Nie cierpię pytań retorycznych,
ale co to jest, do jasnej ciasnej?
Za mną, Jing.
Ani kroku dalej!
Łatwo poszło.
Uwaga!
Uderzenie chi? Te kreatury mają chi?
Nas jest piątka, a ich trójka. Damy im radę.
Albo nie.
Bao, szybko, osłaniaj nas.
Robi się!
- Wezmę lewą stronę. - Weź lewą, Mistrzu.
- Nie, panie mają pierwszeństwo. - Ja zadecyduję.
Mistrzu - na prawo, Nu Hai i Fan Tong - na lewo.
Ja poczekam, aż któreś z was polegnie.
To jest praca drużynowa!
Raczej to jest praca drużynowa.
No i regenerują się.
Wspaniale.
Tak możemy ich powstrzymać.
Na co czekamy? Do dzieła!
Nie było tak źle.
Tylko ciekawe, ile tych gliniaków się tu pałęta.
Co to za stwory?
- Dla kogo pracują? - I czy jest tu łazienka?
No co? Myślałem, że każdy może zadać pytanie.
Dzieńdoberek, łapserdaku.
Na mnie łypiesz?
Wygląda na to, że muszę ci zaprezentować moje piruety kung-fu.
Atak gilgotek!
Wyryw jednego włosa z nosa!
Wcisk palucha do ucha.
Co ty na to?
Jesteś fatalna w kung-fu.
Dzięki za konstruktywną krytykę.
Pierwsza lekcja - zawsze spodziewaj się niespodziewanego.
Momencik, zapiszę to sobie.
Nigdy tego nie słyszałaś? To straszny banał.
Szybko się uczysz.
Czas na lekcje od numeru dwa do sześć...
Fajowo! Piąteczka!
...set czterdzieści siedem.
Co?
Płaczesz?
W kung-fu się nie ryczy...
Nie zapominaj o pierwszej lekcji. Zawsze spodziewaj się...
Jesteś świetną nauczycielką.
- Zaimponowałaś mi, cesarzowo. - Spoczko.
Czyli jestem już mistrzynią kung-fu?
- Nie. - Świetnie.
A jesteśmy już najlepszymi psiapsiółami?
Absolutnie nie.
Też świetnie.
Będę zapalać świeczkę w oknie,
zawsze gdy najdzie mnie ochota na ploteczki.
Zapal świeczkę tylko wtedy, gdy naprawdę będziesz w potrzebie.
Rozumiem, jesteś introwertyczką.
W porządku, możemy do siebie pisać listy.
Umiesz czytać, prawda?
Pilna wiadomość do pani Shi Long lub innej tymczasowej rezydentki.
Dawaj!
„Widziano Po i Cztery Konstelacje na Wyspie Wulkanów”?
Mogłam nie budować laboratorium w wulkanie.
To zbyt oczywiste.
Chwila.
Ponoć tylko ich „widziano”.
Co to w ogóle znaczy?
Złapano ich? Okaleczono?
Typowe psy chow chow.
Bardzo usłuchliwe, ale detali nie dojrzą.
Muszę do kibelka.
Jak mówi stare przysłowie:
„Gdy chcesz, by coś było zrobione dobrze, zatrudnij kompetentnych pracowników.
A jeśli o tym zapomniałaś, musisz zrobić to sama”.
Przygotujcie cesarski sterowiec!
Wybieram się na Wyspę Wulkanów.
- Droga wolna. - Tworzymy przyczajoną formację.
I rozpoczynamy czajenie się.
Czaimy się w tył!
Wycziluj, cykorze. To tylko Po.
Synu!
Po! Ty żyjesz!
Tatowie! Jesteście tu... po coś.
Synu, minęło kilka dni od naszej rozłąki,
ale dla mnie to było jak... siedem lat!
Chodź do nas, wózeczku. Nie wstydź się.
Dosyć przytulasków, wynośmy się stąd i migiem do domu.
Kurzajki na stopach dają mi się we znaki.
Nie możemy wrócić do domu.
Musimy znaleźć odpowiedzi, przeszukać wulkany...
- Zlokalizować łazienkę. - Racja.
Trzeba się dowiedzieć jak najwięcej o tym dziwnym miejscu.
Jest jeszcze jeden drobny szczególik.
Zanim uciekniemy, musimy rozkminić, jak to zrobić.
Ktoś ma pomysł?
Może wyskoczymy przez okno...
Zrobimy, co każesz, Mistrzu.
Ależ nie, śmiało, madame.
Ależ nie, śmiało, szefie.
- Chętnie ustąpię. - Ja pierwsza.
Cicho, wszyscy!
Zamknąć jadaczki i słuchać mnie!
W Mieście Wulkanów władzę objął nowy szeryf.
Tak? A kto?
Ja, głupku!
Oto jak zrobimy.
Skonstruowałam broń wedle wymagań Waszej Wysokości.
Pachołki potrafią szybko pracować, jeśli tego chcą.
Perfekcyjne wykonanie.
Zapakować na prezent?
O nie.
To dla mnie.
Moim pierwszym zarządzeniem jako najwyższego przodownika
będzie nowy system grupowej komunikacji.
Jego nazwa to...
„Ręka”.
Nikt nie ma prawa głosu, chyba że trzyma Rękę.
Bez Ręki nie gadasz.
Wszyscy zgodzimy się, że kogut jakimś cudem
wymyślił pomocne rozwiązanie administracyjne.
Ale ten ptak jest fatalnym przywódcą.
Pod żadnym pozorem nie możemy się go słuchać.
Wypraszam sobie.
Jak śmiesz...
Podniesiono na mnie moją własną Rękę.
Powinniśmy podzielić się na dwie grupy. Dla efektywności.
Po, mój syn, Smoczy Mistrz, poprowadzi moją drużynę,
bo nie zniosę kolejnej rozłąki.
Dzięki, płaczusiu. To znaczy, tatusiu.
Będę liderką drugiej grupy. Dowiemy się, co się tu dzieje.
To pewnie laboratorium, w którym stworzono terakotowe cosie.
Nie chcę się przechwalać, ale to zrobię,
bo wpadłem na ważną wskazówkę.
Według tych map materiały transportowano w tajemnicy z całych Chin.
Obczaj to dziwactwo.
„Dzień 50. Eksperyment 32.
Próba usunięcia chi badanego okazała się skuteczna”.
Próbowali zasilić terakotowych wojowników
przez wyciskanie chi z obywateli?
Taka ilość chi nie wystarczy dla całej armii.
Musieli znaleźć inne źródło.
Wracajmy do pozostałych.
Jeśli dobrze interpretuję wskazówki, wulkan to nie tylko laboratorium.
To cała fabryka!
A terakotowi wojownicy
to nie byle jacy wrogowie, jakich wszędzie pełno.
To prawdziwa armia.
Cesarzowa jest w niebezpieczeństwie.
Muszę ją ostrzec.
Pewnie się nie ucieszy.
- Oby nie zabiła posłańca. - Dobra myśl, babciu.
Fan Tong, musisz ostrzec cesarzową.
Jestem doświadczonym biurokratą
i wiem, że za takimi akcjami zawsze stoją Federalni.
Czy poznaliśmy ostatnio podejrzanego urzędnika państwowego?
Shi Long.
Nie wysuwajmy pochopnych wniosków.
Czy ktokolwiek wydał się nam wyjątkowo złowieszczy?
Shi Long!
Dajcie mi skończyć.
- Złowieszczy i bezwzględny... - Shi Long!
Chłopie, to jaszczurka.
Ktoś, kto może mieć motyw
albo żywić urazę do rodziny cesarskiej.
Pragnie zemścić się z czystej siostrzanej zazdrości.
Shi Long!
Dosłownie zepchnęła nas do zatoki!
To mógł być zbieg okoliczności, nie zamykajmy się na inne opcje.
To może być ktoś inny, taki jak...
Tak, to Shi Long.
Jeśli Shi Long zbiera armię, co na sto procent robi,
cesarzowej Xiao i całemu krajowi grozi konkretne niebezpieczeństwo!
Mam plan!
Posłuchajmy ich. Kogucie, mów pierwszy.
Proste.
Mamy 17 etapów. Do pierwszego potrzebujemy trzech orłów.
I pałeczki, i gigantycznego balona.
Spoko. Wygrywa plan Nu Hai.
Tak!
Otwórz, księżniczko.
Księżniczko?
Chyba chciałeś powiedzieć „cesarzowo”.
Pracujesz dla mnie, generale Fang. Nie na odwrót.
Czego chcesz, generale?
Czas na naukę walki, księżniczko.
Powtarzam po raz ostatni, że jestem cesarzową.
Nie potrzebuję już żadnych lekcji od ciebie.
Sam to ocenię.
Dalej, „cesarzowo”. Pokaż, co potrafisz.
Dajesz, zbity psie.
Pora rozruszać stare kości...
Przede mną się nie ukryjesz.
- Znam te korytarze jak własną... - Co?
Jak własną głowę?
A może własną łapę?
Generale, twoje zachowanie jest skandaliczne.
Shi Long i ja natychmiast cię zdegeneralizujemy.
Pójdziesz na terapię panowania nad gniewem o zaostrzonym rygorze.
Myślisz, że Shi Long to twoja przyjaciółka.
Wiedziałem, że jesteś tępawa, ale wow.
O czym ty mówisz? Shi Long to moja siostra.
W sumie adoptowana.
Nie ma powodu do zawiści
tylko dlatego, że tata kochał mnie bardziej,
że odziedziczyłam tron, jestem ikoną mody i naturalną pięknością.
Nie wiem, co insynuujesz,
ale zostaniesz ukarany za zdradę.
Straże! Halo! Straże!
Może byście pomogli?
Pojmać go!
Co to ma znaczyć?
Dlaczego mnie nie słuchacie?
Czy to zamach stanu?
Rozkazuję wam przerwać zamach stanu!
Jesteś całkiem sama, cesarzowo.
Długo już ją nie pobędziesz.
Na początku myślałam, że chowanie się w wojownikach
będzie duszne i dziwne.
No i miałam rację.
Są troszkę zbyt przytulne.
Wszyscy dają radę?
Powiedzcie, że tak, bo już i tak za późno.
Byłoby spoko, gdyby Wing psiknął się dziś dezodorantem.
Sorki, szefie. Jestem zapominalski.
O nie, wózeczek...
Dostawa zatwierdzona. Dawać następną.
I to się naprawdę udało? Nieźle.
„Dwanaście wojowników w grupie A”.
- Zatrzymać wagon! - Zatrzymać wagon!
Zatrzymać wagon!
Zatrzymuję!
Pani.
Co się tam dzieje?
Zaryzykuje stwierdzenie, że coś złego.
Jesteśmy zaszczyceni pani obecnością.
A serio to niezapowiedziana inspekcja? Będą zwolnienia?
Wywala mnie pani? Proszę mnie nie wywalać!
Jesteś nadzwyczajnym paranoikiem.
Szukam Po i Czterech Konstelacji.
Wiem, że gdzieś tu są, i nie spocznę, dopóki ich nie znajdę.
Ani mi się waż.
Nie!
To jest wszędzie!
Poddaję się!
Błagam, miej litość!
Te guźce mnie zmusiły!
Mistrzu, musimy ich ratować.
Czyżby?
No dobra.
Znowu się spotykamy. Już po raz ostatni.
Zabieraj brudne łapska od mojego syna!
Ciągle zbiega się ich więcej.
Teraz!
O choroba.
I tak to się kończy.
Nie z hukiem, ale raczej krzykiem: „To parzy!”.
Biegiem!
Napisy: Natalia Łobodzińska