JEWTASTIC IBRANI DAN YIDDISH YANG KUAT
Meyer Offerman. Saya bersimpati atas pemergian nenek awak.
Kami sama-sama tinggal di kem.
Kalau awak perlukan apa-apa, jumpalah saya.
Saya tahu awak pergi cari orang yang bunuh nenek awak.
Saya rasa awak tak buat sendiri.
Dia takkan biar kami kejar seseorang tanpa pengesahannya.
-Kejar siapa? -Nazi.
Kami telah bersumpah.
Kami akan cari sendiri penjenayah ini dan menuntut keadilan.
daripada mereka.
Pada hari kedua, Tuhan mencipta Pemburu.
Sebuah pasukan elit, lapar untuk menyembelih Nazi.
Kita dah terhubung.
Mati! Sekarang!
Waktu bertindak.
Ini lebih besar daripada yang sesiapa sedari.
Mereka ada dalam kalangan kita dan mereka ada pelan.
Saya tawarkan awak jalan lain.
Bina pasukan petugas untuk menjejak dan mendakwa Nazi di dalam dan luar AS.
Wanita kulit Hitam dan wanita Yahudi jadi mimpi ngeri Nazi.
Siapa Si Serigala?
Raksasa dalam cerita saya. Masih menghantui saya hingga kini.
Saya mesti berdoa untuknya
sebelum saya bunuh dia.
Si Serigala.
Saya betul-betul jumpa dia!
Kaddish. Awak tak membacanya sebelum awak bunuh dia.
Itu awak. Awak Wilhelm Zuchs. Awak...
Si Serigala.
Mereka merata.
Yahudi takkan gantikan kita!
Mereka akan terus datang.
Inilah sebab kita perlu buat tindakan yang salah.
Ejen Morris, dia akan buru kita ketika kita buru mereka.
Mungkin jangan buru mereka di Amerika.
Eropah Timur suka Lonny Flash.
-Apa khabar budak lelaki itu? -Awak tengoklah sendiri tak lama lagi.
Ia bermula sekarang. Reich Keempat.
Saya lapar, Eva, sayang.
Masa untuk makan, Adolf.
Karya agung, sayang.
Magnum.
Terima kasih.
Selamat hari Von Glooten.
Awak juga,
selamat hari Von Glooten.
Selamat hari Von Glooten.
Cantik betul arca mentega ini.
Isteri saya menang tahun lepas.
Pengarca Mentega Hari Von Glooten Tahun 1971.
Dia buat arca Keluarga Brady.
Tersebut kisah seorang lelaki bernama Brady.
Bahasa Inggeris awak sangat fasih.
Awak tinggal di Von Glooten sepanjang hayat?
Selama 66 tahun. Awak pula?
Tidak. Saya datang kerana kerja.
-Berapa lama awak memiliki kedai ini? -Turun-temurun dalam keluarga saya.
Pelik.
Sebab semasa saya masuk, saya nampak lekuk di rangka pintu
yang menyerupai saiz benda yang dipanggil mezuzah.
Orang Yahudi.
Mereka letak di pintu sebagai kontrak antara mereka dan tuhan mereka.
Untuk memberitahu dunia bahawa ini rumah atau kedai orang Yahudi.
Membuat hidup dan kerja orang lebih mudah.
Awak orang Yahudi?
-Apa? -Awak orang Yahudi?
Bukan.
Awak orang Yahudi?
Saya bukan orang Yahudi.
Orang Yahudi tentu kata begitu. Mereka mudah menyamar.
-Orang Yahudi sangat mahir. -Kenapa awak...
-Kini tahun 1972. -Soalan itu tak pernah lapuk.
Saya nak awak pergi dari sini.
Saya kata saya datang demi kerja, bukan secara umum, di pekan ini.
Di sini, secara khususnya.
Di Kedai Gula-Gula Von Glooten.
Di kaunter ini.
Atas hal kerja.
-Apa jenis kerja? -Kawalan kualiti.
Saya bukan siapa yang awak sangka.
Saya sumpah.
Itu merumitkan keadaan.
Sebelum perang, pekan ini kediaman 1,000 orang Yahudi.
Ada arahan untuk mengusir mereka.
22 Julai 1942. Tapi mereka hilang.
Mungkin mereka pakai salib,
turunkan mezuzah dan menjadi Kristian.
Tapi mereka tak boleh menjadi Kristian.
Tikus tak boleh jadi singa, ya?
Jadi, saya tanya awak sekali lagi.
-Awak orang Yahudi? -Bukan.
-Jika begitu, di mana mereka? -Sukar untuk...
Saya akan bantu awak ingat.
Datuk bandar, doktor.
Penjual daging, malah guru sekolah.
Mereka kumpulkan orang Yahudi dan letakkan mereka di bangsal
dan kunci pintu.
Kemudian, mereka serahkan kepada Nazi.
Nazi...
Nazi hantar mereka ke kem tahanan menaiki kereta api.
-Jadi, ini dulu... -Kedai orang Yahudi.
Sebab itu ada mezuzah.
Selepas mereka diusir, saya ambil alih kedai ini.
Betul. Mana boleh tiada orang jaga gula-gula.
-Perniagaan semakin... -Maju? Ya.
Syabas.
Terima kasih, kawan. Seronok berurus niaga dengan awak.
Marcia.
Orang Yahudi mahir menyamar. Mereka sangat cekap.
Saya datang kerana hantu yang lalu di pekan ini di penghujung perang.
Ada landasan kereta api yang menuju ke pelabuhan Genoa.
-Dia nak ke mana? -Saya tak tahu.
Saya rasa awak tahu. Jejak Hitler menuju ke sini, kawan.
Dari Führerbunker, ke Munich, ke Berghof di Obersalzberg,
merentasi Alps ke sini. Von Glooten.
Saya perlu tahu di mana dia pergi?
Führer itu ke mana?
Valle de los Sueños.
Kenapa...
Kenapa Tuhan beri awak mata ini, jika awak tak betulkan kesilapan yang awak lihat?
Ternyata awak tak memerlukannya.
PEMBURU
Ayuhlah, kawan. Seolah-olah awak nampak hantu.
Apa? Begitu sukar nak faham?
Bagaimana saya nak terangkan?
Ada jenaka lama tentang lelaki bernama Schleffner.
1975 DUA TAHUN SEBELUM KEMATIAN MEYER…
Lelaki yang lebih setia daripada Sandy Koufax.
Suatu hari, Schleffner menonton TV di rumah.
Dia nampak di televisyen bahawa ribut akan melanda.
Dia nampak kereta melintas dengan leftenan yang kata,
"Schleffner, mari ikut kami. Kami akan bawa awak ke tempat tinggi."
Schleffner kata, "Tuhan akan selamatkan saya. Pergilah"
Beberapa jam kemudian, dia berada di tingkat dua.
Dia tak boleh berada di tingkat bawah lagi.
Air semakin naik. Dia lihat keluar tingkap.
Dia nampak bot melintas di depan rumah.
Bot itu berhenti dan kata, "Schleffner, mari. Kami bawa awak ke tempat tinggi."
Dia kata, "Jangan risau. Tuhan akan selamatkan saya."
Dia lihat ke atas dan nampak helikopter.
Orang di helikopter itu kata,
"Marilah, Schleffner. Kami bawa awak ke tempat tinggi."
Schleffner kata, "Tidak. Tuhan akan selamatkan saya. Tak apa. Pergilah."
Dia pun mati.
Kini, dia ke syurga dan nampak Tuhan.
Dia merungut, "Tuhan, aku mempercayai-Mu.
"Tergamak Kau tinggalkan aku untuk mati dalam ribut?"
Tuhan memandangnya dan kata, "Schleffner,
"Apa awak mahu lagi?
"Aku hantar kereta.
"Aku hantar bot.
"Malah aku hantar helikopter.
"Schleffner, kau memang bodoh."
Kalian faham?
Kita asyik salah faham, tapi kita tak sebut.
Minumlah...
-Tuan nak minuman lagi? -Tidak. Tak apa. Terima kasih.
Ada apa yang tak kena?
Awak tak nak kita mencuba?
Awak mungkin ubah fikiran dan rasa lebih elok.
Tidak.
Kita akan jumpa lagi esok?
Jonah.
Sayang, saya dah balik.
Ya Tuhan, Ted Bundy.
Apa?
Saya tak panggil awak Erik Estrada lagi semasa berasmara.
Awak sangat pelik.
Okey. Awak menangis semasa menonton Bambi.
Semua orang menangis semasa menonton Bambi. Awak...
Awak tiada perasaan.
Saya sangat letih.
Siapa suruh awak bekerja hingga lewat malam di perpustakaan.
-Jika begitu, urut lengan saya. -Tidak. Yakah?
Okey.
Jangan berdengkur.
Saya tak nak gagal ujian psikologi sebab masalah sinus tunang saya.
Saya cakap dengan penuh kasih sayang.
Saya sayang awak.
Saya sayang awak, Sam.
Saya dah kata, keinginan mimetik fokus kajian saya.
Saya nak ada klinik di London dalam beberapa tahun.
Dia kata dia perlukan pembantu.
-Profesor Agulian nak awak membantunya? -Profesor Morty puji saya.
"Dia bijak, walau wanita." Tak guna.
-Ya, saya terbaik. -Ya, awak terbaik.
Saya bangga.
Ibu saya telefon pada waktu subuh
dan kata dia akan jemput sesiapa yang awak mahu ke majlis perkahwinan kita.
Walaupun saat terakhir. Mungkin awak ada sepupu jauh.
-Atau rakan awak dari Cleveland. -Saya hanya perlukan awak.
Sam.
Jom. Mari kita pergi. Nanti kita terlambat.
Frank Sinatra datang ke arah saya. Dia kata, "Meyer Offerman."
Suara dia merdu sekali. Saya kata, "Helo. Ya. En. Sinatra."
Dia kata, "Saya ada sesuatu untuk awak."
Dia berikan saya sampul surat yang ikat dengan reben biru.
Saya buka sampul itu dan di dalamnya ada cek.
$100,000 untuk Liga Keadilan Yahudi.
Kemudian dia cakap dengan saya dalam bahasa Yiddish.
"Kita tak boleh kosongkan laut dengan sudu."
Orang ini memberikan banyak duit kepada orang Yahudi.
Kenapa? Sebab pengasuhnya orang Yahudi.
Dia sayangkan pengasuhnya.
Saya pun fikir, "Saya harap kita semua dibesarkan
"oleh orang yang dunia nak kita benci."
Tapi...
Awak okey?
Entah apa yang berlaku. Saya cuma...
Apa dalam fikiran awak?
Kenapa tiba-tiba telefon malam tadi?
Entahlah.
Saya rasa saya terlepas.
Awak rasa bersalah.
Ya, awak rasa bersalah atas perbuatan awak.
Atau apa yang awak percaya awak telah lakukan.
Saya ingat semasa awak baru datang ke kuil kami.
Awak ada di sini beberapa bulan.
Awak ingat apa rabai baru kata kepada awak?
"Jangan rasa bersalah kerana hidup."
Ada ramai yang berjaya hidup di sini.
Setiap orang berasa serba salah. Tapi ini satu rahmat.
-Awak orang terpilih, Meyer. -Saya orang terpilih?
Ya. Hashem telah memilih awak.
Jadi...
-Bagus berjumpa awak. -Awak sangat membantu.
-Ada surat untuk En. Offerman. -Terima kasih, Annette.
Saya tak boleh buat begitu. Tak boleh. Okey.
HELO WILHELM
Dari mana awak dapat ini?
-Apa? -Siapa berikannya kepada awak?
Seorang lelaki? Mungkin khidmat penghantaran?
-Dari mana? Syarikat apa? -Saya tak cakap dengan dia.
-Bagaimana rupa dia? -Tua.
-Dia nampak tua. -Awak okey?
Tak apa. Saya rasa kurang sihat. Itu saja.
Suruh Paul ambil kereta.
Annette, cari syarikat yang hantar surat ini.
Jika penghantar itu kembali, telefon saya dengan segera.
Saya tak bercakap dengan ayah saya. Saya tak jumpa adik-beradik saya.
Saya tak kerap melawat kubur ibu saya.
Saya gaduh dengan Maria. Dia tinggalkan saya.
Wanita yang saya cintai.
Sebab saya bekerja, paderi,
selama dua tahun.
Ia memakan banyak masa saya.
Wanita Katolik berkulit Hitam homoseks. Tak sangka hari awak bermula begini.
Anakku.
Awak boleh mula dengan tujuh doa Bapa Kita.
Tapi dalam hal homoseks, awak mesti menebus dosa awak.
Paderi, saya rasa awak keliru. Cinta tak berdosa.
Bukan di mata Tuhan. Saya tak datang untuk buat pengakuan.
Tapi saya mahu pengakuan awak.
Biskop Christian Prentz, awak ditahan
kerana langgar undang-undang hijrah.
Peranan awak sebagai pensubahat
dan pembunuh dengan tentera Nazi di Lithuania pada 1941.
Tidak!
Semasa SS menyerang Vilnius,
adik lelaki saya merayu kepada lelaki ini,
seorang paderi, untuk selamatkan kami.
Paderi ini tarik leher adik saya.
Dia panggil lelaki SS itu,
"Ada seorang lagi."
Saya nampak paderi itu rampas budak itu daripada ibunya.
Saya sangka dia nak selamatkannya, tapi dia bunuh budak itu.
Semasa saya tutup mata waktu malam, itu yang saya nampak.
Itu saja yang saya nampak sekarang.
Awak gagal buktikan dia langgar undang-undang.
Serahkan dia ke Lithuania.
Kerajaan Lithuania tak akan terima permintaan itu.
-Dia perlu dibicarakan. -Kes ini tiada harapan.
Awak gagal buktikan Paderi Balkus tukar identiti kepada Biskop Prentz.
-Saksi mengenal pasti dia. -Itu 30 tahun yang lalu, Ejen Morris.
Trauma menjejaskan ingatan. Prentz tokoh dalam komuniti ini.
Biskop di Gereja Katolik. Ini bukan mekanik dari Ohio.
Dua tahun kami mencari dia.
Bercakap dengan saksi.
Menziarahi kubur, makan goulash saja.
Dia bunuh seorang kanak-kanak dengan tangannya.
Biskop Prentz ialah Paderi Balkus.
Awak tak nak bertindak?
Di mahkamah saya terikat dengan undang-undang.
Adakah undang-undang adil? Perasaan saya tak penting.
Awak nak keadilan? Awak patut bawa kes yang lebih kukuh.
Awak tertidur.
Berapa lama?
Dua puluh minit.
Helo, Biff.
Pakai ini.
Kita ada dua minit sebelum mereka datang.
Saya dah tunggu lebih setahun.
Saya dapat tahu sejak awak ditugaskan di sini,
awak akan kembali sekali setahun.
Khinzir ingat tempat dengan makanan paling lazat.
Mana rakan-rakan awak?
Kamu dah berpecah?
Sebab apa yang berlaku di Sepanyol?
Saya tahu apa awak buat.
Lihat apa dia buat kepada awak. Meyer.
Lihat apa awak dah jadi.
-Masa tamat. -Tunggu dulu.
Jangan bunuh saya.
-Kenapa? -Sebab saya boleh tawarkan awak sesuatu.
-Dia lebih penting daripada saya. -Awak dah memadai.
Selepas awak, selesai.
Habuan paling besar.
Adolf Hitler.
Masa awak tamat.
Awak fikir dia bunuh diri di dalam kubu bawah tanah pada tahun 1945?
Mayatnya dibakar oleh orang Rusia dan tulangnya tak pernah ditemui?
Awak percaya kisah itu?
Awak fikir Stalin akan lepaskan dia
dan tak gantung mayatnya untuk tatapan umum?
Jangan percaya cakap saya. Lihat sendiri.
Awak nampak dia. Kolonel.
Dia sebahagian kisah dongeng itu. Dia dan Kolonel di dalam kubu.
Kolonel?
Awak tak tahu?
Eva Braun.
Sekian lama dahulu, Die Spinne seludup mereka melalui tali sekat.
Hitler, Eva, Goebbels, Mengele. Berlin ke Pergunungan Alps,
ke Genoa, ke tempat selamat. Semua jalan menuju ke Genoa.
Apa? Awak fikir mereka tiada rancangan untuk melarikan diri?
Di mana?
Valle de los Sueños.
Kenapa awak nak dedahkan dia?
Awak fikir saya orang baik? Saya tak bermoral.
Saya boleh bantu awak cari dia.
Awak takkan jumpa jika cari sendiri.
Jangan bunuh saya
dan saya akan bawa awak bersemuka dengan Adolf Hitler.
Apa yang berlaku?
Saya tak wujud.
"Kepada Estelle, pelukan.
"Danny Rohr."
-Siapa nak autograf saya? -Boleh tulis untuk Millie?
Tuliskan, "Kepada Millie, koma, saya akan kongsi 50% keuntungan
"daripada buku ini. Saya terhutang budi kepada awak. Koma, Danny."
Dua tahun ini, Holocaust merosot di NBC,
Chuck Allen tulis pendedahannya, mangsa bersuara di serata dunia.
Ia hebat.
Jadi, saya tulis buku. Genre seram konspirasi.
Ia lebih laris daripada The World According to Garp.
-Ejen FBI Melanie Moritz. -Nama awak tak dapat dicam.
Ejen saya kata Mike Nichols nak peroleh hak cipta buku saya.
Saya tak kenal dia.
Tapi jika awak jadikan saya orang putih, nahas awak.
Saya percaya awak.
Saya tahu tentang Biskop Prentz.
Ya. Dua tahun hidup saya.
Disember ini, dia akan kembali ke Pasadena,
menyambut hari Krismas dengan bebas.
Awak datang untuk turut bersimpati atau...
-Awak dah jumpa mereka? -Siapa?
-Kumpulan Pemburu. -Kumpulan Pemburu?
-Maksud saya, kenapa mereka... -Berhenti? Hilang?
Saya bukan CIA. Saya cuma tahu tiada Nazi mati lagi.
Kumpulan Pemburu dah ghaib.
Mungkin mereka habis tangkap Nazi dan bersara, atau dah berpecah.
Atau mungkin...
Mungkin lebih teruk. Mungkin ada yang dah mati.
Kenapa awak nak tahu?
Hai. Anda telefon Ruth dan Jonah. Sila tinggalkan pesanan selepas bip.
Hai, ini saya.
Bagus mendengar suara dia.
Saya tak kenal dia pun dan saya suka suara dia.
Membuat saya ingin dengar suara ibu saya.
Saya sepatutnya telefon.
Saya cuma sibuk. Tanpa disedari
dua tahun telah berlalu dan saya tak hubungi awak.
Mungkin...
Mungkin saya telefon untuk tanya awak sesuatu.
Tanya...
-Tanya jika awak masih... -Sila masukkan 25 sen untuk teruskan.
Tadi, dakwaan digugurkan terhadap Biskop Prentz dari Pasadena,
yang dituduh sebagai Paderi Balkus dari Lithuania.
Dia berterima kasih kepada para penyokong
dan Tuhan yang membimbingnya melalui krisis ini.
Dia percaya Tuhan akan menghukum pendosa yang sebenar.
Kita dah tiba di rumah, En. Offerman.
Pusing blok.
-Apa? -Pusing blok ini. Pergi.
Siapa lagi yang tahu?
Helo.
Helo?
Cik Zuchs?
Ya.
Gertrude Zuchs?
Gertrude Konner. Zuchs nama bujang saya. Boleh saya bantu awak?
Saya dari jabatan banci kerajaan.
Saya mencari Wilhelm Zuchs.
Abang awak.
Abang saya dah mati.
Dia mati 35 tahun dahulu.
Ada orang telefon mencari dia baru-baru ini?
Mencari Wilhelm?
Tidak.
Kenapa ada orang nak cari abang saya?
Kadangkala kami tersilap. Cuma nak sahkan.
Terima kasih untuk masa awak.
Aduhai. Kenapa?
Sam.
Tak apa.
-Awak pasti? -Ya.
Alamak. Claude datang.
-Dia tak begitu teruk. -Dia memang teruk.
Ya, saya lupa nak cakap.
Profesor Morell nak saya ikuti lawatan penyelidikan.
-Ke mana? -Israel.
-Mungkin dua minggu lebih. -Dua minggu?
Ya. Dia kata itu akan memadai untuk siapkan tesis saya.
Akhirnya, ia selesai.
Cepat balik.
-Akhirnya. -Helo.
-Awak berdua berasmara, bukan? -Diamlah.
Mereka nak jadi orang Perancis. Mari mabuk.
Ini lagu saya.
Dia juga pandai menyanyi?
-Siapa Meyer? -Apa?
Awak jerit namanya semasa tidur. Meyer.
Saya tak kenal siapa.
Saya nampak awak.
Jika awak nak ekori saya dan tinggalkan pesanan untuk saya,
lebih baik kita minum dulu.
Ada bar di sana. Kita bersembang.
-Awak tahu berbahasa Inggeris? -Ya.
Bagus.
Ini dia.
Mari. Duduk. Tak apa.
Simpan pisau itu, saudara.
Bagus.
Jika awak nak jumpa saya, cakap saja.
Saya tahu siapa awak.
Sudah tentu. Awak serigala.
Serigala boleh mengesan serigala lain.
Walaupun serigala itu berbulu kambing, betul?
Saya ingat awak.
Blok C. Hammerschmidt. Fritz.
Saya sentiasa ingat orang. Lihatlah awak. Apa awak buat sekarang?
Seorang kapten tak patut kelihatan begini.
Ini bukan awak.
Hidup sangat sukar.
Bertahun-tahun begitu.
Hidup dalam bayang.
Frondheim bawa begitu ramai orang masuk melalui tali sekat
dan kemudian dia tinggalkan kami begitu saja untuk hidup sendiri.
-Sebab itu saya mencari awak. -Saya gembira awak datang.
Tapi jangan buat apa yang awak buat. Mengugut.
Menyelinap.
Saya gembira awak jumpa saya, saudara.
Bagaimana awak cari saya?
Jika awak dapat cari saya, bagaimana dengan Wiesenthal?
-Bagaimana dengan Mossad? -Frondheim jumpa saya.
Dia bawa saya ke rumahnya di Connecticut.
Dia kata kami boleh untung banyak duit jika kami peras ugut
orang yang dia bantu larikan diri.
Dia ada fail dengan nama semua orang yang dia pernah bantu.
Dia kata, beberapa tahun lalu,
dia nampak awak di surat khabar.
Dia nampak perniagaan yang awak bina.
-Dia mahukan bahagiannya. -Ya, Frondheim.
Connecticut? Dia tinggal di rumah besar, Fritz?
Ya, boleh kata begitu.
Dia tak nak kongsi kemewahannya, tapi hantar awak untuk tuntut daripada saya.
-Maafkan saya, Wilhelm. -Tak perlu minta maaf. Apa?
Frondheim yang jahat. Dia yang mendesak awak.
Meracuni saudara terhadap saudara.
Saya bawa awak ke rumah saya. Beri awak makanan. Bersihkan awak.
Kemudian saya tulis cek untuk awak.
Bantu awak.
-Betulkah? -Sudah tentu. Habiskan minuman ini.
Saya tak tahu di mana jalan balik. Saya tak mabuk pun.
Saya yakin. Ya, ada di sini.
Ini jalannya. Rumah saya tak jauh dari sini.
Saya rasa hairan, saudara.
Serigala boleh cium bau serigala lain dari jauh.
Entah bagaimana. Disebabkan bulu?
Kencing? Darah?
Tapi peliknya, saya tak dapat cium bau awak.
-Awak tak patut datang. -Saya tahu.
Jika awak pergi, saya tak akan cakap apa-apa.
-Saya sumpah. -Tak boleh.
Awak perlu akui tindakan awak. Siapa awak.
-Saya bukan lelaki itu. -Awak memang dia.
Akui siapa awak.
Tidak.
Awak perlu mengaku.
Faham?
-Tidak. -Mengaku.
Awak wanita Kristian?
Dia tak nak awak buat begini.
Awak bukan pembunuh. Awak percaya kepada Tuhan.
Tak guna!
Biskop, awak okey?
Siapa?
Siapa di sana?
Awak telefon saya?
Saya jumpa sesuatu.
Saya sangka khinzir empuk.
Kunyah perlahan-lahan, Führer.
Baik untuk pencernaan.
Duduk.
Makan.
Terima kasih.
Terjemahan sari kata oleh Audrey Teo
Penyelia Kreatif Noorsalwati Nordin