Saat kaç?
-9.20. -Kahretsin.
Ellerini kaldır lütfen.
-Bana kazık atmayacağın ne malum? -Atmam.
Ayrıca dört aydır kimseyle yatmadım.
Hapisteki birinden farksızım.
Seninle neden konuşayım?
Bilmem.
Beni aradığın için olabilir.
Buraya gelmemi sen istedin.
Ben de sabah sabah kalkıp geldim, ki sabahlardan nefret ederim.
Dışarıdaki bazı şerefsizler paramı çaldı.
-Ne kadar? -Çok.
Konu hoşuma gitti.
-Kim bu adamlar? -Hiçbir fikrim yok, birkaç tuhaf tip.
Neyin peşindeler, bilmiyorum ama acayip şüpheli.
Bana ve büyükanneme kazık atmaya karar vermişler.
Bu hikâyede bir büyükanne mi var? Peki büyük kötü kurt?
Büyükannem öldü.
Üzüldüm.
Umurumda değil, kaltağın tekiydi.
Bu adamlarla ilgili başka ne biliyorsun?
Telefon numarası, adres, fotoğraf? DNA örneği?
Yemin ederim ki çok tuhafsın kardeşim.
Evet, biliyorum.
Tamam.
Çok yazık.
-Bekle. -Öyle mi?
Tamam.
Bildiklerimi anlatacağım, onlardan o parayı alacaksın.
Benim çıkarım ne olacak?
Paranın yüzde onu.
-Yirmi. -On.
-On beş. -On.
Dinliyorum.
Nasılsın?
Haftan iyi geçti mi?
Bir şey demeyecek misin?
Çok iyi.
Sessizlik terapisi.
Hiçbir şey söylemeden de çok şey söyleyebilirsin.
Günaydın.
Burada mı uyudun?
Bilmem, iyi hissediyordum.
Sen uyuyakalmıştın, sana sürpriz yapayım dedim.
Sürpriz mi?
Hoşuma gider mi sandın?
Aklından tam olarak ne geçiyordu?
Yaşlı zengin kadınları düzmek seni karşı konulmaz yapmıyor.
Yatakta çok iyisin ama vibratörüm de öyle.
Tamam.
Açık olamadım. Para ödeyeyim, daha kolay olur.
-Hayır. -Evet!
Para aldığını unutma. Bir hizmet sunuyorsun.
Duş alacağım.
-Merhaba. -Merhaba.
-Yardımcı olabilir miyim? -Evet.
Ne arıyorsun?
Dur, bende vardı, eminim.
O zamanlar eski bir Leica'm vardı.
Herkesin resmini çekerdim.
Eve değil mi o?
Evet. Çok güzeldi.
Hâlâ öyle.
Evet.
Ne yapabilirim ki?
Israrcı olmalısın dostum.
Her şeyi denedim! Kadın deli.
Onu aldattığım kadın
çok aptaldı, inanamazsın.
Hayatımın en kötü gecesi için her şeyi kaybettim.
Nasıl öğrendi?
Ben söyledim.
Yani...
Evet, biliyorum.
İşte buldum! Burada bir yerde olduğunu biliyordum.
Fotoğrafını hiç görmemiş miydin?
O gidince babam her şeyi atmış.
Anladım.
Ben çay koyayım.
Burası harika.
-Otelden çok daha güzel. -Geçici.
Her şey gibi.
Çok güzeldin.
Mutluydum.
Çok üzgünüm, bizde böyle şeyler olmaz.
Söz, bir daha olmayacak.
Teşekkürler.
Konuşabilir miyiz?
Sigara içmişsin.
Sadece iki nefes.
-Ölmek mi istiyorsun? -Hayır, yaşamak.
-Seninle konuşmam gerek. -Şimdi olmaz, önemli bir yemeğim var.
Bugün iki müşteriyi kaçırdın.
-Biliyorum, ben... -Ne için?
Çok kızmışlar. Bana söyleyebilirdin.
Önemli değil.
Tabii, artık senin için hiçbir şey önemli değil, değil mi?
Nasıl yani?
Boş ver.
-Eşyalarımı mı karıştırdın? -Hayır.
Salonumda bıraktığın evrak çantasını açtım.
İçinde 600.000 avro olduğunu bilmiyordum.
Saydın mı?
Ne kadar kazandığını saymak benim işim.
Kimin kıçı sana o kadar kazandırdı, bilmek istiyorum.
Seni ilgilendirmez.
Benimle dalga mı geçiyorsun be?
Paranı evimde saklıyorsun.
Beni şaibeli işlerine karıştırma.
LOL!
-Ne? -Hiç.
Bu para nereden geldi?
Sana diyorum. Söylemezsen...
Pataklar mısın, döver misin?
Harçlığımı mı kesersin?
Nereden aldığını söyle yoksa çöpe atarım.
Komik olan ne?
-Bunu asla yapamazsın. -Nedenmiş o?
Parayı çok seviyorsun.
Hayatta sevdiğin sadece iki şey var, kadınlar ve para.
Bir de oğlum.
O çok daha geride. Hoşça kal.
Parama dokunma.
Sana dolgun bir pay verebilirim.
Pislik.
-Pardon, geç kaldım. -Sebebini bilmek istemiyorum.
-Düşündüğün gibi değil. -İyi.
Görüşmeyeli nasılsın?
İyi.
-Ben... -Hayır, aslında...
Bilmek istediğimden emin değilim.
Tamam. Peki...
İtiraf etmeliyim ki konuşmak zor olacak.
İptal etmek ister misin?
Hayır. Bunu kabul ettim.
Sen buradasın, ben buradayım.
Acıktım, susadım.
Kim o?
Bilmiyorum, bilgim yok.
O zaman sürpriz olacak.
Bazen öyle olabilir çünkü...
Neyse.
Ama gülümsemeliyiz.
-Gülümsemek mi? -Evet.
Rahat, samimi görünmeliyiz.
Âşık.
Kolay gelsin.
Biliyor musun,
son görüşmemizden çok keyif aldım.
Ama aynı zamanda acı vericiydi.
Benim için de aynı.
Ne aynı? Mutluluk mu, acı mı?
Aynı. Yoksa burada olmazdım. Ama sonuna kadar dayanır mıyım, bilmem.
Buna hakkın var.
Sağ ol.
Susuyorum.
-Hanımefendi. -Teşekkürler.
Tamam.
Nasılsın aşkım?
Çok iyiyim hayatım.
Günün iyi geçti mi?
Çok iyiydi.
Neden gülümsüyorsun tatlım? Abartıyor muyum?
Hayır, abartmıyorsun.
-Çocuklar iyi mi? -Evet.
Ama hatırlatayım, bir tane var.
Tabii. Elbette.
Çünkü ilk çocuğumuz öldü.
Yazık, onu çok severdim.
-Diğerinden daha çok. -Hâlâ hayatta olandan mı?
Pek öyle görünmüyor.
Onu doldurmalıydık.
Kedi gibi.
Kedinin adı neydi?
-Léon. -Léon mu?
Dişi kediye erkek adı mı?
-Léontine. -Pardon.
-Bir şey sorabilir miyim? -Lütfen.
Buraya ilk kez geliyorum.
Bir şey önerir misiniz?
Etle balık arasında kaldım.
İkisini de alın!
-Şaka yaptım. -Haklısınız.
Ne kadar güzel, birlikte gülen bir çift.
-Ne kadar zaman oldu? -Çok uzun bir zaman.
Fazla uzun.
Belli olmuyor. Âşık gibi görünüyorsunuz.
Vajinanı yalamak çok hoşuma gidecek.
Şaka yaptım.
Bazen gülmek güzeldir.
Pardon, önce bir Kir alabilir miyim?
Ben de.
-İki. -Pekâlâ.
Şöyle olacak.
Sen aperitiften sonra tuvalette yanıma geleceksin.
Sen de aptal gibi onun dönmesini bekleyeceksin.
On dakika sonra ne olduğuna bakmaya geleceksin.
Tuvalette bacaklarımı ona dolamış olacağım.
Doğaçlama yapabilirsin.
Gözyaşlarına boğul, bana hakaret et, istediğin gibi takıl.
Sonra intikam almaya karar vereceksin.
Bana uyar.
Sana?
Sormamın sakıncası yoksa...
Neden özellikle bu fantezi?
Çünkü...
Başıma geldi.
Ama senin yerindeydim.
Hatta restoran da buna çok benziyordu.
Ama kız bardaydı.
Kocamla her cumartesi akşamı olduğu gibi masada yemek yiyorduk.
Benim işimden, yeni aldığımız evden söz ediyorduk.
Biraz sarhoş olmuştuk ve keyfimiz yerindeydi.
Aperitiften sonra kocam tuvalete gitti.
Kıza baktığını görebiliyordum
ama inanmak istememiştim.
Bilmek istediğimden emin değildim.
Aptal gibi 15 dakika bekledim.
Sonra bakmaya karar verdim.
Yavaşça, sessizce.
Sonra...
Her şeyi duydum.
Boğazıma öyle bir yumru oturmuştu ki
ağlayamadım bile.
Ama tuhaftır ki
o geceden sonra
o kıza kafayı taktım.
Onu buldum ve bir ilişki yaşadık.
Düzenli olarak bir otelde buluşuyorduk.
Kocam sonunda öğrendi.
Başta bundan tahrik oldu.
Sonra çok sinirlendi.
Bana sevişmelerini izletti.
En çok canımı yakan da
o pisliği Vanessa'nın kollarında görmekti.
Ona karşı artık hiçbir duygum kalmamıştı.
Çocuklarım uğruna ayrılmadım.
Ama Vanessa,
birkaç hafta sonra başka bir adamla tanışıp
ortadan kayboldu.
Pierre ve ben eş değiştirenler kulüplerine,
seks partilerine falan
gittik ama...
Ama hiçbir zaman aynı heyecan olmadı.
Bu gece ben o kadın...
...olmak istiyorum.
Peki kocan...
İntihar etti.
İki ay önce.
Şaka yaptım.
Bardaki şişman, kıvırcık saçlı adam.
Merak etme, bir şey yapmaz.
Kıskançlıktan çatladığını söyle.
Kıskançlıktan çatlıyorum.
Bana ne kadar zevk verdiği gözlerimden belli mi?
-Evet. -Öp beni.
Teşekkürler. Mükemmelsiniz. Gerçek bir çift gibi.
Yakında görüşürüz umarım.
Hadi dede, yatalım.
-Teşekkürler. -Ne demek.
-Merhaba. -Merhaba.
-Her şey yolunda mı? -Evet, sende?
Evet, neden?
Evinden çığlık sesleri geliyor gibi geldi.
Sandım ki...
-Çığlık mı? -Evet.
Laura?
"Yaşlı kadınlar" derken
neyi kastediyorsun?
Yetmişlik, seksenlik.
-Seksen yaşında mı? -Evet.
Peki bu adam için kaç kişi çalışıyorsunuz?
Ben daha bir şey yapmadım.
-Adam geri aramadı. -Tamam.
Bence işin içinde çok adam var.
-Parası iyi. -Tahmin edebiliyorum.
Patron tuhaf.
Sapığa benziyor.
Tekerlekli sandalyede. Çok yaşlı.
O kadınlardan bahsederken âdeta ateş çakıyor gözlerinde.
Atışma şiiri mi bu?
-Ne? -Boş ver.
Önemli değil. Tamam, gerekenleri öğrendim.
Al, senin.
Lütfen herkes buraya bakabilir mi?
Anne, bir şey söylemek ister misin?
Geldiğiniz için hepinize teşekkür etmek istedim.
Her ne kadar bazılarınız
oğlumuzun vaftiz edilmesine karşı olsa da.
Bugün geldiğine çok sevindiğim
Martha teyzem gibi.
Sana ulaşmak için 17 sekreterle görüştüm.
Ama önemli olan burada, ailenle olman.
Fazla konuşmayacağım yoksa ağlamaya başlarım.
Tekrar teşekkürler. Kadehimi Antonin'e kaldırıyorum.
Bir şey mi arıyorsun?
Evet.
Alkollü bir şey. Sert.
İçkiyi bıraktım.
Kardeşin artık almıyor.
-İçki sorunu mu? -Doktoruma göre öyleymiş.
Peki karına göre?
Ona göre de.
Pek değişmemişsin.
"Pek" demenden nezaketsiz olduğun belli.
Mutlu musun?
Hayır.
Ama seni yaşlı ve kel görmek beni keyiflendirdi.
Hiç değişmemişsin.
-İşte geldi. -Kim o?
Hayatımın aşkı.
Bilmiyordum...
Ben de.
Fark etmem uzun yıllar aldı.
Senin adına sevindim.
Çok yazık.
Güzel.
Deneyebilir miyim?
Tabii, buyur.
Teşekkürler.
Nasıldı?
-Büyükannem öğretmişti. -İyisin.
Eski hâlimden eser yok. Durum umutsuz.
Ben öyle düşünmüyorum.
-Göster. -Şaka yapıyorsun.
-Hadi, tekrar çal. -Hayır.
-Benden daha iyisin. -Hayır.
Bu işe başladığından beri
kaç kişiyle yattın?
On mu?
Yirmi mi?
Otuz mu?
Otuzdan fazla mı?
Nasıl yapıyorsun?
Benden hoşlanıyorlar.
Benimle
zevk alıyorlar.
O zevki hissedebiliyorum.
Gözlerinde görebiliyorum.
Bana bakışlarında.
Sana nasıl bakıyorlar?
-Gel buraya. -Ne?
Gidelim çocuklar!
-Defol git! -Ne oluyor?
Yürü!
-Yarın parayı getir yoksa canına okurum. -Ne yapıyorsun?
-Kapa çeneni! -Sakin.
-Kapa çeneni!
-Anladın mı? -Ne yapıyorsun?
Çekil!
İyi misin?
Nasıl bölüşeceğiz, yarı yarıya mı?
Hayır, hepsini al.
Neden? İşin yarısını sen yaptın.
İlk işindi, ikramiyen olsun.
Bende yeterince var, elime büyük bir para geçti.
-Gerçekten mi? -Evet.
Ne kadar?
Çok.
İşe biraz ara vermeye yetecek kadar mı?
Evet, hatta güzel bir tatile.
Ne kadar utanmazsın.
Ne yaptım?
17 yıl boyunca beş parasızdın, bir ayrılınca zengin oldun.
Fena kazık yedim.
Şans işte. Haklısın, şanssızdın.
Venedik'e gidecektik.
Kyoto'yu, Çin Seddi'ni görecektim
ama ancak annemin Royan'daki evine gidebildik.
O kadar kötü değil. Annen olmasa Hawaii gibi yer.
-Arabanla mı geldin? -Hayır.
Seni bırakayım mı?
-Araba mı aldın? -Hayır.
Babamın.
Fransız Rivierası da olurdu.
Nice'e gittin mi?
Hayır ama isterim.
-Tarihî şehir güzelmiş. -Öyle duydum.
Neden sordun?
Bil diye.
Neyi?
Gitmek istediğimi.
İyi günler.
Sana da.
Margot?
Benimle geziye gelir misin?
Bilmiyorum. Teklif et.
Benimle birkaç günlüğüne sahile gelir misin?
Bilmiyorum. Israr et.
Israr ediyorum.
Peki.
-Konuşabilir miyiz? -Hayır.
-Zamansız mı geldim? -Evet.
Sadece on dakika istiyorum.
Beş dakikan var.
-Alo? -Maldivler'de ortam nasıl?
Ne?
İyi bir haberim var.
Kimsin sen be?
Wilfried. Hani kıvırcık saçlı, yakışıklı adam.
-Evet? -Büyük bir fuhuş şebekesini araştırıyorum.
-Nasıl yani? -Yani paranı alan adamlar
para karşılığı yaşlı kadınlarla yatıyor.
Büyükannen de bu işe böyle bulaşmış.
-Ne? -Aynen öyle dostum.
Herkesin tercihi kendine.
Bekle, yani evindeki adam benim büyükanneme...
Fazla detay bilmiyorum. Az önce kebap yedim.
İlgilendiğim adam
o değil, onun üstündeki adam.
Tamam.
Aşama kaydediyorum.
Yüzde ondan fazla istediğimi söylemek için aradım.
-Ne? -Bu adamlar çok tehlikeli.
Elime dolgun para geçmeyecekse mafyanın peşine düşmem.
Dikkat et, senin aptal yüzünü bilirim.
Bir kola daha alayım.
Ne kadar istiyorsun?
Yüzde 20 yoksa bırakırım.
Düşün.
Evet!
Casino'daki Joe Pesci gibi hissediyorum.
-Kim? -Joe Pesci.
Casino filmindeki.
-Tanımıyor musun? -Hayır.
Joe Pesci. Kalemli adam.
-Öğretmen. -Sıkı Dostlar.
Fotoğraflarımızı indirdin mi?
-Beş yıl önce gittin. -Sen beni kovdun.
Sen o fahişeyi altına alınca.
Her gün o hatanın pişmanlığını yaşıyorum.
Aynısı benim için de geçerli.
Ömrümüzün sonuna kadar pişmanlıkla yaşayamayız.
-Başka türlü olmaz. -Olur.
Nasıl?
Fotoğraflarımızı tekrar as, hayatımıza yeniden başlayalım.
-Mutsuz muyduk? -Ben mutluydum.
-Yani? -Yanisi sen komşuyla düzüştün.
Bir kere! Sadece bir kereydi yahu!
Berbattı!
Beş yıl önce! Yüzünü bile hatırlamıyorum.
Yaşlıyız. Senin kimsen yok, benim kimsem yok.
Ölmüş gibi geçmişte yaşıyoruz ama hâlâ hayattayız biz.
Belki çok vaktimiz kalmamıştır.
Neyse, gidip bavulumu alayım.
Döndüğümde kapı hâlâ açık olur.
Ceketimi çıkarıp
bu duvardaki düğün resmimize bakarım!
Gidip kanepemize oturur,
televizyonumuzu açar,
dizimizin başlamasını beklerim.
Sen çay demlersin.
Mutfağımızda akşam yemeği yeriz.
Sonra yatağımıza yatarız,
ben karımı öperim.
-Merhaba. -Merhaba.
-Her şey yolunda mı? -Yarın anlatırım.
-Nasıl gidiyor? -İyi, senin?
İyi.
Yeni para teslimatı mı?
Hayır, tatile çıkıyorum.
Şimdi mi?
Yarın sabah.
Ne kadar süreliğine?
Birkaç gün, belki daha fazla.
Tamam.
Kadınlara ne diyeceğim? Telefon bütün gün susmuyor.
Doğruyu söyle, tatile gittiğimi.
Ya da bıraktığını.
Çünkü gerçek bu, değil mi?
Paran var.
-Bej gömleğimi gördün mü? -Cevap ver.
Bilmiyorum.
Şunu bilmeni isterim ki mesele sadece para değil.
Kulağa aptalca gelebilir ama bana göre bu sadece bir iş değildi.
Yalnızlıkla, acı çekmekle,
merhametle alakalıydı.
O kadınları önemsiyorum.
Neden işe dönmüyorsun? Artık ayaklandın.
Ne?
Kalkmıyor mu?
Hayır, kalkıyor.
O zaman durma.
Beni istemiyorlar.
Yani artık.
Denedim, hüsrana uğradılar.
Mutlu musun?
Seni göndererek kendi ayağıma sıktım.
-Üzgünüm. -Üzülme.
Böyle olacağı belliydi.
Artık Don Juan değilim. Bu kadar sürmesi bile mucize.
Şimdi ne yapacağım?
Alphonse'un bir haftalığına seyahate çıktığını söyle
ve döndüğünde bütün bölgeyi elden geçireceğine söz ver.
Tamam mı?
Söz mü?
Evet baba.
Yine de sorabilirim. Hiç izin kullanmadım.
Hayır, değmez.
Koli taşımamı izlemek için izin alman...
-Neden olmasın? -Kadın çok huysuz.
Sabahları sarhoş oluyor ve şarap kokuyor.
Neden yardım ediyorsun peki?
O benim teyzem.
Kocasını yeni kaybetti, ona acıyorum.
-Çok iyisin. -Evet.
Fazla iyiyim.
Güzel mayoymuş.
Seni içinde görmek isterdim.
Yakında görürsün.
Hem de senin karşında çıkarırım.
Öp beni.
Seni özleyeceğim.
İyi.
Al canım.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Leziz olmuş.
Hep bu sesi çıkarıyor muydun?
-Hangi sesi? -Çiğnerken çıkardığın.
Bilmiyorum. Affedersin.
Önemli değil.
-Al. Bu senin. -Sağ ol.
Gül bakayım.
-Sana dişçiden bir randevu alayım. -Neden?
Daha beyaz dişlerin olsun istemez misin?
Haklısın. Sararmışlar.
Çok.
Ne yapayım? Yaşlandım.
Yaşlanmışsın.
Şimdi ne yapayım?
Hiçbir şey. Bir süre burada dur.
Canım, biraz karıştırır mısın? Al.
Teşekkürler.
Merhaba bebeğim.
Sakin ol tatlım.
Sakin ol. Sakin kal.
Bu saçmalık ne?
-Burada mı saklanıyordun? -Saklanmıyorum, evim burası.
Merhaba!
Vakit kaybetmemişsin.
Ona dokunma Enzo!
Merak etme, piçlere dokunmam.
Odana git tatlım!
Annen sadece konuşuyor.
Tatlı çocuk. Çok yazık.
Ne istiyorsun Enzo?
Yaptığın şeyi yapmamalıydın.
Bize zarar verdin, söz vermiştin.
Burada bir ailem var.
Sen o ailenin parçası değilsin.
Kocam birazdan eve gelir.
Kendi iyiliği için geç kalsa iyi eder.
O sana hiçbir şey yapmadı.
Karımı aldı.
Karını kimse almadı, ben artık senin karın değildim.
Bana göre hâlâ benim karımsın.
Tabii onların ölmesini istemiyorsan.
Ne diyorsun sen?
Beni sevdiğini söyle.
Laura.
Beni hâlâ seviyorsun. Bir zamanlar beni sevmiştin, değil mi?
Beni hâlâ sevdiğini söyle!
Şöyle olacak.
O şerefsize
bir mektup yazıp
onu artık sevmediğini ve terk ettiğini söyleyeceksin.
Bu hayatın sana göre olmadığını
ve bir başkasıyla gittiğini.
Üç yıl önce benim neler hissettiğimi anlayacak.
Yaz şu mektubu, hemen!
Hemen!
Asla yazmam.
Yazmazsan
senin şerefsiz
kafasına kurşunu yer.
Oğlun da öyle.
Sen benim karımsın Laura.
Seni insanlarla tanıştırdım.
Ailem, işim hakkında fazla şey biliyorsun.
Benimle evlendin.
Bu kutsal bir birlik.
Bu ne demek, biliyor musun?
Mektubu yaz.
Hadi.
Al. Yaz.
Al.
Bunu unutmuşsun.
Bu sana Tanrı huzurunda verdiğin sözü hatırlatır.
İmzala.
Harika. Gidelim.
Oğlumla vedalaşabilir miyim?
Kısa sürsün.
Toni, şu pisliği temizle.
Canım, baban birazdan eve gelir.
Bana bak. Seni seviyorum.
Anladın mı?
Seni seviyorum.
Seni seviyorum tatlım.
Gidebilirsin.
Paran senin olsun.
Sen beni ne sanıyorsun?
Sadaka vereceğin bir çocuk mu?
Yarın sabah gidiyorum, seni uyandırmak istemedim.
-Sevinirsin sandım. -Senin kıçını temizledim küçük pislik.
Sana yürümeyi, bisikleti, tenisi öğrettim.
Verdiğin küçük harçlığa mı sevinecektim?
Nereden buldun?
-Nereden? -Adèle.
Adèle mi?
Bana bıraktı.
Bunca parayı sana mı bıraktı?
Al.
Siktir.
İnanamıyorum.
On yıldan uzun süre o cadalozu sevdim,
kalkmış parayı sana vermiş.
-Ne diyebilirim? Eğleniyorduk. -Ya ben?
Yedi şairle uğraşıp durdum. Rimbaud, Verlaine, Mallarmé, Valéry...
Paul Valéry! Eserlerini okudun mu?
-Hayır. -Şanslısın.
Çok sıkıcı. Hele Proust dönemi...
Cabourg'daki Grand Hôtel.
Plajda saatlerce yürüyüp 42 sayfada bir oral yaptım be.
Ama bütün malı sen götürüyorsun!
Benim suçum değil, üzgünüm.
Kafayı yedi. İki yıldır kafayı yiyordu.
Hayır, çok aklı başındaydı.
Hadi oradan!
Kafayı üşütmüştü. Sürekli eşyalarını, çantasını, anahtarlarını kaybediyordu.
O kadar ilerlemişti ki muhtemelen seni ben sanmıştır.
-Ciddi misin? -Çok ciddiyim.
Altı yüz bin avro. Hayatımın 30 yılı.
Ne diyebilirim ki? Bana verdi.
Ama bunu bana borçlu.
Merak etme oğlum. Sana dolgun bir pay veririm.
-Hemen bırak onu. -Siktir oradan.
Geri ver.
-Asla. -Kes şunu, bu saçmalık.
Dur! Ver şunu bana!
-Hemen! -Dur!
Seni yere serebilirim.
Öz babana vurur musun?
Hepsi seninkini küçük buluyorsa benim elimden bir şey gelmez.
Ver şunu.
Vazgeç, git yat.
Tam bir başağrısısın.
İşte.
-Ne oldu? -İşte.
Ne? Ne oluyor? Neyin var?
Otur. Tamam, nefes al.
-Sakin ol. Ne oldu? -İlacımı ver.
Nerede? Yatak odanda mı?
Kırmızı beyaz şişe mi?
Komodinde!
Burada hiçbir şey yok!
Banyoda!
Buldum.
Dayan.
Al...
Şerefsiz!
Baba!
Dur!
Merhaba.
Burada ne işin var?
Pardon, rahatsız ettim. Babam burada mı?
-Baban mı? -Evet.
O senin baban mı?
-Bilmiyor muydun? -Hayır.
Burada değil.
Tamam. Kusura bakma.
Claude.
Geçen hafta doğurdum.
-Ne? -Oğlumuzu.
Güzel gözlerini senden almış.
Onu görmek ister misin?
Yapamam, üç saat sonra uçuşum var.
Bir dahaki sefere.
Benim için onu öp.
Demek oğlun.
Tanrım.
Beni oğlunla mı düzüştürdün?
Ben sana hiçbir şey yaptırmadım.
-Sapıksın sen. -Sen değil misin?
Onunla ilgisi yok.
Var. O zamanlar ilişkimiz aynı değildi.
Neden?
Bugün nesi farklı?
Farklı işte.
Beni sahiden seviyor musun?
Bizim yaşımızda
bu duygu biraz daha karmaşık.
Yaşla ilgisi yok. Beni sevdiğini söyle.
Lütfen, bu gece olmaz. Geç oldu.
Söyle yoksa atlarım.
Yemin ederim ki atlarım.
İyi geceler aşkım.
Atlayacağım.
Tatlı rüyalar.
Atlıyorum!
Yarın görüşürüz.
Dur!
Pardon, istemeden oldu.
Psikopatsın sen.
Özür diledim.
Canını yaktım mı?
Sence?
Sana yakışmış.
-Beş saat mi demiştin, altı saat mi? -Altı saat.
Altı saat! Oha. Çok uzunmuş.
-Uçakla bir saat. -Atmosfere 80 kilo karbondioksit yükler.
Ne zaman çevreci oldun?
Hiç takmazdın.
Takmadığım çok şey vardı.
Mesela parfümün. Bugünse beni deli ediyor.
Hangi otelde yer ayırttın?
-Ben... -Hayır!
Söyleme, sürpriz olsun.
Gördün mü? Buradan denizi görebiliyorsun.
Hemen aşağıda.
Ne oluyor?
Ne?
Sen zengin değil misin?
Üç ihtimal var.
Ya hiç paran yoktu
ama geleyim diye bana yalan söyledin.
Geldim, hüsrana uğradım, gideceğim,
yani aptalın tekisin.
Bu birinci ihtimal.
Ya da pintisin.
Hüsrana uğradım, gideceğim, aptalın tekisin.
İkinci ihtimal.
Ya da dün yalan söylemedin
ama yine başın derde girdi ve bilmek istemiyorum.
Her zamanki gibi hüsrana uğradım
ve sen... Biliyorsun.
Hangisi?
Babam paramı çaldı.
Bak sen. Çok şaşırdım.
Seni uyarmadım sanki.
Bak, buradayız, hava günlük güneşlik. Ne yapmak istersin?
Gidiyor musun?
Dönerim.
Güzel bir geceydi.
Seni kardeşin için terk etmesi o kadar kötü değil.
Karnını doldurmamış olması.
-Değil. -Dinle, ben çocuk için fazla yaşlıyım.
Kahretsin!
Beşik aldım bile.
Güzelmiş.
Nice'e ne diyorlar, biliyor musun?
-Hayır. -Küçük Florida.
-Nedenini biliyor musun? -Hayır.
Çünkü yaşlı zenginler buraya ölmeye geliyormuş.
Gitmem gerek, işlerim var.
Hey, Gaspard? 20 dakikada 10 bin avro kazanmaya ne dersin?
-Olur. 10 bin... İyi. -Şanslı günündesin.
Fena değil.
Düğmelerini ilikle, bakayım.
Ne kadar?
-Bu... -Siktir.
Keşke yanında takım elbise getirseydin.
Tatile çıkıyorduk.
-Ben ödeyeyim. -Mükemmel.
Voliyi vursan iyi olur.
Tamamdır.
Yerinden bile oynamaz, beş sürgülü. Rahat olun.
-Çok teşekkürler. -Rica ederim. Hoşça kalın.
O seninle konuşsa bile sen çeneni kapalı tut.
-İyi günler. -İyi günler.
Bu taraftan.
-Ya şeyi sorarsa... -Çeneni kapalı tut.
Çeneni kapalı tut.
Bay Bisson?
Evet? Ne istiyorsunuz?
Merhaba, ben Benoît Braquis,
Kamu Maliyesi Denetim Kurulu'nda çalışıyorum.
Girebilir miyiz?
Kabul etmezsem?
Bunu tavsiye etmem.
Jacques Bisson'un sesli mesaj kutusuna ulaştınız.
Lütfen mesaj bırakın, ben sizi ararım.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Oktar Bumin Aykutlu