Sabi mo, gusto mong lumabas. Kaya tayo nandito.
Sabi ko gusto kong magpakasaya.
At siguro makikapaglandian.
Maikli ang pasensya ko.
Ano na'ng nangyari?
Pumusta ako ng 25 dolyar
- laban kay Franklin. - Naku.
- Nasaan siya? - Uy, Franklin! Ikaw na.
Sandali lang. Nagkagulu-gulo.
Bilisan mo. Naghihintay sila.
Salamat at sumama na rin.
Natatalo pa rin ako.
Kaya mo pa kung magmimintis ako.
- Aanhin ko rin naman ang pera? - Oo.
Wala ba silang beer sa Saigon?
Mamimiss kita, pero...
aalalahanin kita sa 25 dolyar ko.
Magandang laro.
Paalam.
Sinwerte.
Sinadya mo 'yon.
Oo. Totoo.
Pero 'di ko alam na nandito ka.
Nakakatawang marinig 'yon.
Ano sa tingin mo?
Mahilig ka kay Elvis Presley?
Elvis? 'Di ba laos na 'yon?
Magbabago rin ang isip mo.
Talaga ba?
Bwisit na 'to.
Mahal, panahon na ata para palitan mo ako.
Naiwan ko na naman ang kutsara sa loob.
- Kainin pa rin ba natin? - Bakit hindi?
Hayaan mo na kahit delikado.
'Wag mong damihan ang asin.
- Ano? Akala ko ba kahit delikado? - Alam mo ang sabi ng doctor.
At 'wag ka nang aangal.
Binalaan nila ako na 'wag mag-asawa ng titser,
pero 'di ako nakinig.
Ayos ka lang ba?
Oo, 'di lang ako gutom.
Ang kaunti pa lang ng nakakain mo.
Kailangan mong kumain.
Maliit lang naman ang sira.
'Di na 'yon mag-iingay.
- Lumabas kaya tayo ngayong gabi? - Ulit?
- Parang kalalabas lang natin. - Talaga?
Tara na.
Pakiusap?
- Ayos lang talaga? - Oo naman.
Ipaalala mo, aayusin ko ang ilaw.
At lalagyan ng gas 'yong kotse.
Tapos ice cream para sa mga malt ball.
Ilaw. Gas.
Heto.
Sige.
- Ayos ka lang ba? - Oo. Ayos lang.
Heto.
Magpahinga ka muna.
Sandali lang.
SA MGA BITUIN
- Wala kang tiwala sa akin? - Kunin mo na.
Handa ka na ba?
- Lagi mo 'yong sinasabi. - Laging nararapat.
Sabi sa 'yo, ayos lang...
Dahil lang 'yon sa sinabi mo.
Mahal kita, Irene.
Mahal din kita, Franklin.
Kumusta ngayong gabi? May maganda ba?
Lagi naman 'yong maganda.
Alam ko.
Balik na tayo? Magsisimula na ang laro.
Mauna ka na. Dito muna ako.
'Di kita iiwan nang mag-isa.
Sige. Eh 'di...
Sandali na lang.
May problema ba?
Mas dumadalas ang pagpapapunta mo rito.
- 'Di kaya. - Oo kaya.
Mula noong nakaraang taon.
Matapos kang malaglag.
Mabuting makalabas ng bahay.
Hindi.
Lumalabas para magpunta sa restawran o sa sinehan.
Wala kasi sila nito.
Oo.
Pero may nagbago.
Iniisip mo ito kahit pa wala tayo rito.
- Binabasa mo ang isip ko? - Oo.
Matagal na kitang kilala. Kaya ko na 'yon.
- Ano'ng punto mo, Franklin? - Ano lang...
Hindi ka ba...
Hindi ka ba nagsasawa rito?
Kasi ako, oo.
Hindi. 'Di ako nagsasawa.
Tingnan mo...
Oo, alam ko. Maganda ang tanawin.
Higit pa roon.
Talaga ba?
856 na ulit na tayong nagpunta rito, at...
Wala pa ring nangyayari.
Nauupo lang tayo rito, titingin sa bintana...
'Yon lang.
At wala nang magbabago.
Paano 'yong pinto?
Ano?
Nakita mo ang nangyari sa daga na inilabas ko riyan.
'Di sila nagtagal ng isang minuto.
Eh 'di...
Maghihintay lang tayo sandali.
Para sa ano?
Hindi na tayo pabata.
Nakakapagod na ang pagpunta rito.
'Di natin 'to maipapagpatuloy.
Oras na siguro para sabihin natin 'to sa iba.
- Kay Denise. - Hindi.
'Di ito kailangan ni Denise.
Matatakot lang siya.
May rason kung bakit tayo ang nakahanap nito.
Para 'to sa atin.
Tayo ang iintindi.
'Wag mo 'yong ipamigay.
Oo naman.
Maupo ka.
Mahusay.
Mabuting pagpapapawis 'yon.
Dito na ako matutulog sa baba.
Masakit ang likod ko.
Ayos lang ako.
'Wag kang mag-alala.
Isa o dalawang gabi lang dito, bubuti na ako.
Panonoorin ko 'yong ball game.
Magandang gabi.
Ano'ng gagawin mo habang nasa doktor ako?
May mga dapat akong tapusin.
Bakit 'di ka magpakasaya?
Kailan mo huling nakita si Randy?
'Di ko na kaya 'yon.
- Isang beer pa lang, bagsak na ako. - Oo nga.
Gusto mong magpalit?
May ganiyan na ako, salamat na lang.
Tingnan mo 'to.
Grabe.
Gusto niya lang tumulong, Franklin.
- Uy. - Ano'ng ginagawa mo?
Nilabas ko ang mower. Naisip ko, idamay ko na ang parte n'yo.
- Sana ayos lang. - Salamat, Byron.
- 'Di mo na kailangan. - Walang ano man.
Simple lang akong tao. 'Pag may damo, magtatabas ako.
- Kahit pa 'di sa iyo. - Tumigil ka nga.
Inosente ako, pangako.
Kung gusto kong magtabas, ako ang gagawa.
P'wede tayong magpalit ng gamit.
Magagamit ko 'yong katam mo...
Sira ang katam.
Eh 'di kapag naayos na?
Nasa ref ang tanghalian.
Kalahating salad lang 'yon.
May bacon 'yon.
Naka-text ko 'tong babae na nakilala ko sa gym.
Sabi niya, may bowling league daw tayo na masasalihan.
Ano sa tingin mo?
Oras na ba para magpakitang-gilas ulit tayo?
Sinungaling si Franklin York.
Naku, heto na naman.
Sabi niya, sira ang katam niya,
pero nakita kong ginamit niya 'yon.lane
Ano bang problema mo?
Matatawa ka rito...
pero tingin ko, may tinatago sila sa shed na 'yon.
Nahanap ko ang apo nila sa Facebook,
sinabi ko sa kaniya ang nakita mo.
Problema na nila 'yon.
Anim na buwan pa lang tayong nandito.
Hayaan mo na sila. Para sa akin.
'Di ka mabuting kapitbahay noon,
at gusto ko nang magbago 'yon.
Sige.
Gusto mo bang malaglagan na naman tayo ng puno?
Sana naging mabait ka sa kaniya.
Kanino? Kay Byron? 'Wag na lang.
Kung bibigyan mo siya ng pagkakataon, baka magkasundo kayo.
'Di ko siya gusto.
Alam mo bang katabi niya ang aso kung matulog.
Ano ka ba, Franklin? Mahilig lang siya sa hayop.
Higaan 'yon ng mag-asawa.
'Di ko...
Ang kulit mo.
Ano'ng problema mo?
Bakit gusto mong kaibiganin ko si Byron?
Bakit gusto mo akong magpunta sa pool hall?
Gusto ko lang na lumabas ka at makisalamuha sa iba.
Pampahaba ng buhay.
Ayaw ko sa ibang tao.
Ayaw kong maramdaman na ako lang ang inaatupag mo.
Kasinghirap ata niyan ang akin.
Uy. Pasensya na sa paghihintay.
- Makakabalik ka na, Irene. - Salamat.
May ilang scan at test pa kami.
Routine na lang 'to, pero baka matagalan.
Tatawagan kita 'pag tapos na.
- Kumusta ang likod mo, G. York? - Minsan mabuti, minsan hindi.
Walang reklamo.
Nasa opisina ka ng doktor. Mabuting magsabi ka.
'Wag mong kalimutan 'yong ice cream.
Opo.
Paalam.
Ilang buwan na tayong 'di nagkita.
Akala ko, bumubuti ka na.
Hindi ba?
Nasa upuan ka pa rin.
'Pag lang umaalis ako ng bahay.
Para lang maingat.
At gaano kadalas kang umaalis ng bahay?
Kumakain ka ba ng tama? Nag-eehersisyo?
- Nakipagkita ka na sa physical therapist? - Bakit ang dami mong tanong?
Tatapatin na kita.
Nababahala ako.
'Di dapat ganito ang kondisyon mo sa edad na 73, kahit pa natumba ka.
Wala kang dapat ikabahala, Sandra. Ayos lang ako.
Patawad, pero hindi ka ayos.
Alam kong alam mo 'yon.
Mayroon ba sa buhay mo na nakakapagpalala ng mga sintomas?
Wala akong maisip.
Isang posibleng dahilan ay depresyon.
Hindi ako depressed.
Gagawa pa tayo ng ilang test.
Dagdagan natin ang benazepril para sa blood pressure.
Pati na 'yong levothyroxine.
Kailangan mong bantayan ang kinakain at iniinom mo.
Para sa sakit ng ulo at insomnia, doxepin.
PT, mas madalas na checkup. Bukod roon...
Irene.
Naisipan mo na bang mag in-home care?
Kaya na ni Franklin 'yon.
Hindi na niya kaya 'yon.
Mayroon ka bang rewards card?
Oo, nandito.
Teka lang. Pasensya na.
- Uy, Denise. - Uy, Lolo.
Tatawagan ulit kita. Nasa tindahan ako.
Pupunta ako sa inyo.
Nagmamaneho na ako.
Ngayon na?
Paunahin mo na kaya 'yong iba?
Magkita tayo sa Jelinek's. Ayos ba?
Sige. Ayos.
- Tapos na? - Oo, ngayon.
Kukunin ko lang ang rewards card.
Dito.
- Uy, Lolo. - Uy, apo.
- Nasaan si Lola? - Nasa doktor.
Checkup lang naman.
Mahina siya noong huli kaming nagkita...
Ayos lang siya.
- Gusto mo ng cake? - Oo naman.
Si Franklin ito. Wala ako sa telepono ngayon
kaya mag-iwan ka na lang ng mensahe...
- Papunta na siguro 'yon. - Sige.
Irene, 'wag ka ulit mawawala. 'Di mo 'to p'wedeng pabayaan.
Hindi nga.
Kumusta ang mama mo?
Mabuti.
Sampung taon na sila ni Trevor.
Sampung taon?
Eh ikaw, kumusta?
Kumusta ang pag-aaral?
Mabuti ang pag-aaral. Pati ang internship.
- Apo. - Ano 'yon?
Gusto mo bang sabihin sa akin ang problema
kasi kawawa 'yang tissue sa 'yo.
'Di ka ba magagalit?
Hindi ko...
- Ayos ka lang ba? - Oo, ayos lang ako.
May natanggap akong mensahe kaninang umaga.
Ano'ng mensahe?
Nahanap nila ako sa Facebook at sabi nila...
Facebook... nasa Facebook ba si Jim Dennings?
'Di na mahalaga kung sino.
Ang mahalaga ay nakita ka nila at...
Nakita nilang lumabas kayo ni Lola nang hatinggabi.
'Yon lang ba?
Alam mo naman na gusto ng lola mong nagpapahangin 'pag gabi.
- 'Yon ang inaalala mo? - Oo. At isa pa...
Sa tingin ko, dapat na kayong umalis ng bahay.
Kasi lumabas kami nang gabi?
Hindi lang 'yon.
Iniisip ko na 'to mula noong natumba si Lola.
Noong nakaraang taon pa 'yon.
Bumubuti na siya ngayon.
Napahamak siya.
Alam kong mahirap 'tong intindihin, apo, pero...
Hindi kami aalis dito.
Kahit pa mamatay ako 'pag mahulog sa hagdan,
o nagtatabas ng hardin
o kasama ang Lola mong naglalakad sa gitna ng gabi,
ayos lang.
- 'Di ko maintindihan. - Denise, ayaw ko nga.
- Pasintabi. - Diyos ko. Nandito ka nga pala.
Pasabi sa asawa ko na tatawid lang ako sandali para makipagkita sa kaibigan ko.
Sige.
Salamat.
Bb. Boyle, ano'ng ginagawa mo rito?
Ano'ng ginagawa mo?
- Ibabalik na kita sa kwarto mo... - Uy!
Ano? Dadalhin ko lang si Bb. Boyle...
- Pasensya na... - Ayos lang.
Si Irene York 'to. Hindi siya nakatira dito.
Ayos lang.
Salamat.
Patawad, pero kilala ba kita?
Ako si Chandra. Dati mo akong estudyante.
Nagsulat ako ng final paper tungkol sa magkapatid na Brontë,
at nagandahan ka roon.
Oo.
- Si Chandra. - Oo.
- Lilipat ka ba rito? - Hindi...
Gusto ko lang makita ang kaibigan ko, si Sadie Norton.
Oo naman.
Kilala mo ba si George?
Nakita ko ang obituwaryo niya sa dyaryo.
Madadala kita sa kwarto niya. Tara?
Oo. Salamat.
Mahal na mahal nila ang isa't isa.
Pero lumala ang kalagayan niya sa huli.
'Di na niya makilala ang asawa.
Matapos ang 60 taon, biglang ganoon na.
Kumusta ka, Gng. York? Nagtuturo ka pa rin ba?
Hindi, matagal na akong retirado.
Mahalaga kang guro sa akin.
Nag-major pa ako sa English.
Akala ko magiging guro din ako, gaya mo.
'Di ako nagtagumpay.
Mabuting trabaho ito. Ang dami mong natutulungan.
Mahirap ang trabahong ito.
Alam kong kaya mo pa ang sarili mo,
pero ang karamihan sa mga nandito,
'di nila alam ang gusto nila o kailangan,
'di nila pinapasalamatan ang mga ginagawa mo.
Naku, dumadaldal na naman ako.
Nandito na tayo sa kwarto ni Sadie.
Sige na, alam kong marami ka pang gagawin.
Oo naman.
Masaya akong makita ka ulit.
At malay mo, lumipat ka rito balang-araw.
Maraming mga kwartong nababakante.
Nandito ka ba para ayusin ang bintana?
Hindi, Sadie.
Si Irene ito.
Irene York.
Irene.
- Ikaw ba talaga 'yan? - Oo.
Ang tagal na nating 'di nagkita.
Ayos ka lang ba rito?
Kasama ko ang kaibigan ko.
Sinabi ko ba sa 'yo, may ari ako dati ng isang bridal shop?
Nagtatahi ako ng mga belo.
Kita pa ang tusok ng karayom.
Alam ko, 'yong The Lovely Bride.
Nagtrabaho ako minsan doon, natatandaan mo?
Irene.
- Irene, ikaw ba talaga 'yan? - Oo!
Ang ganda ng buhok mo noon.
Tinatalian mo 'yon ng ribbon. Nakakainggit.
Pinagbayad mo ako para sa mga ribbon.
Ang dami niyon!
Oo nga.
- Nandito ka ba para ayusin ang bintana? - Hindi, hindi.
Sadie, nandito ako para bisitahin ka.
Nalungkot ako sa nangyari kay George.
Kaya gusto kitang kumustahin.
Baka kako kailangan mo ng makakausap.
Hindi tayo magkaibigan.
Oo. Irene. Nagtrabaho ako sa...
Kilala kita, Irene.
Hindi tayo magkaibigan noon.
'Di ka mabuting empleyado.
Akala mo ang tali-talino mo,
pero ang totoo, katawa-tawa ka lang.
Nasabi ko na ba sa 'yo na may bridal shop ako dati?
May sasabihin ako sa 'yo, Sadie.
At napakaswerte mo
dahil ngayon ko lang 'to sasabihin sa iba.
May napuntahan na ako.
Napakalayong lugar.
Mas malayo pa sa kayang marating ng sangkatauhan.
Nakakita ako ng mga kakaibang bagay.
Espesyal ako, Sadie.
Ako ang pinaka-espesyal na taong makikilala mo.
Pero ngayon,
may sakit na ako.
At natatakot ako.
'Di na ako sigurado.
Nandito ka ba para ayusin ang bintana?
Uy, uy!
Irene?
Nandito na ako, mahal!
Gusto mo ba 'yong pag-usapan?
Kaya ko ang sarili ko.
Pero hindi lang ikaw.
Kailangan mo rin akong alagaan.
At 'di 'yon tama.
Pinalalabas mo 'yong pabigat. Hindi...
- Para kang si Denise. - Si Denise?
Oo, nakipagkita siya kanina. Kaya nagulo ako.
Tingin niya, ulyanin na tayo.
Lumipat na raw tayo.
Gusto mo ba?
- Na ano? - Lumipat.
Sabi mo nga kagabi, 'di natin 'to magagawa habambuhay.
Oo nga pala.
Nakalimutan kong magpa-gas.
- 'Di ba gumagana ang gauge mo? - Hindi, kasalanan ko.
Kailangan mong tandaan ang mga 'yon.
Lalo na sa edad mo.
Oo, 'di na 'to mauulit.
'Di mo naman 'to irereport sa kung sino, 'di ba?
Hindi, gas lang naman.
Ayos lang 'yan. Babalik ako.
Ano'ng kailangan mo sa akin?
Sige, G. Nichols, naka-book ka na
para sa August 13, byahe mula Knoxville hanggang Dallas.
11B. Isang aisle seat, gaya ng gusto mo.
May maitutulong pa ba ako sa 'yo?
Nakakatuwa ka naman.
Kung ayos lang sa 'yo na sagutan ang aming survey...
Bwisit.
Walang may gustong sumagot niyon?
Ayos lang, maski ako, ayaw ko.
Tapos ka na ba? May ipapakita ako sa 'yo.
Mabilis lang 'to.
Ano sa tingin mo?
IBOTO - ALBEMARLE PARA SA TOWN COUNCIL
"Albemarle"?
Bakit 'di na lang Byron?
Eh 'di... "Byron para sa Town Council"?
Oo.
Gusto ko 'yon.
Simple lang.
Ang galing mo talaga.
Pero kailangan mo ba ng mga sign?
Kung gusto kong manalo, kailangan akong makilala.
Pero, bakit 'di na lang sa susunod na taon?
'Pag mas kumportable na tayo.
'Di ko 'to nagawa sa Champaign.
Ang mga tao doon...
Hindi nila ako gusto.
Pero dito, p'wede akong maging...
Isang Councilman.
Ikaw ang magiging Gng. Councilman.
May isa pa akong tawag.
- Pasensya na. - Hi, si Jeanine ito.
Ano'ng maitutulong ko sa paglalakbay mo?
Ayos! At anong petsa ang paglipad mo?
Sige.
Jeanine - Hintayin ba kita?? Magsisimula na ang Jeopardy
Alam mo, tinanong mo ako kanina...
kung gusto kong lumipat.
Ano,
napag-isipan ko na 'yon.
Dahil sa mga bituin.
Pero minsan, 'pag tumitingin tayo sa ibang langit...
Natatakot ako.
Kaya sa totoo lang, napag-isipan ko nang lumipat.
Pero...
ang sagot ko pa rin...
ay hindi.
Dahil lang...
Alam kong ayaw mo.
Kaya...
Ayaw ko rin.
Salamat.
- Nakipagkita ako kay Sadie Norton. - Talaga?
Pumanaw na si George.
Franklin, kailangan nating mag-usap.
Ano'ng gagawin mo 'pag namatay na ako?
Teka, ano'ng sabi ng doktor?
Wala itong kinalaman doon. Mag-usap lang tayo.
Ano ang gagawin mo?
- Mamamatay rin ako. - 'Di p'wede 'yon, Franklin.
Wala akong pakialam.
Napag-isipan ko na, at gusto kong mangako ka
na kung mauna akong pumanaw,
ibebenta mo ang bahay.
Mabuhay ka lang. Basta...
Hayaan mong maranasan 'yon ng iba.
Paano ang sikreto natin?
Matagal na nating sikreto 'yon, 'di ba?
Sige.
Nangangako ako.
Ano'ng magandang edad?
Para saan?
Para mabuhay.
Isangdaan? Masaya na ako roon.
Sino bang hindi?
Mangako kang 'di ka mag-iisip na mamatay bago mag-100.
Ano?
Kasi gusto ko pang magtagal.
Kaya...
Mangako ka, okey?
Nangangako ako.
Pinoprotektahan mo ba ako mula sa sarili ko?
'Wag kang malikot. Gusto mo 'to.
Nakakatuwa, pero nakakakiliti rin.
Diyos ko.
- Titigil na ako. - 'Wag kang hihinto.
- Binalewala mo 'tong isa. - Mamaya pa 'yan.
May paborito ka.
- Gusto ko ang paang ito. - Ang weirdo mo.
- Gawin mo ulit 'yon. - Sige po.
Diyos ko.
Natatandaan mo ba noong nagtatago si Michael
tuwing gugupitan natin ang kuko niya?
Diyos ko.
Ayaw niyang ginugupitan ng kuko.
Nakakatuwa 'pag binabanggit mo siya.
Uy. May susubukan tayo.
Gagana ba 'yan?
Bakit ako ang tinatanong mo?
Ikaw ang nag-aanyaya sa aking sumakay. Tara na.
- Nang mag-isa! - Tara na.
Makikita natin ang mangyayari. Sige na!
- Heto na! - Kumapit ka.
- Nakakatuwa ito. - 'Di ba?
Heto na. Manual mode naman.
Matagal na nating 'di nagagawa 'yon.
Naririnig mo ba 'yon?
Hindi, alin?
Tinutugtog nila ang kanta natin.
Yakapin mo ako nang mahigpit
Pakiligin mo ako nang matindi
Ipaalam mo sa akin kung saan ako nararapat
Gusto kita
Kailangan kita
Mahal kita
Nang buong puso
Mahal, ikaw lang ang rason ng pagkabuhay ko
Gusto kita
Kailangan kita
Mahal kita
Nang buong...
Mahal kong Franklin,
Una sa lahat, patawad.
Ayaw kitang saktan.
Hinding hindi ko 'yon gugustuhin.
Kaso nga lang...
Tapos na akong maghintay.
Masyado nang matagal.
Handa na ako.
Alam ko na ang mangyayari sa labas ng pinto na 'yon, pero...
Kailangan kong makita nang personal.
Para makagawa ako ng sariling desisyon hanggat kaya ko pa.
Gaya ng ilang beses na 'di ko alam ang sasabihin,
magpapatulong ako kay Auden.
"Paano kung ang silakbo ng mga bituwin
"Ay hindi natin kayang masuklian?
"Kahit anong ganda Ng mga bituing marikit
"Hindi ko basta masasabi
"Na sila'y 'di malilimot
"Kung lahat ma'y magmaliw
"At maubos ang kinang sa langit,
"Matututo akong ang dilim ay mahalin"
Magpakatatag ka.
Alam kong kaya mo.
Sabihin mo kay Denise, ipinagmamalaki ko siya.
Mahal ko kayo ni Michael. At magkikita tayong muli.
Nangangako ako.
Nagmamahal,
Irene.
Pakiusap...
Tulungan mo ako.
Pakiusap...
Sino ka?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce