Dawno temu, w czasach niedzisiejszych, było sobie Źródło,
nieskończony zdrój mocy, z którego brało początek wszelkie chi.
Strzegły go pandy, które żyły nad nim.
Czerpały moc ze Źródła, a zwały się Pandami Strażnikami.
Gdy Smoczy Mistrz Jindiao zaczął zagrażać Źródłu,
pierwsze Cztery Konstelacje ukryły go w miejscu,
w którym Jindiao na pewno by nie szukał.
Gdy Źródło zamknięto, pandy utraciły z nim łączność.
Ich chi osłabło.
Z czasem pandy zapomniały, że były strażnikami.
Nie pamiętały nawet o samym Źródle.
Ale Jindiao o tym nie zapomniał.
Gdy przybędzie po Źródło,
a na pewno to zrobi, musicie być gotowi.
Babciu, jesteś tu najstarsza.
Przypominasz sobie coś?
To było tysiąc lat temu.
Myślisz, że ile ja mam lat?
Idę się zdrzemnąć.
Mógłbyś powtórzyć całą historię?
Nie mogłem się skupić przez ilość twoich oczu.
Przecież to były Mistrz Po i jego byli uczniowie.
Tak myślałem, że są tu szczury.
Przyznaję, że to obrzydliwe.
Ale tak jest, kiedy dzieli się ciało z okropnym duchem sępa.
Jak nas znalazłeś?
Zabawna historia.
Najpierw pomyliliśmy domy.
Szkoda, że tego nie widzieliście. Wszyscy zdębieli, mówili: „Co? Proszę”...
I Bunnidharma. Jak dobrze cię widzieć.
Idealne wyczucie czasu.
Nie boję się ciebie, Jindiao.
Przykro mi, ale jestem zajęty...
Muszę odebrać chi tym dzieciom i pokonać ich mistrza.
Ale zanim do tego przejdę, masz coś, co mi się przyda.
Oddaj mi Urnę.
Chodzi ci o...
Nie.
To?
Mam.
Dosyć!
Tak delikatna, a zarazem potężna.
Bijąca od niej moc przepływa przeze mnie
i napawa pragnieniem przemyślenia moich dotychczasowych decyzji.
Nie!
Teraz już nic mnie nie powstrzyma.
Pandy Strażnicy? Czarodziejskie Źródło?
Brzmi jak bujdy na resorach.
Ale to prawda.
To ja pomogłem pandom
odkryć swoje Strażnicze Chi.
- Jak na swój wiek, wyglądasz świetnie. - Nawilżanie to podstawa.
Kiedyś byliście wojownikami.
Koniecznie musicie odnaleźć w sobie Strażnicze Chi.
W waszych łapach jest los całego świata.
Wreszcie ktoś zrozumiał powagę sytuacji.
Ze śmiechu prawie wystrzeliła mi kloaka
na myśl o pandach wojownikach z supermocami.
Ich jedyna supermoc to przejadanie smutków.
Niestety muszę się zgodzić z irytującym ptakiem.
Po jest jedynym wyjątkiem.
Pandy nie są stworzone do walki.
- Jestem wojownikiem miłości. - Morduję tylko michy klusek.
Chwila.
Nie pamiętacie, jak pokonaliśmy Kaia, łącząc nasze chi?
Udało się nam, bo Smoczy Mistrz nam pomógł.
- Bez niego to nie wyjdzie. - Ale nie wiemy, gdzie jest Po.
Może potrzebować naszej pomocy.
Nie wiem jak ty, ale ja wierzę robalowi.
Oficjalna nazwa to pajęczak. Kontynuuj.
Może i jesteśmy puchatymi wcinaczami klusek,
ale może kryje się w nas o wiele więcej, o czym nie mamy pojęcia.
Widzicie?
Hej, strażniku, umiesz strzec sam siebie?
Tarcza chi!
Rozkręcisz się, jak popracujemy nad refleksem.
Do dzieła!
Nie będę bezradnie patrzył, jak głupki bawią się swoim chi.
Odnajdę Po.
Moje zakichane chi nie działa!
Pewnie zaczarował kajdany.
Mistrzu, zniszczyłeś Urnę. Co teraz zrobić z więźniami?
Dzieci są mi jeszcze potrzebne.
Gdy przejmę ich chi, będę na tyle silny,
by dostać się do Źródła.
A co do długouchego głupca,
wypuśćcie go.
Niech pałęta się przez kolejne tysiąc lat,
rozmyślając o swoich porażkach.
Przepraszam, że was zawiodłem.
- Nic nie szkodzi! - Właśnie że szkodzi.
Wiem, ale co innego powiedzieć w takiej sytuacji?
Wszystko tutaj szkodzi.
Ostrzegam,
jeszcze raz podskoczycie,
wykończę każdą pandę w promieniu tysięcy kilometrów.
A co do Po...
Uważajcie, dzieci.
Smoczy Mistrz was wreszcie czegoś nauczy.
Czasem spotyka się kogoś, kto twierdzi, że posiada siłę i mądrość,
ale okazuje się zwykłym oszustem
rzucającym czcze obietnice.
Można ukarać tego kogoś, boleśnie go poniżając,
ale choć brzmi to obiecująco,
najlepiej potraktować go jak zwykłą muchę.
Wypuścić?
Nie! Zmiażdżyć!
Po!
Nie!
Co za marnacja chi.
Nic się nie stało, damy radę.
Nie, Po. Dla mnie to już koniec.
Nie smuć się. Jestem na to gotowy.
Przybliż się, Po.
Bliżej.
Powaga? Jestem w prawie żałobie!
Nie maż się i bierz do roboty.
Moje przeznaczenie się dokonało.
Ale ty jeszcze nie wypełniłeś swojej misji.
Dziękuję, Bunnidharma.
Zaprowadź Jindiao i dzieci do Świątyni Czterech Konstelacji.
Gdy tam dotrzecie, będziesz wiedział, co robić.
Co za miła niespodzianka, prawda?
Jesteś potworem.
Miło mi.
A teraz...
czyje chi wziąć jako pierwsze.
Ence, pence, w której...
Oszczędzisz ich, jeśli powiem ci, gdzie jest Źródło?
Co powiedziałeś?
Co on wyprawia?
Wymianka - ich życie za Źródło.
Masz moją uwagę.
Nic mu nie mów!
W posągu Brzoskwini w Świątyni Czterech Konstelacji.
Co się dzieje?
Nie dotrzesz do niego, jeśli ich zabijesz.
- Proszę, nie! - Tylko dzieci wiedzą, jak otworzyć posąg.
To wszystko zmienia.
Ruszamy do Świątyni Czterech Konstelacji.
- Ufasz mu? - Nie.
Ale nie pokonają mnie bez Urny Dusz.
A jeśli Po nie kłamie, to będzie miła wycieczka.
Medytacja to podstawa chi.
Panda Strażnik musi oczyścić swój umysł.
Tych dwóch może sobie darować tę lekcję.
Strażnicze Chi zadziała tylko w atmosferze zaufania.
Podejdź, Mei Mei.
W ćwiczeniu „ufne spadanie”...
Wszystko wiem. Zamykam oczy i spadam, a ty mnie łapiesz.
Siła jest bardzo ważna,
ale giętkość musi ją wspomagać.
Pokażcie, co umiecie. Oczarujcie mnie!
Brawo! Co za piękny pokaz szpagatu.
Pokaz?
Miednica mi wysiadła.
Dawni mistrzowie opanowali umiejętność odciążania ciała.
Nie zostawiali najmniejszego odcisku stóp na śniegu.
Patrz, Zhizhu! Udało mi się!
Czuję się, jakbym latał!
Mistrzu, jaki mamy plan? Zrywamy łańcuchy i spuszczamy łomot?
Plan jest taki, że robimy to, co Smoczy Mistrz Jindiao nam każe.
Po!
Ale tak naprawdę to nie.
Dlaczego prowadzimy Jindiao do Źródła?
Może oszalałem, ale to szaleństwo!
Mój synuś... Muszę coś zrobić.
Gdy dobierze się do Źródła, już do nie powstrzymamy.
Mam nadzieję, że nic ci się nie pomieszało.
Pomieszało ci się?
Nie wiecie wszystkiego.
Gdy przeszliście do Krainy Dusz, by popisać się swoimi chi,
Bunnidharma poczuł obecność Jindiao!
Wymyślił, że podmieni Urnę Dusz na fałszywkę.
Ten królik miał łeb na karku.
Skoro Jindiao nie rozbił prawdziwej Urny, to gdzie ona jest?
Świetnie pytanie, Nu Hai.
Ale zmyślnie, co nie?
Więc przy Źródle odstawicie swój pokaz,
ja wyjmę Urnę i łubu-dubu!
Łubu-dubu, upieczemy ptaka na rożnie.
Jindiao porwał Po i dzieciaki!
Zmierzają do Świątyni Czterech Konstelacji!
Już teraz? Nie jesteśmy gotowi.
A ile czasu potrzebujecie?
Jak długo uczyli się nasi przodkowie?
Parę dni?
Siedem lat.
Siedem lat?
Byli wyjątkowo bystrzy.
Bardzo się myliłem. Nie jesteśmy wojownikami.
Jednak jesteśmy tylko puchatymi wcinaczami klusek.
Własnym uszkom nie wierzę.
Jesteś jednym z ojców Smoczego Mistrza.
Tym mniej przystojnym, ale i tak się liczy.
Dobrze wiesz,
że nie mam nic wspólnego z tym, że Po został Mistrzem.
Wszystko osiągnął mi na złość...
Nie mogę tego słuchać.
Jestem starym ptaszyskiem wymachującym łyżkami.
Zupełnie nie umiem się bić.
Ale sam mówiłeś:
„Może kryje się w nas o wiele więcej, o czym nie mamy pojęcia”.
Nieważne, co z tym chi, wiem jedno: musimy pomóc naszemu synowi.
Ja mam zamiar to zrobić.
- Masz rację. - Co?
Mówiłem, że masz rację.
Może i nie jesteśmy gotowi, ale jesteśmy Pandami Strażnikami.
Czasem potrzeba gęsi, by przypomnieć sobie, że jest się pandą.
Nie ma za co.
Wyruszajmy ocalić naszego Po!
Droga przez tunele jest zbyt długa.
Pajęczaku, upleć mi najdłuższą, najmocniejszą pajęczynę, na jaką cię stać.
Robi się!
Choć dopiero się poznaliśmy, proszę, przytrzymaj mi nogi.
Dzieciaczki, bądźcie grzeczne
i wejdźcie na podwyższenia przed wami.
Bezpośrednia trasa do Świątyni, prosto jak gęsią strzelił. Niezwykłe.
Nieźle się zmachałem.
Właśnie wystrzeliłem kilometrową linę z pupy, a ty narzekasz?
Wszystkie pandy do Świątyni!
Co zrobimy, jak już tam dotrzemy?
Nie mam pojęcia. Wymyślę coś po drodze.
Tysiąc lat czekałem na tę chwilę.
Tyle chciałbym powiedzieć,
ale poczekam, aż przybiorę postać smoka.
Rozkazuję wam,
Konstelacje, otwórzcie Źródło!
O tak!
Musi być jakieś wejście.
Jesteś tam, Po?
Przyszli twoi tatusiowie! Powiedz Jindiao, żeby nas wpuścił!
Wózek też przyjechał!
Na pewno to przemówi do tego przebrzydłego stworzenia.
Racja, ja to zrobię.
Jindiao, natychmiast otwórz wrota.
Tu jeden z ojców Po.
Pewnie trochę mu zajmie. To pewnie duża przestrzeń.
No to już jest coś!
Może nasze chi otworzą jaskinię.
- Dlaczego nie działa. - Kto to wie?
Może spróbujmy przez tamto wejście.
Mistrzu, nadchodzi twoja niezmierzona moc.
Jest jeszcze wspanialsza, niż zapamiętałem.
Teraz odbiorę to, co do mnie należy!
Nie sądzę, łachudro!
Nie!
Mistrzu Po! Urna!
Jaka Urna? Tu nie ma żadnej Urny!
A no tak!
Chwilunia.
Zniszczyłem ją! Rozpadła się na moich oczach!
Tarcza chi!
Widzieliście to?
Ja też spróbuję.
Gdybym wiedziała, jak odlotowe jest bycie strażnikiem, nie zwlekałabym tak.
Puść mnie! To rozkaz!
No to się poważnie pokręciło!
- Jadeitowy Kle? - Nie teraz, Huifang.
- Ale... - Nie teraz!
No to powiem ci później, że wparowała tu armia pand.
Co takiego?
To za Bunnidharmę.
To za wyrwanie chi Mistrzowi Po.
To za bycie niemiłym!
A to za mnie!
Chyba udało nam się, zniknął.
Nie wierzę, że to koniec.
Ratowanie świata poważnie męczy.
Przybiłbym ci pionę, ale nie mam siły podnieść ręki.
Mamy cię, Jindiao!
Kto to Jindiao? Gdzie ja jestem?
Kto tam?
Niemożliwe.
Naprawdę myśleliście, że ta durna sztuczka się uda?
Sądziłem, że szanse są spore.
Prawie mnie rozkojarzyliście.
Mój obleśny współlokator wreszcie się do czegoś przydał.
Z łatwością wysłałem żałosnego sępa do Urny,
a sam uwolniłem duszę
i powróciłem do swojej doskonałej formy!
Uciekajmy stąd!
Nie mogę się ruszyć.
Nie daj się strachowi.
Ale ja naprawdę nie mogę się ruszyć.
Ani ja!
Mistrzu Po! Pomocy...
Pandy Strażnicy już tu są!
Spóźniliście się!
Napisy: Natalia Łobodzińska