Odwiedzimy chatę Hirokiego. Łał!
Marzenia o sławie się spełnią.
Staniemy się influencerami, raz na zawsze.
Nie wierzyliśmy, że życie może nam dać
Coś więcej niż stary z promocji szajs
A tu los rzuca nam talię mocnych kart
Dla mnie Latryna, dla ciebie hajp
Bo dzierżymy Złote Dorito
Dawaj remiks!
Dorito rządzi!
Zabiliśmy dyrektora Nie chodzimy już do szkoły
Modni w chuj Czacha dymi jak inhalatory
Robimy szał na Sundance, ja i moje ziomy
FaceTime z Gretą, robimy buty plastikowe
Dawaj ten but, dawaj ten but
Dale, Dale...
Dzierżymy Złote Dorito
Jesteśmy lepsi niż wy
Czekając na premierę
Czekając na...
STACJA METRA FAIRFAX
Jestem dumny z naszych małych zwycięzców. Powiedzcie „sława”.
Sława!
-O, tak! -Co?
Prywatne jednoszynówki to sztos. Prywatne odrzutowce wyjeb do lamusa.
-Nie klnij! -Sorry, mamo. Kocham cię.
Kto chce zjeść grzybki i ruszyć na szlak?
LATRYNA
O mój Boże!
WITAJCIE, ZWYCIĘZCY!
-Gorący ręcznik? -Tak, poproszę.
Dzięki. Przyniosłem własny.
O mój Boże.
Spójrzcie. Pozostali zwycięzcy.
-Przywitajmy się. -Wstrzymaj konie.
Zapomnieliście, po co tu jesteśmy?
Poznać Hirokiego i ujrzeć blask Latryny?
Tak, ale nie tylko.
To misja, by zdobyć sławę.
A na naszej drodze stoją te ćwoki.
Co za dwulicowe żmije.
Każde z nas musi dać z siebie wszystko.
-Skupmy się. -Nori z krabem?
Dziękuję.
Jesteś pewien, że to konkurs?
To oczywiste. Klasyczny chwyt Hirokiego. Tylko jedna ekipa zdobędzie laur Latryny.
Następny przystanek, siedziba Hirokiego.
UKRYTE WZGÓRZA
Oczywiście! Bieber, Kanye, Courteney Cox. Wszystkie legendy mieszkają w Calabasas.
Najważniejszy dzień w twoim życiu. Hiroki liczy na ciebie, Brian.
Dlatego od 15 lat jesteś jego prawą ręką.
Jak się spiszesz, zajrzy do twojego szkicownika
i będzie pod ogromnym wrażeniem. Powie:
„Ależ masz zajebiste pomysły, Brian.
„Masz ich więcej? Masz olbrzymi talent”.
Zaprzyjaźnicie się. Polecicie pomedytować razem na Fidżi.
Awansuje cię na dyrektora artystycznego
i ludzie w końcu poznają twoje imię!
Hej, jak-ci-tam-było. Zwycięzcy przybyli.
Do dzieła.
O kurde!
Wykurwiste te bugenwille.
Wysmakowane, acz odpychające.
Dla mnie bomba!
Niezła!
Spoko.
Przed wami projektant mody,
t-shirtowy pionier, ścieracz poręczy,
rozpylacz woni stylu,
twórca latrynowego imperium, Hiroki Michael Hassan.
-Michael? -Ależ on tajemniczy.
Aż mam ciary. Spójrz.
Padłem!
Wypas.
Ale stylówa. Swag w chuj.
Wybacz, panie.
Czy on zamierza...
Zjedzie.
Cholera!
Nic mu nie jest!
Kurwa, pozamiatał.
Pozdrawiam was, zwycięzcy.
Witajcie w skromnych progach mojej siedziby.
Sorry za bałagan.
Przebudowujemy kuchnię od zeszłego kwietnia.
A cały ten bajzel przez Briana, który mówił, że to będzie malutki projekt,
tymczasem pozywam swojego podwykonawcę.
Ale to nieważne, bo jesteście tutaj wy.
Witajcie. Wszyscy na to zasłużyliście.
Niniejszym pragnę wam pogratulować.
A teraz zapraszam do środka.
Siedziba was oczekuje.
Słyszeliście go. Pozujcie, mordy!
To jest to!
O mój Boże.
Zanim zaczniemy, Brian was czymś zanudzi.
OK, przedstawię wam zasady i... waruny.
Chyba nie można być gorszym w skracaniu.
Wybacz, panie.
Zgodnie z prawnie wiążącą umową z Latryną...
Klauzula poufności. Zgadzam się.
Sprawdźcie to. Jadalna tapeta.
Ja pierdzielę!
Smakuje jak...
-Hamburger. -Dobrze.
Nazywam to „tapetową kooperatywą spożywczą”.
Tamta ma smak szejka.
Która według was jest lepsza?
Naprawdę smakuje jak mleczny szejk.
To akurat zwykły stiuk, kochanieńki.
Idziemy dalej.
-Oto portal do Wykurwistego Szajsu. -O mój Boże!
-A co jest tam? -Tam?
Kolekcja wiosenna na 2023 i dalsze.
Ale tylko najczystsze hajpem serca
mogą rzucić okiem na przyszłość Latryny.
Słyszeliście to? Stroje z przyszłości?
To nasz bilet do bycia influencerami.
Przestaniemy podążać za modą, a to my staniemy się modą.
Może są tam buty do trekkingu. Albo batony energetyczne.
To Latryna. Tu wszystko się może zdarzyć.
Dobra, Wykurwisty Szajs zaliczony,
wiemy, że kooperatywy to przyszłość, czas zajrzeć do mojej garderoby.
Jest lepiej niż w moich fantazjach.
Ze mną pójdź W ten świat mój
Zajebistej innowacji
Oświetli nas
Ciuszków blask
W garderobie mej wakacje
Padłam!
Sztos nas sztosy.
Nie do wiary.
Wszystko, o czym kiedykolwiek marzyłem.
Szybkie selfie.
Powiedzcie "Latryna"!
Latryna!
-Co się dzieje? -Wyluzuj!
Jedno z was coś zjebało.
Nikt się nie rusza!
Klauzula mówi wyraźnie: „Żadnych selfie”.
Wiesz, że nikt nigdy tego nie czyta, ziom.
Hiroki mówił, że to jakieś bzdury Briana.
Myślicie, że jak udaje nam się zachować to w tajemnicy?
To dzięki temu, że nikt nie robi fot i nie wrzuca na walla.
Niechętnie to mówię, ale takie są zasady.
Wyprowadź ich, Brian.
Z dziką przyjemnością, panie.
Nie!
Nie możecie nam tego zrobić.
WOLNE DATKI
W Fairfax oczekują, że wrócimy jako influencerzy.
Wrócicie co najwyżej z objawami gronkowca.
Miłego lotu przez zsyp, nooby. Papatki.
No i ciabarach w ciapę.
Nie dziś, Szatanie!
Co ty wyrabiasz, Benny?
Zaszliśmy za daleko, żeby wrócić z niczym.
Jesteśmy w jebanym zsypie. Jaki masz plan?
Zakraść się tam i włamać do tego skarbca.
Poznać modę przyszłości.
Tam wyżej jest szyb konserwacyjny.
Podsadzę cię, Derica.
Łap mnie za rękę, Dale.
Utknąłem.
Odepnij nerkę!
Nie mogę.
Ty albo nerka, Dale.
Nie bądź głupi.
Zdobyłem z nią wszystkie odznaki harcerza.
Pomyśl o tym skarbcu, stary.
I zakażeniu gronkowcem.
Ale głównie o tym skarbcu.
Wybacz mi, nereczko.
Ruszajmy, Dale.
Zabawna anegdota. Michaś Fassbender i ja
zrobiliśmy ziomalski wypad do Irlandii.
Liam Neeson, Farrell, Brendan Gleeson.
Dalej zwiedzają. Zobaczcie.
Śmigamy po zielonej wyspie, wątroby skropione Jamesonem,
i wpadam nagle na pomysł Cere-bracha,
czyli drukarki 3D dla umysłu.
Wszystkie najzacniejsze akcesoria Latryny są tworzone w tej technologii.
Mógłbym zrobić z tym takie rzeczy...
To jak Święty Graal reżysera.
Otwórz swój umysł. Czego pragniesz?
Swojej nereczki.
-Wszystko w porządku, Dale? -Czuję się bez niej taki nagi.
O czym ten sukinkot myśli?
Wcale nie o tym myślałem, mamo, przysięgam!
Jeśli ten typ od latarki-szparki zajrzy do skarbca,
a ja nie, to sprzedaję wszystko Dale'owi.
-Moje włosy! -Truman!
-Ktoś może... -Was usłyszeć?
Czy wszystko w porządku, Brian?
To swąd palonych włosów?
Tak. To tylko szczury. Zajmę się tym.
Koszulki z 2023 roku.
Udało nam się.
Moda przyszłości to zapocone pachy?
To nie jest skarbiec, tylko pralnia.
Spójrzcie.
-Co robimy, skaucie? -Niech no pomyślę.
Nie mam nerki, ale to chyba nie kłopot.
-Pustka. Nie mam pojęcia. -Co by zrobił Dale z nerką?
Już wiem.
Żakiet robotycznego Prince'a. Stał obok skarbca.
Za tym żakietem!
Boże.
SUCHE
Tu jest.
A wy to kto?
Nowi spece od rzepów.
Spece od rzepów?
Hirokiego znudziły zamki błyskawiczne.
Teraz wracają rzepy.
Brian nic nam nie mówił. Jak to możliwe?
Bo Brian to cipa.
Podobno strzyże go jego mama.
Co za łajza.
Co nie?
Nie wiecie, jak dostać się do skarbca?
Mieli nas oprowadzić, ale się zgubiliśmy.
Jasne. Idźcie korytarzem do windy,
zjedźcie na pierwsze piętro i gotowe.
Szacun, mordeczki.
Jak ich nie znajdziemy, obaj wylecicie.
Nie jesteś tu szefem.
Jestem prawą ręką Hirokiego, więc jestem, kurwa, waszym szefem.
Za to my mamy dwa tygodnie płatnego urlopu, a ty nie.
-Dostajecie dwa tygodnie... -Tam są!
Mam was, gnojki.
Nie wierzę!
Praprapraprapradziadek Hirokiego
był samurajskim twardzielem.
Zabijanie to pierwotny sposób na sławę, prawda, Dale?
Wszystko w porządku, Dale?
Kiedyś też się wspinałem.
Ja, mieszek kredy i nerka.
Obiecałem nereczce, że zabiorę ją na Mount Everest.
Musimy iść dalej.
Widać to marzenie umarło, tak jak reszta Dale'a z nerką.
Jak dotrzemy do skarbca, kupisz sobie za to milion nerek.
To nie to samo.
Wybieracie się gdzieś?
Szlag! Glina na dwunastej. W nogi!
Tędy!
SALA ZERO G
ZAREZERWOWANE NA BAR MICWĘ JADENA SMITHA
Już po was!
LODOWCOWY PODMUCH
Koniec gry. Poddajcie się, a nikt nie straci żadnych followersów.
Nie wyjdziemy stąd, póki nie będziemy sławni!
Nigdy nie będziecie sławni.
Wszyscy w Fairfax dowiedzą się, że wyrzucono was z Latryny.
Nie macie już po co żyć.
Traficie do programu ochrony świadków
w mediach społecznościowych.
-Jebać to. Skaczemy. -Brać ich.
-Do zobaczenia, nereczko. -Wolność i sława!
Narka, lamusie!
Macie jedno zadanie. Jest aż tak trudne?
Czy potraficie zrobić coś, jak należy?
-Jebać go. -Mam dość Briana.
Słyszałem to.
Wszyscy cali?
Przeżywam kryzys wieku nastoletni, ale żyję.
Benny? On potrzebuje resuscytacji, Dale.
Pewnie. Już wyciągam ssawkę z nerki.
A, racja. Nie mam jej, bo wyrzuciłem ją do zsypu.
-Teraz mój przyjaciel umrze. -Żyj, do diabła!
-Tupac? Trafiłem do nieba? -Prawie. To pierwsze piętro.
A tam jest otwarte okienko.
SALA SOCZYSTYCH TAJEMNIC
Spoko.
KTO ZABIŁ JEFFREYA EPSTEINA
-Znają odpowiedź? -Gdzieś musi być mapa ewakuacyjna.
-Chwila. -Zbyt daleko dotarliśmy, D.
BADANIA ZWIERZĄT
Jeśli wykonują testy na zwierzętach,
twierdząc, że nie, to muszę to wiedzieć.
Badania zwierząt.
To przeurocze.
Jestem dumna z bycia fanatyczką Latryny.
Toż to sztos nad sztosy.
Który psiak jest tu najbystrzejszy?
Jasne, musztardowa mordo. Won stąd.
Wiesz, jak dostać się do skarbca, pysku?
No to w drogę.
Zakładajcie kapoki, dzieciaki. Płyniemy na Wyspę Sławy.
SALA WYKRĘCANIA
Co, kurwa?
To zasadzka. Pies nas wydał.
Mam was, gnidy.
ZBANOWANI
Gratulacje.
Jesteście takimi lamusami jak Macklemore. Porzućcie marzenia o byciu influencerami.
Czemu nazywają to salą wykręcania?
WYBIERAM NUMER
AKTUALIZUJĘ
Kraty są mocniejsze niż wersy J. Cole'a.
Nie mogę zhakować komputera.
Netscape Navigator wciąż się otwiera.
Jak seans spirytystyczny, D? Wskrzesiłaś coś?
Duchy nie chcą współpracować.
Dale? Koleżko?
Jak się miewamy?
Pomożesz wydostać nas z tego koszmaru lat 90.?
A co to niby zmieni?
Nie chcę reżyserować gównianych sitcomów
do końca życia, ziom.
A co z tymi orangutanami, którym nie pomogę, jeśli będę tu tkwiła?
Wstawaj, stary.
Nikt nie kupi butów od zhańbionego frajera.
Weź się w garść i do roboty, okej?
Nie, Hyung-Joon. Nie okej.
Uważacie mnie za epickiego normcore'a,
który pocałował Shanię Twain, ale nie jestem nim.
-Nie bez mojej nerki. -Czemu tak mówisz, Dale?
Skoro nie pomagam wam z pomocą nerki, to co ja tu w ogóle robię?
Po co jestem w ekipie? Poza mną każde z was ma swoją domenę.
Truman jest twórczy, Derica jest aktywistką,
Benny lubi jeść.
Jestem człowiekiem renesansu, chamie.
Myślisz, że cię olejemy, bo zgubiłeś
swoją obciachową nerkę?
Jesteśmy mega samolubni, ale nie jesteśmy potworami.
Nie kumamy się z tobą
dlatego, że nosisz ze sobą narzędziówkę,
ale dlatego, że w tym pozerskim świecie jako jedyny
jesteś autentyczny.
Jesteś pierwszym białasem, którego lubię.
Możesz zawsze wpadać na grilla,
chociaż nie możesz jeszcze bujać się do cykaczy.
Zanim do nas dołączyłeś, imaliśmy się wszystkiego.
Truman chciał zostać prestidigitatorem.
Chodził w pelerynie całą szóstą klasę.
Wniosłeś powiew świeżego powietrza z Oregonu.
-Należysz do ekipy. -Bez ściemy?
Słyszycie? Nawet slangu dobrze używa.
Nim się obejrzysz, będziesz w chuj świeży,
jak się należy, mordeczko.
Macie rację. Nie jestem tylko swoją nerką.
Jestem Dale i uwielbiam swoją ekipę.
Truman, do zobaczenia na grillu, stary.
-Przyjdę w bandanie. -Tylko spróbuj.
Chyba wiem, jak nas stąd wydostać.
-Jak? -Zabiję Briana.
Co, do chuja?
Swoją życzliwością. Użyję nerki w swojej głowie.
To do niego dużo bardziej podobne.
Brian. Słuchaj. To ja. Dale.
Czego chcesz, wypierdku?
Zauważyłem, że pijesz lemoniadę.
To? Tak. Pracuję nad autorską recepturką.
To miks lemoniady
z ponczem owocowym. Chciałbyś się przyssać, co?
Ssałbym z całej pary, Brian. Bez kitu.
Brzmi przepysznie. Gdzie tu znajdę słomkę?
Na pewno masz inne genialne pomysły, co?
Cóż...
Nie powinienem mówić o tym na głos,
ale tak, projektuję swoją linię. Ale...
-To tajemnica. -No co ty?
Dżinsowa bielizna, pas z napisem „pas”...
Ohyda.
Cudo. Nigdy nie zapomnisz, do czego służy.
Właśnie. Ty to kumasz.
Nie rozumiem, dlaczego Hirokiemu nigdy nie podobają się moje pomysły.
Skoro ich nie szanuje, to czemu nadal tu pracujesz?
Po latach cieciowania miałem być
dyrektorem artystycznym,
który buja się z Rickiem Owensem i Johnem Legendem.
Ale minęło 15 lat, a ja nadal jestem zwykłym przydupasem.
Znaczysz tu dużo więcej,
ale musisz im to udowodnić, Brajański.
Brajański? Pierwszy raz ktoś dał mi ksywę.
Od lat prosiłem o to Hirokiego.
Hiroki rzeczywiście hamuje mój rozwój.
Nie potrzebuję tego gogusia.
-Właśnie. -Ani Latryny!
-Dokładnie. -Będę własnym dyrektorem artystycznym.
I to rozumiem. To co? Wypuścisz nas stąd?
Dla ciebie wszystko, Dale.
Spieprzam stąd, ćwoki.
Na co czekacie? Chodźmy.
To była najbardziej inspirująca ściema, jaką widziałam,
odkąd Serena wygrała Wimbledon po porodzie.
Do skarbca!
Dostęp przyznany.
Już zaczynałem myśleć, że wam się nie uda.
Jak to? Wyrzuciłeś nas. A co z tym selfie?
Każdy wie, że to się wcale nie wydarzyło.
Dzięki selfiakowi staliście się influencerami wyklętymi.
O to chodziło.
Więc nie gniewasz się na nas?
Gniewać się? Zafajdaliście mi siedzibę, skaziliście rzekę oranżady
i uświniliście pranie.
Mój dom pustoszy sfora 20 psów,
a moja prawa ręka zwolniła się po 15 latach z pracy, tak po prostu.
Jestem wściekły!
-Ale jestem też z was bardzo dumny. -Serio?
Nie co dzień spotyka się taką ekipę.
Zaangażowaną i czujną na świeże nowości
oraz ciężko harującą.
Po co ten cały konkurs ze Złotym Dorito?
To proste. Aby znaleźć najbardziej wiernych fanatyków Latryny.
A co z pozostałymi zwycięzcami?
Odprawiłem tych normalsów do domu z wlepkami i popielniczką.
Spojrzeli na zajebisty towar, ale nie spojrzeli w przyszłość.
Omal bym zapomniał.
Nereczko! Dzięki Bogu! Znalazłeś ją.
Utrzymana we wzorowym stanie, młodzieńcze.
Trochę ją odpicowałem. Mam nadzieję, że się spodoba.
Jest jeszcze zajebistsza.
Dziękuję, panie Hassan.
Kto chce ujrzeć kolekcję wiosna 2023?
-Ja! Ja! -Kocham was.
Udało nam się. Jesteśmy influencerami.
Od dziś Derica będzie ratować świat...
Truman reżyserować familijne filmy sci-fi...
A ty będziesz sprzedawał Nike raperom.
Nie przychodzicie jutro do szkoły?
Szkoła jest dla normalsów. Ale pogadamy na grupie.
Influencerzy przybyli do Fairfax.
-Gdzie są wszyscy? -To wy nic nie wiecie?
W mieście jest nowy szeryf.
Ciuchy Latryny są już znoszone jak lewisy.
O czym pan mówi? Nosimy ciuchy przyszłości. Dosłownie.
Nikogo nie obchodzi przyszłość. Żyjemy w teraz. Spójrzcie.
NOWOŚĆ! OFF-BRIAN
Odsprzedam dżinsowe majty za klocka. Link w bio.
Off-Brian?
-Sukinkot! -Co teraz poczniemy?
Kupimy jakieś Off-Briany?
-Dobrze być w domu. -Wcale nie.
Wyglądam idiotycznie w tych szmatach.
To już koniec pierwszego sezonu? Dopiero co tu zlecieliśmy.
Tak. To już koniec, ancymonie. Czas na południe. Wrócimy na sezon drugi.
Jak wrócę
i nie zobaczę wysokiej oceny na Rotten Tomatoes,
to będę tak wkurwiony,
że posypią się pióra.
Czaisz?
Napisy: Bartosz Sobala
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska