Ten zwój nie ujrzy światła dziennego.
Wszyscy muszą poznać prawdę.
Jaka szkoda, że pamięć o was zginie tu razem z wami.
Bez Urny Dusz nie zdołamy go pokonać, a nie mamy czasu na nią czekać.
On nie może odnaleźć Źródła.
Gdybyśmy tylko oddali zwój Oogwayowi.
Może kiedyś ktoś odkryje prawdę.
Służba u waszego boku była dla mnie zaszczytem.
Nie!
Moja dusza, wygnana z pięknego ciała smoka,
od tej pory tułała się po całym świecie.
Musiałem zdobyć nowe ciało.
A do wyboru miałem same miernoty.
No pewnie, mój szwagier jest niczego sobie, ale...
W porządku, Chóng?
Co za hołota. Gardzę wami!
Ze wszystkich ciał tego świata zostałem uwięziony właśnie w tym.
Znajdź zwój, zanim Po i dzieci zdążą go przeczytać.
Gdy przejmę chi Po, będę wystarczająco potężny,
by wydrzeć tym dzieciakom to, co do mnie należy.
Na tej liście są rzeczy, które znajdziesz u alchemika w Tuoluo.
Potrzebuję ich na wyprawę do Wioski Pand.
Co tu jest napisane?
„Nadzieję. On się stał. Niebezpieczeństwo. Potrzebna Urna Dusz.
Zniszczenie”.
Chyba brakuje kilku słów.
Jing! I Musimy połączyć chi Czterech Konstelacji.
Tylko że nie umiem aktywować mojego głupiego chi.
Wiem, ale i tak spróbuj.
Uda ci się.
Tak trzymaj, mała.
A nie mówiłam?
Piątka za dobre chęci.
Ale ze mnie durnota!
- Jing? - Jestem do niczego!
Do kitu!
Słuchaj...
- Głupia! - Nie bądź dla siebie tak surowa.
To nie jest bułka z masłem. Uda się, jak przyjdzie czas.
- Niby jak? - Nie wiem. Poczujesz to.
- Dzwony! - Ktoś atakuje wioskę? Ruszamy!
Schowajcie się za mną!
Mistrzu!
Synu, przestań!
To mnisi ze Świątyni Niebiańskiego Kwiatu Śliwy.
Mamy zaszczyt przedstawić czcigodnego gościa
ze Świątyni Niebiańskiego i Najjaśniejszego Kwiatu Śliwy.
Dostojnego, łaskawego i wielkodusznego,
najznamienitszego Wielkiego Opata Jindiao.
Bądźcie pozdrowione, moje piękne pandy.
Nie ma obrączki. I jeszcze nie zaczął łysieć.
Ja...
Chyba mnie polubił.
Takie berbecie są słodkie.
Ten Wielki Opat Jindiao to jakaś szycha, no nie?
I właśnie był świadkiem tego, jak sprawiam manto jego mnichom?
Wcale nie będę świrował.
Ty pewnie jesteś Smoczym Mistrzem. Tyle o tobie słyszałem.
Wręcz musiałem przybyć z wyrazami szacunku.
Nie, wszystkie wyrazy po mojej stronie. Znam sporo wyrazów.
Tyle, że można z nich układać całe zdania.
To znaczy...
Przepraszam za to... No, to takie małe...
A co to za dorodne dzieciaczki?
Uczę ich kung-fu.
To wspaniale, że mogłem was wszystkich poznać.
Wasza wioska jest piękna. Może mnie po niej oprowadzicie?
No jacha.
Zapraszam na mistrzowskie zwiedzanko.
Nie mogę się doczekać, aż wkrótce lepiej się poznamy.
Jestem bardzo dumny z pracy, którą moi uczniowie włożyli w to miejsce.
Pełne manekinów, worków treningowych i ostrych przedmiotów.
A tak w ogóle...
Na co tak łypiesz?
Na nic.
Co to miało znaczyć?
Wielki Opat Jindiao uczy nas,
że wszystko jest niczym, a nic jest wszystkim.
W porząsiu. Dzięki za nic.
Szybko załapałaś.
Mógłbym poprosić cię o wielką przysługę?
Dla ciebie wszystko, Opacie.
Wiem, że moi mali szczurkomnisi
marzą o towarzyskim, pokazowym starciu kung-fu.
Moi uczniowie przeciwko twoim.
Pewnie. Pokazowe starcie.
Taka sobie pokazówka w gronie przyjaciół.
- Będzie zabawa, dzieciaki? - Ojacie!
Nie ma to jak ostra walka kung-fu
w bezpiecznej i przepisowej oprawie.
Powinniśmy uczcić to wydarzenie
przyjacielską kolacją.
O tak! Teraz to rozumiem.
Wózeczku, pokaż, gdzie wredna panda zrobiła ci ziaziu.
- Dam buzi i przestanie boleć. - Mówisz do niego jak do żywej istoty.
Nie słuchaj go, wózeczku. Ty gadasz do swojego zielska.
Rośliny żyją i są moimi przyjaciółmi.
Bez nich jestem troszeczkę samotny.
A ci tutaj to kto?
Moi ojcowie.
- To wielki zaszczyt. - Przywiozłem wózek.
Tatowie, cieszę się, że jesteście.
- Tak? - Tak?
Możecie nam pomóc w ramach wolontariatu.
Razem z opatem organizujemy pokazowe starcie między naszymi uczniami.
Tato, będziesz odpowiedzialny za całe przedsięwzięcie.
A ty, tato...
wyprawisz wielką ucztę przed walkami!
Ile płacicie?
Pamiętajcie, że to towarzyskie starcie.
Między przyjaciółmi. Na punkty. Nie będzie żadnych chi, dobrze?
Uderzacie pięściami i...
Jing, dołączysz?
Chcę tylko odpalić moje głupie chi i odczytać to zwoicho.
Wiem, że czujesz się jak porażka.
- Bo nią jest! - Cicho tam.
Czasem wszystko zależy od wszechświata.
Musisz być cierpliwa.
- Ale akcja! - Lecimy!
- Będzie epicko. - Damy czadu.
Zwój musi tam być. Znajdźcie go.
Uwielbiajcie mnie.
Jestem Wstążkową Królową
I ukłon.
Powiedziałam „ukłon”!
Dziękuję.
Wasze oklaski prawie wypełniają bezdenną i pustą dziurę w mym sercu.
Co za niezwykłe przedstawienie.
Zanim zaczniemy, razem z Po wznieśmy toast za naszą przyjaźń.
Szacuneczek.
Z wielką dumą przedstawiam wam moich adeptów kung-fu...
w starciu przeciwko... Bez śmiechów... Latającym szczurkomnichom
ze Świątyni Niebiańskiego i Najjaśniejszego Kwiatu Śliwy!
Myśleliście kiedyś nad...
krótszą nazwą...
Trochę mi chwiejnie. Przepraszam.
Przygotować się na awaryjne lądowanie!
Zróbcie mu usta-usta.
Kluseczki...
- Co mu się stało? - Widziałem już coś podobnego.
To alergiczna reakcja na coś, co zjadł.
Nigdy nie miał na nic alergii.
Nie martwcie się. Dzięki mnie wróci do zdrowia.
A wy wracajcie do pokazowego starcia.
Wracamy do pokazowego starcia.
Cieszę się sławą wielkiego uzdrowiciela.
Cieszysz się sławą wielkiego uzdrowiciela.
Dlaczego go przedrzeźniasz?
Powtarzasz w kółko, zupełnie bez sensu.
Czy Mistrz Po czuje się lepiej?
Ma się w porządku. Wracajmy do pokazowego starcia.
Nie martwcie się.
Jego los jest w znamienitych rękach.
- Znalazłam! - Zwój?
Nie. Zgubiłam szczęśliwą muszelkę w tym całym plądrowaniu.
Ale już ją znalazłam.
Cisza, Huifang! Dzieci muszą mieć zwój przy sobie.
Gdzie ja jestem?
- Oddaj mi swoje chi! - Co się tu wyprawia, u licha?
Ranyści!
Po ma się dobrze.
Więc nie martwcie się o niego.
Jest pod troskliwą opieką Wielkiego Opata Jindiao,
który prosił, byśmy nie przerywali naszego pokazowego starcia.
Proszę sędzię o zajęcie stanowiska.
Do pokazu, gotowi, start.
Kto ma ochotę na suszone śliweczki?
Łoją wam pupy, tłuką na kwaśne jabłko, równają z ziemią.
Takie małe szczurki, a spuszczają wam łomot.
Pewnie wam strasznie wstyd. I słusznie...
Jak zawsze, twoja przemowa niewiele daje.
Dajesz, Jing. Twoja kolej.
Cóż...
Widzę zwój.
Ta wkurzona schowała go w wózku.
Atak!
Jesteś silny.
Ale nie będziesz wystarczająco silny.
Pokaż, co potrafisz.
I... do boju!
No już, pikusiu. Miejmy to za sobą, znokautuj mnie.
Niech skończy się moje cierpienie.
Nie smutaj, dziewczynko. Życie jest piękne.
Mam pomysł! Oddam ci punkt.
- Poczujesz się lepiej. - Dzieny.
Koledzy, oddam jej...
To był cios z zaskoczenia.
- Nieładnie. - Dobrze!
Frajerska zagrywka.
Skoro tak sobie pogrywają, niech się przygotują na srogie baty!
Momencik! To był mój pomysł! Ale nie byłem gotowy...
To nie fair!
Zachowują się jak zbóje. Nie cierpię zbójów.
W szczególności mięciutkich.
Nie będą już tacy śliczni, jak ich poharatam.
Ja tu jestem najsłodszy!
Ogłaszam ciosy karne dla wszystkich!
Powiedzieć im, że miałaś mnie uderzyć?
Nie, niech się trochę ponaparzają. Aż miło patrzeć.
Zabieraj kopyta od moich skarbów.
Ratunku!
- Atak na wózek! - Milcz!
Przestań!
To znowu ty?
Nieładnie tak traktować tego żałosnego starca!
Trująca Wataho, do mnie!
Nie!
Uratuję cię! Wszystko będzie dobrze.
Nie!
Pokonałem cię, Po.
Teraz oddaj mi swoje chi!
Oddaj mi swoje chi!
Rozkazuję ci!
Tak.
Tak!
Powstań, Mistrzu Po.
- Walcz. To się dzieje w twojej głowie. - Mistrz Oogway?
Nie, Smoczy Mistrzu. Ale jestem twoim przyjacielem.
W swoim umyśle masz nieposkromioną moc.
Podnieś się!
Nie wiem, kim jesteś. I mam to gdzieś.
Ale wypad z mojej głowy!
No to sobie pośniłem.
Wielki Mistrz Jindiao? O nie!
Moja pupa!
Ale boli!
Proszę was, przestańcie robić sobie krzywdę!
Niech mi ktoś pomoże!
Obudziłem się, a Wielki Opat chyba zasłabł.
Ledwo dyszy.
Tak!
Dziękuję, moja droga.
Mistrzu Po, możesz być dumny ze swoich uczniów.
A ty pokazałaś mi coś wyjątkowego.
Jing, zostało ci trochę tygrysiej chi zdrowia?
Boli mnie pupa.
- Ani myślę się do niej zbliżać. - Bez łaski. Sama wyzdrowieje.
- A zwój, Jadeitowy Kle? - Zniszczony, Mistrzu.
Dobrze.
Nie musimy się obawiać, że ktoś pozna prawdę o przeszłości.
Nie wytrzymam do jutra.
Pokażemy Mistrzowi Po, ale muszę to przeczytać już teraz.
Jing?
„Oto jest ostatnia wola i testament Czterech Konstelacji,
a także ostrzeżenie.
Strzeżcie się Smoczego Mistrza.
Powierzone mu Złote Chi zasiało zło w jego sercu.
Smoczy Mistrz pragnie przejąć kontrolę nad Świętym Źródłem.
Mamy jedną szansę, by go powstrzymać. Jeśli polegniemy, nastanie ciemność.
Strzeżcie się Smoczego Mistrza”.
Napisy: Natalia Łobodzińska