Zbliża się koniec!
Powtarzam - zbliża się koniec!
Zachowajcie spokój i ratuj się kto może!
Nie!
- Niech biegną. - Na pewno, pani?
I tak żywi się stąd nie wydostaną.
Cesarzowa.
Moje flaki już się gotują!
Tak ci źle?
To wyobraź sobie 50 lat z uderzeniami gorąca.
Wiem, że się powtarzam, ale przydałby się plan.
Mistrzu Po?
Liczyłem, że ty coś wykombinujesz.
Może zatrzymajmy lawę?
Zatrzymajmy lawę? Co za nowatorski pomysł.
Słyszeliście ją. Do roboty!
Gdy policzę do trzech, walnijcie tak, jak jeszcze nigdy w życiu.
Nie ma czasu na odliczanie, walcie teraz!
Przepraszam. Czasem źle interpretuję sygnały.
Myślisz?
Słuchajcie.
Mamy mały problemo.
- Gdzie jesteśmy? - Chyba pod oceanem.
- To jakim cudem dychamy? - Może jesteśmy syrenami?
Cicho!
Ostrożnie. Idziemy powoli i zdecydowanie.
To koniec!
Tak, to woda z oceanu.
Nie pijcie jej, bo...
Nie osądzajcie mnie.
Gorąco!
To idealna pora na twoją osłonę chi, Bao!
Załatwione, Mistrzu P!
I... nie wychodzi mi.
Kurka.
Pewnie wykończyliśmy zapas chi, gdy powstrzymaliśmy lawę.
Może wejdźmy na to rusztowanie?
Nie panikujmy.
„Nie panikujmy”?
Właśnie straciliśmy połowę naszej drużyny. W tym mojego syna,
Smoczego Mistrza.
Wong, byłeś miłością mojego życia.
No już, Wing.
Niezbadane są wyroki selekcji naturalnej.
Uspokójcie się, przecież oni żyją!
- Raczej. - Jing ma rację.
Mistrz Po i mój czasem do czegoś przydatny brat są tam z nimi.
Na pewno przeżyli i czekają na naszą pomoc.
Pani Long, w jaki sposób przetransportujemy broń
i terakotowych wojowników do Zakazanego Miasta?
Mamy z głowy Po i jego uczniaków, więc wszystko idzie po naszej myśli.
Żelazna Bogini jest gotowa.
Szybko ładujcie sterowiec.
Mam ważną sprawę do załatwienia.
Możesz już ze mnie zejść.
Ojejuśku, tak cię przepraszam!
Jak dobrze, że jesteś. Shi Long jest zła.
Tak na serio zła.
I przekabaciła cesarską straż. No katastrofa.
Nie przybyłaś na spotkanie, martwiłam się.
No raczej!
Spuściłam srogi łomot Fangowi, by udowodnić, że znam się na rzeczy.
A tu on znienacka mnie walnął i zamknął w pokoju.
Okazuje się, że moja zaufana Shi Long wcale nie jest taka zaufana.
A ja tyle dla niej zrobiłam.
Mówiłam jej, jak miała coś w zębach albo papier toaletowy na ogonie.
W pałacu nie jest już bezpiecznie. Wyciągniemy cię stąd.
Moje mniszki zmylą strażników.
Jutro wrócimy po ciebie.
Do tego czasu uważaj na siebie, cesarzowo.
Uwielbiam cię na amen.
Nie wiem, co to znaczy, ale dzięki.
Halo! Jest tam kto?
Mistrzu Po? Bao?
Wypatrujcie czegoś, co się rusza. Oprócz bąbelków.
A mogliśmy prać gacie babci w bezpiecznym domku!
Moje majty też mogłyby was zabić.
Czym zasłużyłem na taką niedolę?
Ogarnij się, nie zawsze chodzi o ciebie.
Już dobrze, tato Mistrza Po. Na pewno przeżyli.
- W końcu pana syn to Smoczy Mistrz. - Tak, żebyś wiedział.
Dziękuję, Fan Tong. Trochę mi lepiej.
W twoim wieku byłem taki jak ty.
- Ale jak to? - Możecie się wreszcie przymknąć?
Chyba coś słyszałam.
To ten nieznośny gąsior.
Jeśli tylko on przeżył, udawajmy, że go nie widzimy.
Tu jesteśmy!
Trzymajcie się! Zaraz coś wymyślimy!
Oby.
Jakie mamy narzędzia?
Mam cukierki, które noszę w kieszeni od trzydziestu lat.
Jak je trochę poślinię, to zejdą wszystkie paprochy.
Ktoś coś?
Świetnie. Pomyślmy nieszablonowo.
Jesteśmy w szablonie? Nie w tunelu?
Dziękuję. Już widzę mój błąd semantyczny.
Gdybyśmy mieli sznur albo coś. Chociaż lepiej sznur.
- No właśnie! Stworzymy łańcuch? - Łańcuch?
- Tylko z czego? - Z nas.
Popierniczyło cię?
Hola, kukuryku na patyku. To moja wnusia.
Trzymałem je na specjalną okazję.
- Nie wiedziałam, że koguty znoszą jajka. - Bo nie znoszą.
Czekamy, aż dotrą na szczyt rusztowania.
- Powiemy im, żeby utworzyli łańcuch. - Czyżby z siebie samych?
Zaknebluje go ktoś?
Wszyscy bierzemy rozmach i łączymy się w jeden łańcuch.
Mocno trzymając się za ręce, puszczamy jedną stronę
i huśtamy się na drugą.
Łatwizna.
Jedna osoba musi być kotwicą.
Dlaczego ja?
Bo jesteś najsilniejszy.
Fizycznie. Bo mentalnie słabiuśki.
Obraziłbym się, ale to prawda.
Nie da rady, ręce mi się kleją.
Trzeba czegoś stabilniejszego od twoich piór i modlitw Li.
Nie pozwól nam zginąć, święty Jadeitowy Cesarzu!
A może Guanyinie?
Ośmiu Nieśmiertelnych?
Ktokolwiek mnie słyszy, błagam, ocal nas wszystkich!
Przejrzałem cię, babciu. W tę grę zagramy we dwoje.
W większość gier gra się we dwoje.
A w pasjansa?
I dlatego to ty jesteś szefem.
I wszyscy huśtamy się na drugą stronę!
Łapiecie?
Tak! Wierzę, że twój plan wypali, Nu Hai!
Niestety tylko ty.
Wyluzuj, to dobry plan.
Wszystko będzie dobrze.
Też na was kropi?
No nie!
- To tylko ja. - Cześć, Shi Long. Witaj w domu.
Wszystko w porządku?
- Wyglądasz na zmęczoną. - Nie, wszystko gra.
Trochę mnie przewiało.
Chyba sobie tutaj poleżę do końca dnia.
Trzeba na siebie uważać.
Tata był zawsze zdrowy jak rydz,
aż tu nagle go złapało na śmierć.
Cesarzowo, zanim się położysz, chciałabym ci coś pokazać.
To nie może zaczekać do jutra?
Nie może.
Mam dla ciebie niespodziankę. Nie chcę spojlerować,
ale związaną z koronacją.
Nie pożałujesz. Zaufaj mi.
Zanim wcielisz w życie swój niecny planik,
dowiesz się, że twoje czyny mają konsekwencje.
Nie mam pojęcia, o czym...
Czy to są...
Mówiłaś, że żołnierze mają chronić ojca.
Właśnie tak mówiłam.
Oddaj mi swój tron.
- Co? Tobie? Nie! - A powinnaś się zgodzić.
- Niby dlaczego? - Żeby ocalić miasto.
- Nie możesz... - Kto mnie powstrzyma?
- Ci ludzie są niewinni. - To prawda.
A ty możesz ich ocalić.
Jeśli abdykujesz, nikomu nie stanie się krzywda.
Dobrze.
- Zgadzam się. - Podjęłaś mądrą decyzję.
- Pomocy! - Nie!
Co ty robisz? Przecież się zgodziłam!
Tak, ale jakoś muszę cię ukarać za to, że mnie zdradziłaś
i próbowałaś uciec.
Zobacz, co zrobiłaś.
Nie chcę, żebyś to przegapiła.
Drużyno?
Lepiej się rozhuśtajmy, zanim sklepienie runie nam na głowy!
Nie przemyśleliśmy tego wystarczająco. Jak długo muszę wytrzymać?
Ile będzie trzeba. Wyobraź sobie, że jesteś w miłym miejscu.
Wyobrażam sobie, że jestem w miłym miejscu.
Wyobrażam sobie...
- Kocham cię, Fan Tong. - Ojejciu, dzięki, Qilin.
Poproszę kluseczki.
To działa!
Wciąż tu jestem. To przestało działać!
Wniknij głęboko w swoją duszę.
Nie chcę psuć zabawy, ale jak mamy się rozkołysać?
Może odepchnijmy się od ściany w tym samym momencie?
- Może? - Nie wiem no!
To taki spontan.
Na trzy.
Raz...
Dwa...
Trzy!
Dlatego nie wolno skupiać się tylko na bicku.
Możecie się postarać?
Sporo ważycie, ale wyglądacie świetnie.
Czas nas trochę goni!
Raz, dwa, trzy!
Jesteśmy w śmiertelnym niebezpieczeństwie, więc musimy dać z siebie wszystko.
Całe 110%. Rozumiemy.
Ktoś tu się nie zna na procentach.
Teraz, gdy wrócimy w stronę ściany,
uderzmy z całej siły nogami, by się maksymalnie odbić.
W końcu każdy wie, że do ośmiu razy sztuka.
Raz...
Dwa...
Trzy!
Zginęliśmy?
Mam nadzieję, że nie, bo nie chcę spędzić z tobą wieczności.
Dobrze wiem, że nie mówisz na poważnie.
Już koniec? Muszę do toalety, a ten wodospad nie pomaga.
Trzymamy się, musimy być mocno połączeni.
Nie!
- Ping! Nie patrz! - Tylko nie wózek!
To się prędko nie zagoi.
Było blisko.
Nic mu nie bę...
Nie!
Cesarzowo.
Cesarzowo!
Już mi się to podoba.
Natychmiast zaprowadź mnie do cesarzowej.
Wózeczku! Dlaczego?
Tato, tak mi przykro.
Dobry był z niego wózek.
Najlepszy.
Wózeczku, mam z tobą tyle pięknych wspomnień.
I powiedziałem Po...
Boli! Oj, jak boli!
Jak to? Dwa wózki?
Zawstydziłem się.
Nie chcę cię pospieszać,
ale obywatele Chin bardzo potrzebują naszej pomocy.
Skombinujesz sobie kolejny wózek.
Jak śmiesz...
Chwilunia.
Teraz sobie przypomniałem, że wcześniej miałem inny wózek.
Mają rację ci, co mówią, że tego wózko-kwiatu jest pół światu.
Nikt tak nie mówi.
Ruszymy się wreszcie
czy wolicie się gotować w garze pełnym magmy?
Jing ma rację! Teraz albo nigdy! Zawsze chciałem to powiedzieć.
Śmierć drugiego wózka nie pójdzie na marne. Do dzieła!
Mocno się trzymajcie, bo jak Fan Tong puści,
bujniemy się na drugą stronę i wtedy złapie on...
Co? To jest twój plan?
Przestałem słuchać w połowie!
- Udało się! - I teraz się przytulamy?
- Jak dobrze. - Nie mogę w to uwierzyć.
Dobra robota, szefuniu. Jesteś silniejszy, niż myślałam.
Dzięki. Twoje zdanie wiele dla mnie znaczy.
Tylko się nie przyzwyczajaj.
Nie byłem do końca przekonany do tego planu,
ale wyszło świetnie. Rządzisz, Nu Hai.
Gratki, nasza nieustraszona liderko.
Dzięki, Mistrzu Po.
Nie tak traktuje się przyszłą władczynię.
Nigdy nią nie będziesz.
Nigdy nie mów nigdy.
- Wypuść ją. - Nie.
Cesarzowo... Nie rozumiem.
Jeśli nie abdykuję, ucierpią na tym moi poddani.
Ona nic nie może teraz zrobić.
Głupia prostaczko, to już się dzieje.
Chodź ze mną i...
Widziałam, do czego jest zdolny ten potwór.
Tutaj!
Najpierw musimy zlokalizować cesarzową.
Ale nie obrażę się, jeśli po drodze miniemy jakąś kuchnię bądź spiżarkę.
Gdyby wózeczek był tu z nami, już podawałbym mieszankę z piachu.
Cesarzowa przyprowadziła nas tu kiedyś.
- Pamiętacie terakotowych wojowników? - Jeszcze jak.
Potem znaleźliśmy projekt jednego takiego wielkiego.
Impreza dopiero się zaczyna.
- „Taki wielki” znaczy... - Wielgachny.
Jadeitowy Kieł! Co ty tu robisz?
- Cesarzowa... - Wszystko u niej dobrze?
Nie. Jest gorzej, niż możesz to sobie wyobrazić.
Napisy: Natalia Łobodzińska