Jak daleko spadaliśmy?
Kurka, gdzie my jesteśmy? I jak...
O kurde!
Wygląda na to, że historia lubi się powtarzać.
Czterem Konstelacjom znowu nie udało się mnie pokonać.
Ale będą z nich wspaniałe krasnale ogrodowe.
Nie!
Moje wnusie! Co się z nimi...
Źródło stoi przede mną otworem.
Teraz ja nim rządzę.
Pokłońcie się przed nowym bogiem!
Nie!
Jadeitowy Kle!
Nadszedł czas, bym ukazał się światu.
Nie tak szybko.
Ożeż!
Po? Co teraz?
Odzyskałeś swoje chi, to użyj go!
O nie!
Czyli wiedzieliście, że przez walkę z Jindiao
mogliśmy skończyć jako kamienie?
- I nic nie powiedzieliście? - To by was powstrzymało?
- Nie. - Mnie pewnie tak!
Nie wrócimy do domu? Zapomniałem pościelić łóżko!
Energia czerpana ze Źródła, by pokonać Jindiao, ma swoją cenę.
Na pewno o tym nie mówiliśmy?
Nie!
Wasz czyn był niezwykle odważny, ale...
Zawiedliśmy. Czaimy.
Ale nasze rodziny nas potrzebują. Cały świat nas potrzebuje!
- Dostaniecie szansę. - Świetnie!
Za tysiąc lat.
Bardzo się poświęciliście.
Przykro mi.
Przynajmniej tu ładnie.
Oby mieli krem z filtrem,
muszę dbać o futerko.
Nie przyzwyczajaj się, długo tu nie posiedzimy.
Nie możemy tu zostać. Jindiao zmierza ku wiosce.
Obiecałam ich rodzicom, że będą bezpieczni.
Miałeś ich chronić!
Wiem. To nie miało tak być.
Daj spokój Po. To dobry chłopak.
Li ma rację. Nasz syn jest bohaterem.
Więc nie podskakuj, babciu,
bo nie ręczę za mój wózek.
Jeśli ta kupa tłustego żelastwa zbliży się do mnie, kopnę...
To wybuch w wiosce.
Jesteś Smoczym Mistrzem, powstrzymasz ich?
Nie mam już Mocarnego Chi.
Jestem zwykłą, pięknolicą pandą, która wymiata w kung-fu.
Źródło obdarowało mnie mocą tak jak was,
ale Jindiao...
jest teraz bogiem.
Jeszcze tydzień temu byliśmy zwyczajnymi pandami.
Nie mieliśmy pojęcia o naszej znamienitej przeszłości.
Ja tam miałam pojęcie.
Teraz znamy nasz cel.
Mamy strzec Źródła,
najpotężniejszego jądra dobra we wszechświecie.
Te dzieciaki poświęciły się dla nas.
Nie poddamy się, ale potrzebujemy przewodnika.
Na pewno to mam być ja? Po tym, co stało się dzieciom...
Wszyscy mamy przeznaczenie, Po.
Twoim jest nas prowadzić.
W takim razie zgadzam się.
Musimy przedostać się do wioski niezauważeni przez Jindiao.
Winda nie wchodzi w grę.
Myślę, że mogę się przydać.
Kokon!
To jest absolutnie obrzydliwe.
Udawaj, że to ćwiczenie aktorskie.
Grasz muchę, którą zaraz zje pająk.
To mi się podoba.
Jaka jest moja motywacja?
Umrzeć. I to jak najszybciej.
Zhizhu, schowaj to w bezpiecznym miejscu.
Tak jest.
Musimy być niewidoczni.
Mamy szansę, jeśli zaatakujemy znienacka.
Czuję, że to się uda.
Już nigdy nie posłucham moich przeczuć.
To będzie trudniejsze, niż myślałem, ale damy radę.
Oczy na moim tyłeczku i idziemy.
Ale w rozsądnej odległości od tyłeczka.
Za blisko byłoby niezręcznie.
Zasyp ten X, jak skończysz. Lubimy, jak plaża jest czysta.
Słyszeliście dobrą radę? Nie. Tak właśnie myślałam.
Wykopiemy się stąd.
- Kopiemy! - To dobry plan.
Odliczamy. Trzy, dwa...
Fajnie, że się dobrze bawicie.
Niestety pewnie w tym momencie nasze rodziny żegnają się z życiem.
Mówiliśmy wam, za tysiąc lat...
Nie będzie już niczego, co kochamy.
Błękitny Smoku, byłeś przywódcą Konstelacji.
Powinieneś zrozumieć, że to moja odpowiedzialność.
Przyjaciele i mieszkańcy wioski mi zaufali.
Proszę,
nie pozwól, bym ich zawiodła.
Niestety nie możemy nic zrobić.
Kraina Duchów to potężny świat.
By się stąd wydostać, potrzeba jeszcze większej mocy.
Od teraz to jest wasz dom.
W końcu się z tym pogodzicie.
Sorki!
Zmyłka! Kręcę!
Czerwone wstążki! Tańczę i kręcę się.
A wy wszystkie spadacie i kurtyna.
Naprawdę łudzisz się, że możesz wygrać?
No tak trochę. Miałem taką nadzieję.
To dobrze. Moja satysfakcja będzie o wiele większa.
I jak z tą satysfakcją?
Uwaga, lecę!
Przepraszam, Smoczy Mistrzu.
Już myślałem, że odleciałeś.
- Coś taki przybity? - Przegrywamy.
Poświęcenie dzieci poszło na marne.
Oddałbym wszystko, żeby się z nimi zamienić.
To będzie trudne, bo są w Krainie Duchów.
Coś mi się gotuje w brzuchu. To albo pomysł, albo gazy.
Nie zmarnuję tego.
Podsadź mnie na grzbiet Jindiao.
Co za entuzjazm. Aż mnie ciary przeszły.
Jak zakręci mi się w głowie, mogę wydalić sarnę, którą zeżarłem.
Dobrze wiedzieć.
O rany, czuję wczorajsze kluski.
Kiedy powiem: „przerwij linę”, przerwij linę.
Przerwij linę!
Czy to Po?
Co on tam robi?
Zrób coś! Jesteś jego ojcem!
Ty też. Ale to ty masz skrzydła.
Spójrz na swoją wioskę.
Patrz, jak płonie.
Jak to jest wiedzieć, że nic na to nie poradzisz?
Nie chwal dnia przed zachodem słońca.
Co ty wyprawiasz?
Mój popisowy ruch - szkabadum.
Nie!
Po!
To twoja wina.
Złaź ze mnie, schaboszczaku!
Gdzie jestem?
Tylko nie Kraina Duchów!
Nie będę się popisywał, ale szach-mat!
Tere-fere!
Ograłem cię.
Misiaczek?
Cześć, kolego.
Jak dobrze, że tu jesteś.
W końcu zrobili ci to zdjęcie.
Piąteczka?
Zostawiłeś mnie!
Mówiłeś, że jesteśmy przyjaciółmi, a potem odleciałeś!
Tak, ale wróciłem. I to z prezentem.
To Jindiao. Nasz ulubiony wróg.
Jindiao to nie smok, tylko ptak!
Tak, był ptakiem, ale teraz...
Pierwszy raz widzę tego demona na oczy.
Co? Kłamca! Nieładnie.
Misiaczek nie oszuka już Yaoguaia.
Ziaziu!
Czekaj! Nie rozumiesz!
Nie chciałem cię zostawić!
Widzę, że jesteś zajęty. Smacznego.
Kurczę blade.
Po co budujemy tratwę?
Nie spędzę wieczności na malutkiej plaży w towarzystwie wojowników z demencją.
Prawdę mówiąc, nieźle się trzymają.
Czyż nie są piękne?
- To ryby? - Nie.
Dusze, jak ja i ty.
Wybrały taką właśnie formę.
Fajnie jest mieć wybór. Szkoda, że moja wioska go nie ma.
Wszyscy stracą życie,
bo przekazaliście Mocarne Chi dzieciom, które nie są żadnymi bohaterami.
To nie koniec walki.
Tak, wiem, za tysiąc lat...
Dziwne. To brzmiało jak...
Leci panda! Rozejść się!
Gdzie ja jestem?
Błękitny Smoku, jak dobrze cię widzieć.
- Były tu... - Mistrzu?
Nu Hai!
- Jesteście tu wszyscy? - No raczej, że jesteśmy.
Dzieciaki! Jesteście całe!
Załatwię to, nie oddalajcie się.
Super was widzieć.
Znam go. Odciąłem mu łapę.
- Przyszedł się zemścić! - Chyba nie jest tu po nas.
Dobra, demoniczna zrzędo. Wiem, że zraniłem twoje uczucia.
Bardzo zraniłem.
Mistrzu Po, skąd się tu wziąłeś?
Zrobiłem szkabadum i jestem.
To ruch w kung-fu, Fan Tong. Dlaczego to zrobiłeś?
By zamknąć Jindiao w Urnie...
Jindiao tu jest? Gdzie?
Lata w kółko, próbując znaleźć drogę powrotną.
A wszystko przez pana Krzywy Zgryz.
Mam duże kompleksy, Misiaczku.
Teraz skończyła się taryfa ulgowa.
Jindiao nie może wrócić do naszego świata.
Nie walczyliśmy od tysiąca...
Lat? Słyszeliśmy to już 20 razy.
Mistrz Po nas potrzebuje.
Później porachujemy się z Jindiao.
Dlaczego stoimy w miejscu?
Demon na pewno mnie pamięta.
W piekle, w którym się wychowałem, przyjaźń jest na wieki.
Śniłem, że nasze pomioty będą zrzucać łuski w tym samym bagnie.
Koleś, zjedliśmy razem kluski i tyle.
Nie wymieniliśmy się nawet numerami!
Hej, brzydalu.
Znam was.
Czyli to cię nie zaskoczy.
Mam wszystko pod kontrolą!
Wreszcie się mnie przestraszył i uciekł.
Jesteście cali?
- Jak powstrzymać Jindiao? - Dobrze, że pytasz, bo nie wiem.
Hej! Były Smoczy Mistrz Po, miło was poznać.
Jestem waszym fanem. Więc co sądzicie? Czy Jindiao mógł stąd uciec?
To się jeszcze nie zdarzyło,
ale z mocą, którą posiada Jindiao...
- to możliwe. - Gdzie mógł uciec?
Krainę Duchów stanowią jej mieszkańcy.
Tutaj nie ma granic. Jindiao może być wszędzie.
Więc będziemy go szukać, aż poczuje smak mojej pięści.
To zajmie wieczność. A bez naszego chi...
Zapomniałeś, gdzie jesteś?
Bunni?
To Kraina Duchów.
Tu nie działają zasady twojego świata.
Cokolwiek zrobił Jindiao,
w Krainie Duchów to ty jesteś Smoczym Mistrzem.
Przykro mi, że tak się skończyło.
Nie przejmuj się. Każdy ma swoją drogę do przebycia.
Poza tym mieszkałem w norze.
Patrz na mnie teraz! Najlepiej!
Wczoraj zjadłem coś, co się nazywa pizza.
Tyle już dla nas zrobiłeś, ale proszę, pomóż ostatni raz.
Jak odnaleźć Jindiao?
Zapomniałeś o najłatwiejszej zasadzie.
Nic nie zmieni tego, czym jesteś w środku.
W środku?
Nic nie zmieni tego, czym jestem w środku.
Ale odlot.
O tak! Z drogi śledzie, bo smok jedzie!
- Wspaniale! - Super!
- Ale dalej nie wiem, gdzie on jest. - On ma twoje chi.
Ono pokaże ci drogę.
Do boju!
Mistrzu Po! Weź nas ze sobą!
Co tak sterczycie? Musicie mu pomóc.
To nie nasze miejsce ani czas.
Mówisz to, co myślę?
O czym wy gadacie?
Wszechświat wybrał was. Teraz jest wasz czas.
Więc to wy musicie pokonać Jindiao.
Nawet nie mamy pierniczonych chi!
Przecież Jindiao je nam odebrał.
Więc oddamy wam nasze.
Ale pamiętajcie:
jeśli pokona was w Krainie Duchów, to będzie koniec waszej drogi.
Poza tą krainą jest tylko ciemność.
Już raz umarliśmy. Jak bardzo zaboli drugi raz?
Bardzo bardzo?
To sensowne pytanie.
Chcecie to zrobić niezależnie od konsekwencji?
Na naszym miejscu postąpilibyście tak samo.
Wybierając was, podjęliśmy dobrą decyzję, moje dzieci.
Chociaż nie jesteście już dziećmi.
Może kiedyś się jeszcze zobaczymy. Oby nie wkrótce.
Czy oni właśnie...
Tak, poświęcili się dla nas.
Teraz czas na nas.
Napisy: Natalia Łobodzińska