இதுக்கு எப்படி வந்தது?
ஜங்கில்
விஷயங்கள் மோசமான பிறகு, சொதப்பின பிறகு, நாம் அடிக்கடி
கேட்கும் கேள்வி அது, ஒரே தீர்வு, ஒரே வழி,
எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு,
எங்கேயாவது ஓடிப் போய்,
முதலிலிருந்து ஆரம்பிப்பது.
ஆனால் உண்மை, பல முறை, நம்மை முதலில் பேரிடருக்கு
கொண்டு வருவது ஒரு உறுதியான நடவடிக்கையோ தேர்வோ இல்லை.
இல்லை.
பாருங்க, நிகழ்ச்சிகளின் ஒரு தொடர், தப்பான தேர்வுகள்,
மோசமான முடிவுகளும் கூட,
மிக ஆழமாக நம்மை இட்டுப் போவது, இன்னும் உள்ளே
முயல் துளைக்குள்.
நாம் போவோம்,
போவோம்,
போயே விடுவோம்.
போவோம். போவோம். போயே விடுவோம்
கடைசி நாள்
நீ தூங்கினியா?
இல்லை, நிஜமா இல்லை. ஒரு அரை மணி நேரமோ என்னமோ.
நாம எங்கிருக்கோம்?
சர்ரேஸ்டன்.
விஷயங்கள் மோசமாகியிருக்கென நம்ப முடியலை.
என்ன செய்வதென தெரியலை.
இதை நமக்கு புது தொடக்கமா பார்க்க நினைக்கிறேன், சரியா?
இதை நேர்மறையான விஷயமா மாத்தணும், செய்யணும்.
ஏன்னா இனி நாம இங்கிருக்க முடியாது, புரியுதா?
எங்கம்மா பற்றி என்ன?
என் சகோதரன், சகோதரிகள்?
அவங்களை பார்க்க முடியாதா?
நம்ம குழந்தை பிறக்கையில் அவங்க இருக்க மாட்டாங்க.
அதுக்கு மதிப்புண்டா?
இதெல்லாம்?
எல்லாத்துக்கும் மதிப்புண்டா, கோகோ?
பாரு, பேப்...
என்ன சொல்றதுன்னே தெரியலை.
மீண்டும் செய்தது தெரியும்.
ஆமாம், சொதப்பினேன்.
ஆம், மீண்டும் சொதப்பினேன்.
புரியுது.
பாரு, உனக்கு நான் கச்சிதமான ஆணாகவோ
கச்சிதமான காதலனாகோ இல்லைன்னு தெரியும்.
பாரு, உனக்கு நல்ல தகுதி இருக்கு, சரியா?
அது தெளிவா இருக்கு.
அதாவது, என்னை பாரு.
நான் சொதப்பல்.
எதுவும் சொல்ல வேணாம், அது உண்மை.
எனக்கும் உனக்கும் தெரியும்.
சே, உன் குடும்பத்துக்கே தெரியும், வந்து...
ஆனா முயற்சிக்கிறேன் தெரியுமா?
நிஜமா முயற்சிக்கிறேன்.
இதை நமக்கு புது தொடக்கமா பார்க்க நினைக்கிறேன், ஜெஸ்.
சரியா? இனி திட்டமிடுதல், திருடுதல், எதுவும் கிடையாது.
இனி கோகோவுக்கு முடிவுகளை எடுக்க நான் முயற்சிக்கலை.
இனி இல்லை, ஜெஸ்.
ஒரு ஆணா ஹ்யூகோவுக்கு முடிவுகள் எடுக்க முயல்கிறேன்.
கவனி, பேப், நீ இதில் என்னை நம்பணும்.
சரி, இந்த ஒரு உதவி மட்டும் செய்.
நீ இல்லாமல் இது முடியாது.
நீ என்னுடன் இதில் இருக்கணும், ப்ளீஸ்.
நீயும் நானும் அருகருகே, சரியா?
இதை நாம கடந்திடுவோம், சத்தியமா.
சரியா? நீயும் நானும்.
சே!
என் சங்கிலி.
சே, சே, சே!
பேப், கண்டுபிடிக்கணும்!
அதை தொலைச்சிருக்க முடியாது.
-நான் போகணும். -என் குடும்பத்தில் தசாப்தங்களா இருக்கு.
போன முறை, ஃப்ளாட்டில். கொண்டு வந்தேன்.
பேப். கவனி.
என் ஊபர் வந்தாச்சு, சரியா? ரொம்ப நேரம் ஆகாது, சரியா?
நமக்கு பாஸ்போர்டை வாங்கணும், சரியா?
-எனக்கு... -திரும்பினதும் தேடுவோம்.
சத்தியமா.
அதை கண்டுபிடிக்கணும். நேரமாக்காதே, சரியா?
முக்கியம், சரியா?
முடிஞ்ச அளவு சீக்கிரமா வர்றேன், சரியா?
சரியா? ஐ லல் யூ.
ஐ லல் யூ டூ.
அது முக்கியம்.
ஆபத்தில் உதவுபவனே
உண்மை நண்பன்
சரி, நாங்க மூடியாச்சு.
என்ன, எனக்குமா?
கதை நேரம்
யோ! கோகோ!
இளவரசன் திரும்பிட்டான்.
நான் இளவரசன்னா, யார் அரசன்பா?
உண்மை.
நீண்ட காலமாச்சுப்பா.
ஆமாம்பா. கொஞ்ச காலமாச்சு.
நீ நலமா?
ஆமாம்பா. நல்லாருக்கேன்.
உயிரோடு இருக்கேன்.
உயிரோடு இருக்கியா?
அன்று தான் என்னிடம் பாஸ்போர்ட் கேட்டே.
உனக்கு என்ன பிரச்சினை?
நீ என்ன பண்ணி வெச்சிருக்கே?
எதையோ என்னிடம் சொல்ல மாட்டேங்கிறே.
யோ, நீ எனக்கு அண்ணனா இருந்தே
அதுக்கு கைமாறு செய்ய முடியாது
எல்லையை மீறினப்ப நீ எச்சரிச்சே
அதுக்கு உன்னை வெறுக்கலை
நீ மாறவே மாட்டே கஷ்டமான நேரத்திலும்
உண்மை நண்பர்கள் அரிது
ப்ரோ, குழந்தை பிறக்க போகுது நேரம் வீணாக்க முடியாது
என் காதலி, குழந்தையோட போக போறேன்
அந்த விமானத்தை பிடித்து
கிறுக்குத்தனமா ஏதோ செய்தேன்
எதுவும் அதை சரி செய்யாது
குற்றத்தில் இறங்கிட்டேன்
-இரவு வியர்வையில் எழுகிறேன் -என்ன நடக்குது?
சிறுவனிலிருந்து ஆணாவதை பார்த்தே
-நம்பு, அதுக்கு நேரமாச்சு -இரு!
இரு நிதானி
நீ வந்தே உனக்கு பிரச்சினை
ஓடாதே, மடிந்து போகாதே ஆணாக இரு
நான் புத்திசாலி வயசாயிடுச்சு
உலகின் சுமை என் தோள்களின் மீது
-நிறைய இருக்கு... -நீ சிப்பாய்
சிறுவயதிலிருந்தே சொன்னேன் உலகம் இன்னும் கடினமாகும்
ஆமாம், சிப்பாயா இருக்கணும்
குழந்தையை இங்கே வளர்க்க முடியாது குழப்பம்
அவளுக்கு வயதான பிறகு?
வாழ்க்கையை மாற்ற நடவடிக்கை எடுக்கிறேன்
வெறுத்துடுச்சு சீக்கிரம் மறைவேன்
அதே சூழலில் குணமாக முடியாது உன்னை சீக்காகுது
அப்ப என்ன திட்டம்? என்ன நோக்கம்?
எங்கே போறே? காணாம போவியா
மீண்டும் தாய்நாட்டுக்கு நான் நம்பினேன்
ஏன்னா ஜெஸ்ஸிகா வயிறு தெரியுது
சீக்கிரமே குழந்தை வருது
ஆமாம், நீ சொன்னே எப்படி இருக்கே?
உண்மையை சொன்னா அதிக அழுத்தம்
நானே இந்த பிரச்சினையில் மாட்டிட்டேன்
சமீபமாக, எனக்கு மரண பயம் நான் அடுத்ததோ என தோணுது
ஆமாம், வாழ்க்கை சதுரங்கம் என்கின்றனர்
இடத்தை விடு அது சிறப்பு
உறுதியா குடும்பம் ஆசீர்வதிக்கப்படணும்
-பணத்தை பார்த்து முதலீடு செய் -சரி
சாக்குகள் வேணாம் சோம்பலும்
-நுணுக்கமாக பணம் பாரு -தெரியும்
வாழ்க்கை சாண்ட்விச் போல எப்படியும் ரொட்டியே
இல்லை, ப்ரோ வாழ்க்கை ஆசீர்வாதம்
பாடத்தை கற்கலைனா மோசமான நிலைமைதான்
ஆசீர்வாதத்தை மதிக்கிறேன்
சில முறை தோணுமே வாழ்க்கை சாபமே
வாழ்க்கையை தலைகீழாக வாழாதே
இங்கிருந்து போவது வலிக்குது சேற்றில் முடிய வேணாம்
அப்ப, கிளம்பறே இப்ப, சரியா?
ஆமாம்பா.
நான் சொல்றது புரியுதா, ஜெஸ்ஸை கூட்டிகிட்டு
நேரா விமான நிலையம் போறேன்.
சரி, நல்லது. தொடர்ந்து வா.
உன்னை மிஸ் பண்ணுவேன், பையா.
இங்கும் அதே தான்.
உட்கார், ப்ரோ.
சரி, உனக்கு ஒரு கதை சொல்றேன்.
அவ்வளவா கதை இல்லை, நிஜ வாழ்க்கைதான்.
கொஞ்ச நேரம் முன்பு, ஆவணப்படம் பார்த்தேன்...
காலஹாரி பாலைவன வேட்டைக்காரர்களை பற்றி.
குரங்குகளை வேட்டையாடியது பற்றி.
அவை குரங்குகள் இல்லை, பபூன்கள், சரியா?
என்ன செய்வாங்கன்னா, மரத்தில் ஓட்டை போடுவாங்க,
இவ்வளவு பெரிசா,
முலாம்பழ விதைகளை உள்ளே போடுவாங்க.
இந்த குரங்குகளுக்கு...
பபூன்களுக்கு, முலாம்பழ விதைகள் பிடிக்கும்.
வேட்டைக்காரன் ஓட்டையில் முலாம்பழ விதைகளை வைப்பான்,
வைப்பதை பபூன் பார்க்கும்படி உறுதி செய்வான்.
பிறகு ஓய்வெடுப்பான்.
ஒளிந்து கொள்வான்.
அமர்ந்து காத்திருப்பான்.
பபூன்கள் இயற்கையாக ஆர்வம் கொண்டவை.
இந்த குறிப்பிட்ட பபூன்,
ஓட்டைக்குள் இவன் எதையோ போட பார்த்தது,
அதை ஆராய இப்ப வந்திருக்கு.
ஆபத்து இல்லையென பார்த்து,
மரத்தின் மேலே ஏறும்.
கையை உள்ளே போடும்,
அதன் வாசனை வரும்.
அது நல்லது, நல்ல விஷயமென தெரியும்.
அது தெளிவா இருக்கு. எடுத்துக் கொள்ளும்.
அதற்கு கிடைச்சாச்சு.
அது ஆசைப்பட்டது, அதற்கு வேண்டியது.
இப்போது அதனுடையது.
அது கையை வெளியே இழுக்க பார்க்கும்.
ஆனால் முடியாது.
இழுக்கும்.
வெளியே எடுக்க பார்க்கும், முடியாது.
மாட்டிடுச்சு.
வேட்டைக்காரன்,
அவன் புத்திசாலி.
வெற்று கை மட்டும் உள்ளே போய் வரும்படி
ஓட்டையை அமைத்தான்.
பபூன்,
கத்தும், போராடும்.
தடுமாறுது.
அது மாட்டிக்கொண்டதாக உணரும்.
ஆனால் நிஜத்தில், தானே மாட்டும்.
அது விட்டுட்டு சுதந்திரமாகலாம், ஆனால் செய்யாது,
ஏன்னா பேராசை.
அது நிறைந்திருக்கு.
உயிரை கையில் பிடித்தபடி. ஆனால் விடாது.
பபூன் மாட்டியது தெரிந்த வேட்டைக்காரன்
திரும்புவான்.
செய்வதை செய்வான்.
என்ன தெரியுமா?
ஆவணப்படம் யோசிக்க வைத்தது.
வசிப்பு சான்று பாஸ்போர்ட்
நம்மை பற்றி.
எப்படி மாட்டிக்கிறோம்னு.
வேறு யாருமில்லை.
நாம் மட்டும்.
நாமே தான் செய்யறோம்.
நீ சுதந்திரமா இருக்கணும்னா...
எதிர்மறை உணர்விலிருந்து சுதந்திரமா இருக்கணும்னா,
அபத்தத்திலிருந்து,
நீ விட்டுடணும்.
அது அவ்வளவு சுலபம்.
அதில் 7 ஆயிரம் இருக்கு.
கிளம்பும் பரிசு எனலாம்.
ஹேய், யோ, நிஜமா, நன்றி, ப்ரோ,
எடுத்துக்க முடியாது.
ஏற்கனவே எனக்கு நிறைய செய்துட்டே.
நாம நண்பர்களா
இல்லை சகோதரர்களா?
மிகச்சரி.
பணத்தை எண்ணாதே. அதை பயனுள்ளதாக்கு.
எங்கே போறே? விமான நிலையத்துக்கு சவாரி வேணுமா?
இல்லை, வேணாம், ப்ரோ.
அதுக்கு முன் ஒரு இடத்துக்கு போகணும், சரியா?
நீ சொன்னது எனக்கு எதையோ புரிய வைத்தது.
கவனி, எப்பவும் என்னிடம் கனிவா இருந்தே.
நாம வளர்ந்த இடத்திலிருந்து வந்தா அது
சுலபமில்லைன்னு புரிஞ்சுது.
அதை பாராட்டறேன்னு தெரிஞ்சுக்கோ.
நிஜமா, ப்ரோ, ஐ லவ் யூ. இங்கே வா.
பார்த்துக்கோ?
வா, ப்ரோ.
யோ.
சரி, இது யார்?
எங்கே?
என்ன, இப்பவா?
ஆமாம். எதுவும் சொல்லாதே.
யோ, என்ன விஷயம்?
திருடர்களுக்கிடையே நன்மதிப்பில்லை
நீ அதிர்ஷ்டசாலி தெரியுமா, கோகோ?
அப்படியா, ஏன் அது?
ஏன்னா நீ என்னிடமிருந்து ஒளியறே.
உன்னை தேடி வர்றதா இருந்தேன்.
-நான் இல்லை... -என்னை நம்பு,
என்னைப் போல் ஒருவன் உன்னை தேடக் கூடாது.
உன்னிடமிருந்து ஒளியலை, ஸ்லிம்.
மறைக்க எதுவுமே இல்லை.
எப்படியும், இந்தா.
அது கடிகாரம்தானே?
மாட்டிவிட பார்க்கறியா?
இல்லை.
உறுதியாகவா?
இதிலிருந்து உனக்கு எதுவும் வேணாமா?
இல்லை, வேணாம். உன்னோடது.
இதிலிருந்து எப்படியும் நல்லதா எதுவும் வராது.
நடந்ததுக்கு பிறகில்லை. வேணாம், வெச்சுக்கோ.
இதையெல்லாம் விட்டு முன்னேறப் பார்க்கிறேன், எப்படியும்.
ஆனால் என்னோடது வேணும், ஸ்லிம்.
அவ்வளவுதான்.
நாம செய்த மற்ற வேலைகளின் பணம்.
அவ்வளவாவது நீ தரணும்.
அது என் பணம். அதை ஈட்டினேன்.
குறைந்தது அதையாவது தா. அதை கொடு, போயிடறேன், ப்ரோ.
பொய் சொல்ல முடியாது.
இது ஒரு சிறப்பான கடிகாரம்.
என் கருத்தில் இன்னொரு கொலை கூட இதுக்குத் தகும்.
ஆனால் நீ என்ன சொல்றே?
நீ விட்டு போகணுமா?
அப்படியேவா?
என்ன, இரவோடு இரவா மனசாட்சி வந்துடுச்சா?
அவ்வளவு சுலபம்னு தோணுதா?
கோகோ,
நான் முதன்முதலாக கொன்றது எப்போன்னு தெரியுமா?
ஒரு உடலை பார்த்த போது எனக்கு பதிமூன்று வயது
அவனின் டிஎன்ஏ என் கத்தியில்
பயமோ பதட்டமோ இல்லை
இறப்பதை பார்த்தேன் இறந்து போனான்
-சரி, ஸ்லிம்... -வாயை மூடு
அதிலிருந்து என் இதயம் இறுகிடுச்சு
வேடிக்கை, பணத்துக்கு கொல்வேன் தங்கத்துக்கு செய்வேன்
இப்ப நீ சொல்றே என் திட்டத்தை நிறுத்தி வைக்கணும்னு
உன் மனசாட்சி கேட்பதால்
இவ்வாழ்க்கை ஆன்மாவுக்கு ஒத்து போகலையா?
உனக்கு தெரியாது நான் கொலைகாரன்
நான் நேரா சொல்றேன் இன்னும் ஈடுபட்டிருக்கே
அதன் விலை தெரியும் அதில் பங்கு தெரியும்
உன் பங்கை செய்தே
நான்தான் பாஸ், நண்பர்களில்லை உன் பங்கை செய்
கடிகாரம் தந்தேன் முடிஞ்சுதுன்னேன்
நீ என்ன திட்டமிடறே தெரியாது
பழைய வேலைக்கு என் பணம் வேணும்
என்னை மறந்து அடுத்த ஆளை கூப்பிடு
என் மனம் அதில் இல்லை இனி செய்ய முடியாது
ஆனால் சொல்றேன், ப்ரோ
உலகின் பணமே என் ஆன்மாவுக்கு ஈடில்லை
பாரு, ஸ்லிம் எத்தனை வேலை போதும்?
திருடினோம் தொட்டோம்
கதவுகள் உடைபட்டன ஆள் தரையில்
சாட்சி அமைதியாக ஆளை...
அதனால? யாருக்கு கவலை?
தேர்ந்தெடுத்த வாழ்க்கை இது
கத்தி, கம்புடன் வாழ்கிறாய்
ஃபேம், தெரியுமே
சிறுக்கி போல பேசறே ஏன் உறைந்து போனே?
கடவுளுக்கே தெரியும்
ஆனால் உண்மை உறைக்குது
அடிபட்டவுடன் வாழ்க்கை கண்முன்னே
குழந்தை வருது அதை விட முடியாது
அவ்வாழ்க்கை எங்கு விடுமென தெரியும்
சாலையில் வாழ்க்கை அது முடியாது
தினமும் வேண்ட விருப்பம்...
என்ன விரும்பறே?
கவனி, நீ குழம்பி போறே, நண்பா
நீ வேண்டியதை சொல்லலாம் கவலை இல்லை, என் வழியில் செய்வோம்
நீ முடிக்கலை நான் சொல்லும்போது முடியும்
சொல்றது கேட்குதா?
நான் சொல்லும் போதுதான்.
முன்பும் இல்லை, பின்பும் இல்லை.
ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன், கோகோ.
உண்மையை சொல்லு,
உன்னை நான் போகக் கூட விடலாம்.
என்னைவிட சிறந்தவன்னு தோணுதா?
உண்மையை சொல்லு.
"சிறப்பு" விளக்கு.
சிறப்பு, இல்லையா?
வா. சிறந்த ஒழுக்கம்,
சிறந்த நபர்.
சும்மா சிறந்தவன், தெரியுமா?
ஆமாம், அப்படி தோணுது.
இன்னும் தெரியும். சந்தித்த முதல் நாளிலிருந்து தெரியும்.
நீ எல்லாரை விடவும் சிறப்புன்னு நினைச்சது தெரியும்.
சிறப்பானவனென நினைச்சே.
நல்லவன்னு நினைக்கிறே.
பாரு, என்னிடம் வித்தியாசமே,
நான் முகமூடி போடறதில்லை.
நான் நானேதான்.
சிறப்புன்னு நினைக்கலை.
நிச்சயமா வேறு ஒருவரைவிட சிறந்தவன்னு நினைக்கலை.
ஆனால் பாரு, நீ...
நீ பொய்யன்.
சின்ன சிறுக்கி.
நான் உன்னை கவனிச்சேன், ப்ரோ.
இல்லை.
நீ சிறந்தவனில்லை.
நிச்சயமா, நீ நல்லவனும் இல்லை.
நீ சுயநலம் பிடித்த, சிதைந்த,
மோசமானவன்.
என்னைப் போலவே.
இல்லை.
நான் உன்னை போல இல்லை.
ஆமாம், நான் நல்லவன்.
நீ நல்லவன்னா யாருக்காவது கவலையா, ப்ரோ?
சரி, அருமை. அப்ப, நான் நல்லவன் இல்லை.
அதனோடு வாழ முடியும்.
கவனி, உன் கேள்விக்கு பதில் சொல்லிட்டேன்.
என் பணம், எப்ப கிடைக்கும்?
நான் பல விஷயங்கள் செய்து பார்த்திருக்கே, கோகோ.
என் ரகசியங்கள் பல தெரியும்.
இப்படி சொல்லு,
சாகும் வரை வெளியே சொல்லாத விஷயங்கள்.
உன்னை போன்ற ஒருத்தன், பணம் வேணும், போறேன்னு
சொன்னா, அதுக்கு அர்த்தமில்லைன்னு
உனக்கு புரியும்.
ஆனால் உண்மை என்னன்னா, நீ போகலை.
இங்கிருக்கே.
உயிரோட,
சுவாசிக்கிட்டு.
எப்படியும், இப்போதைக்கு.
எப்பவும் நல்லவங்களுக்கு கெட்டவையே நடக்கும்.
இல்லை, ஜோக் பண்றேன்பா.
பிரச்சினை இல்லை.
என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லி, என்னுடையதை தந்தே.
அதனால பிரச்சினை இல்லை.
பிறகு எப்போ இருப்பே?
இந்த பணத்தை வந்து தர்றேன்.
பொறுத்தது.
பிறகு எப்போ?
எப்பவேணா, ப்ரோ, எப்பவேணா.
அடுத்த சில மணி நேரங்களில்.
நான் 9 மணிக்கு பிறகு ஊரில் இல்லை. வெளியே போறேன்.
இரண்டு மணி நேரம், வா.
பரவாயில்லை.
ஆனால் வர முடியலைன்னா, கவலை படாதே.
நான் வந்து பார்க்கிறேன்.
அப்ப சீக்கிரம் உன்னை பார்ப்பேன்.
அல்லது நான் வராமலும் போகலாம்.
யோ, கோகோ.
பாதுகாப்பா இருப்பா.
நினைவிருக்கட்டும்,
காடு போல இரக்கமில்லாத இடம்.
சின்ன கிறுக்கு.
ஹலோ?
ஆம், அவனை பார்க்க முடியுது, தெரியுமா.
சரி, அருமை.
நீ அங்கே இருக்கியா?
சரி, இரண்டு மணி நேரம் காத்திரு. சரி.
அருமை.
ஓ, கடவுளுக்கு நன்றி!
ஹாய். தொந்தரவு செய்ய மன்னிக்கணும்.
உள்ளூர் தொண்டிற்கு சேகரிக்கிறேன், அவர் ஃப்ரெஷ் ஸ்டார்ட்.
பிரச்சினை உள்ள இளைஞர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கும் தொண்டு.
எதுவும் இல்லைனா, பரவாயில்லை, நான்...
இல்லை, பரவாயில்லை.
ஏதாவது இருக்கும். ஒரு நொடி கொடுங்க, சரியா?
பாஸ், வேறு வழியோ இல்ல அந்த மாதிரி ஏதாவது இல்லையா?
இது நேரமாகுது.
அடச்சே.
மன்னிக்கணும், அவ்வளவு இல்லை.
நான் எங்கும் தேடினேன்...
-கதவை திற! -நான் கர்ப்பம்!
இந்த கதவை திற!
-ப்ளீஸ் நிறுத்துங்க! -கதவை திற, ப்ளட்!
ஓய், சிறுக்கி! எடு...
வேண்டாம். கர்ப்பம்.
கதவை மூடாதே, சிறுக்கி!
ஓ, சே!
இந்த கதவை இப்பவே திற!
கதவை மூடாதே, சிறுக்கி!
வேண்டாம்...
-ஹலோ? -ப்ளீஸ், சீக்கிரம் வா!
என்ன?
ப்ளீஸ், கதவை உடைக்கிறாங்க.
கதவை உதைத்து தள்றாங்க.
ஹேய், யோ! நீ எங்கிருக்கே?
கதவை திற, சிறுக்கி!
ஃப்ளாட்டில் இருக்கேன்! வா, சீக்கிரம்!
யோ, பாஸ், இதை திருப்புங்க...
சரி, இது கிடக்கட்டும்பா!
இல்லை.
அடுத்த முறை உன்னை எப்ப பார்ப்பேன்?
இல்லை, இன்று முடியாதுப்பா.
கொஞ்ச நேரத்தில எதையோ தர போகணும்.
இரு.
யோ! சில்லறையை மேஜையில் வை.
ஆமாம்.
யாருன்னு நினைக்கிறே, யூகி?
ஆமாம்பா. அப்படியே, நான் அப்பா வேலை பார்க்கிறேன், பேப்ஸ், கிறுக்குத்தனம்.
என்ன? நிச்சயமா, சமைப்பேன்.
உனக்கு பைத்தியமா?
ஏன்னா முன்பு காரணம் இல்லை, இல்லையா?
ஆனால் உனக்காக ஏன் சமைக்கணும்?
ஜோக் அடிக்கிறேன்.
ஆனால் கொஞ்ச நேரமாகும்பா.
நிறைய சரி பண்ணணும், தெரியுமா?
வேண்டாம்! ப்ளீஸ்!
அட, சமயம் பார்த்து, ப்ரவ்.
இந்த முட்டாள் பீஸ்ஸா இடம், தெரியுமா?
பதினைந்து நிமிஷம்னாங்க.
அவங்க கடுப்பேத்தறாங்க, ப்ளட்.
இந்த பீஸ்ஸாக்காக ஒரு மணி நேரமா காத்திருக்கேன்.
யோ, இதை கொடுப்பா.
ஒரு நொடி. நீங்க கடுப்பேத்தறீங்க.
இதைத்தான் சொல்றேன். எனக்கு போதும்.
கவனி, உன் பாஸிடம் சொல்,
அடுத்த முறை எனக்கு உணவு தர நேரமாக்கினா
ஓட்டுநர்களில் ஒருவருக்கு எதையாவது செய்வேன்.
நான் சொல்றது புரியுதா?
செம்ம கடுப்பு.
ஆமாம், பேப்.
இல்லை, பேப்.
கடுப்பேத்தறாங்க.
எத்தனை முறை செய்திருக்காங்க தெரியுமா?
போன வாரம், அதுக்கு முந்தின வாரம் பற்றி சொல்றேன்.
இதை தனிப்பட்ட முறையில், தீவிரமா எடுக்க தொடங்கறேன்.
யோ! கதவை திற!
இதுக்கு மேல காசு தர மாட்டேன்னு சொல்லு!
பீஸ்ஸா எப்படியும் ஆறிடுச்சு, மீண்டும்.
கடுப்பேத்தறாங்க.
எதுக்குதான் இதுக்கு பணம் தர்றேனோ தெரியலை.
அவன் திருடினது போல நானும் திருடியிருக்கணும்.
எப்படியும் இது மோசம்.
இல்லை, செய்ய கூடாது.
கிடக்கட்டும், விடு. என்ன சொன்னேன்?
சரி, நீ இப்ப என்னோட இருக்கே.
ஆனால் இங்கே விஷயங்கள் மாறணும்.
கதவை திற!
பொறுப்புகளெல்லாம், தெரியுமா?
இதை என்றென்றும் செய்ய முடியாதுல்ல?
எப்பவும் விழிப்புணர்வோட
தயாரா இருக்கணும், தெரியுமா?
கதவை திற! திற...
சரி, விளையாடறதை நிறுத்து! உன் கழுத்தை உடைப்போம்.
ஏன்னா பாரு, கடந்த காலத்தில் செய்வது,
வினோதமாக எதிர்காலத்தில் வந்து பயமுறுத்தும்.
அப்படித்தாம்பா.
கர்மா ஒரு சிறுக்கி.
-திற... -துப்பாக்கியால சுடு, புல்லி!
ஆமாம், பொய் சொல்ல மாட்டேன்,
தந்தையாக இருப்பதை எதிர்பார்க்கிறேன்.
எனக்கும் பையனுக்கும் நல்லா ஒத்துப் போகும்.
அவன் இளைஞன், அதனால சரியான வழியை காட்ட நேரம் ஆகி விடலை.
அதாவது, நான் என் வாழ்க்கையில்
செய்ததுக்கு மாறாக அவன் செய்யணும்,
அவன் நல்லா இருக்கணும்.
தப்பான வழிக்கு நான்தான் வாழும் உதாரணம்...
கிளம்பு.
சூடா இருக்கு!
சே.
பேப், நீ நலமா? ஹலோ?
பேபி, நீ நலமா? ஹலோ?
ஆமாம். கடிகாரத்தை கொண்டு வந்தியா?
நீ என்ன சொல்றே?
ப்ரோ, ஒரு வேலை இருந்ததுப்பா!
அடச்சே, என்னப்பா!
சே!
அடச்சே!
நானே செய்திருக்கணும்!
சே!
ஹேய், ஜெஸ்!
கதவை திற, நான்தான், கோகோ!
கதவை திற.
ஹியூகோ...
கதவை திற.
பேபி, பரவாயில்லை.
வந்துட்டேன், சரியா?
நீ நலமா, கண்ணே, நலமா?
என்ன நடந்தது?
நீ நலமா? பரவாயில்லை, வந்துட்டேன்.
நான் இப்ப வந்துட்டேன்.
பரவாயில்லை. நீ பாதுகாப்பா இருக்கே.
-சரியா? -சரி.
சே.
-ஜெஸ்? -என்ன?
ஜெஸ்.
பேப், இரு!
வேண்டாம்!
பேப்!
சே!
பேப்!
பேப், ஜெஸ்!
ப்ளீஸ்.
நீ நல்லா இருக்கே.
ஏதாவது... யாராவது உதவுங்க!
யாராவது!
ஜெஸ்!
ஜெஸ், பரவாயில்லை.
நீ நல்லா இருப்பே, சரியா.
சத்தியமா, நீ நல்லா இருப்பே.
ஹலோ. எனக்கு இப்பவே ஆம்புலன்ஸ் வேணும்.
ஆம்புலன்ஸ் வேணும்.
நேரம்.
ஏதாவது அதிசயத்தால் நேரத்தில் பின்னே போக முடிந்தால்,
என் இளைய பதிப்புடன் பேச முடிந்தால்,
இளைய, பிடிவாதமான, கோபமுடைய பதினான்கு வயது பையனிடம் என்ன சொல்வேன்
உலகமே எதிராக இருக்கிறதென்பவனிடம்?
தெரிந்தது போல் நடிக்கும் பையன்,
ஆனால் உண்மையில், எதுவும் தெரியாததால் பயந்திருக்கிறான்.
கவனிங்க!
ப்ளீஸ், நீங்க இப்பவே இங்கு வந்தாகணும்!
வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்துமளவு என்ன சொல்வது?
சரி ஆகி விடும். நான் சொன்னது கேட்டதே!
நான் யோசிக்கிறேன்.
அவனிடம் இதை சொல்றேன்.
உனக்கு எதிராக இருப்பவர் அனைவரும் எதிரி இல்லை, உன்னுடன்
இருப்பவர் அனைவரும் நண்பர் இல்லை என்பேன்.
-புத்திசாலித்தனமாக சகாக்களை தேர்ந்தெடு. -வரணும்!
பேபி, சரி ஆயிடும்.
பாரு, நான் சொன்னதை நீ கேட்டே!
ஒழுக்கத்தை கத்துக்கோ, சண்டையிட கற்றிடு,
கைகளை உபயோகி.
சீக்கிரம் வரணும்.
நம்பு, வாழ்க்கையில் யாரையும் அடிக்க வேண்டாம்னாலும்...
நான் சொல்றதை கவனிங்க!
...அதிலிருந்து கற்கும் ஒழுக்கமும் ஈடுபாடும்
இன்னும் முக்கிய போர்களில் உதவும்.
வாழ்வில் தினமும் எதிர்கொள்ளும் போர்கள்.
பரவாயில்லை. உன்னை சீக்கிரம் வரச்சொன்னேன்!
அப்புறம் படி.
முடிந்த ஒவ்வொரு புத்தகத்தையும் படி.
நீண்ட, சலிப்பானவை, சர்ச்சைக்குரியவை,
முதலில் அர்த்தமே ஆகாதவைகளும்கூட.
படி.
பாபிலான்-டிம்பக்டு
அவர்கள் சொல்வது உண்மை.
அறிவுதான் சக்தி.
வாங்களேன், ப்ளீஸ்!
கோபத்தில், அமைதி காக்க முடியலைன்னா பேசாதே.
சீக்கிரம் வாங்க! ப்ளீஸ்!
இதை தெரிஞ்சுக்கோ,
நலம், நிஜமாக தயாரென நினைக்கும் வரை காத்திருந்தால்,
வாழ்க்கை முழுதும் காத்திருக்கணும்.
அதனால் இப்பவே செய்.
அதைத்தான் சொல்ல முயற்சிக்கிறேன்!
ஜெஸ்...
கெட்ட வார்த்தைகள் பேசாதே.
குழந்தைகள் பெறும் முன் கெட்ட பழக்கங்களை அகற்ற பார்.
குழந்தைகள் சொல்வதை கேட்க மாட்டாங்க, அப்படியே செய்வாங்க.
சரியா வரலைன்னா,
அது தீய சுழல் போல.
வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் நடப்பது.
ஜெஸ், தயவு செய்து.
கனவு காண்.
எவ்வளவு பெரிசா கனவு காணனும்னா,
சிறிய ஆட்களிடம் சொல்வது சங்கடமாகணும்.
பெரிசா கனவு கண்டு, அந்த கனவுகளை தொடரணும்,
சிரித்து, ஜோக் செய்து, இவை நம்பத்தகாத, முட்டாள்தனமான
எண்ணங்கள் உலகில் என்று சொன்னாலும்.
அவற்றை தொடரணும், நம்பு.
நாளையே இல்லாதது போல அவற்றை தொடரணும்.
பரவாயில்லை. யாராவது உதவுங்க!
இப்ப குழந்தைகள் தொழில்முறை யூட்யூபர்களாக கனவு காண்கின்றனர்.
இனி விண்வெளி வீரர்கள் இல்லை.
அவளை போக விடாதே.
எத்தனை முறை வாதிட்டாலும்,
எத்தனை முறை அவள் பையை எடுத்தாலும்,
அப்பெண்ணை போக விடாதே.
நாம போகலாம்.
உனக்கு ஏற்படக்கூடிய நல்ல விஷயமே அவ தான்.
உனக்கு அது தெரியாது.
அதைத்தான் சொல்ல முயற்சிக்கிறேன், இங்கே வர, ப்ரோ.
பயணி. வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது பயணி. நம்பு.
ஆறுதல் மண்டலத்திலிருந்து வெளிவா, உலகை பார்.
பாக்கெட் உலக அட்லஸ்
நீ மாறி வருவாய், குறிச்சு வை.
உனக்கு இருக்கும் பிரச்சினையை விட,
இருக்கும் இடத்தை விட உலகம் பெரிதென காண்பாய்.
உலகம் அழகிய இடம்பா.
அதை பார்க்கும் தகுதியுண்டு.
ஓ, அப்புறம் அழு.
அப்பப்ப. எல்லாத்தையும் வெளியே விடு.
அது வலிக்காது.
நல்லா இருப்பே.
குறைவாக உன்னை யாரையும் நினைக்க விடாதே,
நம்பிக்கையற்றனவனாக,
அவங்க உன்னைப்பற்றி நினைப்பதால்.
இல்லை, நீ பெருமைப் படணும், உண்மையில்.
நீ வந்த இடத்தைப்பற்றி பெருமை,
ஏன்னா இது உன் பயணம்.
உனக்கு சொந்தம்.
பொறுமையா இரு,
அழகிய பொறுமையுடன்,
உனக்கு நிறைய சாத்தியமுண்டு.
அதை நீ இன்னும் உணரலை.
ஆனால், செய்வாய், காலப்போக்கில்.
பாரு, யாரிடமும் எல்லா பதில்களும் இல்லை.
யாரிடமுமே.
ஆனால் உன் தந்தையை எது கொன்றதென அறியலைன்னா,
அதுவே உன்னை கொல்லும்.
ஜெஸ். பரவாயில்லை.
கவனி, நான் சொல்றது தெரியும்.
ஏற்கனவே தெரு எங்கேன்னு சொல்லிட்டேன்!
மன்னிப்பின் சக்தியை குறைத்து மதிப்பிடாதே.
ஜெஸ்...
இதயத்திலிருந்து வந்தா அற்புதங்கள் நிகழ்த்தும்.
மன்னிச்சிடு, என் தவறு.
ஜெஸ், மன்னிச்சிடு.
உடனே விரும்பறேன்னு சொல்லு.
நாளை இல்லை, அடுத்த வாரமில்லை.
இப்பவே சொல்லு,
ஏன்னா பிறகு...
ஏன்னா பிறகு சொல்ல முடியாமலே போகலாம்.
ஜெஸ், சரி ஆயிடும்!
உன்னை பார்த்து பயந்தோ, அல்லது நீ
காயப்படுத்திய மக்களினால் கிடைத்ததாக நீ நினைக்கும் மரியாதை மறந்து போகும்,
உன் 36 வயதில், உண்மையில், யாருக்கும் கவலை இருக்காது.
இல்லை, கவனி...
பதிலாக இரக்கத்தோடு மற்றவர்க்கு முன்வந்து உதவுவதே நிலைத்திருக்கும்.
அதுக்கே மரியாதை கிடைக்கும், நினைவில் இருப்பாய்.
கருணையோடு இரு.
அழகிய பிள்ளைகளை வளர்,
உள்ளேயும் வெளியேயும்.
இல்லை.
சாப்பிடும் முன் உணவை ஆசீர்வதி.
கடைசியாக, போகும் நேரமானதும்,
எதுவும் உன் கூட வராதென நினைவில் கொள்.
எதுவுமே வராது.
எல்லாம் விட்டுப் போவோம்.
ஒவ்வொரு விஷயமும்.
ஓ, கடவுளே.
வாழ்க்கையில் எதுவும் சொந்தமில்லை.
எல்லாம் கடன் வாங்கப்பட்டது.
நாம போகும் போது திருப்பணும்.
ப்ளீஸ். சே!
அடடே,
பின்னால் போய் என் இளைய பதிப்பிடம் அதை சொல்ல விருப்பம்தான்,
எல்லாம் கடன் வாங்கப்பட்டதென,
நேரம் உட்பட.
அப்போது அது தெரிந்திருப்பது
வித்தியாசம் தந்திருக்கும்.
செய்திருக்கும், உண்மையில்.
பின்னோக்கி.
ஆமாம், அதைத்தான் செய்தாக வேண்டும்.
அது ஆரம்பித்த நேரத்துக்கு போகணும்.
17 வயது லண்டனில்
நான் சொல்றேன், நான் எந்த ஃபில்டர் போட்டாலும்,
எந்த லைட்டிங் இருந்தாலும், நீ மோசமாகத்தான் தெரிவே.
இல்லை, இதை பார்க்கிறேன்.
சரி, இவை மோசம்.
நீ என்ன செய்யறே?
சங்கிலியை சரியா எடுக்கலையா?
என்ன, இந்த சங்கிலி மீது ஆர்வமா?
அது விலை அதிகம்பா.
வைரங்களை பார். எவ்வளவு ஈர்ப்பு இருக்கும்?
நீ முட்டாள், ப்ளட்.
ப்ரோ, நீ கருப்பு அணிந்ததால, இன்னுமே,
-உனக்கு ஆளுமையே இல்லை. -இல்லை.
ஏன்னா நான் தீவிரமானவன்.
நீ தீவிரமானவனில்லை.
என் விஷயம் வேறு. என்ன தெரியுமா?
இன்னும் சில படங்கள் எடு.
இந்த முறை சரியா எடு.
சங்கிலி சரியா வருதா? வைரங்கள் வருதா?
-சங்கிலி பத்தியே பேசு. -வைரங்களை உறுதியா எடு.
ஹலோ, பெண்களே.
மன்னிக்கணும்.
நீங்க உதவ முடியுமான்னு யோசிக்கிறேன்.
இங்கே நேற்று நடந்த பைக் திருட்டு
பற்றி உங்க இருவரில் யாருக்காவது தெரியுமா?
இல்லை.
உங்களுக்கு?
வேடிக்கையானவன், இல்ல, மைக்?
ஆமாம், ஜான்.
வேடிக்கையா வந்த பசங்க பற்களை இழந்தாங்கல்ல?
ஆமாம்.
பொய் கருவியை எடு, மைக்.
இந்த பசங்க உண்மையை சொல்றாங்களா பாரு.
அடச்சே.
ஹேய், பாழாய்போன... மைக்!
ஏதோ வித்தியாசமா இருக்கு.
யோ.
அது முட்டாள்தனம்.
நீ எங்கே ஓடினே?
-எங்கே போனே? -ஹேய்!
நீ எங்கிருந்து வர்றே?
இல்லை.
நான் இந்த பகுதியே இல்லை.
இதை கொடு.
என் பெயர் நினைவிருக்கா?
-நினைவில் கொள். -ஷார்டி.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்