En kijk nou eens.
Ik heb niets gedaan.
Ze wilden me niet eens bij je laten.
Haal me hier alsjeblieft weg.
Alsjeblieft. Elke seconde dat ik niet naar Gabriel zoek...
Hij kan vast nog wel even wachten.
Wat wil je van me?
De waarheid.
Vertel me de waarheid gewoon.
Ik dacht dat ik hier eindelijk vrij zou zijn.
Een paar dagen in jullie logeerkamer
en nu zit ik weer in een kooi.
- Wie hield je vast? - Dat begrijp je toch niet.
Geef me op z'n minst een kans.
Zij bepalen alles.
Wat we eten.
Wanneer we slapen.
Hoe we denken.
We waren volledig afgezonderd in een afgelegen complex.
Het is hun manier om het geheim te beschermen.
Welk geheim?
Dat wat jullie ook hebben, onder jullie schuur.
Er zijn er trouwens meer van.
Veel meer.
Wie heeft ze gebouwd?
Dat weet ik niet.
Maar ze zijn heel oud.
En de planeet?
Je hebt hem gezien.
Het is een woestenij.
Waar dingen sterven.
Dat kan niet alles zijn. Er moet meer achter zitten.
Je denkt te kleinschalig.
Die dingen leiden niet alleen naar de planeet.
Ze zijn allemaal met elkaar verbonden als een netwerk van deuren.
Zo ben ik hier gekomen. Net als Gabriel.
Door de deuren?
Ik moet hem vinden.
Als ik hem vind, heb ik een kans.
Op een nieuw leven.
Zo niet,
dan zullen ze mensen sturen.
Gevaarlijke mensen.
Waar kwam dat bloed vandaan?
Toen ik ontsnapte, zag iemand me.
Hij wilde me tegenhouden.
Ik had geen keus.
Hij zou...
Als ze me vinden, doden ze me.
U moet morgen terugkomen.
Op uw leeftijd zou u niet zo laat buiten moeten zijn.
Nou...
Laat mij dat zelf beoordelen.
En dit kan niet wachten.
Luister, hij is jong en hij heeft te veel gedronken.
Kunnen we dit gewoon vergeten?
Hij is aangehouden voor dronkenschap.
Omdat hij voor een agent vluchtte.
- Hij is hier nieuw en hij was bang. - Hij heeft geen legitimatie.
Hij wilde me geen achternaam of geboortedatum geven.
Novatny.
Familie van Eric?
Ja. Hij is mijn vader.
O, ja?
Ik gaf Eric les op Farnsworth Senior High.
Zat hij ook niet bij de politie?
Hij is net met pensioen na 30 jaar.
Tjonge...
Ik hielp hem met zijn opstel om op de politieschool te komen.
En nu ben jij hem in zijn voetsporen gevolgd.
Hij zal wel trots zijn.
Hij schept graag op.
Ik wist dat je vader een man met karakter was,
zelfs op school.
Net als die jongeman die je hier opgesloten hebt.
Hij verdient dit niet.
En je wilt twee bejaarden hun verzorger toch niet afnemen?
Ik kan nu zijn boete betalen.
U was vast een strenge lerares.
Ik kijk wel wat ik kan doen.
Heb je ooit Emerson gelezen?
Nee. Wie is dat?
Ralph Waldo Emerson.
Ik behandelde zijn essay 'Compensation' altijd in de les.
Het ging over de balancerende krachten van het universum.
Niet in de natuurkunde, maar
in de ziel.
'Er is altijd een balancerende factor', zegt hij.
Toen Michael stierf, leed ik ongelofelijk veel pijn.
Ik dacht dat wat wij in de tuin hadden gevonden,
onze 'balancerende factor' was.
Maar blijkbaar was het niet zo uniek.
Dat van jullie is uniek.
Dat hoef je niet te zeggen.
Nee, ik meen dat.
Iets bracht mijn vader in jullie tuin.
Wat mij naar jullie leidde.
Het was voorbestemd.
Als dat zo is,
kun je dan alsjeblieft niet meer wegrennen?
Ik rende niet weg.
Chandra heeft het gepakt.
Dat weet ik.
Wat was je plan dan?
Midden in de nacht bij haar aankloppen en erom vragen?
Verdorie. Hij mag niet te veel zout te eten.
Nu hoeven we tenminste niet uit te leggen waar we waren.
Zal ik hem naar boven brengen?
Nee, laat hem zijn roes uitslapen. Hij ruikt naar een stokerij. Kom.
Morgen ben je me dankbaar.
Ik moet het terughebben.
Morgen.
We halen het morgen terug. Dat beloof ik.
- Welterusten. - Welterusten.
Deze baan is heel wat.
- Ook al zal zij het ontkennen. - Michael.
En je verdient het, Leslie.
Bedankt.
Ik zal veel moeten reizen, maar het is een goed bedrijf.
Niet iedereen mag meteen kankermedicijnen promoten.
Dat is heel indrukwekkend.
Alleen omdat er veel mensen zijn weggegaan.
- Ik heb gewoon geluk. - Kom op.
Geniet ervan.
Je harde werk, die lange avonden in de bibliotheek. Het heeft geloond.
We zouden elkaar anders nooit ontmoet hebben.
Dat bedoel ik nou. Je hebt er flink voor moeten lijden.
Maak er geen grap van.
Ik ben trots op je.
Heeft Michael jullie verteld over de fotografieles?
Een professor zag zijn foto's en vroeg hem een les te volgen.
Het zijn maar vogels. Niet zo goed. Ik maakte ze in m'n pauze.
Ik vind ze mooi.
Mensen vinden ze mooi.
Mensen houden van vogels.
Maar bedankt.
Doen ze je aan ons denken?
Vaag.
Zullen we het vertellen?
Mam, pap...
We zijn verloofd.
Dat is fantastisch nieuws.
Hier, gefeliciteerd.
Bedankt.
Ik ben zo blij voor jullie.
Bedankt.
En ik heb nog meer goed nieuws.
Ik ga verhuizen.
Ik ga hier weg. Dan hebben jullie eindelijk de logeerkamer terug.
Ga je terug naar Chicago?
Ja.
Het wordt tijd voor een nieuw leven.
Samen.
Het is kwantumverstrengeling.
Dat is mijn theorie.
Geloof me, ik heb er veel over gelezen.
Einstein noemde het 'spookachtig gedrag op afstand'.
Hij geloofde niet eens dat teleportatie mogelijk was, dus...
'Spookachtig gedrag'? Waar heeft hij het over?
Het zijn maar theorieën.
Het is niet echt een theorie.
Ik heb een cursus Spaans online gedaan. Praat niet achter mijn rug om.
- Oké. - Oké.
Maar hoe werkt het precies?
Deeltjes.
Onzichtbaar met elkaar verbonden over enorme afstanden.
Ze zijn los van elkaar, maar toch met elkaar verbonden.
Zoals wij.
Ik weet dat het onmogelijk klinkt, maar het is een kwestie van vooruitgang.
Denk eens na.
Er zijn bijvoorbeeld geen platen, cassettebandjes of cd's meer.
Elk lied dat ooit is opgenomen, zweeft rond in de lucht.
Een onzichtbare wolk van piepkleine deeltjes
die ons omhullen, waar we ook heen gaan.
Als je me dat vroeger had verteld
toen ik nog naar muziek op mijn Walkman luisterde,
zou ik je voor gek hebben verklaard, maar nu is het zo. Dat is vooruitgang.
Dat is vooruitgang. Dat is...
Dat is het principe tenminste.
Wie heeft de vooruitgang gemaakt?
Wie? Of wat?
Dat is de hamvraag.
Wat betekent dat?
Je weet toch waar die dingen vandaan komen?
Duidelijk niet van hier.
Oké. Het gaat erom dat het werkt.
En het is Gods geschenk.
Dat is goed genoeg.
Hier is de zendmast.
Jemig. Die is hoog.
Dacht je echt dat dit zou werken?
Het zal te zien zijn.
Wat?
Wat ga je doen?
Ik moet rondkijken voor het lokaliseren van het
pakket.
Wat is het pakket?
Iets wat we moeten ophalen voor opa Epi's vriend.
Ik neem aan dat je dit al eens gedaan hebt.
Ja, vaak genoeg. In mijn hoofd dan.
Wens je me geen succes?
Succes.
Haat je hem?
Nick? Nee.
PRIVÉTERREIN - VERBODEN TOEGANG
Lieg niet.
Ik haat hem niet. Het is...
Nick is een prutser.
Hij neemt niets serieus.
Hij maakt overal een puinhoop van.
En dan moeten anderen
zijn puinhoop opruimen.
Wat bedoel je?
Niets, lieverd.
Ik dacht dat deze reis leuk zou zijn. Stom van me.
Je hebt altijd de VS willen zien.
Hier zijn we dan.
Welke VS?
Het enige wat ik heb gezien, is Nicks caravan
en een paar snelwegen.
Je vergeet de hotdog.
Die smaakte naar vieze sokken.
Wat smerig.
Cool.
Wat doe je? Nee.
Waag het niet, Toni.
Voor Instagram.
Zet die er niet op.
Ga je me anders naar mijn kamer teleporteren?
Shit.
Wat?
Ik ben zo terug. Blijf hier.
Luister naar je muziek.
Hallo.
Kevin, nietwaar?
Wat doet u hier, mevrouw?
U mag hier niet staan. Het is verboden terrein.
Echt? Dat wist ik niet.
Sorry. Ik heb geen bord gezien.
Werk je voor de telefoonmaatschappij?
Daar werk ik voor. Wie ben jij?
Krijg nou...
- Shit. Alles goed? - Ja. Schiet op.
Is het gelukt?
We gaan naar Illinois.
Ben je er? Ik wil niet te laat komen.
Ja. Heel even.
Helpt de koffie niet?
Je hebt je zin gekregen.
Ga naar de poolzaal. Drink wat biertjes.
Niet een heel vat.
Toen Randy je auto hier bracht,
zei hij dat je gisteravond met Byron aan het spelen was.
Je was dus echt dronken.
Ik ga vast naar de auto.
Nou,
- dat verwachtte ik niet. - Wat?
Irene, je bent ruim een kilo aangekomen.
Het is vast spiermassa.
Door al die beenheffingen.
Je bloeddruk is ook gedaald.
En ik zie wat meer kleur op je gezicht.
Voel je je beter?
Ja.
En ik denk dat je gelijk hebt, Sandra.
Het wordt tijd dat ik de rolstoel niet meer gebruik.
Ik was bang dat ze te veel deed.
Ik zeg niet dat we uit de problemen zijn, maar ik heb goede hoop.
Wat je ook doet, ga ermee door. Ik zie je over twee weken weer.
Heb je gehoord wat dr. Mareese zei?
Ik had dit zonder jou niet kunnen doen.
Ik weet zeker dat je nieuwe levenslust niets met mij te maken heeft.
Ben je nu boos omdat Jude me helpt?
Niet boos. Ik maak me zorgen om je veiligheid.
Hij heeft je helemaal ingepalmd.
Hallo?
Is er iemand? Ik ben het.
Hé, Denise.
Sorry, ik dacht dat er niemand thuis was.
Je was dit jack vergeten.
Waar zijn mijn grootouders?
Bij de dokter.
Moet jij die dingen niet met ze doen?
Ja.
Ik heb een lange nacht gehad.
Ik drink nooit.
Ik weet zeker dat niemand in Farnsworth
ooit zo'n karaoke heeft gehoord.
Ga je ermee op tournee?
De wereld is er niet klaar voor.
Hé, is dit boek van jou?
Dit is je vader, hè?
Wil je iets vreemds horen?
Mijn oma zei dat ze dit boek zelf gekocht had.
En dat is vreemd. Toch?
Misschien was ze in de war.
Je vader zit toch niet in getuigenbescherming of zo?
Nee, we zijn uit een sekte ontsnapt.
Heel grappig.
Je bent daar echt op dreef. De drummer maakt zich zorgen.
En Katie heeft deze gepost.
Dat ik dat heb gedaan.
Je ging er echt in op.
Mijn god, kijk eens. Zelfs de drummer kijkt raar.
Kunnen andere mensen dit zien?
- Ja. - Hebben jullie het leuk?
Hoi, ik... Hoe was het bij de dokter?
Het was goed.
Het gaat beter met me.
Dat is geweldig.
Ik wilde jullie niet storen.
Ik verwachtte je hier vandaag niet.
Ik besloot nog een paar nachten in Farnsworth te blijven.
Het was heel impulsief.
Hé, waar is opa?
Kom je me uitlachen, ruimteman?
Wil je iets zien? Echt?
Hier. Laat die film ontwikkelen.
Ja, hoor. Wat ruimtefoto's?
Selfies met groene mannetjes? Het was leuk. Hou er nu over op.
Misschien ben ik gek dat ik je het grootste geheim ter wereld vertel,
maar ik ben niet achterlijk.
- Waarom heb je ze nooit ontwikkeld? - Waarom denk je? Irene.
Ze zag me die foto's maken en ik moest de film van haar vernietigen.
Maar ik dacht dat hij misschien ooit van pas zou komen.
- Als je me weer voor de gek houdt... - Ontwikkel de rol.
Hé.
Daar is de beste assistente die ik ooit heb gehad.
Zelfs toen je amper boven de tafel uit kwam.
Ik heb de verkeerde carrière gekozen.
Oma zei dat je hier was, dus...
Ja, ik moest Byron wat gereedschap teruggeven.
- Je buurman? - Ja.
We hebben de strijdbijl begraven. Zo'n beetje.
Heb je geen college?
Ze hebben vergaderingen of zo, dus nee.
Dat is boffen. Voor mij dan.
Ik kan je hulp ergens bij gebruiken.
Wil je een eindje rijden?
Ze gaan weg. Ik pak mijn sleutels.
Mevr. York?
Chandra, heb je even tijd?
Nee, ik... Ik ben ergens mee bezig.
Dit is geen goed moment, dus...
Jude, kun je in de auto wachten? Ik wil graag alleen met Chandra praten.
Oké.
Ik maak me zorgen.
Over Jude.
We kunnen op de stoep geen privégesprek voeren, hè?
Kom binnen.
Je hebt een zeer gevarieerd huis.
Ja.
Lange tijd heb ik hier alleen met mijn moeder gewoond.
Ze verzamelde van alles.
Nu woon ik hier alleen.
- Wat een leuk ventje. - Ja.
Hoe heet hij?
Winston.
Hij was de hond van mijn moeder.
Aan het einde liet ze me beloven hem in huis te houden.
Het stond zelfs in haar testament.
- Hoorde u dat? - Wat?
Nee, ik heb niets gehoord.
Waar zei je
dat we voor moesten oppassen?
Onder de verzorgers zitten veel schurken
die van ouderen willen profiteren.
Referenties zeggen niets.
Vaak zijn die van hun moeder of hun beste vriend.
Over beste vrienden gesproken...
Winston.
- Wat ben je toch een schat. - Raak hem maar niet aan.
Je bent zo...
Nee.
- Het spijt me. Jeetje. - Nee. Het is niet erg.
Het is niet erg.
Ik heb hem. Raak hem alstublieft niet aan.
Nee, natuurlijk niet. Het spijt me echt.
- Het geeft niet. - Winston, het spijt me.
- Raak hem niet aan. - Ja.
Hij was haar klusjesman. Je laat die mensen in huis.
Hij stal duizenden.
- Jude. - Hoe kom jij binnen?
- Hoe kom je hieraan? - Je zou in de auto wachten.
- Wie heeft je gestuurd? - Waar heb je het over?
- Ga mijn huis uit. - Je bent een van hen.
- Een van wie? - Dit lag op haar kamer.
- Dat is van mij. - Dit is een tracker.
Een cadeau van een patiënt. Geef hier.
- Lieg niet. - Zo is het genoeg.
Ze heeft een hoop gestolen spullen.
Nee.
Het waren cadeaus van patiënten.
Chandra, wat is er met je gebeurd?
Denkt u dat ze het doorhadden?
Ik zorgde voor hen, dag en nacht.
Ik voerde ze, waste ze en verschoonde hun luiers.
En ze kenden mijn naam niet eens, dus...
Ik verdiende het.
- Ze is een van hen. - Niet waar.
Nee.
Ze is dan wel een leugenaar en een dief, maar ze is...
Ze zit niet achter jou aan.
Sorry dat ik je misleid heb.
En het spijt me dat het leven zo voor je is gelopen.
Je was een goede leerling.
- En ik mocht je. - Ik hoef je medelijden niet.
Dan zal ik je dat niet geven.
En ik geloof niet dat ik je nog zo leuk vind.
Maar ik zal dit hele incident vergeten
als je ons vertelt hoe je aan die ketting komt.
Oké...
Wat heb je, oude man?
Oké. Niks.
Niks.
Krijg nou...
Deze was van mijn vader. Ik weet het zeker.
Had jij er ook een?
Ja.
Om te voorkomen dat we ontsnapten.
Een ketting lijkt me niet geschikt als tracker.
Je kunt hem gewoon afdoen.
Ja, je zult wel gelijk hebben.
Wat is dat ding?
Dit is een soort sleutel.
Kan die mijn koffietafel terugbrengen?
Wat is er met je tafel gebeurd?
Laat maar.
Ik was vergeten hoe graag ik rij.
Wil je het me leren?
Zet hem in drive.
Hier.
- Gewoon trekken? - Ja.
- Deze? - Ja.
Haal nu je voet van de rem en duw voorzichtig op het...
Goed. Dat is goed.
Niet zo bang. Je kunt sneller gaan.
- Sneller? - Ja, sneller.
Oké.
Goed zo.
Wil jij het doen?
DIERBARE ZOON, ECHTGENOOT EN VADER
Doe ik je aan hem denken?
Natuurlijk.
Hoe dan?
Je kuiltjes. Als je lacht.
Allebei zoetekauwen.
Je bent net zo koppig.
Maar vriendelijk.
Opa, ik geloof niet dat ik gelukkig ben.
Wat is er mis?
Zoveel.
Alles.
Waarom begin je niet
met één ding?
Ik voel een knoop in mijn maag.
Vanwege mijn werk.
Mijn studie.
Chicago... Ik...
Ik wil dat allemaal niet.
En elke ochtend word ik wakker en voel ik me...
Ik voel me gevangen.
In mijn eigen leven.
En
ik denk dat ik met mijn studie wil stoppen.
Dat is een hele beslissing.
Moet ik het niet doen?
Dat zei ik niet.
Als je om mijn advies vraagt,
kan ik je alleen zeggen
dat je moet leren jezelf te vertrouwen.
Dat wil ik ook.
Echt.
Maar ik...
Ik ben bang.
Wat als ik wegga
en dat gevoel er nog steeds is?
Omdat ik zoals hij ben?
- En als ik... - Hé. Nee.
Je bent niet...
Je bent niet voorbestemd om iets te herhalen.
- Begrijp je me? - Oké.
Je bepaalt je eigen weg in dit leven.
Oké.
Iedereen praat altijd over Nirvana alsof zij zo vernieuwend waren,
maar de Melvins hadden net zoveel invloed.
Is grunge wel in Zuid-Amerika gekomen?
- Hé, neem die uitrit. - Wat? Waarom?
- Het is een uur te vroeg. - Doe het gewoon.
Oké, zoals je zegt.
Hier. Stop hier.
Nog een vent die je moet vastbinden?
Wat?
Als je moeder het zegt, stoppen we.
Ik ben zo terug.
Goed, ga maar.
Klaar?
Het komt wel goed. Echt.
Papa.
Nee. Epi, ik ga niet terug.
Alsjeblieft, stop.
Ik wil niet terug. Nee.
We doen dit niet graag.
Maar het is onze plicht.
We moesten het doen.
Nick, waarom heb je al die wapens?
Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.
Word je voorzichtiger als je wapens hebt?
Wil je het zien?
Toe maar.
- Heb je ooit geschoten? - Nee.
Er zijn blijkbaar veel dingen die je niet hebt gedaan.
Ja.
Je pa schiet goed.
Ken je mijn vader?
Praat je moeder weleens over hem?
Nee.
Niet echt. Ze zei dat ze elkaar niet kenden.
Vreemd.
De truc is om te richten...
Je moet weten wat je beste oog is, het linker of het rechter.
Hoe is hij?
- Ik wil het weten. - Nee, het spijt me.
Echt. Het spijt me.
Vertel me dan iets over hem.
Speel daar niet mee.
Het was niet eens geladen.
Wat is er met je gebeurd?
Kom. We moeten de verloren tijd inhalen.
Kom op.
ONDERGRONDSE DEUR
REPTIELACHTIGE OPPERHEREN TELEPORTEREN NAAR DE AARDE!
Fuck. 'Reptielachtig'?
EEN ONMOGELIJKE DEUR
'Onmogelijke...'
Wat...
'Is het spiritueel?'
HIJ LIJKT GEOBSEDEERD DOOR DIE DEUR!
Wat je ook beslist, ik sta achter je, oké?
Oké.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
- Oké. - Rij rustig.
Byron?
Betekent een gesloten deur niets voor je?
Ik kon niet wachten.
Kun je dat ding uitdoen?
Oké.
Ik moet je iets laten zien.
Je zult versteld staan.
Komt dit je bekend voor?
Dit stond in een dagboek.
Van een missionaris in Argentinië.
Raad eens uit welk jaar.
Uit 1723.
Je meent het.
Het is precies hetzelfde.
Er moet een manier zijn om dit ding weer aan de praat te krijgen.
Nou,
ik denk dat het niet zomaar na 20 jaar ineens niet meer werkte.
Heb je dit ding al 20 jaar?
Hé, schijn hier eens op.
Is dat bloed?
O, mijn god.
Wat is dat?
Wat heb je gedaan, Jude?
Wacht. Jude? De verzorger?
Heb je hem hier ook over verteld?
Ja, toen ik hem in het bos zag, vond ik hem al vreemd.
Een vreemd gevoel.
Heb je hem in het bos gezien? Wat deed hij?
- Hij wandelde gewoon. - Wacht.
Dat is Irene. Ga weg.
- Snel. - Oké.
Hé, schat. We waren een eindje gaan rijden.
Zo'n mooie dag.
Kom op.
Kom op, Lucy. Kom.
Waar was hij, Luce?
Lucy, kom hier.
Lucy.
O, mijn god.
Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Florus van Rooijen