Odwaga...
Można się jej nauczyć.
Jedni mają jej więcej, a inni mniej.
INNI
Wszystkie drogi prowadzą do zagłady!
Dzielny Bao przeprowadził Cztery Konstki przez niebezpieczny bajzel.
Już tylko jedno dzieliło Bao od chwały - uśpiona bestia.
Jasne, można by przemknąć cichaczem.
Tylko to żadna zabawa.
Momencik!
Przecież Mistrz Po nam...
Łapcie moją świeżutką autobiografię!
Bao - miasto oniemiało,
dzika opowieść o wyczynach najlepszego ucznia Smoczego Mistrza!
Nie rób obciachu, to mój pierwszy odczyt.
„Bao, dwa razy większy od reszty Konstelacji
i dwa razy fajniejszy”?
Trochę podkolorowałem, tego oczekują czytelnicy.
Jesteśmy sławni.
Ziejesz „ogniem i sprawiedliwością”? Ale odjazd!
„Kości policzkowe, które, gdyby chciały, mogłyby łamać szkło”?
Co to za androny?
Mamy pomagać innym, a nie przechwalać się.
Ja was trochę pochwalę, bo cieszę się, że was znalazłem.
W Wiosce Pand, w której mieszkamy. Co za detektyw.
Jesteście bohaterami
i na waszych barkach spoczywa odpowiedzialność.
Już jesteście spóźnieni na otwarcie kluskowni i apteki mojego tatusia.
Jak mogliśmy o tym zapomnieć?
Zrobić przejście!
Idą sławne pandy!
Mam dla was wyjątkowy specjał z wózeczka.
Świeżutkie zapiekane kukurydze z kaszą.
Oby wam posmakowały!
- Uważaj, kobieto. - Listy od fanów.
Patrzcie, ilu macie wielbicieli.
Prośby o pomoc.
Obywatele w potrzebie!
I moje brudne majty.
Fujka, babciu.
To prawda, dlatego mi je wypierzecie.
Jesteśmy bohaterami, nie praczami.
Jesteście moimi wnukami, więc czasem musicie robić coś pożytecznego.
Chociażby śmierdziało. Upierzcie, co się da, a resztę spalcie.
Świetnie, więcej przygód.
Co z wami? Nie chcieliście być bohaterami?
Chcieliśmy.
Pomocy! Ratunku!
Pomożecie mi przejść na drugą stronę?
Pomocy! Moje dziecię!
Co się dzieje?
Jak dobrze.
Kotku, opiekuni już są.
Niech mi ktoś pomoże!
Wielkie dzięki!
Skończył mi się papier.
Dalej chcemy nimi być.
Kolejna fura.
Leżą już tak bardzo długo.
Mogę coś powiedzieć szczerze?
Myślałam, że życie bohatera wygląda inaczej.
Wyobrażałam sobie więcej akcji i ryzyka.
A z tego byłby marny sequel.
Chwila, patrzycie na to od złej strony.
Jasne, wysłaliście Jindiao do Krainy Duchów,
ale takie operacje nie zdarzają się cały czas.
Nieważne, jakie dostajecie zadania,
macie obowiązek, z którego nie ma zwolnienia.
Rozwolnienia.
Nie czaję.
Chodzi o kupkę? No tak!
W bohaterstwie nie chodzi o zabawę i bycie uwielbianym.
Dobra, o to też.
Ale głównie o robienie tego, co trzeba,
na co nie pisze się nikt inny.
Ale lamerstwo.
To nie może być wszystko, co robią bohaterowie, prawda?
Mogę już przejść z powrotem.
A co z praniem babci?
Fan Tong, zajmiesz się tym?
Ojcze, brzmisz dzisiaj o wiele zdrowiej.
Brzmi zdrowiej. Prawda, Shi Long?
Zdecydowanie, Wasza Wysokość.
Dziękuję, Shi Long.
Zdaję się na ciebie we wszystkim.
Jak idzie budowa wodociągu, Shi Long?
Obiecałem całym Chinom, że podzielimy się naszą wodą.
Poczyniliśmy postępy, ale przed nami wiele pracy.
Ta susza uderzyła w nas tak nagle.
Nie wydaje ci się to podejrzane?
To nic podejrzanego, przeżyliśmy już wiele takich suszy.
Tak, jednak...
Xiao!
Tatusiu, wołałeś mnie czy zakrztusiłeś się flegmą?
Pomóż mi, córko.
Moje dni jako władcy wspaniałych Chin kiedyś dobiegną końca.
W tobie będzie żyło moje dziedzictwo.
Pamiętaj, by zawsze stawiać lud na pierwszym miejscu.
Wiele zgubnych sił spróbuje zburzyć pokój.
Choć możesz żyć w ułudzie bezpieczeństwa,
wiedz, że te siły istnieją.
Shi Long, zaparz poranną herbatę.
Chcę zostać sam z moją córką.
Chcę cię o coś prosić, Xiao.
Dla ciebie wszystko.
Proszę...
wyślij wiadomość Smoczemu Mistrzowi Po.
Tatku, musisz mnie swatać akurat z pandą?
One mają dziwnie umięśnione ramiona.
Od niedawna naucza młodych adeptów.
Chcę ich zaprosić do Zakazanego Miasta.
- Po co? - By Po zbadał sprawę tej suszy.
Muszę być pewny, że mojej córce i mojemu dziedzictwu nic nie grozi.
Brawo! A teraz od początku i tym razem ma być dobrze.
Tylko połowa dostawy mąki i herbaty do czegoś się nadaje.
Cała reszta? Suche wióry!
Nie cierpię, jak tak krzywisz paszczę.
Bo to znaczy, że tracimy pieniądze!
Susza się pogarsza.
W tym tygodniu oszczędzamy, ale trzeba rozwiązać problem.
Jaki problem?
Teraz nie ma wody, ale niedługo będzie. Tak już jest z suszami.
Pouczasz mnie, że mamy zmienny klimat?
Nic na to nie poradzimy.
Taka jest natura.
To pewnie kara od kogoś z Krainy Duchów.
Znajdziemy jakieś towary w wiosce.
Oby.
Jak uważasz, Ping.
Do widzenia, pani Kulko Kurzu.
Cóż za osobliwość.
Matulu, co się dzieje?
Dzieńdoberek, Shi Long!
Dzień dobry, Wasza Wysokość.
Jak mogę coś wysłać? Tatuś kazał mi wysłać tajemniczy list.
- Tajemniczy? - Są jakieś kursy
- albo instrukcje? - Do kogo ten list?
Jak ci powiem, to już nie będzie tajemnica.
No dobra. Tata zaprasza tu Smoczego Mistrza i jego uczniów.
I ty masz wysłać zaproszenie?
Nie bierz tego do siebie.
Sama prosiłam go o więcej obowiązków.
Nie mogę tylko leżeć i pachnieć. Chcę być taka jak ty.
Pobrudzić sobie ręce.
Oczywiście w rękawiczkach. Niestety nie mam łusek jak ty.
A niech to moje milusie futerko!
Mogę przeczytać?
Cesarz chce, by Mistrz Po zbadał przyczynę suszy.
To ważna sprawa, osobiście wyślę list.
Jesteś kochana, ale tatuś jasno powiedział,
- że ja mam go wysłać. - Oczywiście.
Posłańcy czekają przy stajniach. Dodaj, że to na firmę.
Jesteś super!
Dziękuję za uroczy komplement.
Oczekuję, że przynosisz dobre wieści.
Wszystko idzie zgodnie z planem. Poza jednym szczegółem.
Cesarz Kang Zi posłał po Smoczego Mistrza i jego uczniów,
by przyjrzeli się naszej „suszy”.
To będzie nieprzyjemna niespodzianka...
dla nich!
Kocham banery!
Sunąć się!
No nie!
Przybyłem do Mistrza Po i Czterech Konstelacji.
- To ważne! - Co jest, Zang?
Tu jesteś.
Przyniosłem list.
Ale chata!
Bajerancko!
Można by tu bez spiny jeść w toalecie.
To zwój z pałacu cesarskiego!
Cesarz wzywa nas do Zakazanego Miasta na sekretną misję!
Prawdziwy cesarz! Nie wytrzymam!
Nie wierzę! Cesarz Kang Zi? Ale numer!
Największy numer na świecie! Ja też nie wytrzymam!
A przed chwilą wmawiałeś nam, żeby skupić się na niepozornych sprawach.
To było, zanim zaprosił nas sam cesarz.
Pamiętam nasze pierwsze spotkanie.
Było wspaniale!
Pewnie przeczytał moją książkę i zachciało mu się trochę Bao.
Kogo obchodzą twoje wypociny?
Cesarz prosi nas o pomoc. Tak żyją bohaterowie!
- Niech mnie ktoś uszczypnie. - Wreszcie będzie w dechę.
Tylko w co się ubrać?
Założyć buty? Koszulę w dobrym rozmiarze? Mamy jakieś koszule?
Zjada mnie stres i cieszę się za jednym zamachem!
To wielkie wydarzenie.
Nie wiedziałem, że jestem tak dobrym nauczycielem.
Mistrz Oogway!
Coraz bardziej wybuchowa ta droga do Krainy Duchów.
Zawsze w gotowości.
No i co tam?
Dobrze cię widzieć, przyjacielu.
Twoi uczniowie nabrali pewności siebie
po pokonaniu Jindiao.
Pewnie! I dobrze!
Są prima sort! I ja też! Wszyscy są!
Obyś nie przymknął oka na to, co naprawdę ważne.
Oni muszą się jeszcze wiele nauczyć.
Czekają ich wielkie niebezpieczeństwa.
Jacha, te niebezpieczeństwa będą w dechę!
Chwila, co?
I zniknął.
To nie wygląda dobrze.
Oj, niedobrze!
Gorzej już być nie może!
Dzieciaki! Co robicie w moich koszmarach?
Mistrzu, mamy to pod kontrolą.
Dzieci! Gdzie jesteście?
Dzieciaki! Nie! Proszę, tylko nie to!
- Jesteśmy! - Wszystko w porządku?
Cześć, tatowie. Jest okej, ale przyśnił mi się okropny koszmar.
Wyłamaliście mi drzwi.
Synu, drzwi można wymienić.
To zwykły kawałek drewna.
Ale dziecko. Krew z mojej krwi...
Dobra, dobra...
Co z tym koszmarem? Śnił ci się ten żółw?
Właśnie tak. On i dzieci.
Trochę się przestraszyłem. Przyznaję bez wstydu.
Powąchaj rozmarynu. Pomaga...
gdy czuję, że moje wyrzuty powracają.
Myślę, że szykuje się coś, na co dzieci nie są gotowe.
Nic nie będzie twoim uczniom.
Przecież pokonali samego Jindiao.
Może być coś gorszego?
Też zadaję sobie to pytanie.
No już, Xiao.
- Dziecię... - Tak bardzo za nim tęsknię!
Ojciec zawsze z tobą będzie.
No wiesz... w twoich snach.
Nie wierzę, że już go nie ma.
Nie spodziewałam się tego!
Nikt się tego nie spodziewał.
To jak grom z jasnego nieba.
Jak dobrze, że mam cię przy sobie, Shi Long.
Masz taką szorstką skórę czy to egzema?
Wiedz,
że z władzą wiąże się ogromna presja, następczyni tronu.
Wiem. Los Chin jest dosłownie w moich rękach.
Zrozumiem, jeśli cię to przerośnie.
Korona cesarza , Wasza Wysokość.
- Nie teraz... - Dzięki.
Tatusiu...
Ale miałeś wielki łeb.
Będziesz wspaniałą władczynią, cesarzowo Xiao.
Obyś rządziła nami przez długie dekady.
No i tak ma być.
Huczne pożegnanie.
Pohamuj się, Li.
Nie chcę, żeby zauważyli, że mamy deficyt!
Nikt nie zauważy, ciągle kogoś naciągam.
Kto chce zobaczyć, jak wsuwam kluski?
A chcecie popatrzeć, jak ja wcinam?
Niedługo wrócimy.
Ale na czas naszych wojaży powierzamy Święte Źródło waszej opiece.
Dajemy ci nasze słowo.
Jesteśmy wyćwiczonymi wojownikami, a w naszej wiosce panuje spokój.
Moje dzieci!
Widział ktoś moje 14 dzieci?
Już znalazłam.
Mam nadzieję, że jesteście gotowi.
Świat dowiedział się o Wiosce Pand.
Coś czuję, że Jindiao nie był ostatnim, który nam zagraża.
Zdaj się na nas, Mistrzu Po.
Sam nas wytrenowałeś.
Teraz jesteśmy wojownikami.
Sam nas wytrenowałeś.
I teraz jesteśmy wojownikami.
- Sam nas... - Jakoś mi to nie pomaga.
Korzystaj z wakacji, synu.
Postaram się.
Bardzo się cieszę waszym szczęściem.
Maszerujemy przez Chiny do cesarza.
Jest dobrze w opór!
- Chyba zbliża się jakieś „ale”. - Zaraz walnie nas wielkim „ale”.
Czas na naukę.
Już nie potrzebujemy nauk.
Jesteśmy Bao! Z gościnnym występem Czterech Konstek.
Tak, mamy chi po uszy, a fajność bije od nas na kilometr,
ale gdy osiądziemy na laurach,
może się to obrócić przeciwko nam.
Zawsze miejcie oczy dookoła głowy.
Zawsze może was zaskoczyć burza.
W jakiej sprawie, gigapająku?
To ja, Zhizhu. Odwieczny przyjaciel pand?
Opiekun Świętego Źródła? Miłośnik życia?
Sorki, Zhizhu.
Kazali nam każdego pytać.
Pamiętasz tego całego Jindiao?
Musimy prosić, byś ściągnął buty i wsadził je do kosza.
Nie noszę butów.
- Wszystko się zgadza. - W czym możemy pomóc?
Muszę pomówić z Po i Konstelacjami.
- Sprawa życia lub śmierci. - Nie da się.
Wyruszyli na arcyważną misję do Zakazanego Miasta.
To prowadźcie do burmistrza.
Coś niedobrego dzieje się w tunelu pod wioską.
Obawiam się, że sytuacja się pogarsza.
Na pewno chcesz odwiedzić katakumby?
Pewnie, że nie chcę. To śmierdzące siedlisko demonów.
Ale odwiedzę miejsce spoczynku taty.
- Co to? - Terakotowa Armia.
Żołnierze spoczywają u boku cesarzy.
Tata chciał, by banda żołnierzy z gliny
- leżała z nim? - Mają go ochraniać.
Po śmierci.
Wyglądają jak te figurki, w których hoduje się kiełki.
Ostrożnie!
Nie chcę, by ktoś lub coś
zakłóciło spokój mojego cesarza.
Dziękuję. Całe szczęście, że tu jesteś, Shi Long.
Nie tylko chronisz tatę po jego śmierci,
ale też mnie przed moją śmiercią.
Zawszę będę u twojego boku, cesarzowo Xiao.
Napisy: Natalia Łobodzińska