Joe, Georges'u ve Roxy'yi vurdu.
-Olamaz! -Joe!
Hastaneye gidersek kurşun yarasını görürler.
Kanamadan ölecek. Hastaneye gideceğiz.
-Hadi. Gitmemiz lazım. -Seni kurtaracağım Roxy.
Hadi.
Gitmemiz lazım.
Yolda hastane var. Önünden geçmiştik.
-Hayır. Nereye? -Clara'yı almaya.
Arabaya bin Lonny, hemen. Şimdi.
Her şey yolunda. Bana bak, buraya.
-Ne durumda? -Pek iyi değil.
Onu hayatta tut, tamam mı? Hayatta tut.
NAZI AVCILARI
Georges'u öldürdüler. Roxy'yi vurdular.
-Georges öldü mü? -Ne?
-Clara'yı kaçırdılar. -Kim?
-Joe. -Joe mu?
-Ve Travis. -Travis mi? Poughkeepsie'de müebbet aldı.
Neyse işte, şimdi de burada. Hepsi burada.
Georges dikkatli olmalıydı. Salak.
Pekâlâ. Clara'yı kaçırdılar.
Tamam, onu kaçırdıkları minibüsün camları gazeteyle kaplanmıştı.
-Diario Villa Sonora. -Yerel gazete.
Villa Sonora küçük bir köy. Bir saat uzaklıkta.
Tamam. Gitmeliyiz. Hemen.
-Hiçbir yere gitmiyoruz. -Hayır.
-Onu yem olarak kullanıyorlar. -Gitmeliyiz. Umurumda değil.
-Gitmeliyiz. -Gitmemiz şart.
Bu adamı 30 yıldır arıyorum. Şimdi hiç olmadığı kadar yaklaştık.
Bizim sorumluluğumuz altı milyon insana, şiksa kız arkadaşına değil.
-Onu ölüme terk edemem. -Bu mesele çok daha önemli.
-Aile önemli demiştin. -Senin ailen benim!
Ailenden kalan tek kişi benim!
Utanmadan aile diyorsun.
Georges senin ailendendi. Sana "Ima" derdi. Yani, anne.
Yıllarca yanında durdu. Maz öldükten, Sophie öldürüldükten
ve Zev gittikten sonra bile Georges seni bırakmadı.
Georges ölünce de onu ayakkabındaki kirmişçesine silip devam ediyorsun.
Sevgili Ima, sen benden daha soğukkanlı olabilirsin
ama bugün zaten bir kişiyi kaybettik.
Önce kızı bulacağız.
Veya sen gidip tek başına Hitler'in peşine düşebilirsin.
Korkaklar.
Hepiniz korkaksınız.
Büyükannen senden utanırdı.
Senin baban da senden.
Benden korkuyor musun?
Jonah'la evlenecektin ama benden korkuyor musun?
Kaç kişi öldürdüğünü biliyor musun?
Onları vurdu, boğazlarını kesti, elektrikle öldürdü.
Küçük bir oğlanı bile öldürmüş diye duydum.
Sekiz yaşında masum bir çocuğu.
Tatlım, acımasız bir katille
yatağını ve hayatını paylaşıyordun.
İçine girdiğinde hiç mi hissetmedin?
Lütfen.
Senin için kim koşup gelmez ki?
Onlara lazımsın.
Hep kitap kurduydun.
Bağlantıların ne çok şey göndermiş.
-Burada bir dağ var. -Daha fazlasını da bulacağına eminim.
Ruth, bu dünyada parayla pek çok şeyi alabilirsin. Çok şeyi.
Şimdi...
Dâhi çöpçatan Hilda Hoffman seni bu sefer nereye gönderiyor?
Başarımızın anahtarı olabilecek bir adama göndereceğini söyledi.
Bulduğu en iyi kişiymiş.
Avrupa'da düzinelerce Nazi'yi
sessizce öbür dünyaya göndermiş bir adammış.
Hilda'da onun ne fotoğrafı ne de belgesi var.
Sadece adını biliyor. Tomas Arndt. Almanya'da olduğu için...
Almanya'da mı?
Döneceğim. Hafta sonunda. Sen rahatına bak Ruth.
Ayakkabılarını çıkar. Kendi evin gibi takıl.
Ama burası benim evim değil Meyer.
Asla o yanılgıya kapılmam.
Sen de benimle ilgili yanılgıya kapılma.
İyi yolculuklar.
İyi olacaksın.
-Lonny... -Olabildiğince hızlı sürüyorum.
Korumalar gece 02.00'de değişiyor.
Carl, Eddie, Lyra, beş dakikaya güneybatı kapısında olmanız lazım.
Daha uzun sürerse korumalar şüphelenir. Anladınız mı?
O sırada Imani'nin hücresine gidip
kilidi açarım, onu kuzey kapısından çıkarırım.
AJ, sen minibüsle 02.21'de orada ol.
Oyalanmak, durmak yok. Anlaşıldı mı?
Bu iş kusursuz olmalı.
Saat gibi işlemeli.
Sonra da olabildiğince kuzeye gideceğiz.
Masum bir kadını içeri attılar.
Kardeşimin o hücrede ölmesine izin vermeyeceğim.
İmdat!
Yardım edin, lütfen! Biri yardım etsin!
-Niye bu kadar sessiz? -Bilmiyorum.
Günlerden pazar. Kilisedeler.
Başka bir şey hatırlamıyor musun?
Beyaz bir minibüs. Fiat 242. Plakası yok.
Arabayı soruşturun. Bilen biri var mı, öğrenin.
Millie'yle batıya gideceğim.
Burada yabancıları sevmezler. Dikkat edin.
Sorun yaşamayız.
Ne oldu?
-Ben bir şey yaptım. -Neden bahsediyorsun?
Buraya gelmeden önce ben...
Dava açtığımız bir piskopos vardı.
Litvanya'da Nazilerle iş birliği yapmıştı.
-Ve kurtuldu. -Mahkemeye bile çıkmadı.
Sen de buna göz yummadın.
-Benim yaptığımı da biliyorlar. -Hayır Millie.
Beni bulmaları an meselesi.
-Gitmeliyim. Ortadan kaybolmalıyım. -Hayır. Olmaz.
Ortadan kaybolmaya aşinayım.
Tüm hayatını firarda geçirmek nasıldır, bilirim.
Ama bana güven, sonsuza kadar kaçınca hiçbir yere varamazsın.
Hata mı yaptım?
Tanrı'nın adaletini sağladın.
Esas mesele de bu. Ben...
İçimden bir ses...
Tanrı'ya ters gittin, diyor.
-Piskopostu. -Hayır, şapkası ve cübbesi vardı.
Kostümü vardı ama piskopos değildi. Nazi'ydi.
Beni dinle.
Yaptığın şeyi günah olarak görüyorsun.
Ama sen bir sevap işledin.
Bunu babam için yaptın.
Benim için yaptın.
Millie, sen cehenneme gitmeyeceksin.
Cehenneme gitmeyeceksin.
Yapacağımız büyük bir iyilik tüm kötülükleri silebilir.
Tüm günahlarımızdan kurtulmak için tek bir büyük iyilik.
Hitler'i bulmak.
Cehenneme gitmeyeceksin.
Hapse de girmeyeceksin. Sadece benim yanımda olacaksın.
Anladın mı?
-Merhaba. -Merhaba.
Tomas Arndt'ı arıyorum.
-Tomas'ı mı? -Evet.
Macaristan'a ailesini ziyarete gitti. Cuma günü dönecek.
Ben yardımcı olabilir miyim?
-Not bırakmak ister misiniz? -Hayır, teşekkürler. Eski bir dostuyum.
-O zaman cuma günü uğrarım. Sağ olun. -Pekâlâ.
Çek.
Kafayı mı yedin?
Bu da soru mu?
Washington, Londra veya Moskova'nın
üzerinden uçup nükleer silah mı atacaksın?
Yavaşça yitip gidene dek her gün burada durup
toprağa ve kayalara mı bakmak istiyorsun?
Belki ecel daha önce gelir.
Amerika'da başarısız oldun canım.
Her türlü fırsatı ve milyonları önüne serdim.
Dizlerinin üstüne çökmüştün,
üstelik savaşta bununla ün yaptığın nedenden de değil.
Şimdi küçük Yahudilerin buraya geldi
ve küçük oyuncaklarımız pisliğini temizleyecek.
Bir şehre saldırırsak
elimize bir fırsat daha geçmeden bizi bulup
yok etmek için ellerinden geleni yaparlar.
Eva...
Ben altı yıl ve bir gün içinde Cengiz Han'ın 200 yılda öldürdüğünden
daha fazla kişi öldürdüm.
Beni bulmak için kıllarını bile kıpırdatmadılar.
Bombayı ele geçireceğim canım.
Sen de gerçek güçle neler yapılabileceğini izle ve öğren.
Bunu söyleyen de toprak ve gübre dolu çorak bir yerde safari ceketiyle
kolay hedeflere amaçsızca ateş eden bir adam.
Benim bununla hiçbir ilgim yok.
Sam ne yapıyorsa. Jonah. Adı her neyse.
Lütfen.
Ailemin parası var.
Ben... Onlar...
Beni bırakırsanız size para gönderirler.
Para umurumda değil.
-Ne umurunda peki? -Dur.
Duramam. Gerginken ve korku içindeyken konuşmadan edemiyorum.
Beni öldürecek misin?
Benim adım Clara.
Londra yakınlarındaki Crowborough'nün dışındanım.
Birbirine çok yakındır.
Öğrenciyim.
Şu an çok korkuyorum.
Sen kimsin?
Nerelisin?
Benimle konuş.
-Adın ne? -Konuşmayı kes.
Adın ne?
Konuşmayı kes.
-Şimdiye ölmüş olabilir. Bunu biliyorsun. -Bilmiyorum.
Burada vaktimizi boşa harcıyoruz.
Gitmeden kasabayı araştıralım.
-Minibüsü bulamazsak? -Bulacağız.
Aşk bize tehlikeli şeyler yaptırıyor derdim.
Ama bu aşk değil. Onu gerçekten sevmiyorsun.
Sen aşktan ne anlarsın?
Aşkı hayatını biriyle paylaşmak,
ne olursa olsun o kişiden vazgeçmemek diye düşünüyorsun.
Hiç de öyle değil evlat. Gerçek aşk onlarsız yaşamaktır.
Onları korumak için.
Arjantin'e hayatımın aşkıyla geldim.
Hitler'i bulmadan önce Zev beni görevin önüne koyunca bitirdim.
Benim için hayatını riske atacaktı ve buna izin veremezdim.
Bir uzvumu kesmiş gibi hissettim.
Onu gerçekten sevmiş olsan ilişkinizi sona erdirirdin.
Çünkü Clara için en büyük tehlikenin bizzat sen olduğunu biliyoruz.
-Bir şey bulamadık. -Gitmemiz lazım.
Durun. Bir çiçek vardı. Travis minibüsten atmıştı.
Beni kızdırmak istiyor sandım. İpucu olabilir.
Merhaba, iyi günler! Hoş geldiniz.
Buyurun?
Kız arkadaşına çiçek alacak.
Minibüsün var mı?
Efendim?
Minibüsün var mı?
Hayır.
Teslimatları nasıl yapıyorsun?
Bisikletimle.
Bisikletinle.
Küçük bir kasaba.
Affedersin.
-Jonah, çiçek nasıl gözüküyordu? -Mordu.
Mor.
Jonah. Bu mu?
Evet, bu.
Sana bu çiçekleri kim getiriyor?
Soruya cevap ver.
Küçük bir çiçek çiftliğinden.
Los Olmos.
Çiftlik nerede?
Derhâl söyle. Derhâl.
Ojo de Agua Yolu'nda.
-Sadece korktu. -Evet.
Gracias.
Zuch's'a hoş geldiniz beyefendi.
Size bir şey getireyim mi?
Beyaz sosis taze.
Hayır.
Domuz boynu yapıyoruz. Üç tanesi bir mark.
-Gerek yok. Sadece bakıyorum. -Turistsiniz.
-Amerika'danım, o yüzden... -Şapkanızı sevdim.
Şapkam mı? Ne şapkası?
Teşekkürler.
Buraya gelin.
-Ne? -Hadi. Isırmam.
-Yok, istemiyorum. -Hadi ama.
-Bayılacaksınız. Gerçekten. -O zaman deneyeyim.
-Güzelmiş. Bir bardak alayım. -Tabii.
Ne zamandır burada çalışıyorsun?
Yaklaşık 20 yıldır.
Hadi ama, imkânsız. Şaka yapıyorsun.
Hayır. Annem yeri süpürmeme izin verdiğinde beş yaşımdaydım.
On yaşında kasada çalıştım. Geçen hafta da yönetici oldum.
Burası iki nesildir ailemin.
Anya, bu kadar konuşma yeter.
Buzdolabının temizlenmesi lazım.
Peki anne.
Daha önce yapman gerekirdi.
Kızınız çok tatlı.
Teşekkürler.
Sadece gulaş mı alıyorsunuz?
Ne? Hayır.
Beyefendi?
Beyefendi, tüm gün sizi bekleyemem.
Yarım düzine kaburga alayım.
-Bu domuz etinden. -Domuz eti mi? Deneyeyim.
Öyle mi? Olsun mu?
Tamam.
-Dükkânınız çok güzel. -Teşekkürler. Anne ve babam yaptı.
Onlar ölünce de ben devraldım.
Aileniz için üzüldüm.
Uzun zaman önceydi.
-Savaşta mı? -Hayır.
Babam kalp krizinden öldü, annem de üzüntüden.
İki insan birlikteyse bu genelde olur...
Nedeni babamın ölümü değildi, abimin ölümüydü.
Yaşça benden büyük olduğu için gerçekte neye dönüştüğünü öğrenene dek
onu örnek alırdım.
-Gulaş, tamam. -Peki.
-On mark lütfen. Alman markı. -Tamam.
Teşekkürler. Tanıştığımıza memnun oldum.
-Fazla soru sorduysam kusura bakmayın. -Yok.
Amerikalısın, değil mi?
Hep oraya gitmek istemişimdir.
Kaliforniya'ya gidebilirim. Sörfü denerim.
Hiç sörf yaptın mı?
Niye her Amerikalı sörf yapar sanıyorum ki?
Ben çöle yakın bir yerde yaşıyorum.
Çöl mü var? Bunu bilmiyordum.
Ben tam tersi bir yerde büyüdüm. Her gün yağmur yağardı.
Çölde ne yapılır?
Ailenin yüzme havuzu falan mı vardı?
Arazi motorum vardı.
Çölde başlayıp bu duruma nasıl geldin?
-Yapmam gereken bu. -Beni kaçırmak mı?
Öldürmek mi?
Niye?
Ben bir şey yapmadım.
Sen Nazi değilsin.
Bunu biliyorsundur. İllaki biliyorsundur.
Hatırlayabilirsin. Beynine hatırlamasını telkin edebilirsin.
-Dur, lütfen. -Hayır.
Önce biraz su alabilir miyim? Lütfen?
Teşekkürler.
Minnettarım...
Teşekkürler.
Hayır.
Hayır!
Hayır, lütfen. Yapma.
Ona ne oldu?
Araba kazası geçirdi. Şarapnel saplandı.
-Şarapnel mi? -Evet.
Vurulma olduğunu duymuştuk.
-Araba kazası. Size demiştim. -Kana ihtiyacı var.
Çok kan kaybetmiş. Hemen ameliyata almamız gerek.
Kahraman mı olacaksın?
O zaman anne ol.
Bir şey mi söyleyeceksin?
Peki ya sen?
"Yine beni kurtardığın için teşekkürler baba." desen?
Masum kızının düzmece suçlarla hapse düşmesini sorun etmiyor musun?
Hayır ama diğer kızımın da ona katılmasını istemiyorum.
Hele ki evde ona ihtiyacı olan küçük bir kızı varsa.
-Çok bencilce, farkında mısın? -Bencilce mi?
Ablam hapisten çıksın diye elimden geleni yapıyorum.
Imani için her şeyi riske atıyorum.
-Sen ne yapıyorsun baba? -Ne?
Evi ipotek ediyorum ve avukat tutuyorum.
İhzar emri dilekçelerini hazırlıyorum.
Mahkemeyi ve basını da işin içine katıyorum.
Doğru yoldan gidiyorum. Yasal yoldan.
Tüm bunları yapsan bile fayda etmez.
Imani'ye olanların doğru, yasal veya adil hiçbir yönü yok baba.
Ben bunu bilmiyor muyum?
Protesto ve oturma eylemlerinden dolayı
kaç kez hapse tıkıldığımı, yaralandığımı, ağladığımı ve kaybettiğimi biliyor musun?
Bunları siz yaşamayın diye.
İki kızımın, güneşi görebilecekleri
bir hayatları olsun diye.
Gülümseyebilecekleri, özgür ve neşeli olabilecekleri bir hayat.
Bu dünyada ne olmak isterlerse olsunlar diye.
Sen de kendini siyahilerin savunucusu mu sanıyorsun?
Neyse ki silah taşımayacak kadar aklın başındaymış.
Doğru olanı yapmaya çalışıyorum baba.
Hep buna çabaladın.
Küçüklüğünden beri.
Her davayı sahiplendin.
Malika da en büyük davam.
Dünyayı onun için güzelleştiriyorum.
Mesele de bu ya tatlım. Onun dünyası sensin.
Dünyayı kurtarmaya çalıştığında onu riske atıyorsun.
Arkadaşınızın yarası ciddi. Atardamarı patlayabilir.
-Burası ameliyathane değil. -Halledin işte.
-Benim sadece lokal... -Halledin dedim.
Kahraman mı olacaksın? O zaman anne ol.
Onu mutlu et.
Bir geleceği olmasını sağla. Onun yanında ol.
Çünkü seni kaybederse...
Bir kızı var. Tamam mı? Küçük bir kızı.
-Dün gece neredeydin? -Dışarı çıkmıştım.
-Seni kaybederse... -Kaybetmeyecek.
Dünyayı kurtarmaya?
Evet. Ama hep eve geri döneceğim.
Bunu biliyorsun, değil mi? Hep eve döneceğim.
Bir gün anlayacaksın
ama anladığında çok geç olacağından korkuyorum.
Anne.
Sen olduğunu sandım. Onu dükkânımızda görünce...
Zamanda geriye gittiğimi sandım.
Tıpkı sana benziyor anne.
Gelmek için garip bir yer.
Tomas. Hilda'nın dediği kadar iyi olduğunu söylemeden edemeyeceğim.
-Tam bir hayaletsin. Gerçekten. -Sen de öyle olduğundan görebiliyorsun.
Ne dersin?
Kaçan Nazileri yakalamak ve adalete teslim etmek için
New York'ta küçük bir grup topluyoruz.
Öyle mi?
Seninle sadece laflamak için mi sekiz saatlik uçuşa katlandım?
-Peki seni kim tutuklayacak Meyer? -Ne demek istiyorsun?
Onca yolu tepip Almanya'ya geldin
ve Wilhelm Zuchs'un bir ebeveyninin mezarını ziyaret ediyorsun.
Dünyanı yok eden bir adamın.
Evet. Ne olmuş?
-Ne? -Biz taş bırakırız.
Yahudiler mezara taş koyar, çiçek koymaz.
Şey düşündüm...
Taşlar ölmez. Solmaz. Taşlar anılar gibi kalıcıdır.
Tıpkı öldürdüğün herkesin anısı gibi Wilhelm.
Bunu bilmediğimi mi sanıyorsun?
Keşke bu kadar iyi olmasaydın.
Bazı hayaletlerin gizli kalması gerekir.
Bakma.
Beni affet anne.
-Hayır, lütfen. Yapma. -"Hayır, lütfen. Yapma."
Hey.
-Ne? -Eric bir aracın yaklaştığını görmüş.
Vakit geldi.
Tamam. Hadi gidelim o zaman.
Hayır.
Yapma.
Gösteri vakti!
Hayır.
Şimdi.
-Gitmemiz lazım. -Hayır.
Tuzak kurmuşlar.
Jonah.
Piç kurusu!
Millie.
Hadi.
Yukarı çıkıyorum.
Kalk. Şuraya git. Hadi.
Bende!
Dinle Jonah.
Yukarı geliyoruz!
Silahlarınızı derhâl indirmezseniz onu öldüreceğim.
-Silahımı indirmem. -Merhaba Jonah.
Lanet silahını indir.
Ya gideriz ya da kız ölür.
Clara. Her şey yoluna girecek.
Tamam mı? Beni alın. İstediğiniz bendim, beni alın.
-Vurabilirim. -Vurayım deme.
-Harriet? -Joe bende. Onu vur.
-Vurma. -Onu öldüreceğim.
Vurma.
-Vurabilirim. -Vurma.
İşini bitir.
-Hayır! -Beni istediniz, alın işte.
İndir onu!
-Geri çekilin! -Jonah.
Jonah.
Ateş etmeyin!
İndir! Bırak silahını!
-Kıpırdama. Sakın hareket etme. -Clara, üzgünüm. Çok özür dilerim.
-Çok özür dilerim. -Çekil. Git başımdan.
Dur...
-Burada başka biri var mı? -Hayır.
Roxy'yi vurdun.
Öldü mü?
Belki.
Sana ne oldu?
Ben...
Bilmiyorum.
Kalk.
Ayağa kalk.
-Harriet. -Ne?
Hitler'in yerini biliyorum. Sizi ona götürebilirim.
Alt yazı çevirmeni: Denizsu Nihan Nurata
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş