Penyanyi yodel, mari menyanyi Anak-anak, mari menyanyi
Di puncak gunung Jelas kedengaran
Aku dengar lembu melenguh
Aku dengar lebah berdengung
Aku dengar kuda menderap Burung merpati berkicau
-Aku dengar gadis pemerah susu memerah -Pemanah memanah
Aku dengar pemburu musang menari
Aku dengar keluarga von Klaus menyanyi
Penyanyi yodel, mari menyanyi Anak-anak, mari menyanyi
Di puncak gunung Jelas kedengaran
Penyanyi yodel, mari menyanyi Anak-anak, mari menyanyi
Di puncak gunung Jelas kedengaran
Tamat.
Ada tujuh muka surat lagi, mak.
Gerhilde, bukankah saya kata jangan panggil saya begitu?
Baik, pengasuh.
Ayah tak bacakan kami cerita semasa dia di rumah.
Ayah awak sangat sibuk.
Dia mengembara ke sana sini.
Sebab itu dia upah saya.
Saya dengar Puan Himmelman kata ayah upah awak sebab dia
"lebih suka payudara daripada punggung."
Gerhilde, tolong pergi tidur.
Saya sayang awak, pengasuh.
Saya sayang awak juga, nak.
Selamat malam, mak.
Encik?
Sebab cerita saya tiada kesudahan yang bahagia lagi.
Sebab itu ayah mereka tak bercerita lagi.
Saya berbesar hati berjumpa awak.
Enam bulan masa yang lama. Saya gembira dapat balik.
Agak sukar sejak kematian ibu mereka.
Saya dengar mereka sangat gembira beberapa bulan ini.
Saya juga.
Saya menanti hari ini sejak saya tiba.
Saya mengaku bahawa saya tak datang demi anak-anak.
Saya datang agar suatu hari saya boleh mendekati
dan mencuri hati Rolf von Klaussen yang berani.
Saya betul-betul nak mencuri hati awak, Nazi.
Beritahu saya di mana dia. Saya tahu dia di Amerika Selatan.
-Beritahu saya di mana dia. -Saya tak tahu.
Awak menguruskan eksport senjata melalui São Paulo.
Awak hantar kepada dia. Beritahu saya di mana dia.
Fräulein...
Ayah!
Maafkan saya.
Mak?
PEMBURU
Awak telefon saya?
Awak nampak teruk.
-Nasib baik saya bawakan hadiah. -Sekarang tak sesuai.
Saya bunuh Biff Simpson dua malam lalu di rumah pelacur di Paris.
Tempat lepak lama SS. Saya tembak muka dia.
Jika awak nak buat pengakuan, ini bukan tempatnya.
Pengakuan untuk pendosa.
Dia cuba merayu, dia cakap jika saya biar dia hidup,
dia akan bawakan saya habuan besar.
Apa?
Hitler.
Awak tak percaya...
Dia dakwa Hitler lari dari Eropah dan tinggal di Amerika Selatan.
-Apa buktinya? -Kita dah jumpa buktinya. Kolonel itu.
Mengarut.
Siapa sangka wanita berpangkat tinggi?
Eva Braun bunuh diri pada 1945, sama seperti Adolf Hitler.
-Bagaimana awak tahu? -Hitler dah mati.
Siapa kata? Orang Rusia?
Mereka jumpa mayatnya dan membakarnya? Awak percaya?
Orang percaya Eichmann dah mati, hingga Mossad jumpa dia di Amerika Selatan.
Eichmann, Mengele, Stangl, Wilhelm Zuchs.
Nazi tak ghaib begitu saja. Mereka tak bunuh diri sewenang-wenangnya.
Sebelum dia mati, Biff Simpson kata, "Semua jalan menuju ke Genoa."
-Kenapa di Genoa? -Tak masuk akal.
Kemudian saya sedar Eichmann larikan diri ke Genoa dari Eropah.
Josef Mengele juga. Pada Julai 1949.
Orang saya dapatkan rekod
yang menunjukkan kapal yang berlayar dari Genoa dan Buenos Aires disewa
oleh konglomerat keluli Jerman bernama Perindustrian Essen.
Pada 29 April 1945, Perindustrian Essen juga sewa kapal
dari Genoa ke Buenos Aires.
Hitler dan Eva bunuh diri pada 30 hari bulan. Mereka di kapal ini?
Ada dua nama anak kapal yang tiada dalam mana-mana senarai.
Erik Tolmann dan Frida Tolmann.
Pengasas Perindustrian Essen bernama Klaus Rhinehart.
Pembiaya Nazi.
Kini dia lelaki bebas yang tinggal di...
-Buenos Aires. -Dia uruskan industri keluli Argentina.
Saya boleh sewa pesawat untuk bawa kita tanpa dikesan.
Cari Klaus Rhinehart, cari Hitler.
Kita perlu beritahu FBI.
Biar betul. Apa guna memberitahu FBI?
Perintah larang suara bagi pembunuhan Biff Simpson?
Keputusan tak bersalah untuk Biskop Prince?
Kenapa awak datang ke sini? Kenapa saya.
Sebab saya tak dapat buat seorang diri.
Saya tahu hanya awak akan percaya cerita saya.
-Awak tak dapat menanganinya. -Kenapa awak telefon saya?
Kenapa awak telefon saya selepas awak kalah dalam kes Prince?
Mungkin awak sedar keadilan ialah keistimewaan
yang dikurniakan kepada orang tertentu dan mungkin awak nak cari jalan lain.
Kita cari Hitler,
dan segala yang kita lakukan, apa yang kita jadi,
akan berbaloi.
Semuanya boleh berakhir.
Saya sangka awak akan faham.
Baik.
Kita tak boleh buat sendiri. Di mana rakan awak?
Kami dah tak bercakap.
Saya akan bercakap.
Tatiana Suarez Pico di sini untuk satu lagi episod
rancangan Tatiana di Panggung.
Saya berada bersama bintang filem Lonny Flash dan filem terbarunya,
Lapan Jalan ke Shabbat.
-Hai, Lonny. -Hai, Tatiana.
Dalam filem ini, awak berlakon sebagai pembunuh Yahudi
yang rasa serba salah apabila dia cuba bunuh lapan lelaki sebelum senja.
Dua tahun kemudian, awak dicalonkan untuk Oscar. Tentu awak gembira.
Sanjungan dan anugerah sangat baik, tapi saya buat filem
demi anak tukang jahit di Nepal, demi anak penternak salmon di Yemen,
demi anak paderi Episcopal di Omaha, Nebraska,
ya kata, "Mungkin setelah saya dewasa,
"saya boleh jadi pelakon Yahudi.
"Peminat saya beri inspirasi."
Maaf.
Lapan Jalan ke Shabbat berada di panggung pada 21 hari bulan.
BARCELONA SEPANYOL
-Awak perlukan tisu? -Tidak.
-Air mata ini ihsan Sandy Meisner. -Bukan untuk air mata.
Hidung awak berdarah.
Tak apa. Terima kasih. Jumpa lagi.
Selamat tinggal, Lonny.
Saya seronok jumpa…
-Apa awak buat? -Tak guna!
Berhenti!
-Apa masalah awak? -Apa awak buat di sini?
MARSEILLE PERANCIS
Cantik, cik.
Seperti karya Van Gogh.
Cuma lebih baik.
Tak boleh lebih baik, Armand.
Pemalsuan perlu nampak serupa.
Esme sediakan air mandi cik.
Jacques jemput Cik Malika dari sekolah hari ini.
Awak manjakan saya, Armand.
Cik,
saya cuma halang mereka, tapi mereka nekad.
Alamak, tidak.
Jacob, jangan sentuh tahi angsa.
Murray, selalu…
Berdoa untuk saya. Rahib...
Pergi mampus.
Dia rasa saya patut bercakap.
Apa pilihannya? Pelemasan, pencerutan, tengkorak di punggung?
Saya suka apabila awak mengurat.
Kami percaya Hitler masih hidup.
Helo Wilhelm
Selamat tinggal.
H-E-I-M.
Frondheim. Ya.
Maaf, tuan. Tiada senarai nama itu di Connecticut.
-Pereka dah bersedia, tuan. -Baik, Annette. Saya ke sana.
Kami dah haluskan rekaannya. Kini wayarnya membolehkan lebih data
dikutip daripada panel alatan.
Hei, apa awak dah buat, Mizushima?
-Apa awak buat? -Saya tak sengaja.
-Awak bazirkan tiga jam. -Itu cuma kemalangan.
-Hei. -Saya nak pergi.
Tumbuk dia.
Awak nak selesaikannya?
Lepaskan dia.
Selamat datang.
Awak boleh cuba 50 perisa hebat jika mahu.
-Betulkah? Kesemua 50 perisa? -Jika awak mahu.
Boleh saya cuba perisa coklat?
Perisa kek keju pula?
Butterscotch pula?
Siapa agaknya yang mereka cari.
-Boleh saya cuba karamel? -Boleh awak pilih cepat sikit?
Saya boleh cuba semua 50 perisa jika mahu.
Betul tak, Priya?
Cepatlah.
Saya jerit.
Awak jerit!
Kita semua jerit
untuk aiskrim.
Gila.
Gula-gula getah pula?
PEOPLE PILIHAN UNTUK OSCAR
Pilihan untuk Oscar.
Awak tak berubah langsung.
Tak benar. Saya semakin hebat.
Boleh kita tumpukan perhatian pada tugas kita?
Awak rasa awak masih memberi arahan?
Awak tak tahu? Orang yang sewa jet peribadi dengan duit kotor Meyer
boleh mengarah-arah.
Boleh kamu berhenti merepek?
Sudah.
Jangan biar hal peribadi merosakkan tugas kita. Faham?
Ini Klaus Rhinehart, usahawan Jerman dan bekas pembiaya Nazi,
yang kini tinggal di Argentina sebagai ketua industri keluli negara
yang sangat menguntungkan.
Dia ada pengawal keselamatan, tapi pada malam Jumaat,
dia akan hadiri pembukaan besar-besaran panggung opera tertua di Buenos Aires,
yang dia biayai kerja pemulihannya.
Di sana kita akan culik dia. Hidup-hidup.
Klaus melarikan Hitler dari Jerman.
Klaus akan tahu di mana dia.
Satu lagi tugasan terakhir
dan kita tak perlu bersua muka lagi selama-lamanya.
Tiada orang menemui Joe?
Dah bertahun-tahun saya cari Joe.
Mungkin dia tak nak ditemui.
USAHA NIAGA OFFERMAN
SIJIL BURUH
PIHAK BERKUASA PEMINDAHAN PERANG
BERKHIDMAT DALAM TIGA PERANG DI VIETNAM
SEBAGAI PENEMBAK DALAM INFANTRI BAHAGIAN KE-35
Baiklah.
Awak boleh duduk.
Saya boleh panggil polis, En. Mizushima,
selepas kejadian semalam.
Saya tak suka keganasan.
Ini tempat penciptaan, bukan kemusnahan.
-Saya tak nak upah pekerja ganas. -Saya tak boleh kehilangan kerja lagi.
Sebab itu saya pecat tiga orang yang serang awak itu.
-Apa? -Saya kesal atas tindakan mereka.
Berapa umur awak semasa ditahan? Saya baca fail awak.
-Lima. -Lima?
Saya di tadika di San Francisco.
Saya belajar membaca di kem.
Ia dipanggil kem tahanan.
Ya. Dua negara, dua kem.
Banyak perbezaan, tapi rukunnya sama.
Iaitu menghapuskan kita. Menghapuskan semangat kita.
Saya nampak awak, Joe.
Saya nampak awak.
Pemuda yang dihantar ke barisan depan di Vietnam
oleh negara yang merampas hak awak.
Patut tangan awak menggigil.
-Saya tak dihantar. Saya mendaftar. -Kenapa?
Sebab ayah saya juga.
Semasa kami ditahan di kem,
dia masih berkhidmat dan terbunuh.
Saya jemput awak ke sini
bukan hanya untuk meminta maaf.
Saya jemput awak ke sini untuk meminta bantuan awak.
Bantuan?
Saya baru mendapat tahu seorang lelaki dari masa silam saya masih hidup.
Pengawal Nazi. Sadis.
Kejam. Saya perlukan bantuan awak untuk mencarinya.
Kenapa saya?
Sebab saya tahu awak seorang askar sejati, Joe.
Ayah awak juga melawan para penzalim ini.
Dia melawan mereka di Perancis.
Dia melawan mereka di Jerman. Dia pandang mata mereka. Hitam dan dingin.
Nazi tak berguna.
Ayah awak mati kerana menghapuskan mereka dari dunia ini.
Tapi kejahatan masih wujud. Awak boleh sertai perjuangan ini.
Perjuangan kami menentang kejahatan ini. Awak boleh membantu.
Bagaimana?
Mendaftar diri.
Kita dah tiba!
Kemas barang. Kita jumpa di lobi jam 8.00 malam.
Helo, selamat datang ke Hotel Palladio.
Ini mengingatkan saya tentang tempat di Rom.
Awak buat kita sesat.
-Kita tak sesat... -Awak cuma nak tunjukkan Rom sebenar.
Di jalan utama, kita tentu dikerumuni peminat tegar.
Di jalan belakang, cuma kita saja.
Awak berseronok juga. Mengaku sajalah.
Piza di sana sedap.
Jumpa malam ini.
Ya.
Pastikan awak nampak segak.
Awak patut ketuk dulu.
Awak pernah terkenangkan Sepanyol?
Apa yang awak buat?
Saya fikir tentang budak itu setiap hari.
Jumpa pada pukul 8.00.
Hai, ini khidmat pesanan untuk Sam.
Helo, Jacques. Ini kekasih awak. Tunang saya tiada sekarang.
Apa kata awak ke mari dan temani saya?
Saya harap awak berseronok di Israel, Sam.
Saya di sini berusaha keras
untuk temu ramah dengan profesor saya.
Saya tak merindui awak langsung.
Telefon saya. Saya sayang awak.
1430 Lebuh Harper, Los Angeles.
-Meyerleh. -Lihatlah awak.
Selamat, Simon. Sukar nak percaya, bukan?
Ya, memang selamat. Cepatnya masa berlalu.
Kita berjumpa semasa majlis kahwin Ethel Steinberg.
-Esok dia mula berkabung. -Biar betul.
Dah begitu lama kita tak berhubung.
-Awak lelaki yang sibuk, Simon. -Tidak.
Menumpaskan Friedrich Peter dan Parti Kebebasannya bukan perkara mudah.
Orang yang bertanggungjawab
untuk pembunuhan 13,000 orang Yahudi di Ukraine
tak berhak memimpin Austria ke era baharu.
-Syabas, kawan. -Tidak. Saya hanya buat kerja Tuhan.
-Seorang nabi... -Bukan nabi. Penurut.
-Mari duduk. -Ya.
Scott kata awak perlu jumpa saya dengan segera.
Saya nampak dia di Jalan 79
memasuki kereta.
-Siapa? -Viktor Frondheim.
-Viktor Frondheim? -Ya.
-Macam saya kenal. -Saya ingat dia dari kem.
Dia pengawal SS di blok 11.
Jika orang Yahudi melarikan diri,
mereka hantar dia dan dia sentiasa bawa mereka balik.
Mati. Dia seperti anjing pemburu.
Awak tahu ke mana dia pergi?
Connecticut.
Agaknya. Sebab kereta itu ada plat nombor Connecticut.
Mungkin awak ada maklumat tentang itu? Saya nak melihatnya.
Mungkin sesuatu yang saya boleh bantu.
Tak boleh.
Saya hargai tawaran awak, tapi tak boleh. Saya tak nak memudaratkan awak.
Awak tak patut buat kerja remeh.
-Tolonglah. -Saya akan uruskan.
Terima kasih untuk maklumat itu, kawan.
Saya akan uruskan. Boleh tak?
-Awak akan buat untuk saya? -Ya.
-Awak memang rahmat dari Hashem. -Apa saja demi awak, Meyer.
Silakan.
Jika awak nampak Viktor Frondheim ini lagi, beritahu saya.
Sudah tentu. Pengutus.
-Jaga diri, kawan. -Semoga berjaya.
Scott, lihat jika kita ada fail untuk Viktor Frondheim.
Tolong tahan lif.
Betul kata awak. Ada fail lain di dalam juga.
Bagus. Ambil ini.
Untuk usaha awak.
Saya tak dikerah. Saya daftar sendiri.
Saya nak tahu, apa mereka buat kepada awak?
Sebab awak dah melalui banyak perubahan.
Ibu bapa saya nak saya jalani pemulihan. Saya jumpa pekerja sosial, ikuti terapi.
Saya bertaubat, menangis.
...bekerja keras dan kasih sayang yang mencukupi boleh mengubah seseorang.
Tapi tak berkesan bagi saya.
Jadi, antara kita...
Saya cuma nak tanya. Awak berpura-pura?
Awak boleh beritahu saya. Saya pandai simpan rahsia.
Dia ada di sana.
Saya hampakan awak di New York.
Kenapa bawa saya datang?
Tanggalkan kasut awak. Kotor.
Kali pertama saya nampak Adolf, saya masih kecil, dia bagaikan dewa.
Helang.
Terbang tinggi di langit dengan sayap emas.
Seluar awak berlumpur.
Tanggalkannya.
Dia antun saya semasa saya remaja. 17 tahun. Saya ahli gimnastik.
Handal. Dia menyukainya.
Baju awak.
Saya ingat malam pertama kami di pangsapurinya di Munich.
Saya berkongsi katil dengannya. Si helang itu.
Dia tak seperti dewa.
Dia kecil dan pucat,
botak, berpeluh dan menyedihkan,
tapi semua orang masih nampak helang itu. Mereka tak nampak saya.
Saya suruh awak datang sebab awak nampak saya.
Saya berhak dilihat.
Dia tak pandai mara ke depan lagi. Saya pandai.
Kita boleh merampas balik kuasa.
Bersihkan diri awak.
Sekarang kita boleh bermula. Cara saya.
Masa untuk beraksi.
Kalau kita jumpa Klaus Rhinehart, kita jumpa Hitler.
Klaus tentu ada pengawal.
Kita tumpaskan mereka, Millie akan uruskan Klaus.
Bos kata awak boleh berehat.
Ini kunci tuan.
Nombor 88.
Helo?
Mari, giliran awak.
Jangan sentuh saya. Apa awak buat? Apa awak... Tidak.
Apa awak... Hei.
Alamak.
Letakkannya.
Lari.
Dah lama kami mencari awak, Klaus.
Selamat malam, jahanam.
Nazi tak guna!
-Apa isinya dan untuk siapa? -Entah.
-Awak nak bawa ke mana? -Sial!
Cakap kalau tak mahu mati. Ia untuk siapa?
Bodoh.
-Letakkan pistol, Jonah. -Apa awak buat, Harriet?
-Saya kata letakkan pistol. -Apa awak buat?
Terjemahan sari kata oleh Audrey Teo
Penyelia Kreatif Noorsalwati