mali sa mga damit ko? Hindi mo ba gusto ang mga 'to?
Wala namang nagreklamo. Okay lang ako noong kung wala ka.
Makikita natin kung mapapanatili mo ang bagong kliyente.
Kailangan mo silang mapatagal. Balikan mo ako paglipas ng 25 taon.
-Sa palagay mo, gagawin ko pa rin ito? -Bakit?
May plano ka? Masyado ka bang magaling? Natanggal ka sa huling tatlong trabaho mo.
Ang ari mo ang talento mo, tulad ng ama mo.
May mga pamilyang magaling sa pag-arte, sa pagbe-bake. Tayo, magaling sa kama.
-Magbihis ka. -Para saan?
-Mayroon akong bago. -Pagod na ako.
Huwag kang mag-alala, hindi ito mapilit.
-Saan? -Malapit lang.
-Hello, mahal. -Hello.
Bakit kumatok ka? Nakalimutan mo ba ang susi?
Nababaliw na ako.
Huwag kang mag-alala, pumasok ka.
Gumawa ako ng tsaa.
Dumaan siya ngayong hapon, nag-usap kami
at nakakita ako ng pagkakataon.
Ano ang ikinamatay niya?
Biglaan lang, atake sa puso.
Isang umaga, patay na siya sa kanyang kama.
Wala kong napansin.
Napakasaklap. Napakasaklap.
Bakit sinasabi ko sa 'yo ito?
Hindi ako ginawa para mag-isa.
Sa tingin ko matutulungan kita.
-Ano ang kailangan kong gawin? -Pangunahing scenario.
Namatay ang asawa niya ilang taon na ang nakalipas.
Binigay niya sa akin ang ilan sa kanyang mga gamit.
Nakakatakot.
Para sa 500 euro, walang nakakatakot.
Binigay niya rin sa akin ito. Mag-ingat. Madaling masira.
-Ano ito? -Ang buhok niya.
Peluka lang naman.
Paano sila naniniwala sa mga pantasyang ito?
'Yan ang trabaho ko. Ang talento ko. Ang tanging biyaya ko.
Noong nakilala ko ang nanay mo, gusto kong maging artista.
-Ikaw? -Oo.
Nagmamaneho ako dati ng mga limo para makipagkita sa mga producer.
-At? -Nakilala ko ang nanay mo.
Ano'ng problema?
Tatawanan niya ako sa ganito.
Sino'ng may paki sa peluka? Para lang 'yan sa pantasya niya.
Heto.
-Simulan na ang pag-arte. -Ano?
Tumayo ka at umarte.
Ikaw ang asawa niya, malaki ang tiyan mo, pagod ka.
-Naku. -Oo.
-Sige na. -Okay, pagod ako.
-Oo. Malaki ang tiyan mo. -Mayroon akong...
-Meron na rin naman, pagod ka. -Tulad nito?
Oo, pero hindi siya...
Ano? Okay na ba ito?
Hindi ko alam na nakakatawa ka.
Tulad ng gusto mo.
Maraming gatas, isang asukal.
Salamat, mahal ko.
Nagsisimula na. Halika at umupo.
Hindi nila mapalampas ang Who Wants to Be a Millionaire?
Namatay siya bago nila palitan ang host.
Tinago niya ang mga DVD at muling pinapanood ang mga ito.
Baliw ba siya?
Hindi, umiibig siya. Siguro isang araw, mararamdaman mo rin ito.
-Tamang sagot. -Heto, inihanda ko para sa 'yo.
-Salamat. -Ikaapat na tanong para sa 800 euro.
Kapag maglalakbay ka sa ibang bansa, kailangan bang itakda ang relo nang maaga
nang isang oras,
isang linggo, isang buwan, o isang taon?
-Madali. -Hindi tayo tanga.
Tama ka.
Nagsisimula pa lang ito.
Mag-ingat ka, sabi niya, alam niya ang lahat ng sagot.
Naghanda siya para sa 'yo.
Mula sa kuwentong pambata ang mga tauhan na ito...
-Alam ko ang isang ito. -Talaga?
Jar Jar, Jubjub, Job Job...
-Buweno? -Ibong Jubjub.
Mahirap 'yan.
...para sa 1,500 euro, Michel.
Sino ang emperador ng Roma mula 54 hanggang 68 A.D.?
Fero...
Zero, Nero o Pero?
Nero.
-Nero. -Oo!
Magaling, mahal. Mahusay.
Balatan mo ang mga carrot, ako na sa mga sibuyas.
Kaunti lang.
Sa Linggo, pwede tayong maglakad sa Fontainebleau.
Magandang ideya.
Mas gusto mo ba ang Saint-Germain-en-Laye?
Pumunta kami roon nakaraang ng linggo. Mas masaya sa Fontainebleau.
Tama ka.
Nagkasundo na tayo?
-Oo. -Tulad ng dati, mahal ko?
Mukhang pagod ka.
May kilala ako na magkakaroon ng mahimbing na pagtulog.
Hindi dadating si Alphonse?
Oo, papunta na siya.
Okay lang ba siya? Balita ko, nagkaroon siya ng problema sa trabaho.
Talaga? Sino'ng nagsabi niyan?
Hindi ko na maalala, baka naman hindi totoo.
Hindi, sa totoo lang, nagtatrabaho siya nang walang humpay.
Halos hindi ko na siya nakikita.
Sandali, mayroon akong bago mula sa botika.
Salamat.
Isang gabi sa harap ng TV kasama siya.
-Oo. -'Yon lang.
-Ano? -Matutulog lang kasama niya.
Oo.
-Oo. -Oo.
Nagtatanong lang.
Sasama ka ba, mahal?
Oo.
Sa tingin ko, dapat kumuha na tayo ng pagkain.
Hindi natin kailangang hintayin siya.
Tiyak na gutom na tayong lahat.
-Sigurado ka ba? -Oo, tuturuan ko siya.
Nasa trabaho pa rin siya siguro.
Napagod ako.
Tulog na, mahal.
Magandang gabi.
-Alphonse! Oras na! -Pasensya na talaga.
Sakto lang ang pagdating mo. Salamat.
-Kumusta ka? -Mabuti. Pasensya na talaga.
Medyo abala ang lahat sa trabaho.
-Cheers. -Cheers.
Cheers.
Pero masayang-masaya ako, dahil nakakita ako ng isang bagay
na pwedeng maging pinakamalaking benta sa kasaysayan ng kompanya.
-Talaga? -Oo. Alam kong may alam ka sa mga relo.
Isang Henri Robert mula sa ika-19 siglo. Nakita mo ang dial?
-Hindi? -Puwedeng hawakan?
-Malinis ba ang mga kamay mo? -Buwisit ka.
May paikot na arbor sa likod. Dilaw na ginto. Nilagdaan.
Magkano ang maaari mong makuha para dito?
Hindi ko alam,
pero sinusubasta ang ganitong relo.
Baka puwede sa Sotheby's. Pero puwede akong magkakomisyon ng 4,000.
Mga ganoon. Hindi na masama.
-Paumanhin. Isang Moscow Mule. -Sige.
Napagtanto kong nagiging mas gwapo siya.
Naghapunan kami kasama ang mga kaibigan
at ibang-iba talaga siya.
Hindi lang sa hitsura,
pero ang boses niya, ang mga kilos niya.
Naglalabas siya ng enerhiya na hindi ko alam na mayroon siya.
Kita ko kung paano siya tingnan ng mga kaibigan kong babae.
Naiinis ka ba?
Nalulungkot akong kasama niya ang babaeng katulad ko.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Isang babaeng hindi pinahahalagahan ang kagandahan ng kanyang asawa.
Pagkakataon mo na para mapagtanto kung ano ka.
Hindi ko alam kung may pangalan para dito.
Hindi mo malalaman kung hindi mo susubukan.
Siyempre.
Kung ako, ginawa ko na sana.
-Baka asexual ako. -O frustrated.
-Tumigil ka. -Hindi, hindi ako titigil.
Hanggang sa muli.
Halikan mo ako. Wala namang mawawala, isang halik.
Mayroon. Malaki ang halaga nito.
Lalo na ang una.
Hanggang sa muli.
Siya nga pala,
nakalimutan kong tanungin ka.
Nakakuha ba ng bagong trabaho si Alphonse?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi ito sa parehong kompanya.
"Hay!" bigkas ng matanda "Kanais-nais pa rin ba ako?"
"Magiging pambihira At hindi inaasahan, sa totoo lamang"
Naisip ng hukom, nang walang tigatig "Ang mapagkamalang babaeng unggoy
"Ay imposible" Pero patunay ang sumunod na nangyari
Mag-ingat sa gorilya!
Ulit.
Ilagay mo ang sarili mo sa posisyon Ng pagiging unggoy, kinakailangang
Pumili sa pagitan ng hukom o matandang babae...
Oo!
...o pareho?
Kung may pagpipilian akong gagawin
Sa isang punto sa hinaharap
Sigurado akong ang matandang babae ang pipiliin ko.
Malapit na ako.
Mag-ingat sa gorilya!
Magtatanong ako, pero sa tingin ko, kinuha niya na ang lahat gamit niya.
Magali, may iniwan ba ang nauna sa 'yo sa mga drawer?
-Isang panulat? -Itim at pilak.
-Itim at pilak? -Hindi, hindi ako sigurado, wala.
Wala, paumanhin. Kumusta siya?
Malupit sila sa kanya.
Halika rito.
-Gusto mo kaming makita? -Oo.
Ngayong wala na ang asawa ko, oras na para linisin ang bahay.
-Paumanhin? -Oo.
Alam ko ang lahat ng nangyari dito.
Ang mga tumanggi na matulog kasama ang baboy na 'yon,
maaaring manatili.
Maaari nang umalis ang iba. Hindi na kayo puwede rito.
Carlo?
Paumanhin, ma'am.
Kung ako sa 'yo, ibebenta ko na ang lahat at maninirahan sa Roma.
Ayokong napakalayo mo.
Mayroon kang buhay, mga kakatagpuing tao.
Nalipasan na ako ng panahon.
Sapat na ang mga alaala ko sa akin.
Marami roon, malalaswa.
Ano ba, Ma?
Alam nating lahat na hindi ka masaya kay Papa.
Itinago mo ito hangga't maaari, pero hindi kami hangal.
Bakit mo naisip na tatay mo ang pinag-uusapan natin?
Marami akong pinagdaanan.
Jacques, mahal ko.
Alam kong magiging isang mabuting ama ka
at mahahanap mo ang tamang mga salita
upang ipaliwanag sa kanya ang pagkawala ko.
Ako na ang maglalagay.
Wala akong "kapananan."
"Kapansanan."
Pangit ba?
Sa tingin ko, gusto mo ito.
Dito ako lumaki.
Dadalhin mo ba ako roon?
Hindi, huwag na.
Hangal ang mga tao roon.
Laura?
Sana magkaroon ka ng magandang buhay.
Ipapabaon ko sa 'yo ang aking pag-ibig.
Magkuwento ka tungkol sa nanay mo.
Halos wala akong maalala.
May naaalala akong isang napakagandang babae.
Mas maganda kaysa sa iba.
-Hindi mo sinubukang hanapin siya? -Hindi.
Sa tingin ko, hindi niya ikatutuwa iyon.
Matagal kong inisip na tumakas siya.
Bakit siya tatakas?
Dahil medyo tanga ako.
O hindi guwapo.
Hindi katulad niya.
Hindi katulad mo.
Gusto mo bang manganak ako sa kotse?
Dalawang milya ang layo ng klinika. Sana makarating ako roon bago ako makunan.
May mga red light.
Lagpasan mo sila! Duwag.
-Lintik! Lalabas na. -Ano?
Bilisan mo!
Sinasaktan mo ako!
-Tigil. -Huwag kang tumigil!
-Alisin mo ang kamay. -Hindi.
Pangalawa sa kanan.
Ano'ng ipapangalan natin?
Lintik. Buwisit.
Ikaw na ang makipag-usap.
Hello.
PS-08 to TN-08, pahingi ng background checks dito.
Sasakyan mo ba ito?
Kotse ito. Nagsasalita ka ba tulad ng mga normal na tao?
-Marta. Pagpasensiyahan n'yo na ho. -Ganito, ma'am.
Tawagin mo akong Martha, ibibigay ko sa 'yo ang gusto mo
kahit ang rehistro ng kotse.
-Empleyado ka ba ng ministry? -Oo.
At ang nagmamaneho?
Tagapagmaneho ko siya.
Parang nangangarera.
Oo, mahal, papunta na ako.
Hindi, papunta na ako. Mahal kita.
Palalagpasin ka muna namin ngayon.
Bakit?
Hiniling ko sa kanyang lagpasan lahat ng red lights
-at hindi ako makakakuha ng multa? -Okay...
-Pambihirang karakter. -Sinabi mo pa.
-Puwede na ba akong umalis? -Oo, sa ngayon.
-Salamat. -Salamat.
Saan ka pupunta?
Alphonse!
-Hello? -Oo, hello?
Paumanhin, gusto kong malaman kung puwede ka
sa pagitan ng 8:00 at 10:00 p.m.
-Paumanhin, darating ang ninang ni Margot. -At?
Gusto niyang mas makilala ko siya.
Sige. Mag-ingat ka.
Oo, mag-ingat ka.
-Hi. -Nandyan ka pala.
Kasasabi lang ni Françoise
na dumudumi ako habang naliligo hanggang mag-anim ako.
-Ang tanda na, ano? -Oo.
Naaalala mo ba ang ninang ko?
Nakilala mo siya sa kasal.
Oo naman.
Medyo matagal na.
Medyo matagal na. Hello.
-Medyo pumayat siya. -Salamat sa akin.
Ang tagal niyang…
Kung tama ang alala ko,
tatay niya ang lagi mong kausap.
-Nagpapansin siya sa 'yo. -Talaga?
Hindi ko na maalala.
Mapang-akit ka.
Okay, kumain na tayo.
Nakatira ka pa rin ba sa lumang apartment ni Lolo?
Higit 30 taon na ako roon.
Medyo luma na ang palamuti, hindi mo lang alam.
Naiwan sa kapanahunan nito.
Tulad ko.
-Maghahain ka ba? -Oo.
-Françoise. -Oo, pakiusap. Gutom na ako.
Nagtrabaho dati si Françoise sa aking lolo't lola.
Ano'ng ginawa mo roon?
Naglilinis, nagluluto.
Kung tama ang alala ko,
tinulungan ni Lolo ang iyong ina sa panahon ng digmaan.
-Tama. -Tama ba?
Talagang inalagaan niya kami.
Nagpapasalamat kami.
Ngayong matanda ka na, may sasabihin akong lihim.
Noon, bata pa ang iyong lolo
at nagustuhan ko siya.
-Si Lolo? -Oo!
Gusto ko talaga ang mga matatandang lalaki.
Hindi mo maiintindihan.
-Ang lalagyan mo. -Mga binibini at ginoo.
Malapit na po tayong lumapag.
Mangyaring bumalik sa inyong mga upuan at ikabit ang sinturong pangkaligtasan.
Maaliwalas ang kalangitan sa Paris na may temperaturang 22 degrees.
Pakilagay ang inyong bagahe sa ilalim ng upuan sa harap ninyo
o sa kompartamento sa itaas.
Medyo mahigpit siya.
'Yan ang tawag mo roon? Garapal siya.
Tinatrato niyang parang dumi si Lola.
Maaaring bayani nga siya, pero gago rin siya.
Hindi natin siya mahuhusgahan, ibang panahon 'yon.
Na buti na lang at wala na.
Kung ganoon magsalita sa akin ang asawa ko, babatuhin ko siya ng plato.
Masaklap 'yon.
Ang sarap nito.
-Patatas? -Oo.
Hindi, tapos na tayo.
-Iwan mo na, ako na ang bahala. -Seryoso ka ba?
Huwebes na, mayroon kaming iskedyul.
Salitan kami ng araw.
Tutulungan ko pa rin siya.
Gusto mo ba ng Armagnac?
Kaibig-ibig ang iyong Alphonse.
Medyo tensiyonado, pero guwapo.
Dapat tulungan mo siyang mag-relax.
Kailangan niya n'on.
-Paumanhin. -Ano'ng problema mo?
Paumanhin.
Pasensiya na.
Ginulpi siya nitong nakaraang buwan,
tadtad siya ng tama, kaya ayaw niyang hinahawakan.
Talaga?
-Françoise. -Ano 'yon?
-Salamat. -Heto.
Nandito na ang sundo mo. Sa labas mismo.
Puwede mo bang siyang samahan?
Talaga? Ayaw mo bang...
Mag-ingat ka. Masaya akong makita ka.
Ako rin.
Huwag na tayong maghintay ng 15 taon para umulit.
-Sige. -Pangako?
Sulitin mo nang makasama ako.
Okay, tara na.
Sige.
Hindi mo ako nakilala?
Paano kita makikilala? Ang taba mo dati.
Hindi mo rin ako nakilala.
Paano kita makikilala? Maganda ka dati.
Magpakabait ka kay Margot.
Hindi niya pwedeng malaman ang ginagawa mo.
-Sinesermonan mo ba ako? -Oo.
Hindi ako nagsisinungaling kahit kanino.
GINOONG LOVE
Mag-ingat ka. May kahihinatnan ang lahat.
Bastos ka.
Ano na naman?
-Pinagsiping mo ako sa ninang niya? -Sinusubo ka niya.
-Alam mo pala. -Hindi, hindi ko alam.
Naalala ko noong sinabi mong maghahapunan kayo.
Gusto kong sabihin sa 'yo, pero...
-Pero ano? -Hindi na ako naglakas-loob.
-Naninigarilyo ka? -Nabubuwisit ako.
Patayin mo 'yan.
Alam mo.
Una dapat ang pera.
-Tama? -Patayin mo 'yan.
Hindi mo ba napagtanto
na wala kang moral?
Moral. Ano 'yon?
Mga pananaw sa katapatan ng mga burgis para sa asawang hindi ka na mahal?
O pagbibigay-kasiyahan sa mga babaeng hindi na nakakaranas nito?
Gumagawa tayo ng kabutihan, anak.
Pinupunan natin ang huling pahina ng talaarawan nila.
Pakiusap, tumahimik ka. Huwag mo na akong bolahin.
Naisip mo bang
baka pinupunasan niya dati ang puwit ng asawa ko?
Pinapadede siya?
Tinuruan siyang magsalita?
Maganda 'yon.
-Ano? -Na nagpapasalamat ka.
Hindi, di bale na. Aalis na ako. Kailangan kong maglakad.
Nakakapaglakad ka?
Oo, nakakapaglakad ako. Dismayado ka?
-Mag-ingat ka. -Oo.
-Tumabi ka. -Ano'ng kailangan mo?
Papapasukin mo ako o papatayin kita.
-Ano'ng nangyayari? -Sino ka?
Sino ka?
Nganga. Ngumanga ka.
Tumingin ka sa akin. Tarantado ka.
Hindi ko alam kung ano ang ginagawa mo sa pera niya,
pero pumunta ka ulit doon, papatayin kita.
Lilipad ang utak mo sa ibang lupalop. Naiintindihan mo ba ang sinasabi ko?
Kilala ko ang asawa mo, alam ko ang tirahan mo.
Ayaw ko nang makita ka ulit.
Naintindihan mo ba?
Ano ito?
Pa. Okay ka lang ba?
Okay ka lang ba? Tumawag ako ng pulis.
-Hindi! -Hindi!
-Huwag mong gawin 'yon. -Bakit?
-Nakita ko siya. -Tumawag ka ulit.
Sabihin mo, nagkamali ka.
-Okay. -Bukas na lang ulit.
-Okay? -Mabuti.
Halika rito. Tumayo ka.
Sige. Dahan-dahan.
-Umupo ka. -Dahan-dahan lang.
'Yan.
Umupo ka rito.
'Yan.
Tinawag mo akong "Pa."
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni TROYE
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio