1991 ile 1993 arasında
Bangalor polisi vakaya gereken özeni göstermedi.
Gönderilen birkaç polis
Shraddhananda'yı öylesine sorguladı.
Onlara Shakereh'in ABD'de olduğunu ve dönmeyeceğini söyledi.
Üç yıl boyunca bir sonuç alınamadı.
Üç yıl sonra vaka Asayiş Şube'ye devredildi.
O kadar uzun süredir kayıptı ki
başına ne geldiğini bilmiyorduk.
Neredeyse iki yıl olmuştu, değil mi?
Birkaç yıl. Bilmiyorum. İki üç yıl.
Yalan yanlış bir sürü hikâye anlatılırdı,
mesela Mysore Yolu'nda kaza geçirip oraya gömüldüğü söylenirdi.
Kuzenlerimden bazıları falcılara ve kâhinlere gidip
başına ne geldiğini öğrenmeye çalıştı.
Önceden bir diplomatın eşiydi,
tanınmış bir aileden geliyordu
ve kendi statüsünün çok altında bir adama gönlünü kaptırmıştı.
Birdenbire ortadan kayboldu.
Bir yerlerde hayatta olabileceği ihtimalini düşünmeye başladım.
Vahşi cinayetler olur,
bıçaklama, dövme, baltayla kesme...
Ama masum bir kadına karşı bu kadar acımasızca işlenmiş,
böyle bir suç
görmemiştim.
MEZARIN ÜSTÜNDE DANS
Korku söz konusu değil.
Polis olunca daha cesur hissedersiniz.
Önceleri suçluları tespit eder ve kontrol altında tutardık.
O zamanlar suç sorunu yoktu.
Benim adım Azmathullah B. B'nin anlamı Badari.
ESKİ EMNİYET MÜDÜR YARDIMCISI
Badari'liyiz.
Amirim Bay Kodandaramiah beni Asayiş Şube'ye görevlendirdi.
Bu dosya 1991'de açılmış.
Ashok Nagar Karakolu'na kayıp ihbarı yapılmış.
ASAYİŞ ŞUBE
Bay Kodandaramiah benden düzgün, sağlam bir dosya
hazırlamamı istedi.
Orijinal bir dosya olsun dedi.
BANGALOR EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜ
Sabah bana, annesinin dört kızından hiçbiriyle bu kadar uzun süre
iletişime geçmemesinin normal olmadığını söyledi.
Guru olduğunu iddia eden Rampur'lu biri, annelerinin
aklını çelmişti.
Gidip bu guruyla yüzleştiklerini, adamın
masal anlattığını söyledi.
Shakereh'in İngiltere'ye gittiğini söylemiş.
En azından kızlarıyla iletişime geçmesi gerekmez miydi?
O yüzden şüphelendim. Bir şey olmuş dedim.
Memurlara talimat verdim,
daha iyi araştıralım dedim.
O karakolda çok cesur memurlar ve amirler vardı.
Pek çok vakayı çözmüşlerdi.
Günde sekiz on kişiyi sorguluyorlardı.
Araştırdık ama bir şey öğrenemedik.
BANGALOR ULUSLARARASI HAVAALANI
Havaalanları da dâhil her yerde araştırma yaptık.
İngiltere'ye gittiğini gösteren hiçbir şey yoktu.
Yer yarılıp da içine girmiş olamaz.
Sonra bu guruyu Asayiş Şube'ye getirmelerini söyledim.
Onu sorgulayıp bilgi almaya çalışalım, dedim.
Ben Ravindra Reshme. Kırk bir yıllık gazeteciyim.
O zamanlar Bangalor'da saygın bir insan olarak bilinirdi.
Eşiyle birlikte zengin bir muhitte, Richmond Town, No. 81'de oturuyordu.
Beş saat boyunca sorgulandı.
Ama kılını bile kıpırdatmadı.
Tek kelime etmeden durabiliyordu.
Sorgu boyunca, kendisinin de en az kayıp eşinin kızları kadar
endişeli olduğunu iddia etti.
İlk sorguda hiçbir şey öğrenemedik.
Sonra serbest bırakıldı.
Çözülmedi, hiçbir ipucu vermedi.
Hiçbir ilerleme kaydedememiştik.
Hiç delil yoktu.
İpucu bile yoktu.
O aşamada bir şey bulunamadığından dosyayı kapatmayı düşünüyorlardı.
İlgili memurları çağırıp onlarla konuştum.
Onlar da olayı çözemediklerini söylediler.
Hiçbir ipucu bulamamışlardı.
Öldürüldüğünü varsayarak ipucu aramaları yönünde
talimat verdim.
Bunu yapabilecek tek kişi de bu adamdı.
Koca ülkede, onu öldürmek isteyebilecek başka hiç kimse yoktu.
Ben de memurlara
adamın hareketlerini izlemelerini söyledim.
Richmond Yolu'ndaki evi de izleyin dedim.
O zaman emniyet müdürü olan Bay Kodandaramiah ile yaptığım konuşmayı
hâlâ hatırlarım.
İlk önemli ipucunu ne zaman bulduklarını sordum.
O zaman...
IMRAN QURESHI KIDEMLİ GAZETECİ
"Mahadeva adındaki memurumuz sayesinde. " dedi.
MAHADEVA CİNAYET BÜROSU, BANGALOR POLİSİ
Bir gün Başpolis Mahadeva,
ipucu bulduklarını söyledi.
Kayıp kadın olayında
MAHADEVA ESKİ BAŞPOLİS
Guru Shraddhananda hakkında şüphe kaynaklı bir şikâyet zaten vardı.
Sonra şüpheli bir şeyler bulduk
ve orada çalışan birini sorgulayıp
ondan bilgi aldık.
Bilgiyi nasıl aldınız? Adamı sarhoş mu ettiniz?
"Nasıl?" diye sordum. Bay Kodandaramiah güldü.
Her neyse.
Suçlarla ilgili ipuçları, beyefendilerin uğramadığı yerlerde bulunur.
Mesela meyhanelerde.
Bay Mahadeva, bir arak dükkânında
bir şeyler öğrenmeyi başarmıştı.
Arak, kırsal bölgelerde bulunan bir içki. Hintçede tharra deriz.
Arak o zamanlar poşette satılırdı.
-Adınız nedir? -Raju.
İçki parası istedi.
Öyle bir alışkanlıkları var.
Yevmiyeyle çalışan insanlar bunlar. Para da vermek gerekebiliyor.
Ben de güldüm. "Mahadeva ne kadar içmiş?" diye sordum.
"Hayır, Mahadeva sadece içkiyi elinde tutmuş. " dedi. Ama Raju konuşmuş.
Sanırım üç poşet arak içmiş.
Çok iyi bir iş çıkardı.
O yeri ve sandığı ilk duyduğunda
içinde bir şüphe belirmiş.
İlginç olan, sandığın dört tane de tekerinin olması.
Marangoza sandığın boyutuyla ilgili detaylı talimatlar verilmiş.
Sandığı sipariş eden kişi de...
...Guru Shraddhananda'ymış.
O gün öğleden sonra Guru benden sandığı getirmemi istedi.
RAJU RICHMOND YOLU'NDAKİ EVİN ÇALIŞANI
Yanıma dört kişi alıp
sandığı konuk evinden buraya getirdim.
Buraya getirdim.
Sonra bana para verip herkese 100 rupi vermemi söyledi.
Hepsine verdim.
Ondan sonra, hanımefendi...
Derin uykudaydı.
Onun yüzünden bu hâldeyim.
Kendimi içkiye verdim.
Soruşturma tıkanmıştı,
Mahadeva bu adama içki içirip ondan bilgi alınca ilerlemeye başladı.
Söz konusu beyefendiyle görüştük, kayıp olayında Shraddhananda'nın
parmağının olduğu doğrulanmış oldu.
Bir şey olacağını hissedince
şikâyetçi olup ileriye dönük kefalet kararı aldırdı.
Polisi suçlamaya devam etti.
İleriye dönük kefalet kararı vardı, tutuklayamıyorduk.
Tutuklarsak bize dava açabilirdi.
ASAYİŞ ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ
Kadını onun öldürdüğünü düşünmemizi sağlayacak yeterli sebep vardı.
Delil bulunması gerekiyordu.
O yüzden ipuçlarını araştırmaya başlamalarını söyledim.
Arazi çok geniş.
Orayı kızıma ve torunlarıma vermiştim.
GAUHAR TAJ NAMAZIE SHAKEREH'İN ANNESİ
Şeyi de oraya koymuş...
Önceki sorguda, evlendikten sonra
vasiyetname hazırlattığını,
ayrıca gayrimenkul alım satımı için vekâlet aldığını öğrenmiştim.
Elinde Shakereh'in imzaladığı bazı belgeler olduğunu biliyorduk.
Arazinin ona devredildiğini gösteren belgeler.
Araziyi satmıştı.
En büyük müteahhitlerden
biriyle anlaşıp 65 milyona satmış.
Bir satış sözleşmesi yapıp
81 numaralı arazinin tamamını satmış.
Sadece bir bölgeyi satmamış.
Evlerin olduğu bölgeyi.
"Hayır. Burasının benim için manevi değeri var.
"Karı koca olarak burada birlikte yaşadık. Burayı satmak istemiyorum.
"Bu bölge hariç olmak şartıyla
"tüm araziyi alabilirsin. "
Suçlu olduğundan öyle diyor!
Bir gün geç vakitte, akşam 18.00 gibi gelip
hizmetçi Josephine'i getirmelerini söyledim.
Getirdiler.
Ona Shraddhananda'nın alışkanlıkları hakkında sorular sordum.
Sabahları nereye gider? Öğleden sonraları, akşamları nereye gider?
Yemeğini nerede yer?
Her şeyi sordum.
AZ SONRA DİNLEYECEKLERİNİZ JOSEPHINE'İN İFADESİNDEN ALINARAK
SESLENDİRİLMİŞTİR
JOSEPHINE HİZMETÇİ
Kocam Raju ve ben Richmond Yolu, No. 81'de çalışıyorduk.
Ben yemek yapıyordum, kocam da temizlik yapıyordu.
O sabah her zamanki gibi çalışıyorduk.
Ama o gün odadan sadece Guru çıktı.
İşe başlamadan önce, arka bahçedeki toprağın ıslak olduğunu görmüştüm.
Bayağı çamur olmuştu.
28 Mayıs'tan önce orada bir sürü fesleğen vardı.
Guru, oraya yer altı su deposu yapmak istediğini söylüyordu.
Ama şu anda sadece bir fesleğen vardı.
Guru o bitkiye iyi bakmamı söyledi.
Ben de öyle yaptım.
Konuşurken bir gün şöyle dedi.
Bayram günlerinde
kutsal fesleğen bitkisine dua edip üzerine süt döküyormuş.
Birden aklıma bir şey geldi.
Bizim köyde Brahminler ölülerini yakar.
Sonra da oraya bir fesleğen dikerler
ve üzerine süt dökerler.
Adam herhâlde Brahmin, diye düşündüm,
o yüzden süt döküyor. İçime bir şüphe düştü.
Vekâletname olayı da var.
Bu şüphelerden ve Josephine'in sütle ilgili söylediklerinden
yola çıkarak, adamı getirip sorgulamaya karar verdim.
Bir yandan da çekiniyordum. Yanlış kişiyi tutuklayıp hayatını mahvetmek istemem.
Sürekli hata yapmaktan korkarak ilerledim.
Benim yüzümden birisi hapse girebilirdi. Bundan korkuyordum.
Uzun uzun konuştuktan sonra
bir gece saat 02.00'de onu karakola getirmeye karar verdik.
Eve gittik.
Vardığımızda saat 02.00'ydi. Kapıyı açtı, içeri girdik.
Karakola götürdük.
Yol açın!
Guru, lütfen bir açıklama yapın.
"Tamam, oyun bitti. Konuş. " dedim.
"Bir şey yapmadım. Ne oyunu?
"Bir bilgim yok. Ortadan kayboldu. " dedi.
Adamı Koramangala Karakolu'na götürmüş.
Orada ciddi bir şekilde sorgulamışlar.
Sert, agresif bir dil kullanmışlar.
Yaşasın Hindistan.
Sürekli "Nerede olduğunu bilmiyorum. " diyordu.
Ben dâhil olana kadar yalan söylemeye devam etti.
Karakola geldiğimizde saat neredeyse 04.00'tü.
Ben burada oturuyorsam o da karşımda oturuyordu.
Şoförümü kahve almaya gönderdim.
Ona kahve verdik. Biz de birer tane aldık.
Kahve içtikten sonra Shraddhananda'ya "Benim de bir ailem var. " dedim.
"Kimseyi gereksiz yere rahatsız etmek istemem.
"Yapmam. Gereksiz yere kimseyi bulaştırmam.
"Ne olduğunu anlat.
"Doğruyu söyle. "
Ben bunları söyler söylemez duygusallaştı.
Polisin sürekli onu sıkıştırmasına da artık dayanamıyordu.
Birden ayaklarıma kapandı.
Acıyın, deyip ağlamaya başladı.
Ağlamaya başlayınca oturmasını söyledim.
Oturup bana hikâyenin tamamını anlattı.
Gerçek hikâyeyi.
GURU SHRADDHANANDA'NIN ASAYİŞ ŞUBE'DE VERDİĞİ İFADE
BİR AKTÖR TARAFINDAN SESLENDİRİLMİŞTİR
Benim adım Shraddhananda.
Shakereh bana hizmetçi muamelesi yapardı.
Her gün bir bahane bulup kavga çıkarırdı.
Onun için yaptığım onca şeye rağmen
beni artık sevmiyordu.
Anlaşılan sürekli tartışıyorlarmış.
İki mesele varmış, birincisi
"Benim arazimi niye kendi üzerine geçirdin?"
Dinlemek istemiyorum. Sadece...
"Erkek çocuk vaadin de gerçekleşmedi.
"Araziyi geri istiyorum. "
"Sana güvenerek büyük bir hata yapmışım. "
Böyle söyleyip bana bağırırdı.
Sözleri sabaha kadar kulağımda yankılandı.
Artık sessiz kalırsam sokağa atılacağımı düşündüm.
Sanırım çocuklar annelerine yakın olursa
kendi etkisinin fazla olmayacağını, hatta hiç olmayacağını biliyordu.
1991 yılı mayıs ayının ilk haftasında bambu pazarına gittim.
Kontrplaktan bir sandık yaptırdım.
Atık onu öldürmeye karar vermiştim.
Shraddhananda, onu götürürsek bize yeri ve cesedi
göstermeyi kabul etti.
Hem yeri hem de cesedi gösterecekti.
Bu çok önemli.
Kanunen hemen gitmemiz gerekiyordu.
ASAYİŞ ŞUBE'NİN ÇEKTİĞİ VİDEO KAYDI
Tek bir dakika kaybetmeden.
Yeri göstereceğini söyledi.
Polisleri Richmond Yolu'ndaki araziye götürdü.
Evine götürdük.
Bir elinden tutup anahtarları verdik.
İçeri girince bize yeri gösterdi.
28 Mayıs 1991.
Sabah saat 08.00 civarında aşçımız Josephine çay getirdi.
Tam zamanı diye düşündüm.
Hiç ses çıkarmadan
fincanına ilaç kattım.
Shakereh uyanıktı.
Fincanı gülümseyerek uzattım.
Saat 09.30 civarında, çalışanlara Shakereh'in rahatsızlandığını söyledim.
Bir süre sonra Taj Otel'e öğle yemeğine gittim.
30 MART 1994
Eline bir tebeşir verdik.
Arka bahçedeki yeri işaretledi.
Tebeşirle işaretledi.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz. Hepsini işaretledi.
İşçi çağırdık, yeri kazdılar.
Yaşlı gözlerle orada dikiliyordu. Duygusallaşmıştı.
Öğleden sonra 15.30 gibi eve geldim.
Shakereh'in hâlâ uyuduğunu gördüm.
Uyanmamıştı.
Raju'ya konuk evindeki sandığı yatak odasına getirmesini
söyledim.
Sandığı getirip
yatağın yanına yanaştırmışlar.
Sonra kapıyı içeriden kilitledim.
Orada, biraz daha ortaya doğru kazın.
Kazı yapılınca
tahta bir sandık açığa çıktı, biraz eğik duruyordu.
Eğik duruyordu.
Görüntüye bakarsanız eğikti.
Bu şekilde duruyordu.
Karısını itmiş,
kadın da yüzüstü sandığın içine düşmüş.
Sonra kapağını kapatmış.
Tabut gibi çivilemiş.
Duvarda yaklaşık 80 santime 120 santimlik bir delik açmış.
Mezarın başında duruyordum. Gözlerimize inanamıyorduk.
Sadece iskelet kalmıştı, bir tutam da saç vardı.
Sol bacakta da biraz et kalmıştı.
Çok korkunç bir suçtu.
Akılalmaz bir şeydi.
Çarşafla beraber çekmiş,
o sandığa koymuş,
kapağını çivileyip
sonra da o çukura atmış.
Ne zamandır planladığı belli değil mi?
Hem de ne kadar iyi uygulamış.
Gizli bir şekilde uygulamış.
Öldürüldüğü hiç aklıma gelmemişti.
Annemin iskeletini görmeyi aklım almıyor.
Nasıl dayanacağımızı
hâlâ bilmiyoruz. Çektiğimiz acıyı hâlâ sindiremedik.
Çok büyük bir acı.
İnsan donakalıyor.
Acımasız adam plan yapmış.
O da anneydi.
Ben nasıl anneysem o da anneydi.
O sırada polislere söylediğine göre,
sandığa koyup üzerini kapattığında hâlâ nefes alıyormuş.
Hayattaymış! Canlı canlı gömmüş!
En sarsıcı olansa, Shakereh Khaleeli'nin diri diri gömülmüş olmasıydı.
Diri diri gömülmüş.
Sandığa koyulduğunda hâlâ hayattaymış.
Bu adam insan değil, canavar.
SAGAR MERKEZ CEZAEVİ MADHYA PRADESH
EKİM 2021
Benim adım Guru Shraddhananda.
Murli Manohar Mishra olarak da biliniyorum, asıl adım bu.
Şunu söylemek istiyorum,
hakkımda anlatılan her şey yalan.
Baştan aşağı yalan.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro