Hello.
Ang pangalan ko ay Chava.
Ito si Georges.
Kilala niyo na si Rebekah.
Rebekah!
Taos-pusong pasensya sa paraan ng pagdala sa'yo rito.
Hindi kami papayag na magkamali kayo.
Tingin ko, gusto nilang magsalita. Puwede mo bang ibaba ang busal?
-Magkamali kami? -Paano mo nagawa ito?
Ano'ng gusto mo?
George, ilabas mo ang pangunahing pagkain.
Ikinagagalak ko, Ima.
Kayo ay ang pain
para guluhin ang mga handler niya at kunin siya nang buhay
bago pa mamatay ang isa sa inyo.
May nangyari nang ganoon, hindi ba?
Ano?
Hello, maliit na ibon.
Klaus.
Nasaan si Adolf Hitler?
Gago ka.
Rebekah.
Teka, teka, teka. Hindi ko alam. Pangako. Hindi ko alam.
Walang pumupunta sa lungga ni Hitler.
Sige. Teka, teka. Bukod sa isang tao.
Ang Crow.
-Sino ang Crow? -Ang mamamatay-tao ng Reich.
Ang tagadala ng Crow ang kukuha ng briefcase.
-Saan niya dadalhin ang briefcase? -Hindi ko alam. Pangako.
May susi siya.
May susi siya sa bulsa, iyong tagadala.
Ako...
Pwede niyo kong pakawalan? Sige na.
Susi sa hotel. George, alamin mo kung anong hotel.
Buhayin natin siya para sa mga tira.
Hindi, hindi! Teka, teka, teka! Huwag!
Teka, teka, teka!
Tama siya.
Ano'ng ibig mo sabihin?
Nagkamali sa Espanya.
Hindi, ikaw iyon!
Nahuli niya si Klaus. Mas lumapit siya kay Hitler.
Kung hahanapin natin siya, kailangan nating ng tao. Ng bagong grupo.
Mukhang nahanap na natin.
Pakawalan sila.
Mga traydor kayo!
Hindi kami makikipagbati sa kanila.
Hindi tayo manghuhuli ng Nazi nang sabay.
Wala tayong ka-partner.
Grabe ang ginawa ng masamang tao na iyon sa'yo.
Meyer.
Tingnan mo ang sarili mo.
Alam kong nandyan siya sa'yo.
Sino?
Si Ruth.
Ikaw...
Hindi mo kilala ang safta ko.
Kapatid ko si Ruth.
Namatay sa kampo ang kapatid ni Ruth.
Kung gayon, multo pala ako.
At siguro kwentong multo ito.
MANUNUGIS
Viktor.
Hindi ito panaginip.
Pakiusap, kunin mo kung ano ang gusto mo.
Hindi mo ako nakikilala, Viktor?
Well, matagal nang panahon.
Tulungan kita rito.
Isuot mo.
-Ikaw. -Ako.
Sabi ni Fritz mahahanap kita rito.
Kilala mo siya.
Madali lang siyang kausapin.
Pero ikaw, hindi ko alam.
Ano'ng gagawin natin sa'yo, Viktor?
Paano mo nalagpasan ang kampo?
Alam ko ang manloloko 'pag nakita ko. 'Di tayo makikipagtrabaho sa kanya.
-Nagkakamali ka. -'Wag ka nang magsalita, traydor.
-Saang kalye ka lumaki? -Sa Szczebrzeska.
-Sino ang tatay mo? -Abraham.
Ang nanay ko, si Fruma.
-Ang iyong... -Si Porja?
Si Porja ang pusa namin.
May mahabang peklat sa kamay si Ruth gawa ng pusang iyon.
Mahilig siya sa mga kulog.
-At ang amoy ng... -Lavender.
At nakakatawa siya at matalino.
Sakit sa ulo.
At pumoprotekta sa'kin.
At mahal ko ang ate ko.
Mukhang tumatak sa'yo ang sakit sa ulo.
Kung nagkamali kami, bakit ka makikipagtrabaho sa'min?
Dahil dati 20 tayo, at ngayon tatlo na lang.
Dahil ang ilan na may pakialam ay matanda na at mamamatay na.
Mahirap nang mamili.
Buti ikaw ay pamilya.
Kung gusto nating mahuli si Adolf bago siya mamatay,
kailangan natin magtulungan.
Sabi ni Klaus ang Crow ang tanging koneksyon ni Hitler sa labas.
-Iyong kalbo... -Ang dapat magdadala ng briefcase
kay Crow sa isang hotel.
Hindi lang ito isang hotel.
Ito ang tanyag na La Abadia.
Dating monasteryo.
Maski mga monghe ay nagbebenta sa mga hotel.
Kaya, pupunta tayo sa hotel bilang iyong kalbo, ilalagay ang briefcase,
ipapain ang Crow para lumabas sa anino, ikulong ang Crow,
at pilitin siyang dalhin tayo kay Hitler.
Ang hotel ay lungga ng mga internasyonal na kriminal at magnanakaw.
Ginamit ito ng mga Nazi dati, at nakasubaybay sila kahit saan.
Dapat ay hindi tayo makikita.
Mayroon tayo ngayong gabi para hulihin ang Crow at pakantahin siya,
at ngayong gabi lamang.
Mindy, dadalhin mo ang susi sa hotel at pupunta sa kwarto ng tagadala.
Doon, aalamin niya kung saan makikipagkita ang Crow.
Sa reception.
Oo, hello. Kumukurap ang ilaw.
May reservation ka para sa dalawa ngayong 7:00 ng gabi.
Kapag nagawa niya,
nandoon kami ni Jonah naghihintay sa kanya.
Babantayan nina Lonny at George ang briefcase kahit ano'ng mangyari.
At mga binibini,
-bantayan niyo kami. -Magsisimula tayo sa ibaba,
paakyat. May mata ang Crow kahit saan.
Lagi niyang kasama ang grupo niya. Pababagsakin sila para wala siyang kasama.
Malinis sa kusina.
-Ito si Clara. -At Sam.
Mag-iwan ng mensahe!
Patawad ngayon lang ako nakatawag. Nasa mga archive ako hanggang gabi.
Tatawagan kita bukas ng umaga.
Mahal kita.
Gusto ko nang umuwi.
Gansa.
Pugo. Itik.
Pero walang uwak.
Tingin mo makikita ng Crow ang briefcase, at maghihinala?
Hindi siya ang kukuha ng briefcase.
Magpapadala siya ng tao niya.
Pero nandito siya. Ingat.
Maaaring kahit sino rito.
Mayroon silang tupa! Gusto mo ng tupa?
Wala akong paki sa tupa.
-'Di ako nag-iisip ng pagkain ngayon. -Iyon ang pagpanggap natin.
Nasa hapunan tayo, kakain ka.
Hindi ako susunod sa utos mo, Tita.
Tandaan mo, ang rason lang kaya nandito tayo ay dahil nahanap ko si Klaus.
Tama. Ikaw na ang Herr na lider ngayon.
Pinatay mo si Meyer para maging hari.
Pinatay ko ang Wolf at
-pinigilan Ika-apat na Reich sa Amerika. -Ang nangyari sa Espanya?
Ano'ng nangyari doon? Bakit ka inabandona ng hukbo mo?
Gusto mong mamuno sa panghuhuli na ito?
Bakit hindi tayo magpustahan?
Isa rito ay ang Crow natin.
Kung sino ang makahanap sa kanya ang magsusuot ng korona.
Ang talo ang magbabayad dito.
Ayos. Oorderin ko ang Dom, dahil ikaw ang magbabayad.
Magaling. Gusto ko ang pusta.
-Side order ng Paghihiganti? -Hindi.
Ang Koneksyon ng Toledo?
-Hindi. -Nasa Panganib na Estranghero 2?
Malayo, sa Ilalim?
Mga Baliw sa Yonkers?
Batang Lalaki, Ang Istorya ng Y.M.C.A.? Hindi?
Magkita tayo sa Poughkeepsie? Bauer vs Vern?
-Ang 33 na Maya? -'Di ko pa napapanuod pelikula mo, Lonny.
Gusto niya ang Ang 33 na Maya.
Iyon ang paborito niya sa Flash.
Tumatawa siya sa buong palabas.
Drama iyon tungkol sa tubercolosis.
Sino siya?
Si Roxy.
Si Roxy at ikaw?
Ikaw ang kalaguyo niya?
Dati, oo. Sino'ng magsasabi?
Dati.
Dati pa talaga.
Lonny, baka hindi ka pa lasing.
Sige. Diyos ko!
Ano'ng libangan mo?
Bukod sa hindi pag-inom sa bar.
Ano'ng ginagawa mo?
Tulad ng pelikula mo?
Isang maya.
Gumagawa ako ng mahika.
Magiging mahaba ang gabing ito.
Bantayan mo ako, Pierre, kailangan kong magbanyo.
Nasabi sa akin na isa sa gawa mo ay nakasabit sa Palais Bourbon.
Isang Van Gogh.
Oo, malakas ang negosyo.
At si Malika?
Nagpahirap ka na ba ng misyon o nagnakaw ng lead
o nagpahamak para sa kanya, kay Chava?
Hindi pa. Hindi iyon ganoon.
Hinayaan kita, salungat as sarili kong paghuhusga.
Hinayaan ktia. Sinabi ko sa'yo ang tungkol kay Lonny, Joe, sa amin ng kapatid ko.
Binasa mo ang libro ni Malika, dinala siya sa zoo. Gusto ka.
-Rox, ako... -Lahat nang iyon...
Lahat nang iyon, kaya kong kalimutan,
pero ang hindi ko kaya, sana sinabi mo kay Ruth
na ang kapatid niya'y nakaligtas, at hindi, at hindi ko maintindihan bakit.
Dahil hindi ito katotohanan ko para sabihin ko.
Walang may-ari sa katotohanan.
Uy.
Ayos lang kayo?
-Oo. -Oo.
Susunod na palapag.
Nakasuot siya ng relong Bulova, dinisenyo sa Queens.
Hindi pagkakatiwalaan ng Nazi Amerikanong relo.
Ang lalaki sa kanan mo.
Uminom siya ng anim na basong wine. Ang mamamatay-tao ay alerto.
Sabi mo ang Crow ay unang nagsanay bilang asintado.
Kailangan kontrolin ng sniper ang paghinga.
Lalaki sa likod ko ay may asthma inhaler.
Ang babaeng may maga sa braso?
Bakuna pang-bulutong.
Ayaw ng mga Nazi sa bakuna dahil tumulong ang Hudyong scientist sa paggawa.
Iyong babae doon, tagahanga ni Agatha Christie,
isang mamamatay-taong nagbabasa ng Miss Marple ay imposible.
Ang pinakamadaling gawin.
Dahil naglalaro ako ng laro mo, maglaro ka naman ng laro ko?
Sabi ng safta ko patay ka na.
Bakit ka nasa tapat ko pa rin?
May dating preso.
Isang Hudyo na pinapapatay ako.
Pero itong taong ito, ginilitan niya ang sarili niya. Dahil tutol siya.
At nakatulong ito.
Inatake namin ang mga bantay, sinubukang matalo sila.
Nakatakas ako.
Tumakbo ako.
Tumakbo ako ng pitong gabi,
hanggang makauwi ako.
Nakatira doon ang isang opisyal na Nazi at asawa niya.
At bigla na lang akong nawala sa sarili.
Sila ang una ko.
16 pa lang ako noon.
Grabeng dumi iniwan ko.
Salamat sa Diyos 'di ako nahuli.
Pero natutunan ko kung gaano kahalaga
maging malinis, hindi mahahanap,
tulad ng magagaling na mamamatay,
na hindi kabilang doon ang lalaki sa kanan mo.
May bakas ng remoulade sa damit niya.
At tatlong madumi sa likod ko.
Ketchup, wine, langis.
Bakit hindi ka...
Bakit hindi ka tumawag sa safta ko pagkatapos ng giyera?
Akala ko patay na siya.
-Hinanap mo man lang ba siya? -Oo naman.
-At? -Hindi iyon ganoon kasimple, Jonah.
-Mukhang simple lang sa akin. -Paano mo malalaman?
Room 317, sa dulo ng pasilyo.
-Sigurado ka ba? -Oo, sigurado ako. Tara na.
-Hindi, manatili ka rito sa elevator. -Kung sakaling malagpasan tayo.
Hindi na siya ganoon kagaling.
Siya iyon.
Harriet!
Millie!
Millie.
Kailangan nating tumakbo!
Sino pa ang may alam?
Pumunta ka sa akin.
Naaalala mo?
Paano makakalimutan?
Lumuhod ka, hindi ba?
-Parang aso. Tinulungan kita. -Sino pang nakakaalam tungkol sa'kin?
Wala na.
Pangako, Wilhelm.
Wilhelm?
Ano, tingin mo si Wilhelm ang kausap mo?
Hindi.
Ako ang kamatayan.
Sinusundan ako ng Apocalypse.
Ako si Samael, ang kumukuha ng kaluluwa sa katawan ng tao.
Ako ang kalupitan ng Diyos.
Nandito ako para sa file ko.
Gaano karami?
Gaano karaming kayong nakatakas?
Ilang libo.
Ikaw ang huli.
Naaalala mo ang dating ikaw?
Hindi ko pa nakikita ang taong ito.
Bakit hindi natin sirain si Wilhelm?
Pwede na nating kalimutan ito,
parang hindi nangyari.
Mawawala na.
Oo, oo.
Kapag pinadala mo ang lalaking iyon, si Fritz,
tapos na.
Ibibigay ko sa'yo ang gusto mo.
Hindi.
-Wala akong gusto. -Nagmamakaawa ako.
Nagmamakaawa ako sa'yo.
Tulad ng aso.
Oo.
Kung susukuan kita, susukuan ko ang sarili ko.
Totoo iyan.
Pero gusto ko ang pagkawala mo sa buhay ko.
Pwede mo bang gawin iyon?
Oo.
Magaling.
May anak siya. 'Di ako magpapanggap na wala lang iyon, 'di kalilimutan.
Halatang kakaiba iyon. Isang malaking tao, hindi ba?
Pero ito.
Ako si Lonny Flash. Gusto ako ng mga bata.
Kendi, mga cookie, Lonny Flash, parang ganoon.
-Lutang ka ba? -Ikaw ba?
-Lonny. Tatagan mo sarili mo. -Matatag ako.
Matatag ako mula paa hanggang ngipin, Houdini.
Mahika.
Paano ka ba nahumaling sa mahika?
Para sa mga nerd sa Amerika iyon.
Ang mga astig ay mahilig sa football, kotse, pag-arte.
Magaling na salamangkero ang tatay ko, kilala sa buong Pransya.
Ginamit niya ang palabas para isalba ang ilang daang Hudyo sa giyera.
Ang masasabi mong mabuting hentil.
Tatawag siya ng Hudyo sa entablado kabilang sa arte, at poof!
Mawawala bigla sila.
Tinatago niya sila sa tambakan ng prop
at ilalabas ng Pransya sa trak niya.
Ang nanay ko, kontra siya rito,
takot sa maaaring mangyari kung mahuli siya.
Pero sabi niya'y tungkulin niya ito.
Sabi niya mahika lang ang makakaayos sa mundo.
Mukhang mabait na tao siya.
Binitay siya ng mga Nazi, syempre.
At binaril ang nanay ko.
Magtiwala na ginagawa ng lahat ang trabaho nila, tulad natin.
Tingnan natin ang nangyayari.
Hindi. Lonny, magtiwala na ginagawa nila ang trabaho nila, tulad natin.
-Malinaw ang gagawin. Bantayan briefcase. -Mungkahi lang iyon.
Kinuha ako sa pelikula ni Peckinpah na magsasaka ng parsnip.
Sa huli, ako'y magsasaka ng singkamas. Mas malaking papel, sinasabi ko sa'yo.
-Ano? -Kailangan nating kumilos.
Hayaan mo sundan siya ng mga tao niya.
Mananatili ang Crow, tayo rin.
At kapag nahanap ang Crow, mahahanap si Hitler.
Saan siya pumunta?
Ayos ka lang ba?
-Oo. -Tara na.
Ano'ng ginagawa mo?
Kailangang makihalubilo.
Oo. Hindi ka makakahalubilo.
Tara na.
Mas marami akong tubig sa katawan kaysa iba.
-Wala akong pakialam. -Okay.
Bitawan mo siya.
Lonny!
Lonny, tulong!
Lonny!
Patawad. Patawad.
Huwag, huwag, huwag.
Lintik.
Umalis na tayo, Lonny.
-Malapit nang dumating ang mga pulis. -Sige, sige.
Diyos ko. Patawad. Patawad talaga.
Simula ng oras ngayon,
at oras na para sa inyong ulat panahon.
May malamig na hangin sa timog hanggang New England.
Matatapos na ang niyebe, ngunit...
Ano?
Patingin ng lisensya mo.
Oo, sige ba.
Tingin ko hindi naman ako mabilis, hindi ba?
-Mabilis ka. -Talaga?
At nagewang ka.
Nagewang?
Officer, gaano ba ito katagal?
Bakit, nagmamadali ka ba?
Oo.
Pwede ba ako maging tapat sa'yo?
Nagmamadali ako kasi natatakot ako.
Natatakot saan?
Sa asawa ko.
Nakakatawa ka.
Hindi iyon nakakatawa.
Alam mo, may nobya kasi ako sa may Timog.
At ang asawa ko ay nasa siyudad.
Ngayon, kung hindi ako makakauwi bago siya magising, pagpatay ang titingnan ninyo.
Pinagpapawisan ka.
Pinagpapawisan ako?
Well...
Medyo mahirap ito, alam mo,
dalawang babae ang kinakasama. Mapapagod talaga.
Maniwala ka.
Sige na, playboy.
Bayaran mo ito ng 30 araw o makukulong ka.
Good luck sa misis mo.
Kakailanganin ko iyan. Salamat.
Magandang umaga, Annette.
Magandang umaga, G. Offerman.
Hinihintay ka ni Simon.
Magandang umaga.
Maaari mo bang bigyan kami ng kape't cookie?
Sige, sir.
Simon!
-Meyer. -Shalom. Shalom.
Huwag ka nang tumayo. Huwag ka nang tumayo.
Ano'ng ginagawa mo rito, Simon?
Nagtataka lang ako...
Ilang araw na nakaraan, pumunta ka sa opisina
-at tinatanong si Viktor Frondheim? -Oo.
Well, nagkataon lang, ang file ko sa kanya ay ninakaw
sa araw na iyon din.
Wow.
Kahapon lang, narinig ko ang tungkol sa isang nagngangalang Jerome Windholm.
Natagpuan siyang patay sa bahay niya sa Connecticut, pinatay siya.
Jerome Windholm.
Ito ang alias na ginamit ni Frondheim sa huling 30 na taon,
na baka nakita mo sa... Sa file niya.
Patay na si Frondheim?
-At nandito ka para magdiwang? -Well...
Well, akala ko lang may alam ka tungkol dito.
Ano? Nabalita ba ito sa dyaryo?
Hindi.
Simon.
Ano'ng ginagawa mo?
Tingin mo may kinalaman ako sa krimen na ito?
Tingin mo ako... Ano? Pumunta ako sa Connecticut, pinatay siya?
-Paano ko siya papatayin? Sa arthritis ko? -Meyer.
May pera ka para kumuha ng hukbo
-para patumbahin ang taong ito. -Hindi.
-Kung hindi lang ikaw, sino pa? -Huwag. Pakiusap.
Kung hindi ka mag-isa, sino?
Grabe, parang Scooby-Doo na operasyon ang mayroon ka rito.
Alam mo, kumikilos nang mahiwaga si Hashem.
Masaya ako patay na si Viktor.
-Hindi ba ikaw? -Hindi sa ganito.
Dapat nagkaroon ng hustisya at hinatulan siya sa publiko.
Para makita ng mundo na hindi hahayaan ang tulad niyang masamang tao.
Walang sinuman. Hindi na.
Meyer...
Tingin ko kailangan kitang imbestigahan.
Imbestigahan ako?
Sa anong kaso?
Ano? Nagkataon lang?
Sabi ko sa'yo nakita ko ang taong ito.
Kung matapang si Frondheim na lumabas sa kalye sa umaga,
siguro may ibang nakakita sa kanya.
At baka ang nakaligas na iyon ay walang pasensya na mayroon ka.
Ang ibig ko, ang paniniwala mo na ang mabagal na progreso,
na ang hustisya ay kahit papaano'y mananaig.
Paano kung ikaw iyong nakaligtas?
Ano ngayon?
Ano kung gayon nga? Hindi ako iyon, pero paano kung ako nga?
Tingin mo may lisensya ka sa hustisya?
-May patent ka sa paghihiganti? -Huwag mo kong kausapin sa hustisya.
-Walang tatay ang hustisya. -Nanghuli ako ng mga tao sa gubat.
Binitag ko sa ilalim ng mga ratline.
Tingin mo magagawa mo mga ito
mula sa tore mo na walang parusa?
Kapag ang tao ay itinuturing na mga daga at ipis,
kaming mga Hudyo, hindi namin kayang manghimasok sa imburnal.
Meyer...
Meyer. Isa kang prinsipe.
Pinili ka maging prinsipe.
Pero kailangan nilang makita ang taong nakulong sa mga kampo
na kayang bumangon mula sa kadiliman at maging hari.
Ano'ng mga tao ang sinasabi mo?
Ako. At kailangan ko makita.
Kailangan ko maniwala rito, sa'yo.
Huwag mong hayaan na maging ganito ka.
Nagtiis ako, tulad mo.
Hindi ka imahe ng Diyos.
Kinausap din niya ako.
Katulad ng ginawa sa'yo.
Sino ka ba, Meyer?
Nakaligtas ako.
Iyon ako.
Kung may kinalaman ka rito, wala akong magagawa.
Oras lang ang bibilangin, kaibigan.
Bilisan mo.
Mayroon tayong dalawang minuto.
Ayos ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Tara na.
Salamat, Ricardo.
Uy, mga gago! Natutulog kami.
Anong klaseng hotel ba ito?
Uy! Tumigil!
Tigil!
Hinahanap ko ang spa.
Galing sa kaibigan mo.
Senyales ito mula kay Harriet.
Para malaman natin na napatumba na nila.
Walang kasama ang Crow.
Tingnan mo ko. Tumingin ka.
Pinakamahalaga ito.
Hindi tayo pwedeng magpabaya na alam nating mahina ang Crow.
Kumain ka.
Nag-aaway kami ni Ruth sa rugelach ng lola niyo sa tuhod.
Hindi kami magsawa.
Bakit hindi mo pinaalam sa kanya?
Umalis ng Europa ang safta ko kasama anak niya, pumunta ng Brooklyn mag-isa.
Solong nanay siya, mayroon siya...
-Jonah... -Huwag.
Naghirap siyang magkuskos ng sahig sa Howard Johnsons,
ginagawa niya ang lahat para lang mabuhay kami,
para maging ligtas ako, mabuti, minamahal.
Minahal ako na parang kapatid niya.
Hindi siya tumigil magmahal sa'yo.
Kinailangan ka niya.
Paano mo
naisip na pinakamabuting bagay ang pinaniwala mo siyang patay ka na.
Nagluksa man siya sa akin,
na-miss man niya ako,
pero 'di niya ako kailangan, Jonah.
Dahil nandyan ka.
Ikaw ang biyaya sa kanya.
Naiintindihan ko na.
Magbabanyo muna ako.
Ito ang banyo ng babae...
Nasaan siya?
Alam mong 'di ko sasabihin sa'yo.
Sinabi mo na.
Patay na ba siya?
Oo.
Buong hapunan, mahigpit niyang hawak ang bag niya. 'Di dahil sa magnanakaw.
Tiket sa tren papuntang Caieiras para bukas ng umaga.
Pusta ko si Hitler ay nasa Caieiras.
Magaling.
Salamat sa hapunan.
Kailangan mong tumigil sa pagpatay sa mga Nazi nang wala ako.
Kung alam mong siya iyon, bakit 'di mo ako sinabihang mali noong sinabi ko siya?
Alam mong siya iyon. Bakit mo sinabing hindi siya iyon?
Marahil ay sinusubukan mo ako.
Tulad ng pagsubok ko sa'yo.
Hindi...
Millie, tara na.
Nawala ko aking...
Gabing gabi na?
Kumusta ang traydor, taksil, kasuklam-suklam na mapapangasawa?
Ano iyon?
Pinatay ang Crow.
Kagabi.
Sa Bariloche.
Lumalabas na sila iyon.
Handa ka na ba, Joe?
Ito ang pinaghahandaan natin.
Hanapin mo sila.
At dalhin mo ang mga anit nila.
Ang mga Hunter.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Karen Sy
Creative Supervisor: Maribeth Pierce