Het water schijnt er te koken. -Duivelse landen.
Op een geslaagde reis.
Niet doen. -Je loopt over van wijsheid, maestro.
Commandant. -Doof het vuur.
Heer, ik ken deze wateren goed, we moeten echt…
Ben je doof? Zuidwaarts, zei ik.
Wij dienen God en Spanje. -Moeten we Magellaan wantrouwen?
M'n landgenoten komen me doden.
Vuur. -Pak aan, klootzakken.
De hele vloot is in gevaar door jou. -Ik ben je commandant.
De kapiteins wantrouwen je.
We zitten in hetzelfde schuitje. -Dank je.
Iemand moet iets gezien hebben.
Laat hem gaan.
BOUNDLESS
Rustig, mannen.
Stilte.
Commandant?
Kapiteins?
Bind hem vast aan de lenspomp. In de stank en met honger.
Hij heeft sodomie gepleegd. -Het was verkrachting.
Daar staat de doodstraf op. Dat weet je, commandant.
Wie een jongen mishandelt of probeert te verkrachten…
verdient 't niet om bij ons te blijven.
Hang hem op aan de grote mast.
Laat hem een voorbeeld zijn.
Nee, m'n commandant, alsjeblieft. Vergeef me.
Nee, doe het niet.
Nee, niet doen. Laat me gaan, alsjeblieft.
Land, er is land in zicht.
Land in zicht.
Daar, kijk. -Land.
Ze heten ons welkom.
Commandant, ze komen in vrede.
Ze bedanken ons. Ze denken dat wij de regen hebben gebracht.
Er is genoeg voor iedereen.
Kijk, dit is voor jou.
Het is een geschenk.
Het had maanden niet geregend en nu zijn hun gebeden verhoord.
We lijken niet op de andere blanke mannen van de dageraad, zegt hij.
En hij wil dat wij…
Ze geven ons de kans om te jagen en vissen op hun land.
En om handel te drijven. -Dank u wel.
Dat betekent slechte of verdorven man.
De Portugezen zijn hier een aantal manen geleden geweest.
Ze hebben wat van hun jonge mannen als slaven meegenomen.
Ja, drink maar.
Ho eens even, zij is van mij. Ik noem haar Juanita.
Waar ga je heen, man?
Geef hier.
Ja, dat ga je fijn vinden.
Kom, geef me een kusje.
Ze gedragen zich als beesten.
Niet zo schuw, vrouwtje.
Ze zijn opgetogen, commandant.
Ze kunnen morgen aan dysenterie sterven of omkomen in een storm.
Ken je ze allemaal goed? -Ja.
Behalve jou.
Heb je een gezin? -Ik hou van je, meid.
Ja.
Ik heb twee maanden geleden een kind gekregen, geloof ik.
En jij?
Of ik een gezin heb? -Ja.
Ja, zij zijn m'n familie.
Ik bedoelde kinderen.
Nou, ik hoop van niet.
Maar je weet maar nooit.
Je zult ze weerzien, commandant, wees gerust.
Je bent de koppigste kerel die ik ooit heb gekend…
en ook nog eens vreselijk saai.
Jouw soort mensen slaagt altijd in het leven.
Kom, met Gods hulp zijn we snel en met volle zakken van dit schip af.
Ik hoop het, broer.
Pachito?
Elcano, maak je mannen wakker. Kom naar het strand.
Opstaan, schiet op. -Allemaal die hut uit.
Wakker worden.
Ga daarheen.
Wat is er? -Kom naar het strand, kapitein.
Iedereen naar het strand. -De kapitein wacht op het strand.
Opschieten.
Arturo Ocaña en Agustín Ocaña.
Heden, 21 december A.D. 1519…
worden jullie ter dood veroordeeld wegens verraad aan de Spaanse kroon.
Wat gebeurt hier?
Commandant, ik eis een verklaring.
Deze twee hebben bekend te zijn aangesteld door Portugal…
om de expeditie te saboteren.
Ze zijn betrapt toen ze de vaten met water wilden vergiftigen.
Breng ze hier.
Dit had je eerst met mij moeten overleggen, Magellaan.
Je had 't druk met andere zaken.
Deze mannen zijn onderdanen van de Spaanse kroon.
Je mag ze niet terechtstellen zonder mijn toestemming.
Hier, geef je toestemming maar.
Eerwaarde.
Heer? We smeken u om genade, heer.
Nee, nee, nee.
We smeken u om vergiffenis. Schenk ons genade.
De ruimen zijn gevuld en de schepen zijn gerepareerd.
We varen uit als de vloed opkomt.
Kom op.
Kom op, allemaal. Jij ook, Elcano, kom mee.
De Kaap van Santa Maria.
We hebben het einde van de wereld bereikt.
De kaart houdt hier op…
maar de wereld niet.
Niemand is ooit verder gevaren.
De straat moet hier ergens zijn.
Wij zijn de eersten die zien wat daarginds is, Omar.
Vaar verder, om de kaap heen. -Verder.
We ronden de kaap. -We veranderen van koers.
Zoet water. Het is een rivier.
Het is een rivier.
We keren om.
We vinden 'm wel, heer.
Dat zijn geen vogels.
We worden aangevallen. -Zoek dekking.
Iedereen op z'n post.
Elcano? -Kom, Juan, hou de helmstok vast.
Blijf laag, wat er ook gebeurt. -Goed.
Snel, laad de musketten.
Ga in de tegenaanval. -Ze klimmen omhoog aan stuurboord.
Verdedig het schip. Laden.
Vuur. Blijf schieten. -Pas op.
Richten. Schiet op de bomen.
Zoek dekking. -Laad de musketten.
Herladen. -Aan stuurboord.
Vuur. Niet ophouden.
Ze komen aan boord.
Martino.
Man overboord. -Martino?
Kom op.
Martino?
Elcano… -Wat is er, Juan?
Wat gebeurt er? Waarom kijkt hij naar de schepen?
Hij kijkt niet naar de schepen, maar naar de kapiteins.
Waarom? -Ze gaan muiten.
Juan, ga even naar het ruim om op te warmen.
Toe maar.
Hij is geen kind meer.
Als het zover komt, Sebastián…
wiens kant kiezen we dan?
En?
Blijven we rondzwerven, op drift, in dit niemandsland?
Twijfel jij ook al aan me, Duarte? -Nee, nooit.
Maar je berekeningen klopten niet.
Zodra het weer het toelaat, vinden we die verdomde zeestraat.
Dat kan te laat zijn, Ferdinand.
Ze zullen ons aanvallen zodra ze de kans krijgen.
Dat besef je best.
Magellaan nodigt ons uit voor een Paasmis aan wal.
Het is een valstrik.
Als hij ons wilde opsluiten, had hij z'n mannen al gestuurd.
Op de San Antonio?
Die fout zou Magellaan nooit maken.
Ons opsluiten is zinloos. Dat is het einde van de expeditie.
Snappen jullie het niet? Het is zijn leven of het onze.
Kapiteins, jullie hebben me beloofd geen geweld te gebruiken.
Ik zal met hem gaan praten. Ik zal hem om uitleg vragen.
Nee, we kunnen niet riskeren dat je overloopt, Serrano.
Ik herinner je eraan, kapitein, dat op muiterij de doodstraf staat.
Neem hem gevangen.
Kapitein…
Wat doen jullie?
We slijpen onze zwaarden.
Hier. Slijp dit mes maar om te oefenen.
Hou het blad altijd van je af en een beetje omhoog gericht.
Pak de wetsteen. Strijk van het gevest naar de punt.
Goed zo. Hou je pols stijf.
En dan van de punt naar het gevest.
Zorg dat je zwaard altijd geslepen is.
Je weet nooit wat er kan gebeuren.
Wat een armetierige porties. -Er is niet meer.
We zijn net een stel honden.
Ze laten ons verhongeren.
Als we niet sterven van de kou. -Hier, Juan.
En jij dan? -Ik heb geen trek. Neem maar.
Geen antwoord.
Misschien denken ze dat het een valstrik is.
Ferdinand, als je een plan hebt, moeten we dat weten.
Ik wil even met jullie praten.
Ga je gang.
Veel van de mannen betwijfelen of die zeestraat bestaat…
of dat je zelfs maar weet waar we heen gaan.
De meesten willen terugkeren.
En jij? Aan wiens kant sta jij?
Geef antwoord.
Ik sta aan de kant van m'n mannen, zoals altijd.
Als Vespucci of Columbus naar hun bemanning hadden geluisterd…
zou de wereld nog altijd eindigen aan de kust van Spanje en Portugal.
We moeten tegenslagen samen het hoofd bieden.
Zeg dat tegen je mannen.
We zijn klaar, commandant.
Alles is gereed, commandant.
Trouwe zeemannen uit Spanje.
Het is tijd om deze waanzin te beëindigen en naar huis te gaan.
Ja.
Wat gebeurt er?
Het is begonnen.
Wij nemen de leiding over de expeditie in naam van God…
en in naam van koning Carlos.
Doen we mee, kapitein? Laten we terug naar Sevilla gaan.
We gaan naar binnen, Juan.
Ik ga Magellaan halen.
Neem jij de Trinidad over.
Kom mee.
Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa.
Officieren en bemanningsleden van de Trinidad…
commandant Magellaan wordt opgepakt wegens hoogverraad.
In naam van koning Carlos staan dit schip en deze vloot vanaf nu…
onder bevel van de koninklijk controleur Juan de Cartagena.
Wie staat er aan onze kant?
Je staat onder arrest, Magellaan.
Verrekte lafaard.
Ferdinand Magellaan…
we hebben de Trinidad ingenomen. Je voert het bevel niet meer.
Geef je over als je niet wilt sterven.
Verraders. -Vuur.
Zochten jullie mij?
Grijp hem.
Omar.
Commandant.