இந்நிகழ்ச்சி உண்மை நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் எழுதப்படாத தொடர்.
இதில் பங்கேற்கும் தனிநபர்கள் அறிக்கை துல்லியத்திற்கு
அமேசான் உத்தரவாதம் அளிக்கவில்லை. இதன் உள்ளடக்கத்தையோ, வெளிப்படுத்தப்பட்ட
கருத்துக்களையோ அமேசான் அங்கீகரிக்கவில்லை. பார்வையாளரின் விவேகம் உசிதம்.
'91முதல் '93 வரை,
இவ்வழக்கில் பெங்களூர் போலீஸ் சரியான முயற்சி எடுக்கவில்லை.
சில போலீசை அனுப்பினர்,
ஷ்ரத்தானந்தாவை மேற்போக்காக விசாரிக்க.
ஷாகிரே அமெரிக்கா சென்றதாகவும், வரமாட்டார் என்றும் அவர் கூறினார்.
மூன்று வருடம் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை.
பின்னர், வழக்கு க்ரைம் பிராஞ்சுக்கு மாற்றப்பட்டது.
வெகுநாட்களாக அவளைக் காணவில்லை
அவளுக்கு என்ன ஆனதென்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.
இரண்டு வருடம் ஆகிவிட்டது, இல்லையா?
நிறைய ஆயிருச்சு. எனக்குத் தெரியவில்லை. ரெண்டோ, மூணோ.
பலவிதமான வதந்திகளை நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்,
மைசூர் சாலையில் விபத்து ஆனது, அங்கேயே அவள் புதைக்கப்பட்டார் என்றெல்லாம்.
அவளுக்கு என்ன நடந்ததுன்னு அறிய ஜோதிடர்கள், குறி சொல்பவர்
எல்லோரையும் கூட என் சகோதரர்கள் கேட்டுப் பார்த்தாங்க.
இது ஐஎஃப்எஸ் அதிகாரியின் மனைவி,
நல்ல குடும்பத்தில இருந்து வந்தவங்க,
தகுதிக்கு குறைஞ்ச இவனை நம்பி ஏமாந்தவர்.
திடீர்னு காணாம போயிட்டார்.
எங்காவது உயிரோட இருப்பாங்களோன்னு தோணுச்சு.
கொடூரமான கொலைகள்,
கத்திக் குத்து, அடி, வெட்டு...
இப்படி ஒரு கொடூரத்தை பார்த்ததில்லை
அதுவும் அப்பாவி பெண்ணுக்கு...
இது போல.
டான்சிங் ஆன் த க்ரேவ்
பயப்பட ஏதுமில்லை.
போலீசில் சேர்ந்தாலே தைரியம் தானாக வந்துவிடும்.
முன்பெல்லாம், குற்றவாளிகளை எங்க கட்டுக்குள்ள வைத்திருப்போம்.
குற்றம் நடக்க வாய்ப்பே விடமாட்டோம்.
என் பெயர் அஸ்மத்துல்லா, பி. பி-ன்னா படாரி.
முன்னாள் அசிஸ்டென்ட் போலீஸ் கமிஷனர் பெங்களூரு
நாங்க படாரி பகுதிக்காரங்க.
எனக்கு என் சீனியர் கோதண்டராமையா சிசிபி-ல போஸ்டிங் கொடுத்தார்.
இந்த வழக்கு 1991-இல் பதிவாச்சு.
அசோக் நகர் காவல் நிலையத்தில் பெண்ணை காணவில்லைன்னு பதிவாச்சு.
மத்திய க்ரைம் பிரிவு
கோதண்டராமையா '94 இல் சார் இந்த வழக்கை என்கிட்டே கொடுத்து,
வலுவான கேஸா ஆக்கச் சொன்னாரு.
உண்மையான வழக்கா இருக்கணும்னு சொன்னாரு.
போலீஸ் கமிஷனர்
விசித்திரமா இருப்பதா சாபா சொன்னாங்க, அவங்க அம்மா தொடர்பிலேயே இல்லை...
பி. கோதண்டராமையா
...நிறைய நாளா, நாலு மகள்களோடும்.
ராம்பூரை சேர்ந்த ஸ்வாமிஜி அவங்க அம்மாவை,
மயக்கினான்.
அவங்க ஸ்வாமிஜியை கேள்வி கேட்டப்ப
அவன் மாத்தி மாத்தி பேசினானாம்.
ஷாகிரே இங்கிலாந்து போனதா சொல்லியிருக்கான்.
அப்படியே போனாலும் மகள்களோட பேசாம இருப்பாரா என்ன?
அதுதான் என் சந்தேகம். எதோ நடந்திருக்குன்னு தோன்றியது.
அதிகாரிகளிடம் முடிஞ்ச அளவு
தகவல் திரட்டச் சொன்னேன்.
அந்த ஸ்டேஷன் ஆபிசர்ஸ் ரொம்ப தைரியமானவங்க.
பல வழக்குகளை தீர்த்திருக்காங்க.
தினம் குறைஞ்சது பத்து பேரையாவது விசாரிச்சாங்க.
ஆனா எந்த துப்பும் கிடைக்கலை.
பெங்களூரு சர்வதேச விமான நிலையம்
எல்லா இடமும் விசாரித்தோம். விமான நிலையத்தில் கூட.
அவங்க இங்கிலாந்து போனதுக்கு எந்த வித ஆதாரமும் கிடைக்கலை.
அவங்க அம்மா காற்றில கரைந்து போக முடியாது.
பிறகு ஸ்வாமிஜியை சிசிபிக்கு கூட்டி வரச் சொன்னேன்.
அவரை விசாரிச்சு தகவல் வாங்கச் சொன்னேன்.
என் பெயர் ரவீந்திரா ரேஷ்மே. 41 வருஷமா பத்திரிக்கையாளரா இருக்கேன்.
அப்ப, அவர் பெங்களூரில் மிகவும் மதிக்கப்படுபவர்.
அவங்க மேற்குடியினர் வசிக்கும் பகுதில 81, ரிச்மண்ட் டவுனில் இருந்தாங்க.
அவரை ஐந்து மணி நேரம் விசாரிச்சாங்க.
ஆளு அசையவே இல்லை.
எல்லா கேள்விக்கும் அமைதியா இருந்தாரு.
பலியானவரின் மகளைகளைப் போலவே இவரும் தன் மனைவியை காணோம்னு
கவலைப்படுவதா சொல்லிகிட்டே இருந்தார்.
முதல்கட்ட விசாரணையில் துப்பு ஏதும் கிடைக்கவில்லை.
பிறகு, அவரை விட்டுட்டாங்க.
அவர் அழவில்லை, எந்த தகவலும் தரவில்லை.
வழக்கில் முன்னேற்றமே இல்லை.
எவ்விதமான ஆதாரமும் கிடைக்கவில்லை.
ஒரு துப்பு கூட இல்லை.
இனி கண்டுபிடிக்க முடியாதுன்னு சி ரிப்போர்ட் கொடுக்க முடிவு செய்தாங்க.
நான் என் அதிகாரிகளை கூப்பிட்டு ஆலோசனை செய்தேன்.
அவர்களாலும் இந்த வழக்கை தீர்க்க முடியவில்லை என்று சொன்னார்கள்.
எவ்வித துப்பும் கிடைக்கவில்லை என்றார்கள்.
அவங்க இறந்திருப்பாங்க எனும் கோணத்தில் ஆய்வு செய்து
துப்பு ஏதேனும் கிடைக்குமான்னு பார்க்கச் சொன்னேன்.
அப்படி நடந்திருந்தா, அதை இந்த மனிதன்தான் செய்திருக்கணும்.
ஏனென்றால், அவரைக் கொல்ல வேறு யாருக்கும் எந்த முகாந்திரமும் இல்லை.
அதிகாரிகளிடம் சொன்னேன்,
"அவனுடைய நடவடிக்கைகளைக் கண்காணிங்க.
"ரிச்மண்ட் சாலையில் இருக்கும் வீட்டையும். "
அப்ப போலீஸ் கமிஷனரா இருந்த திரு. கோதண்டராமையாவிடம்
நான் பேசியது நினைவிருக்கு.
நான் அவரிடம் கேட்டேன். "இந்த வழக்கின் திருப்புமுனை எது?"
அவர் சொன்னாரு...
இம்ரான் குரேஷி பத்திரிக்கையாளர்
"என் கான்ஸ்டபிளுக்கு வெகுமதி தர்றேன், பேர் மகாதேவா. "
மகாதேவா கொலைத் துப்பறிவுக் குழு, பெங்களூர் போலீஸ்
ஒருநாள், ஹெட் கான்ஸ்டபிள் மகாதேவா ஒரு துப்பு
இருப்பதா என்கிட்டே சொன்னாரு.
காணாமல் போன பெண், வழக்கு.
மகாதேவா முன்னாள் தலைமைக் காவலர்
ஸ்வாமி ஷ்ரத்தானாந்தா மீது சந்தேகப்படுவதாக எங்களிடம் முன்பே புகார் இருந்தது.
பின்னர், ஏதோ தவறு இருப்பது தெரிந்தது,
அங்கு வேலை செய்பவர்களை விசாரித்தோம்.
அவனிடமிருந்து தகவல் கிடைத்தது.
எப்படி தகவல் கிடைத்தது? அவருக்கு போதையேற்றியா?
நான் கேட்டேன், "எப்படி?" கோதண்டராமையா சார் சிரித்தார்.
எப்படியோ.
குற்றத்தின் துப்பு சேகரிக்க சில இடங்களுக்கு போக வேண்டியிருக்கும்,
லோக்கல் பார்கள் போல.
அதுபோல ஒரு சாராயக் கடையில்தான் மகாதேவா தனது
தகவலைத் திரட்ட முடிந்தது.
சாராயம் என்பது நாட்டு மது, இந்தியில் டர்ரா என்போமே அது.
அப்போது பாக்கெட்டுகளில் கிடைக்கும்.
-உன் பேர் என்ன? -ராஜூ.
அவனுக்கு சாராயம் குடிக்க பணம் வேண்டியிருந்தது.
அது அவனோட தினசரி பழக்கம்.
அவங்க தினக் கூலிகள். அவங்ககிட்ட பணம் கொடுத்துதான் தகவல் வாங்க முடியும்.
நானும் சிரித்தபடி கேட்டேன், "மகாதேவா எவ்வளவு சரக்கடித்தார்?"
"இல்லை, குடிப்பது போல நடித்தார்" என்றார். ஆனால், ராஜு பேச ஆரம்பித்தான்.
மூன்று பாக்கெட் சாராயம் குடித்திருந்தான்.
சிறந்த துப்பு துலக்கல் அது.
அந்த இடம் மற்றும் மரப்பெட்டி பற்றி
கேட்டதுமே அவருக்கு சந்தேகம் வந்தது.
அந்தப் பெட்டிக்கு நான்கு சக்கரங்கள் இருந்தது என்பது ஆச்சரியத்தைத் தந்தது.
பெட்டியின் அளவு பற்றி தச்சருக்கு தனிப்பட்ட குறிப்பு கொடுக்கப்பட்டதாம்.
அந்த பெட்டியை ஆர்டர் செய்தது...
ஷ்ரத்தானந்தா ஸ்வாமி.
அந்த நாளன்று மதியம் ஸ்வாமிஜி என்னைப் பெட்டியைக் கொண்டுவரச் சொன்னார்.
ராஜு ரிச்மண்ட் சாலை வீட்டு பராமரிப்பாளர்
என்னுடன் நான்கு பேரை அழைத்துச் சென்றேன்,
கெஸ்ட் ஹவுசில் இருந்து கொண்டு வந்தோம்.
நான் இங்கே கொண்டு வந்தேன்.
ஒவ்வொருவருக்கும் ரூ.100 கொடுக்கச் சொல்லி என்னிடம் பணம் தந்தார்.
நான் அவர்களுக்குத் தந்தேன்.
பிறகு, என் முதலாளி அம்மா...
ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தார்.
அவரால்தான் நான் இந்த நிலைக்கு ஆளானேன்.
நிறைய குடிக்க ஆரம்பித்தேன்.
மகாதேவா இவனை மதுசாலைக்கு
அழைத்துச் செல்லும்வரை இந்த வழக்குக்கு உயிர் இல்லை என்றே செல்லலாம்.
அவன் சொன்ன தகவல், நாங்கள் சந்தேகப்பட்டபடி இந்த வழக்கில்
ஷ்ரத்தானந்தா சம்பந்தப்பட்டுள்ளதை உறுதி செய்தது.
எதோ ஒன்று நடக்கபோகிறது என்ற சந்தேகம் எழ
ஷ்ரத்தானந்தா உடனே முன்ஜாமீன் வாங்கினார்.
அவர் போலீசை குறை கூறினார்.
முன்ஜாமீன் கிடைத்ததால், அவனை ஒண்ணும் செய்ய முடியலை.
அவரை கைது செய்தால், எங்கள் மீதே அவர் வழக்கு தொடருவான்.
மத்திய க்ரைம் பிரிவு
அவரை அவன் கொலை செய்திருப்பாரென நம்ப வலுவான காரணம் இருப்பதாக நினைத்தேன்.
அதை வெளிக்கொணர வேண்டும்.
இந்தக் கோணத்தில்தான் அதிகாரிகளை துப்பு துலக்கச் சொன்னேன்.
மிகவும் பரந்த அளவிலான சொத்து.
அவளுக்கும், அவளது குழந்தைகளுக்கும் தந்தேன்.
கௌஹர் தாஜ் நமாசி ஷாகிரேயின் தாய்
அங்கு தான் போட்டிருக்கான்...
முந்தைய விசாரணையின் போது, தெரிய வந்த விஷயங்களில் ஒன்று
திருமணத்திற்குப் பிறகு, அவன் உயில் எழுதி வாங்கிய தகவல்,
அதோடு சொத்தை வாங்க விற்க பவர் ஆப் அட்டர்னியும் வாங்கியிருந்தான்.
சில பத்திரங்களில் ஷாகிரேவின் கையொப்பமும் வாங்கியிருந்தான்.
அவர் பெயரில் சொத்தை மாற்றுவது சார்ந்து.
இவன் சொத்தை விற்றுவிட்டான்.
ஒரு பெரிய பில்டரோடு
ஆறரை கோடி ரூபாய்க்கு ஒப்பந்தம் செய்திருந்தான்.
விற்பனை ஒப்பந்தம் அது,
சொத்து எண் 81-ஐ விற்பதற்கான ஒப்பந்தம்.
ஆனால் ஒரு பகுதியை மட்டும் தவிர்த்து.
அங்கேதான் அவன் வீடு இருந்தது.
"இல்லை. இந்த வீட்டின் மீது தனிப்பட்ட பிணைப்பு உண்டு. "
"கணவன், மனைவியாக நாங்கள் வாழ்ந்த இடம். இதை விற்க மாட்டேன். "
"இந்த இடத்தைத் தவிர்த்து...
"மீதி இடத்தை வாங்கலாம். "
அது குற்றமுள்ள நெஞ்சின் குரல்!
ஒருநாள் நான் மாலை ஆறுமணிக்கு அலுவலகம் வந்தேன்.
வேலைக்காரி ஜோசஃபினை அழைத்து வரச் சொன்னேன்.
அவளும் வந்தாள்.
ஷ்ரத்தானந்தாவின் பழக்க வழக்கம் குறித்து விசாரித்தேன்.
காலையில் எங்கே போவான்? மதியம், இரவில் எங்கே போவான்?
எங்கே சாப்பிடுவான்?
எல்லாவற்றையும் விசாரித்தேன்.
பின்வருபவை ஜோசஃபினின் நீதிமன்ற சாட்சியத்தின் அடிப்படையானவை
ஒரு நடிகையின் பின்னணி குரலில்
ஜோசஃபின் வேலைக்காரி
நானும் என் கணவர் ராஜுவும் 81, ரிச்மண்ட் ரோடில் வேலை செய்தோம்.
நான் சமைப்பேன், எனது கணவர் சுத்தம் செய்யும் வேலை செய்தார்.
அன்று காலை, நாங்கள் வழக்கம் போல வேலை செய்தோம்.
பகலில், ஸ்வாமிஜி மட்டும் ரூமை விட்டு வெளியே வந்தார்.
வேலையை துவங்கும் முன், பின்வாசல் மண் ஈரமாக இருப்பதைக் கண்டேன்.
முழுவதும் மண்ணாக இருந்தது.
28 மே-க்கு முன்னர் அங்கே நிறைய துளசி செடி இருந்தது.
அங்கே அண்டர்கிரவுண்ட் டேங்க் கட்டப் போவதாக ஸ்வாமிஜி சொன்னார்.
இப்போது, அங்கே ஒரு துளசி செடி மட்டுமே இருந்தது.
அந்தச் செடியை நன்கு கவனிக்க அவர் உத்தவிட்டிருந்தார்.
நான் அதைச் செய்தேன்.
பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவள் சொன்னாள்,
ஈத் பண்டிகை நாளன்று
முதலாளி துளசிச் செடியை வணங்கி பால் ஊத்தினாராம்.
உடனே, எதோ ஒன்று மனதில் ஓடியது.
எங்கள் கிராமத்தில், பிராமணர்கள் இறந்தவர்களைப் புதைப்பதுண்டு.
அங்கு அவர்கள் துளசி செடி ஒன்றை நடுவார்கள்.
அதற்கு பால் ஊற்றுவார்கள்.
அதுபோல ஸ்வாமிஜி பிராமணனாக இருந்து,
பால் ஊற்றுகிறான் போலும். இது சந்தேகத்தைக் கிளப்பியது.
அதோடு பவர் ஆஃப் அட்டர்னியும்.
இந்த சந்தேகங்கள், ஜோசஃபின் சொன்னது போல பால் விஷயம்,
இவை இரண்டும் அவனை மீண்டும் விசாரிக்கத் தூண்டின.
எனக்கு பயமாகவும் இருந்தது. தவறான ஆளை கைது செய்து வாழ்க்கையை அழிக்க விரும்பலை.
தவறு செய்துவிடுவேனோ என்ற பயம் இறுதிவரை இருந்தது.
என்னால் சிறைக்குப் போவானே என்ற பயம்.
பலமுறை யோசித்து,
ஒருநாள் இரவு 2 மணிக்கு, அவனை அழைத்து வர முடிவு செய்தோம்.
அங்கே போனோம்.
காலை 2 மணிக்கு அங்கே போனோம், அவன் கதவை திறக்க நாங்க உள்ளே போனோம்.
அவனை காவல் நிலையம் அழைத்து வந்தோம்.
வழி விடுங்கள்!
ஸ்வாமிஜி, நின்று எங்களுடன் பேசுங்க.
"கதை முடிந்தது. இப்போ பேசு, " என்றேன்.
"எதுவும் முடியலை. எதுவும் தெரியாது.
"திடீரென காணாமல் போய்விட்டாள்" என்றான்.
அவரை கோரமங்களா போலீஸ் ஸ்டேஷன் கொண்டு போனாங்க.
அங்கே விசாரணை தீவிரமாக தொடர்ந்தது.
வலுவாக, தாக்கும் மனப்பான்மையுடன்.
ஜெய் ஹிந்த், சார்
"அவள் எங்கே என்று தெரியாது, " என்றான்.
நான் இந்த வழக்கில் வரும்வரை பொய் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தான்.
காலை 4 மணிக்கு ஸ்டேஷன் வந்தோம்.
நான் இப்படி அமர்ந்தேன், எனக்கு எதிரில் அவன்.
டிரைவரிடம் காபி வங்கி வரச் சொன்னேன்.
அவனுக்கும் காபி கொடுத்தோம். நானும் ஸ்டாஃபும் குடித்தோம்.
எனக்கும் குடும்பம் இருக்குது என ஷ்ரத்தானந்தாவிடம் கூறினேன்.
யாருக்கும் அனாவசியமாக தொல்லைதர விரும்பவில்லை.
நான் அப்படி செய்வதுமில்லை. தவறாக யார் மீதும் குற்றம் கூறுவதில்லை.
என்ன நடந்தது என்று சொல்.
நடந்ததை வெளிப்படையாக சொல்லு.
இப்படிச் சொன்னதும் அவன் உணர்ச்சிவசப்பட்டான்.
போலீசின் தொல்லைகள் போதும் என்ற நிலைக்கு வந்தவன் போலத் தெரிந்தது.
திடீரென என் காலில் விழுந்தான்.
அவன் மேல் பரிதாப்படும்படி அழத் துவங்கினான்.
அழத் துவங்கியதும் எழுந்து உட்காரச் சொன்னேன்.
உட்கார்ந்து முழு கதையையும் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.
உண்மைக் கதை.
பெங்களூரில் சிசிபிக்கு ஸ்வாமி ஷ்ரத்தானந்தா அளித்த அறிக்கையின் அடிப்படையில்
ஒரு நடிகரின் பின்னணி குரலில்
என் பெயர் ஷ்ரத்தானாந்தா.
ஷாகிரே என்னை வேலையாள் போல நடத்தினாள்.
எதோ ஒரு காரணம் சொல்லி என்னிடம் தினமும் சண்டை போடுவாள்.
என்மீது அவளுக்கு இப்போது விருப்பம் இல்லை.
நான் அவளுக்கு எல்லாம் செய்தேன்.
அவனுடன் சண்டை போட்டதாகத் தெரிகிறது.
இரண்டு காரணங்களுக்காக, ஒன்று
"என் சொத்தை உன் பெயரில் ஏன் பதிவு செய்தாய்?"
எனக்கு பதில் வேண்டாம். நான்...
"இரண்டாவது, ஆண் குழந்தை தருவதாக சொன்னதை ஏன் நிறைவேற்றவில்லை. "
"அதனால், சொத்தை திருப்பித் தா. "
"உன்னை நம்பியது நான் செய்த பெரும் தவறு. "
இதை சொல்லி என்னைத் திட்டினாள்.
இரவெல்லாம், அந்த வார்த்தை என் காதில் ஒலித்தது.
இன்னும் அமைதியாக இருந்தால், நடுத்தெருவில்தான் நிற்போம் என நினைத்தேன்.
குழந்தைகள் அவளுக்கு நெருக்கமாக வந்தால்
அவன் மதிப்பு குறையும் என்று அவனுக்குத் தெரியும்.
1991 மே மாதம் முதல் வாரம், மூங்கில் கடை சந்தைக்குப் போனேன்.
அங்கே பிளைவுட் பெட்டி ஒன்று செய்தேன்.
அவளை கொலை செய்ய முடிவு செய்தேன்.
உடல் இருக்கும் இடத்தை காட்டுவதா ஷ்ரத்தானந்தா சொன்னான்,
அங்கே கூட்டிச் சென்றால்.
அவன் இடத்தையும் உடலையும் காட்டுவான்.
இது முக்கியமானது.
சட்டப்படி, நான் உடனே போக வேண்டும்.
மத்திய க்ரைம் பிரிவு எடுத்த காட்சிகள்
ஒரு நிமிடம் கூட வீணாக்காமல்.
இடத்தைக் காட்டுவதாகக் கூறினான்.
அவர்களை ரிச்மண்ட் ரோடு வீட்டுக்கு கூட்டிச் சென்றான்.
வீட்டுக்குப் போனோம்.
ஒருபுறம் பிடித்தபடி வீட்டு சாவியை தந்தோம்.
உள்ளே சென்று அந்த இடத்தைக் காட்டினான்.
மே-28, 1991.
காலை 8 மணி அளவில், ஜோசஃபின் டீ கொண்டு வந்தாள்.
இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம் என நினைத்தேன்.
சத்தம் ஏதுமின்றி,
தூக்க மாத்திரையை கப்பில் போட்டேன்.
ஷாகிரே விழித்திருந்தாள்.
சிரித்தபடி டீயை அவளிடம் கொடுத்தேன்.
காலை 9.30 அளவில் வேலைகாரர்களிடம் ஷாகிரேவுக்கு உடம்பு சரியில்லை என்றேன்.
பிறகு மதிய உணவுக்கு தாஜ் ஹோட்டல் சென்றேன்.
30 மார்ச் 1994
அவனிடம் சாக்பீஸ் கொடுத்தோம்.
பின்வாசலில் அந்த இடத்தைக் குறியிட்டான்.
சாக்பீஸ் கொண்டு அடையாளம் செய்தான்.
ஒன்று இரண்டு மூன்று நான்கு ஐந்து ஆறு ஏழு எட்டு எனக் குறித்தான்.
தோண்டி எடுக்க ஆட்கள் வரவழைக்கப்பட்டனர்.
கண்களில் ஈரத்துடன் அமைதியாக இருந்தான். உணர்சி வசப்பட்டிருந்தான்.
மதியம் 3.30க்கு வீட்டுக்கு வந்தேன்.
ஷாகிரே தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
இன்னும் எழவில்லை.
பிளைவுட் பெட்டியை கொண்டு வந்து பெட்ரூமில் வைக்க
ராஜுவிடம் சொன்னேன்.
அவன் கொண்டு வந்தான்,
படுக்கையின் பக்கத்தில் வைத்தான்.
பிறகு, கதவை உள்புறமாக பூட்டினேன்.
அங்க இருக்கு, நடுவில இன்னும் கொஞ்சம் தோண்டுங்க.
தோண்டிய பிறகு,
மரப்பெட்டி தெரிந்தது, சாய்வாக இருந்தது.
குறுக்காக இருந்தது.
காட்சியை பார்த்தா குறுக்கே கிடந்தது தெரியும்.
இப்படி இருந்தது.
மனைவியை தள்ளி விட்டிருக்கிறான்,
அவர் தலை குப்புற பெட்டிக்குள் விழுந்திருக்கிறார்.
பிறகு பெட்டியை மூடிவிட்டான்.
ஆணி அடித்து சவப்பெட்டி ஆக்கிவிட்டான்.
பிறகு சுவரில் இரண்டரைக்கு நாலு அடி துளையிட்டான்.
சவக் குழியின் பக்கத்தில்தான் இருந்தேன். பார்த்ததை நம்பவே முடியவில்லை.
எலும்புக் கூடும் சில முடிக் கத்தைகளும் இருந்தன.
இடது காலருகே கொஞ்சம் சதை தென்பட்டது.
இது பயங்கரமான குற்றம்...
நினைக்கவே முடியாதது.
பெட்ஷீட்டுடன் அவளை இழுத்து,
பெட்டிக்குள் தள்ளி,
ஆணி அடித்து அவளை...
குழிக்குள் தள்ளியிருக்கிறான்.
இது என்ன திட்டமிடாத செயலா?
எப்படி செய்திருக்கிறான் பாருங்கள்.
ரகசியமாக, இதை செய்திருக்கிறான்.
அவங்க கொல்லப்பட்டதை கற்பனை பண்ண கூட முடியல.
அம்மாவின் எலும்புக்கூட்டை பார்த்து ஒன்றும் புரியவில்லை.
எதுவும் தெரியவில்லை,
எப்படி எடுத்துக் கொள்வது, இன்னும் துக்கம் தீரவில்லை.
பெரிய சோகம் அது.
திகைத்து போவோம்.
கொடுமைக்காரன், திட்டமிட்டு...
அவளும் தாய்தானே.
என்னைப் போல, அவளும் தாய்தானே.
அப்போது அவன் சிசிபியிடம் சொன்னான்,
பெட்டிக்குள் போடும்போது அவர் உயிருடன்தான் இருந்தாராம்.
உயிருடன் இருந்தார்! உயிரோடு புதைக்கப்பட்டார்!
ஷாகிரே கலீலி உயிருடன் புதைக்கப்பட்டாள் என்பது அதிர்ச்சி தரும் செய்தி.
உயிரோடு புதைக்கப்பட்டார்.
பெட்டியில் அடைக்கப்படும்போது சாகவில்லை.
அவன் மனிதனல்ல, ராட்சஷன்.
மத்தியச் சிறைச்சாலை சாகர் (ம. பி)
அக்டோபர், 2021
என் பெயர் ஸ்வாமி ஷ்ரத்தானந்தா.
நிஜப் பெயர் முரளி மனோகர் மிஷ்ரா.
ஒன்று சொல்ல விரும்புகிறேன்
என்னைப் பற்றிச் சொல்லவதெல்லாம் பொய்.
சுத்தமான பொய்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு வெங்கட் கிருஷ்ணமாச்சாரி
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்