W poprzednich odcinkach...
Masz jedną świetną piosenkę.
Potrzebujemy jeszcze dziesięciu.
Czy to słynna gwiazda rocka Billy Dunne?
Myślałem, że po prostu przestanie. I wszystko wróci do normy.
-To klub, w którym pracuję. -To adres w Nowym Jorku.
Widzieliśmy chyba każdego wokalistę w całej pieprzonej Kalifornii.
Nie każdego.
Nie możesz wrócić, jakby nigdy nic.
Jak odwołałeś tę trasę, spaliłeś wiele mostów.
Nic z tego nie będzie, Teddy. Przykro mi.
Co to za piosenka?
Myślałem, że coś z tego będzie, ale... Co ty byś z tym zrobiła?
Daisy Jones. Billy Dunne.
Fajna piosenka.
Niszczy moją świetną piosenkę.
Jest najwyżej dobra.
Wypróbujemy twoją wersję, a potem oryginał.
Nie musimy się kłócić.
Możemy zepsuć to, co dobre
-Jak było? -Koszmar.
To chyba najlepszy dzień w moim życiu.
-W porządku. -O Boże.
Czy to od nas nie zależy?
Czekaj. Czy to...
-Chłopaki. -O cholera.
Które to radio?
-Co? -Które to radio?
Co?
-Co to za radio? -KHJ.
Dziękuję.
To nas słuchacie. Zróbcie głośniej. Teraz będzie najlepsze.
Gdyby tylko to było proste, ale nie jest
-Czy to ta płyta z Look at Us Now? -Tak.
Kurde, chyba mi nie wystarczy.
Cholera.
-Dzięki. -Nie ma sprawy.
Na czym stoimy?
Kochanie
Nikt nie wie, kim jesteś
Jeśli to był twój plan
Powiedz mi, dlaczego
Płakałeś w ciemności
O mój Boże!
O Boże.
„LOOK AT US NOW (HONEYCOMB)” THE SIX (Z DAISY JONES)
Gdyby tylko było łatwo, ale nie jest
ODCINEK 4: UJRZAŁEM ŚWIATŁO
Kochanie
Hej, mała.
O Boże.
Słuchałyśmy tego.
Napisałem piosenkę o nadziei, o przetrwaniu.
BILLY DUNNE - WOKALISTA/KOMPOZYTOR
O wytrwałości miłości.
Ona zamieniła ją w celebrację wątpliwości, niepewności.
Kurwa, nienawidziłem tej piosenki.
Ale widocznie tylko ja tak czułem.
Biedaczek z singlem na szczycie listy.
Musi ci być tak ciężko.
To frustrujące, prawda, Jules? Jules się ze mną zgadza.
Coś tu ładnie pachnie.
Możesz poczekać.
Zostaw trochę dla reszty!
Mieszkamy w domku dla gości, żeby Camila nie musiała was karmić, sępy.
Kiedy ostatni raz ktoś sprawdzał pocztę?
-Myślałem, że to twoje zadanie. -Moje?
Ta góra garów w zlewie też robi się coraz większa.
-Słuchajcie. -Co?
Czy ktoś wie, co to jest?
Co?
To moje?
-Kurde! -Otwórz.
Co?
Jestem bogaty!
WARREN ROJAS - PERKUSJA
Wtedy 600 dolców to było coś.
O mój Boże.
Napisałem większość piosenek, ale podzieliliśmy się po równo.
Pomyślałem: „Dlaczego nie?”. W końcu byliśmy rodziną.
GRAHAM DUNNE - GITARA PROWADZĄCA
Co kupiłem? Deskę surfingową.
Kilka wzmacniaczy, pedał fuzz.
KAREN SIRKO - KLAWISZE
Akcje, to oczywiste.
W jednym sklepie w Venice była piękna futrzana kamizelka.
-Czekaj. -Tak.
Billy, czekaj. Kupiłeś nam dom?
-Poczekaj. -No nie, wynająłem.
Billy.
Mało brakowało, a wybrałbym coś większego,
-ale nie chciałem... -Jest idealny.
Tak?
Co jest w nim idealnego?
To, że jest nasz.
Jak szybko zaczyna działać?
To zależy od człowieka.
Daj spokój.
Czuję, że na poziomie molekularnym ja i kanion jesteśmy...
Jesteśmy tym samym.
Warren to czuje.
Nic nie czuję. To znaczy...
Jakby to ująć?
Po wyprowadzce Billy'ego i Camili
wszyscy poczuliśmy się trochę bardziej wolni.
O kurde.
Nie czuję serca.
Bije.
Jesteś pewna?
Tak.
Jestem pewna.
Nie zabieraj ręki.
Dobrze, nie zabiorę.
Naprawdę tęsknię za narkotykami.
Chciałem wrócić do studia.
Stworzyć nowy album, zrobić coś nowego.
Ale ta piosenka się nie kończyła.
Poproszono nas o udział w festiwalu Diamond Head na Hawajach.
To był nasz pierwszy występ od...
Cóż...
Hej, Steve Miller Band?
-The Dead? Kurde, oni wszyscy tu są? -A my gdzie?
Tutaj, stary.
Patrz na to.
Spójrzcie.
Obczaj to, stary.
Mieliśmy wystąpić o 13.
Ale przynajmniej zostaliśmy zaproszeni.
-W porządku? -Tak, w porządku.
Dawno tego nie robiłem, co nie?
Nie było próby dźwięku. Gdybyśmy dali nam więcej czasu...
Hej, dasz radę.
Zbierzcie się wszyscy.
-Poparzyłem się. -Gotowi?
-Dla kogo gramy? -Roberto Clemente.
-Dla mamy. -Dla darmowego piwa.
Oczywiście, że nie tylko nas zaprosili.
„Pittsburgh” na trzy. Gotowi?
-Raz, dwa, trzy... -Pittsburgh!
Brawa dla Josepha Stevensona!
-Jak się czujesz? Denerwujesz się? -Nie.
-Grałaś wcześniej dla takiego tłumu? -Nie.
No dobrze, to duża energia.
Tylko się tym nie martw. Musisz po prostu wyjść, zaśpiewać...
Dodajesz otuchy mnie czy sobie? Bo ja dam sobie radę.
Ta piosenka jest czwarta. Przedstawię cię, jak wyjdziesz.
-Spoko. -No dobra!
Wszyscy znamy i kochamy ten zespół i ich przebój Look at Us Now.
Wielkie brawa dla The Six.
Cześć, Daisy.
Nie możesz mówić poważnie
Nie znasz się na żartach
Możesz obiecać, że ta łódź nie utonie
Ale czy dasz jej popłynąć?
Słońce cię ogrzewa
A księżyc wciąż rośnie
No dalej, wciśnij przycisk, skarbie
Pociągnij za spust
Już za późno, bo to zacząć
Za późno, by pociągnąć za spust
Daisy, miała być czwarta piosenka.
Zrobiła to celowo.
Nie jestem zbyt cierpliwa.
Nie wiem, kim jestem
Kochanie
Czy ty wiesz, kim jesteś?
Czy to od nas nie zależy?
Powiedz mi, powiedz
Jak zaszliśmy aż tutaj?
Czy rozpadliśmy się już dawno?
Czy zbyt wiele mamy tajemnic?
Gdyby tylko było łatwo, ale nie jest
Możemy zepsuć to, co dobre
Na czym stoimy?
Kochanie
Nikt nie wie, kim jesteś
Jeśli to był twój plan
Powiedz mi, dlaczego
Płakałeś w ciemności
Rozpadliśmy się już dawno
Przegraliśmy, ale nie chcieliśmy odpuścić
Gdyby tylko było łatwo, ale nie jest
Kochanie
Możemy zepsuć to, co dobre
Jak zabrnęliśmy aż tutaj? Jak się stąd wydostać?
Kiedyś wzbudzaliśmy podziw
Spójrz na nas teraz
Kochanie, spójrz na nas teraz
Jak zabrnęliśmy aż tutaj? Jak się stąd wydostać?
To, co robimy, nie wychodzi
Jak zabrnęliśmy aż tutaj? Jak się stąd wydostać?
Kiedyś wzbudzaliśmy podziw
Kochanie, spójrz na nas teraz
Możemy zepsuć to, co dobre
Przed wami Daisy Jones.
Właśnie wtedy miała zejść ze sceny.
Daisy!
Mam zostać na jeszcze jedną piosenkę?
Nie pozwolili mi odejść.
Posłałem człowieka na księżyc
Dodałem do pieca
Naoliwiłem tryby
Wbiłem miecz w kamień
Zapaliłem gwiazdy południa
Zaniosłem poganom pokój
I zjadłem gołębia z dachu
A ktoś wezwał policję
Wiem, że nie mówisz poważnie
Nie mówisz poważnie Nie mówisz poważnie
Bo nie możesz się odwrócić I spojrzeć mi w oczy
Odwróć się I spójrz mi w oczy
Odwróć się Powiedz to wprost
Dobra. Czy mi się tylko wydaje, czy to było...
-Nie wydaje ci się. -Proszę was.
Byłaś niesamowita.
Jak tylko się ruszyłaś, tłum wariował.
Jakaś laska podniosła koszulkę do góry.
-Możemy pogadać? -Jasne.
Mieliśmy śpiewać czwartą piosenkę. Nie słyszałaś, czy olałaś mnie?
Myślałam, że już zagraliście trzy, bo wszystkie brzmią tak samo.
W porządku.
Wasz pierwszy singiel i od razu przebój. Jak to przebić?
To nie jest nasz pierwszy singiel, ale...
Nagraliśmy całą płytę, Seven Eight Nine.
Z tą piosenką.
Cieszymy się, że piosenka się podoba i że nas tu zaproszono...
To prawda, fajnie było patrzeć, jak śpiewają nasze słowa.
To niesamowite.
Co planujecie na bis?
Daisy ma własną muzykę
i tak naprawdę nie szukamy...
Podobało nam się, jak zaśpiewała naszą piosenkę,
ale to była raczej jednorazowa akcja...
Wielka szkoda.
-Dziękuję. -Dziękuję za poświęcony czas.
Zajebisty z ciebie dupek, wiesz?
-Co? -Śpiewałam waszą piosenkę?
-Przecież powiedziałem o tobie. -Gówno prawda.
-To ty śpiewałeś mój tekst. -Wiesz co?
Miłego życia.
Co za skurwiel.
Karen.
To nie byłaby najgorsza rzecz na świecie.
Co?
-Billy... -Widziałaś, co się tam stało?
Tak. Było niesamowicie. Publiczność nas uwielbiała. I ją też.
Wyszła w złym momencie i nie chciała zejść.
Chciała być w centrum uwagi.
Jest coś w tym, jak oboje śpiewacie razem.
Mówiła, że napisała całą piosenkę.
Napisała fragment, do którego wszyscy śpiewają.
Nie mówię, że nie ma talentu. Mówię tylko...
Że jest niebezpieczna. Mówię...
Co?
Mówię, że...
Raczej byśmy tego nie przetrwali.
Billy nigdy by nie przyznał, że kogoś potrzebuje.
Więc tu byliśmy podobni.
Ale byłam wkurzona.
A złość jest doskonałym motywatorem.
Kurwa.
Typem...
Jesteś typem faceta
Pali jak smok.
Jesteś fiutem
Jesteś fiutem.
O tak
Panie i panowie, The Chanterelles.
Mogę tylko czekać
Czekać
Nawet jeśli nie zrozumiem
Może zdołam się jakoś odnieść
Odnieść
Tak
Czy to...
To mój głos.
-Zabiję go, kurwa. -Daisy.
Nie mogą użyć twojego głosu! Co za gówno!
Daisy, nie. Zaczekaj.
-Wybiję mu te pieprzone zęby. -Daisy.
-Spalę mu to pieprzone studio. -Stój.
Oddaj kluczyki.
Kocham cię. A teraz oddaj kluczyki.
Mogłam jeszcze chwilę siedzieć mu na kolanach.
-Pieprzyć to, Simone. -Wiem. Po prostu...
Może po prostu muszę stąd wyjechać.
Wyjechać? Jak to? Dokąd?
Jadę do Nowego Jorku.
Mówiłam ci o tej kobiecie z imprezy.
O tej kobiecie?
To po prostu...
Mówiła o tym w taki sposób...
-Jaki? -Inny.
Może właśnie tego potrzebuję.
Zacząć od nowa w nowym miejscu.
Gdzieś, gdzie nikt mnie nie zna.
Myślisz, że zwariowałam.
To nieprawda.
Był taki moment,
gdy stałam na scenie z Billym Dunne'em i resztą
i poczułam taki przypływ energii.
Potem przez 25 minut
byłam szczęśliwa, jak nigdy.
I właśnie to widzę na twojej twarzy za każdym razem,
gdy ta kobieta do ciebie dzwoni.
Więc jeśli mogłybyśmy czuć się tak przez cały czas, obie,
nieważne, że to szaleństwo, powinnyśmy to zrobić.
Więc tak zrobiłam.
AUTOBUSY
NOWY JORK
Nadeszła ta chwila.
Nie wiem, jak sobie bez ciebie poradzę.
Nigdy nie będziesz beze mnie.
W porządku.
Muszę iść.
Była moją jedyną prawdziwą przyjaciółką.
Zadzwoń, jak dojedziesz.
I ot tak, wyjechała.
Myślałam, że przebywając z ludźmi, poczuję się mniej samotna,
więc przeniosłam się do hotelu.
Myliłam się.
Jesteś typem faceta
Który ma w sypialni Dziewicę Maryję
I typem faceta
Który ma w głowie tysiąc dwuznaczności
Maski trzymają cię w ryzach
Ale twoje spojrzenie pozostaje puste
LISTA PRZEBOJÓW BILLBOARD HOT100 LOOK AT US NOW (HONEYCOMB)
Miałam najlepszą piosenkę w kraju.
A nie było nikogo, z kim chciałabym świętować.
Jestem tym samym typem faceta
O Boże.
Mieszkam tu.
Moi rodzice też.
Aresztowali cię, prawda? Po włamaniu do swojego domu z dzieciństwa?
Ludzie piszą o mnie różne kłamstwa.
Pomylili się i...
Nie powinno mnie tu być. W zasadzie oni...
-Byłam... -Nie musisz mi nic tłumaczyć.
Jestem tylko ciekawa. Czemu akurat ja? Myślałam, że jesteś stąd.
Musisz mieć znajomych.
Jestem z Marsa, Karen. Nie mam żadnych znajomych.
Nawet nie wiem, skąd miała mój numer.
Mam już w głowie całą płytę.
Dobrze. Jak ją sobie wyobrażasz?
Chcę głośnych elektrycznych gitar, mnóstwa harmonii,
rytmów, do których chce się tańczyć.
Mam dość bycia piosenkarką i kompozytorką.
-Co? -Brzmisz jak niektórzy moi znajomi.
Nie mówię o The Six.
-Dobrze. -Dobrze?
Bo i tak nie sądzę, by do ciebie pasowali.
Ja też tak nie uważam.
Dlaczego nie?
Dlaczego The Six do mnie nie pasują?
Właśnie napisaliśmy razem największy przebój tego lata.
Daisy, nie jesteś tylko muzykiem
albo kompozytorką, albo po prostu muzykiem.
Jesteś wokalistką.
A oni już mają wokalistę. Rozumiesz?
Czaję. On nie lubi się dzielić. Kumam.
Jasne.
Co planujecie na bis?
Daisy ma własną muzykę
i tak naprawdę nie szukamy...
Podobało nam się, jak zaśpiewała naszą piosenkę,
ale to była raczej jednorazowa sytuacja...
Wielka szkoda.
Czas na pogodę, czeka nas delikatny...
Po co ta mina?
Po nic.
-No co? -Nic. Ja tylko...
-Powiedz. -Mógłbyś ją bardziej docenić.
Prawda?
Dobra. Nie pytaj mnie o zdanie, jeśli nie chcesz go usłyszeć.
Kocham cię. Idę się szykować na imprezę.
Gwiazda rocka musi mieć wybujałe ego.
Prawda? To dzięki temu są dobrzy.
Ale nie mogłam pozwolić, by to ego go przytłoczyło.
Więc co zrobiłaś?
Każdy potrzebuje czasami małego kopa.
-Powiemy, że głosowaliśmy. -Czy Daisy ma dołączyć do zespołu?
Tak, ale chcę poznać twoje zdanie, nie Billy'ego.
Ja myślę, że to, co jest dobre dla Billy'ego, jest dobre dla mnie.
O Boże. Dość. Załóż mi żakiet.
-Nie trzyma się. -Ma być na ramionach. Taka stylówka.
-Nie trzyma się. -Nie zadawaj już pytań.
Idź już.
-Halo! -Halo.
O mój Boże. Czekaj. Jesteśmy pierwsi?
Tak, dzięki Bogu, bo nie jestem jeszcze gotowa.
Karen, pomożesz mi? Rozłożysz obrusy na stołach?
Luz.
Nie zapomnij położyć kamieni, inaczej odlecą.
-Dobra. Kamienie. -Dziękuję.
Hej.
Cześć.
Porozmawiamy o tym?
O czym?
Co jest między wami?
-Nic. -Nic?
-Jasne. -Nie będę z tobą gadać.
-Chcesz mojej rady? -Nie.
-Powiedz jej to. -Nie.
Daj spokój. Co złego może się wydarzyć?
Zespół się rozpadnie, będą mnie nienawidzić, wyjdę na idiotę...
Mnie się wydaje, że warto.
Boże, to miejsce jest cudowne.
-Chcesz taki dom? -Tak.
-Jasne. -Muszę uciec od...
Tak, naprawdę.
-W porządku? -Tak.
Co teraz?
Tam mieszkał Crosby.
Tam, na Lookout Mountain, z kolei była chata Mamy Cass.
Kto tam teraz mieszka?
Dr Kestenbaum.
Podiatra. Naprawdę fajny facet.
-Ktoś chce się napić? -Tak. Chodźmy, stary.
Cześć.
Nadal pękasz?
Nie musisz nalewać ludziom drinków?
Tak, muszę. Dzięki.
Szlag by to!
Przepraszam.
Dobra. Nie obchodzi cię to.
Jesteś taka niedobra.
-Daisy. O mój Boże. -Cześć.
-Cześć. Nie sądziłam, że przyjdziesz. -Przyniosłam ananasa.
Według hawajskich linii lotniczych to idealny prezent na parapetówkę.
Wspaniale.
Miałam też wino, ale je upuściłam.
W porządku. Mamy wino i piwo. Co chcesz? Potrzebujesz czegoś?
Za kuchnią jest bar. Przywitaj się z zespołem.
Cześć, Billy.
Cam?
-Co ona tu robi? -Zaprosiłam ją.
-Dlaczego? -Żeby zobaczyć, czy przyjdzie.
I dlatego, że chciałam ją poznać.
Chyba jestem ci winien przeprosiny.
Chyba?
Po festiwalu powiedziałem kilka rzeczy.
Przepraszam za to.
Dziękuję, że z nami wystąpiłaś.
Publiczność cię uwielbia, więc...
Nie ma za co.
Dzięki, że dziś wpadłaś.
Co ci się stało w rękę?
Zacięłam się.
Próbowałam się włamać do domu moich rodziców.
Okazuje się, że już tam nie mieszkają.
Daisy była utalentowana. Nie miałem co do tego wątpliwości.
Więc o co chodziło?
Wiele osób mówi o tym, że powinniśmy dalej razem pisać.
Tak?
Co o tym sądzisz?
A ty chcesz, żebym dołączyła do waszego zespołu?
Jasne.
Czemu?
Tak myślałam.
Daisy, poczekaj.
Zadzwonisz po taksówkę?
-Może wrócisz do środka? -On mnie tutaj nie chce.
Nieważne. Ja cię chcę.
Zmieniłaś życie moje i mojej rodziny.
Nie mielibyśmy tego domu, gdyby nie ty.
Jesteś kochana, naprawdę, doceniam to,
ale go nie lubię, a poza tym jestem umówiona.
Nieprawda.
Właściwie to nie wiem.
Może i tak. Może wystroiłaś się,
zadzwoniłaś po taksówkę i kupiłaś ananasa
tylko po to, by tu przyjechać i się przywitać.
A może część ciebie naprawdę chce zobaczyć, dokąd to prowadzi.
Jeśli teraz odjedziesz, nie przekonasz się o tym. My tak samo.
Szczęściarz z niego.
Jak dodamy twoje przejścia, będzie...
Co, do diabła? Wysiadł prąd. Camila?
Znalazłam.
Mama boi się trzęsień ziemi, więc kazała nam kupić to wszystko.
-Ja zapalam, ty rozdajesz. -Idealny plan.
Super.
Już dobrze.
Już dobrze. Hej.
Już dobrze.
Masz drinka?
Szaleństwo. Akurat dzisiaj.
Płakała, a ja...
Hej, kochanie. Chodź do mnie.
W porządku. Boisz się ciemności, maleńka?
Już dobrze.
Będziesz musiała zostać ze mną, bo tatuś też się boi.
Chyba cię lubi.
-Dziękuję. Doceniam to. -Jasne.
Biedny, stary dziadek Śmiałam się z jego słów
Myślałem, że był zgorzkniałym gościem Mówił o kobiecych sztuczkach
Złapią cię w sidła i wykorzystają Nim się zdołasz obejrzeć
Bo miłość jest ślepa, a ty zbyt miły Nie pozwól, żeby to się wydało
Chciałbym wtedy wiedzieć to, co wiem teraz
Gdy byłem młodszy
Chciałbym wtedy wiedzieć to, co wiem teraz
Gdy byłem silniejszy
Gdy pragniesz jej ust, dostajesz policzek Zastanawiasz się, gdzie jesteś
Gdy chcesz czegoś więcej, ona mocno śpi
Pozostawia cięz migotaniem gwiazd
Biedny młody wnuku Nie ma już nic do dodania
Musisz się przekonać na własnej skórze A to najcięższa lekcja
Chciałbym wtedy wiedzieć to, co wiem teraz
Gdy byłem młodszy
Chciałbym wtedy wiedzieć to, co wiem teraz
Gdy byłem silniejszy
I co mówiłam cały ten czas, kurwa?
-Jasne. -Czułeś to? Słyszałeś to?
-W porządku. Tak, miałaś rację. -To było zajebiste.
Co?
Przepraszam.
Nie...
Nie. Po prostu mnie zaskoczyłeś.
Sama wiesz, że zawsze...
-Od pierwszej nocy w The Staircase. -Wiem.
Nigdy nie będziemy razem, prawda?
Jesteś wspaniały.
Jesteś w zespole?
-Tak. -Tak myślałam.
-Cześć. Jestem Caroline. -Graham.
Cześć.
Przepraszam.
Wiesz, to nie tylko silnik.
Ona czuje się przy tobie bezpieczna.
Tak.
Mogę coś powiedzieć?
Wal.
-Billy, ty i Daisy... -Wiem.
Właśnie tego chciałeś.
Tego potrzebujesz, by osiągnąć cel.
Tak, wiem.
Wiem.
Spójrz na mnie.
Co?
Będę cię kochać bez względu na wszystko.
Co dosypaliście do tych drinków?
-Boże. -Dzień dobry.
Co?
Nie wiem, czy muszę to mówić, ale na wszelki wypadek to zrobię.
Billy i ja, i Warren, Graham, Eddie i Karen,
jesteśmy rodziną, Daisy.
A w rodzinie dba się o siebie nawzajem.
Tak?
Mam nieco inne doświadczenia.
Ta rodzina o siebie dba.
My zadbamy o ciebie, a ty zadbasz o nas.
Zaufanie nie jest łatwe.
To jedna z najtrudniejszych rzeczy w życiu.
Ale bez niego nie masz nic.
Więc postanowiłam im zaufać.
Czy popełniłam błąd?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski