Niewiele brakowało, a odkrylibyśmy, kto kazał zębatej pani jeleń
otruć Mistrza Po.
Ale ta ciapa wyrwała się z chi jak filip z konopi.
Mówiłam, że nie wiem, dlaczego chi zadziałała w trakcie maglowania Zębatki.
- Ciebie przemagluję! - Nie czepiajcie się Jing.
Każdemu czasami niechcący uleje się troszkę chi.
Nikt się tego nie spodziewa.
I o tym będzie dzisiejsza lekcja.
- Element zaskoczenia. - Wspaniały temat, Mistrzu Po.
- Orientuj się! - Wczoraj...
Co do... Prawie trafiłeś w dołeczek!
Nawet najlepsi wojownicy zbytnio polegają na zasadach.
Zapominają, że prawdziwy świat rządzi się własnymi prawami.
Czyli mamy się spodziewać niespodziewanego.
Wystarczy.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Możemy już iść do domu?
Jestem całkiem pewny, że wczoraj mnie oświeciło.
Czujesz się czasem martwy w środku?
Mistrzu, dziękuję ci za pomoc w przechytrzeniu serum prawdy.
Zmyślna sztuczka, nie?
Na szczęście moja więź z wkurzoną dziwaczką jest bardzo mocna.
- Huifang! Więcej światła! - Biegnę, Mistrzu Jindiao!
Imponujący mural, Wasza Ekscelencjo.
Moi uczniowie poznają cel tysiącletniej pracy.
Odzyskałem zaufanie pand, więc z łatwością je tu zwabię.
Mistrzu, nie masz jeszcze dość sił, by zmierzyć się z ich chi.
Masz zupełną rację.
A jeśli Po odkryje prawdę? Nie zdołasz go pokonać.
- Znowu masz rację. - Musimy poczekać.
Wręcz przeciwnie, Jadeitowy Kle.
Musimy się pośpieszyć.
Może powinniśmy tu przenocować?
Tu? Nie ma mowy.
W tej gospodzie roi się od obrzydliwych, przestępczych kreatur.
Chociaż Jing nie wygląda najlepiej i ponoć dają tu dobrze zjeść.
Poproszę kluski i makaron, słodkie bułeczki i 12 ryżowych kulek.
- A dla dzieci, co zechcą. - Te pozycje już się skończyły.
To proszę przynieść, co tam macie.
Mistrzu Po, czy Jing wydobrzeje?
No pewnie. To miejsce jest jak uzdrowisko.
Udaj się do Świątyni Kwiatu Śliwy. Tam będziesz bezpieczna.
Udam się do Świątyni Kwiatu Śliwy. Tam będę bezpieczna.
Nie marnuj czasu. Nie daj się zatrzymać.
Zwęglone świerszcze w pikantnym sosie larwowym.
Wyglądają... wyśmienicie.
Wcinajcie, robaczki.
Nie będę kłamał.
To najgorsze, co mnie spotkało w życiu. A przeżyłem własną śmierć.
Musicie siorbać tak głośno?
Sorki, szefie.
Mamusia nie nauczyła nas siorbać cicho.
Jestem geniuszem! Dlaczego bujam się z półgłówkami?
Nie pamiętasz?
Pewnego dnia w jaskini zapytałeś: „Chcecie być w moim gangu?”.
Możecie ciszej?
Chcemy podnieść swój status w światku przestępczym.
Są tu wszystkie szychy złodziejstwa.
Musimy czymś zwrócić ich uwagę.
Dla ciebie wszystko, szefie.
Nie tym, zawszone patafiany.
Znajdźmy kogoś poważanego.
Złówmy jakąś grubą rybę.
Albo grubą pandę.
Czyżby to Smoczy Mistrz Po we własnej osobie?
Razem z moją zgrają tworzymy nowy, obiecujący gang.
Jeszcze nie mamy nazwy.
Mi się podoba Brachowie Koguta.
- A mi Słoneczni Chłopcy. - Zamknijcie jadaczki!
Wyzywamy cię do walki.
W porząsiu.
Co jest, Po? Myślisz sobie: „O kurza twarz”?
Co to miało znaczyć?
Cicho!
Z wielką chęcią. Ale nie jestem Smoczym Mistrzem.
Nie jesteś Smoczym Mistrzem Po?
- Ciągle go z nim mylą. - Jestem zwykłą pandą.
Moi ziomkowie to też zwykłe pandy.
Jedne bardziej, inne mniej.
Wyszedłem na jajogłowego. Kolejne upokorzenie!
Zwijamy się!
- Mało brakowało. - Dziwna akcja.
Możemy ruszać w drogę.
Dobrze się czujesz?
Jeszcze jak. Musimy iść do Świątyni Kwiatu Śliwy.
Przycupnij sobie. Nie skończyliśmy...
jeść. To nie skończy się dobrze.
Wyruszajmy natychmiast, Mistrzu Po.
„Mistrzu Po”?
Załgane pandy!
Jak śmiecie robić mnie w balona?
Nie chciałem tego, ale nie dajesz mi wyboru!
- Pali gorzej, niż smakuje! - Dajcie spokój Mistrzowi!
Chcecie z nim walczyć? Najpierw pokonajcie nie tak zwykłe pandy!
Z wielką chęcią.
Dajesz, liszajmordo!
- Oczy mi się topią! - To wbrew zasadom...
- Hej. - Przynajmniej walczcie uczciwie...
Dajecie im wycisk? Pomóc wam?
Mamy wszystko pod kontr...
Opóźnia ich banda półmózgich bandziorów.
Moja cierpliwość się kończy.
Zniszczyliście moją gospodę!
Raczej ulepszyliśmy, koleś.
Wynoście się stąd, parszywe pandy!
Jing! Nie!
I tak mieliśmy się już zbierać.
Posłuchajmy Jing i ruszajmy do Świątyni Kwiatu Śliwy.
Dziękujemy za gościnę.
Na pewno napiszemy pozytywną opinię.
Czy to Smoczy Mistrz i jego uczniowie?
Byłby za nich sensowny okupik. Bierzmy ich!
My pierwsi ich napadliśmy!
Też chcemy trochę!
Wkrótce będziemy mieć gości.
Przygotuj im pokoje.
Zostaną na długo, Wasza Ekscelencjo?
Wręcz przeciwnie.
- Jak się trzyma, Fan Tong? - Czuję się dobrze.
Słyszę, jak o mnie gadacie.
W porządku, Mistrzu Po.
Dzięki złości Jing nie myślę o tym, jak bardzo się boję.
Jesteśmy blisko. Widzę światła świątyni.
Bao ma rację. Też je widzę!
Wszystko będzie w porządeczku.
A może niekoniecznie, Mistrzu Po?
Przygotujcie się na srogi łomot spuszczony przez mój wkrótce znany gang!
Co będzie waszą amunicją tym razem? Rzodkiewki? Słodkie bułeczki?
Wolałbym słodkie bułeczki.
Tylko na tyle was stać?
Czyli nie.
Dawajcie, przystojniaki!
Latające pomponiki?
Cóż za słodziuśki koszmar!
Po! Dzieci! Szybko.
Wielki Opat Jindiao!
Dziękujemy za pomoc, Wielki Opacie.
Całkiem chyżo skaczesz.
Widziałem, że atakują was bandyci.
Nigdzie już nie jest bezpiecznie.
- Ucierpieliście? - Nie, w porządku.
- Ale z Jing jest kiepsko. - Jest dobrze, czuję się trochę nieswojo.
Wiem, jak to jest. Naprawdę.
Nasz gość jest skrajnie wyczerpany. Trzeba wyleczyć dziewczynkę.
Zaprowadźcie resztę dzieci do komnat.
Wielki Opatku, masz wielką i starą mądrość. Bez urazy.
Może wrzucimy coś na ząb i pogadamy?
Na przykład o pierwszym Smoczym Mistrzu?
Będziemy mieli dużo czasu na rozmowy.
Teraz odpocznij.
Ale chętnie pogawędziłbym...
Dobrej nocy, Po.
Bo to twoja ostatnia.
Wielki Opacie Jindiao, pojmaliśmy paru bandytów.
- Przekazać ich władzom? - To nie będzie konieczne.
Porozmawiam z nimi w mojej izbie modlitewnej.
Nic ze mnie nie wyciśniesz!
Jakoś się dogadamy. Bądź tego pewien.
Czy tylko ja wyczuwam groźbę w jego tonie?
- To tylko ja. - Nu Hai?
Jak się nie wyśpię, zrobią mi się zmarszczki.
Ktoś się nad nami skradał. Obudź Fan Tong.
Nie ma potrzeby. Nie mogę spać przez wasze złowieszcze szepty.
Szybko, idźmy za cieniem.
Daj spokój! Poczekaj do rana!
No dobra, znajdę ci jakąś szamkę.
Ale po tym od razu w kimono. Zrozumiano?
To ta mroczna zielona pani od zęba.
To dziwne. Chodźcie.
Zna ktoś drogę do stołówki?
Raczej ją ukryli przed tymi gryzoniami.
W sumie to szkodniki. No ale bez przesady.
No dobra, to nie stołówka.
- „Przez tysiąc lat cierpiałem”... -...w ciemności.
Ukrywałem moją prawdziwą postać.
Żywiłem się chi niegodnych stworzeń.
Cztery Konstelacje już raz próbowały mnie powstrzymać.
Uwięziły moją duszę w Urnie Dusz.
Ale poniosły klęskę. A Urna Dusz zaginęła na zawsze.
Gdy posiądę chi wszystkich Czterech Konstelacji
i stanę się panem Świętego Źródła,
odzyskam moją prawdziwą smoczą formę.
„Tak powiadam ja, prawdziwy Smoczy Mistrz”?
„Jindiao”?
- Dzieciaki! Wstawajcie! Musimy lecieć! - Mistrzu Po.
Jing.
Daj mi chwilkę... Gdzie reszta?
Skąd mam wiedzieć? Byłam w naprawie.
Oj niedobrze.
Ani kroku dalej. Bo zrobimy ci krzywdę.
Zabieramy cię do Mistrza Po.
Będziesz się gęsto tłumaczyć.
Dlaczego twój ząb jest zielony?
Muszę przyznać, jesteście pocieszni. Będzie mi tego brakować.
Straże!
To niewielka przeszkoda.
Jak się uwolnimy,
lepiej miej się na baczności!
Cóż za irracjonalny optymizm.
Trochę osłodzi gorzki smak waszego marnego chi.
Wytworzenie go zmarnuje tyle mojej energii.
Ryzyk-fizyk. Do dzieła.
- W nogi! - Dzięki.
Jakby ktoś pytał, powiesz, że złoiliśmy ci skórę?
- Zwiewajcie! - No już, już.
A ty, Jindiao...
Nie!
Nie pozwolę jej skrzywdzić!
Nie zamierzam jej krzywdzić.
To moja cenna sojuszniczka.
Jing! Co ty...
Jest niesamowita, prawda?
Nie będę z tobą walczył. Nie zrobię ci krzywdy.
Przepraszam za niewygody.
Moi goście raczej nie bawią tu długo.
Uważaj na księżycowe drzwi. Możesz długo spadać.
Jakieś ostatnie słowa?
Chętnie dopiszę je na mojej ścianie.
Jing, możesz go pokonać.
Wiem, że tam jesteś.
- Mistrz Po i Jing są tam. - Zostaw to mnie.
Hej, Kieł-basko. Orientuj się!
- Wracać tu! - Biegiem!
Złazić ze mnie!
Walcz z nim, Jing. Dasz radę.
Nie!
Udaje mi się! Pokonam go, Mistrzu Po! Jeśli...
Jeśli w to wierzysz, jesteś jeszcze większym głupcem, niż myślałem!
To była taka sztuczka. Dopiero się rozkręcam.
Nie mówmy już o mnie.
- Pogadajmy o przekazaniu mi twojego chi! - Nigdy mi go nie wydrzesz.
Spokojnie, Po.
Nie jestem na tyle silny, by to zrobić.
Ale ona tak.
Trzeba było się bardziej postarać.
Żegnaj, trefny Smoczy Mistrzu!
Mistrzu Po!
Napisy: Natalia Łobodzińska