4వ రోజు
నాకు గుర్తున్నంత వరకూ గతాన్ని తరచి చూస్తే కనుక,
నన్ను నేను ప్రేమించుకున్న దాఖలాలు లేవు.
ఏదేమైనా, అలా కాదు. స్వీయ ప్రేమ ఉండాల్సినంత లేదు.
ఎలాగో ఎవరూ నేర్పలేదు.
బదులుగా, డబ్బుని అది అందించే తళుకుబెళుకుల వస్తువులని ప్రేమించాను.
కారులు, వాచీలు, నగలు, ఖరీదైన బట్టలు.
నన్ను ప్రత్యేకం అని భావించేలా చేసే వస్తువులన్నింటినీ.
అవన్నీ నన్ను యోగ్యుడిలాగా భావించేలా చేసాయి.
కానీ వాస్తవానికి, నిజం ఏంటంటే ఆ ఖరీదైన బట్టల లోపల...
నేను అనర్హుడిలా భావించాను.
అభద్రుడిలాగా భావిస్తుంటాను.
ఇక డబ్బా?
డబ్బు అదంతా కప్పిపెట్టటానికే పనికి వస్తుంది.
కానీ మిగతా అన్నింటిలాగే ఈ లోకంలో ఏదీ శాశ్వతం కాదు.
ఇక ఆ డబ్బు పోగానే, అంటే...
అది మనిషిని నగ్నంగా నుంచోబెడుతుంది,
ఏ ఖరీదైన వస్తువులు ఆస్తులు లేకుండా
నగ్నంగా నిలబెడుతుంది.
అతని డబ్బు, సంపదలతో సహా.
అలా జరిగినప్పుడు,
ఆ మనిషి తననుతాను తేరిపారా చూసుకోవాల్సిన అవసరం ఏర్పడుతుంది.
తెలుసుగా, అతనేంటో, అతని బలహీనతలు అన్నింటినీ కూడా.
తరచుగా, అలాంటి పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది
మనం బలవంతంగా అద్దంలో చూసుకోవాల్సి వస్తుంది,
మనల్ని తిరిగి చూసే ఆ మనిషి మనకు నచ్చకుండా పోవటం జరుగుతుంది.
కొన్నిసార్లు, వాళ్లను ద్వేషించే ప్రమాదం కూడా ఉంది.
వాళ్ళు అంటే స్వీయ ద్వేషం అన్నమాట.
అయితే అలా జరుగుతుంది.
ట్రాఫిక్ లైట్లకు ఆవైపు వాడు నుంచుంటాడు,
అతను నీ దారిలో వీధి మూల షాపుకి వెళుతుంటాడు.
వాడిని ద్వేషిస్తాము,
ఈ అపరిచితులు,
దానికి వారు వారిలో మనల్ని చూసే ఏకైక కారణం ఒక్కటే ఉంటుంది.
మనపై మనకున్న ద్వేషానికి అవి ప్రతిబింబాలు అంతే.
అయితే, అక్కడే సమస్య ఉంది.
అదెంత మోటుగా అనిపించినా కానీ,
ఒకరినొకరు ద్వేషించుకోవటం ఆపినప్పుడే,
మనల్ని మనం ప్రేమించటం నిజంగా నేర్చుకోగలం.
ఇక అదే నిజం.
పరస్పర ద్వేషం స్వీయ ప్రేమకు పెద్ద అడ్డంకి.
అది మనల్ని మనుషులుగా ఎదగనివ్వకుండా, కలవకుండా చేస్తుంది.
విచిత్రంగా అనిపించవచ్చు, కానీ...
పేక మేడను ఊహించుకోండి, సరేనా?
వాటిలో అవి ఉత్త పేక ముక్కలే,
కానీ కలిపి పేర్చటం మొదలుపెడితే ఏదో ఒకటి తయారవుతుంది,
చాలా పెద్దది కూడా.
మనం అలానే ఉండాలి.
పేక మేడలాగా, మనందరం కూడా, కలిసి పని చేయాలి,
పరస్పరం సహకరించుకోవాలి, మెల్లి మెల్లిగా, కొంచెం కొంచెం.
ప్రేమ పెద్ద మాట.
మనం వెనువెంటనే పరస్పరం ప్రేమించుకోనక్కరలేదు.
అది కాలానుగుణంగా జరుగుతుంది. కానీ ద్వేషం మాత్రం ముగియాలి, బాబు.
అదిప్పుడే ఆగాలి, అది మనల్ని చంపుతుంది కనుక.
ప్రతిరోజూ కొంచెం కొంచెం.
అందుకే, సరే. మనం పేక మేడలాగా ఉండాలి.
పేక మేడ లాగా.
ఎందుకంటే ఒకటి పడిందంటే, అంతా కూలిపోతుంది, మనమంతా కూలిపోతాం.
మనమంతా కూలిపోతాం
ఓయ్, పిచ్చోడా, ఇక్కడేం చేస్తున్నావు?
స్కూల్‌కి ఎందుకు వెళ్లలేదు?
లంచ్‌నుండి వచ్చేసాం. ఇప్పుడే వెళ్లబోతున్నాను.
మేము అంటే? ఇదేమన్నా ఆటలాగా ఉందా?
వీడు అస్సలు బడికే పోడు?
వీడిలాగా అవుతావా ఏంటి? పనికిమాలినవాడు!
చూడు. నీ బైక్ తీసుకుని తిరిగి స్కూల్‌కు పో!
ఇంకోసారి ఇటువైపు నాకు కనిపించకూడదు. కనిపించావంటే సిగ్గు పడేలా చేస్తాను.
మూర్ఖుడా.
మీ అన్న వెధవ, బాబు.
మార్కస్, ఏంటి సంగతి?
ఈమధ్య ఏ కారుల కిందైనా దాక్కున్నావా?
నువ్వు అబద్ధమాడావు. నన్ను వదిలేసావు.
ఏంటి? నిన్ను వదిలేయలేదు.
వీధిని రెండుసార్లు చుట్టాల్సి వచ్చింది, వచ్చి చూసేసరికి లేవు, బాబు.
-నేను వాడేసాను. -ఏంటి?
వాడేసాను అంటే ఏంటి అర్థం?
ఎవరి మీద, ఎక్కడ వాడావు?
-నువ్వు వదిలేసాక. -ఏమంటున్నావు?
నిన్న. నన్ను పట్టుకున్నారు. మళ్లీ మనుషులను పంపారు.
నువ్వు, నన్ను అలా ఒంటరిగా వదిలేసావు.
నేను ప్రమాదంలో ఒంటరిగా ఉన్నాను. అలా ఎలా చేయగలవు?
నువ్వు నాకు కాల్ చేయలేదు. తిరిగి రాలేదు!
మళ్లీ నా ప్రాణాలు పోయినంత పనైంది!
మళ్లీ అంటే ఏంటి? ఇంకా ఉందా, ఆగు...
అయితే, ఎవరిని కాల్చావు? నా పని నాశనం చేసావు,
నా గన్ను వాడావు, గన్ ఏదో చవక అనేలా.
ఎవరిని కాల్చావు, బాబు?
ఒంటరిగా ఉన్నాను. దిక్కు తోచలేదు. నువ్వక్కడ లేవు!
ఎవరిని కాల్చావు?
ఏదో ఒకటి చేయాలిగా.
-ఎవరిని కాల్చావు? -అతను అడిగింది వినబడలేదా?
ఎవరిని కాల్చావు అని అడిగాడు.
వాళ్లు నా తల వంచేశారు. ఏమంటున్నావు?
గాలిలో కాల్చాను అంతే!
జోక్, బాబు.
ఆగు. అయితే, నువ్వే ఇక్కడికి వచ్చావుగా?
కోపంగా, ఆయాసపడుతూ, ఏదో వెర్రి పని చేసినవాడిలా చెపుతున్నావు,
చేసిందేమో గాలిలోకి కాల్చటం అంతేనా, బాబు.
పిట్టనో దేనినో కాల్చి ఉంటావులే, బాబు.
నువ్వు లేవు అక్కడ, బ్రో.
నాకు కాల్ చేయలేదు. చేయాల్సిందల్లా కాల్ చేయటమే.
నీ సోదిని ఎవరైనా వింటారని అనుకుంటున్నావా, బాబు?
ఈ సోదంతా అవసరమంటావా? ఇలా పిల్లవాడిలా వచ్చి ఏడవటం అదంతా.
ఏంటి, నన్నేమన్నా అంటే మనకు సమస్య, బాబు? అర్థమైందా?
హే, అలా అంటే, ఇక నువ్వు తిరిగి ఇక్కడకు రాలేవు.
అర్థమైందా?
వినపడిందా?
నువ్వు, నీ మత్తులో తూగే అమ్మ, ఎవ్వరూ రాకూడదు.
ఇది నా అడ్డా. ఇక్కడ నాదే పెత్తనం, అర్థమైందా?
నిన్ను ఎప్పుడైనా చంపేయగలను, బ్రో.
ఒక్క మాట చెపితే చాలు.
వాస్తవాలు.
పైగా, అవును, నీ తమ్ముడితోనే చేయించగలను, బాబు.
నీకు అది నచ్చలేదా?
నా తమ్ముడిని ఇందులోకి లాగకు.
నోర్మూసుకో! నీ తమ్ముడు గ్యాంగ్‌కి పని చేస్తున్నాడు, తెలుసా?
వదిలెయ్యి, బాబు.
-వాడింకా చిన్నవాడే. -బాబు, వాడు చిన్నోడు కాదు.
నీకన్నా తెలివైనవాడు. తెలుసా?
వాడికీ దీనికి సంబంధం లేదు. ఇది మన మధ్యన తేల్చుకోవాలి.
బాబు, పిచ్చా నీకు?
ఇప్పుడే చెప్పానుగా, తమ్ముడు ఇప్పుడు గ్యాంగ్‌లో భాగం.
గ్యాంగ్, కదా?
చెప్పాలంటే? నేనిక రాను.
నువ్వు రానక్కరలేదు, బ్రో!
నిన్ను తీసేస్తున్నాను!
నా మాటే శాసనం!
పనికిమాలినవాడు. పిరికిపంద.
బాబు, మీకెవ్వరికీ అమ్మాయిలు లేరు. ఆ మాటలు మాట్లాడుకుందామా!
వాడేదో అన్నీ చేసినట్టు మాట్లాడతాడు. ఏం చేసాడట అసలు?
నన్ను ఆ చెత్త మొహందానితో పోయిన వారం చూడనేలేదు?
అబద్ధం కాదు, తను అస్సలు నీకు సరిపోదు.
వదిలెయ్ గానీ. ఇక్కడకు వాళ్లు వచ్చారంటే కనుక,
నువ్విలా చెత్తగా కనిపించావంటే మన ముఖం కూడా ఎవరూ చూడరు.
ఈ నల్లోడి బైక్ చూడు.
ఏ 1979 కాలం నాటి చెత్తదో ఇది,
1986లో ప్రపంచ కప్ ఓడినవారి సైకిల్‌లాగా ఉందిగా?
ఇదేంటి, బాబు?
ఆపిక. నువ్వు నేను చెప్పిన పనులు చేస్తుండు,
అప్పుడు నేను నీకు బైక్‌లలో బెంజిని కొనిస్తాను, సరేనా?
వద్దు. స్టాక్స్ వెధవ. ఇకపై వాడితో పని చేయటం లేదు.
నేనిక అక్కడ పని చేయటంలేదు, వాడికి నేనంటే అక్కరలేదు.
స్టాక్‌ సంగతి తెలుసుగా, జీ?
మీ అమ్మానాన్న ఇలాంటివి వాడటం చూసావా? ఇదేంటో నీకు తెలుసా?
లేదు.
ఇతను లోకంలోకెల్లా అత్యధిక ధనవంతుడు, జీ.
నల్లవాడు. ఆఫ్రికన్ వాడు.
-మూసా మెన్సా. -నోర్మూసుకో.
మూసా మెన్సా డబ్బు కోసం జీడీ లాంటి సోదిని అమ్మలేదు, కదా?
జీ, ప్రతి నల్లవాడు ఎక్కడోచోట మొదలుపెట్టాలి.
నేనింకా కష్టపడాలి, తెలిసిందా?
ఈసారి నేను నిజంగా ప్రయత్నిస్తాను. కారు ఆపు!
నావరకూ, అది జీడీ అంతే.
ఈ నల్లోడు ఎక్కడికి పోతున్నాడు?
ఎవరీ నల్లోడు?
ఎక్కడికి పోయాడు వాడు?
అడుగుతున్నాగా, వాడు ఎటు పోయాడని?
నాకు తెలియదు. కాలక్షేపం అంతే.
వాడెక్కడా అని అడిగాను? లేదా నటించారంటే మీ అందరినీ కాల్చి పడేస్తాను!
-నాకు తెలియదు, కాలక్షేపం అంతే. -కాలక్షేపం ఏంటి?
వాడు నా తమ్ముడు! వాడి చుట్టుప్రక్కల మీరెవరూ కనిపించకూడదు.
వీధిలో కానీ! స్కూల్‌లో కానీ! ఎక్కడైనా సరే!
వాడు కనిపిస్తే అటు పోండి! పట్టించుకోకండి!
చెత్త వెధవల్లారా! వాడికి దూరంగా ఉండండి!
హే, హే, చూసుకో! స్టాక్స్‌కు నన్ను పట్టుకున్నావని చెపుతానురా నల్లోడా.
వేటగాడిలాంటి వెధవ!
వాడిని అలా ఎలా పట్టుకోనిచ్చావు?
బాబు, అదంతే, తెలుసుగా?
అన్నిసార్లు మనిషి గ్యాంగ్‌స్టర్ కాలేడుగా.
పగ తీర్చుకుంటాను.
హే, అమ్మా.
మార్కస్, బేబీ. నువ్వేనా? బాగానే ఉన్నావా?
అవును, నేను. బావున్నాను.
-డాన్ ఇంటికి వచ్చాడో లేదా తెలుసా? -అవును.
ఆగు, లేదు, రాలేదనుకుంటాను.
చెప్పాలంటే, నాకు గుర్తు లేదు. రోజంతా పడుకునే ఉన్నాను.
బేబీ, నాకు వంట్లో బాగాలేదు, తెలుసా?
నా తల పగిలిపోతుంది నాకు చాలా నీరసంగా ఉంది.
మార్కస్, బేబీ, నువ్వేమన్నా నాకు...
చూడు, అమ్మా, నేను వెళ్లాలిక.
తను డానియల్. తను...
వదిలెయ్యి.
అమ్మా! మమ్మల్ని ప్రేమిస్తావా? అంటే, నిజంగా మేమంటే ఇష్టమా?
లేదనిపిస్తుంది. అసలు ఎన్నడూ ప్రేమించలేదనిపిస్తుంది.
అర్థం చేసుకోగలను! నా గురించి కాదు ఇదంతా.
నేను అదంతా అనుభవించాను, ఒట్టు.
అంటే, ఇప్పుడదంతా అంగీకరించేసానుగా? నేను దాటేసాను అది.
నువ్వు నన్ను ప్రేమించవు. కానీ డానియల్!
వాడికి నువ్విష్టం, వాడికి నీ అవసరం ఉంది. చాలా మిస్సవుతున్నాడు నిన్ను!
కానీ పైకి అస్సలు చెప్పడు! నువ్వంటే ప్రేమ, ఒట్టేసి చెపుతున్నాను!
అమ్మలాగా నువ్వు జీవించాల్సిన సమయం వచ్చింది!
నువ్వు బాగుపడాలి. ఇంకా బాగవ్వాలి! బాగవ్వాల్సిందే!
వాడికి ఎనిమిదేళ్లు అంతే.
-వాడికి అమ్మ కావాలి! -వెళ్లిపో!
ఎప్పుడూ మీ గురించే అంతా, కదా?
నేను ఇలా సంతోషంగా ఉన్నానా ఏంటి?
నేను బాధలో ఉన్నాను, బాబు.
అది నీకు అర్థం కావట్లేదా, కనిపించట్లేదా నీకు?
అంటే, నా బాధ.
లేదు, మీరంతా స్వార్థపరులు.
అది నువ్వే. నాకేం కనిపిస్తుందో తెలుసా?
నాకు కనబడేది ఒక మృత స్త్రీ అంతే.
నావరకూ నువ్వు చచ్చిపోయావు.
పెద్ద మనిషి. ఏంటి? నాకన్నా మంచివాడనని అనుకుంటున్నావుగా?
కాదు, నాకన్నా నువ్వేం మంచివాడివి కాదు, తెలుసా?
నాకన్నా నువ్వేం గొప్ప కాదు.
నువ్వు విఫలుడివి.
నువ్వో విఫలుడివి.
నీకు అస్తిత్వం లేదు, నువ్వు సున్నా.
నువ్వు వెళ్లిపోతే బావుంటుంది నాకు!
నువ్వు చచ్చిపోవాలని ఆశిస్తున్నాను!
అప్పుడు నీ ముఖం మళ్లీ చూసే కర్మ పట్టదు నాకు.
ఇక, అదంతా నా మనస్సులోంచి పోయాక,
నీకు ధన్యవాదాలు చెప్పాలనిపించింది.
అవును, చిన్నోడా, ఏంటి సంగతి, జీ? బావున్నావా, చెప్పు?
అది స్కూల్‌లో అమ్మాయిలందరికి చెపుతున్నావు, అర్థమైందా?
స్కూల్ పిచ్చివాళ్లకు అనుకో.
హే, డాన్! బయటకు రా! కారు దిగి రా, బ్రో!
వాడెవడు బాబు? వాడు బాగానే ఉన్నాడా?
నిజంగా, కారు దిగి రా. ఆటలాడుతున్నాను అనుకుంటున్నావా?
కంగారుపడకు. నీకేం కాదు. స్థిమితంగా ఉండు.
కారు దిగి రా, డానియల్, బ్రో!
నీకో కొత్త సందేశం వచ్చింది.
మొదటి కొత్త సందేశం.
నువ్వు అనుకుంటుండవచ్చు, "వీడు నాకు సందేశాలు పంపటం ఎప్పుడు ఆపుతాడా అని?"
మంచి ప్రశ్న.
ఇదే నా చివరి సందేశం అని తెలిసి నువ్వు సంతోషపడవచ్చు.
ఈసారి, నువ్వు నాకు తిరిగి సందేశం ఇవ్వాలనుకుంటే తప్ప,
అంటే, నువ్వు నాకు తిరిగి సందేశం ఇస్తే నేనూ నీకు ఇవ్వాలేమో కదా.
మరి అప్పుడు...
విను, నేను కొన్ని చెప్పి భారం దించుకోవాలి, సరేనా?
నిజానికి నువ్వు ఇవేమీ వినక్కరలేదు, కానీ నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను.
అందుకే విను...
డానియల్, కారు దిగి రా, బ్రో!
విను, నాకు ఈ సోదికి సమయం లేదు. నాకిదంతా వద్దు!
నేను అలసిపోయాను, బాబు!
నేను నీకు నాన్న లాంటివాడిని, బ్రో!
నాకెందుకు ఈ గోల. నా జీవితానికే దిక్కు లేదు.
నేను నీ నాన్నను కాదు, అమ్మను కాదు, నేను నేనే, బ్రో, మార్కస్!
నువ్వు నీ చుట్టూ రోజంతా తిప్పించుకుంటున్నావు.
స్కూల్‌కి తీసుకెళ్లటం. నీ పక్క సరి చేయటం!
బ్రో, నన్నెవరు చూసుకుంటున్నారు, బ్రో? ఎవరూ లేరు!
ఒంటరితనం ఎలా ఉంటుందో తెలుసా?
చాలా బాధగా ఉంటుంది, బాబు.
చూడు, బ్రో.
మన జీవితం సులభం అని చెప్పను.
నీది నాది, అంటే, అమ్మతో మన బాధలు అన్నీ కూడా.
చాలా కష్టమని తెలుసు,
కానీ నేను ఆ ప్రయాణంలో చాలా పెద్ద తప్పులు చేసాను, బాబు,
నువ్వూ అదే తప్పులు చేయటం నాకు ఇష్టం లేదు.
ఒకటి చెప్పనా?
అమ్మ మీద నిందలు వేయటం సులభం,
మన కష్టాలకు వాటన్నింటికీ, కానీ...
జీవితంలో, నీ తప్పులకు వేరేవారిని,
పరిస్థితులను నిందిస్తూ కూర్చోలేవు.
నా జీవితమంతా నేను అదే చేసాను
దానివల్ల అస్సలు ఉపయోగం లేదు. అంటే, నేను విసిగిపోయాను, బాబు.
గతంలో నాలో ఒక భావన ఉండేది.
అదోరకమైన కసి, కోపం.
అవి నా కలలు, ఆశలు అన్నింటినీ చిదిమేసాయి, తెలుసా?
నాకనిపించింది, వదిలెయ్యి. నేను బాధ పడితే అందరూ బాధపడాలి అనుకున్నాను.
లోపల చాలా కసి ఉండేది. సదా కోపం, ఆవేశం రగులుతూ ఉండేవి...
మనం కోపంలో ఉండలేము. ఇక మనం ఆవేశపడకూడదు.
అమ్మ మీద కాదు, పరస్పరం కాదు, అసలు దేని మీదా కాదు.
చూడు, ఇది జీవితం కాదు.
పదేళ్ల తరువాత మనం తిరిగి చూసుకుంటే మనకు తెలుస్తుంది.
ఇప్పుడు ఇదంతా అర్థం చేసుకోవటం చాలా కష్టమని తెలుసు, కానీ మాటిస్తున్నాను.
నువ్వు నమ్మి తీరాల్సిందే.
అలాంటివారిని చూడు, వాళ్లు నీకు ఇది అసలు చెప్పరు.
ఒప్పుకోరు కూడా, వాళ్ల గురించి వాళ్లకే తెలియదు.
వాళ్లకు మనస్సాక్షి ఉండదు, వాళ్లు అంతరాత్మను చంపేసుకున్నారు.
ఏం మాట్లాడుతున్నాడో వాడికే తెలియదు.
ఆ వలయం తిరుగుతూనే ఉంటుంది
అది ఆగదు, కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.
నీకు ఇంకా మంచిది కావాలి. నీ ఆశల కన్నా ఎక్కువ...
ఇవే మన చివరి మాటలుగా ఊహించుకో.
గత కొన్ని వారాలుగా నేనలాగే ఆలోచిస్తున్నాను,
అది మొదట నాకు బాధ కలిగించింది, అబద్ధం చెప్పట్లేదు నేను.
మన మాటలు, కలిసి తిరగటం అన్నీ బాగా అలవాటు అయ్యాయి,
కానీ ఈరోజు ఇంకా ఎక్కువ ఆలోచించాను, ఏమనిపించిందో తెలుసా?
ఇప్పుడు నాకు పర్వాలేదు. పర్వాలేదు.
ఎప్పుడో చదివింది గుర్తుకు వస్తోంది.
ఎక్కడ చదివానో గుర్తు లేదు, కానీ అది ఇలా ఉంటుంది,
"కొన్నిసార్లు దేవుడు నీ జీవితంలో కొద్దిసేపే కొంతమందిని ఇస్తాడు.
సరైన సమయంలో కొద్దిసేపు మాత్రమే.
వాళ్లను నీ జీవితంలో ఎక్కువసేపు నువ్వు కోరుకోవచ్చు,
కానీ వాళ్లు వచ్చేది అందుకు కాదు.
అది కాదు వారి కారణం. వారి పని, నిన్ను సరి చేయటం."
నేను చెడిపోయాను. నాకే తెలియదు కానీ, నేను అలా అయ్యాను.
నువ్వు దానిని చూసి నన్ను సరి చేసావు.
ఇప్పుడు బాగుపడ్డాను. మునుపటికన్నా మంచిగా మారాను.
మనిద్దరి కలయికకు అర్థం అదొక్కటే అయితే కనుక,
అంటే, మనకు అంతే రాసిపెట్టుంటే,
అది చాలు నాకు.
ఇక, నా మనస్సులో భారం దిగిపోయింది, నీకు ధన్యవాదాలు చెప్పాలి అంతే.
మార్కస్. ఫోన్ ఎత్తు, మార్కస్. ప్లీజ్.
మనం చాలా భరించాం.
మనం ఎక్కడున్నామో చూడు. ఎంత దూరం వచ్చామో చూడు.
మనమింకా నిలబడే ఉన్నాం, పోరాడుతున్నాం.
అబ్బా! మార్కస్.
నిన్ను చూసి గర్వపడుతున్నాను.
మనల్ని చూసి గర్వపడుతున్నాను.
ఐ లవ్ యూ, బాబు.
ఈ శబ్దం తరువాత దయచేసి మీ సందేశం...
ప్లీజ్, మార్కస్.
వీడో పెద్ద జోకర్, బాబు.
శబ్దం తరువాత దయచేసి మీ సందేశం ఇవ్వండి.
ముగించటానికి ఏదైనా కీ నొక్కండి.
మార్కస్! వాళ్లు నీకోసం వస్తున్నారు.
పరిగెత్తు!
వద్దు! వద్దు!
...నా తలుపు అలా కొట్టకు. దేవుడి మీద ఒట్టు,
డానియల్, తాళం మరిచావంటేనా, ఒట్టు!
-ఏం జరుగుతుందసలు! -వివ్, త్వరగా.
మార్కస్‌ను కాల్చేసారు. మా ఇంటి దగ్గర పడున్నాడు. రా త్వరగా. మార్కస్...
మార్కస్? మార్కస్! ఎవరన్నా అంబులెన్స్‌ని పిలవండి!
అంబులెన్స్‌!
దేవుడా! ప్లీజ్, మార్కస్, సరే...
నాతో ఉండు, ప్లీజ్ నేనిక అది ముట్టుకోను.
ఎవరు చేసారు ఇది?
నిన్ను తొమ్మిది నెలలు మోసింది వాళ్లు కాదు.
నీకు పాలిచ్చి పెంచింది,
నీకు జోలపాటలు పాడి నిద్ర పుచ్చింది వాళ్లు కాదు
వాళ్లకు హక్కే లేదు.
వద్దు. వెళ్లకు!
వద్దు!
మార్కస్! ప్లీజ్!
మార్కస్!
5వ రోజు
హే, ఏంటి సంగతి?
మీ అన్న గురించి విన్నాను.
తలెత్తుకుని తిరుగు.
అమ్మా!
ప్లీజ్, నన్ను క్షమించు...
అమ్మా! క్షమించు! లే చాలు!
ఆకలేస్తుందా, అమ్మా? కొంచెం అన్నం తెస్తాను,
కానీ నువ్వు లేవాలిక! నువ్వు లేవాలి!
క్షమించు!
లే! అమ్మా, క్షమించు!
లే!
నన్ను క్షమించు.
డానియల్ చాలా కష్టపడ్డాడు.
వాళ్ల అమ్మకు డోస్ ఎక్కువై పడిపోతే చూసాడు.
చాలా విషాదకరం.
లక్షణాలు ఉన్నాయి, మాట్లాడడు, విరక్తిగా ఉంటాడు.
నాన్నతో మాట్లాడాను, నాన్న కొద్ది రోజులు ఉంచుకుంటానన్నాడు...
హే, డానియల్. శ్రీమతి పామర్‌ను కలవాలి నువ్వు, సరేనా?
ఆమె నిన్ను చూసుకుంటుంది
అన్నీ తనే చూసుకుంటుంది,
నువ్వు దేని గురించి కంగారుపడక్కరలేదు, సరేనా?
ఇక, నాకోసమన్నా నువ్వు చాలా ధైర్యంగా స్థైర్యంగా ఉండాలి,
ఏం ఇబ్బందైనా, శ్రీమతి పామర్‌కు చెప్పు, సరేనా?
మనం ఇది తట్టుకుని నిలబడతాం, త్వరలోనే కలుస్తాను, సరేనా?
కాల్ చేస్తాను, సరేనా?
ఎలా ఉన్నావు, బంగారం?
ఇంకా మాట్లాడాలని లేదా?
పర్వాలేదు, కొన్నిసార్లు నాకూ మాట్లాడాలని ఉండదు.
ఇవాళ నీ సరికొత్త ఇంటిని వెళ్లి చూసే పని ఉంది, సరేనా?
వెళదామా?
నువ్వు నిజంగా అదృష్టవంతుడివి, డానియల్. నేను మా నాన్న ముఖమే చూడలేదు.
నేను పుట్టకముందే ఆయన పోయాడు.
మీ నాన్న నీగురించి చాలా ఆత్రంగా ఎదురుచూస్తున్నాడు.
దానిగురించి నీ దగ్గర చాలా కబుర్లు ఉంటాయి.
అయితే మరి, నువ్వు పెద్దవాడివయ్యావు, కదా?
ఆఖరి రోజు
కంగారుపడకు, బాబు, పర్వాలేదు. వాడు పెద్దవాడేగా.
-ఇంకా పనిలోకి వస్తున్నావు, కదా? -అవును.
ముందు ఈ సంగతి చూస్తాను.
నన్ను వెళ్లమంటావా?
వద్దు. నేను చూసుకుంటాను.
-కావాలంటే నా వెనక రా. -సరే మరి, అలాగే. నేను బయట ఉంటాను.
-సరే మరి, మంచిది. -బావుంది.
చూడు, ఇప్పుడు నువ్వు నాతో ఉండాలి, సరేనా?
అందుకే నేను నీకు కొన్ని నియమ నిబంధనలు చెపుతాను, మనకు గొడవలు రాకుండా.
మొదటిది, ఇక్కడ పొగ తాగకూడదు. నేను మాత్రమే చేయగలను.
రెండవది, అమ్మాయిలు ఇంటిలోకి రాకూడదు. అది కూడా నావంతే, అర్థమైందా?
ఇలాంటిదేదైనా చేస్తూ దొరికావనుకో,
నాకు నచ్చనిది ఏది చేసినా సరే,
నువ్వు ఇబ్బందులలో పడతావు, అర్థమైందా?
సరే మరి, మంచిది. మంచిది.
చూడు బాబూ. మీ అన్న విషయం తెలిసింది.
అదో విషాదం, నాకు తెలుసు ఆ బాధ,
కానీ వాడికి తెలుసు వాడి భవిష్యత్ ఏంటో.
ఆ వీధులు అంతే.
అవి అలానే ఉంటాయి.
కానీ ఈ ఇంటిలో, మనం గౌరవప్రదంగా ఉంటాము,
నియమాలు పాటిస్తాము. అర్థమైందా?
చూడు, బాబు, మనకు ఒకరి గురించి ఒకరికి అంతగా తెలియదు
కానీ అది కూడా నా తప్పే,
మీ అమ్మది కూడా, నిజాయితీగా చెప్పాలంటే,
కానీ నేను మీ నాన్నను,
అది నువ్వు మార్చలేవు.
కానీ చూడు, నువ్వు ఉండబోయే గది,
అది పైన హాలులో ఎడమ వైపు, కుడి వైపు కాదు.
అక్కడ నువ్వు అడుగు కూడా పెట్టకూడదు, అర్థమైందా?
నువ్వు ఏదన్నా అనేముందు, అక్కడంతా ఇంకా చెత్తగా ఉంది,
కానీ మనం సర్దుకుందాం.
నీలం రంగు వేద్దాం, బొమ్మలు కొందాం,
లేదంటే పిల్లలకు నచ్చేవి ఏవైతే అవి.
కానీ మనం చేద్దాం.
పరాయివారి కథలో మనమంతా చెడ్డవాళ్లమే
చూడు, నేను బయటకు వెళ్లాలి, కొన్ని రాజకీయాలు చేయటానికి.
నువ్వు ఏదన్నా వండుకో, బాబు, లేదంటే టీవీ ఏదన్నా చూడు.
కానీ అంతా తెలుసుగా, మాటలన్నీ తలకు ఎక్కాయిగా, సరేనా?
సరే మరి, మంచిది.
ఫ్రిజ్‌లో ఆహారం ఉంది,
కానీ చేపను, అనాస రసాన్ని ముట్టుకోకు! అది నాది.
హే... హే, లే, బాబు!
ఆలస్యమైంది, టైమెంతో తెలుసా?
నేను వెళ్లి రెండు గంటలైంది నువ్వింకా నిద్రపోతున్నావు.
ఇక్కడ బద్ధకానికి చోటు లేదు, తెలుసా, జీ?
అంతేకాదు, వెళ్లి సామాను తే. అనాస రసం ఇంకా పాలు,
నీకు భోజనంలోకి ఏం కావాలంటే అవి తెచ్చుకో.
నా చిల్లర తిరిగి తీసుకురావటం మరువకు.
ఈ సమయంలో పడుకోవటమేంటి, పిచ్చెక్కిందా నీకు?
అస్సలు ఇలా అవ్వకూడదు, తెలిసిందా?
అసలు ఆ ఉద్దేశం కూడా లేదు.
వాళ్లు ఏం చెప్పినా సరే.
మనమంతా ఒకప్పుడు పిల్లలమే.
ఆశయాలున్న పిల్లలం, కలలు, కల్పనలతో నిండినవి.
మనం బడి మానేసిన వాళ్లం, డ్రగ్ డీలర్లు, వేశ్యలు, హంతకులు, గ్యాంగ్ మెంబర్లు,
వ్యసనపరులం అవ్వాలనుకోలేదు.
వైఫల్యాలు.
ఈ జీవితాన్ని మనం ఎంచుకోలేదు,
అంటే కావాలనైతే చేయలేదనుకో.
అదే మనల్ని ఎంచుకుంది.
మనం అలా నుంచొని జరగనిచ్చాం అంతే.
అది మార్చటానికి ప్రయత్నం చేయలేదు.
అందుకే మనం ఇక్కడున్నాం.
రోజూ తోడేళ్లలాగా పరిస్థితిని చూస్తాం.
అయినా గొర్రెలలాగా అదే పద్ధతిని పాటిస్తుంటాం.
నా గుండె బరువెక్కింది, బాబు.
చాలా అలసిపోయాను.
సరే, నిన్ను మళ్ళీ ఎప్పుడు కలుస్తాను?
లేదు, ఈ రోజు కలవలేను.
ఆగాగు... హే.
చిల్లర బల్ల మీద పెట్టు!
సరే. ఏమనుకున్నావు? ఊహించు.
అంతేనా, నేనిప్పుడు నాన్న డ్యూటీ చేస్తున్నాను. ఏం బాలేదు.
ఏంటి? నేను వంట చేయగలను.
అసలు సమయానికి రాదు. సోది పిజ్జా చోటు.
పదిహేను నిముషాలు అన్నారు.
గంట నుండి ఎదురుచూస్తున్నాను సోది పిజ్జా కోసం.
చేతులెత్తు. కాల్చవద్దు
బ్యాంగ్ బ్యాంగ్ బ్యాంగ్ ఎంతమంది?
ఏదీ మారలేదు
ఎవరిని నిందించాలట?
పగవారంతా చనిపోయి లేదా జైలులో ఉంటే,
మా పేరుకి అన్నలంతా సాగిపోయారు,
లేదంటే అపరిచితులై పోయారు?
ఇక ఎవరిని వేలెత్తి చూపాలిట?
ద్వేషించటానికి ఇంకెవరూ మిగలకపోతే,
అయినా కానీ మనలో ఇంకా ద్వేషం పేరుకుపోయి ఉందా?
ఇంకా ఏ సాకులు చెప్పగలం?
అప్పుడు మాత్రమే మేము వాస్తవాన్ని చూడగలమేమో.
అది మనమే అని. నువ్వూ నేను.
మనల్ని మనమే సుదీర్ఘంగా ద్వేషించుకుంటున్నాం.
సదా మనమే అని.
ఊపిరి తీసుకో.
హే, తలుపు తియ్యి!
వాళ్లకు నేను ఇక డబ్బివ్వనని చెప్పు.
ఆ పిజ్జా చల్లగా అయిపోయింది. మళ్లీనా.
బాత్రూంలో ఉన్నాను.
నీకు తిక్క విషయం తెలుసా? చాలామందికి తెలియదు.
వాళ్లకు ఆలోచనే లేదు.
అంటే, దాని మూల్యం ఏంటో.
నువ్వు ఎన్ని దాటి ఇక్కడికి రావాలో,
మన ఈ స్థాయికి ఎంత స్థైర్యం కావాలో.
గాయాలతో, రక్తం ఓడుతూ మనమింకా పోరాడుతున్నాం. ఇంకా ఊపిరుంది.
ఊపిరి తీసుకోమని చెప్పాను.
మనం ప్రస్తుతం మాత్రమే చూడగలం, జీవితంలో ఒక చిన్న భాగం అంతే.
లేదు, నీకు పూర్తి చిత్రం కనబడదు.
అస్సలు తెలియదు.
నేను ఇలా పిడికిలి బిగిస్తాను, గట్టిగా...
నువ్వెవరివో, నువ్వు పడిన కష్టాలు ఏంటో వారికి అస్సలు తెలియదు,
నీ గమ్యం ఏంటో, కానీ వాళ్లు అనేస్తారు,
ఒక చిన్న మాటతో కొట్టేస్తారు.
వాళ్లు మన విచిత్ర వేషాలను దాటి చూడలేరు, ఆవేశం,
వళ్లు చూపించే బట్టలు, వినాశక ప్రవర్తన,
హుడీలు, డ్రగ్ వ్యసనం ఇవే చూస్తారు.
మీ నాన్న ఎక్కడ?
ఎందుకు?
వాళ్లని వాళ్లే ఎందుకు అని అడగాలి, ఇవన్నీ ఎందుకని?
నీకు మనసు అసలు బాగోలేదోమేమోనని వాళ్లకు అనిపించదా,
నువ్వు గాయపడ్డావని?
బాగవ్వాలని అనుకున్నా కానీ నీ దృఢసంకల్పం అంతా లాగేసి
నీలో స్థైర్యాన్నంతా మింగేసిందని,
నీ ధైర్యం, మామూలుగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు,
మామూలుగా ఉండటానికి ఒక్కడిగా నుంచోవటానికి,
ఊపిరి తీసుకోవటానికి.
లేదు. అలా కాదు, కదా?
ఎందుకలా?
పరిస్థితులు మారాలి
చెప్పానుగా, చాలామందికి తెలియదు. వాళ్లకు అస్సలు తెలియదు.
వాళ్ల ముందే ఉంది, కళ్ల ముందే ఉంది, కానీ వాళ్లు చూడలేరు.
ఎలా చూస్తారు?
అంధత్వం ఉన్నది వాళ్ల కళ్లకు కాదు.
కాదు...
కాదు, అది వారి మనసులకు.
గుర్తుంచుకో, ఇదంతా కేవలం కథ అంతే.
జంగల్
సబ్‌టైటిల్ అనువాద కర్త BM
క్రియేటివ్ సూపర్‌వైజర్ రాధ