Witajcie w Zakazanym Mieście.
Pamiętajcie, że ja gadam, kiedy poznamy cesarza.
To mój ziomeczek.
- Możemy sobie coś kupić? - Jaką mamy dniówkę?
Jestem głodny. Macie tu kukurydzę?
Na zakupy i kukurydzę będzie jeszcze czas.
Słuchajcie się Smoczego Mistrza.
Widzisz, jak się na nas gapią?
Normalka.
Zaczęli krzyczeć.
To oni! Cztery Konstelacje!
Co się dzieje?
Jakieś sugestie?
Tak. Zwiewamy, i to szybko!
Dacie autograf na moim synku?
Pałac jest przed nami!
Nakazuję wam stać!
Mówiłem, że znam drogę. Nic się nie martwcie.
A teraz możemy?
Natychmiast opuśćcie broń.
Witaj w Zakazanym Mieście, Mistrzu Po.
Niewiarygodne.
Nie miałem pojęcia, że istnieje taki tunel.
Widzę ślady chi.
- Idźmy za nimi. - Żartujesz, już zerwaliście?
Tak do siebie pasowaliście.
Ona chciała młode, a ja nie.
Wyglądają tak jak ci, którzy chcieli zabić Li.
Nie zeżarłbyś ich, pająku?
Nie chcecie wiedzieć, co się dzieje po tym, jak zjem psa.
Dajcie mi pałeczki, to ich załatwię.
- Jeden... - Żadnej przemocy.
- Musi być inny... - I co?
Zerwała z nim, a ten zaczął ryczeć.
Jesteśmy uwięzieni! Nie mamy zamiaru tak zginąć.
Ping, stój!
Ta gęś ma nierówno pod sufitem.
I tak była strasznie włochata.
Użyj swojego chi!
Jakby mi ręka puściła bąka.
Widocznie bez Źródła nasze chi...
Puśćcie babcię! Ma słabe kolana!
O nie.
Uciekajcie!
Nie zostawimy cię!
Jednak zostawimy.
Zhizhu!
Odnajdźcie Źródło. Tylko to się teraz liczy.
Nic mi się nie stało. Dzięki za troskę.
Tak mi przykro z powodu śmierci cesarza, Wasza Cesarzowo... wość.
Dziękuję, Mistrzu Po.
To stało się tak nagle, ale jakoś się trzymam.
Tatusiu! Dlaczego?
Zajmę się tym.
Bardzo wątpię.
Jako najbardziej uwielbiana Konstelacja,
chcę zapewnić, że Wielki Bao jest przy pani.
- Czy on sobie jaja robi? - Niestety nie.
Bao?
Czytałam twoją książkę. Mój lud bardzo ją lubi.
Myślałam, że jesteś wyższy.
„Wyższy”...
To o wzroście było raczej metaforyczne,
- ale jak widać... - Który to Fan Tong?
Co?
Ja jestem Fan Tong.
Według książki „ciągle płaczesz
- i wszyscy się z ciebie śmieją”. - Bao tak napisał?
Dzięki, Bao.
Przybyliście w smutnym czasie, ale prośba tatusia jest aktualna.
Pomożecie mi znaleźć przyczynę suszy?
To będzie dla nas zaszczyt, cesarzowo.
Smoczy Mistrz i uczniowie na pewno chcą odpocząć.
Spoko, nie trzeba. Co nie?
- Pewnie! - Do dzieła!
Cudnie.
Pokażę wam pałac.
Lubię ją.
Idziesz, Wielki Bao?
Bierzcie wszystko, co nie jest przybite do podłogi. Z głową.
Ja pozwiedzam nasze komnaty.
Naprawdę byliście w Krainie Duchów?
- Opowiedz mi o bohaterskich czynach. - Dobrze.
„Bohaterskich”? Fan Tong?
Daj mu spokój.
To urocze, że cesarzowa go polubiła.
Ona jest dla niego za stara.
Ma 15 lat, a Fan Tong 13.
No właśnie, to starucha. Poza tym jest za ładna.
- Cesarzowa! - To raczej Fan Tong.
- Co jest, koleżko? - Są tam.
Już ich chyba kiedyś widziałem.
Fan Tong, ty żartownisiu. To terakotowi wojownicy tatusia.
- Terakotowi co? - To posągi.
Jutro cesarz zostanie z nimi pochowany.
Mają strzec władcy na jego drodze w zaświaty.
Nie pokazywałem na nich, tylko na to.
Nie powinno tu nikogo być.
Shi Long, pilnuj cesarzowej. Dzieci.
Mistrzu Po! Tutaj!
Nie, tutaj!
Tam!
Nie dajcie mu uciec!
Mam go!
To służka.
Pracuje w kuchni.
- Co ona tu robi? - Nie wiem.
Czekajcie.
Musi odpocząć, ale jutro dojdzie do siebie.
Słyszeliśmy wybuch. Cesarzowa...
Ma się dobrze. Zabierzcie służącą do lekarza.
Jak się czujesz?
Trochę zmęczona. Mogłam ją ostrzec.
Gdyby była naprawdę niebezpieczna, ktoś mógł zginąć.
Ma ktoś wodę przy sobie?
Wózeczek jest odwodniony.
Czy jemu usmażyło mózg?
Skąd mam to wiedzieć?
Macie razem dziecko.
- Skoro się hajtnęliście... - Co?
Nie jesteśmy małżeństwem! Mieszkamy razem w kawalerce. Nic więcej!
Skończcie te zalecanki, bo mamy problem.
To jezioro?
To jezioro w środku tunelu?
Tak, prawdziwy z ciebie detektyw.
W całym kraju panuje susza, a tutaj siedzi sobie nieużywane jezioro?
Gdybyśmy zaczęli sprzedawać wodę na butelki,
zbilibyśmy fortunę na potrzebujących.
Prawdziwy dobroczyńca.
Jak przedostać się na drugi brzeg?
Gratuluję fatalnego pomysłu.
Nie słuchaj jej, wózeczku, dajesz radę.
Pójdziemy na dno. Jesteśmy za ciężcy.
Zgadzam się. Babciu, było miło, ale się skończyło.
Chyba śnisz.
Co ty wyprawiasz? Zapłacisz za to.
Normalnie bym nie zapłaciła, to teraz mam to robić?
Cóż...
- Moi drodzy? - Proszę cię.
Hej!
- Co tam? - W wodzie coś pływa!
Szybciej!
Wspaniali żeglarze.
Widzę wyspę!
Byłeś niesamowity w katakumbach.
Gdy zapiszczałeś, aż poczułam twoją odwagę.
Dziękuję.
Jakbyś stała bliżej, poczułabyś coś jeszcze.
Pocę się, kiedy się przestraszę.
Albo gdy z kimś rozmawiam. Jak teraz.
Myślałaś, że popuściłem w gatki, prawda?
Przez chwileczkę.
Siedź cicho albo urwę ci łeb.
Co ci strzeliło do głowy, by atakować Po i Konstelacje w obecności cesarzowej?
Mogło jej się coś stać.
Przepraszam, moja pani. Robiłam rekonesans.
Mogłaś wszystko zaprzepaścić.
Nie możecie nas zawieść.
Po i Konstelacje mają umrzeć, zanim jutro zajdzie słońce.
Że co?
Dzień dobry, jak się pani ma? Co za miłe spotkanie.
Tak sobie szukałem jakiejś kukurydzy.
Straże!
Zwiewam! Nic nie widziałem! To nie są moje oczy!
Dobry piesek. Gdzie masz piłeczkę?
To dzięki wam ten kraj jest tak wspaniały.
Jesteście bohaterami tej historii.
Za bardzo smucę?
To pogrzeb, więc smucenie pasuje.
Dzięki, że mnie wysłuchałeś.
Pierwszy raz przemówię do poddanych.
Przepraszam, denerwuję się.
Dobrze jest się denerwować.
- Serio? - Pewnie.
Często się boję i stresuję,
ale Mistrz Po nauczył mnie przekierować nerwy, by wzmocnić moje chi.
Nazwał to doładowaniem.
Mocarne chi ciągnie sporo energii. Gdy zaczyna jej brakować i się denerwuję,
doładowanie mnie ratuje.
Zostań tu i bądź moim przyjacielem od serca.
Powiedziałam to na głos.
Muszę do kibelka.
Pogadanka.
Siema.
- Bao? - Ani słowa.
Czas na szczere słowa, które zabolą.
Uwielbiam cię, jesteś cud przyjacielem.
Ale cesarzowa... Jak to powiedzieć?
Ona jest dorosłą laską, i do tego z królewskiej rodziny.
- Łapiesz? - Ani trochę.
Nie chcę, byś cierpiał.
Pozwól mi to załatwić.
Wasza Wysokość, proszę wybaczyć...
Troszkę się dziś zdenerwowała.
To koniec! Już nigdy nie zobaczę syna.
Już nigdy nie ujrzę słońca!
Moje ostatnie godziny spędzę trawiony w brzuchu...
- Co? - Już daj spokój, dzieciuchu.
Co robisz?
Utknęło ci coś kiedyś w gardle? Zmuszę jaszczura, żeby nas wykaszlał.
Lecimy!
Nietypowe aromaty.
Na szczęście, dzięki porażce babci, znowu wpadłem na pomysł, jak nas uratować.
I to z nim masz dzieciaka?
Wasza Wysokość, nadszedł czas przemowy.
Widział ktoś koguta? Nie żebym za nim tęsknił,
ale robię się nerwowy, jak znika mi z oczu.
Kogut i jego towarzysze opuścili pałac dziś rano.
Nie jest to idealna sytuacja,
ale wiszenie z łapami w górę
to zbawienie dla moich pleców.
„Z łapami w górę” to moja ulubiona asana.
Pogięło was? To nie joga, marne wypierdki gołębia!
Torturują nas!
Odszedł bez focha na do widzenia?
To nie w jego stylu.
Którędy do podestu, pani Shi Long?
Ja i generał Fang zaprowadzimy cesarzową na balkon.
Goście i członkowie dworu zajmą miejsca na niższym poziomie.
Nic nie powiem, jeśli Fan Tonga nie będzie obok mnie.
Cesarzowo, tradycja głosi...
Niech sobie głosi, co chce. Fan Tong idzie ze mną.
No to jak się dostać na ten niższy poziom?
Na pewno dobrze czytasz mapę, Mistrzu? Chętnie pomogę...
Kto z nas był tu wcześniej?
No właśnie. Słuchajcie się Smoczego Mistrza.
Nie mówiłeś tego, kiedy gonili nas przez miasto?
„Następnie skręcić w prawo, a potem”...
Tutaj w lewo.
- Tak się oddalamy od dworu. - Masz dyplom z architektury?
Chcesz nakarmić potwora kluskami?
Gotujesz tak źle, że to może zabić?
Nie chcę karmić tej bestii,
tylko ją wykurzyć.
Czyli albo nas wykaszle, albo strawi?
- Wspaniale. - Masz lepszy pomysł?
Tak myślałem.
Jeśli nie masz nic przeciwko, wracam do gotowania.
I wraca do gotowania. A my mamy stać tu jak kołki...
W czym my stoimy?
Czuję bąbelki na pazurach, więc pewnie w kwasie żołądkowym.
Świetnie! Co jeszcze?
Coś mnie ciągnie!
Póki mi kości chrzęszczą, nie pozwolę na to!
Skąd się tu wzięły macki?
Jesteśmy w gardzieli demona!
Ping, więcej dymu! Musi nas szybko wykaszleć!
Kluski będą przegotowane.
Mój ojciec ponad wszystko kochał pokój.
Mistrz Po...
Wiem! Zaraz dojdziemy!
Może zapytamy kogoś o drogę?
Nie rób tego.
Mężczyźni nie pytają o drogę. To święta zasada.
To sama zapytam.
Przepraszam, którędy do podwyższenia nad placem?
Jing, co zrobiłaś?
To jakiś żart? Żaby ninja?
Ping, szybciej z tymi kluchami!
Jeszcze są zbyt al dente!
Nasz wspaniały kraj jest w ogromnym niebezpieczeństwie.
Ale jesteśmy wytrwali.
Nie wzbraniamy się przed walką.
Woda i żywność są już w drodze do potrzebujących.
Śmierć mojego ojca nie oznacza końca jego dziedzictwa.
Ono dalej żyje!
Cesarz był waszym stróżem, a teraz ja nim będę.
To dzięki wam ten kraj jest tak wspaniały.
Jesteście bohaterami tej historii.
- Jak było? - Świetnie.
Tak dobrze, że dalej się pocę.
Chrońcie cesarzową.
Nie wiem, ktoś ty, ale Xiao napracowała się nad przemową.
Jeśli tak krytykujesz...
Fan Tong!
Moje chi nie działa!
Pamiętasz, co mi mówiłeś?
Doładowanie...
Jestem!
Kurka, poddaję się.
Przepraszam, przeze mnie się zgubiliśmy.
Mistrzu, spójrz.
- To ta służka, co wczoraj. - Co?
Uratowałam ją.
Gdyby zabiła Xiao albo Fan Tonga, to byłaby moja wina.
Po co mi ta moc, jeśli ratuję kogoś, kto chce nas skrzywdzić?
Jing...
Dziękuję wam wszystkim.
To jasne, że otaczają nas wrogowie.
Zawsze miałam hejterów zazdrosnych o mój wyjątkowy styl
i ogólną fantastyczność.
Musiałam z nimi walczyć sama.
Ale teraz mam u swojego boku Smoczego Mistrza i Cztery Konstelacje.
Niech to stanie się jasne.
Xiao, cesarzowa Zakazanego Miasta, już niczego się nie boi.
Napisy: Natalia Łobodzińska