Każdy gracz ma jakąś historię.
Niektóre z nich są nawet prawdziwe.
Każdy gracz coś ukrywa.
Prawdziwe ja.
Swoje przyzwyczajenia.
-Źródła wstydu. -Halo?
Rozmowa przychodząca od więźnia w jednostce Sayreville.
-Zgadzasz się pokryć jej koszt? -Tak.
Hej, tatku.
Wszyscy się czegoś boimy.
Ale nigdy nie mówimy o tym głośno.
-Nill? -Cholera.
-Zrobisz mi warkocz? -Przyszedł Lorne. Musimy iść.
Wiem, że tam jesteś. Otwórz.
Książki z biblioteki.
Musicie zapłacić czynsz.
Szybciej.
-Nill! -Wracaj! Dobra, biegnij.
Nie przestawaj uciekać, a lęk zawsze zostawisz za sobą.
Znowu wisicie za czynsz?
Dobra, widzimy się tutaj o 16.00.
-Bo odbierze nas po swojej zmianie. -Pa.
Bo i twoja mama są znowu razem?
Tak, w tym tygodniu.
Muszę zrobić ksero CV. Podrzucisz mnie potem do Link's?
Podobno szukają pracowników.
Po co szukasz pracy, skoro zamierzasz grać?
Bo zostało mi na koncie jakieś 17 dolarów.
Rozmawiałeś z Nat?
Nie odbiera ode mnie telefonu. Minęły dwa dni.
Słuchaj, to Nat.
Wiesz, jaka ona jest. Wszystko rozejdzie się po kościach.
Nie chciałam kłamać. Nawet nie zamierzałam skoczyć.
Weszłam na górę i po prostu musiałam.
Ale nie musisz.
-Mam zrezygnować? -Dużo graczy to robi.
Nie.
Panic to głupota, Heather.
To niebezpieczna gra. Rok temu dwoje dzieciaków zginęło.
Jaki to ma sens? Wiesz, że nie wygrasz.
-Zostaniesz w tyle... -Tak myślisz?
Myślisz, że nie dam rady?
-Nie, ja... -Założę się, że wszyscy tak myślą.
Szkoła się skończyła,
zaczęło się lato i, niestety,
dzieciaki zaczęły grać w tak zwane „Panic”.
Podobno Jimmy i Abby w to grali.
Siedemnaście lat, młodzi, zakochani, studia przed nimi.
Ale już nie żyją.
Jak wiecie, Abby przejechał tir.
Przechodziła przez I-45 z zawiązanymi oczami.
A Jimmy...
Jimmy zabił się, grając w rosyjską ruletkę.
Jedno jest pewne. Ta gra jest zorganizowana.
Ten, kto wystrzelił fajerwerki chciał nas zdezorientować.
-I mu się udało. -To prawda.
Szefie, rozmawiałam z dyspozytorką o skargach z tej nocy.
Jedną złożyła Myra Campbell.
Znam ją. Była najlepszą przyjaciółką Abby.
Rozmawialiśmy z nią zimą. Powiedziała, że nic nie wie,
ale teraz była bardzo zdenerwowana.
Może te fajerwerki odświeżyły jej pamięć.
-Porozmawiaj z nią. -Dobrze.
Te dzieciaki podążają za stadem.
Chronią siebie nawzajem i tę grę. To wszystko.
W zeszłym roku to miasto pochowało dwójkę dzieci.
Ktoś za to zapłaci.
-Cześć, Mindy. -Hej, Heather.
Szukacie może kogoś do pracy?
Mamy komplet na lato.
Probowałaś w Buc-ee's?
Próbowałem wszędzie.
Możesz zostawić CV na wypadek, gdyby ktoś zrezygnował.
Dziękuję.
Pomogę pani.
Dziękuję. Uratowałaś mi zakupy.
Rigley!
Chodź tutaj.
Rigley, wracaj tu, natychmiast! Co ty wyprawiasz?
Mój uciekinier.
Zły piesek.
Cześć.
Zwykle nie jest taki przyjazny. Widać, że kochasz psy.
Właściwie to nie. Ja tylko...
Mama zawsze powtarzała, że jeśli coś nie sika do toalety,
to nie powinno mieszkać w domu.
Psy nie zostawiają podniesionej deski.
I robią to, co im każesz. Zazwyczaj...
Rigley, wskakuj. Dobry piesek!
Wezmę to.
Anne, miło mi.
Heather.
Słyszałam, że pytałaś o pracę.
-Tak. -Przyda mi się pomoc na farmie.
Nic wyszukanego. Trzeba pomalować stare szopy.
Niezbyt elegancka robota, ale płacę gotówką.
-Zainteresowana? -Poważnie?
No pewnie.
Znasz gospodarstwo na końcu Old River Road?
-Tak. -Tam właśnie mieszkam.
Ranki byłyby najlepsze.
Dlaczego ja?
A dlaczego nie?
Sąd wysłucha dziś sprawy
Heather Nill kontra Natalie Williams.
To twoja najlepsza przyjaciółka.
Pamiętajcie, żadnego przeklinania, plucia, bicia i płaczu.
Skończyły mi się chusteczki.
Mógłbyś dać nam chwilę?
Chętnie. Tak.
-Możemy tam usiąść? -Dobrze.
No więc?
Mama wzięła moje pieniądze na szkołę.
Jak to wzięła?
Musiała wymienić w aucie skrzynię biegów.
Stwierdziła, że jestem jej to winna, skoro całe życie mnie utrzymuje.
Ile?
Miałam 5 460 dolarów.
Zostawiła mi parę drobniaków.
Mogłaś mi powiedzieć.
Nie miałam kiedy.
Zorientowałam się, jak pojechałaś już skakać.
Kiedy się dowiedziałam, nie byłam w stanie jasno myśleć.
Jakby ktoś trzymał mi rękę na gardle. Nie mogłam mówić.
Przepraszam, Nat.
-Nie chciałam z tobą konkurować. -Wiem.
Przepraszam, że się tak wściekłam.
Powinnam była się domyślić, że masz powód.
To zastanówmy się teraz...
Jak to wygramy?
Co masz na myśli?
Jak mamy grać, to musimy współpracować.
Mówiłaś, że tu nie da się współpracować.
Nie ma remisu. Jest jeden zwycięzca.
Ale jeśli będziemy współpracować i któraś z nas wygra, to wygramy obie.
Podzielimy się wygraną.
Rozumiem, że się zgadzasz.
Całujecie się?
-Chciałbyś. -Serio?
Więc wszystko gra?
Znów jesteście przyjaciółkami?
Partnerkami.
Kto tam?
Sierżant Langley z biura szeryfa.
Dzień dobry. Myra Campbell?
Mogę wejść?
To mój wolny dzień.
Tak?
Czym się zajmujesz?
Jestem asystentką kierownika Taco Bell.
Pracuję na lotnisku.
Zawsze pijesz w domu w wolny dzień?
Czasami piję gdzieś indziej.
Ale nie przyszła pani, żeby rozmawiać o mnie.
Nie, chcę porozmawiać o Panic.
Mówiłam już w marcu. Nie mam nic do powiedzenia.
Nigdy w to nie grałam.
Abby Clarke grała.
Była twoją najlepszą przyjaciółką.
Pewnie zdradziła ci kilka sekretów.
Niektóre z nich.
Ale jej obiecałam.
Jasne.
Po prostu pomyślałam,
że skoro skarżyłaś się na fajerwerki...
Wie pani, jaki to miasto ma problem? To nie Panic.
Nie gracze ani sędziowie...
-Przynajmniej próbują... -Sędziowie?
To sędziowie planują grę?
Może.
-Może. -Mówiłam pani,
nigdy nie grałam.
Znam tylko plotki.
Jeśli usłyszysz coś jeszcze,
możesz do mnie zadzwonić? Byłabym wdzięczna.
Dziękuję, Myra.
Pani sierżant,
nie skończyłam jeszcze.
Bądźcie ostrożni.
Gra i tak się odbędzie.
Znaki są wszędzie.
Hej, przestań się gapić.
Patrzę się tam, gdzie powinnam.
Kto nie ma żadnego konta na social mediach?
-Ktoś normalny. -Ostrożnie.
Sędziowie wiedzą, kim jesteśmy. Myślicie, że nas obserwują?
Oczywiście. Jak inaczej zdobędą informacje o graczach?
Pewnie sprawdzają, gdzie pracujemy...
Zwodzenie niestrudzonego Antychrysta.
...gdzie żyjemy...
Idę do pracy.
Albo znajdziesz się wśród reszty pogan,
obok diabła.
...i spędzamy czas.
Widzą, co robimy, kiedy myślimy, że nikt nie widzi.
Sprawdzają, z kim się trzymamy.
Jesteśmy kwita.
Studiują wszystkich graczy.
-Co? Nie zaprosicie mnie? -Nie.
Właśnie się zbieraliśmy.
Przyszedłem się przywitać z tym nowym.
Spoko.
Chodźmy stąd.
Dzięki.
-Mogę w czymś pomóc? -Tak.
Poproszę jedną porcję „spierdalaj". To ja chcę pomóc tobie.
Wiem, że jesteś nowy, i pewnie słyszałeś o naszej grze.
-Słyszałeś, że jest zajebista... -Przejdź do rzeczy.
Chodzi o to, że Panic to lokalna gra.
Stworzyliśmy ją, prowadzimy ją i trzymamy ją w tajemnicy.
Nie gramy z obcymi.
Wszyscy absolwenci kwalifikują się do gry, prawda?
Ale niewielu jest w stanie wygrać.
Dość dobrze mi poszło, gdy zdobyłem 25 punktów za skok.
Lubię cię, naprawdę.
Lubię, jak facet nie boi się wpierdolu.
Moja wygrana będzie smakować jeszcze lepiej.
Diggins nie mówił, kiedy jest następne wyzwanie?
Na mnie nie patrz. Nie biorę w tym udziału.
Patrzcie, co to?
Klasyk. Połowa liter zdążyła już odpaść.
To wskazówka.
Brakujące litery ułożą się w słowo.
G-R-A-N-A-R-Y.
Czyli spichlerz.
Więc wiemy, gdzie odbędzie się następne wyzwanie.
-Pytanie brzmi... -Kiedy?
Szukamy czasu rozpoczęcia.
Może znajdziemy go w spichlerzu.
Dziwię się, że ze mną pojechałaś.
Ty w siódmej klasie przychodziłeś tu wypatrywać obcych z kosmosu.
To było w szóstej klasie.
W siódmej przychodziłem tu oglądać pornosy.
-Romantycznie. -Ale dziś...
Dziś chodzi o ciebie.
Pomyśl o tym, jak o ćwiczeniu.
Wątpię, żeby wyzwanie wiązało się z przekąskami.
Dość pogaduszek. Mieliśmy szukać wskazówek.
Widzisz coś?
Nie wiem. Niech spojrzę.
To grozi zawaleniem, tam są stare beczki z chemią,
tam jest raj dla węży
i co najmniej sześć luksusowych wieżowców dla szczurów.
Wszystko chyba w normie.
Ile biorą od szczurów za wynajem?
Słaby żart. Słabiutki.
To, co powiedziałem w bibliotece...
-Że nie wygrasz... -Spoko.
Nie, posłuchaj.
Nie chodziło o to, że ty nie dasz rady, tylko ogólnie.
Nie da się wygrać.
Jasne, ludzie wygrywają główną nagrodę,
ale ilu faktycznie wygrywa Panic?
Conrad Spurlock przeniósł się na Florydę.
Inaczej by go aresztowali.
Kradł samochody z Lukiem Hallem. Zabili dziewczynę.
Podobno to nie ma nic wspólnego z grą.
-Ukradli samochód... -Właśnie.
Bo zwycięstwo w niczym nie pomogło.
Nie uchroniło ich przed głupimi wyborami.
Kupili sobie szansę, by dokonać jeszcze głupszych.
Można kupić głupie wybory albo te mądre.
Wyborów się nie kupuje.
Ale musisz płacić za te złe.
CHCESZ SIĘ ZABAWIĆ? ZADZWOŃ DO STANA 1 (315) 83.36 14
Williams, chyba coś mam.
Czy w spichlerzu działo się ostatnio coś podejrzanego?
Zabawne, że pytasz, Langley.
Właśnie dostaliśmy skargę, że ktoś zrobił tam graffiti.
To nieprawdziwy numer. Brakuje dwóch cyfr.
To geotagowanie albo...
Co to jest? Gra w podchody?
Dzieciaki mają szukać wskazówek?
Nie wiem. Kazałem Hernandezowi znaleźć numery i adresy
każdego Stana, Stanleya, Stantona, Stansona i Stannera w hrabstwie.
Na twoim miejscu rozdzieliłbym to zadanie.
Przeszłaś samą siebie.
Im więcej pocisz się w czasie pokoju, tym mniej krwawisz na wojnie.
-Skąd wzięłaś to powiedzenie... -Dobra, siadaj.
Jeśli mamy wygrać, musimy odrobić lekcje.
Tak jest, pani Williams.
Zaczniemy od tych z największą szansą na zwycięstwo.
Ray Hall. Wszyscy stawiają na niego.
Jest lekkomyślny, nieustraszony, nie boi się bólu.
-Poza tym może być psychopatą. -To też.
Ma też dobre geny.
Jego brat Luke wygrał grę kilka lat temu.
Jakie szanse ma Tyler Young?
To ty z nim chodziłaś.
Byłam w drugiej klasie.
Nie odpowiadam za nic, co robiłam przed trzecią klasą.
Spotkaliśmy się może cztery razy.
Raczej pięć i pół.
Daję mu 50% szans.
Jest zbyt głupi, żeby się bać. Z drugiej strony...
Plemienny tatuaż to oznaka słabości.
Chciałam powiedzieć, że nie potrzebuje forsy.
Rodzina farmaceutów.
Adam Lyons jest w zasadzie chodzącym wyrostkiem.
-Pełna zgoda. -A Troy Van?
-Troy Van. -Mieszkasz w Carp i malujesz usta?
Musisz być twardzielem.
Słuszna uwaga.
Shawna Kenny może być problemem.
Jej brat Hunt ją trenuje.
I jest zajebiście fajna.
Na koniec - ten nowy koleś.
Dodge Mason. Tajemnicza przeszłość,
nieznane motywacje, nieokreślone słabości.
Widzę, że przesunęłabyś palcem w prawo.
Czas na główne wydarzenie.
Wyzwania zwykle dzielą się na kategorie.
Mamy labirynty i akcje w terenie.
Kradzieże i włamania.
Obrzydlistwa typu węże, szczury i pająki.
Ja pasuję.
Zadania na wytrzymałość fizyczną, ból i stres.
Zrzuty z wysokości.
Założę się o wszystko, że wyzwaniem będzie przejście.
Dostaniemy punkty za prędkość.
Czy nie tak zginęła Abby?
Łatwizna.
Zróbcie hałas!
Dobra, chłopcy i dziewczęta, laski i fiuty, Ray...
Witamy w wyzwaniu número dos: Spacer po desce.
Przypominam, że mamy 23 graczy.
Wszyscy otrzymują 100 punktów za dołączenie.
Dodge Mason ma dodatkowe 25.
Nie widzę go. Może przegapił znak.
To dobre wieści.
Heather Nill dostaje dodatkowe 50 punktów
i nietykalność w dowolnym wyzwaniu.
Dajesz, Heather!
Przyszedł. Może powinnam pójść się przywitać.
Żadnego bratania się z wrogiem.
W ten sposób znajdujemy słabe punkty wroga.
W prowadzeniu pomaga mi zachwycająca Summer Calvo.
Zaliczyłem.
Dziś będziemy odliczać punkty.
Im wolniej idziesz, tym więcej punktów tracisz.
Macie 90 sekund na przejście, a potem tracicie wszystko
i wypadacie z gry.
A teraz, w przypadkowej kolejności...
Poproszę werbel.
-Drew Santiago! -Santiago.
O kurde.
Jedziemy.
Od kiedy Bishop przyjaźni się z Leelą?
Pewnie znają się z kościoła.
Tam się ludzie integrują.
I osądzają się nawzajem.
No właśnie. Integracja.
Żeby tylko deska się nie złamała.
-Miło, że do nas dołączyłeś. -Wiem.
-Cholera. -Drew, dasz radę!
Drew, zaczynamy odliczanie za trzy, dwa, jeden.
Ruszaj!
Ja pierdolę.
Pieprz się, Ray! Nie złamałem deski!
Co za niespodzianka!
Następny?
Czas na Shawnę Kenny.
Shawna Kenny! Twoja kolej!
-Nie, stary. -Langley. Proszę.
Proszę bardzo.
-Masz coś? -Wykluczyłem każdego Stana w hrabstwie.
Nie muszę udawać tu Greka.
Co?
Grecy i Rzymianie. O Boże.
Tak! Rzymianie używali liter jako systemu liczbowego.
A może graffiti wykorzystuje liczby, żeby przekazać nam wiadomość?
Jeden, O. Dwa, D.
Trzy... Widzisz? Czekaj. Otwórz notes.
Dobra. Więc O to jeden...
Ray Hall przeszedł w 17 sekund,
ustanawiając nowy rekord!
O tak!
Następna jest Heather Nill.
Heather, wchodzisz!
Trzymajcie kciuki.
Uda ci się. Po prostu...
nie patrz w dół.
A gdzie mam patrzeć...
Czekaj.
Po prostu...
Uważaj, dobrze?
Heather, teraz albo nigdy.
Heather, zaczynamy odliczanie za trzy, dwa, jeden...
-Czekaj, Diggins. -Ruszaj!
O cholera.
Pięć sekund!
Nie.
Dziesięć sekund!
Uda ci się!
Dajesz! Uda ci się! Po prostu idź!
Dwadzieścia trzy sekundy!
Dawaj! Uda ci się!
Zakład, że nie przejdzie?
Ona wypada. Widziałem szybsze ślimaki.
Kurwa.
-Oddychaj. -Powiedz, kiedy to się skończy.
Hej, Nill,
jak chcesz pokazywać tyłek, szukają kogoś do pracy w Scarlett.
Tam kupujesz sobie dziewczyny?
Dziewczyny mam zewsząd. Siadają mi na kolanach za darmo.
Wiedziałam, że jesteś głupi, ale właśnie rozbiłeś bank.
O to chodzi w głupich decyzjach. Z nimi zawsze jest najlepsza zabawa.
Nie musisz już gdzieś iść?
Nie. Czy jest coś lepszego niż to?
-Co on mówi? -Dawaj, Heather.
Czterdzieści osiem sekund!
Podejdź trochę bliżej. Bliżej.
Nie ma za co.
O Boże!
-Hej. -O cholera!
Byłaś zajebista!
Prawie się zrzygałam.
-Znalazłeś sobie nową zabawkę? -Heather?
Uważaj. Nie cierpię, jak po tyłku dostaje ktoś w porządku.
Będę delikatny.
Nie mówię o niej.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć.
Czekaj. Nie, trzeba je łączyć. To jest 14.
Więc N, N.
„Jutro o dziesiątej."
To czas rozpoczęcia.
Coś będzie się działo jutro o 10.00 w spichlerzu.
-Graffiti zrobili wczoraj. -Racja.
Jest prawie 11.00. Cholera.
-Cortez! Gonzalez! Chavez! -O cholera.
Następny...
Dodge Mason!
Dodge Mason, wchodzisz.
Muszę się odlać.
Dodge Mason, zaczynamy odliczanie za trzy, dwa, jeden...
Ruszaj!
Dodge to zawodowiec!
O kurwa!
O Boże.
Jasna cholera.
Dodge Mason! Kurwa, niewiarygodne!
Dodge Mason w 55 sekund!
Dodge pozostaje w grze!
Już myślałem, że jest po tobie.
A buziak na dobranoc?
Hej, wyluzujcie! Kurwa, żartujecie sobie?
O Boże.
-Gliny! Uciekamy! -Psy! Biegnij!
Nikt się nie rusza.
Na kolana. Ręce do góry.
Heather!
-W porządku? -Tak.
Tędy.
Nie ruszać się!
-Moja kostka. -Chodź.
Spierdalaj, suko. Nic nie zrobiłam.
Nie wstawaj. Prawa ręka.
Ty skurwysynu.
-Muszę usiąść. -Zatrzymajmy się tutaj.
-O Boże. -Okej.
-W porządku? -Tak.
-Zadzwonię do Bishopa. -Okej.
Mogę zobaczyć?
Nie musisz. Nic mi nie jest.
Przepraszam.
-Nie chciałem... -Nie, spokojnie.
Musisz obłożyć ją lodem,
jak już będziesz w domu.
-Dzięki, doktorze. -Jasne.
A teraz?
-Boli. -Możesz tak potrzymać?
-Tak. -Dobrze.
Spokojnie, wziąłem comiesięczny prysznic.
-Szczęściara ze mnie. -Powiedz, czy nie za ciasno.
Po co to?
Żeby ograniczyć ruchy.
Znasz się na tym?
Nie bardzo.
Kopciuszku, twoja skarpetka.
Dzięki, księciu z bajki.
-Wybacz. -W porządku.
O co chodziło z tobą i Rayem?
Po prostu...
-Ray jest dupkiem. -No tak.
No.
Nie boisz się?
Czego? Gry?
Czegokolwiek.
-Każdy się czegoś boi. -Tak?
Tak.
A ty?
-Nie powiem ci. -To aż tak straszne?
A ty? Czego się boisz?
Że tu utknę.
-No tak. -To dość przerażające.
Poradzimy sobie. Bishop po nas wróci.
-Dobra. -Super.
-Świetnie. W porządku? -Dzięki.
Poradzę sobie. Spoko, dam radę.
W porządku.
Złapaliśmy kilkoro dzieciaków, które grały w Panic.
Ty jesteś na to zbyt mądra, prawda?
Daj spokój, tato.
Chcę dla ciebie jak najlepiej.
Wiem. Zawsze myślisz, że wiesz...
Bo jestem twoim ojcem.
Przejrzałaś te ulotki z koledżu?
-Mają zajęcia z aktorstwa. -Właśnie skończyłam szkołę.
Rozumiem. Chcesz już zawsze pracować w aptece.
-To twoja sprawa. -Dobra, przejrzę je.
Kocham cię.
Wiem.
-Williams. -Tak?
Mógłbyś znaleźć taśmy z radaru przy spichlerzu?
Chcę obejrzeć auta z tamtego wieczora.
To graffiti samo się nie zrobiło.
Sarah Miller wciąż tu jest.
-Będzie rozmawiać. -Kto to?
Pamiętasz Caitlyn Miller? Sarah to jej młodsza siostra.
Tylko ją mogliśmy zatrzymać w areszcie.
Złapaliśmy ją z piwem i marihuaną.
-Mogę zacząć, jeśli chcesz. -Nie.
Posadź ją w pokoju przesłuchań. Zajmę się tym.
To hieny, John.
Te dzieciaki... chronią się nawzajem jak hieny,
dopóki nie wyizolujesz jednego z nich,
a wtedy po prostu chronią samych siebie.
Melanie!
Melanie.
Karmelku...
rozmawialiśmy o tym.
Przepraszam.
Musisz przestać to sobie robić.
Musisz przestać to robić nam.
Melanie.
Mel.
Musisz przestać.
Jadłaś dziś coś?
Może weźmiesz prysznic
i zrobisz sobie ładną fryzurę?
Pójdziemy do Old House na cheeseburgera
i kręcone frytki. Uwielbiasz je.
Chodź. Ja to wezmę.
Wyjście z domu dobrze ci zrobi.
Tak sądzisz?
Dobrze.
Wszystko w porządku?
Grillowanie to jedno, ale prawdziwe barbecue to co innego.
Sekret tkwi w nadgarstku...
Dobra.
Widziałem to.
Chcę złożyć życzenia najpiękniejszej...
-Kobiecie... -Dziewczynie.
W Teksasie.
W tym wspaniałym stanie.
-Ładniejsza. -O wiele.
-Z roku na rok. -Kocham cię.
-Zrobiłam sałatkę z makaronu. -Oto i ona. Abby.
Co ty wyprawiasz? Ale z ciebie nicpoń!
-Chodź. Zrobimy zdjęcie. -Pychota.
-Chodź, synku. -Uśmiech proszę!
-Okej. -Uśmiech.
Czekaj! Dobrze.
Dobra, pokażcie zęby. Nie jak jakiś szop, Jimmy. Uśmiech.
-Wszystkiego najlepszego. -Sto lat, mamo.
-Kochamy cię. -O Boże. Daj spokój.
Rzuca daleko, tato.
Tatuś nie wyszedł z wprawy.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska