เมืองเล็กๆ ทุกเมืองมีความลับของตัว
เมืองของเรามีเกม
คนแพ้ก็ต้องคงอยู่ที่นี่ ที่ซึ่งเราถนัดการเป็นคนขี้แพ้ที่สุด
ผู้ชนะจะได้ออกไป
ที่เมืองคาร์ป เท็กซัส การเดินทางออกไปเป็นทางเดียวที่คุ้มค่า
ผู้เล่นทุกคนจึงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อเอาชนะ
เธอจะได้เป็นผู้ชนะ ถ้าอยู่ได้จนฟ้าสาง
กำลังจะถึงเวลาตัดสินแล้ว
แต่เกมนี้ไม่ได้คิดขึ้นมาเพื่อฆ่าเรา
และเราไม่ตายหรอก
ถ้าเราทำตามกฎข้อเดียวได้
อย่าแพนิค
แพนิค เกมท้าชะตา
ขอต้อนรับสู่คาร์ป
ขายทอดตลาด ลดราคา!
ความจริงคือแพนิคก็เริ่มต้น เหมือนอะไรหลายๆ อย่างแถวนี้
เพราะเป็นหน้าร้อน
และไม่มีอะไรอย่างอื่นให้ทำ
เกมจะเริ่มทันทีหลังจากพิธีจบการศึกษา
และยาวไปตลอดช่วงปิดเทอมฤดูร้อน
นักเรียนม.หก ที่จบการศึกษาทุกคนมีสิทธิ์ลงเล่น
บางครั้งก็ลงแข่งกันถึง 40 คน
บางปีก็แข่งกันแค่ครึ่งเดียว
แต่จะมีผู้ชนะแค่คนเดียว
แต่ละปีจะมีผู้เล่นหน้าใหม่
ความท้าทายใหม่ๆ
กรรมการใหม่
แต่เกมนี้ก็มีสิ่งที่ตามมาหลอกหลอนด้วย
หลับให้สบายนะ จิมมี่กับแอ๊บบี้ เราคิดถึงพวกเธอ!
เราไม่เคยต้องพูดชื่อพวกเขา
โรงเรียนมัธยมแซมมวลมาเวริค
พวกนั้นหาทางกลับมาหาเราได้เอง
พวกเขารู้ว่าเราจะหนีไปไหนไม่พ้น
นอกจากเราจะร่วมเล่นเกม
และตอนนี้ ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย
นักเรียนที่จบการศึกษา
นาตาลี วิลเลียมส์
เย้ เยี่ยมเลย แนท!
บิชอป มัวร์
เฮเธอร์ นิลล์
- มาสายนะ - ไปตายเลย
เฮ้ย เรย์
มีของขวัญวันจบการศึกษามาให้ เล็กๆ น้อยๆ
- โย่ ไปกันเลย - นี่อะไรวะเนี่ย
บัตรผ่านออกจากคุก
อะไรวะ นึกว่าเผื่อจะมีประโยชน์ เวลานายอยากไปเยี่ยมพ่อ
เหรอ
เออ แต่ถ้ามันมีบัตรผ่านให้ไม่ติดเริม
ฉันจะได้แอ้มแม่ไอ้ไทเลอร์อีกรอบ
อย่าพูดหมาๆ ไสหัวไปเลย
ไม่อยากเชื่อว่าพวกนายจะโดดพิธีจริงๆ
เออ โดดจริง
ไปกันเลย ยาหยี
ออกเลย!
เร่งเลย!
- ต้องอย่างนั้นลูกพ่อ - ดีค่ะ พ่อ
คุยกับลุงหน่อย
โอเค รูปถ่ายพ่อลูก ชิดๆ กันหน่อย
เฮเธอร์!
เรามาแล้ว!
ไงจ๊ะ เธอ
นี่ ดอกไม้
ขอบใจจ้ะ ลิลลี่บั๊ก
โห แม่มาด้วย
แม่ก็ต้องมาสิ
ภูมิใจในตัวลูกนะ
เอ้านี่ เอามาให้
- ถือให้พี่หน่อยสิ - ได้
เมื่อก่อนลูกเห็นลูกโลกหิมะทีไรก็ชอบมาก ซื้อให้เท่าไหร่ก็ไม่พอ
ตอนนั้นหนูเจ็ดขวบเองมั้ง
ครั้งนึงที่ห้างวอลมาร์ต
ลูกไปไล่เขย่าไอ้นี่สักร้อยอันได้มั้ง
แม่นึกว่าจะลากตัวออกจากร้านไม่ได้ละ
ขอบคุณค่ะ มีความหมายมากเลย
ของเล็กๆ น้อยๆ น่ะ
เพื่อเป็นที่ระลึกวันสำคัญอะไรแบบนั้น
- ทำไมมองหน้าหนูประหลาดๆ - ไม่มีอะไร
มีเงินสัก 20 เหรียญมั้ย
รถต้องเข้าอู่อีกแล้ว
หัวเทียนเป็นอะไรสักอย่าง
แล้วลูกก็รู้ว่ารถกระบะของโบ กินน้ำมันแค่ไหน
มีแค่นี้แหละ
- จริงเหรอ - จริง
เกิดอะไรขึ้นกับค่าจ้างย้อนหลังจากที่ร้าน
หนูบังคับให้พวกนั้นยอมจ่ายไม่ได้ แม่
ภูมิใจในตัวลูกนะ
มาเร็ว ลิลลี่ กลับกันเถอะ
ขอบใจจ้ะ แล้วเจอกันนะ
รักพี่นะ บาย!
- ร่าเริงหน่อย แก เราเป็นอิสระแล้ว! - ใช่
เยี่ยมเลย
ไสหัวออกจากที่นี่กันเถอะ
โคตรเบื่อที่นี่เลย
- หนึ่ง... - ใช่
- สอง - สอง
สาม
ขอบใจจ้ะ
เราจะดื่มให้อะไรดี
ไม่ต้องเล่นพละแล้ว
- ไม่ต้องใส่กางเกงขาสั้นเล่นพละ - จริง
เก็บเงินรอบสุดท้าย
มาเร็ว ส่งเงินมา
เก็บเงินรอบสุดท้าย
- มาแล้ว - ขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง
เก็บเงินรอบสุดท้าย
กฎก็ต้องเป็นกฎนะ
เรียนจบกันแล้ว โอเคนะ ฉันไม่เล่นด้วยซ้ำ
ถือเป็นเงินประกันละกัน
ฤดูร้อนนี้ต้องสุดๆ ไปเลย
อ้อ
ไม่เอาน่า พวก
ฉันไม่เล่นอยู่แล้ว โอเคนะ
พวกเราต้องเล่นทุกคน ไอ้เวร
- เรย์! - ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
เงินเหรียญหนึ่งซื้อความสงบให้นายได้
เรย์ หยุดน่ะ
ถ้าอยากได้เงิน ต้องปล่อยแขนฉันก่อน
ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ
โถ บิชอป
นี่
ดื่มอีกรอบ
แด่การลบความจำเรื่องโรงเรียนทั้งหมด
ไม่เอา
เลือกจำ
มีบางเรื่องที่ฉันยังอยากจำได้
ฉันพลาดอะไรไปมั่ง
เรากำลังดื่มให้ อนาคตที่ปราศจากนรกชื่อเรย์
- จริง - หมอนั่นห่วยแตก
ใช่
จำได้มั้ย
จำที่เธออ้วกตอนทัศนศึกษาม.สองได้มั้ย
แล้วเขาปล่อยข่าวลือว่าเฮเธอร์ท้อง
แล้วเธอก็บอกทุกคนว่า เขาเป็นหนองในเทียม
ใครก็มายุ่งกับเพื่อนฉันไม่ได้
แด่การแก้แค้น
แด่หนองในเทียม
- ไม่ดื่มให้อะไรอย่างนั้นหรอก - อะไรนะ
โอเค นึกออกละ
พร้อมมั้ย
เอาประกาศนียบัตรมาด้วย
- แน่สิ - พิลึก
- เอาเลย - ได้เลย
- ทำอะไรของเธอ - ไหม้แล้ว
นาตาลี
อะไรล่ะ มันไม่สำคัญด้วยซ้ำเพราะ
ฉันต้องชนะเกมแพนิค
ฉันชอบเพลงนี้! มาเร็ว
- ลุกขึ้น เฮเธอร์ - เอาไว้ก่อน
ไม่ได้! มาเดี๋ยวนี้!
- ไม่ได้ๆ มาเร็ว - ทุกคน ไว้ก่อน ฉันไม่...
ฉันไม่เต้น
- วางฉันลง! - เราต้องเต้น
- บิชอป! - ไม่ได้ยิน
อะไรวะ พวก
โทษที มือลั่น
- ลั่นไปจับไฟแช็กเนี่ยนะ - มือมันลื่น!
- ก็แบบว่า... - ประเด็นคือไอ้ดิ๊กกิน
ใครๆ ก็ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ก่อนวันตัดสิน
ดิ๊กกินส์
ดิ๊กกินส์ ก็พูดถูกแล้วไง
ได้ข่าวจากกรรมการบ้างมั้ย
ไม่ได้ข่าว ฉันเป็นแค่พิธีกร
ก็รอสัญญาณอยู่เหมือนกัน
ก็หวังว่าสัญญาณจะมาเร็วๆ
รู้นี่ว่าสุภาษิตพูดถึงคนว่างไว้ยังไง
ว่างไปใจมันพาลจะตกนรก
เล่นเลย ที!
ดึกแล้วนะ ลิลลี่บั๊ก น่าจะหลับไปแล้ว
ทำไมล่ะ พี่ก็ยังไม่นอน
นี่ยื้อเวลานี่
เมื่อวานหนูอ่านหนังสือจากห้องสมุดจบแล้ว
ให้พี่แต่งเรื่องให้ฟังมั้ย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเมืองเมืองหนึ่ง คล้ายเมืองเรา
เว้นแต่ทุกคนในเมืองนั้นมีร่างเป็นหิน
เหมือนรูปปั้น
ใช่เลย เหมือนรูปปั้น
แล้วก็พูดด้วยลิ้นแข็งเป็นหิน
โบกมือไม้ที่เป็นหิน
แม้แต่หัวใจพวกเขาก็แข็งเป็นหิน
แต่มีสาวคนหนึ่งไม่เหมือนคนอื่น
ร่างเธอมาจากก้อนดิน
"เธอมันไร้ค่า" ทุกคนบอก
"ไร้ค่า"
โห
พวกนั้นจับเธอขังไว้ในหอคอยสูง
ที่ไม่มีประตูและมีหน้าต่างบานเดียว
เธอเหงารึเปล่า ในนั้นมืดมั้ย
ใช่
บางทีนะ
บางทีเธอจะขอให้สายลมมาอยู่เป็นเพื่อน
แล้วเธอหนีออกมาจากหอคอยสูงได้ไง
ไม่รู้สิ ยังคิดไปไม่ถึงตรงนั้น
งั้น...
เธออาจผูกมิตรกับหิ่งห้อย
จะได้ช่วยในเวลากลางคืน
เธอจะได้ไม่ต้องกลัวความมืด
จะบอกให้นะ
นั่นแหละตอนจบ นั่นคือเรื่องที่เกิดขึ้น
ราตรีสวัสดิ์ รักน้องนะ
- ราตรีสวัสดิ์ - ฝันดีจ้ะ
คู่มือการเขียนวรรณกรรม สำหรับนักเขียนเยาวชนของซิงเกิลตัน
เฮเธอร์ แปดโมงแล้ว!
เดี๋ยวไปทำงานสาย!
โอเคค่ะ
หลับให้สบาย จิมมี่กับแอ๊บบี้
เมนสตรีทไวร์เลส
เธอทำงานกับเรามานานมาก
แต่ตอนนี้ไม่มีงานให้ทำ
แต่คุณก็รู้ว่า ฉันเป็นคนเดียวที่ทำงานจริงๆ และ...
แถมฉันทำงานมานานกว่าคุณอีก
เด็กฉลาดอย่างเธอหางานใหม่ได้แน่ๆ
ขอร้องละ แดนนี่ งานนี้จำเป็นมากสำหรับฉัน
เสียใจด้วยนะ เฮเธอร์
เริ่มเมื่อไหร่
ฉันจ่ายย้อนหลังได้ถึงสัปดาห์ที่แล้ว
ขอบใจนะ
เขาบอกว่าไม่มีงบพอที่จะจ้างฉันต่อ
แต่เธอเป็นคนเดียวที่ทำงาน
ฉันก็พูดแบบนั้นเลย
เสียใจด้วยนะ เฮเธอร์
เดี๋ยวเธอก็หางานใหม่ได้
ฉันต้องใช้เงิน 6,000 ดอลลาร์ เพื่อนสมัครเรียนบัญชีที่ม.ลองฮอร์นสเตท
โห 6,000 เลยเหรอ
นายคิดว่าฉันทำงานที่นี่มาตลอดทำไมล่ะ
ก็นึกว่าเธอชอบถอดปลั๊ก
แล้วก็เสียบปลั๊กเข้าไปใหม่
เรื่องนี้จริงจังนะ
ตอนแรกวางแผนว่าจะเก็บเงินได้ ก่อนเข้าปฐมนิเทศ
ตอนนี้เหลืออีกแค่ 500 ก็ครบละ แต่...
ห้าร้อยเหรอ ฉันให้ยืมก็ได้นะ
ฉันไม่เอาเงินนายหรอก
ยังมีเวลาถึงเดือนสิงหา กว่าจะต้องจ่ายงวดสุดท้าย
- ฉันต้องหาทางได้ เนอะ - ใช่
ไง!
สักครู่นะ ขอบคุณค่ะ
โอเค
ขอบคุณค่ะ
นี่ คือ...
แน่ใจว่าจะเรียนบัญชีแล้วเหรอ
ใช่ ถ้าจบอนุปริญญาเมื่อไหร่
จะเป็นพนักงานได้เงินสองเท่า จากที่แม่ได้เป็นรายชั่วโมง
เธอไม่ชอบเรียนเลขด้วยซ้ำ
งานบัญชีไม่ได้มีแต่เลขนะ
ก็จริง เป็นงานเอกสารน่าเบื่อด้วย
โอเค ก็ได้
เธอเป็นนักเขียนที่เก่งมาก เฮเธอร์
อย่างน้อยก็น่าจะลองสมัครทุน
พวกเขาไม่มีทุนให้คนที่นั่งแต่งเรื่องหรอก
นี่ ทุกคน ได้พักแล้ว
- เพื่อนได้พัก - ไปกันเลย!
เขาไล่เธอออกเหรอ
- แต่เธอเป็นคนเดียวที่... - ที่ทำงานจริงๆ จังๆ
เสียใจด้วยนะ เฮเธอร์
ให้ฉันวางยาพิษเขามั้ย
ต่อให้คิดแล้วน่าตื่นเต้นแค่ไหน
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ยังไงนะ
ฉันเป็นคนจ่ายยาตามใบสั่งให้เขานะ
คิดไปด้านมืดนะเนี่ย
เมื่อฉันชนะเกมแพนิค เราจะไม่ต้องกังวลเรื่องงานอีกเลย
ฉันบอกแล้วใช่มั้ย นางเอาจริง
เธอน่าจะเชียร์ฉันมากกว่า
ปีที่แล้วมีคนตายเลยนะ นาตาลี
คือคนอาบน้ำในอ่างก็ตายได้มั้ย
อุบัติเหตุรถชนอีก
โดยเฉพาะเวลาที่ ถูกปิดตาให้เดินข้ามทางด่วน
ฉันเสียเธอไปไม่ได้นะ นาตาลี
จะอยากกำจัดฉันยังไงก็ไม่มีทางล่ะ
อีกอย่าง ใครจะคอยเตือนให้ฉันทำตัวติดดิน
เวลาที่ฉันกลายเป็นนักแสดงดังรวยสุดๆ
ฉันคิดได้สองคน
โอเค ทวนกันหน่อย
เธอจะย้ายไปฮอลลีวูด นายไปเรียนมหาวิทยาลัย
ส่วนฉันจะต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล
กำลังจะบอกว่าเธอจะคิดถึงพวกเราเหรอ
ใช่รึเปล่านะ
ฉันกำลังจะบอกว่าเธอสองคนกำลังทิ้งฉัน
เฮเธอร์ นิลล์ ประสบการณ์การทำงาน
ยินดีต้อนรับทุกท่าน
เมนูมั้ยครับ
ขอโค้กค่ะ
ขอบคุณ
เธอคือเฮเธอร์ใช่มั้ย
ด็อดจ์
ฉันรู้ว่านายเป็นใคร
นายเป็นเด็กใหม่
เอ่อ ฉันย้ายมาปีนึงแล้ว
ทุกคนที่นี่รู้จักกันมาตั้งแต่ยังใส่ผ้าอ้อม
เด็กใหม่ก็เป็นเรื่องใหญ่อยู่นะ
- อ้อ - ซึ่งแถวนี้ก็แปลว่าไม่เกิดอะไรขึ้นหรอก
อ้อ
ที่จริง คาร์ปเป็นเมืองหลวง แห่งการไม่มีอะไรเลย
ไม่เกิดอะไรขึ้น ไม่มีอะไรเปลี่ยน ไม่มีอะไรที่อยากไปดูหรือไปทำ
แล้วเกมแพนิคล่ะ
เรื่องนั้นไม่มีจริงหรอก
งั้นปิดเทอมหน้าร้อนปีที่แล้ว เด็กสองคนนั้นตายยังไง
- พูดเบาๆ หน่อย - แสดงว่าเป็นเรื่องจริง
ฉันนึกว่าเรย์แค่มารีดไถฉันเฉยๆ
เก็บหนึ่งเหรียญทุกวันที่ยังเปิดเทอมอยู่
แต่พอเห็นว่าทุกคนก็ต้องจ่าย
เกมมันเล่นยังไง จะเริ่มเมื่อไหร่
เรารอให้กรรมการส่งสัญญาณมา
แต่ละปีก็ไม่เหมือนกัน
กว่าจะถึงตอนนั้นคือรอเฉยๆ เหรอ
ใช่ คือจริงๆ แล้วเราควรจะลืมๆ มันไป
ทำไมล่ะ
เราไม่ควรคุยเรื่องเกมนี้
ตำรวจรู้เรื่องเกมแล้ว
รู้ว่าจิมมี่กับแอ๊บบี้แข่งอยู่
แค่ไปดูก็อาจจะเดือดร้อนได้
ฉันไม่อยากดู ฉันอยากเล่นด้วย
แล้วจะเกิดอะไรต่อ
ไง!
คุณนิลล์
- นายอำเภอ - ด็อดจ์
ขอนั่งกับเด็กเท่ๆ ด้วยได้มั้ย
เชิญเลย
แม่ไปไหนล่ะ ด็อดจ์
แม่ทำงานกะดึก
รับอะไรไหมครับ
เอารูทเบียร์ละกัน ไม่ต่างกันเนอะ
จริง
หางานอยู่เหรอ
ของานเลยล่ะ
เขาสร้างโกดังเสร็จเมื่อไหร่ เธอน่าจะดวงดีขึ้น
ได้ข่าวตลอดว่าจะเริ่มก่อสร้างเร็วๆ นี้ละ
ลือว่าจะเริ่มก่อสร้างเร็วๆ นี้ มาตั้งแต่หนูอยู่ม.สองล่ะค่ะ
จริง
โชคดีนะ
โอเค กลับไปหางานดีกว่า
- เราควรสร้างเรือบ้าน - โง่บรม
จะได้ไปอยู่ที่ไหนก็ได้
คงอยู่ได้ไม่นานนักหรอก ถ้าติดอยู่กับไอ้โง่อย่างพวกนาย
พูดงั้นเสียความรู้สึกนะ เอาจริง
ให้ตาย เอาจริงเหรอ
เอาทิชชู่ซับน้ำตามั้ย
รู้มั้ยว่ามีจุดในมหาสมุทร ที่ฆาตกรรมได้ไม่ผิดกฎหมาย
อะไรนะ
- อะไรล่ะ - แม่ง
มันตลกตรงไหน
เขาเรียกน่านน้ำสากลไงพวก
เพื่อน เป็นคนขายยาทั้งที
นายจัดการยาได้ห่วยบรมเลย
ตกลงจะมวนปุ๊นหรือจะขอจีบเป็นแฟน
ไม่รู้สิ เธอเชี่ยวชาญไม่ใช่เหรอ
ดูสิ ขยะขาว
อาจเป็นแม่เธอก็ได้นะ
อะไร มีอะไร
เริ่มแล้ว
ประตูเป็นอะไรของมัน
หน้าร้อนไม้บวม ต้องใช้แรงหน่อย
เป็นไงบ้าง
โคตรสุดยอดเลย
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่ หนูสมัครทุกร้านบนถนนเมนละ
แต่ไม่มีใครคิดจะจ้างคนเพิ่ม
อ้อ ก็นะ
ชีวิตจริงก็งี้แหละ ลูกรัก
มันเหยียบเราให้จมดินเสมอ
มือถือดังน่ะ
แนท ว่าไง
เริ่มแล้ว
อะไรเริ่ม
คิดว่าอะไรล่ะ พิธีเปิดที่ไพล็อตส์พอยต์
เวร ฉันอุตส่าห์นึกว่า ปีนี้เขาฉลองวันชาติเร็วเป็นพิเศษ
เธอไม่มาเหรอ
ไปไม่ได้ แนท แค่ดูฉันก็จะหัวใจวายแล้ว
พระเจ้า เธอคงเป็นคนแรกที่ กลัวแม้แต่จะดูเกมแพนิค
แต่เธออยากให้ฉันชนะใช่มั้ย
แน่นอน
ฉันแค่ไม่อยากให้เธอลงแข่ง
เอาละ แลงลีย์ วิลเลียมส์ งานเล่นพลุกลับมาอีกแล้ว
แต่รอบนี้มาจากทางทิศเหนือ
ไม่เห็นในทุ่งทางทิศตะวันตก
ไปเจอกันที่ท่าเรือ
เดี๋ยวตามไป
กำลังไปเหมือนกัน
ไม่ต้องไปที่ท่าเรือแล้ว
ตอนนี้พลุจุดจากทางใต้
เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
ผมแลงลีย์ อยู่ที่เขตป่าสงวนคาลฮอร์น ไม่มีอะไรเลย
ฉันดูไม่ออกว่ามันมาจากไหน เหมือนมาจากทุกทิศ
เห็นพลุดอกสุดท้ายเป็นตอนขับผ่าน น้ำตกซิสคียู งั้น...
กลับไปเจอกันที่สถานี
มือถือ
ขอมือถือจ้ะ เอามือถือมามั้ย
ขอบคุณ
อย่าแกะออกนะ
ขอมือถือ ขอบใจ
โอเค
ขอบใจจ้ะ
- โอ๊ย ตาย - ที่ตูดเลย
ฉันไม่ยอมให้เธอโดดจากผา ในสภาพเหมือนถุงยางยักษ์หรอกนะ
ไม่ได้อยู่ในทีมว่ายน้ำแล้วนี่
ทุกคนฟังทางนี้หน่อย
ขอต้อนรับสู่เกมแพนิค!
ฉันชื่อดิ๊กกินส์
และหน้าร้อนนี้ ฉันจะเป็นพิธีกรให้ดีที่สุด
ปีนี้ ผู้ชนะแพนิคจะได้รับรางวัลใหญ่
เงิน 50,000 เหรียญ
โคตรได้
นั่นรางวัลเยอะสุดเท่าที่เคยมีมา ปีที่แล้วแค่สามหมื่นเอง
ทุกคนรู้กฎอยู่แล้ว
เรื่องในการแข่งก็พูดกันแต่ในการแข่ง
อย่าให้ได้เห็นใครโพสต์อะไร ทวีตอะไร หรือแปะอะไรในไอจี
ไม่มีข้อยกเว้น
ถ้าพบใครละเมิดกฎ จะเสียอภิสิทธิ์ทั้งหมดในเกม
ด่านแรกคือด่านโดด
อย่าลืมนะ หนูๆ
ต้องโดดให้ถึงบริเวณน้ำลึก
ถ้าพลาด
จะตกแหมะลงมาแผละอยู่กับก้อนหินแทน
ถ้าโดดจากหน้าผาชมวิว จะได้แต้ม 100 แต้ม
อภินันทนาการจากกรรมการแสนดีของปีนี้
ไม่ว่าพวกนั้นจะเป็นใครก็ตาม
เริ่มเล่นกันได้เลย
ถึงตาฉันละ
โห ฉันมีชุดเหมือนกันเป๊ะ
อวยพรให้ฉันด้วย
ฉันก็ไม่อยากให้แข่งเลย
ใครจะลงทะเบียน จะแข่งรึเปล่า ต้องมาเอาเบอร์ก่อนนะ
จะโดดจากผาเหรอ ต้องเอาเบอร์ก่อน
- ไง หวัดดี - หวัดดี มีมี่
"มีมี่" โอเค
มีมี่ เบอร์หก
โชคดีนะ เอาพลุไปด้วย
ว่าไง นายเบอร์เจ็ด
เบอร์แปดนะ แมตต์ เอาพลุไปด้วย
โทษที เชิญก่อน
ขอบคุณ
มาเลย
ไง นาตาลี เธอเบอร์ 11 นะ
เอาพลุไปด้วย โชคดีล่ะ
- ด็อดจ์ใช่มั้ย - ใช่
นายเบอร์ 12
ไง พวก!
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลขหนึ่ง บอกชื่อด้วย
นายรู้ชื่อฉันโว้ย ดิ๊กกินส์
แม่นายตะโกนชื่อฉันอยู่ทุกคืน
โคตรได้ นั่นเพื่อนฉัน
โอเค เรย์ ฮอลล์ชนะขาด!
เก่งมาก พวก
เรย์ ฮอลล์ชนะขาดโว้ย พวก!
ก็ไม่เลวนะ
เขาพูดละ ฉันจะได้ไม่ต้องพูด
แต่ก็จะพูดอยู่ดี
เรย์ ฮอลล์หนึ่งเดียวคนนี้เปิดแล้ว
แม่คะ เห็นเอกสารลองฮอร์นสเตทมั้ย
เอกสารอะไร
ทั้งหมดเลย
ข้อมูลมหาวิทยาลัย หลักสูตร แบบฟอร์มจ่ายเงิน
แบบฟอร์มจ่ายเงินเหรอ
เรียนบัญชีเขาสอนให้เก็บตังค์ไม่ใช่เหรอ
- หนูวางไว้บนเคาน์เตอร์ - ไม่รู้นะ
วันก่อนน้องลูกวาดรูปอยู่ตรงนั้น
อาจจะเก็บไปพร้อมกับของน้องรึเปล่า
ลิลลี่
มหาวิทยาลัยลองฮอร์นสเตท
สรุปค่าใช้จ่าย
อะไรวะเนี่ย
เวรละๆ
เจอแล้วเหรอ
แม่ขโมยเงินหนูเหรอ
ปรากฏว่ารถต้องเปลี่ยนชุดเกียร์ใหม่หมด
ถ้าแม่เจอตัวไอ้เวรที่ขายรถให้นะ
แม่ นั่นมันเงินเก็บไว้เรียน
แม่ต้องขับรถไปทำงาน เพราะงั้น...
หนูไม่สน หนูเก็บเงินมาหลายปีนะแม่
ก็ดีไง
ทั้งต้องจ่ายบิลต่างๆ และดูแลให้เรายังมีหลังคาคุ้มหัว
- แม่ไม่เคยเก็บตังค์ได้สักเหรียญ - แหงละ
ยกเว้นค่าเบียร์ ค่าหวย
ค่าบุหรี่แล้วก็ค่ายา
ระวังปาก
- แม่ไม่มีสิทธิ์ - ลูกอยู่ในบ้านแม่
เงินนั้นมันเงินของหนู
ใส่เสื้อผ้าที่แม่ซื้อให้ กินอาหารที่แม่จ่าย
อาหารบ้าอะไรล่ะ
แม่ก็พยายามสุดๆ แล้ว เฮเธอร์
อาจดูไม่ใช่อย่างนั้น แต่...
ลูกคิดว่าจะทำได้ดีกว่านี้เหรอ
เดินออกจากประตูนั้นไปได้เลย
จะได้รู้เองกับตัวว่ามันง่ายแค่ไหน
กลับมาขอโทษหรือไง
จะไปไหน
เฮ้ย นั่นรถแม่นะ
อ๋อ แต่มันมีชุดเกียร์ของหนูอยู่
ที่ส่วนบุคคล ห้ามรถเข้า
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 11 บอกชื่อด้วย
นี่ ถ้าไม่โดดก็ลงมา
เพราะมีคนรอขึ้นไปอีก
ให้ตาย ขอเวลาเดี๋ยวสิ
นั่นนาตาลี วิลเลียมส์ เจิดจ้าตะวันฉาย
สู้เขา นาตาลี!
- แนท มาเลย - โดดลงมาเลย
เอาเลย แนท
ท่านผู้มีเกียรติ ผ่านอีกคนแล้วครับ!
ให้ตายสิ
เหมือนมีผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่ง จะขึ้นไปที่ไฮพอยต์
นั่นใครวะ
สำหรับคนที่เพิ่งมาครั้งแรก ย้ำอีกครั้ง
โดดจากไฮพอยต์จะมีแต้มพิเศษ 25 แต้ม
แล้วถ้าโดดจากผาเดวิลส์ดรอปล่ะ
สำหรับใครก็ตามที่โง่หรือเมาพอ ที่จะเลือกทางเดินชีวิตที่น่ากังขา
ก็ยังมีจุดผาเดวิลส์ดรอป
ถ้าโดดจากที่ดรอปจะได้แต้มเพิ่ม 50 แต้ม
และสามารถขอผ่าน ด่านใดก็ตามที่จำเป็นได้หนึ่งรอบ
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 12 บอกชื่อมา
- บอกชื่อมา - ด็อดจ์ เมสัน
ผู้เล่นเบอร์ 12 ครับ โดดจากไฮดรอปเหมือนเป็นของกล้วยๆ
เกทับกันได้สวยเลย ด็อดจ์
เวรละ
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 22 ตาคุณ
นายไปโดดไฮจัมป์
ใช่
- ไม่กลัวเหรอ - เรื่องโดดเหรอ ไม่หรอก
จะเดือดร้อนก็ตอนตกถึงข้างล่างมากกว่า
- นั่นแหละ - จริง
เธอเอา...
ไม่ต้อง ฉัน...
เฮเธอร์เหรอ
มาทำอะไรที่นี่
ฉันพยายามโทรหาเธอแล้ว
ทำไมใส่ชุดว่ายน้ำ
ฉันก็ไม่อยากตกขบวนความสนุก
เธอจะแข่งด้วยเหรอ
เธอพูดตลอดว่านี่เป็นกับดัก หลอกกัน
- ก็จริง - งั้นมาทำไม
- เป็นทางเลือกเดียวที่มี - หมายความว่าไง
ไหนเธอบอกว่าเพื่อนซี้ต้องหนุนหลังกัน
หนุนหลัง ไม่ใช่มาแข่งกันเอง
เราเล่นด้วยกันได้
แพนิคมีการเล่นด้วยกันที่ไหนล่ะ
ไม่เธอก็ฉัน ลืมแล้วเหรอ ผู้ชนะคนเดียว
ให้ตาย เธอไม่ได้จะทำจริงใช่มั้ย เธอกลัวไปหมดทุกเรื่อง
เธอไม่ยอมเมายากับฉันด้วยซ้ำ
ไม่กล้าแอบเข้าไปดูหนังฟรีด้วย ไม่เอาน่า
เธอคงไม่คิดหรอกนะว่าตัวเองจะชนะ ไม่มีใครโง่ขนาดนั้น
- แน่สินะ - เรียกผู้เข้าแข่งขันครั้งสุดท้าย
แต่ฉันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
กาลครั้งหนึ่ง มีสาวที่ร่างมาจากก้อนดิน
เฮเธอร์!
เฮเธอร์ กลับมานี่นะ!
เธออยู่ในเมืองที่เต็มไปด้วยคนร่างหิน
"เธอมันไร้ค่า" คนพวกนั้นกล่าว
กับสาวที่มาจากก้อนดิน
"ไร้ค่า"
ไปมุดหัวอยู่ไหนมา
ต้องไปฉี่ ใจเย็นน่า
ใจเย็นเหรอ เฮเธอร์
ทุกคืน สาวที่มาจากดินจะคุยกับสายลม
สายลมก็มีแต่ทอดถอนใจ
สาวคนนั้นเหงามาก
ผู้เข้าแข่งขันคนที่ 23
บอกชื่อมา!
นั่นใครน่ะ
เฮเธอร์ นิลล์ บ้านอยู่ที่ทูไพนส์ ตรงข้ามกับพี่สาวของรูบี้ แอนน์
แถมคูปองอาหารให้นางสิ เผื่อจะขยับ
หุบปากไปเลย
จะให้เรารออีกนานแค่ไหน
- เฮเธอร์! ลงมา! - เฮเธอร์
เร็วสิ เฮเธอร์
โดดซะที
สู้เขา เฮเธอร์
ตายละ ดรูว์
นางทำอะไรน่ะ
นางจะแข่งจริง
แล้ววันหนึ่งก็เกิดพายุ
ฝนตกติดกันวันแล้ววันเล่า
ระดับน้ำท่วมสูงขึ้นทุกที
ทุกที
สูงขึ้นๆ ทุกที
บ้าไปแล้ว
อย่าโดดนะ!
ให้ตายสิ
นางจะไปโดดที่เดวิลส์ดรอป
ไม่ช้า พวกคนหินก็ติดอยู่ตรงนั้น
อ้อนวอนขอให้สายลม พัดพาพวกเขาไปที่ปลอดภัย
แน่ใจเหรอว่าจะโดดตรงนั้น เฮเธอร์
หันหลังกลับก็ไม่เป็นไรนะ
เธอประกาศจุดยืนชัดแล้ว
แต่พวกคนหินตัวหนักเกินที่ลมจะหอบได้
แต่แล้วสายลมก็เห็นสาวที่มาจากดิน
เธอตัวเบา พัดไปได้สบายมาก
ลงมาเถอะ เฮเธอร์!
ลงมา! อย่าทำอะไรโง่ๆ
ใครไปพาตัวลงมาที
มาเถอะ เฮเธอร์
จะพิสูจน์อะไรกันแน่
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 23
บอกชื่อมา
เฮเธอร์
นิลล์
เฮเธอร์ นิลล์
สายลมจึงอ้าแขนออก
และสาวที่มาจากดินก็หันไปหาสายลม
และบินออกไป
คำบรรยายโดย: ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ