Żołnierze Shi Long szybko by mnie otoczyli.
Było ich zbyt wielu.
Gdyby mnie schwytali, nie przydałabym się Xiao. Musiałam uciec.
Xiao nie chciała uciekać?
To nie ma sensu.
Wierzy, że Shi Long może zrównać z ziemią całe cesarstwo.
Musimy uratować Xiao!
Nie pomożemy jej, jeśli nas złapią.
Tamtędy płynie podziemny wodociąg.
Na pewno zaprowadzi nas do wyjścia.
Nie ma mowy!
Nie zgadzam się!
Już więcej za wami nie pójdę.
Razem z nieustraszonym gangiem wypisujemy się z tego.
- Tak? - Co?
Nie chcecie pomóc cesarzowej? Ocalić Chin?
A może i całego świata?
Styknie mi już tego ocalania.
Nadstawiałem własnych piórek,
by wyciągnąć was ze śmierdzących sytuacji.
Podziękował mi ktoś?
Nie.
To przez ciebie wpadaliśmy w tarapaty.
Przez ciebie zginął wózek. A miał całe życie przed sobą!
Widzisz? Nie doceniają mnie. Koniec z tym.
W moim życiu nie ma już miejsca na negatywną energię.
Od teraz troszczę się tylko o numero uno!
I o tych dwóch ciołków.
Dzięks, szefie.
Sajonara, niewdzięcznicy.
Próbować ich zatrzymać?
Nie, czekajcie.
Nie odchodźcie.
Nie udało się.
To ostatnie miejsce, w którym mogą ukrywać.
W nogi!
Mówiłem ci już, jak bardzo jestem z ciebie dumny?
Tatusiu, przestań, proszę.
Nie zasługuję na to. Na nic nie zasługuję.
Nie jestem gotowa rządzić.
Kochana córko, jesteś silniejsza, niż ci się wydaje.
A co, jeśli... Wysłuchaj mnie.
Jeśli pobyłbyś cesarzem trochę dłużej, a ja jeszcze bym potrenowała?
Jakieś 200, może 300 lat.
- A lepiej, gdyby Shi Long... - Nie, moja droga.
Chiny nie potrzebują okrutnej i nieustępliwej władczyni,
ale dobrej i otwartej na ludzi.
Czyli ciebie.
Dziękuję, tato.
Teraz czas się obudzić.
Co?
Fan Tong?
Najpierw nawiedza mnie ojciec, a teraz mój zmarły najlepszy przyjaciel?
Kto następny, okrutny świecie? Moja mama?
Mój dziecięcy wyimaginowany przyjaciel, Dziwny Eryk?
Dziwny Eryku!
Zbyt wcześnie mi cię odebrano!
Strażnicy depczą nam po piętach!
Z drogi, no!
- Chcę tylko powiedzieć... - Ruszaj się!
Szybko!
Zaraz rzucę wam moją pięść, pieski.
Fan Tong, skacz!
Na razie, niedorobione psy przewodniki.
Powodzenia!
Mama!
- Na końcu tego tunelu jest światło. - Ale z ciebie optymistka.
Rzeczywiście widać światło.
To pewnie niedobrze.
Jak się masz, Po?
Tylko znowu nie to... Znowu.
To ten żółw.
Masz pan sporo do wytłumaczenia.
Niemożliwe.
Mistrz Oogway?
Ja mogę poznać Mistrza Oogwaya?
Czyli opłacało się umrzeć.
Racja, po co żyć, skoro można pobujać się ze starym żółwiem?
Skoro to Kraina Duchów, to gdzie mój mąż?
Wisi mi kasę.
Mistrzu Oogway...
Nie chcę być niegrzeczny, ale zawsze miałeś małpi ogon?
Nie oceniam, tylko pytam.
No to wpadłem.
Co robisz w Krainie Duchów?
Zabawna historia.
Nie jesteśmy w Krainie Duchów.
To zwykła plaża!
Lepsze pytanie.
Co takiego nawyprawialiście, że podpadliście chińskim władzom?
Wrobili nas!
W większości.
Twoja kolej.
Co tutaj robisz?
Właśnie.
No dobrze, dobrze.
Dosyć tych przesłuchiwań.
Wyjawię wszystko.
No już!
To nie przypadeczek, że ciągle na siebie wpadamy.
Wiem, że niektórzy z was kojarzą Zmorę Białych Kości.
Znowu ta bajka.
Co ma z tym wspólnego jakaś mityczna mara?
Mityczna?
Jest tak samo mityczna jak ja.
Łączy nas pewna historia.
Sun Wukong kontra Zmora Białych Kości.
Runda pierwsza.
Walka!
Popełniła wielki błąd, bo próbowała ukraść mi duszę.
Pokonałem ją dzięki moim epickim ciosom
i tez trochę dzięki magicznej koronie.
Zapędziłem wrednego demona głęboko pod ziemię.
NOKAUT
Sun Wukong wygrywa!
Chwila.
Czyli opowieść koguta jest niby prawdziwa?
Oczywiście. Nie wtrącaj się, mówię dalej.
Runda druga!
Wiele lat później odkryłem legendarną kopalnię czerwonego jadeitu.
Ale nie zdążyłem nawet uszczknąć skarbu.
Wszystko zostało skradzione. I moja korona też.
Bogowie oskarżyli mnie o to.
Szukałem wojowników, by mi pomogli.
Sraty taty i tak dalej. I jesteśmy tu.
Zmora Białych Kości na pewno nie działa sama.
Nie ma fizycznego ciała, więc nie może niczego ukraść.
Kto może jej w tym pomagać?
Kto taki?
To na pewno Shi Long.
- No wreszcie. - Słucham?
Słyszałem, że pandy wolno jarzą...
Dlaczego jej nie powstrzymałeś?
Zmora ma moją koronę.
Dlatego nie jestem na tyle silny, by ją pokonać.
Mogłeś dać nam cynk.
- Pomoglibyście, gdybym to zrobił? - Tak!
- Może. - Nie!
Już po ptokach.
Co robimy?
Shi Long ma wielkie terakotowe wojsko
zasilane przez czerwony jadeit.
Nie da się zasilić armii jadeitem.
To potężny przekaźnik, ale potrzebne jest źródło energii.
To może Święte Źródło?
Legendarne Święte Źródło?
To, które daje początek wszelkiemu światłu we wszechświecie?
Dałoby radę.
To dobrze się składa, że Źródło jest bezpieczne w Wiosce Pand...
Co?
Nie powiedziałeś mu?
Synu, Święte Źródło... Ktoś je ukradł.
- Sprzątnął sprzed naszych nosów. - Co?
Poważnie? Mieliście jedno zadanie!
Jeśli jaszczura ma jadeit wspomagany chi,
może zasilić wojsko i otworzyć przejście
z Królestwa Zmarłych do świata żywych.
Musimy powstrzymać Shi Long, zanim zacznie działać.
Póki Zmora Białych Kości nie ma dostępu do naszego świata, jest dobrze.
Instynkt nigdy mnie nie zawodzi.
Jeszcze kilka kroczków.
To samo mówiłeś godzinę temu.
To zostało jeszcze mniej kroczków, czyż nie?
Nie!
Hej, Nu Hai?
To bez sensu, Mistrzu. Skończyły mi się pomysły.
To głupie szczęście, że wcześniejsze wypaliły.
Może nie nadaję się do tego...
Wiesz, kogo mi przypominasz?
Ciebie?
Nie. Tygrysicę.
Naprawdę?
Też się spinała, kiedy wymyślała plany.
Ale zawsze były dobre.
Aż w końcu przestała się spinać.
Ja jestem raczej pandą czynu, nie myśli.
Spontanicznie wymyślam, co dalej.
Działanie na spontanie.
Dlatego dobrze się zgraliśmy z Tygrysicą.
Tak samo jest z tobą.
Mistrzu Po, to wiele dla mnie znaczy.
Tygrysica to moja idolka.
Aua. Dzięki za komentarz.
Mam pomysł!
Tygrysica na pewno byłaby dumna, gdyby tu była. Ale nie ma jej.
Za to ja jestem.
Tygrysica nauczyła cię kung-fu. A nie, to byłem ja.
Dzień dobry, Xiao.
Czas zacząć przygotowania.
Nadszedł ważny dzień.
Nie martw się. Będzie jak zwykle z przepychem i pompą.
Wprowadzimy tylko małe poprawki.
Ale pamiętaj o jednej ważnej rzeczy.
Zanim zamerdasz puchatym ogonkiem na tronie,
ogłosisz poddanym, że nie nadajesz się do rządzenia.
Dobra dziewczynka.
Pozwoliłam sobie napisać przemowę, której nauczysz się na pamięć.
Skromne parę słów o tym, że ja przejmuję władzę.
Będziesz wyglądać przesłodko po abdykacji.
Słuchajcie wszyscy.
Lecę na sfermentowanym soku z kokosa, więc skupcie się, bo będę mówić szybko.
Całą noc obmyślałam wypasione plany i przekręty.
Ogarniemy Bohatera, Upokorzenie, dwie Syczuańskie Dwunastki,
dwa Błękitne Kwiaty. I oczywiście niezawodną Niespodziankę Pekińczyka.
Jadeitowy Kieł na pewno wie, co się kryje za tymi nazwami.
Ja też wiem. Bez dwóch zdań.
Ale na wypadek, gdyby ci nowicjusze nie załapali,
może wytłumacz nam... im... o co chodzi.
Jing i ja zakradamy się do orszaku cesarzowej,
w drodze do ogłoszenia abdykacji. Mówimy Xiao, by tego nie robiła.
Nie! Wszystko źle!
Musicie sunąć z gracją!
Xiao dociera do pałacu,
Bao i Fan Tong, obaj w przebraniu, stoją w tłumie.
- Ponoć sprzedajesz przebrania. - I nie tylko brzydalom.
Xiao zostaje cesarzową, a Mistrz Po zwraca uwagę tłumu.
Ciemność.
Kim jestem?
Przynajmniej zwraca uwagę.
Ping, Li i babcia pomagają Xiao uciec z pałacu.
Potrzebujemy informacji.
I twojego wózka.
W tym czasie Jadeitowy Kieł i mniszki niszczą terakotowych wojowników.
Wszyscy spotykamy się w Świątyni Kwiatu Śliwy
i czekamy, aż opadną emocje.
Doskonale!
Nu Hai, patrz.
Tancerki nie powinny mieć broni.
Próbowałyśmy działać zgodnie z planem.
Teraz czas na spontan. Rób to, co ja.
Przepraszamy.
Xiao, tu Nu Hai.
Xiao?
No pięknie.
Musimy przecisnąć się bliżej.
Przepraszamy.
Dlaczego macie maski poszukiwanych przestępców?
Dla rozrywki cesarzowej.
Mamy zaprezentować, jak durne są Cztery Konstelacje.
Jestem Nu Hai. Zazdroszczę mojemu bratu, bo jest ode mnie fajniejszy.
A ja jestem Jing.
Ciągle jestem naburmuszona,
bo miałam koszmar, jak byłam malutka, i ciemność ogarnęła mój umysł.
Śmieszne, bo prawdziwe.
Możecie przejść.
Jest cesarzowa.
Tam jest.
Jeśli tam jest, Nu Hai i Jing nie miały szansy...
Od kiedy jesteś taki odważny?
Fan Tong!
Ty żyjesz.
Jaszka, Fan Tong żyje i w ogóle, ale ważniejsze,
Bao żyje i jest gotowy...
Płaczesz?
Nie.
Emocje?
To twoja działka, FT.
Tak się cieszę, że cię widzę.
Musisz odejść, to niebezpieczne.
Wiemy, że chcesz zrzec się tronu.
Co? Ale jak...
Nie rozumiesz. Grożą nam poważniejsze rzeczy.
To ty nie rozumiesz. Cesarzowa powinna chronić swój lud.
Tylko gdy oddam tron Shi Long, poddani będą bezpieczni.
Ale Xiao...
Nie teraz, Bao!
Tym razem nie chcę się droczyć.
Straże się zbliżają. Spadamy.
Nie rób tego. Nie abdykuj!
Już czas, cesarzowo.
Przepraszam.
Jestem ze zwykłego cateringu, robię cateringowe rzeczy.
Udało się! Wiedziałem, że damy radę!
Za wcześnie się cieszyłeś, bałwanie.
Też to widzę i żałuję, że tak wcześnie się cieszyłem.
- Tutaj. - Cesarzowo!
Co z odwracaniem uwagi Mistrza Po?
Nie wiem, ale wierzmy, że nie zawiedzie.
Udało się! Wiedziałem, że damy radę!
Serio? Znowu?
O jacie.
Dziękuję, że przybyliście, by świętować ten wyjątkowy dzień.
Wiele to dla mnie znaczy.
Wielu z was wie, że cesarska doradczyni Shi Long
pełniła o wiele ważniejszą rolę.
Była moją najlepszą przyjaciółką i siostrą.
Mam zamiar skupić się na pisaniu emocjonalnych piosenek
i studiowaniu historii sztuki.
Mam nadzieję, że ona będzie rządzić Chinami
z taką miłością i troską, jaką obdarzała mnie przez tyle lat.
Abdykuję z efektem natychmiastowym...
Co to?
Jak się wszyscy macie?
Niespodziewane, ale niezłe.
Stop!
Nie możemy na to pozwolić.
Shi Long zmusiła cesarzową, by zrzekła się tronu
z jakiegoś nikczemnego powodu. W sumie nie wiem, o co chodzi.
Ale wiem na sto procent, że użyła chi, by zasilić złowrogą armię.
A to na pewno nic dobrego.
Mistrz Po mówi prawdę.
Co takiego?
To poważne oskarżenia, Mistrzu Po.
Tym bardziej, ze padają z twoich ust.
Racja. Ale co masz na myśli z tymi ustami?
Razem z uczniami dewastujecie kraj.
Władza uderzyła wam do głowy.
Obywatele!
Przed wami stoją prawdziwi wrogowie.
Użyli swoich mocy, by wywołać suszę.
Porywali i rabowali sterowce z żywnością,
którą wysyłaliśmy potrzebującym.
To prawda, tworzyłam wojsko...
by chronić was przed nimi!
Straże! Wypuśćcie Obrońców!
Uwięzić zdrajców!
Napisy: Natalia Łobodzińska