W poprzednich odcinkach...
Które to radio?
O mój Boże!
O Boże.
THE SIX (Z UDZIAŁEM DAISY JONES)
Poproszono nas o udział w festiwalu Diamond Head.
Wielkie brawa dla The Six.
Oczywiście, że nie tylko nas zaprosili.
Daisy!
Pierwszy singiel i od razu przebój.
Co planujecie na bis?
To była jednorazowa sytuacja.
Zajebisty z ciebie dupek.
Jesteś wspaniały.
Nigdy nie będziemy razem, prawda?
Jesteś w zespole?
-Hej. Jestem Caroline. -Graham.
Ty i Daisy, tego potrzebujesz, by osiągnąć to, co chcesz.
Wiem.
Chcesz, żebym dołączyła do waszego zespołu?
Dzień dobry, pani Jones. Prosiła pani o pobudkę.
Która godzina?
Czas na ciebie, złotko.
-Tatuś. -Hej.
Hej. Dzień dobry, piękna.
Cześć. Dzień dobry.
Chcesz śniadanie?
Nie. Muszę wziąć prysznic i iść.
Myślisz, że o której wrócisz?
Jak pójdzie dobrze, zdążę na kolację.
A jak nie?
Jak nie, to będzie długa noc.
-W porządku. -W porządku.
ODCINEK PIĄTY OGIEŃ
9 LISTOPADA 1975
Cześć.
Ma obiektyw, który powiększa od 9 do 36.
Zrobiłam śniadanie.
Nie wiedzieliśmy, jak będzie.
KAREN SIRKO - KLAWISZE
-Znowu te nogi. -Stary, wiem.
-Na mnie działa. -Hej, Daisy.
Tak już mam.
Cześć.
Więc trochę mnie to rozprasza.
Warren, prawda?
Tak.
Wiesz, że nie moim zadaniem jest cię podniecać?
Teraz już wiem.
Świetnie.
Słuchajcie, chcę powiedzieć parę rzeczy, zanim zaczniemy.
Po pierwsze, mamy nowego członka zespołu.
Przywitajmy brawami Daisy Jones.
-Tak. -Super.
Witamy.
Dziękuję, że tu jesteś i że robisz to z nami.
Dzięki za zaproszenie.
Ile minęło? Cztery tygodnie?
Napisałam coś.
Właściwie to 20. Chciałabym wam je zagrać.
Przepraszam, że ci przerwałam.
Po prostu się cieszę...
Co?
Wszystkie piosenki były napisane i gotowe.
BILLY DUNNE - WOKALISTA/KOMPOZYTOR
Dobra, wspaniała wiadomość jest taka,
że właściwie mamy już 13 piosenek na płytę.
Może ci je puścimy? Posłuchasz
i zobaczysz, czy ci się podobają albo chciałabyś coś dodać.
Wyobrażacie sobie?
Nie mogłem być milszy.
Może zagramy dla Daisy tę nową?
Jasne.
Myślę, że ta ci się spodoba.
Niech zgadnę. Śpiewasz o swojej żonie w deszczu.
WARREN ROJAS - PERKUSJA
O mój Boże.
EDDIE ROUNDTREE - BAS
Miała tytuł She's the Storm, czyli Jest Burzą
Serio.
Śmieszy cię to? Wybacz. Chciałaś coś powiedzieć?
Przecież nie będę śpiewać harmonii w piosenkach miłosnych o twojej żonie.
Skoro jesteśmy w zespole, to płyta musi być tak samo moja,
jak twoja, Karen, Grahama, Warrena
i tego gościa.
Nie sądzisz?
Powtarzałem to, co ona, od 1969 roku.
Nie powinniśmy przynajmniej pogadać o kierunku?
Macie dla tej płyty jakąś koncepcję czy pomysł?
Właściwie się zgadzam.
No co? Dobrze by o tym pogadać.
-Wiecie, co ja myślę? -O Boże.
To powinna być rockandrollowa płyta.
Dziękuję za twój wkład, Eddie.
Nie, mówię poważnie.
Oczywiście, że będzie rockandrollowa. No kurwa.
Na pewno?
Wiele z tych piosenek brzmi bardzo popowo.
Jak to gówno Sonny'ego i Cher. Jesteśmy teraz zespołem popowym czy...
Rock'n'roll to pasja, ból, gniew.
Przygodny seks, a nie uprawianie miłości z żoną.
-Bez obrazy, Billy. -Właśnie o tym mówię.
-A może afrykańskie bębny? -Świetny pomysł.
Albo tylko wokale i fortepian.
Choć raz chcę napisać własne partie basowe.
-Świetnie. -To był kiepski pomysł.
Jaki pomysł?
Zaprosiłeś mnie tutaj.
Może to był błąd, Daisy.
Skończyliście?
Tak?
Chryste, zachowujecie się jak banda przedszkolaków.
Może moglibyście gdzieś pójść i nad czymś popracować we dwoje, co?
Tak czy inaczej, drzwi są tam.
Więc wypierdalać, bo jestem zajęty.
Wynocha, do cholery.
Chodź.
A co z nami?
Wisi mi to.
-Gdzie idziemy? -Do Apple Pan.
-Co? -Jestem głodna.
-Jest 10.00 rano. -Nie mogę pracować na głodniaka.
-Nie rób tak. -To dobra piosenka.
-Ale mój pieprzony samochód. -Boże jedyny.
Witam. Co podać?
Dwa burgery, średnio wysmażone, i dwie porcje frytek.
Nie musisz mi zamawiać.
To dobrze, bo tego nie zrobiłam.
Poproszę to samo.
Robi się.
Słuchaj, nic dobrego nie wyjdzie z tych naszych ciągłych kłótni.
Skąd wiesz?
Co?
Co ty wiesz o kłótniach? Nikt ci się nie sprzeciwia.
Mogę cię o coś zapytać?
-Jasne. -Czemu masz obsesję na punkcie żony?
-Co? -Camila jest świetna,
ale czemu nie możesz pisać o czymś innym?
Boisz się, że cię zostawi? Czujesz, że nie jesteś dość dobry?
-Co sprawia, że... -Daisy.
-Zrobiłeś coś złego? -Daisy.
Nie chcę z tobą o tym rozmawiać, dobrze?
Proszę dwa burgery.
I frytki.
-Smacznego. -Dzięki.
Potykasz się o wzniosłość
Lubisz tę piosenkę?
Stumbled on sublime?
-Wszyscy ją lubią. -Napisałam ją.
-Jak to, napisałaś? -No napisałam.
-Tak jak Honeycomb? -Mniej więcej.
-Jasne. -Napisałam tekst.
Trochę melodii. Większość melodii.
Posłuchaj. Myślisz, że Wyatt Stone mógłby to napisać?
To zajebista piosenka, Daisy.
Spoko.
Może teraz przestaniesz być takim fiutem.
Na pewno nie chcesz iść?
Już to widziałem.
Tak. Tylko raz.
To odpowiednia liczba razy, by obejrzeć Rollerball.
Nie, jeśli cenisz sztukę, bracie.
To prawdziwe arcydzieło kina.
Bawcie się dobrze, panowie.
No pewnie.
-Dokąd idziecie? -Do kina.
Znowu Rollerball?
-To pieprzone arcydzieło. -Hej!
Może pójdę dziś z tobą na plażę?
Dlaczego nie?
Nie mam nic innego do roboty.
Graham.
Między nami jest dobrze?
No jasne.
Jest świetnie. W porządku?
-To idę po swoje rzeczy. -Luz.
-Cześć. -Jak leci?
-Dobrze. U ciebie? -Spoko? Dobrze.
Tak.
-W porządku. -Idziesz?
Jedźcie pierwsi.
Wszystko w porządku?
Po prostu nie wiedziałam, że to...
Nie, w porządku. Wskakuj.
Widzisz? Nie zachowuj się dziwnie.
Jedziemy.
Spoko.
-Czyj to dom? -Nigdy tu nie byłeś?
Przyznaję, że nie.
-No dobra... -Daisy?
Co?
Klucz...
-Co robisz? -Szukam klucza, Billy.
-Jezu... -Daisy?
Dlaczego mam wrażenie, że łamiemy prawo?
-Mało rock and rollowy tekst, Billy. -Okej.
No dobra.
To szaleństwo.
Co to?
Mój brat nad tym pracował.
-Jak to zrobimy? -Co masz na myśli?
-Jak wygląda twój proces? -Mój proces?
Pisania piosenek.
Właśnie tak.
Twoja żona mówiła, że już nie pijesz.
Przeszkadza ci to?
Nie.
Nie umiem z kimś pisać.
Ja też nie bardzo.
To co robimy?
Przynajmniej je przeczytaj.
Nie wszystkie są o mojej żonie.
Wybierz inną.
Wiesz co? Daj mi to. Dobra.
Zaczniemy od nowa.
Co?
No co?
Kurwa, w czym problem?
Nic. To...
No co?
To nie mój styl, ta cała natura, obrazy...
To może na niektórych działać, ale nie na mnie.
To w ogóle teksty?
Tak, to teksty.
Albo pomysły, fragmenty, rzeczy z mojej głowy.
-„Latawce podczas pożaru”? -To metafora.
-Czego? -Poczucia nieskrępowania, dryfowania.
Może tak powinnaś napisać.
-Czasami można powiedzieć coś wprost. -Nie mam z tym problemu.
-Nie masz? -Nie.
Myślę, że jesteś gnojkiem. Może być?
Zdecydowanie lepiej.
Dobra. Zagraj ten riff swojego brata.
W porządku.
-Robimy sobie przerwę? -Nie.
Piszemy.
Fajnie, że jesteś w zespole rockowym.
Mało jest kobiet w tej branży.
To smutne, ale prawdziwe.
Jaką muzykę lubisz?
Chyba wszystkiego po trochu.
Barry Manilow jest niezły.
Jesteś naprawdę ładna.
Byłam Miss Nastolatek Arizony w '73.
-Gratulacje. -Dzięki.
Co teraz robisz?
Studiuję na UC Santa Barbara.
Medycynę.
Będziesz lekarzem?
Psychiatrą.
I podoba ci się Graham?
Tak.
Chodzi o tę fantazję o gwiazdach rocka?
Goście z gitarami i tak dalej?
Nie sądzę.
To o co?
Jest po prostu dobrym człowiekiem.
Poza tym wiesz...
-Co? -Jest seksowny jak diabli.
Tak?
O czym gadacie?
-O niczym. -O niczym.
Kto chce się nauczyć surfować?
Oszalałeś? Nie wejdę do tej brudnej wody.
-No dalej. -Ja pójdę.
-Tak? -Tak.
Dobra. Tylko się nie utop. Potrzebujemy cię na klawiszach.
Bawcie się dobrze.
Dobra. Niedługo wrócimy.
Pierwsza płyta, którą kupiłam za własną kasę.
Niech zgadnę. Ty kupiłeś coś fajnego,
jak Everly Brothers.
Fats Domino?
Nie.
Little Richard?
-Nie. -To co?
(How Much Is) That Doggie in the Window?
Ale jeśli komuś powiesz, zaprzeczę.
Chcesz wybrać płytę?
Jasne.
Proszę bardzo.
-Dobra. -Co to?
Pierwsza piosenka, która...
Co?
To moja pierwsza miłość.
To ekscytujące.
-Znasz tę piosenkę? -Znam.
Ruszaj ramionami.
Musisz tylko zrobić jeden krok. Jeden. Proszę bardzo.
Ruszaj się.
Nie musimy być przyjaciółmi.
Ale jeśli będziemy razem pisać, nie możemy być sobie obcy.
Zapytaj mnie o coś.
Cokolwiek.
Powiesz mi prawdę?
Jasne. Daję słowo.
Dobra.
Ile tabletek bierzesz dziennie?
O to chcesz mnie zapytać?
-Odpowiedz. -Nie wiem.
Miałem pytać.
Nie wiem. Nie liczę ich.
Nie sądzisz, że to problem?
Czemu? Mam je od lekarza.
-To problem, jeśli nie możesz przestać. -Mogę.
Mogę je wrzucić do toalety. Nic nie poczuję.
Nie wiem, czy ci wierzę.
Co jeszcze chcesz wiedzieć?
Czemu chciałaś dołączyć do zespołu?
Przez ciebie.
Jak to?
Czuję, że cię znam.
Jakbyśmy znali się od dawna.
Nie wiem, jak to wytłumaczyć, ale wydajesz mi się znajomy.
Często ci się to zdarza?
Nie.
Jeszcze jedno, potem moja kolej.
Jak naprawdę skaleczyłaś się w rękę?
Mówiłam ci.
-Włamując się do domu rodziców? -Tak.
Mówiłaś poważnie?
Nie rozumiem.
Moja piosenka była na szczycie list przebojów. Chciałam im powiedzieć.
Ale ich tam nie było.
Nie.
-Przeprowadzili się. -Co?
Przeprowadzili się,
nic nie wspominając.
Jezu, to chyba najsmutniejsza rzecz, jaką słyszałem.
Przykro mi to mówić, ale życie pełne jest smutnych rzeczy.
A jak mi smutno, to biorę tabletki. A ty co robisz?
Nie wiem.
Kiedyś robiłem to, co ty.
Ale myślę, że...
Co?
Chyba po prostu
to czuję.
To najsmutniejsza rzecz, jaką słyszałam.
-Już rozumiem. -Co?
Piszesz piosenki o tym, kim chciałbyś być, a nie o tym, kim jesteś.
Może to zmienisz?
Pisz o gościu, który nie zawsze jest taki dobry,
zawodzi ludzi i chce rzeczy, których nie powinien.
Kto chciałby o tym słuchać?
Ja bym chciała.
Każdy by chciał.
-Zrelaksuj się. -Nie potrafię.
-Jestem Brytyjką. -Wszystko w porządku. Jestem tu.
Fajna jest.
Wiem.
I całkiem ładna.
Zgadzam się.
O czym rozmawiacie?
-Karen? -Co?
-Nazywasz ją głupią? -Nie!
To pieprzona inteligentka.
Pytam tylko, czy macie jakieś wspólne zainteresowania.
Tak. Chyba tak.
Bo rozmawiałam z nią wcześniej i jest wielką fanką Barry'ego Manilowa.
Nie wkurwiaj mnie.
Spotkaliśmy się trzy czy cztery razy,
ale szczerze mówiąc, nie rozmawiamy dużo, jeśli wiesz, co mam na myśli.
-Tak. Chyba wiem. -Jasne.
Praktycznie nie gadamy.
-Rozumiem. -Przez ten ciągły seks.
Dziękuję, Graham. Rozumiem.
-Jezu. -Nadchodzi fala. Gotowa?
-Nie. -Za późno. Dawaj.
-Na brzuch. -O mój Boże.
-Na brzuch. Wiosłuj. -Ja pierdolę.
Wiosłuj. Dawaj.
Jezu.
-Gotowa? -Na co?
-Chcesz wejść? -Nie.
Gotowa? Dawaj.
-Podoba ci się to? -Tak, ale gdzie to damy?
Z moim sposobem przynajmniej mieliśmy na to miejsce.
Ale to lepiej pasuje do zwrotki, którą napisałeś.
Spróbuj.
Zmienialiśmy ją godzinami,
akordy, melodię, szukaliśmy rozwiązań.
Wróć do C.
To przyjemne uczucie, jak się udaje.
Jeśli zawieść mnie chcesz Łagodnie to zrób
Nie powinniśmy oboje schodzić w dół.
Spróbujmy tego.
Jeśli zostawić mnie chcesz
Właśnie.
Dobra, ale to nie on napisał tę piosenkę.
Kogo to obchodzi?
Piosenka nazywa się I Write the Songs. Czyli „Piszę piosenki”.
Jak możesz nie mieć z tym problemu?
-To dobra piosenka, ktokolwiek ją napisał. -Pomożesz mi?
Co dokładnie ci się w niej podoba?
Nie wiem. Słowa? Jego głos?
Ale tak na serio.
Nie ma tu złych odpowiedzi.
-Nie powiedziałbym. -To chwytliwa piosenka.
Uszczęśliwia mnie.
Czy nie o to chodzi w muzyce pop?
Nie musi zmienić całego twojego życia.
To szaleństwo.
-Mówiłaś, że nie ma złych odpowiedzi? -Wal się.
Barry Manilow.
Jeszcze nie wrócili?
Boże, ile razy dziennie można oglądać Rollerball?
-Możesz wejść ze mną? -Co? Po co?
Nie wiem. A jeśli ktoś jest w domu?
-Kto? -Nie wiem. Włamywacze?
-Włamywacze? -Tak.
Ostatnio było dużo włamań.
-Nie słyszałem o żadnych. -Możesz mnie tylko odprowadzić do drzwi?
-Zrób to. -W porządku. Dobra.
Jezu.
Zaraz wracam.
Wygląda na to, że nikogo tu nie ma.
Powinienem chyba...
iść po moją deskę surfingową.
Widzę to w oddali Jak miraż na pustyni
Możemy podzielić się tajemnicami Których nie rozumie nikt
Dlaczego mówimy „to”?
„Widzę to w oddali”. Czyli co?
-Nasza przyszłość. -Co widzisz w oddali?
Dlaczego nie „wy” albo „my”?
-„My” pasuje. -Fajnie.
-Zajebiście.
-Spróbujmy. -Spróbuj.
Widzę nas w oddali...
-Spróbuj. -W porządku.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Widzę nas w oddali Jak miraż na pustyni
Możemy podzielić się tajemnicami Których nie pojmie nikt
Podoba mi się.
Czemu tak to utrudniasz Jesteś teraz częścią mnie
To brzmi jak piosenka.
Nie zostawiaj mnie w rozpaczy...
Nie zostawiaj mnie w rozpaczy Zdradź mi, gdzie jesteś?
Ta część wymaga...
-Musimy to przerobić. -Dlaczego?
To Disneyland, Billy.
-Nieprawda. -Prawda.
To optymistyczne, pełne nadziei.
-Co jest złego w nadziei? -Nie piszemy o tym.
Tylko o tym, dlaczego robimy rzeczy, które są dla nas złe,
dlaczego wciąż je robimy, chociaż wiemy, że to beznadziejne.
Nie zgadzam się.
Mylisz się, więc...
Ktoś nieźle cię załatwił, co?
Co to znaczy?
Co?
Myliłem się co do ciebie, to wszystko.
-Nie sądziłem, że jesteś taka... -Jaka?
No, w rozpaczy.
Daisy.
Nie to miałem na myśli. Daisy.
Daisy.
Daisy, przepraszam.
O rany.
Posłuchaj,
przepraszam.
Chodziło mi o to, że jesteśmy
bardziej podobni, niż myślałem.
Jak to?
Mój tata też wyjechał, nie zostawiając adresu.
Miałem osiem lat.
Staram się nie myśleć o nim za dużo,
ale chyba wszystko, co robię, robię po to, by on tego żałował.
Nie jestem w rozpaczy.
Ja też nie.
Kuźwa.
Jak weszliście do mojego domu?
Drzwiami.
Kochanie, wróciłem!
Hej. Billy się odzywał?
Nie.
Halo?
Jasne. Nie ma problemu.
Już jedziemy.
Dzwonił Teddy.
Co powiedział?
Dłużej już nie mogłem. Dosłownie...
Cześć.
Hej, Graham. Pamiętasz ten riff, który zawsze grasz?
Jasne. Napisaliście coś do niego?
Siadajcie. Spodoba wam się to.
Pierwsza piosenka, którą naprawdę napisali razem.
Wciąż jedna z moich ulubionych.
To nie znaczy, że nie mogłam uwierzyć I nie znaczy, że nie uwierzę teraz
Zagraliśmy to kilka razy.
Każde kłamstwo przez chwilę jest prawdą W tym cała frajda
Nie zawiedziesz mnie...
Pamiętam, że czułam wtedy, że już nigdy nic nie będzie takie samo.
To był po prostu...
wspaniały dzień.
A potem D-dur?
Tak, wiem. Ale zaufaj mi, to pasuje.
Ale jeśli chcesz się tym trochę pobawić, rób swoje.
-Mam nagrywać? -Tak.
-Przypomnijcie mi tytuł. -Let Me Down Easy.
Odnalazłeś mnie, gdy bujałam w obłokach
Zbyt długo czuwałam
Oczy mam szeroko otwarte, tracę nadzieję
Z każdym dniem coraz bardziej
To nie znaczy, że nie mogłam uwierzyć
I nie znaczy, że nie uwierzę teraz
Każde kłamstwo przez chwilę jest prawdą W tym cała frajda
Jeśli masz mnie rozczarować Zrób to delikatnie
Jeśli masz mnie rozczarować
Zrób to delikatnie
Jeśli masz mnie rozczarować
Nie waż się mówić, że mnie kochasz, odchodząc
Jeśli zamierzasz odejść teraz
Jeśli masz mnie rozczarować Zrób to delikatnie
Jeśli masz mnie rozczarować
Widzę nas w oddali Jak miraż na pustyni
Możemy podzielić się tajemnicami których nie pojmie nikt
Jesteś teraz częścią mnie
Czemu tak to utrudniasz?
Nie zostawiaj mnie w rozpaczy Zdradź mi, gdzie jesteś?
Najlepsze było to, że każdy mógł wnieść swój wkład.
To już nie był tylko show Billy'ego.
Daisy to dla nas zrobiła.
Jeśli masz mnie rozczarować Zrób to delikatnie
Jeśli masz mnie rozczarować
Nie waż się mówić, że mnie kochasz odchodząc
Jeśli chcesz mnie rozczarować
zrób to delikatnie
Jeśli chcesz mnie rozczarować
zrób to delikatnie
Jeśli chcesz mnie rozczarować
Jedno stało się lepsze dzięki drugiemu.
Jeśli chcesz mnie rozczarować
Nie waż się mówić, że mnie kochasz odchodząc
Jeśli chcesz mnie rozczarować
A potem wprost przeciwnie.
Jeśli chcesz mnie rozczarować
O mój Boże.
Ta była najlepsza, co? Jak myślicie?
Jestem pieprzonym geniuszem.
Zrób to dla siebie.
-Która godzina? -Późno.
Przykro mi. Było aż tak źle?
Napisy: Anna Kurzajczyk
Maciej Kowalski