-Θέλω νερό. -Βγάλε τον σκασμό.
Ξέρεις ότι οι δικοί μου θα μας βρουν.
Και όταν μας βρουν, θα σε θάψω εδώ στην έρημο.
Θα σε κάνω φάντασμα!
Παλιά πίστευα ότι δεν υπάρχουν φαντάσματα.
Μετά άκουσα μια ιστορία.
Μια παλιά ιστορία.
Πάει κάπως έτσι...
Μια φορά κι έναν καιρό, κάποιος
είπε μια ιστορία για κάποιον
ο οποίος είπε μια ιστορία για κάποιον
ο οποίος είπε μια ιστορία
για ένα σπίτι.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1942
Τι λέτε για ένα ανέκδοτο;
Ένας γέρος κάθεται σε μια καρέκλα και λέει ένα ανέκδοτο.
Ένα γερμανικό ανέκδοτο.
Με φώναξες;
-Τι είπες; -Δεν είπα τίποτα.
Νόμισα ότι άκουσα κάτι.
Έλεγα ένα ανέκδοτο.
Κανείς δεν θέλει να ακούσει τα ανέκδοτά σου.
Έτσι δεν είναι;
Χιονίζει.
Η Μαρλέν ήταν η αγαπημένη μου.
Έκανα τη βούρτσα μικρόφωνο και προσποιούμουν ότι ήμουν σε καμπαρέ.
Σειρά σας.
Σειρά μου.
Μετά, κολλάμε τον τέταρτο τοίχο
με λίγη κόλλα.
Μετά βάζω την οροφή, κάπως έτσι.
Όσο είναι ευθυγραμμισμένη, δημιουργεί μια ψευδαίσθηση.
Αγάπη μου, ήρθε η ώρα.
-Πόσα, καλή μου; -Εφτά.
Εφτά.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά.
Ασφαλής.
Ασάκια.
Ποντίκια.
Ποντίκια!
Αγαπημένη μου.
Αγάπη μου.
-Σειρά σου. -Σειρά σου.
Γύρισε ο πατέρας.
Χιούγκο.
Είναι απλώς ένα κωλοσαλιγκάρι.
Χερ Χάνσομ. Τιμή μου που σας γνωρίζω, κύριε.
Είμαι ο λοχαγός Χάλντεν.
Από δω ο υπολοχαγός Λουντζ και ο ανθυπολοχαγός Γκρίμαρκ.
Λυπούμαστε που εισβάλουμε έτσι απροειδοποίητα.
Αλλά μπορούμε να περάσουμε;
Λυπάμαι, αλλά δυσκολεύομαι να ακούσω.
Δεν έρχεστε μέσα, παιδιά;
Μυρίζει λουλούδια.
Το άρωμα λουλουδιών με κάνει να θέλω να χέσω.
-Ησυχία. -Ελάτε.
Καθίστε. Καλή μου;
-Γλυκέ μου; -Ήρθαν κάτι αγόρια να μας δουν.
Έρχομαι.
Παρακαλώ, καθίστε.
Χερ Χάνσομ. Φράου Χάνσομ. Είναι τιμή μας που σας γνωρίζουμε.
-Τι είπες, γιε μου; -Τι είπες, καλέ μου;
-Ρώτησα τι είπε. -Δεν είπα τίποτα.
Είπα ότι είναι τιμή μας που σας γνωρίζουμε, κύριε.
Έχετε σχεδιάσει αίθουσες και κάστρα για το Ράιχ αντάξια του ίδιου του Θεού.
Είθε να ζήσουν για πάντα. Όπως και ο Φύρερ μας.
Πότε μετακομίσατε εδώ, χερ Χάνσομ;
Μετακομίσαμε; Μόνοι μας το φτιάξαμε.
Δώσαμε ζωή σε αυτό το σπίτι. Το γεννήσαμε.
-Πριν από 30 χρόνια. -Πριν από 29 χρόνια.
Ήταν 30, Χέλγκα.
30-29, 30-29
Χερ Χάνσομ, αυτή είναι μια άβολη έρευνα για εσάς και τη φράου Χάνσομ.
Και σίγουρα πρόκειται για παρεξήγηση. Αλλά πρέπει να ρωτήσω.
Λάβαμε μια πληροφορία στην Υπηρεσία Πληροφοριών
και πρέπει να ρωτήσω όσο πιο διακριτικά και ταπεινά μπορώ.
Κρύβεται κανείς άλλος στο σπίτι σας;
Στάσου, αγάπη μου.
Πρέπει. Δεν μπορούμε να πούμε ψέματα.
Υποθάλπτουμε κόσμο σε αυτό το σπίτι.
-Μας ακούνε τώρα; -Πιστεύω πως ναι.
-Πόσοι είναι; -Δεν μπορώ να πω με σιγουριά.
-Για ποιον λόγο; -Έρχονται και φεύγουν.
Πού είναι τώρα;
Στους τοίχους.
Κάτω από το πάτωμα.
Στο ταβάνι.
Πόσο καιρό είναι εδώ;
-Τριάντα χρόνια. -Είκοσι εννέα.
Μα ο πόλεμος ξεκίνησε μόλις πριν από τέσσερα χρόνια.
Τι σχέση έχει ο πόλεμος μ' αυτούς;
Δεν έχει σχέση ο πόλεμος με τους Εβραίους;
Εβραίους;
Δεν υπάρχουν Εβραίοι σε αυτό το σπίτι.
Τότε, ποιος στην ευχή είναι στους τοίχους,
κάτω από το πάτωμα και στο ταβάνι;
Φαντάσματα, καλέ μου.
Υπάρχουν φαντάσματα σε αυτό το σπίτι.
Τα ακούμε κάθε βράδυ που ψιθυρίζουν παράξενες μελωδίες,
που γελάνε με περίεργα αστεία.
Χερ Χάνσομ, οι συνάδελφοί μου κι εγώ δεν ασχολούμαστε με φαντάσματα.
Ασχολούμαστε με το κυνήγι Εβραίων.
Και οι πληροφορίες που λάβαμε
είναι ότι μπορεί να κρύβονται Εβραίοι σε αυτό το σπίτι.
-Τι είπε, καλέ μου; -Εβραίοι.
Εβραίοι; Εδώ; Να φωνάξουμε απολυμαντή.
Γιε μου, αν νομίζεις ότι έχουν μπει κρυφά Εβραίοι...
-Οπωσδήποτε... -Διώξτε τους από δω.
Με όλον τον σεβασμό, κύριε, είμαστε εδώ για να ερευνήσουμε
αν υπήρξε μια πιο ενεργή συμμετοχή.
Η φράου Όλγκα Χιντενμπράου
ισχυρίστηκε ότι η Χέλγκα Χάνσομ αγόρασε στην αγορά τρεις ολόκληρες πάπιες.
Πολλά πουλιά για μόνο δύο άτομα.
Ναι, φυσικά. Κουάκ, κουάκ, κουάκ.
Σπάνια βγαίνω από αυτό το σπίτι.
Αλλά όταν το κάνω, αγοράζω παραπάνω και τα διατηρώ σε πάγο.
Σας πειράζει να ρίξουμε μια ματιά τριγύρω;
-Ευχαρίστως. -Ευχαρίστως.
Κάνε παρέα στον διάσημο χερ Χάνσομ και στη γλυκιά φράου Χάνσομ,
σε παρακαλώ.
Ξέρετε,
σπούδασα αρχιτέκτονας.
Αλήθεια;
Μελέτησα εσάς για να γίνω αρχιτέκτονας.
Ποτέ δεν είναι αργά να ακολουθήσεις την καρδιά σου.
Σκατά.
-Έχετε εγγόνια; -Τι είπες;
-Έχετε εγγόνια; -Όχι, καλέ μου.
Έχετε παιδιά;
Είχαμε ένα παιδί κάποτε.
Του έφτιαξα μια όμορφη κούνια.
Τη σκάλισα μόνος μου.
Σκάλισα ζωάκια στο ξύλο.
Λιοντάρια και αρκούδες.
Και πρόβατα.
Θυμάσαι, Χάινριχ;
-Για να κοιμάται ο Χιούγκο. -Ο Χιούγκο;
Έτσι με λένε.
-Αλήθεια; -Αλήθεια;
Υπέροχο όνομα για ένα αξιαγάπητο αγόρι.
Τη σχεδίασα για να κουνιέται ελαφρά.
Για να νιώθει ότι είναι ακόμα στη μήτρα.
Αλλά...
Αλλά μεγάλωσε.
Όπως κάνουν τα αγόρια.
Και σκαρφάλωσε ένα βράδυ, όπως κάνουν τα αγόρια,
γκρεμοτσακίστηκε...
και έσπασε τον λαιμό του.
Χέλγκα, δεν έπεσε.
Το ξύλο έσπασε από το βάρος του.
Δεν ήταν αρκετά γερό.
Υπήρχε πρόβλημα στο σχέδιο.
Στο σχέδιό μου.
Η κούνια του έγινε το φέρετρό του.
Τον βρήκαμε το επόμενο πρωί.
Ο Χιούγκο έδειχνε γαλήνιος, Χιούγκο.
Η κούνια συνέχιζε να κουνιέται.
Δεν ξέρω αν η Χέλγκα κι εγώ ήταν γραφτό να κάνουμε παιδιά.
Δεν ξέρω αν ήμασταν ικανοί να τα φροντίσουμε.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Πολύ ευγενικό.
Αλλά δεν υπάρχει κάτι για να λυπάσαι.
Είναι ακόμα εδώ.
Ο Χιούγκο. Το φάντασμά του.
Το φάντασμά του ανάμεσά τους.
Ο Χάινριχ λέει τα πιο αστεία ανέκδοτα.
Το ακούσατε αυτό;
Λατρεύω το σουίνγκ.
Έλα.
Κλείστε το!
-Το ακούσατε αυτό; -Ποιο;
Μάλλον ακούω διάφορα.
Έχουμε ακούσει τόσα πολλά πράγματα σε αυτό το σπίτι, Χιούγκο.
Είναι φοβερό σπίτι.
Οι γονείς μου ποτέ δεν ήθελαν να γίνω αρχιτέκτονας.
Τη θεωρούσαν τεμπέλικη τέχνη.
Και να πω την αλήθεια, δεν ήμουν δημιουργικό άτομο.
Αντέγραφα μόνο ό,τι υπήρχε πριν. Έκλεβα από τους κορυφαίους.
Έτσι, όταν με κάλεσαν τα Ες-Ες, κατατάχθηκα.
Χρησιμοποίησα τις αποτυχίες μου στο σχέδιο για να χαράξω ένα νέο μονοπάτι.
Μια νέα καριέρα. Μια νέα τέχνη.
Όλοι πιστεύουν ότι για να πιάσεις Εβραίους πρέπει να σκέφτεσαι σαν αυτούς.
Αλλά όχι.
Πρέπει να σκέφτεσαι σαν αρχιτέκτονας.
Να σκέφτεσαι σαν αποθήκη ή σχολείο ή σπίτι.
"Πού θα μπορούσα εγώ, ένα σπίτι, να κρύψω έναν Εβραίο;"
Ενδιαφέρον.
Έχετε χτίσει ένα όμορφο σπίτι. Απ' έξω φαίνεται πολύ μεγάλο.
Αλλά από μέσα δείχνει μικρότερο.
Πολύ μικρότερο.
Αλήθεια;
Απλή οφθαλμαπάτη. Η δύναμη της προοπτικής.
Το μάτι μου δεν απατάται.
Μήπως εσείς θέλετε να με εξαπατήσετε;
Και το πιο περίεργο από όλα, αυτός ο τοίχος,
αυτό το ξύλο,
δεν είναι παλιό όπως τα άλλα.
Στην πραγματικότητα,
δείχνει μόλις λίγων ετών.
-Πρόσφατη ανακαίνιση; -Στην ηλικία μου, γιε μου;
Ο Χάινριχ με το ζόρι ανακαινίζει τη μακέτα του, λόγω των αρθριτικών του.
Δεν είναι λογικό, κύριε.
Είδα έναν τοίχο αντιστήριξης 15 μέτρων. Κι όμως, εδώ βλέπω μόνο 12 μέτρα.
Καθώς χορεύαμε, μέτρησα. Κάθε βήμα ένα μέτρο.
Όλα αυτά από έναν αποτυχημένο αρχιτέκτονα.
Τι κρύβετε;
Τι είναι πίσω από τον τοίχο;
Τίποτα. Μόνο φαντάσματα.
Τα φαντάσματα κυβερνούν αυτό το σπίτι. Στοιχειώνουν αυτούς τους τοίχους.
-Χάινριχ... -Δεν πειράζει, Χέλγκα.
Ήσουν ο ήρωάς μου.
Πώς πρόδωσες το Ράιχ κρύβοντας Εβραίους;
Γιατί να κρύβω Εβραίους;
Εγώ, ο επικεφαλής αρχιτέκτονας του Ράιχ.
Χτίζω πύργους και τάφους, παλάτια και φυλακές
για τον Φύρερ.
Δομές θανάτου όπου δολοφονίες και πόλεμος συνωμοτούν και υπάρχουν και ζουν.
Ίσως είδατε πώς χρησιμοποιήθηκαν οι δημιουργίες σας και ευχηθήκατε
ένα φέρετρο που φτιάξατε να ήταν κούνια.
Στα γεράματά μου, η καρδιά μου θα πρέπει να απορρίψει την υποταγή,
η συνείδησή μου πρέπει να στριφογυρνά σαν ανεμοδούρα.
Οι πόλοι μου αντιστρέφονται στο 80ό έτος μου.
Ποτέ δεν είναι αργά να ακολουθήσεις την καρδιά σου.
Χάινριχ.
Όλα θα πάνε καλά, Χέλγκα.
Ο Χιούγκο δεν είναι δολοφόνος.
-Ερνστ, Ματίας! -Δεν υπάρχει τίποτα πίσω από τον τοίχο.
-Μόνο φαντάσματα, μόνο ο Χιούγκο. -Ερνστ, Ματίας, ελάτε εδώ κάτω.
Γιε μου, σε παρακαλώ. Τι κάνεις;
Τι είναι πίσω από τον τοίχο; Πείτε μου, αλλιώς θα πυροβολήσω!
Ορκίζομαι, δεν υπάρχει τίποτα!
Λέει την αλήθεια.
Συγγνώμη.
Φαντάσματα.
Όχι!
Γρήγορα, Χέλγκα.
Χέλγκα!
Γύρισε η μητέρα.
Ένας Γερμανός κάθεται σε μια καρέκλα και λέει ένα ανέκδοτο.
Είναι αστείο.
Σειρά σας.
Σειρά μου.
Στη συνέχεια, παίρνουμε δύο δάχτυλα
και τα βάζουμε στην παγίδα στον τοίχο. Έτσι.
Θα τους αιφνιδιάσει.
-Βουαλά. -Ναι.
Να θυμάσαι, Ζεβ, αυτά τα φτιάχνουμε όχι επειδή το θέλουμε,
αλλά επειδή πρέπει.
-Εντάξει, αγόρι μου; -Εντάξει.
Τυχερός αριθμός εννέα.
Σειρά σου, Ζεβ.
-Εφτά. -Εφτά.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά.
Ποντίκια.
Ίσως σταθείς τυχερός άλλη φορά, γιε μου.
Γύρισε ο πατέρας.
Χερ Χάνσομ. Τιμή μας που σας γνωρίζουμε, κύριε.
Είμαι ο λοχαγός Νάμπορ.
Από δω ο υπολοχαγός Κριτζ και ο ανθυπολοχαγός Ρίγκαρντ.
Ερχόμαστε μέσα.
Θα θέλατε λίγο τσάι, παιδιά;
Λοιπόν, τι μπορούμε να κάνουμε για σας;
Χερ Χάνσομ, θυμάστε να συναντάτε τον λοχαγό Χάλντεν,
τον υπολοχαγό Λουντζ και τον ανθυπολοχαγό Γκρίμαρκ μια εβδομάδα πριν;
-Ποιοι είναι αυτοί; -Από τη μονάδα Δίωξης Εβραίων.
Τη Δευτέρα 4 Μαΐου, ήρθαν εδώ μετά από έρευνα σε άλλο σπίτι.
Στη συνέχεια, ήταν κανονισμένο να πάνε στη Λειψία.
Αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.
Η μονάδα μας αφήνει περιθώρια στις αφίξεις.
9:00 με 3:00, 12:00 με 6:00.
Ο κόσμος εκνευρίζεται όταν λέμε συγκεκριμένη ώρα και μετά καθυστερούμε.
Ο τύπος που έδωσε την πληροφορία για το διαμέρισμα στη Λειψία
είπε ότι δεν εμφανίστηκαν.
Και δεν γύρισαν ούτε στον στρατώνα.
Θυμάστε να τους είδατε;
-Ποιον, γιε μου; -Το απόσπασμα της μονάδας Δίωξης Εβραίων.
Η μονάδα σας ψάχνει ψωριάρηδες Εβραίους;
Εμείς είμαστε της μονάδας αγνοουμένων.
Αναζητούμε τη μονάδα που αναζητά ψωριάρηδες Εβραίους.
Αλλά, ναι. Κι εμείς σκοτώνουμε Εβραίους.
Κάποιοι ήρθαν.
-Πολύ ευγενικά παιδιά. -Πολύ όμορφα παλικάρια.
Έψαξαν για περίπου 30 λεπτά και συνέχισαν τον δρόμο τους.
Ξέρετε τι ώρα ήταν αυτό;
-Νομίζω ότι ήταν στις 4:00. -Νομίζω ότι ήταν 4:30, καλέ μου.
Γιατί τελείωνε η εκπομπή της φράου Φίνκενζελερ στο ραδιόφωνο.
-Θα έλεγα 4:00. -4:30.
-4:00. -4:30.
4:00, 4:30, 4:00, 4:30, 4:00, 4:30
Χερ Χάνσομ, φράου Χάνσομ, θα σας πείραζε να ρίξουμε μια ματιά;
-Ελεύθερα. -Ελεύθερα.
Μου αρέσει το σπίτι σας.
-Ευχαριστούμε. -Και σ' εμάς αρέσει.
Θα μπορούσα να με φανταστώ να ζω εδώ.
Ναι.
Συγγνώμη που σπαταλήσαμε τον χρόνο σας. Ευχαριστούμε που μας βάλατε στο σπίτι σας.
Αλίμονο. Ελπίζω να βρείτε εκείνα τα αγόρια.
Υπολοχαγέ Κριτζ, ανθυπολοχαγέ Ρίγκαρντ, ώρα να φεύγουμε.
Ευχαριστούμε, χερ Χάνσομ. Συγγνώμη για την ενόχληση.
-Τι στον διάβολο; -Σκατά.
-Μου αρέσει το σπίτι. -Τι στον διάβολο;
Τους σκότωσες!
-Είσαι με τα καλά σου; -Δεν γινόταν να γυρίσουμε με άδεια χέρια.
Θα μου έπαιρναν τον τίτλο, τη δουλειά σου, Γκερτ,
κι εσένα το κεφάλι σου, Άντερς.
Οπότε, θα πούμε ότι αυτοί οι δυο είχαν κρύψει κάτι Εβραίους
και ότι σκότωσαν τους τρεις Ες Ες που τους κατάλαβαν.
Όταν φτάσαμε, βρήκαμε τους Εβραίους, τους εκτελέσαμε,
σκοτώσαμε αυτούς τους γέρους Εβραιόφιλους και τους θάψαμε όλους στην αυλή,
εκδικούμενοι για τα αδέρφια μας και επαναφέροντας την τάξη.
Μετά, θα κρατήσω το σπίτι, στο οποίο θα μετακομίσω σε μία εβδομάδα.
Εσύ θα κρατήσεις τη δουλειά σου κι εσύ, Άντερς, το κεφάλι σου.
Όμως, δεν έκρυβαν Εβραίους, γαμώτο, ούτε σκότωσαν τους αξιωματικούς.
-Και; -Και;
-Είναι ο Χάινριχ Χάνσομ! -Αυτό είναι το σπίτι του Χάινριχ Χάνσομ.
Ένας λόγος παραπάνω. Φαντάζεστε την αξία μεταπώλησης;
-Ο Τόμας έχει δίκιο. -Τι;
Οι τρεις τους αγνοούνται εδώ και μια βδομάδα.
Οι αξιωματικοί των Ες-Ες δεν εξαφανίζονται.
Αν γυρνούσαμε με άδεια χέρια, θα μας έπαιρναν τα κεφάλια.
Είσαι ψυχοπαθής, γαμώτο.
Θάψε τα πτώματα στην πίσω αυλή.
Θα βάλω πισίνα.
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω
το σπίτι!
Σε βρήκα. Σ' έπιασα. Ένας Εβραίος.
Φρίντριχ, μην τρέχεις. Σε ικετεύω.
Έλα. Απλώς διασκεδάζει.
-Πάμε μέσα; -Ναι.
Λατρεύω το νέο μου σπίτι!
Διάβολοι!
Είναι τεράστιο!
-Νοστιμότατη η πάπια, αγάπη μου. -Έχει περίεργη γεύση.
-Φρίντριχ, θα το φας. -Δεν θέλω πάπια.
Κρίμα να πάει χαμένη.
-Θα σου δώσουμε σάλτσα μήλου, τότε. -Τόμας!
"Και στο σκοτεινό δάσος, ο βασιλιάς, η βασίλισσα και ο μικρός τους πρίγκιπας
"βρήκαν το πιο όμορφο κάστρο από όλα. Ήταν παλιό και ξεχωριστό
"και κατάλληλο για άρχοντες σαν αυτούς. Βρήκαν μεγάλη ευτυχία".
Σου είπα ότι έπρεπε να έχουμε φύγει
όταν είχαμε την ευκαιρία.
Και να πάμε πού;
Απέχουμε τρία χιλιόμετρα από το φυλάκιο των Ες-Ες.
Πιστεύεις ότι δεν θα μας έβρισκαν;
Νέα οικογένεια, νέο φαγητό. Παίρνουμε μόνο ό,τι χρειαζόμαστε.
Εντάξει. Ήρθε η ώρα, Ζεβ.
Εντάξει.
Μην ουρλιάζεις, μικρέ. Αλλιώς, θα σκοτώσουμε την οικογένειά σου.
-Τι κάνει αυτός εδώ; -Είδε τον Ζεβ.
-Πώς ήσουν τόσο απρόσεκτος; -Δεν έφταιγε αυτός.
Τι θα τον κάνουμε αυτόν;
Αν τον κρατήσουμε εδώ, θα καταλήξουμε όλοι νεκροί.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Έχω έναν καλύτερο τρόπο.
Φρίντριχ.
Φρίντριχ!
Φρίντριχ, πού είσαι;
Τόμας, πού είναι ο Φρίντριχ;
Τι εννοείς, πού είναι ο Φρίντριχ;
Δεν είναι στο κρεβάτι του.
Είναι μαζί σου;
-Όχι. -Φρίντριχ.
Φρίντριχ.
Φρίντριχ, πού είσαι;
Φρίντριχ!
Πού είσαι;
-Πού είσαι; -Πού είσαι;
-Φρίντριχ! -Φρίντριχ.
-Φρίντριχ! -Φρίντριχ!
Μαμά!
Μπαμπά!
Βοήθεια!
-Φρίντριχ; -Φρίντριχ!
Φρίντριχ, πού είσαι;
Με πήραν!
-Ποιος σε πήρε; -Οι Χάνσομ!
Εξαιτίας αυτού που έκανες, μπαμπά!
Για τι πράγμα μιλάει;
Φρίντριχ! Πού στον διάολο είσαι;
Φρίντριχ. Γλυκέ μου, πού είσαι;
Πιο κοντά!
-Πιο κοντά! -Φρίντριχ!
Μίλα στη μαμάκα!
-Πού είσαι; -Φρίντριχ!
Τόμας!
Τόμας.
Σαμπάτ σαλόμ.
Μου λείπουν πολύ οι Χάνσομ.
Νομίζω ότι θα χαίρονταν πολύ που έχουμε το σπίτι τους.
Θα έλεγα ότι έχουμε δύο μέρες πριν αρχίσουν να ψάχνουν
τον αξιωματικό και την οικογένειά του.
Πρέπει να ετοιμάσουμε το σπίτι. Για παν ενδεχόμενο.
Θα το κάνω εγώ. Μου έμαθε τον τρόπο.
Έτσι.
Καταπληκτικό.
Νομίζω ότι αρκεί.
Δώσε μου το σχοινί.
Πρέπει να πείσουμε τον διοικητή ότι είμαστε οι Ρίγκαρντ.
Θυμήσου, άσε εμένα να μιλήσω.
Αν σε ρωτήσει κάτι, άσε να απαντήσω εγώ για σένα.
Αν μας πιστέψει, θα κρατήσουμε το σπίτι.
Εντάξει.
Γύρισε ο πατέρας.
Ευχαριστώ που ήρθατε. Δεν ήξερα ποιον άλλον να καλέσω.
Εσείς...
κάνατε το σωστό.
Λοχαγός Ράινολντ.
-Μπορώ να περάσω; -Φυσικά.
Το έκανα πολύ γλυκό.
Ανακάλυψα ότι είχε δεσμό.
Και ότι ήταν δειλός.
Ότι φοβόταν πως το Ράιχ θα έχανε από τους καταραμένους Αμερικάνους.
Κι έτσι, έφυγε.
-Για πού; -Δεν είπε.
Δεν αποχαιρέτησε καν το παιδί. Έτσι δεν είναι, Φρίντριχ;
Λοιπόν, φράου Ρίγκαρντ,
αναμφίβολα θα ψάξουμε για τον άντρα σας, τον δειλό.
Κάνατε καλά που μας καλέσατε.
Χάιλ Χίτλερ.
Έλα εδώ.
Παλιό σπίτι με φαντάσματα.
Να σας ξεπροβοδίσω.
Κουράγιο, αγόρι μου.
Ευχαριστώ και πάλι που ήρθατε.
Είμαι καλόψυχος, φράου Ρίγκαρντ.
Ολομόναχος από τότε που η γυναίκα μου πέθανε από φυματίωση.
-Λοχαγέ Ράινολντ. -Ξέρω ότι είναι πολύ ξαφνικό.
Αλλά είναι σαφές ότι δεν αξίζετε στον χερ Ρίγκαρντ.
Και σκεφτόμουν, ενώ καθόμουν εδώ,
ότι ίσως θα μπορούσαμε να κάνουμε ο ένας τη ζωή του άλλου λιγότερο μοναχική.
Έλα πίσω.
-Ο πατέρας μου δεν ήταν δειλός! -Μη!
Ανάθεμα.
-Εβραία! -Όχι!
Σκατά.
Ρίβκα!
Ήρθε η ώρα!
Δες κάτω από το κρεβάτι.
Εδώ πάνω. Το σκάνε!
Σκατά!
Ζεβ! Φύγε, τώρα.
Έφτιαξες κάτι όμορφο με τα χέρια σου και το μυαλό σου.
Θα ήταν πολύ περήφανος. Πήγαινε τώρα. Πάρε τα παιδιά και φύγετε.
Φύγετε από την πίσω πόρτα και τρέξτε στο δάσος. Φύγετε.
Φύγετε.
Είναι αλήθεια.
Νομίζω ότι είμαστε φαντάσματα.
Νομίζω ότι αυτή είναι ιστορία φαντασμάτων.
Μια στιγμή.
-Δεν έρχεται κανείς. -Βγάλε τον σκασμό.
Θα μας βρουν οι δικοί μου.
-Έλα. -Έλα.
Όταν μας έκανες φαντάσματα, μας δίδαξες πώς να είμαστε αόρατοι.
Αυτό είναι τρελό!
Τρελό!
Αυτό είναι τρελό!
Τρελό!
Εκείνη το ήξερε;
Η Χάβα ήξερε ότι τον πιάσατε;
Χάρη σ' αυτήν τα καταφέραμε.
Σ' ευχαριστώ, Ζεβ.
Ευχαριστώ.
Υποτιτλισμός: Τζίνα Ρουμανά
Επιμέλεια Έρρικα Πετρωτού