Smoczego Wojownika...
Albo nie, Smoczego Mistrza czeka wielki test na mistrzostwo.
Piraci!
Ukradli Świętą Złotą Brzoskwinię.
A masz!
Tadam! To ja, Smoczy Mistrz we własnej osobie!
Że co?
To ja jestem Smoczym Mistrzem.
- Nie możemy wszyscy być Po. - Możemy.
Powaga?
Dajcie spokój!
Wszystko psujecie. Ja pierwsza byłam Po.
Może być tylko jeden Po. Prosta matematyka.
Zasuń mu w imponderabilia!
Weźcie się. Mistrz Po będzie tu lada chwila.
Nie mamy czasu, by znaleźć...
niezwykłą Orchideę Bing Lunghua.
Znaleźliśmy!
Dam ją Po, kiedy przyjdzie na Bankiet Kwiatu Brzoskwini.
W dawnych czasach, kiedy adept przyrzekał oddanie sztuce kung-fu,
składał dar swojemu mistrzowi.
Hej, ciołki, imprezka się już zaczyna.
W życiu nie zdążymy.
Czy to na pewno bezpieczne?
Nie.
Nie patrzę! Popatrzyłem! Już tego żałuję!
Panie i panowie, witajcie na dorocznym Festiwalu Kwiatu Brzoskwini.
Spotkał nas zaszczyt, bo Smoczy Mistrz, Po,
czyli mój syn, przybędzie do nas,
by pobłogosławić wspaniałą Statuę Brzoskwini.
Po ma napięty grafik błogosławieństw, więc to wyjątkowe wydarzenie.
Mówiłem już, że to mój syn?
- Jest Smoczym Mistrzem. - Możesz się streszczać?
Odwiedzi naszą cichą, senną i spokojną...
Wielgachna brzoskwinia! Toczy się! Z drogi!
Musimy skręcić! Pupy w bok!
Musimy skoczyć!
Brzoskwinia!
A co tu się stało?
Nic nie widzę!
Mistrzu Po, bądź moim nauczycielem.
Momencik. Bez paniki! Smoczy Mistrz w gotowości!
Uratuję wszystkie kluski!
Chyba jesteśmy w czarnej...
- Zawsze to robią! - Nie!
- Koszmar! - Nie pasują tu!
Pomóżcie mi to podnieść.
Spokojnie! Tak nie można...
Wściekli się. Nawet Mistrz Po ma nas za niedorajdy.
Myślisz, że te krzyki to o nas?
Tak, Bao. To o nas.
Niezły festiwal!
Ale odjazd, co nie?
Dzięki za przypomnienie, babciu.
Tylko troszkę się z was nabijam.
Karaluchy pod poduchy.
Wiem, że jest wam ciężko, od kiedy nie ma rodziców.
Wygląda na to, że wszyscy się na was obrazili.
Pewnie nikt was teraz nie lubi.
Nie chciałabym być na waszym miejscu.
Od razu nam lepiej, babciu.
Na szczęście nic nie trwa wiecznie. Niedługo wszyscy o tym zapomną.
Dobranoc!
Musimy udowodnić, że jest nam przykro.
Zajmę się tym.
Oczaruję wszystkich.
Oszołomię ich moją wrodzoną charyzmą.
Może zrzucę kamizelkę. Niech nacieszą się moim widokiem.
Bądź poważny choć przez chwilę.
Nabroiliśmy. Mogliśmy puścić całą wioskę z dymem.
Ale przynajmniej wszyscy o nas mówią.
Czyż nie...
Może wtoczymy statuę z powrotem do wioski?
- Jak? - Nie wiem.
Popchamy do góry? Musimy coś zrobić, prawda?
No dobra.
Jak przenieść tego olbrzyma do wioski?
Doskonałe pytanie. A odpowiedzią jest praca zespołowa.
Razem możemy dokonać wszystkiego.
Oprócz wtoczenia gigantycznej brzoskwini.
Na trzy.
- Raz, dwa... - Chwila.
„Raz, dwa, trzy i pchamy” czy „raz, dwa i pchamy”?
Bardzo sensowne pytanie.
A rozgrzewka? Trzeba się porozciągać...
Raz, dwa, trzy i pchamy!
Do dzieła.
Raz, dwa, trzy i pchamy!
Nu Hai, patrz.
Obczajcie, ale kwatera.
Superancka.
Wygląda na nawiedzoną.
Tu jest jak w jakimś grobowcu.
Mam nadzieję, że będą tu jakieś truposze.
Ciekawe, co to za posągi.
Świątynia Czterech Konstelacji.
Błękitny Smok, Czerwony Feniks,
Biały Tygrys, Czarny Żółw.
Na razie niczego nie dotykajcie.
Na przykład tego?
Wkurzasz mnie.
Mogę przejechać pupą? To się liczy jako dotykanie?
Wycieranie pupki?
O nie! Nie kontroluję mojego zadka.
Ups.
O ja cię pierdziu!
- Co to było, do jasnej anielki? - No właśnie!
Te światła i posągi...
A te dziwaczne śpiewy? Dzwoniło mi w uszach?
Te światła...
Fan Tong, lepiej, żebym tylko ja teraz świrowała.
W tej jaskini zadziało się coś nadprzyrodzonego.
Coś przerażającego.
Będziemy sławni!
Nu Hai? Ty... świecisz.
Moja ręka też świeci.
Ojoj.
- Co się dzieje? - Skąd mam wiedzieć?
Słyszałam krzyki.
- Wszystko wporzo. - Tak.
Nic ciekawego, staruszko.
Buziaki.
Jest ciemno, a ja jestem stara. Bolą mnie biodra. Idźcie spać.
Ci, którzy tu nie mieszkają, mają iść do domu!
Zawiodłam cię, Jadeitowy Kle.
Cztery małe pandy odnalazły Świątynię przed nami. Przepraszam.
Nie mnie przepraszaj.
Gdzie są teraz?
W Wiosce Pand.
Jadeitowy Kle,
niech ona zejdzie mi z oczu. Na zawsze.
Nie... Mistrzu, proszę, nie...
Pozwól, że naprawię ten poważny błąd.
Dzieci na pewno wiedzą, jak wrócić do Świątyni.
Więc może powinnaś je o to zapytać.
Uprzejmie.
Co was tak interesuje w Czterech Konstelacjach?
Długa historia.
Znalazłam.
„Tysiąc lat temu Cztery Konstelacje,
Błękitny Smok, Czarny Żółw, Biały Tygrys i Czerwony Feniks,
dowiedziały się o niebezpieczeństwie czyhającym na Święte Źródło.
Niektórzy powiadają, że było to źródło energii Chi we wszechświecie.
Mroczny Mistrz miał niecne plany spożytkowania tej energii.
Nawet po jego śmierci
Cztery Konstelacje wiedziały, że potężne Chi było zbyt kuszące dla tych,
którzy mieli nikczemne plany.
Ukryły Święte Źródło tam, gdzie nikt by nie szukał.
Miały nadzieję, że kiedyś czworo mistrzów kung-fu
zjawi się, by dokonać wielkich czynów”.
Oczywiście, nikt nie wie, czy ta historia jest prawdziwa.
Dzieciaczki?
Dostaliśmy moce Chi, potem widzieliśmy jakieś koło!
Uspokójcie się i powiedzcie, o co biega.
Koniec pogaduszek. Do rzeczy!
Lepiej naucz nas kung-fu, koleżko.
Mistrzu Po, wszechświat wybrał nas na tych takich nadprzyrodzonych mistrzów.
Na głos to brzmi jak totalne bzdury.
Znaleźliśmy starożytną świątynię.
- Prawdziwą. - Mistrzu Po,
moje ziomki wyglądają mizernie, ale po mnie chyba widać potencjał?
- Naucz nas. - Słuchajcie.
Jak byłem mały, też miałem wybujałą wyobraźnię.
Byłem samotnikiem. Serio.
Moim jedynym przyjacielem była rzodkiewka.
Nie mówcie nikomu.
Mistrzu Po, prosimy, musisz nas nauczyć.
Chciałbym, ale muszę teraz sporo przetrawić.
Dosłownie. Trzeba szamać, póki ciepłe.
Przykro mi, ale jestem tu tylko po to, żeby błogosławić Statuę Brzoskwini.
Teraz kumam. Masz do strawienia te kluski.
Muszę się zwijać.
Smoczy Mistrz ma dużo ważnych obowiązków.
Sami wiecie. Chcecie mój autograf?
Albo wyślijcie mi pocztówkę.
Patrzcie tam!
- Szybko. - Ruchy.
Suszone śliweczki.
Mistrzu Oogway? Ale ty...
Czyżbym był w Krainie Duchów?
Umarłem? Znowu?
Przecież nie uderzyłem się mocno. To nie fair!
- Nie umarłeś, Po. - Nie?
Chciałem z tobą pomówić.
Wolą wszechświata jest, byś uczył te dzieci.
Szczerze wątpię.
Nie znasz ich. To kompletne ciapy.
Kogoś ci to przypomina?
Mnie? Nie, to zupełnie inna sytuacja.
One nie mają żadnej dyscypliny.
Nie mają zielonego pojęcia o kung-fu.
Sam byłeś niezdyscyplinowaną ciapą
bez wiedzy i talentu, kiedy cię znaleźliśmy.
Tak, ale ty i Shifu mnie uczyliście.
Nie jestem tak dobry jak wy.
Racja. Ale masz coś lepszego.
Jesteś tak dobry jak ty.
Może ci się to nie podobać,
ale nauczanie tych dzieci to twoje przeznaczenie.
Bez twojego kierownictwa i doświadczenia dzieci są skazane na porażkę.
Co takiego?
Mistrzu Oogway?
Mistrzu?
Gotowi?
Oby było warto. Śnił mi się świetny koszmar.
Gdzie tak biegniemy? Jest środek nocy.
Mamy ostatnią szansę, by przekonać Mistrza Po.
Jutro opuszcza wioskę.
Hej, złamasie!
Jak tylko się uwolnię, zasunę ci prosto w zęby.
Otwórz jaskinię, dziewuszko, i jesteście wolni.
Nie otwarłabym, choćbym wiedziała, jak to zrobić...
Całkiem konkretna pałka.
Nie chcemy zrobić wam krzywdy.
Ale zrobimy.
Nie wiemy, jak to otworzyć.
Puśćcie dzieciaki. Natychmiast.
I odsuńcie się powo...
Mistrzu, dlaczego nie zjechałeś windą?
No tak. To byłoby wygodniejsze.
Brać go!
- Musimy pomóc Mistrzowi. - No nie wiem.
Do dzieła!
Za blisko!
- Uciekajcie stąd. - Nie zostawimy cię.
Dam sobie radę.
Jestem Smoczym...
Co za rozczarowanie.
Spodziewałam się więcej po tym, który się zwie Smoczym Mistrzem.
Pojmać go. Zabieramy go ze sobą.
Puśćcie go!
O stary!
Dlaczego akurat ja mam żółwia?
Ale odlot!
Wygląda na to, że muszę was nauczyć kung-fu.
- O tak! - Superowo!