Hoe laat is het?
-9.20 uur. -Shit.
Handen omhoog.
-Wie zegt dat je me niet naait? -Dat doe ik niet.
Bovendien heb ik al vier maanden geen seks gehad.
Net als in de gevangenis...
Waarom zou ik met jou praten?
Dat weet ik niet.
Misschien omdat je me gebeld hebt.
Jij hebt mij hier gevraagd.
Dus hier ben ik, in de ochtend, en ik haat ochtenden.
Klootzakken buiten hebben mijn geld gestolen.
-Hoeveel? -Veel.
Dat klinkt goed.
-Wie zijn die figuren? -Geen idee. Een stel mafkezen.
Ik weet niet wie het zijn, maar ze zijn erg verdacht.
Ze hebben met mijn oma en mij gekloot.
Zit er een oma in dit verhaal? En een grote, boze wolf?
Ze is dood.
Dat spijt me.
Het doet me niks. Ze was een trut.
Weet je nog iets over hen?
Telefoonnummers, adressen, foto's? DNA-monsters?
Echt, je bent heel raar, gast.
Dat weet ik.
Oké.
Jammer.
-Wacht. -Ja?
Oké.
Ik vertel je wat ik weet. Jij moet ze laten dokken.
Wat heb ik eraan?
Tien procent van het geld.
-Twintig. -Tien.
-Vijftien. -Tien.
Ik luister.
Hoe gaat het?
Een goede week gehad?
Ga je niks zeggen?
Prima.
Stiltetherapie.
Je kunt veel zeggen door te zwijgen.
Goedemorgen.
Ben je gebleven?
Ik weet het niet. Ik voelde me goed.
Je viel in slaap, dus ik wilde je verrassen.
Me verrassen?
Dacht je dat ik dat leuk zou vinden?
Wat had je precies gedacht?
Rijke, oude vrouwtjes naaien maakt je niet onweerstaanbaar.
Je bent heel goed in bed, maar dat is mijn vibrator ook.
Oké.
Ik was niet duidelijk genoeg. Ik betaal wel.
-Nee. -Ja.
Je wordt betaald. Je levert een dienst.
Ik ga douchen.
-Hallo. -Hallo.
-Kan ik u helpen? -Ja.
Wat zoekt u?
Ik weet zeker dat ik die nog heb.
Ik had toen een oude Leica.
Ik maakte foto's van iedereen.
Is dat Ève niet?
Ja, ze was mooi.
Nog steeds, hoor.
Ja.
Wat kan ik doen?
U moet volhouden.
Ik heb alles geprobeerd. Ze is gek.
De vrouw met wie ik haar bedrogen heb,
was zo dom, echt.
Ik heb alles verloren voor de ergste nacht ooit.
Hoe is ze erachter gekomen?
Ik heb het verteld.
Nou...
Ja, ik weet het.
Daar is ze. Ik wist dat ze ergens was.
Had u nooit haar foto gezien?
Mijn vader heeft alles weggegooid.
Juist.
Ik zal theezetten.
Het is hier schitterend.
-Beter dan een hotel. -Het is tijdelijk.
Zoals alles.
Je was zo mooi.
Ik was gelukkig.
Sorry, maar dat is heel ongewoon voor ons.
Ik beloof dat het niet meer gebeurt.
Bedankt.
Kan ik je spreken?
Je hebt gerookt.
Maar twee trekjes.
-Wil je dood? -Nee, een beetje leven.
-Ik moet met je praten. -Niet nu. Ik heb een belangrijk diner.
Je hebt twee klanten gemist vandaag.
-Ja, ik had... -Waarom?
Ze waren kwaad. Je had het moeten zeggen.
Het is niet belangrijk.
Niks is meer belangrijk voor jou, hè?
Hoezo?
Laat maar.
-Heb je mijn spullen doorzocht? -Nee.
Ik heb het koffertje in mijn woonkamer geopend.
Ik wist niet dat er 600.000 euro in zat.
Heb je het geteld?
Het is mijn taak te tellen hoeveel je verdient.
Ik wil graag weten wie je zoveel geld heeft gegeven.
Dat gaat je niks aan.
Meen je dat nu?
Je verstopt je geld in mijn huis.
Betrek mij niet bij je vage handel.
LOL.
-Wat? -Niks.
Waar komt dat geld vandaan?
Ik praat tegen je. Als je niks zegt...
Krijg ik een pak slaag, billenkoek?
Hou je mijn zakgeld in?
Vertel het me of ik gooi het weg.
Wat is er zo grappig?
-Dat zou je nooit doen. -En waarom niet?
Je houdt te veel van geld.
Je houdt maar van twee dingen: vrouwen en geld.
En mijn zoon.
Heel veel later. Oké, dag.
Blijf van mijn geld af.
Misschien krijg je een groot deel.
Eikel.
-Sorry dat ik laat ben. -Ik wil niet weten waarom.
-Het is niet wat je denkt. -Mooi.
Hoe is het met je?
Goed.
-Ik... -Nee, eigenlijk
wil ik het niet echt weten.
Oké... Dus...
Ja, het is moeilijk te bespreken.
Wil je afzeggen?
Nee, ik heb hiermee ingestemd.
Jij bent er, ik ben er.
Ik heb honger, ik heb dorst.
Wie is ze?
Geen idee. Ik heb geen info.
Dan is het een verrassing.
Dat gebeurt soms, omdat...
Maar goed.
We moeten glimlachen.
-Glimlachen? -Ja.
Er op ons gemak uitzien, close.
Verliefd.
Succes daarmee.
Weet je,
ik heb echt genoten van de laatste keer dat we samen waren.
Maar het was ook pijnlijk.
Voor mij ook.
Wat? Het genot of de pijn?
Hetzelfde. Anders was ik hier niet. Ik weet niet of ik helemaal mee zal doen.
Je hebt het recht...
Bedankt.
Ik hou mijn mond.
-Mevrouw. -Bedankt.
Oké.
Alles goed, lieverd?
Heel goed, schat.
Fijne dag gehad?
Heel fijn.
Waarom glimlach je, lieverd? Overdrijf ik het?
Nee, helemaal niet.
-Alles goed met de kinderen? -Ja.
Maar we hebben er maar één.
Natuurlijk. Zeker.
Want het eerste is gestorven.
Jammer. Hem vond ik leuk.
-Meer dan zijn broer. -Degene die nog leeft?
Zo ziet hij er niet uit.
We hadden 'm moeten laten opzetten.
Net als het poesje.
Hoe heette het poesje?
-Léon. -Léon?
Heeft ze een jongensnaam?
-Léontine. -Pardon.
-Mag ik jullie iets vragen? -Gaat uw gang.
Ik ben hier voor het eerst.
Kunt u iets aanbevelen?
Neem ik vlees of vis?
Neem allebei.
-Grapje. -U hebt gelijk.
Zo leuk, een stel dat samen lacht.
-Hoelang zijn jullie samen? -Heel lang.
Te lang.
Dat merk je niet. Jullie lijken verliefd.
Ik ga ervan genieten om je te beffen.
Grapje.
Het is leuk om te lachen.
Pardon, mag ik een Kir om mee te beginnen?
Ik ook.
-Twee. -Goed.
Dit gaat er gebeuren.
Na het voorgerecht kom je achter me aan naar de wc.
Jij blijft op hem wachten, als een idioot.
Na tien minuten kom je kijken wat er aan de hand is.
Dan vind je mij met mijn benen om hem heen in de wc.
Je mag improviseren,
in tranen uitbarsten, me beledigen, wat je maar wilt.
Daarna besluit je wraak te nemen.
Dat vind ik prima.
Jij?
Mag ik dit vragen?
Waarom deze specifieke fantasie?
Omdat
het mij overkomen is.
Maar ik was jou.
Het restaurant leek veel op dit restaurant.
Maar het meisje zat aan de bar.
Mijn man en ik dineerden aan tafel, zoals elke zaterdagavond.
We praatten over mijn werk, het huis dat we hadden gekocht.
We hadden wat gedronken en we waren vrolijk.
Na het voorgerecht ging mijn man naar de wc.
Ik zag hem naar haar kijken,
maar ik wilde het niet geloven.
Ik wilde het niet weten.
Ik zat 15 minuten als een idioot te wachten.
Toen besloot ik erheen te gaan.
Langzaam, stilletjes.
En toen...
Ik hoorde alles.
De brok in mijn keel was zo groot.
Ik kon niet eens huilen.
Maar raar genoeg,
na die avond,
raakte ik geobsedeerd door dat meisje.
Ik vond haar en we kregen een affaire.
We zagen elkaar geregeld in een hotel.
Mijn man kwam erachter.
Eerst wond het hem op.
Toen werd hij heel kwaad.
Ik moest kijken hoe zij seks hadden.
Het pijnlijkste was
om die hufter in Vanessa's armen te zien.
Ik voelde niks meer voor hem.
Ik bleef voor mijn kinderen.
Maar Vanessa...
Ze ontmoette een andere man een paar weken later
en ze verdween.
Pierre en ik zijn naar parenclubs geweest,
orgieën,
enzovoort, maar...
Het was nooit meer zo spannend.
Vanavond ik wil graag
die vrouw worden.
En je man...
Zelfmoord gepleegd.
Twee maanden geleden.
Grapje.
Hij is die dikke krullenbol daar.
Geen zorgen. Hij zal niks doen.
Zeg dat je stikjaloers bent.
Ik ben stikjaloers.
Kun je in mijn ogen zien hoeveel genot hij me geeft?
-Ja. -Kus me.
Bedankt. Jullie zijn perfect. Net een echt stel.
Tot gauw, hoop ik.
Kom, opa, we gaan naar bed.
-Bedankt. -Graag gedaan.
-Hallo. -Hallo.
-Alles goed? -Ja, en met u?
Ja, hoezo?
Ik dacht geschreeuw te horen vanuit uw huis.
Ik dacht...
-Geschreeuw? -Ja.
Laura?
Als je het over 'oudere vrouwen' hebt,
wat bedoel je dan?
Zeventig, tachtig.
-Tachtig jaar? -Ja.
Hoeveel werken er voor die vent?
Ik heb nog niks gedaan.
-Hij heeft niet teruggebeld. -Oké.
Ik denk dat het er veel zijn.
-Het betaalt goed. -Dat geloof ik.
De baas is raar.
Hij lijkt een viespeuk.
In zijn rolstoel. Hij is heel oud.
Als hij over die vrouwen praat, woedt er een vuur vanbinnen.
Is dat slam poetry?
-Wat? -Laat maar.
Het is niks. Ik heb alles.
Hier, voor jou.
Alsjeblieft, mag ik jullie aandacht?
Mama, wil jij iets zeggen?
Ik wil jullie bedanken dat jullie er zijn.
Ook al waren sommigen van jullie ertegen
dat onze zoon gedoopt werd.
Zoals mijn tante Martha,
van wie ik heel blij ben dat ze er vandaag is.
Ik heb wel 17 secretaresses gesproken om je te spreken.
Maar je bent hier, bij je familie. Daar gaat het om.
Ik ga niet te veel zeggen of ik ga huilen.
Nogmaals bedankt. Op Antonin.
Zoek je iets?
Ja.
Iets met alcohol. Iets sterks.
Ik drink niet meer.
Je zus koopt het niet meer.
-Alcoholprobleem? -Volgens mijn dokter.
En volgens je vrouw?
Volgens haar ook.
Je bent niet veel veranderd.
Dat 'veel' zegt veel over je onbeleefdheid.
Ben je gelukkig?
Nee.
Maar ik ben blij jou oud en kalend te zien.
Je bent helemaal niet veranderd.
-Daar is hij. -Wie is hij?
De liefde van mijn leven.
Ik wist niet dat je...
Ik ook niet.
Het heeft me jaren gekost om dat te beseffen.
Ik ben blij voor je.
Jammer.
Dat is mooi.
Mag ik het proberen?
Ja, toe maar.
Bedankt.
Hoe gaat het ook alweer?
-Dat heeft mijn oma me geleerd. -Je bent goed.
Ik kan er niks meer van. Het is hopeloos.
Ik vind van niet.
-Laat horen. -Je maakt een grapje.
-Kom op, speel nog een keer. -Nee.
-Je bent beter dan ik. -Nee.
Met hoeveel mensen heb je geslapen
sinds je dit werk doet?
Tien?
Twintig?
Dertig?
Meer dan 30?
Hoe doe je dat?
Ze vinden me leuk.
Ze voelen
genot met mij.
Ik kan dat genot voelen.
Ik zie het in hun ogen.
Zoals ze naar me kijken.
Hoe kijken ze naar je?
-Kom hier. -Wat?
Kom op, jongens.
-Rot op. -Wat gebeurt er?
Weg.
-Geef me morgen geld of ik sla je kapot. -Wat doe je?
-Hou je mond. -Rustig.
-Hou je mond.
-Begrepen? -Wat doe je?
Aan de kant.
Gaat het?
Hoe zullen we het delen, 50-50?
Nee, neem alles maar.
Waarom? Jij hebt het halve werk gedaan.
Het was je eerste keer. Dat is je bonus.
Ik heb genoeg. Ik ben rijk geworden.
-Echt? -Ja.
Hoe rijk?
Heel rijk.
Genoeg om vrij te nemen?
Ja, voor een mooie vakantie zelfs.
Je hebt wel lef.
Wat heb ik gedaan?
In die 17 jaar had je nooit geld. Nu we gescheiden zijn, ben je rijk.
Ik ben genaaid.
Zo gaat dat soms. Maar, ja, je hebt wel pech.
We zouden naar Venetië gaan.
Ik wilde Kyoto zien, de Chinese muur,
maar we gingen alleen maar naar mijn moeders huisje in Royan.
Dat is niet zo erg. Zonder je moeder was het Hawaï.
-Ben je met de auto? -Nee.
Wil je een lift?
-Heb jij een auto? -Nee.
Hij is van mijn vader.
De Franse Rivièra had ik geweldig gevonden.
In Nice geweest?
Nee, dat lijkt me geweldig.
-Het oude centrum klinkt enig. -Dat heb ik ook gehoord.
Waarom vraag je dat?
Ik zeg het alleen.
Wat?
Dat ik graag zou gaan.
Fijne dag.
Jij ook.
Margot?
Wil je met me op reis?
Ik weet het niet. Vraag het me.
Wil je met me naar de kust?
Ik weet het niet. Dring erop aan.
Ik sta erop.
Goed dan.
-Kunnen we praten? -Nee.
-Komt het slecht uit? -Ja.
Ik hoef maar tien minuten.
Je krijgt er vijf.
-Hallo? -Hoe is het op de Malediven?
Wat?
Ik heb goed nieuws.
Wie is dit?
Wilfried. Je weet wel, krullend haar, best knap.
-En? -Ik ben een grote pooierzaak op het spoor.
-Wat bedoel je? -De gasten die je geld hebben,
naaien oude vrouwtjes voor geld.
Zo is je oma hierbij betrokken geraakt.
-Wat? -Precies, vriend.
Ieder zijn meug.
Dus de gast bij haar thuis deed dingen met mijn...
Ik heb niet veel details. Ik heb net kebab gegeten.
De vent die ik zoek,
is hij niet. Het is die erboven.
Oké.
Ik boek vooruitgang.
Ik bel je om te zeggen dat ik meer dan 10% wil.
-Wat? -Die gasten zijn heel gevaarlijk.
Ik ga niet achter de maffia aan tenzij ik er goed aan kan verdienen.
Pas op. Ik heb je kop gezien.
Geef me nog een cola.
Hoeveel wil je?
Twintig of ik stop.
Denk erover na.
O, ja.
Ik voel me als Joe Pesci in Casino.
-Wie? -Joe Pesci.
In Casino.
-Ken je die niet? -Nee.
Joe Pesci, de vent met de pen.
-De leraar. -Goodfellas.
Heb je onze foto's weggehaald?
-Je was vertrokken. -Je schopte me eruit.
Toen je die hoer een beurt gaf.
Van die fout heb ik elke dag spijt.
Dat kan ik ook zeggen.
We kunnen niet de rest van ons leven leven met spijt.
-Ik zie geen andere manier. -Ik wel.
Zoals?
Hang de foto's weer op en we gaan verder met ons leven.
-Waren we ongelukkig? -Ik was gelukkig.
-En? -En jij neukte de buurvrouw.
Eén keer. Het was maar één keer, verdomme.
Het was vreselijk.
Vijf jaar geleden. Ik weet haar gezicht niet meer.
We zijn oud. Jij hebt niemand, ik heb niemand.
We leven in het verleden, als doden, maar we leven nog.
Misschien niet lang meer.
Dus ik ga mijn koffer halen.
Als ik terugkom, staat de deur nog open.
Dan doe ik mijn jas uit
en kijk ik naar onze trouwfoto op deze muur.
Ik ga op onze bank zitten,
zet onze tv aan
en wacht op ons programma,
terwijl jij thee voor ons zet.
We eten in onze keuken,
voor we naar ons bed gaan,
waar ik mijn vrouw zal kussen.
-Hallo. -Hallo.
-Alles goed? -Dat vertel ik u morgen.
-Hoe gaat het? -Goed. En met jou?
Goed.
Een nieuwe geldlevering?
Nee, ik ga op vakantie.
Nu?
Morgenochtend.
Voor hoelang?
Een paar dagen, misschien meer.
Oké.
Wat zeg ik tegen de vrouwen? De telefoon gaat de hele dag non-stop.
De waarheid. Dat ik op vakantie ben.
Of dat je ophoudt.
Want dat is de waarheid, toch?
Je hebt geld.
-Waar is mijn beige shirt? -Geef antwoord.
Ik weet het niet.
Je moet weten dat het niet alleen om het geld gaat.
Het klinkt misschien stom, maar voor mij was het meer dan werk.
Het ging om eenzaamheid, lijden,
tederheid.
Ik geef om die vrouwen.
Waarom ga jij dan niet weer werken? Nu je weer op de been bent.
Wat?
Word je niet stijf?
Jawel.
Toe dan maar.
Ze willen mij niet.
Niet meer.
Dan zijn ze teleurgesteld.
Ben je nu blij?
Ik heb het voor mezelf verpest door jou te sturen.
-Het spijt me. -Dat hoeft niet.
Dat zou toch gebeuren.
Ik ben geen Don Juan meer. Het is een wonder dat het zo lang geduurd heeft.
Maar wat moet ik nu?
Zeg dat Alphonse een weekje weg is
en beloof dat hij, als hij terug is, de hele regio neukt.
Oké?
Beloofd?
Ja, pap.
Ik kan het vragen. Ik heb nog geen vrij gehad.
Nee, dat is het niet waard.
Vrij nemen om te kijken hoe ik verhuis...
-Waarom niet? -Het is zo'n rotmens.
Ze is 's ochtends dronken en stinkt naar wijn.
Waarom help je haar dan?
Het is mijn tante.
Ze heeft haar man verloren. Dat vind ik rot voor haar.
-Je bent aardig. -Ja.
Ik ben veel te aardig.
Dat is een mooi badpak.
Daar zou ik je graag in zien.
Binnenkort.
En dan trek ik het uit voor jou.
Kus me.
Ik zal je missen.
Mooi.
Hier, schat.
-Dank je. -Alsjeblieft.
Heerlijk.
Heb je altijd dat geluid gemaakt?
-Welk geluid? -Als je kauwt.
Dat weet ik niet. Sorry.
Het geeft niet.
-Hier. Die is van jou. -Dank je.
Laat me je glimlach zien.
-Ik bel de tandarts voor je. -Waarom?
Wil je geen wittere tanden?
Je hebt gelijk. Ze zijn geel.
Heel erg.
Wat kan ik daaraan doen? Ik ben oud.
Inderdaad.
Wat moet ik nu doen?
Niks. Blijf hier even geparkeerd staan.
Lieverd, kun jij een beetje roeren? Hier.
Dank je.
Hallo, schat.
Rustig maar, liefje.
Blijf rustig.
Wat is dit voor onding?
-Verstop je je hier? -Ik verstop me niet. Ik woon hier.
Hallo.
Je hebt geen tijd verspild.
Blijf van hem af, Enzo.
Geen zorgen. Ik raak geen bastaards aan.
Ga naar je kamer, schat.
Mama praat alleen.
Hij is schattig. Wat jammer.
Wat wil je?
Je had dat niet moeten doen.
Je hebt ons gekwetst. Je had het beloofd.
Ik heb hier een gezin.
Daar hoor jij niet bij.
Mijn man komt gauw thuis.
Hij mag hopen dat hij laat is.
Hij heeft je niks gedaan.
Hij heeft mijn vrouw afgepakt.
Niemand heeft haar afgepakt. Ik was je vrouw niet meer.
Ik vind dat je nog steeds mijn vrouw bent.
Tenzij je wilt dat zij sterven.
Wat zeg je?
Zeg dat je van me houdt.
Laura.
Je houdt nog steeds van me. Dat deed je toch ooit?
Zeg dat je nog van me houdt.
Dit is wat er gaat gebeuren.
Je gaat een brief schrijven
om die klootzak te vertellen
dat je niet meer van hem houdt en dat je hem verlaat.
Dat dit leven niks voor jou is
en dat je wegloopt met een ander.
Dan weet hij hoe ik me voelde drie jaar geleden.
Schrijf het op, nu.
Nu.
Dat zal ik nooit schrijven.
Als je dat niet doet,
krijgt die klootzak van je
een kogel door zijn kop
en je zoon ook.
Je bent mijn vrouw.
Je kent mensen.
Je weet te veel over mijn familie, mijn zaken.
Je bent met mij getrouwd.
Dat is een heilige verbintenis.
Begrijp je wat dat betekent?
Schrijf de brief.
Kom op.
Hier. Schrijf.
Hier.
Je bent dit vergeten.
Dat herinnert je aan de gelofte die je voor God hebt afgelegd.
Onderteken het.
Mooi. Kom op.
Mag ik afscheid nemen van mijn zoon?
Doe het snel.
Toni, ruim die troep op.
Lieverd, papa is gauw thuis.
Kijk me aan. Ik hou van je.
Begrijp je dat?
Ik hou van je.
Ik hou van je, liefje.
Nu kunt u gaan.
Hou het geld maar.
Wie denk je dat ik ben?
Een kind dat je wat toestopt?
Ik vertrek morgenochtend. Ik wilde je niet wakker maken.
-Ben je niet blij? -Ik heb je kont afgeveegd, etter.
Ik heb je leren lopen, fietsen, tennissen.
En moet ik nu blij worden van je zakgeld?
Hoe kom je eraan?
-Hoe? -Adèle.
Adèle?
Ze liet het me na.
Heeft ze je dat nagelaten?
Hier.
Verdomme.
Niet te geloven.
Ik heb meer dan tien jaar van die oude heks gehouden
en ze geeft het aan jou.
-Wat kan ik zeggen? We hadden lol. -En ik dan?
Ik heb de hele club gehad, Rimbaud, Verlaine, Mallarmé, Paul Valéry...
Paul Valéry. Heb je zijn werk gelezen?
-Nee. -Daar bof je mee.
Het is oersaai. En dan haar Proust-fase...
Het Grand Hôtel in Cabourg.
Urenlang over het strand wandelen, haar elke 42 pagina's beffen.
En jij krijgt alles, verdomme.
Het is niet mijn schuld. Sorry.
Ze was in de war. Dat was al twee jaar gaande.
Niet waar. Ze was heel helder.
Echt niet.
Ze was knettergek, altijd haar spullen kwijt, tas, sleutels.
Ze was zo ver heen dat ze vast dacht jij mij was.
-Meen je dat? -Jazeker.
Zeshonderdduizend euro, 30 jaar lang.
Wat kan ik zeggen? Ze liet het mij na.
Maar ik heb er recht op.
Geen zorgen, zoon. Ik zal je een groot deel geven.
-Zet dat neer. -Rot maar op.
Geef terug.
-Nooit. -Hou op. Dit is belachelijk.
Hou op. Geef hier.
-Nu. -Hou op.
Ik kan je neerslaan.
Zou je je vader neerslaan?
Niet mijn schuld dat ze die van jou te klein vinden.
Geef hier.
Geef het op. Ga naar bed.
Je bent een lastpak.
Hier.
-Wat is er? -Hier.
Wat? Wat is er? Wat heb je?
Ga zitten. Haal adem.
-Rustig maar. Wat? -Geef me mijn pillen.
Waar zijn die? In je slaapkamer?
Is het het rode en witte flesje?
In het nachtkastje.
Er is hier niks.
In de badkamer.
Gevonden.
Hou vol.
Hier.
Godverdomme.
Pap.
Stop.
Hallo.
Wat doe jij hier?
Sorry dat ik stoor. Is mijn vader hier?
-Je vader? -Ja.
Is hij je vader?
-Wist je dat niet? -Nee.
En hij is hier niet.
Oké. Sorry.
Claude.
Ik heb de baby vorige week gehad.
-Wat? -Onze zoon.
Hij heeft jouw prachtige ogen.
Wil je hem zien?
Ik kan niet. Mijn vlucht vertrekt over drie uur.
De volgende keer?
Kus hem voor me.
Is hij je zoon?
Verdomme.
Moest ik je zoon neuken?
Je moest helemaal niks.
-Je bent gestoord. -Alsof jij zo fris bent.
Het gaat niet om mij.
Jawel. We hadden toen niet dezelfde relatie.
Hoezo?
Hoe is het nu anders?
Het is gewoon anders.
Hou je echt van me?
Op onze leeftijd
is dat gevoel wat complexer.
Het gaat niet om leeftijd. Zeg 't.
Alsjeblieft, niet vanavond. Het is laat.
Zeg het of ik spring.
Ik zweer dat ik spring.
Welterusten, lieverd.
Ik ga springen.
Slaap lekker.
Ik spring.
Ik zie je morgen.
Stop.
Dat bedoelde ik niet zo.
Je bent gestoord.
Ik zei sorry.
Heb ik je pijn gedaan?
Wat denk je zelf?
Het staat je goed.
-Zei je vijf of zes uur? -Zes.
Zes uur. Verdomme, dat is lang.
-Met het vliegtuig is het een uur. -En 80 kilo CO2 de atmosfeer in.
Sinds wanneer ben jij milieubewust?
Dat boeide je nooit wat.
Er waren veel dingen die me niet boeiden.
Zoals je parfum. Vandaag ben ik er dol op.
Welk hotel heb je geboekt?
-Ik... -Nee.
Zeg het niet. Dan is het een verrassing.
Zie je wel? Je kunt de zee zien vanaf hier.
Precies hier.
Wat is er aan de hand?
Wat?
Ben je niet rijk?
Er zijn drie mogelijke verklaringen.
Of je had nooit geld
en loog om me mee te krijgen.
Ik kwam, ik ben teleurgesteld en ik vertrek,
dus je bent een idioot.
Eerste verklaring.
Of je bent een krent.
Ik ben teleurgesteld, ik ga en je bent een idioot.
Tweede verklaring.
Je loog gisteren niet,
maar je zit weer in de problemen en dat wil ik niet weten.
Ik ben teleurgesteld, zoals altijd,
en jij bent... Je weet wel.
Nou?
Mijn vader heeft mijn geld gestolen.
Wat een verrassing.
Ik had je nog zo gewaarschuwd.
We zijn hier, het is zonnig... Wat wil je doen?
Ga je weg?
Ik kom terug.
Ik heb 'n fijne avond gehad.
Dus het is niet zo erg dat hij je verliet voor je zus.
En jou niet zwanger maakte.
-Nee. -Ik ben te oud voor kinderen.
Verdorie.
Ik heb al een wieg gekocht.
Dit is fijn.
Weet je hoe ze Nice noemen?
-Nee. -Klein Florida.
-Weet je waarom? -Nee.
Omdat oude, rijke mensen hier komen sterven.
Ik moet aan de slag.
Gaspard, wil je 10.000 euro verdienen in 20 minuten?
-Ja, 10.000 euro, goed. -Je boft vandaag.
Niet slecht.
Doe het jasje eens dicht.
Wat kost het?
-Dit is... -Jezus.
Je had een pak moeten meenemen.
Dit moest een vakantie zijn.
-Ik betaal wel. -Perfect.
Je moet wel een klapper maken.
Dat lukt wel.
Dat geeft niet mee. Vijf sloten. U zit goed.
-Heel erg bedankt. -Geen probleem. Dag.
Hou je mond dicht, ook als hij tegen je praat.
-Kom op. Hallo. -Hallo.
Deze kant op.
-Wat als hij me vraagt... -Hou je mond.
Hou je mond.
Mr Bisson?
Ja, wat wilt u?
Hallo, ik ben Benoît Braquis.
Ik werk voor de belastinginspectie.
Mogen we binnenkomen?
Wat als ik nee zeg?
Dat raad ik u niet aan.
Dit is de voicemail van Jacques Bisson.
Spreek een bericht in en ik bel u terug.
Ondertiteld door: Armande
Creatief Supervisor Mijke Smits-de Wit