Girin. Siz çıkabilirsiniz.
Fazla vaktim yok.
-Beni mi görmek istedin? -Evet.
Gebeyim.
Âdetim gecikti, herhâlde gebeyim.
-Sevinmedin sanki. -Sevindim.
Neyse, doğuracağım. İlk ultrasonum ayın 27'sinde.
Gelmek istersen sana kalmış.
-Affedersiniz. Henri Derry ikinci hatta. -Tamam, bağla.
-Sen de düşün. -Tamam.
Hadi!
Evet!
Çok iyiydi.
İşte.
Siktir. Çakmağın var mı kardeşim?
-Ne? -Çakmak.
-Hayır. -Neden sende hiç çakmak olmuyor?
Hep benimkileri alıyorsun ama hiç çakmağın yok.
-Rezillik. -Doğru.
Ne yapıyorsun? Kıçına mı sokuyorsun?
"Yarın şafak vakti, bembeyaz kırlarda.
"Gideceğim, göreceksin. Beni beklediğini biliyorum.
"Ormanları, dağları geçeceğim.
"Kalamam..."
Pardon, çakmak var mı?
Tabii.
Teşekkürler.
"Yarın..."
-Zengin piçe bak. -Kendini kim sanıyor?
-Tanrım. -İhtiyar gibi giyinmiş.
"İki seven kalp zarafetle yaşlandığında,
"ah ne büyük mutluluk, ne derin,
"mahrem ve vakur!
"Aşk! Kutsal birleşme!
"Ruhların saf bağı!
"Ateşleri sönerken parıltıları devam eder.
"İki kalp uzun zaman önce alındı, şimdi sadece biri kaldı.
"Paylaştıkları geçmişin anıları
"imkânsız kılar, birbirleri olmadan yaşamayı.
"Canım, öyle değil mi? Böyle bir hayat bizimkisi.
"Aşkımız akşam huzurunu da yaşar, seherin ışıltısını da.
"Aşkı kaybetmeden sevgiye dönüşür sonra."
Çok güzel.
Affedersin.
-Evet? -Beni duyuyor musun?
-Kalktı! -Ne?
-Diriliyor. -Seni sonra ararım.
Diriliyor.
Seni sıktım mı?
Asla. Çok güzel.
Özellikle son iki dize.
Beğenmiş gibi yapmana gerek yok.
İşimiz bittiğinde yine kendin olabilirsin.
Hayır, zaten kendim olarak konuşuyorum. Bence çok güzel.
Başta pastoral olması sıkıcı gelmişti ama kızından bahsedince...
-Kalemi iyi. -Evet, öyledir.
Bunu diğer hanımlarla da deneyeyim, kârlı olabilir.
"Tekrar kendin olabilirsin." derken "Ama nazik ol." diye eklemeliydim.
Tabii, affedersin.
Anlatsana.
Bir haftadır görüşmedik.
Son zamanlarda neler yapıyorsun?
BAY AŞK
Hadi, arka kapıya sok!
Seni tembel teneke!
Bu gece randevu mu? Ama bu sabah görüştünüz.
O bir ATM değil Margareth.
-Görüşmek üzere. -Teşekkürler.
Benim için zevkti.
Suzanne'ın durumu biraz farklı. Hafıza sorunu yaşıyor.
Bu harikaydı.
Çekimi unutma.
Az önce yazmadım mı?
Hayır Suzanne, henüz değil.
Teşekkür ederim. Görüşürüz.
BAY AŞK
Öbür cuma, 14.00'te.
Çok formdasın! Çekimi unutma.
Az önce yazmadım mı?
Her seferinde böyle yapıyorsun.
Beni kandıramazsın!
Teşekkür ederim.
Çekimi istiyorum. Çok geç kaldım, üzgünüm.
-Az önce vermedim mi? -Hayır, vermedin.
Aslında emin... Hayır, vermedin.
Olur. Güzel. Adresi verir misiniz?
D'Argenson, tamam. Giriş şifresi var mı?
Evet Alphonse! Evet!
Kahverengi değil.
Ben Bay Aşk. Pekâlâ.
Ayın 19'u salı günü nasıl?
Not aldım. Adresi verir misiniz?
Merhaba sürtük!
Beni yatağına götür.
Delirdin mi sen? Neden böyle giyindin?
-Seni memnun etmek için Marie-Claude. -Benim adım Chantal.
-Evet, Chantal, pardon. -Chantal.
Görüşmek üzere!
Elinden gelen bu mu nonoş?
-Hiç utanmadın mı? -Utanmak mı? Neden?
Kendi zevkin için para almaktan.
Kendimi hiç yakışıklı ya da komik bulmadım.
O yüzden hemen anladım, para vermek fantezilerinin bir parçasıydı.
Karar verebilmek için.
Bazılarının eline hiç karar verme fırsatı geçmemiş.
İyi misin?
Ne sormuştun?
Son zamanlarda neler yaptığını sordum.
Çalışıyorum. Çok çalışıyorum.
-Gidelim. Hazır mısın? -Hazırım.
Eldivenleri göster.
-Ne yapıyorsun? -"Gidelim." dedin.
Çıkar şunu aptal. Sokakta mı takacaksın?
-İyi. -Salak.
-Yalnız olduğundan emin misin? -Evet.
-İhtiyar bir kadın. Kim olacak ki? -Kız arkadaşları?
Kadın bin yaşında falan, hepsi ölmüştür.
Erkek arkadaşı?
İğrençsin.
Gidelim.
Saatleri neden bu kadar çok seviyorsun?
Birçok sebebi var.
Seni seviyorum.
Küçükken hoşuma gitmeyen bir sürü ses duyardım.
Dikkatimi hâlâ taktığım eski saatimin tik taklarına verirdim.
Otomatik kurmalı.
İnanılmaz bir şey, elektriksiz çalışıyor.
Ama bu resmen sihirli gibi.
O kadar beğendiysen bir anlaşma yapabiliriz.
Her gün uğra, üç haftaya senin olsun.
-Her gün mü? -Bu kadar heyecanlanma!
Beğendin mi, beğenmedin mi?
İhtiyar sürtük nerede?
-Burada. -Kıpırdama!
-Kıpırdama. -Tamam.
Otur ve çeneni kapa. Bu adam kim?
Bir arkadaş.
-Kasa. -Kasa!
-Ne kasası? -Numarayı bırak! Nerede?
Onunla kal.
-Şifre ne? -Kodu söyle!
Vur, fazla vaktim kalmadı zaten.
-Seni vurmamı mı istiyorsun? -Şifreyi ver, lütfen.
Hayır! Sensin, değil mi Louis?
Cevap vermeyecek misin?
İğrenç parfümünden tanıdım!
Gidelim buradan.
İyi günler tatlım.
Umarım üşütmezsin.
-İyi misin? -Evet. Başta kalbime çarpıntı girdi.
-Ama iyiydi, değil mi? -Onları tanıyor musun?
O benim torunum.
Kar maskesiyle bile leş kokusunu tanımamak imkânsız.
Lanet ihtiyar karı! Sikeyim!
-Adam kimdi? -Bilmiyorum.
Ama öğreneceğim.
Bir şeyler yapmalıyız.
Beni tehdit ettiğinde şikâyetçi oldum ama aleyhinde yeterli delilim yoktu.
Rumenleri tutmayı bile düşündüm.
Ne için?
Onu öldürtmek için. Birimiz ölmeli.
Ya o ya da ben.
Muhtemelen önce ben giderim ama o gitsin istiyorum.
-Kimi arıyorsun? -Polisi.
-Ben gitsem iyi olur o zaman. -Neden?
Haklısın.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Sen olmasan çoktan karaborsaya düşerdi.
O artık senin.
-Hayır. -Benimle tartışma.
İstediğimi yaparım.
Ona iyi bakarım.
Dikkatli ol, tamam mı?
-Evet? Merhaba. -Merhaba.
-İnternette konuşmuştuk. -Evet. Girin.
-Bruno, değil mi? -Evet.
-Alo? -Hareketini hissedebiliyorum.
-Ne? -Karnımda.
Sence sağcı mı olur, solcu mu?
-Merhaba. 6. Bölge, Jacob Sokağı, 15. -Tamam.
-Sonra arayayım mı? -Hayır.
Bu senin çocuğun Claude,
kromozomların karnımda ortalığı birbirine katıyor.
En kısa sürede gelirim. Telefonu dayar mısın?
-Teşekkürler. -Duyabiliyor musun?
Harika.
İlginç, yıllarca asla çocuk yapmayacağım diye yeminler ettim
ama kerata her hareket ettiğinde içim pır pır ediyor.
İki can taşımak muhteşem bir şey. Hepimiz iki can taşımalıyız.
Kesinlikle.
Dinliyor musun? Dalgın gibisin.
Yok öyle bir şey.
Kardeşimle birlikte değil misin?
Ofisteyim. Onu artık pek görmüyorum.
-Merhaba Peder. -Seni sonra ararım.
Sizi bekliyor.
Nasıl yani?
Gençler var, pek genç olmayanlar var. Her tür müşterim var.
"Pek genç olmayanlar" derken?
Bir keresinde en az 60 yaşında bir hanım vardı.
Bunun nesi komik?
-Annem 60 yaşında. -Ne olmuş?
Pek açık olamamışım evlat.
Birlikte çalışacaksak zaman kavramına bakışını değiştirmelisin.
-Kim o? -Sence?
Erken döndün.
Kısa kestim. Yorucu bir gündü.
Merhaba.
-Merhaba. Ben Bruno. -Alphonse.
Fabienne'le yolunda gitti mi?
Son duasını okuyup hayata döndürdüm.
Ben seni ararım delikanlı. Biraz düşüneyim.
Ben de düşüneyim.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
Güle güle.
-Kim bu? -İyiymiş diye duydum.
Biraz destek almak iyi olur dedim.
Destek mi?
Taleple baş edemiyorum.
Sadece bu öğleden sonra
iki müşteriyi daha elimden kaçırdım.
Bana söylemeden mi? Bu adamı gizlice mi işe alacaktın?
Sana söyleyecektim.
Müşterilerimi o eziğe mi verecektin?
-Onlar benim müşterilerim. -Yanlış.
Kendi itibarımla on yeni müşteri getirdim.
Biri kendini bir şey sanmaya başlamış!
Dört telefon aldı diye kendini Don Juan sanıyor.
O zaman neden desteğe ihtiyacın var?
Kapa çeneni de kapıya bak.
Destekmiş...
-Merhaba. -Merhaba.
Bay Bisson, Jacques'e paket var.
Evet. Buyurun.
-Sağ olun. -Buyurun. Bu taraftan.
Buyurun, şuraya koyun.
-Ne bu? -Hoparlörlü televizyon.
Bir yere imza atmam gerekiyor mu?
-İşte. -İyi günler.
Güle güle. Cebin dolu bakıyorum.
Ne?
Deri sandalye, üç şişe Château Pavie ve sinema sistemi?
Ama bütün işi yapan benim.
Sen bu kadar parayla ne yapardın?
Kim parayı aklıyor, hesabı tutuyor, faturaları hazırlıyor?
-Tereyağı yemeyi bırak, Tanrı aşkına! -Bırak!
Keyfin bilir.
Karından gizlemek kolay mı sanıyorsun?
Yasal bir iş yapıyormuşsun gibi göstermek?
Bu arada %50, benim yaptığım işe fazla değil.
Sen neden %50 alıyorsun?
Çünkü ben bu işe 30 yılımı verdim!
Ben olmasam fazla dayanamazsın. Rollerin hakkında bilgi veriyorum,
donlarını yıkıyorum, giysilerini seçiyorum.
Seninkileri kullanabilirim sanki.
Ne varmış benim giysilerimde? Beğenmiyor musun?
Kimsenin şikâyeti olmadı. Sensiz gayet iyi idare ediyordum.
Bakalım yeni müşterileri elinde tutabilecek misin.
Bütün mesele elinde tutmak. 25 yıl sonra görüşelim.
-Hâlâ bu işi yapacağımı mı sanıyorsun? -Neden?
Başka planın mı var? Çok mu matahsın? Son üç işinden kovuldun.
Senin yeteneğin aletin, baban gibi.
Bazı aileler oyuncudur, bazıları aşçıdır, biz de yatak odasında iyiyiz.
-Git hazırlan. -Ne için?
-Yeni müşteri var. -Yorgunum.
Merak etme, zahmetli değil.
-Nerede? -Yakınlarda.
-Merhaba hayatım. -Merhaba.
Neden çaldın? Anahtarını mı unuttun?
Aklımı kaçırıyorum galiba.
Boş ver, içeri gel.
Çay demledim.
Bugün öğleden sonra geldi. Sohbet ettik.
Bir fırsat gördüm.
Neden öldü?
Çok aniydi. Kalp krizinden.
Bir sabah yatağında ölü buldum.
Hiçbir şey fark etmedim.
Korkunçtu. Tek kelimeyle korkunçtu.
Bunu sana neden anlatıyorum ki?
Yalnız olmak bana göre değil.
Sanırım sana yardım edebilirim.
-Ne yapmam gerek? -Temel senaryo.
Kocası birkaç yıl önce ölmüş.
Bana birkaç eşyasını verdi.
Tüylerim ürperdi.
500 avroya hiçbir şeyin kalmaz.
Bir de bunu verdi. Dikkat et. Hassas bir şey.
-Bu ne? -Adamın saçı.
Yani peruk.
Bu fantezilere nasıl inanabiliyorlar?
Bu benim işim. Yeteneğim. Tek yeteneğim.
Annenle tanıştığımda oyuncu olmak istiyordum.
-Sen mi? -Evet.
Yapımcılarla tanışmak için limuzin şoförlüğü yapardım.
-Sonra? -Annenle tanıştım.
Ne oldu?
Beni bu perukla görünce güler.
Peruk kimin umurunda? Sadece fantezisini gerçekçi kılmak için.
Al.
-Role gir. -Ne?
Kalk ve role gir.
Onun kocasısın, göbeklisin, yorgunsun.
-Evet, peki... -Evet.
-Hadi. -Tamam, yorgunum.
-Evet, göbeklisin. -Ben...
-Kocaman bir göbek. Yorgunsun. -Böyle mi?
Evet, yani o...
Ne? Böyle iyi mi?
Komik olduğunu bilmiyordum.
Tam sevdiğin gibi.
Bol sütlü, tek şekerli.
Teşekkür ederim aşkım.
Başlıyor. Gel, otur.
Kim Milyoner Olmak İster'i hiç kaçırmazlarmış.
Sunucu değişmeden önce adam ölmüş.
Kadın DVD'leri saklamış, tekrar izliyormuş.
Deli mi?
Hayır, âşık. Belki bir gün nasıl bir şey olduğunu anlarsın.
-Doğru cevap. -Al, bunu senin için hazırladım.
-Teşekkürler. -800 avroluk dördüncü soru.
Yurt dışına seyahat ederken saatinizi ne kadar ileri almanız gerekir?
Bir saat mi,
bir hafta mı, bir ay mı, bir yıl mı?
-Çok kolay. -Aptalız sanki.
Haklısın.
Daha yeni başladı.
Dikkatli ol ama. Adam tüm cevapları biliyormuş, öyle dedi.
Sana bir şeyler hazırlamış.
Aşağıdaki masal karakterleri...
-Bunu biliyorum. -Sahi mi?
Jar Jar, Jubjub, Job Job...
-Evet? -Jubjub kuşu.
Zordu.
...1.500 avroluk soru Michel.
MS 54 ve 68 yılları arasında Roma imparatoru kimdi?
Fero mu...
Zero mu, Nero mu, Pero mu?
Nero.
-Nero. -Evet!
Bravo canım. Çok iyi.
Sen havuçları soy, ben pırasaları halledeyim.
Birazcık.
Pazar günü Fontainebleau'de yürüyüşe gidebiliriz.
İyi fikir.
Saint-Germain-en-Laye'yi mi tercih edersin?
Geçen hafta sonu gittik. Fontainebleau daha keyifli olur.
Haklısın.
Anlaştık mı o zaman?
-Evet. -Her zamanki gibi mi aşkım?
Yorgun görünüyorsun.
Biri güzel bir uyku çekecek bence.
Alphonse gelmiyor mu?
Geliyor, yolda.
İyi mi? İş yerinde sorun yaşıyormuş diye duydum.
Gerçekten mi? Kim söyledi?
Hatırlamıyorum, herhâlde doğru değildir.
Hayır, hatta sürekli çalışıyor.
Artık onu zor görüyorum.
Bekle, eczaneden yenisini aldım.
Teşekkürler.
Yani televizyon karşısında onunla bir gece.
-Evet, hesapta öyle. -O kadar.
-Ne? -Sadece yanında uyuyacağım.
Evet.
-Evet. -Evet.
Sadece soruyorum.
Geliyor musun hayatım?
Evet.
Bence artık sipariş verelim.
Onu beklemek zorunda değiliz.
Hepimiz açlıktan ölüyoruz.
-Emin misin? -Evet, ona da ders olsun.
İşten çıkamadı herhâlde.
Çok yorgunum.
Tatlı rüyalar hayatım.
İyi geceler.
-Alphonse! Nihayet! -Çok özür dilerim.
Tam zamanında. Teşekkürler.
-Nasılsın? -İyiyim. Çok özür dilerim.
İş yerinde ortalık biraz karışıktı.
-Şerefe. -Şerefe.
Şerefe.
Ama çok mutluyum çünkü şirket tarihindeki
en büyük satış olabileceğini düşündüğüm bir şey buldum.
-Gerçekten mi? -Evet. Bak, sen saatlerden biraz anlarsın.
19. yüzyıldan bir Henri Robert. Kadranı gördün mü?
-Hayır mı? -Alayım mı?
-Ellerin temiz mi? -Siktir.
Arkasında kurma şaftı. Sarı altın. İmzalı.
Bu kaça gider?
Bilmiyorum ama böyle bir saat
açık artırmaya çıkarılır.
Sotheby's'te bile 4.000 kâğıt komisyon alabilirim.
Öyle bir şey. Hiç fena değil.
-Pardon. Bir Moscow Mule lütfen. -Tabii.
Giderek daha yakışıklı olduğunu fark ettim.
Arkadaşlarla yemek yiyorduk
ve bambaşka bir adamdı.
Sırf fiziksel olarak değil,
sesi, hareketleri de.
Sahip olduğunu hiç bilmediğim bir enerji yayıyor.
Kız arkadaşlarımın ona bakışını görebiliyorum.
Bu seni kızdırıyor mu?
Benim gibi bir kadınla olmasına üzülüyorum.
Nasıl yani?
Kocasının cazibesinin gerektiği kadar farkında olmayan bir kadınla.
Kendini tanıman için sana fırsat.
Bunun bir ismi var mı, bilmiyorum.
Denemezsen asla bilemezsin.
Tabii.
Öyle olsam bilirdim.
-Belki de aseksüelimdir. -Ya da hüsrana uğramış.
-Kes şunu. -Hayır, kesmeyeceğim.
Görüşürüz.
Öp beni. Zararı olmaz, bir öpücük sadece.
Olur. Çok zararı olur.
Özellikle de ilkinin.
Görüşmek üzere.
Bu arada
sormayı unuttum.
Alphonse yeni iş buldu mu?
Nasıl yani?
Bak, aynı şirket değil.
İç çekti ihtiyar kadın "Beni arzulayan olur mu hâlâ?"
"Bu olağanüstü olur doğrusu Şaşırtır oldukça"
Hâkim düşündü duygusuzca "Dişi maymun yerine konmak
"Olamaz böyle bir şey asla" Haksız çıktı olanlardan sonra
Gorile dikkat!
Bir daha.
Maymunun yerine koy kendini Mecbursun düşün ki
Seçeceksin ya hâkimi, ya kadını...
Evet!
...ya da ikisini?
Ben seçecek olsam
İleride bir gün birini
Eminim seçerdim ihtiyar kadın seçeneğini
Geliyorum.
Gorile dikkat!
Etrafa sorarım ama sanırım tüm eşyalarını aldı.
Magalie, senden önceki çalışan çekmecede bir şey bırakmış mı?
-Bir dolma kalem? -Siyah ve gri.
-Siyah ve gri mi? -Hayır, sanmıyorum, bir şey yoktu.
Hayır, üzgünüm. O nasıl?
Ona çok sert davrandılar.
Gelin.
-Bizi mi görmek istediniz? -Evet.
Kocam gittiğine göre evi temizleme zamanı.
-Efendim? -Evet.
Burada olan her şeyi biliyorum.
O domuzla yatmayı kabul etmeyenler
kalabilir.
Diğerleri gidebilir. Artık burada istenmiyorsunuz.
Carlo?
Üzgünüm hanımefendi.
Yerinde olsam satıp Roma'ya yerleşirim.
Bu kadar uzak olman hoşuma gitmiyor.
Önünde bir hayat, tanışacağın insanlar var.
En güzel yıllarımı geride bıraktım.
Bana eşlik edecek kadar anım var.
Daha fazlasına gerek yok.
Yapma anne.
Babamla mutlu olmadığını hepimiz biliyorduk.
Elinden geldiğince sakladın ama biz aptal değiliz.
Neden babandan bahsettiğimi düşündün ki?
Birçok hayatım oldu.
Jacques, tatlım.
İyi bir baba olacağını
ve yokluğumu ona açıklarken
uygun kelimeler seçeceğini biliyorum.
Ben asayım.
Ben "engelci" değilim.
"Engelli."
Kötü mü görünüyor sence?
Sen beğendin bence.
Büyüdüğüm köy.
Beni oraya götürür müsün?
Hayır, sanmıyorum.
Oradaki insanlar aptal.
Laura?
Umarım harika bir hayatın olur.
Seni çok seviyorum.
Bana annenizden bahsedin.
Her şey çok bulanık.
Çok güzel bir kadın hatırlıyorum.
Tüm kadınlardan daha güzel.
-Hiç onu bulmaya çalışmadınız mı? -Hayır.
Bunun hoşuna gideceğini düşünmedim.
Yakın zamana kadar benden kaçtığını sanıyordum.
Neden kaçsın ki?
Çünkü ben biraz aptaldım.
Ya da hoş görünmüyordum.
Onun gibi değildim.
Sizin gibi değil.
Arabada doğurmamı mı istiyorsun?
Klinik üç kilometre ötede. Düşük yapmadan varmak istiyorum.
Kırmızı ışıklar var.
Geçip git! Seni ödlek.
-Kahretsin! Geliyor. -Ne?
Bas, hızlı!
Canımı yakıyorsun!
-Dur. -Durma!
-Elini çek. -Asla.
İkinci sağdan.
Adını ne koyacağız?
Kahretsin.
Sen konuş.
Merhaba.
PS-08'den TN-08'e. İki GBT istiyorum.
Bu sizin aracınız mı?
Araç işte ya. Hiç normal insanlar gibi konuşmaz mısınız?
-Martha. Kusuruna bakmayın. -Bakın efendim.
Martha deyin, istediğiniz her şeyi veririm.
Araç ruhsatını bile.
-Bakanlık çalışanı mısınız? -Evet.
Peki arabayı kullanan bey?
O benim şoförüm.
Hız tutkunu bir şoför.
Evet canım, yetişirim.
Hayır, gelirim. Seni seviyorum.
Bu seferlik ceza kesmiyoruz.
Neden?
Bütün kırmızılarda geçmesini istedim.
-Bir ceza bile yemiyor muyum? -Pekâlâ...
-Ne cins kadın. -Hiç sormayın.
-Gidebilir miyim? -Evet, bu seferlik.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Nereye gidiyorsun?
Alphonse!
-Alo? -Evet, alo?
Pardon, saat 20.00 ve 22.00 arasında
boşluğun var mı diye soracaktım.
-Yok, Margot'nun vaftiz annesi gelecek. -Ne olmuş?
Onu daha yakından tanımamı istiyor.
Tamam. Görüşürüz.
Evet, görüşürüz.
-Merhaba. -Geldin demek.
Françoise da tam
altı yaşıma dek küvete sıçtığımı söylüyordu.
-Biraz büyük bir yaş, değil mi? -Evet.
Vaftiz annemi hatırladın mı?
Düğünde tanışmıştınız.
Tabii.
Uzun zaman oldu.
Uzun zaman oldu. Merhaba.
-Çok zayıflamış. -Sayemde.
Bir süre...
Yanlış hatırlamıyorsam
genelde babasıyla konuşuyordun.
-Sana asılıyordu. -Sahi mi?
Hatırlamıyorum.
Seni haspa.
Tamam, hadi yiyelim.
Hâlâ dedemin eski dairesinde mi oturuyorsun?
30 yıldan uzun süredir oradayım.
Dekor oldukça eski, tahmin edemezsin.
Sanki hiç el değmemiş.
Benim gibi.
-Servis yapar mısın? -Tabii.
-Françoise. -Evet, lütfen. Çok açım.
Françoise eskiden büyükannemle dedeme çalışıyormuş.
Ne yapıyordun?
Biraz temizlik, biraz yemek.
Hatırladığım kadarıyla
savaş döneminde dedem annene yardım etmişti.
-Aynen. -Doğru mu?
Bizimle çok ilgileniyordu.
Hakkını ödeyemeyiz.
Artık büyüdüğüne göre bir sır vereyim.
O zamanlar deden gençti
ve ben ona âşıktım.
-Dedeme mi? -Evet!
Hep yaşlı erkeklerden hoşlanmışımdır.
Sen anlamazsın.
-Tepsiniz. -Hanımlar ve beyler.
Alçalmaya başlıyoruz.
Lütfen koltuklarınıza dönüp kemerlerinizi bağlayın.
Paris'te hava açık, sıcaklık 22 derece.
El bagajınızı önünüzdeki koltuğun altına
veya başınızın üstündeki dolaplara koymalısınız.
Epey otoriter biriydi.
Sen ona öyle mi diyorsun? Tam bir hödüktü.
Büyükanneme bok gibi davranırdı.
Belki kahramandı ama pisliğin tekiydi.
Onu yargılayamayız, devir başkaydı.
O devri hiç özlemiyorum.
Kocam benimle öyle konuşsa şu tabağı suratına atarım.
Bu kötü olur.
Çok lezzetli.
-Patates? -Evet.
Hayır, bitti.
-Bırak, ben yaparım. -Olur mu hiç?
Bugün perşembe, programımız var.
Sırayla yapıyoruz, her gün birimiz.
Yine de yardım edeyim.
Armanyak ister misin?
Senin Alphonse çok tatlı adam.
Biraz gergin ama yakışıklı.
Onu biraz rahatlat.
Bir şey olmaz.
-Yavaş! Pardon. -Ne oluyor sana?
Özür dilerim.
Kusura bakma.
Geçen ay saldırıya uğradı.
Her yeri yara bere içinde. Dokunulmasını sevmiyor.
Gerçekten mi?
Françoise.
-Teşekkürler. -Buyur.
Taksin geldi. Kapının önünde.
Onu geçirir misin?
Gerçekten mi? Sen istemez...
İyi yolculuklar. Seni görmek güzeldi.
Seni de.
Tekrar görüşmek için 15 yıl daha beklemeyelim.
-Tabii. -Söz mü?
Benimle ya şimdi görüşeceksin ya hiç.
Tamam, gidelim.
Evet.
Beni tanımadın mı?
Nasıl tanıyayım? Şişkoydun.
Sen de beni tanımadın.
Nasıl tanıyayım? Güzeldin.
Margot'yu üzme.
Arkasından neler çevirdiğini hiç bilmemeli.
-Bana nutuk mu çekiyorsun? -Evet.
Ben kimseye yalan söylemem.
BAY AŞK
Dikkatli ol. Etme bulma dünyası.
Tam bir sapıksın.
Yine ne oldu?
-Beni vaftiz annesiyle yatağa mı soktun? -Sakso çekti.
-Biliyordun yani. -Hayır, bilmiyordum.
Bu akşam yemek yiyeceğinizi söyleyince hatırladım.
Sana söylemek istedim ama...
-Ama ne? -Cesaret edemedim.
-Sigaraya mı başladın? -Berbatım.
Söndür şunu.
Biliyordun.
Para öncelikli.
-Değil mi? -Söndür şunu.
Sende hiç ahlak yok,
farkında değil misin?
Neymiş ahlak?
Seni artık sevmeyen bir eşe olan sadakati belirten burjuvazi bir kavram mı?
Yoksa artık zevk alamayan kadınlara zevk aldırmak mı?
İyi bir şey yapıyoruz oğlum.
Özel günlüklerinin son sayfalarını dolduruyoruz.
Lütfen sus. Saçmalıklarını kendine sakla.
O kadın
karımın poposunu silmiş olabilir, farkında mısın?
Onu beslemiş olabilir.
İlk kelimelerini öğretmiş olabilir.
Bu harika.
-Ne? -Minnetini gösteriyorsun.
Hayır, bırak. Ben bakarım. Yürümem lazım.
Yürüyebiliyor musun?
Evet, yürüyebiliyorum. Bozuldun mu?
-Dikkat et. -Evet.
-Çekil. -Ne istiyorsun?
Girmeme izin ver yoksa öldürürüm.
-Bu da ne? -Kimsin sen?
-Sorun yok.
Aç. Ağzını aç.
Bana bak. Seni şerefsiz herif.
Onun parasıyla ne yapıyorsun, bilmiyorum
ama oraya bir daha gidersen gebertirim.
Beynini havaya uçururum. Dediğimi anladın mı?
Karını tanıyorum, oturduğun yeri biliyorum.
Bir daha servet avcılığı yaptığını sakın görmeyeyim.
Anladın mı lan?
Bu da ne?
Baba. İyi misin?
İyi misiniz? Polisi aradım.
-Hayır! -Hayır!
-Yapma. -Neden?
-Adamı gördüm. -Tekrar ara.
Yanlışlık olduğunu söyle.
-Tamam. -Yarın görüşürüz.
-Ne? -Harika.
Gel buraya. Kalkıyoruz.
Hadi. Yavaş.
-Otur. -Hızlı yürüyemem.
İşte.
Otur şuraya.
İşte oldu.
Bana "baba" dedin.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Oktar Bumin Aykutlu