Musimy znaleźć Jindiao.
- Ale nie umiemy latać. - Kto tak twierdzi?
Bunnidharma powiedział:
„W Krainie Duchów nie obowiązują zasady naszego świata”.
Gaz do dechy, Po!
Naucz się wreszcie, kiedy odpuścić.
Zawsze byłem beznadziejnym uczniem.
Co jest?
Ale zwrot akcji!
- Jak odzyskaliście Mocarne Chi? - Długa historia.
Rozdzielić się!
Zajmę uwagę wielkiego Wielkiego, Złego i Brzydkiego, a wy dajcie czadu.
Przygotujmy mu coś ekstra.
Ojacie, ale ci capi z pyska!
Wrzuciłbyś na ząb jakąś miętówkę.
Wolę pandę.
Teraz!
Uśmiech, bo leci fota!
- Słabo to wygląda. - Ruchy!
Szybciej!
No nie, znowu to smoczysko.
Znowu mam Mocarne Chi!
No to się będzie dzia...
Nie da się już wrócić do Krainy Dusz?
Luz, wszystko będzie dobrze.
Bo mam plan.
Poddaj się, Jindiao!
- To był ten plan? - Warto było spróbować.
- Co robić, Mistrzu Po? - Wdrażamy plan B, czyli walkę!
Cięcie!
Patrzcie, kto ma zakładniczkę.
Słuchaj no, niedoszła skórzana torebko.
Wynocha z mojej wioski,
- bo inaczej sieknę tę lalę. - Nie!
Proszę! Zrobię, co tylko każesz!
Tak myślałam, prostaku...
No to było bezlitosne.
Naprawdę myślałaś, że ona cokolwiek dla mnie znaczy?
Zanim zmusicie mnie do dalszego pogromu,
pogadajmy chwilę.
Ja zacznę.
Kiepsko zaczęliśmy naszą znajomość.
Przyjaciele, nie jestem waszym wrogiem,
ale sprzymierzeńcem.
Chcę, by wszystkie pandy powróciły na należne im miejsce
jako Strażnicy Świętego Źródła.
Rządzilibyście razem ze mną,
żyli po królewsku w ojczyźnie swoich przodków.
Niewyobrażalne bogactwo, bezpieczeństwo
i niekończące się zapasy jedzenia.
Już nigdy nie musielibyście ukrywać się ze strachu.
Panowalibyście nad własnym losem i całą tą ziemią.
Wyobraźcie to sobie. Niebo i Ziemia staną się jednością.
Tak może być.
No nie wiem...
Wszystko to będzie wasze za jedną maleńką przysługę.
To chyba dobra pora na wielki haust wody.
By mieć to, czego od zawsze pragnęliście,
wystarczy, że wydacie mi te cztery dzieciaki.
Co?
Dlaczego on jest tak niemiły?
Te dzieci tylko rozrabiają i sprowadzają na was kłopoty.
Nigdy nie były częścią waszej społeczności.
Poza tym życie czworga dzieciaków to niewielka cena
za spełnienie wszystkich waszych marzeń.
Dajcie spokój! Chyba nie myślicie o tym na poważnie?
A jeśli odmówimy?
To proste.
Zmiotę całą tę wiochę z powierzchni ziemi.
Dobrze wiemy, że postąpilibyśmy nieodpowiedzialnie
i bezmyślnie, odrzucając propozycję Jindiao.
Tato!
Ale tak właśnie zrobimy.
To jakieś jaja?
Serio? Na waszym miejscu bym się zgodził.
Dziękujemy za hojną ofertę, ale pandom nie zależy na bogactwach.
Ja wezmę, jak macie coś na zbyciu.
W naszej wiosce mamy wszystko, czego nam potrzeba.
Pandy się o siebie troszczą.
Gdy jeden z nas ma kłopoty, wszyscy je mamy razem z nim.
Więc weź sobie wsadź tę swoją propozycję w...
Dziurki w nosie.
Jesteście tak durni, że oddacie życie
dla tych małych gamoni?
Ktoś coś mówił o oddawaniu życia?
Damy ci popalić, zastrupiały płazie!
Wara od naszych dzieci!
- Nie wygracie. - Ależ wygramy.
Jesteśmy pandami. Jesteśmy wojownikami.
Mimo że przez tyle lat nie pamiętaliśmy o naszym przeznaczeniu,
to my jesteśmy Strażnikami Świętego Źródła.
Zhizhu, teraz!
Czyżby ktoś powiedział „Zhizhu”?
Wyciągnijcie mnie stąd!
Czas użyć Urny Dusz! Gdzie ona jest?
Nie wiem, czy to się uda.
Jesteśmy zbyt daleko od Źródła, nasze chi jest słabe.
Może da się użyć mocy pand jako naszego źródła!
To chyba działa!
I chyba właśnie posikałem się w szorty!
- Synu, użyjesz tej waszej Urny Dusz? - Atak z wózka!
Wykopcie duszę Jindiao, a ja zajmę się Urną.
Oddaj to!
Mam cię!
Gdzie ta zakichana Urna?
O nie!
Jest moja.
Już nikt więcej jej nie dotknie.
Pa, pa, Urno Dusz.
No nie!
Jadeitowy Kieł?
Musisz powstrzymać Jindiao.
Pewka, pogadamy później!
Na mój znak...
ciśniecie, ile wlezie!
Teraz!
Nie!
Dlaczego?
Dla Jindiao robiłam straszne rzeczy.
A teraz wiem, że nic dla niego nie znaczyłam.
Uratowaliście mi życie, chociaż ja zagrażałam waszemu.
- Dlaczego? - Jesteśmy pandami.
- Pomagamy tym, którzy tego potrzebują. - Takie z nas kozaki.
Jesteśmy spoko.
Zostańcie u nas, jak długo chcecie.
To szczęście, że są na świecie tacy bohaterowie.
Gdzie teraz pójdziecie?
Nie wiem.
Od kiedy pamiętam, Jindiao był moim mistrzem.
Muszę odkryć, kim jestem bez niego.
Wygląda na to, że ktoś tu szuka nowego hobby.
Moją ciocię Feng ostatnio wciągnęła produkcja kompostu.
Teraz muszę wracać do Świątyni i zadbać o bezpieczeństwo mniszek.
Może bez Jindiao Trująca Wataha się odrodzi.
Lepsza, silniejsza i dobra.
Udało nam się, Mistrzu? To już koniec?
Została jeszcze jedna rzecz.
To niesamowite!
Panie i panowie, zebraliśmy się dziś, by uhonorować bohaterów naszej wioski.
Nagrodźmy wielkimi brawami Nu Hai,
Bao, Jing i Fan Tonga.
To uczniowie mojego syna! Mojego!
Smoczego Mistrza! Kto by pomyślał?
Mówiłem już, że...
- Streszczaj się, tatku. - No włacha.
Bo moje bułeczki zjełczeją.
Bez zbędnego komentarza, lepiej mocno się trzymajcie!
I lecimy!
To tylko prototypy.
Prawdziwe, duże i imponujące pomniki będą niedługo gotowe.
Kiedy wynajmiemy artystę rzeźbiarza.
I znajdziemy wielkie kamienie.
Proszę cię...
Kto jest głodny?
Nie chciałbym być na miejscu tego stołu.
Rzucili się na niego jak stado wygłodniałych wilków.
To na waszą cześć.
To miła zmiana, co nie?
- Brawo my. - Tak, hurra i takie tam.
Nie co dzień ratuje się świat przed wielgachnym mrocznym smokiem.
To by było słabe,
gdyby Jindiao zniewolił cały świat i wszędzie siał ogień i furię.
Myślisz, że odszedł na dobre?
Jeśli paplanina Bunnidharmy miała jakiś sens,
nasz koleżka już nigdy tu nie wróci.
No i mówię Wielkiemu Inkwizytorowi, że muszę wracać do żony,
zanim wydostanie się ze swojego kokonu.
Nasz sąsiad Ragnar od dawna ma chrapkę na słodką woń jej przewodów żółciowych.
Pewnie tylko czeka, by dobrać się do jej siedmiu kopyt
i obwołać swoją żoną.
Powiem ci, że nie ufam temu Ragnarowi.
Ani trochę!
Wypowiesz się, współlokatorze?
Przestańcie się odzywać.
Już na wieki wieków!
Ktoś chyba wstał lewą nogą w naszym przeklętym słoiku.
Zamilknij wreszcie!
Po której stronie wiadra chcesz spać?
A tak w ogóle to trochę chrapię. To nie będzie problem?
Zamknij się!
O czym to ja mówiłem? No tak, o przewodzie żółciowym mojej żonki.
Możliwe, że...
Wygląda na to,
że na świecie znowu zapanowała harmonia.
- Jindiao odpokutuje za swoje zbrodnie. - Możesz wybaczyć samemu sobie.
Niewielu dostaje drugą szansę. Ty wspaniale ją wykorzystałeś.
Dziękuję, drogi przyjacielu.
A teraz przejdźmy do konkretów.
Co mamy tu robić całymi dniami?
Zazwyczaj wygrzewamy się w cieple wiecznej iluminacji,
błogo zanurzamy się w bezkresnej teraźniejszości.
I ucinamy sobie drzemki.
Myślę, że się przyzwyczaję.
Twoi uczniowie świetnie sobie radzą. Masz wrodzony talent do nauczania.
Dzięki.
A nawet jeśli kompletnie polegniesz jako nauczyciel,
zawsze możesz wziąć marnie płatną pracę w mojej kluskowni.
- Dzięki, tatku. - Każdy umie w kung-fu.
- Tato! Jesteś cały? - Tak, tylko pękła mi czaszka.
Nic takiego.
Lubię, jak wszystko jest we mgle.
Dobrze to wygląda.
Pora na monumentalną Pogadankę Smoczego Mistrza.
W skrócie PSM.
Dzięki niej spojrzycie na to,
co się wydarzyło, z innej perspektywy.
Ładnie to podsumujemy.
Zamkniemy w pudełku, przewiążemy wstążeczką
i pomyślimy: „Jestem teraz zupełnie inną pandą,
czego się nie spodziewałem”.
Pewien mędrzec kiedyś powiedział...
Rety, w życiu nie pokonałam tylu schodów.
Co się dzieje?
Pokochały was całe Chiny!
Teraz wszyscy wołają o waszą pomoc.
Jakiś demon straszy w świątyni na Górze Cangyan.
Pójdziemy tam?
Podniebni piraci uprowadzili sterowiec z furą złota.
- Co to jest sterowiec? - Kogo to obchodzi?
Pełno w nim złota! I można przywalić piratom!
Też mam dobre.
Starsza pani nie może znaleźć okularów.
Pewnie są na jej głowie.
Teraz już tak będzie?
Tak było z Potężną Piątką. Oficjalnie jesteście bohaterami.
Wszyscy będą się tu schodzić i prosić was o pomoc.
- A co my mamy robić? - Pomagać.
Wreszcie będę sławny.
Skoro jesteśmy gwiazdami,
- może zrobię sobie pasemka? - Bao!
Może zacznę podkreślać oczy kredką?
Żeby wszyscy wiedzieli, że jestem łobuziakiem.
KU PAMIĘCI DROGIEGO KOLEGI SEANA COLLINSA
Napisy: Natalia Łobodzińska