Kochanie, musisz coś zjeść.
Napij się chociaż herbaty.
Za długo parzona?
Nie.
Tylko...
Nie mogę.
Musisz się przespać.
Chodź.
Dzień dobry.
- Dawno wstałeś? - Chwilę temu.
Dobrze być z powrotem w naszym łóżku.
Tylne siedzenie auta jest jednak niewygodne.
Od 17 lat nie byliśmy tak długo z dala od siebie.
Od konferencji nauczycieli w St. Louis.
Przywiozłaś mi czapkę.
Tak. Dlaczego nigdy jej nie nosisz?
Nie wiem, gdzie jest.
Tęskniłam za tobą.
Też za tobą tęskniłem.
Tęsknisz czasem
za tym, jak było bardziej... normalnie?
Względnie.
Tak.
Przepraszam. Muszę coś dokończyć.
Byron, powiedz coś.
Byron, słyszysz mnie?
Byron?
Franklin.
Franklin, widziałeś Byrona?
Nie.
- Nie wrócił do domu zeszłej nocy. - Nie wiem.
Nie dzwonił?
Mówił, że pracujecie nad jakimś projektem.
Już go skończyliśmy.
Dam ci znać, jeśli się odezwie.
Niedługo wróci.
Mówię ci, to on.
Skąd wiesz?
Co z tym zrobiłeś?
Nick ma o tobie dobre zdanie.
Może ten sprzęt będzie kiedyś twój.
Nawet mi się tu podoba.
Jest uroczo i cicho.
Lubię ciszę.
To tutaj.
Zaparkuj tam.
Zacząłeś to wszystko sam?
Tak. Całe życie pracuję z różnymi narzędziami.
Dlaczego w ogóle to wyłączyłeś, Jude?
Nie mówiąc nam?
Franklin miał prawo spróbować to naprawić.
- To był błąd. To niebezpieczne. - Wiem.
Irene, nie denerwuj się.
Przykro mi.
W porządku, Jude.
Wiem, że odchodzisz.
Znalazłem coś w Michigan.
Doprowadzi mnie do ojca.
Nie próbuj mnie przekonać.
Nie zrobię tego.
Musisz podążać własną ścieżką.
Przygotuję ci coś na drogę.
Nie umiesz się pakować.
Wiedziałem, że ją skrzywdzisz.
Próbowałem was chronić.
O coś cię spytam.
Powiedz prawdę.
Co jest na tej planecie?
Nic.
Tak myślałem.
Podwiózłbym cię na dworzec, ale pewnie nie jedziesz autobusem.
Nie.
Ale najpierw muszę coś zrobić.
Czekajcie. Natura wzywa.
Wyszedł. Jedźmy.
- Nie możemy. - Dlaczego nie?
Zabił tę kobietę! Co z tobą?
- Bo pojadę sama. - Wystarczy, Toni!
Nie możemy, bo nas znajdą.
Znajdą sobie kogoś innego i tyle.
Odpal samochód, proszę.
Okłamałam cię.
Mówiłam, że nasze dziedzictwo jest błogosławieństwem.
Chciałam cię chronić, Toni.
Co musisz zrobić?
Odnaleźć apostatę.
I zająć się tym.
Wtedy będzie po wszystkim.
Zabić go?
Jeśli tego nie zrobię, zabiorą cię.
Co? Dokąd?
Nie martw się, tak się nie stanie.
Martwe ptaki.
O czym mówisz?
W pobliżu jest Komnata.
Dziesiątki lat szukali kolejnej.
- Nie obchodzi mnie to. - Ale zacznie!
Patrzcie.
Stella, dokończ robotę.
Zlokalizuję Komnatę, Toni mi pomoże. Chodź.
Spokojnie. Niedługo będzie po wszystkim.
Chodź, Toni! Twoja matka ma ważne zadanie.
- Jeśli ją tkniesz... - Stella!
Za kogo ty mnie uważasz?
Chodź, Toni!
Para staruszków. Co myślisz?
Nie będą stawiać oporu.
Jak ta kobieta.
Nie chciałem tego.
Muszę chronić naszych ludzi.
Jak i ty.
Zbyt długo to przed tobą ukrywano. Do dziś.
Właściwie to nalegam, żebyś od razu przeszła perdisco,
jak tylko to się skończy.
Nawet nie wiesz, jak blisko Boga jesteś.
- Koniec tajemnic? - Koniec.
Już nigdy.
Kim jest Caleb?
Twoim ojcem.
Zadbam o to, żebyś go poznała.
Musisz odwiedzić Caerul.
Widzisz?
Nie jestem taki zły.
Chodź.
DLA STARZEJĄCYCH SIĘ ASTRONAUTÓW Z BOGIEM - BYRON
Co tam masz?
Witaminy.
Dasz trochę?
Niczym nie pogardzę.
Zwłaszcza w obliczu braku opiekuna.
Przykro mi, że wyjeżdża.
Cieszę się, ale wiem, że cierpisz.
Cóż.
Tak będzie lepiej.
Naprawdę? A co z tym, na co czekałaś?
Los i tak dalej.
Jestem zmęczona losem.
Kochanie, muszę ci coś powiedzieć.
Ktoś jest na naszym podwórku.
Co?
Witaj, młoda damo.
Wszystko w porządku?
Ja...
Przepraszam.
On mnie zmusił.
Co...
Wejdźmy do środka.
Możemy porozmawiać?
- Nie. - Wiem, że Irene ci powiedziała.
Pokazała mi coś zakopanego w ogródku.
- Trudno w to uwierzyć. - Mało powiedziane.
Magiczne drzwi, inna planeta. A ty kim jesteś?
- Powiedziałem ci. - Naprawdę?
Zapomniałeś wspomnieć, że jesteś... kosmitą?
Jestem człowiekiem tak jak ty.
Dobra, ja spadam.
Baw się dalej w dom z moimi dziadkami.
Ja mam dość.
Dziękuję za całonocną podróż do Michigan,
za naukę karaoke
i za shoty.
Katie stawiała.
Podziękuj ode mnie.
Serio? Uścisk dłoni?
Co to... Boże!
Boże! Ktoś do nas strzela? Wezmę telefon.
Wezwijmy policję. Cholera.
Cholera. Denise, posłuchaj mnie.
- Co? - Wiem, kto to jest. Ona ściga tylko mnie.
Biegnij do dziadków!
- Ale... - Są w niebezpieczeństwie. Zabierz ich.
Dziadku! Babciu!
Szybko, musimy...
Nie ukryjesz się.
Znajdę cię.
Prażone w miodzie.
To ci dopiero.
Zasługują na medal.
Chcesz trochę?
Kto wśród was mówi prawdę?
Wypuść nas, proszę.
Gdzie to jest?
To twoja wnuczka, prawda?
- Byłoby szkoda, gdybym musiał zabić... - Na podwórku, pod szopą.
Dziękuję.
To nie było takie trudne.
Miej na nich oko.
Tak.
Nick miał rację. Będziesz w tym dobra.
Więc to tutaj się kryjesz.
Masz na imię Toni, prawda?
Jestem Irene.
To mój mąż Franklin, a to Denise.
Przykro mi.
- Nie mogę z wami rozmawiać. - Dlaczego? Bo on ci zabronił?
- Muszę mu pomóc. Mama mi kazała. - Twoja mama. Gdzie ona jest?
Jest z apostatą.
Masz na myśli Jude'a. Ma na imię Jude.
Dość.
Wiem, co robisz.
To dobry człowiek, Toni.
- Mama mówi, że jest niebezpieczny. - Nie.
Tak. Że naraził wielu ludzi.
- Że musieliśmy to zrobić. - A jeśli twoja mama się myli?
Proszę, Toni.
Kiepski pomysł.
Jeśli chciałaś ich uwolnić, to popełniłabyś błąd.
Mama mówiła, że postępujemy właściwie.
Czynimy Boże dzieło.
Ale jej nie wierzę. Ani tobie.
- Idź. Nie widzą cię. - Związywać staruszków?
Zabić tę kobietę? Tak nie wolno.
- Świat... - Zuch dziewczyna.
...nie jest tak czarno-biały, jak myślisz.
Nie chcesz, żebym go zabił?
Toni, wszystko w porządku?
Zmiana planów. Przyprowadź chłopaka.
Na pewno?
Tak.
Powiedz mu, że mamy rodzinę.
Jeśli nie chce, by coś im się stało, niech się podda.
Proszę. Zadowolona?
Mamy staruszków i dziewczynę.
Pokaż się, jeśli chcesz ich ocalić.
Znamy się.
- Wątpię. - Nie.
Pamiętam.
Przyprowadzili cię na spotkanie z moją matką.
Tak. Byłem małym chłopcem.
Klęczałeś przed nią podczas ceremonii.
Potem płakałaś.
Lepiej nic nie mów.
Nigdy nie rozumiałem strażników.
Całe to poświęcenie. Na co to?
Chronicie coś, czego częścią nigdy nie będziecie.
Odwróciłeś się od swojej rodziny, społeczności i wiary.
Wiem, co zrobiłeś.
Nie miałem wyboru.
Ja też nie mam.
Nie wiem, kim jesteś ani czego chcesz,
ale nie musisz grozić mojej rodzinie.
Cóż.
Ty groziłeś mojej…
przyjacielu.
Choć nawet tego nie pojmujesz.
Jude!
Dobrze znów cię widzieć.
Zawsze cię lubiłem. Zawsze.
Nawet kiedy byłeś nieposłuszny.
A ty zrobiłeś coś takiego.
Czy ona wie, że tu jesteś?
Jak myślisz, kto mnie wysłał?
Kłamiesz.
Przestań!
Czy to przeze mnie tak cierpią? Nie.
- Przez ciebie! - Przepraszam.
Miałeś wszystko. Ale to ci nie wystarczyło.
Powiedziałeś, że go nie zabijesz!
Nie zamierzam.
Ty to zrobisz.
Czy jest lepszy sposób na udowodnienie lojalności?
- Dość! Nie ona! - W porządku.
- Mamo. - Do dzieła.
Proszę, nie rób tego.
Cicho, kochanie. Odwróć się.
- Stella. - Cicho!
Jeśli to zrobisz, nie będzie już twoją córką.
- Nie będzie już taka sama. - Zamknij się!
Stella!
Ukończ misję.
W porządku.
Ja to zrobię.
Cofnij się!
Zdrajczyni!
Mamo!
Broń!
Widzisz, Toni? To zabójczyni.
Ma to we krwi.
Ty też.
Dość zabijania.
Wszystko w porządku?
Wszystko gra?
Dokąd pojedziecie?
Daleko stąd.
Na pewno nic mu nie będzie?
Tak, zajmę się nim. Będzie bezpieczniej dla wszystkich.
Zaufaj mi.
Mamo, co się stanie z domem?
Wrócimy po nasze rzeczy?
Nie sądzę.
Wszystko, co zostawiłyśmy,
można zastąpić.
Mamo, co to jest Caerul?
Nic takiego.
Wszystko będzie dobrze.
Obiecuję.
Powiedziałaś, że będą nas szukać.
Ale przestaną.
Dlaczego?
Bo mamy kartę przetargową.
Gdybyś zgłodniał.
Pamiętasz pierwszy dzień, kiedy byłem chory? Karmiłaś mnie tym.
- Mikstura. - Mikstura.
Była okropna.
Pomyślałem sobie, że musiałaś być dobrą matką.
Zabrałeś sweter?
Jadę z tobą.
Co?
Czasem nie ogarniasz. Zgubiłeś się w drodze do baru.
Ledwo prowadzisz, zatrzymali cię. Potrzebujesz mnie.
Moment. Zatrzymali cię?
No nie wiem, Denise.
A ja wiem. To okropny pomysł.
Nie wrócę tam, gdzie byłam.
Nie mogę też zostać tutaj, w Farnsworth.
Muszę zrobić coś nowego. A co jest bardziej nowego niż to?
Spodziewałam się jazdy lub lotu.
To trochę dziwne.
Naprawdę się zgadzamy?
Nie.
Ale co możemy zrobić? Jest...
Jest dorosłą kobietą.
Jest też naszą wnuczką.
Wiem.
To takie trudne.
Ale użyliśmy tego ponad 800 razy i żyjemy.
- Ledwo. - Tak.
Ale żyjemy.
Tego nie znałam.
Znalazłem to w książce ojca.
To coś jak adres.
Zostawił mi to.
Powinniśmy go z tym znaleźć.
Będzie wiedział, jak zapewnić bezpieczeństwo.
Ale do tego czasu bądźcie ostrożni.
A to coś może ją sprowadzić z powrotem?
Tak.
Ale resetuje się po każdej podróży,
więc jeśli ruszycie za nami, traficie...
Wiecie gdzie.
Wróć, jak tylko poczujesz zagrożenie.
- Dobrze. - Obiecujesz?
Obiecuję.
Dobra.
Jeśli coś jej się stanie, przysięgam na Boga...
Rozumiesz?
Tak. Oczywiście.
- Kocham cię. - Kocham cię, dziadku.
- Pa, babciu. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Uważaj tam. - Dobrze.
- Gotowa? - Tak.
Chodźmy, zanim zmienię zdanie.
Powinniśmy przestać tak często tu przychodzić.
Od lat czekałem, żeby to usłyszeć.
Kochanie...
Muszę ci coś powiedzieć.
Co zrobimy?
Nie wiem.
Pojedziemy do Disneylandu?
Możemy.
Trzymaj się.
Mamo.
- Co się dzieje? - Nie wiem!
Trzymaj się!
Mamo!
Co się stało?
Mamy dwie osoby.
Jesteś strażniczką, prawda?
Byłam.
Ciekawe.
Bardzo ciekawe.
Mamo? Nie!
Witaj, Corneliusie.
Pamiętasz mnie?
Nigdy nie zapomnę apostaty.
Będziemy się dobrze bawić.
O tak.
Witaj w upadłym świecie.
Gdzie jesteśmy?
W Bangkoku.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Jestem w szoku.
I pod wrażeniem.
Uznałem, że gdybyś wiedziała o tych skafandrach, użyłabyś ich.
Znasz mnie.
Na pewno chcesz to zrobić?
Czy chcę? Nie.
Nie, ale Jeanine zasługuje na odpowiedź.
Byron gdzieś tam jest.
Żywy lub martwy.
Muszę go znaleźć.
Nie żegnaj się ani nie cytuj wyniosłych wierszy.
Dość się stresuję.
Wierzę w ciebie, Franklin.
Zawsze wierzyłam.
Podasz mi hełm?
Co widzisz?
Ciebie.
Naprawdę?
Znalazłem nasz stolik.
Franklin, przestań żartować.
Nie żartuję.
Idę dalej.
Co? Coś mi przerywa.
Franklin?
Słyszysz mnie?
PUSTY - PEŁNY
- Irene? - Tak? Słyszę cię.
Proszę, wróć.
Coś jest nie tak z powietrzem.
Powiedz coś, kochanie, cokolwiek.
Irene.
Franklin?
Kocham cię.
A ja ciebie.
Widzę wszystkie gwiazdy.
Robi się ciemno.
Proszę, przestań.
Irene, znalazłem coś. Chodź tu.
Co to jest?
Nie wiem.
Proszę.
Oddychaj.
Jak to możliwe?
Przyszłam za tobą.
Ty...
My żyjemy.
Owszem.
Oddychaj.
Spójrz.
Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger