ఈ కార్యక్రమం నిజ జీవిత సంఘటనల ఆధారంగా అలిఖితమైన సిరీస్.
సిరీస్‌లో కనిపించే వ్యక్తులు చేసిన ప్రకటనల వాస్తవికతకు
అమెజాన్ బాధ్యత వహించదు. ఈ కార్యక్రమంలో చూపబడిన ఏ అంశాన్ని
లేదా వ్యక్తీకరించబడిన అభిప్రాయాలను అమెజాన్ ఆమోదించదు.
వీక్షకుల విచక్షణ సూచించబడింది.
1991 నుంచి 1993 వరకు,
బెంగళూరు పోలీసులు ఈ కేసుపై సరైన శ్రద్ధ పెట్టలేదు.
శ్రద్ధానందను యథాలాపంగా
ప్రశ్నించటానికి, కొందరు పోలీసులను పంపారు.
షాకిరే అమెరికాలో ఉందని, తిరిగి రాదని అతను వారికి చెప్పాడు.
మూడేళ్ళ వరకు ఏమీ ఫలితం లేదు.
ముడేళ్ళ తర్వాత, ఈ కేసును క్రైమ్ బ్రాంచ్‌కు బదిలీ చేశారు.
ఆమె కనిపించకుండా పోయి
చాలాకాలం కావటంతో ఆమెకు ఏమయిందో మాకు తెలియలేదు.
దాదాపు రెండేళ్ళు అయింది, కదా?
చాలా ఏళ్ళు. నాకు తెలియదు. అవును, రెండు, లేదా మూడు ఏళ్ళు.
బయట చెప్పుకునే ఏవేవో కథలు చాలా వింటుండేవాళ్ళం,
ఆమెకు మైసూర్ రోడ్‌లో ప్రమాదం జరిగిందని, అక్కడే పూడ్చిపెట్టారని కొందరు అన్నారు.
మా కజిన్‌లు కొందరు జ్యోతిష్కులను, స్వామీజీలను కలిసి
ఆమెకు ఏమయిఉంటుందో తెలుసుకోవటానికి ప్రయత్నించారు.
ఈమె ఒక ఐఎఫ్ఎస్ అధికారి భార్య,
ఒక ప్రముఖ కుటుంబానికి చెందిన మహిళ,
ఒక కింది స్థాయి మగవాడి ప్రేమలో పడింది.
అకస్మాత్తుగా అదృశ్యమైపోయింది.
ఆమె ఇంకా ఎక్కడైనా జీవించి ఉందేమోనని నేను ఆలోచించటం ప్రారంభించాను.
దారుణమైన హత్యలు, కత్తిపోట్లు,
కొట్టటాలు, నరకటాలు వంటివి చూశాము...
కానీ, ఒక అమాయిక మహిళపై ఈ స్థాయిలో క్రూరత్వం
నేను ఎక్కడా చూడలేదు...
ఈ విధంగా.
డాన్సింగ్ ఆన్ ద గ్రేవ్
భయం అనే ప్రశ్నే లేదు.
పోలీస్ శాఖలో చేరిన తర్వాత, మీకు ధైర్యం పెరుగుతుంది.
గతంలో, మేము నేరస్థులను గుర్తించి, వాళ్ళపై ఒక కన్ను వేసి ఉండేవాళ్ళం.
అప్పట్లో నా పరిధిలో నేరాలే ఉండేవి కావు.
నా పేరు అజ్మతుల్లా, బి. బి అంటే బడారి.
మాజీ అసిస్టెంట్ పోలీస్ కమిషనర్‌ బెంగళూరు
మేము బడారి నుంచి వచ్చాము.
నా సీనియర్ కోదండరామయ్య గారు నాకు సీసీబీలో పోస్టింగ్ ఇచ్చారు.
ఈ కేసు 1991లో నమోదయింది.
ఓ మహిళ కనిపించటంలేదని అశోక్ నగర్ పోలీస్ స్టేషన్‌లో ఫిర్యాదు నమోదయింది.
సెంట్రల్ క్రైమ్ బ్రాంచ్
94లో ఎప్పుడో దీనిని ఖచ్చితమైన కేసుగా తయారు చేయమని కోదండరామయ్యగారు నాకు సూచించారు,
ఒక బలమైన కేసుగా.
అది ఖచ్చితమైన కేసుగా ఉండాలి.
పోలీస్ కమిషనర్
తన తల్లి అంత సుదీర్ఘకాలం నలుగురు కూతుళ్ళలో ఎవరితో మాట్లాడకపోవటం
పి. కోదండరామయ్య
అసాధారణమని సబా నాకు చెప్పింది.
తన తల్లి రాంపూర్‌కు చెందిన ఒక స్వామీజీ ఆకర్షణలో పడిందని,
ఆమె చెప్పింది.
ఆ సదరు స్వామీజీని తాము కలిసి, నిలదీస్తే,
కట్టు కథలు చెప్పాడని తెలిపింది.
షాకిరే ఇంగ్లాండ్ వెళ్ళిందని చెప్పాడని తెలిపింది.
కూతుళ్ళలో ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా ఎందుకు ఉంటుంది?
అదే నా సందేహం. ఏదో జరిగిందని నేను అన్నాను.
నేను సిబ్బందికి చెప్పాను,
మరింత సమాచారం సేకరించాలి అని.
ఆ ఆఫీసులో చాలా ధైర్యవంతులైన అధికారులు ఉండేవారు.
వాళ్ళు చాలా కేసులు పరిష్కరించారు.
వాళ్ళు రోజూ ఎనిమిది, తొమ్మిది మందిని కలిసేవాళ్ళు. కలవటం అంటే ప్రశ్నించటం.
చాలా దర్యాప్తు చేశాం కానీ ఉపయోగం లేదు.
బెంగళూరు అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం
అప్పుడు అన్నిచోట్లా విచారించాం, చివరికి విమానాశ్రయాలలో కూడా.
ఆమె ఇంగ్లాండ్ వెళ్ళినట్లు మాకు ఎలాంటి ఆధారం లభించలేదు.
ఆమె తల్లి ఊరికే అలా గాలిలో అదృశ్యమైపోలేదు.
అప్పుడు నేను ఆ స్వామీజీని సీసీబీకి తీసుకురావాలని ఆదేశించాను.
అతనిని ప్రశ్నించి సమాచారం రాబట్టాలని అన్నాను.
నా పేరు రవీంద్ర రేష్మే. 41 ఏళ్ళుగా విలేఖరిగా పని చేస్తున్నాను.
ఆ రోజుల్లో, బెంగళూరు సమాజంలో అతను ఒక గౌరవప్రదమైన మనిషి.
వాళ్ళు రిచ్‌మండ్ టౌన్‌ అనే ఒక విలాసవంతమైన ప్రాంతంలో నంబర్ 81 ఇంట్లో ఉండేవారు.
అతనిని ఐదు గంటలపాటు ప్రశ్నించాము.
అతను ఏమీ చెప్పలేదు.
మౌనంగా ఉండటమే అతని లక్షణం.
కనిపించకుండా పోయిన మహిళ కూతుళ్ళు ఎంత బాధ పడుతున్నారో,
తాను కూడా అంత బాధపడుతున్నట్లు ముఖం పెట్టాడు.
ప్రాధమిక దర్యాప్తులో ఏమీ తేలలేదు.
తర్వాత అతనిని విడుదల చేశాము.
అతను ఏమీ చెప్పలేదు, ఎలాంటి ఆధారం దొరకలేదు.
కేసులో పురోగతి ఏమీ ఏర్పడటంలేదు.
ఎలాంటి సాక్ష్యమూ లభించలేదు.
నిజానికి, ఎలాంటి ఆధారం లేదు.
ఆ స్థితిలో, ఆమె కనిపించనందున, కేసు మూసేద్దామని వారు ఆలోచిస్తున్నారు.
నేను సంబంధిత అధికారులను పిలిచి చర్చించాను.
కేసును పరిష్కరించలేకపోయామని వాళ్ళు కూడా చెప్పారు.
ఎలాంటి ఆధారాలు కూడా వారు పట్టుకోలేకపోయారు.
ఆమె హత్య చేయబడి ఉంటుందనే కోణంలో దర్యాప్తు చేయండి అని
వారికి నేను కొన్ని సూచనలు ఇచ్చాను.
అలా చంపబడి ఉంటే ఆ హత్యను ఇతను ఒక్కడే చేస్తాడని చెప్పాను.
దేశంలో మరే వ్యక్తికీ ఆమెను చంపాల్సిన అవసరం ఉండదు.
"అతని కదలికలపై
ఒక కన్ను వేసి ఉంచండి, " అని మా సిబ్బందికి చెప్పి ఉంచాను.
"రిచ్‌మండ్ రోడ్‌లో ఉన్న ఇంటిపై కూడా. "
నాటి పోలీస్ కమిషనర్ కోదండరామయ్యగారితో జరిపిన సంభాషణ
నాకు ఇంకా గుర్తు ఉంది.
నేను ఆయనను అడిగాను, "కేసు ఎక్కడ మలుపు తిరిగింది?" అని.
అప్పుడు ఆయన చెప్పారు...
ఇమ్రాన్ ఖురేషి జర్నలిస్ట్
"మహాదేవ అనే మా కానిస్టేబుల్‌కు నేను బహుమానం ఇచ్చాను. "
మహాదేవ ఖూనీల దర్యాప్తు బృందం, బెంగళూరు పోలీస్
ఒకరోజు, హెడ్ కానిస్టేబుల్ మహాదేవ నాకు చెప్పాడు
తమకు ఒక ఆధారం దొరికింది అని.
మహిళ కనిపించకుండా పోయిన కేసు.
మహాదేవ మాజీ హెడ్ కానిస్టేబుల్
స్వామి శ్రద్ధానందపై సందేహంతో మా వద్ద అప్పటికే ఒక ఫిర్యాదు ఉంది.
తర్వాత, మాకు అనుమానం వచ్చింది,
అందుచేత, అక్కడ పనిచేసే ఒక వ్యక్తిని ప్రశ్నించాము
అతనినుంచి కొంత సమాచారం రాబట్టాము.
మీరు సమాచారం ఎలా రాబట్టారు? అతనికి తాగించటం ద్వారానా?
నేను అడిగాను, "ఎలా?" అని. కోదండరామయ్య గారు పెద్దగా నవ్వారు.
ఏది ఏమైనా.
మంచివాళ్ళు వెళ్ళని ప్రదేశాలలో నేరాల ఆచూకీలు లభిస్తాయి.
అంటే సారా దుకాణాలు.
ఒక సారా దుకాణంలో మహాదేవ కొంత సమాచారాన్ని
రాబట్టగలిగాడు.
సారాయి ఒక దేశవాళీ మద్యం, హిందీలో దీనిని తర్రా అంటారు.
సారాయిని అప్పట్లో ప్యాకెట్లలో అమ్మేవారు.
-మీ పేరు చెప్పండి? -రాజు.
అతను మద్యం తాగటానికి డబ్బు అడిగేవాడు.
అది వాళ్ళ అలవాటు.
వాళ్ళు రోజువారీ కూలీలు. వాళ్ళకు లంచం కూడా ఇవ్వాల్సి వస్తుంది.
నేను కూడా నవ్వాను. "మహాదేవ ఎంత తాగాడు?" అని అడిగాను.
"లేదు, మహాదేవ ఊరికే గ్లాస్ పట్టుకున్నాడు. కానీ రాజు సమాచారం బయటపెట్టాడు, " అన్నారు.
అతను, బహుశా, మూడు ప్యాకెట్ల సారా తాగాడు.
అతను అద్భుతమైన పని చేశాడు.
ఒక స్థలం గురించి, ఒక చెక్క పెట్టె గురించి
విన్నప్పుడు మొట్టమొదటిసారి అతనికి అనుమానం వచ్చింది.
ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే ఆ పెట్టెకు నాలుగు చక్రాలు అమర్చిఉన్నాయి.
ఆ పెట్టె సైజు గురించి నిర్దిష్టమైన ఆదేశాలు ఇచ్చారని వడ్రంగి చెప్పాడు.
ఆ పెట్టె చేయటానికి ఆర్డర్ ఇచ్చింది...
శ్రద్ధానంద స్వామి.
ఆ రోజు మధ్యాహ్నం, ఆ పెట్టెను తీసుకురమ్మని స్వామీజీ నాకు చెప్పారు.
రాజు రిచ్‌మండ్ రోడ్ ఇంటి సంరక్షకుడు
నేను నాతో నలుగురు మనుషులను తీసుకెళ్ళాను,
గెస్ట్ హౌస్ నుంచి దానిని ఇక్కడకు తీసుకొచ్చాను.
నేను ఇక్కడకు తీసుకొచ్చాను.
అప్పుడు ఆయన నాకు కొంత డబ్బు ఇచ్చి ఒక్కొక్కరికీ 100 రూపాయలు ఇవ్వమని చెప్పారు.
నేను అందరికీ అవి ఇచ్చాను.
ఆ తర్వాత, మా అమ్మగారు...
ఆమె గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు.
నేను ఈ స్థితిలో ఉండటానికి కారణం ఆమె.
నేను బాగా తాగటం ప్రారంభించాను.
మహాదేవ ఇతనిని తాగటానికి
తీసుకువెళ్ళి, సమాచారం రాబట్టేవరకు ఈ కేసు ముగిసిపోయినట్లు ఉంది.
మేము ఆ వ్యక్తిని పట్టుకున్న తర్వాత మా అనుమానం బలపడింది, అవును,
శ్రద్ధానందకు ఈ అదృశ్యంతో సంబంధం ఉంది అని.
ఏదో జరగబోతుందని అతనికి అనుమానం రాగానే,
అతను ఓ ఫిర్యాదు నమోదు చేసి, ముందస్తు బెయిల్ కూడా తీసుకున్నాడు.
అతను పోలీసులపై ఆరోపణ చేయాలని చూస్తున్నాడు.
అతనికి ముందస్తు బెయిల్ వచ్చింది, అతనిని పట్టుకోలేకపోయాము.
అతనిని అరెస్ట్ చేస్తే, అతను మాపై కేసు దాఖలు చేస్తాడు.
సెంట్రల్ క్రైమ్ బ్రాంచ్
ఆమెను అతను చంపటానికి ఏదో ఒక బలమైన కారణం ఉందని నేను భావించాను.
అది బయటకు లాగాలి.
ఆ కోణంలో కూపీలు లాగమని నేను వారిని ఆదేశించాను.
ఆ ఇల్లు చాలా పెద్దది.
నేను దానిని ఆమెకు, ఆ నలుగురు పిల్లలకు ఇచ్చాను.
గౌహర్ తాజ్ నమాజీ షాకిరే తల్లి
అతను అక్కడే ఆమెను...
అతనిని మొదట ప్రశ్నించినప్పుడు, వారి పెళ్ళి తర్వాత
అతను ఒక వీలునామా చేయించినట్లు నాకు తెలిసింది,
ఆ ఇంటిని అమ్మటానికి, కొనటానికి అతను పవర్ ఆఫ్ అటార్నీ పొందాడు.
షాకిరే సంతకం చేసిన కొన్ని కాగితాలు అతని దగ్గర ఉన్నట్లు మాకు తెలుసు.
ఆస్తి పత్రాలు, అతని పేరుపై బదిలీ కావలసి ఉంది.
ఈ వ్యక్తి ఆ ఇంటిని అమ్మాడు.
అప్పట్లో పెద్ద బిల్డర్‌లలో ఒకరితో
అతను ఆరున్నర కోట్లకు ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు.
నంబర్ 81 ఇల్లు మొత్తాన్ని అమ్మటానికి
ఒక అమ్మకపు ఒప్పందం చేసుకున్నాడు.
కానీ ఈ ప్రాంతాన్ని మినహాయించాడు.
అక్కడ అతను నివసించే ఇల్లు ఉంది.
"లేదు. ఈ చోటుతో నాకు సెంటిమెంట్ ఉంది.
"భార్యాభర్తలు, మేము ఇక్కడ కలిసి జీవించాము. నేను అమ్మదలుచుకోలేదు. "
"ఈ చోటును మినహాయించి...
"మీరు ఈ ఆస్తిని కొనుక్కోవచ్చు. "
అది అతని అపరాధ భావన!
ఒకరోజు నేను ఆలస్యంగా వచ్చాను, సాయంత్రం సుమారు ఆరు గంటలకు.
ఆ పనిమనిషి జోసెఫిన్‌ను తీసుకురమ్మని వాళ్ళకు చెప్పాను.
ఆమె వచ్చింది.
శ్రద్ధానంద అలవాట్ల గురించి ఆమెను ప్రశ్నించాను.
అతను ఉదయం ఎక్కడకు వెళతాడు? మధ్యాహ్నం ఎక్కడకు? రాత్రి ఎక్కడకు వెళతాడు?
అతను ఎక్కడ భోజనం చేస్తాడు?
నేను అంతా అడిగాను.
జోసెఫిన్ కోర్టులో ఇచ్చిన సాక్ష్యం ఆధారంగా రూపొందినది
ఒక నటి గళంతో
జోసెఫిన్ పనిమనిషి
నేను నా భర్త రాజు రిచ్‌మండ్ రోడ్‌లో నంబర్ 81 ఇంట్లో పనిచేశాము.
నేను వంట చేసేదానిని నా భర్త శుభ్రం చేసేవాడు.
ఆ ఉదయం, మేము మా మామూలు పనులు చేసుకుంటున్నాము.
కానీ ఆ రోజు, స్వామీజీ మాత్రమే గది నుంచి బయటకు వచ్చారు.
నేను పని ప్రారంభించే ముందు, పెరటిలో నేల చెమ్మగా ఉన్నట్లు గమనించాను.
అక్కడ కొద్దిగా బురదగా ఉంది.
మే 28కి ముందు, అక్కడ చాలా తులసి మొక్కలు ఉండేవి.
అక్కడ ఒక భూగర్భ నీటి ట్యాంక్ కట్టాలని స్వామీజీ చెప్పేవారు.
కానీ ఇప్పుడు, అక్కడ ఒక్క తులసి మొక్క మాత్రమే ఉంది.
ఆ మొక్కను జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలని స్వామీజీ నాకు చెప్పారు.
నేను అలాగే చూశాను.
ఆమె అలా చెబుతూ చెబుతూ,
ఈద్ రోజున,
స్వామీజీ ఆ తులసి మొక్కకు పూజ చేసి అక్కడ పాలు పోశాడని చెప్పింది.
అకస్మాత్తుగా, నాకు ఒక ఆలోచన తట్టింది.
మా గ్రామంలో బ్రాహ్మణులు చనిపోయినవారిని ఖననం చేస్తారు.
ఆ తర్వాత అక్కడ ఒక మొక్కను, పవిత్ర తులసి మొక్కను నాటతారు.
వాళ్ళు దానిపై పాలు పోస్తారు.
అతను ఒక బ్రాహ్మణుడు అయిఉంటాడని నేను అనుకున్నాను,
అతను పాలు కూడా పోస్తున్నాడు. నా మనసులో అనుమానాన్ని రేకెత్తింది.
ఇంకా, పవర్ ఆఫ్ అటార్నీ కూడా.
ఈ ఆనుమానాలు, పాల గురించి జోసెఫిన్ చెప్పిన మాటలు,
ఈ రెండు విషయాలతో, అతనిని పిలిపించి మాట్లాడాలని నేను నిర్ణయించుకున్నాను.
నాకు కూడా భయం వేసింది. పొరపాటు అరెస్ట్‌తో ఒక మనిషి జీవితాన్ని నాశనం చేస్తానేమో అని.
చివరి వరకు పొరపాటు చేస్తానేమో అని నాకు భయం ఉంది.
నేను ఒక మనిషిని జైలుకు పంపుతాను. దాని గురించి నాకు భయం ఉంది.
తర్జన భర్జనల తర్వాత,
ఒక రాత్రి 2:00 గంటలకు, అతనిని తీసుకురావాలని నిర్ణయించుకున్నాము.
మేము అక్కడకు వెళ్ళాము.
తెల్లవారుఝాము 2:00 గం. లకు వెళ్ళాా. అతను తలుపు తీశాడు, లోపలకు వెళ్ళాము.
అతనిని స్టేషన్‌కు తీసుకొచ్చాము.
దయచేసి ఖాళీ వదలండి!
స్వామీజీ, దయచేసి ఆగండి, మాతో మాట్లాడండి.
"నీ పని అయిపోయింది. ఒప్పుకో, " అని అన్నాను.
అతను, "ఏమీ లేదు. నా పని అవలేదు.
"నాకు ఏమీ తెలియదు, ఆమె అదృశ్యమైపోయింది, " అన్నాడు.
ఆయన అతనిని కోరమంగళ పోలీస్ స్టేషన్‌కు తీసుకెళ్ళాడు.
వాళ్ళు అక్కడ అతనిని తీవ్రంగా ప్రశ్నించారు.
చాలా దారుణంగా, అశ్లీల పదజాలం ఉపయోగించారు.
జైహింద్, సర్.
"ఆమె ఎక్కడ ఉందో నాకు తెలియదు, " అని చెబుతూ వచ్చాడు.
నేను వెళ్ళేదాకా అతను అబద్ధాలు చెబుతూనే ఉన్నాడు.
మేము స్టేషన్‌కు ఉదయం 4:00 గంటలకు వచ్చాము.
నేను ఇలా కూర్చున్నాను అతను నా ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.
నేను మా డ్రైవర్‌ను పంపి కాఫీ తెప్పించాను.
మేము అతనికి ఒక కప్పు కాఫీ ఇచ్చాము. నేను, మా వాళ్ళు కూడా తీసుకున్నాం.
కాఫీ తాగిన తర్వాత, నాకు కూడా ఒక కుటుంబం ఉందని శ్రద్ధానందకు చెప్పాను.
అనవసరంగా ఎవరినీ ఇబ్బంది పెట్టాల్సిన అవసరం లేదు.
నేను అలా చేయను. ఎవరినీ అనవసరంగా ఇరికించను.
అసలు ఏమి జరిగిందో నాకు చెప్పు.
నాతో ఉన్నది ఉన్నట్లు చెప్పు.
నేను ఈ మాటలు అనగానే, అతను ఉద్వేగానికి గురయ్యాడు.
పోలీసులనుంచి ఎదురైన వేధింపులతో అతను విసుగెత్తిపోయి ఉన్నాడు.
అతను ఉన్నట్లుండి నా కాళ్ళపై పడ్డాడు.
తనపై దయ చూపించాలని, ఏడవటం మొదలుపెట్టాడు.
అతను ఏడవటం మొదలుపెట్టగానే, నేను అతనిని కూర్చోమని చెప్పాను.
అతను కూర్చుని అసలు కథ మొత్తం చెప్పటం ప్రారంభించాడు.
అసలు కథ.
స్వామి శ్రద్ధానంద బెంగళూరులో సీసీబీకి ఇచ్చిన వాంగ్మూలం ఆధారంగా రూపొందినది
ఒక నటుడు స్వరం అందించారు
నా పేరు శ్రద్ధానంద.
షాకిరే నన్ను తన సేవకుడిలాగా చూసేది.
ప్రతిరోజూ ఆమె నాతో పోట్లాడటానికి కారణాలు వెతికేది.
ఆమెకు నాపై ప్రేమ పోయింది.
నేను ఆమెకు ఎంతో చేసినా కూడా.
ఆమె అతనితో పోట్లాడుతూ ఉండేది.
రెండు విషయాలపై, మొదటిది,
"నా ఆస్తులను నీ పేరుపై ఎందుకు రాయించుకున్నావు?"
నేను ఏదీ వినదలుచుకోలేదు. నేను కేవలం...
"నాకు ఒక మగబిడ్డ పుట్టేటట్లు చేస్తానని నువ్వు చేసిన ప్రమాణాలు అన్నీ జరగలేదు. "
"కనుక, నా ఆస్తులు వెనుకకు ఇవ్వాలి. "
"నిన్ను నమ్మి నేను పెద్ద పొరపాటు చేశాను. "
ఆమె ఈ మాట చెప్పి నాపై అరిచింది.
ఆమె మాటలు నా చెవులలో మార్మోగుతున్నాయి.
నేను ఇప్పుడు మౌనంగా ఉంటే, నన్ను రోడ్డుపైకి తోసేస్తుందని అనిపించింది.
పిల్లలు ఆమె దగ్గరకు వస్తే, అతని ప్రభావం తగ్గుతుందని
అతనికి తెలుసని అనుకుంటున్నాను.
1991 మే మొదటివారంలో, నేను ఒంటరిగా వెదురు మార్కెట్‌కు వెళ్ళాను.
అక్కడ ఒక ప్లైవుడ్ పెట్టె చేయించాను.
ఆమెను చంపేయాలని అప్పటికే నిర్ణయించుకున్నాను.
ఆ చోటును, మృతదేహాన్ని చూపించటానికి శ్రద్ధానంద అంగీకరించాడు.
నన్ను అక్కడకు తీసుకెళ్ళండి.
నేను ఆ చోటును, మృతదేహాన్ని చూపిస్తాను అన్నాడు.
ఇది చాలా ముఖ్యం.
చట్టం ప్రకారం, నేను వెంటనే వెళ్ళాలి.
సెంట్రల్ క్రైమ్ బ్రాంచ్ తీసిన వీడియో
ఒక్క నిమిషం ఆలస్యం చేయలేదు.
ఆ చోటును మాకు చూపిస్తానని చెప్పాడు.
అతను వాళ్లను రిచ్‌మండ్ రోడ్‌లోని ఆ ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు.
ఇంటికి తీసుకెళ్ళాము.
అతనిని ఒకవైపు పట్టుకుని తాళాలు ఇచ్చాము.
లోపలకు వెళ్ళిన తర్వాత అతను ఆ చోటును మాకు చూపించాడు.
మే 28, 1991.
ఉదయం 8:00 గంటలకు, మా వంటమనిషి జోసెఫిన్ టీ తెచ్చి ఇచ్చింది.
ఇదే మంచి అవకాశం అని నేను అనుకున్నాను.
శబ్దం చేయకుండా,
ఆమె కప్పులో నిద్రమాత్రలు కలిపాను.
షాకిరే మేలుకుంది.
నేను నవ్వుతూ ఆమెకు కప్పు ఇచ్చాను.
ఉదయం 9:30 గంటల ప్రాంతంలో, షాకిరేకు బాగోలేదని పనివాళ్ళకు చెప్పాను.
కొద్ది సేపటి తర్వాత, నేను తాజ్ హోటల్‌కు భోజనానికి వెళ్ళాను.
30 మార్చి, 1994
మేము అతనికి చాక్ పీస్ ఇచ్చాము.
పెరట్లోని ఆ ప్రదేశంలో అతను గుర్తులు పెట్టాడు.
చాక్ పీస్‌తో గుర్తులు పెట్టాడు.
ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు, ఐదు, ఆరు, ఏడు, ఎనిమిది. గుర్తులు పెట్టాడు.
కొంతమంది కూలీలను పిలిపించి, అక్కడ నేలను తవ్వించారు.
అతను అక్కడ చెమ్మగిల్లిన కళ్ళతో నిలుచున్నాడు, ఉద్వేగానికి గురయ్యాడు.
నేను మళ్ళీ ఇంటికి సాయంత్రం 3:30 కు వచ్చాను.
షాకిరే ఇంకా నిద్రపోతుండటం చూశాను.
ఆమె మేలుకోలేదు.
ఆ ప్లైవుడ్ పెట్టెను గెస్ట్ రూమ్ నుంచి పడకగదిలోకి తీసుకురావాలని
రాజుకు చెప్పాను.
అతను పెట్టెను తెచ్చాడు,
అతను మంచం పక్కనే ఆ పెట్టెను పెట్టాడు.
ఆ తర్వాత, నేను తలుపును లోపలినుంచి గడి పెట్టాను.
అది అక్కడే ఉంది, మధ్యలో ఇంకొద్దిగా తవ్వండి.
దానిని తవ్విన తర్వాత,
ఏటవాలుగా ఉన్న ఒక చెక్క పెట్ట అక్కడ కనబడింది.
అది ఏటవాలుగా ఉంది.
మీరు ఆ వీడియో చూస్తే, అది ఏటవాలుగా ఉంటుంది.
ఇలా పెట్టారు.
అతను తన భార్యను తోశాడు,
ముఖం కిందకు ఉండేలా ఆమె పెట్టెలోకి పడిపోయింది.
అప్పుడు అతను పైన మూత పెట్టాడు.
ఒక శవపేటికలాగా మేకులు కొట్టాడు.
అప్పుడు అతను రెండున్నర వెడల్పు, నాలుగు అడుగుల పొడవుతో గోడ పగలగొట్టాడు.
నేను సమాధి పక్కనే నిలుచుని ఉన్నాను. కనిపించేదానిని నమ్మలేకపోయాము.
అక్కడ కేవలం పిడికెడు జుట్టుతో ఒక అస్థిపంజరం ఉంది.
ఎడమ కాలుపై కొద్దిగా కండ ఉంది.
అది ఒక దారుణమైన నేరం...
ఊహించలేనిది.
అతను దుప్పటి పట్టుకుని ఆమెను లాగి,
పెట్టెలో పెట్టాడు,
పెట్టెకు మేకులు కొట్టి...
అతను ఆ పెట్టెను గోతిలో పడేశాడు.
అతను దీనికి కొంతకాలంగా కుట్ర చేసినట్లు అర్థం కావటంలేదా?
అతను ఎంత నైపుణ్యంగా చేశాడో చూడండి.
ఎంత రహస్యంగా చేశాడో చూడండి.
ఆమె హత్య చేయబడిందని నేను ఊహించలేకపోయాను.
మా అమ్మ అస్థిపంజరం చూడటాన్ని నేను జీర్ణించుకోలేకపోయాను.
ఎలా స్పందించాలో
మాకు అర్థం కాలేదు, మాకు అసలు బుర్ర పనిచేయలేదు.
ఆ విషాదం చాలా పెద్దది.
దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యాము.
క్రూరమైన మనిషి, కుట్ర చేశాడు...
ఆమె ఒక తల్లి కూడా.
నేను ఒక తల్లిని అయినట్లే, ఆమె కూడా ఒక తల్లి.
ఆమెను పెట్టెలో పెట్టి మూస్తున్నప్పుడు
ఆమె ఊపిరి పీలుస్తోందని అతను సీసీబీకి చెప్పాడు.
ఆమె బతికే ఉంది! అతను పూడ్చిపెట్టినప్పుడు ఆమె బతికే ఉంది!
అత్యంత దిగ్భ్రాంతికర విషయం ఏమిటంటే షాకిరే ఖలీలిని సజీవంగా పూడ్చిపెట్టాడు.
సజీవంగా పూడ్చిపెట్టబడింది.
ఆమెను లోపల పెట్టేటప్పటికి ఆమె చనిపోలేదు.
అతను ఒక మనిషి కాదు, ఒక రాక్షసుడు.
సెంట్రల్ జైల్ సాగర్ (ఎం. పీ. )
అక్టోబర్, 2021
నా పేరు స్వామి శ్రద్ధానంద.
నన్ను మురళీ మనోహర్ మిశ్రా అని కూడా అంటారు, అది నా అసలు పేరు.
నా గురించి మాట్లాడేది అంతా
అబద్ధమని నేను చెప్పాలని అనుకుంటున్నాను.
అది ఒట్టి అబద్ధం తప్ప మరేమీ కాదు.
సబ్‌టైటిల్ అనువాద కర్త శ్రావణ్ బాబు
క్రియేటివ్ సూపర్‌వైజర్ సమత