PARIJS, 1973
Gaan we vanavond naar het Lido?
Niks Lido.
Dat is voor losers en gays,
gays zoals jullie.
We gaan Paradis Latin. Dat is leuker. Ik ken Parijs.
Wil je vanavond uitgaan?
Natuurlijk, verdomme.
Je komt niet naar Parijs om in het hotel
truien te breien.
Ik ben moe, Enzo. We gaan elke avond uit.
Maak ik je moe?
Je drinkt te veel en je vecht.
Nou en? Wat is het probleem?
-Doe maar wat je wilt. -Wat ik wil?
Heb ik je toestemming nodig?
Ben je mijn vrouw of mijn moeder?
Soms weet ik het niet zeker.
Je bent niet mijn moeder.
Je bent niet half de vrouw die zij was.
Ze was een heilige, die niet de hele tijd klaagde.
Jij kende haar, Luigi. Vertel het haar.
Ze was een engel.
Moge ze rusten in vrede.
Ik ben moe.
Ik wil naar bed.
Ga dan naar bed, trut.
Breng mij naar de club en haar naar het hotel.
We zijn er, jongens. Kom op.
Hier.
Bedankt.
Wilt u muziek luisteren?
Houdt u van jazz?
Dat ken ik niet zo goed.
Het is heel relaxed. Daar luister ik naar als ik triest ben.
Goed, hè?
Het ligt eraan hoeveel u wilt.
We willen veel, maar zo snel mogelijk.
Wat bedoelt u met 'veel'?
Twee gram, tien gram, 100, 200?
-Hoeveel geld hebt u? -We hebben genoeg.
-En dat betekent? -Dat betekent veel.
Mr Love, hallo.
Hallo?
In het boek De gloriedagen van mijn vader
leren we dat...
Hou je mond. Wie is hij?
Het loopt niet goed af. We moeten iets doen, mevrouw.
-Waar is het voor? -Persoonlijk gebruik.
Ik weet niet wat je met haar geld doet,
maar ik maak je af.
-Antwoord A. -Nou, Gaston?
Is dat je antwoord?
Weet je het antwoord niet?
Sorry, ik was in gedachten.
Dat geeft niet.
-Het was een zware dag. -Ja.
Ga je gang.
Rust maar uit.
Weet je wat we gaan doen?
Nee. Wat?
Wat doen we als we in de put zitten?
We bestellen pizza.
Een lekkere pizza. Welke?
Met dubbel kaas.
En we kijken Les Demoiselles de Rochefort.
-Hallo. -Hallo.
Net kaviaar.
Daar ben ik dol op.
Het kost hetzelfde als kaviaar, 4000.
Alsjeblieft, jongeman.
Hoe weet ik of het echt is?
-Gaat het? -Ja.
-Fijne avond. -Wil je niet blijven?
Nee. Dag.
Goed. Fijne avond.
Je envelop ligt op de keukentafel.
Nee, deze keer is van het huis.
Ik heb een fijne avond gehad.
Welterusten.
-Laura. -Hoe gaat het?
-Welkom in Parijs, schat. -Grappig om je hier te zien.
-Je bent er eindelijk. -Ja.
-Dat is lang geleden. -Kom. Laten we gaan eten.
Tijdens de lockdown kon ik me wel van kant maken.
Voor single vrouwen was het een nachtmerrie.
Op het platteland gebeurde niks.
De kelder leeggedronken.
Dat heeft goed gewerkt. Je ziet er fantastisch uit.
Nog één? Pardon?
Ik moet jullie iets vertellen.
Vertel het niemand.
-Wie dan? -Het is een geheim.
Kom op, vertel.
Dit is het.
-Wat is dat? -Laat eens zien.
-Kijk. -Raad wat het is.
-'Mr Love.' -Wat is het? Laat zien.
Ik snap het.
Ja.
Heel goed.
Heel mooi.
Wacht.
-Stop. -Nee. Verdorie. Het was geweldig.
Je bent helemaal high.
Nou en?
Wie kan 't schelen?
Raak ik mijn baan kwijt?
Zal mijn man me verlaten? Maak ik de kinderen bang?
-Geef ik het verkeerde voorbeeld? -Waar is het?
-Geen idee. -Waar is het?
Waar is het?
In de la.
We hebben het niet voor jou gekocht.
Ik neem risico's om te helpen.
-Het is mijn geld. -Jouw geld, maar mijn leven.
Ik heb geen zin om dood te gaan.
Waarom hebben jullie een doodswens?
-Nog één lijntje? -Nee.
Ik voel me er zo geweldig door.
-Nog één. -Nee.
Kijk in de spiegel. Het is niet fraai.
-Je kunt de komende week niet slapen. -Ik slaap wel in het hiernamaals.
Heb je slaappillen?
-Ik denk 't. -Neem er vanavond één.
-Voor je naar bed gaat. -Waarom zou ik naar bed gaan?
Omdat we een plan voor morgen hebben.
Ik heb je nodig.
Heb je mij nodig?
Dat was leuk, maar nu moet je slapen.
Je moet gaan slapen op dezelfde dag als je wakker bent geworden.
Welterusten.
Lucien?
Ja?
Vergeet je niet iets?
-Nog een keer. -Nee.
Dat is genoeg.
-Ik wil meer. -Je bent high.
Waarom heb je zijn sleutels?
Omdat het mijn flat is.
Ik ben er nooit geweest.
Ik was hem zat, dus kocht ik dat krot voor hem.
Je hebt geld. Dat is niet aardig.
Het is heel aardig van me.
Het is 17 Rue Paul Bourget, het gebouw, de etage, alles.
Die sukkel denkt dat hij stoer is, maar is van rijke komaf.
Verwend tot hij 26 was. Aartslui en hij verspilt zijn geld.
Nu is hij gelukkig.
Hij woont op een plek die zijn nutteloosheid kan verklaren.
Misschien is hij ziek.
Ik ben ook ziek.
Ouderdom is als kanker.
Sofiane, raad eens hoeveel hij kreeg.
Niks, zoals altijd. Zijn vader kwam thuis.
-Hoe ging het? -Prima.
Met dit mooie weer kun je maar beter naar een chique buitenwijk gaan.
Daar ben ik niet tegen.
Ze heet Anne-Marie de Montenay
en ze wacht op je in een landhuis in 't rijke Rueil-Malmaison.
-Zelfs vanaf hier ruik ik 't katholicisme. -Hoe oud?
-Jong, 65. -Hoeveel?
Duizend en 'n mooi voorschot.
Ik ga.
Als je er bent, parkeer dan bij de trap voor.
Ga naar binnen. Je ziet een piano.
Op de piano staat een vaas.
In de vaas zit een sjaal.
-Ze wil dat je jezelf blinddoekt. -Mag ik haar niet zien?
Blijkbaar niet. Hypocrisie, religie, van die dingen.
Niet gluren. Anders betaalt ze niet.
En dan?
Neem een paar stappen
en volg haar instructies.
-Hallo. -Aangenaam.
Geef me uw hand. Volg mij.
Achter u staat een bank.
U mag gaan zitten.
Doe uw jasje en overhemd uit.
Doe uw broek omlaag.
Houdt u van uw werk?
Dat hangt ervan af.
Als ik mijn normale stem gebruik, herkent u me dan?
Kijk maar.
Als je jezelf kon zien...
We moeten eens praten.
Ja.
Dit is Johanna.
Het is toch Johanna, hè?
Het is wat u maar wilt.
Wie is zij?
Een deel van mezelf dat ik verborgen heb gehouden.
Hij en ik praatten een beetje.
Waarover?
Dingen die we nooit hebben gezegd.
Kom op.
Uiteindelijk is het leven niet zo slecht.
Als ik er niet achter was gekomen wie hij echt was,
had ik nooit beseft waar ik echt naar verlang.
Heb je hem over mij verteld?
Op een bepaalde manier.
Kom.
Ga liggen.
Kom op.
Hallo.
Hoe reageerde hij?
Hij zei niks.
Vertrok hij geen spier?
Niet echt.
Hoe voel je je?
Het voelde heel fijn.
Ik ben trots op je.
Dit is een nieuw hoofdstuk.
Kom met me mee.
-Wat is dat? -Al je spullen.
Ik wil je niet meer zien.
Gaat het wel?
Huil je?
Ik heb net afscheid genomen van de helft van mijn leven.
Ik sterf van de honger. Geef me de Mickey D.
Die komt eraan. Het is heet.
Hier. Ik heb friet.
-Bedankt. -Friet?
-Hebben jullie dat gezien? -Wat is dat?
-Ik test het. -Het is niet van mij.
Nou en?
Serieus?
Galaxy Estates,
17 Rue Paul Bourget, tweede verdieping,
appartement 12.
Mag ik uw informatie?
En?
Het is echt.
-Helemaal te gek. -Zo.
Het is zo goed.
En? Is het echt?
Pap?
Hallo.
We hebben geen afspraak, maar...
Kom binnen.
Wilt u dat ik...
-Nee, dat hoeft niet. -Zeker weten?
Ik warm wel wat soep op.
Sorry dat ik laat ben. Ik ken het hier niet.
Mijn god, je bent beeldschoon.
Dat roept de vraag op die ik wil stellen.
Ik ben blij je weer te zien.
Ik ook.
Is het lekker?
Heerlijk.
-Iemand aan de deur. Ik ga wel. -Ga.
-Verdorie. -Politie.
-Wat doe je? -Ga zitten.
Wat is dit?
-Jongens. -Van wie is dit?
Wie? Niet van mij.
Dat zweer ik. Blijf van me af.
Wat? Het is niet van mij.
Niet van mij, oké?
Schijn niet in mijn gezicht.
Dit is de voicemail van Adèle Mouginot.
Spreek wat in na de piep.
En zoals de dichter al zei:
'Beknoptheid is de zuster van talent.'
Adèle, met Alphonse.
Ik heb goed nieuws.
Ik denk dat je problemen voorlopig voorbij zijn.
Bel me terug.
In dit licht lijk je veel op je moeder.
Heb je haar gekend?
We zagen elkaar soms op de gang.
Woonde je hier toen zij er was?
We kwamen hier twee maanden voor ze ging.
Heb je haar ooit gesproken?
Gewoon een praatje.
Mijn man kende haar beter.
Hij was amateurfotograaf en vroeg haar voor hem te poseren.
Dat maakt me ontzettend jaloers.
Je ouders hielden veel van elkaar.
De dag ervoor leek ze heel gelukkig.
Fijne dag.
Insgelijks. Waar ga je heen?
Dat gaat me niks aan.
-Tot ziens. -Tot ziens.
Alphonse.
Ik vind je aardig.
Ik jou ook.
Zo is dat, oude vent.
Die had je verdiend.
-Het is niet van mij, bro. -Noem me geen bro.
-Het is niet van mij. -Wat dan?
Heeft de kerstman je 150 gram coke gegeven?
Ik weet het niet.
Hou op met die onzin.
Je bent al twee keer gepakt.
Dat was wiet.
Dat weet ik. Je wilde slim doen, een baas zijn.
Je bent zo stom dat iemand je verraden heeft.
-Wie? -Dat maakt niet uit.
Je kunt niet eens je bende bijeenhouden.
Ik deal geen coke, bro.
-Stop. -Is het voor persoonlijk gebruik?
-Honderdvijftig gram? -Je bent ziek.
We verspillen onze tijd.
Dit is heel serieus, Louis.
Vertel waar het vandaan komt.
Geen flauw idee.
Nee, vast niet.
Ik weet het niet.
-Ik wil niet de gevangenis in. -Rustig.
Ga weg. Blijf van me af.
Alstublieft. Doe dit niet.
-Wat? -Sorry.
-Wat is er? -Sorry.
Ja?
Ja.
Wat is er aan de hand?
Oké. Ik kom eraan.
Ik moet weg.
-Niet nu. Ik zat er helemaal in. -Ik kom later terug.
Maak me los.
Haar kanker is erger geworden.
Ze had kanker.
Wist u dat niet?
Jawel, maar ze is erg gesloten.
Ze praat er zelden over.
Ze weigert behandeling. Het is een wonder dat ze nog leeft.
Ga zitten.
Dames,
tijdens het zwangerschapsverlof van Mrs Villemaire,
zal Mr Moreira jullie literatuurleraar zijn.
Gaat uw gang.
Dank u, meneer.
-Dames, goedemorgen. -Goedemorgen.
Zo...
Laten we met een spelletje beginnen.
Daar zijn jullie waarschijnlijk niet aan gewend tijdens de les.
Wie kan iets zeggen over wat ik net opschreef?
-Juffrouw... -Clément.
Is dat uw voornaam?
-Mijn achternaam. -Stil.
-Adèle Clément. -Zeg het maar.
Het zijn werken van Flaubert, behalve Hernani.
Dat is een toneelstuk van...
Victor Hugo.
Uitstekend.
Je had 'n geweldige glimlach,
de gang van een man, maar de ogen van een jongen.
Dat had ik nog nooit gevoeld.
U lijkt de weg kwijt.
Ja, ik zoek Rue Poincaré.
-Dat is aan de andere kant. -Ik ken de stad nog niet.
Het is klein. Binnenkort klaagt u dat u alles hebt gezien.
Volg mij maar.
-Wacht op mij. -Sneller, Lucien.
Noem me geen Lucien. Ik ben je leraar.
Oké, Lucien.
Doe alsof je thuis bent.
Graag.
Ik droomde altijd dat we samen die stad verlieten,
dat kleine, saaie stadje, verwoest door de oorlog.
Kom op, sta op.
-Doe niet alsof je oud bent. -Je moet hier niet zijn.
Bij je leraar thuis.
Op school ben je mijn leraar.
Je bent een heel saaie man die niet kan dansen.
Ik moet proefwerken nakijken.
En ik kan dansen. Heel goed zelfs.
Dans met me of ik scheur mijn bloes en schreeuw.
-Zou je dat doen? -Ik ga hier dood.
-Eén dans en je vertrekt. -Beloofd.
Jij was het. Zo was het.
Ik was verliefd.
Voor het eerst.
Waarschijnlijk voor 't laatst.
Als we zo samen zijn,
hou je dan nog van je vrouw?
Natuurlijk.
Ik zal altijd van haar houden.
Maar ze is ver weg.
Ze is hier in mijn hoofd.
Adèle, stop.
Laat me met rust.
Ik voelde me er vreselijk over.
Ik was jong, vol trots.
Vergeef me, Lucien.
Ik vergeef het je.
Uiteindelijk gaf ik toe dat 't niet waar was.
Ik heb je 100 keer geschreven.
Maar het was te laat. Je gaf nooit antwoord.
Ga maar rusten.
Dit is voor jou.
Je kunt het later openmaken.
Lees me het gedicht voor.
Welk?
Het gedicht dat je voorlas in de klas.
Ken je dat niet uit je hoofd?
Nee.
-Sorry. -Jammer.
Lees het toch maar.
'Jij, die niet weet hoe mooi de jeugd is,
'kind, benijd ons niet onze jaren van zorgen
'waarin het hart de slaaf is en soms de rebel.
'Waarin een lach vaak droeviger is dan je tranen.
'We vergeten hoe zoet jullie zorgeloze leeftijd is.
'Die gaat voorbij als een briesje langs de brede hemel,
'een vreugdekreet die verzwakt terwijl die galmt,
'een ijsvogel op het water.
'Haast je niet volwassen te worden.
'Geniet van de ochtend, geniet van het voorjaar.
'Je uren zijn als bloemen die verweven zijn.
'Pluk ze niet sneller dan de tijd.'
Ze is overleden.
Dank u.
Hallo.
Ik ging net weg.
-Fijne dag. -Jij ook.
-Wat is er aan de hand? -Ik ben weer aan 't werk.
-Is dat een probleem? -Nee.
Waarom ben je dan overstuur?
Dat is het niet.
Heb je whisky?
Niet nu. Je hebt een klant over 45 minuten.
Ik ga niet.
Niet vandaag.
Wat heb jij?
M'n vrouw heeft me net verlaten.
Ze is lesbisch.
Ik heb net
150 gram coke verstopt in de flat van een gek.
Een dierbare is voor mijn ogen overleden.
Wie is er dood?
Adèle.
Adèle?
-Onze Adèle? -Ja.
Verdorie.
Ze was onze beste klant.
-Geintje. -Dat weet ik.
Wat een vrouw.
En goed in bed.
Die dingen gebeuren.
In deze business moet je hard zijn.
Ik heb er vorig jaar vier verloren.
Vier?
Vier.
Ik kan het niet. Ik kan dit niet.
Natuurlijk wel.
Dan ben je het belangrijkst.
Als je tijd nodig hebt om tot jezelf te komen,
kan ik je wat jongere boeken.
Wat doe je met die koffer?
Het is niets.
Sorry.
Hallo?
Hoor je me? Met Louis. Ik heb goed nieuws. Ben je er klaar voor?
Het oude mens is dood.
-Wie? -Mijn oma is dood.
-Nou en? -Je moet naar haar huis gaan.
-Ik weet de combinatie. -Welke combinatie?
Ik word gek van je. Van de kluis, idioot.
Heb je de combinatie?
Kom op, vertel me alles.
Hallo.
Vanavond gaat niet lukken. Ik heb...
Goede timing. We hadden het net over je.
-Kom binnen. -Ik?
Kinderen, zoals gepland, dit is Alphonse.
Ga zitten.
-Hallo. -Ga zitten.
Serieus?
-Waarom zo somber? -Wat had je dan verwacht?
Het is niet persoonlijk, maar stelt u 't zich maar voor.
Dit is heel raar voor ons.
-Ik begrijp het niet. -Wij ook niet.
Het is moeilijk te begrijpen dat ik op mijn leeftijd een nieuw leven begin.
Pardon?
Laat me uitpraten.
In jullie ogen zal ik altijd de vrouw van jullie vader zijn.
Hij is al vijf jaar weg.
Ik heb vijf jaar alleen gewoond.
Jullie komen elke paar maanden, als ik aandring.
Er is altijd een excuus om uit te stellen of af te zeggen.
Vijf jaar
heb ik aan het ergste gedacht.
Maar toevallig
lijkt het lot vijf jaar later
weer aan mijn zijde.
In het begin was ik op mijn ergst.
Hij heeft me geleerd weer lief te hebben.
We hebben een probleem...
Zeg niks. Jij verdient dit niet.
Nee, precies.
Ze zullen je accepteren.
Dit is heel aardig, maar het is een groot misverstand.
Jullie moeder is een geweldige vrouw.
De dood van jullie vader was zwaar voor haar.
-Onze vader? -Ja, en...
Wat zegt u?
Dat uw vaders dood zwaar was.
Wacht, pap is niet dood.
Heb je hem verteld dat pap dood was?
Zo goed als dood.
Alleen omdat hij je bedroog met de buurvrouw uit Beaulieu...
Zeg niks over die hoer.
Het kon hem niet schelen.
Waarom neukte hij haar?
Die dingen gebeuren.
-Ja. -Voor mij is hij dood.
Jij en je trots.
Je verpest je leven en dat van pap ook.
-Trouwens, waar is Gaston? -Dat gaat je niks aan.
Jawel. Hij kende mijn moeder.
Wie is uw moeder?
Dat weet ik niet. Maar dat zou ik graag weten.
-Ben je er? -Ja.
Er is een probleem.
Wat dan?
Hou je mond. Ik slaap.
Wat?
-Hij is open. -En?
Hij is leeg. Er zit niks in.
Verdomme. Die stomme trut.
Wat moet ik nu? Ik heb geen geld.
-Wat... -Hou je mond. Ik slaap.
Stop. Je doet me pijn.
Nou en? Is dat een probleem?
Laat me los.
Wil je iets zeggen?
Slaap lekker.
Beste meneer, als u dit leest,
ben ik al onderweg naar het einde.
Uiteindelijk gaat de dag over in de nacht.
Als dank voor het verstrekken
van mijn laatste genot
zijn hier wat feiten
voor iemand die zoveel van klokken houdt.
Kijk naar de grote wijzers van mijn drie klokken.
Eén oostelijk,
één zuidelijk
en de derde westelijk in het appartement.
Dat zijn mijn favoriete tijden.
Zonsopgang in de winter,
schemering in de zomer
en midden in de nacht.
Maak er goed gebruik van.
Adèle.
Jij duiveltje.
Ondertiteld door: Armande
Creatief Supervisor Mijke Smits-de Wit