Nie uciekniesz!
Nie ukryjesz się!
Dopadnę cię!
Halo?
Halo! Pomocy!
Lepiej stąd pryskaj!
Mam za domem osiem dołków wykopanych właśnie dla ciebie.
Wiesz co?
Załatwię cię!
Ze mną się nie zadziera!
Nie wiesz, z kim masz do czynienia!
Pomocy!
Halo?
Dobra.
Czas na fazę drugą.
Uważaj, Spurlock w domu.
Ze mną się nie zadziera.
Zapraszam.
Co to jest...
Moja była żona, Tania i ja...
Nikt nigdy nie uciekł stąd żywy.
Mam to, spotkajmy się przy furze.
Jak ja to kocham!
Zaraz cię znajdę.
-Czy Heather wyszła z domu? -Nie. Zadzwoń do niej.
-Heather! -Gdzie jesteś?
Prawie przy aucie. Szybko!
Telefon!
Zaraz będę. Nie odjeżdżajcie beze mnie!
Już jestem!
Spierdalajmy stąd.
-Pamiętałaś o zdjęciu? -Cholera.
Dwie minuty!
WITAMY W CARP
APTEKA
BIBLIOTEKA PUBLICZNA
To na Bal Graczy.
-Na co? -Bal Graczy.
Co roku prowadzący urządza imprezę dla graczy i gości.
Nie mogli wysłać zaproszenia?
Tak jest uroczyściej.
„Uroczyściej”, okej.
Daj, pomogę ci.
Co ty na to?
Mogę wsiąść?
Kurwa, co ci się stało?
-Mogę wsiąść do auta, Ray? -Wskakuj.
Opowiadaj.
Kurwa, co z tobą, Ray?
Co jest, kurwa, z tobą?
Pamiętasz tych kolesi, z którymi robiłem interesy w Galveston?
Tak.
No więc...
Mam małe zaległości w opłatach za produkt.
Ty głupi gnojku.
Który diler kradnie od własnego dostawcy?
Chciałem im oddać tę kasę.
Mam czas do końca lata.
Muszę wrócić do gry.
Nieźle wpadłeś.
Na szczęście dobrze cię znam.
-Okej. -Wiedziałem, że coś spieprzysz,
więc zabrałem jedną pamiątkę dla ciebie.
Spójrz.
Obczaj to.
Wysłałem twój dowód.
-Wygląda jak fiut. -Ty dupku.
Odczytuje twoje sygnały.
Konie są niezwykle intuicyjne.
Mój zmarły mąż mawiał, że powinny zasiadać w ławie przysięgłych.
Cześć, Anne.
Cholera, zapomniałam. Mały Bill miał dziś przyjść.
Mały Bill Kelly?
Tak. Znasz go?
Tylko ze słyszenia.
Jego tata był szeryfem przed Cortezem.
To prawda. Dwa razy służył w Afganistanie.
Postrzelili go. Kula przeszła obok kręgosłupa.
Po powrocie mu się nie wiodło.
Staram się dać mu pracę, gdy tylko mogę.
-Jak leci? -Hej.
Stodoła na ziarno jest tam?
Tak. Weźmiemy auto.
Inaczej czeka nas spacer wokół jeziora.
Hej, mordko.
Nie zapominaj, musisz być stanowcza.
Dobrze?
Musi wiedzieć, że ty tu rządzisz.
Prawda, mordko?
Zawsze chciałem mieć własnego konia.
Marzyłem o wielu rzeczach.
Konie wyczuwają strach.
-Do zobaczenia. -Pa.
Dobry chłopak.
Zna pan to miasto, pastorze.
Szukamy dzieciaków, które w zeszłym roku wpadły w kłopoty.
Mogły przeżyć niezłą traumę.
Nie jestem katolickim księdzem, jeśli pytasz o spowiedzi.
Kto to jest?
Wygląda znajomo.
Nasze drzwi są otwarte, tak nakazuje Bóg.
„Ja jestem drzwiami.
„Jeśli kto przeze mnie wejdzie, zbawiony będzie."
To Hunt Kenny.
Skończył już szkołę.
Pracuje z wujkiem w salonie samochodowym.
Hunt Kenny. Brzmi znajomo. Często przychodzi?
Nie tak często, jak powinien.
Amen.
Byłam wczoraj u mamy Abby.
Co z tymi liścikami, które dostawała Abby?
Nie widzieliśmy ich na oczy. Trudno z tego coś wydedukować.
Moim zdaniem Mary próbuje znaleźć kogoś, kogo mogłaby obwinić,
by uporać się z żalem. Wierz mi,
znam to uczucie.
Znalazłeś coś na nagraniach ze spichlerza?
-Nie. -Co?
Graffiti musiało się tam jakoś pojawić.
Hernandez ma 20 godzin do przejrzenia. Na razie nic nie ma.
Ale byłem w kościele. Był tam ten dzieciak, Hunt Kenny.
-Był na spotkaniu dla uzależnionych. -Hunt grał w futbol z Jimmym.
Wiedziałem, że skądś go znam.
Zgarnęliśmy go kilka razy.
Wandalizm, niebezpieczna jazda.
Raz nawet za posiadanie.
Langley, zajmij się tym Huntem
i sprawdź, jakie ma kłopoty.
-Okej. -Williams.
À propos kłopotów, twój stary kumpel wrócił do miasta.
-Jak to? -Zabawne wyczucie czasu.
Myślałem, że to teraz temat Beaumonta.
-Nie. -Oto dziś
syn marnotrawny powrócił.
Dziadek jeszcze zipie?
Jeszcze zipie.
Niech mnie szlag!
A liczyłem na dobre wieści.
Chodź tu, ty mały dupku!
Co jest, kurwa? Tęskniłeś za mną czy co?
Ni chuja!
Brakowało mi pożyczania twojego samochodu.
Nie wątpię.
Tylko tak jesteś w stanie zaliczyć.
Sorry, że nie byłem na zakończeniu.
Chciałem, ale szef mnie cisnął.
Skurwiel nawet nie kupi mi kwiatów na urodziny.
Ale mam coś dla ciebie.
To, co lubisz!
-Specjalna przesyłka od starszego brata! -Złaź!
Dziękuję.
Macie papier woskowany?
Tak. Jest z tyłu. Na pewno znajdziesz.
-Tak, właśnie tam. -Jasne.
Spoko.
O wow.
Pieczesz dużo ciasteczek?
Może. Nie, jestem fotografem.
Cały czas giną mi filtry zmiękczające. A to działa.
Poznaję cię.
Fotografowałeś zakończenie roku.
Jest szansa. W tym roku byłem na 13.
Chodziłam do Mavericka.
-Nie pamiętasz mnie? -Wybacz.
Czarna toga? Czapka z frędzelkiem?
To ty miałaś ten niesamowity uśmiech!
Właśnie ten.
-Teraz pamiętam. -No.
-Jak ci na imię? -Nat.
-Max Slinger. -Cześć.
-Dobra... Czas zapłacić. -Jasne.
Przepraszam.
Stary, dobry zwyczaj płacenia.
Robiłeś też zdjęcia na paradzie, prawda?
Pracuję jako freelancer.
Robię zdjęcia na rodeo, paradach, zakończeniach, rajdach monster trucków.
A kiedy zobaczymy zdjęcia z zakończenia szkoły?
Wysłałem je do szkoły.
-Dałem kilka na stronę. -Robisz też portrety?
Tak, daj znać, jakbyś potrzebowała.
-Miło było cię poznać. -Ciebie też.
Co sądzisz?
Rozkoszna dziewczyna marzeń, naiwna dama, uwodzicielka?
Co?
To stroje. Na Bal Graczy.
Niech pomyślę.
A może rozkoszna dama uwodzicielka?
-Doskonałe. -Dzięki.
To będzie hit.
Mówisz mi wszystko, prawda?
A co chcesz wiedzieć?
Nic, ale gdybyś miała tajemnicę, to powiedziałabyś mi?
Heather. Słuchaj...
To żadna tajemnica, że ty i Bishop się kochacie.
Stary, dobry banał.
-Czekaj. -Nie?
Nie o to mi chodziło.
Serio. To było bardziej filozoficzne pytanie.
Oczywiście.
Pamiętasz tę listę nazwisk, którą znalazłam u Spurlocka?
To znaczy, że sędzia był z nami.
To musi być Ray.
To była ziemia jego dziadka.
Założę się, że wybrał ją przez podziemia.
Mógł pobiec na dół i zapisać, komu udało się wejść do środka.
-Może. -Kto inny mógłby być sędzią?
Bishop i ja nie jesteśmy zakochani.
O rany. Za każdym razem, jak na siebie patrzycie,
wasze oczy zamieniają się w języki.
Po pierwsze, to obrzydliwe.
Po drugie, to mój przyjaciel.
Wiesz co? Masz rację.
To nie banał być zakochanym w swoim najlepszym przyjacielu.
To tylko najczęściej wyszukiwana fraza w Google'u.
-Masz urojenia. -A ty tracisz czas.
Dokąd idziesz?
Muszę odebrać Lily z półkolonii.
Pa.
-Tracisz czas! -Okej.
Nigdy w to nie grałem.
Mam dość własnych problemów.
Co ty powiesz? Miałeś ciężki rok.
Jimmy o tym opowiadał?
Raz czy dwa.
Dobra, rozmawialiśmy o tym.
Tylko dlatego, że...
Mieliśmy wspólną pulę.
Kto miał?
Chłopaki z drużyny futbolowej przeciwko dziewczynom z drużyny tanecznej.
Jimmy miał wygrać. Chłopacy byli wściekli, gdy to spieprzył.
Uznali, że specjalnie nie zdobywa punktów, żeby Abby doszła do finału.
Do finału?
Rosyjska ruletka?
Jimmy specjalnie nie zdobywał punktów.
To znaczy, że w grze zdobywa się punkty?
Nigdy nie grałem.
Byłeś w drużynie futbolowej.
Miałeś forsę z zakładu.
Kto doszedł do finału?
Czemu Jimmy miał nie zdobywać punktów, żeby Abby doszła do finału?
Kto jeszcze miał wtedy punkty?
Cole Warren miał punkty.
Ale przed końcem gry spierdolił z jakąś dziewczyną do Kolorado.
Nie wiem, kto zajął jego miejsce.
Mogę już iść?
Jak się dowiesz, to zadzwoń.
Popołudniami będziemy mieć zajęcia teatralne.
Napiszemy własną sztukę.
Już mówiłaś. To bardzo ekscytujące.
Nie zapomnij o pozwoleniu i zestawie powitalnym.
Mama musi je podpisać, inaczej nie pojadę na wycieczki.
Upewnię się, żeby je podpisała. Obiecuję.
Cholerna suka, za kogo ona się uważa?
Co on tu robi?
-Chyba odjeżdża. -Szkoda, że wciąż wraca.
Hej, skarbie! Zapomniałeś o czymś!
Daj je swojej kurwie!
Wiesz co?
Skończyłem z tobą. Rozumiesz?
Obiecujesz?
Tak, skończyłem!
Cóż...
Wchodzicie do środka
czy przynieść konewkę, bo wrosłyście w ziemię?
Jak chcesz coś oglądać to pilot jest na kanapie.
Lily, obiad za pięć minut!
Teraz czytam!
Co to za papiery?
Przysłali je z biblioteki.
Pozwolenia na wycieczki dla Lily.
Trzeba coś zapłacić?
Znowu zerwaliście z Bo?
Tak. Znalazłam w jego telefonie zdjęcia
jakiejś szmaty z wyścigów.
Mam coś dla ciebie.
To 400 dolarów z tego, co wzięłam.
Zarobiłam trochę na kilku weselach.
Wiem, że to niewiele, ale...
Dziękuję.
Szkoda, że w ogóle musiałam wziąć twoje pieniądze.
Jak tam w nowej pracy?
Babka każe ci już czyścić kible?
Pracuję głównie przy zwierzętach.
Tylko pamiętaj. Nie jesteś niczyją pokojówką.
Ludzie z miasta przyjeżdżają tu i się rządzą.
Nami też chcą rządzić.
Anne taka nie jest.
-Nauczy mnie jeździć konno. -Tak?
Zapłaci ci za to?
Lily, obiad! Teraz!
Muszę skończyć ten rozdział!
Któregoś dnia nos utknie jej w książce.
Nie wiem, po kim to ma.
W jej wieku za żadne pieniądze nie zmusiliby mnie do czytania.
Szkoda, że nie mogę wrócić i przemówić sobie do rozsądku.
Jak byłam młoda, jedyne, co chciałam robić,
to spotykać się z przyjaciółmi,
słuchać muzyki, palić zioło.
Trzeba było skończyć szkołę,
oszczędzać pieniądze.
Czasami myślę, że gdybym nie...
Gdyby nie co?
Na szczęście wiem,
że ty nie skończysz tak jak ja.
Jesteś na to za mądra.
Znajdziesz w życiu jakiś cel i będziesz do niego dążyć.
Heather?
Co ty tu robisz?
Widziałeś moją bluzę?
Twoją bluzę?
Tak. Tę zieloną z łatami.
Przyjechałaś aż tutaj tylko po to?
Dzwoniłam do ciebie.
Telefon mi padł.
Zostawiłem ładowarkę w furze taty.
Więc nie widziałeś jej?
Dobrze, w taki razie
wracam do szukania.
Pierwsze 48 godzin po zniknięciu bluzy są najważniejsze.
Czemu dziwnie się zachowujesz?
Możemy porozmawiać w środku?
To kiepski moment.
Myślałam, że telefon ci padł.
Tak. Ja...
Hej! Bishop, twój telefon.
Nie wiedziałam, że przyjdziesz.
Ja też nie.
Dasz nam chwilę?
Jasne.
Nie ma problemu.
Jasne, no tak.
Heather!
Nie mogę uwierzyć, że pozwoliłeś mi na ten słowotok,
a ona cały czas była...
Mogłeś mi powiedzieć.
To nie to, co myślisz.
Myślę, że...
to świetnie.
Nie jesteś wkurzona?
Wkurzona? Nie. Wprost przeciwnie.
Naprawdę się cieszę.
Wydajesz się wkurzona.
Ja tylko...
Nie wierzę, że mi nie powiedziałeś.
Jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi.
Przyjaciele mówią sobie wszystko. Zwłaszcza coś takiego.
Heather, zaczekaj!
Ja też chcę ci coś powiedzieć.
Już dawno chciałem ci to powiedzieć, ale...
Boję się, że stracę przyjaciółkę.
Przez ostatnie kilka miesięcy czułem... że coś się zmieniło.
I wydawało mi się, że ty też może...
Chodzi o to,
że już od dawna jesteśmy przyjaciółmi.
I nie chciałbym...
Ja też nie.
Boże, ja też nie.
Ty i ja, to...
Nigdy tak o tobie nie myślałam.
Nawet przez ułamek sekundy nie pomyślałam o tobie...
w ten sposób.
Jesteś dla mnie jak brat.
Myśl, że miałabym cię pocałować, jest...
traumatyczna.
Czyli się zgadzamy.
Chciałem się upewnić,
żeby nie było dziwnie z Leelą.
Nie będzie.
Mówiłam ci, nie idę.
Nie pozwolę ci się nad sobą użalać.
Nie użalam się.
Właśnie tak wygląda użalanie się.
Dobra, posłuchaj.
Idziesz na Bal Graczy i będziesz się dobrze bawić.
Zapomnisz o Bishopie. Pieprzyć go!
Ale naprawdę musimy nad tobą popracować.
Świetnie wyglądasz. Dobrze się spisałam.
-Gotowa? -Tak.
Wyglądasz niesamowicie!
Nie, ja tylko... Czuję się...
Jakbym starała się dobrze wyglądać.
Wyglądasz mega seksownie.
Kogo obchodzi, że ci to wyszło? Prawda?
Do kogo piszesz?
Do nikogo. To tylko Dodge.
Podrzuci nas.
Co? Co się tak patrzysz?
Czemu się rumienisz, jak o nim mówisz?
Nie rumienię się.
Nie wygramy bez poznania konkurencji, więc...
Jasne. To twoja „taktyka”, tak?
Nie wiesz, że wrogów trzeba trzymać blisko?
-Czasami jesteś przerażająca. -Tylko czasami?
Dobra, wygrałaś. Dodge mi się podoba.
Wiesz, że lubię tajemnice.
-Jaki ojciec, taka córka. -Bardzo śmieszne. Chodźmy.
O cholera! Luke Hall tu jest.
Myślałam, że wyjechał.
A może był w więzieniu?
Grał w Panic?
Wygrał Panic.
To nie on potrącił pieszego w pojedynku samochodowym?
Nie było wtedy tego wyzwania.
Luke wygrał w ruletce.
Nikt inny nie dotknął broni.
Słyszałam, że Luke i Conrad Spurlock byli w skradzionym samochodzie.
-Bzdury. -To...
To nie jest bzdura.
Ale to, że masz trzy króle już tak.
Hej, wszystko w porządku?
W porządku?
Tak. Idę po drinka. Chcecie coś?
-Shoty! -Ja to samo.
Dobra.
Hunt mówi, że ta historia to bzdura.
Jasne, totalna ściema.
Gdyby kogoś potrącił,
-byłby w więzieniu. -Właśnie.
Spurlock i prokurator przyjaźnili się w liceum.
Miał pomóc zatuszować zabójstwo?
On nie zabił tej dziewczyny.
Jest tylko sparaliżowana.
Mój kuzyn pracuje w szpitalu we Freetown.
Mówi, że już nie wstanie z wózka.
-Jezu. -Przerąbane.
Mój Boże.
Siema!
Tak!
Bienvenido a Casa Diggins!
-Mam dla ciebie napój. -Dziękuję.
Widzę, że dobrze się bawisz.
Ładna sukienka.
Dobrze się na tobie prezentuje.
Oczywiście, lepiej by się prezentowała na mojej podłodze.
Nie mów, że od tego tekstu miękną laskom kolana.
Raczej od tego, co z nimi robię.
Całą osobowość pobrałeś z Tindera
czy była jakaś wtyczka dla dupków?
Jest jedyna w swoim rodzaju.
Banał za banałem. Jesteś okropny.
Tak?
-Tak. -A co mam powiedzieć?
Masz być prawdziwy.
Żebyś choć przez chwilę nie był chodzącą reklamą prezerwatyw.
Mam być prawdziwy?
Okej.
Będę prawdziwy.
Podoba mi się, jak przygryzasz wargę.
Podoba mi się, że zachowujesz się tak,
jakby świat był zatłoczoną windą,
a twoje ciało bagażem, który chowasz, żeby nikomu nie przeszkadzał.
Podoba mi się twoje ciało.
Lubię myśleć, że je dotykam.
Lubię myśleć o tym, ile czasu zajmie mi
przejechanie palcami po każdym centymetrze,
każdym, bez wyjątku.
Czy to było prawdziwe?
Bo to wszystko gówno prawda.
Teksty pozostaną tekstami. Nieważne, jak pięknie je ubierzesz.
Moje są przynajmniej szczere.
Jesteś dupkiem.
Tak słyszałem.
Ale co cię obchodzi, co o tobie myślę?
Masz to gdzieś.
Tak, jak mówiłaś na ostatnim wyzwaniu. Wolisz, kurwa, zginąć.
Pierdol się.
Na razie. Do zobaczenia.
Dlaczego nigdy się nie śmiejesz?
-Śmieję się! -Ach, tak?
-Śmieję się. -Jasne!
Jak coś jest naprawdę zabawne.
-Auć. Okej. -Tak.
A to jest zabawne?
-Poważnie? -Niepoważnie. No dalej! Śmiej się!
Dobra, ale musisz przestać chlapać.
Nie mogę. Jestem delfinem.
Jesteś delfinem.
Jestem delfinem. To prawdziwy problem.
Wygrałaś, delfinie. Półdelfinie.
Myślę, że się boisz.
A niby czego?
Nie wiem, ale chcę się dowiedzieć.
Okej.
Chcesz wiedzieć, czego się boję?
Delfinów.
A niech mnie! Licealistki.
-Tak! -Idiota.
Twoje usta wyglądają tak miękko.
-Dziękuję. -Jak malutkie poduszeczki.
Troy pokazał mi złuszczanie...
Tak, to moje usta.
O Boże! Kocham tę piosenkę.
Podoba ci się?
Wszyscy ją kochają.
Wiesz, kto jej nie kocha?
Właściwie to kogo to obchodzi?
Kogo obchodzi, czy on mnie kocha?
Ją. Czy kocha tę piosenkę.
Ją.
Wszystko w porządku?
Fajny wóz.
Szkoda by było, gdyby się rozbił.
Jest Dodge'a.
Ja oczywiście nie będę prowadzić.
Tylko ostrożnie.
Uważaj na lakier.
Pieprz się.
Samochody są jak dziewczyny.
-Traktuj je delikatnie... -To będziesz je dłużej ujeżdżać?
-Mogę cię o coś zapytać? -Tak.
Czy masz jakiekolwiek uczucia,
które nie idą prosto z penisa?
Czasami czuję głód.
Już jesteś nawalona.
Co z tego?
Gdy jazda się kończy, pora wysiadać.
Impreza jest tam.
Mój dziadek pił kiedyś to gówno litrami.
Kruszył lód prosto do butelki.
Zawsze wiedziałem, kiedy pił wódkę.
Przez smród szczyn z jego sypialni nie mogłem spać
nawet przy otwartych oknach.
Zabawne, bo lubiłem ten zapach.
To znaczyło, że nie pił whiskey.
Po whiskey...
trzymał się na nogach.
Budziliśmy się, bo słyszeliśmy, jak nadchodzi.
Czasami...
mam ochotę wszystko rozwalić.
Czasami...
chcę wiedzieć, jak czuł się Jimmy,
gdy włożył sobie lufę do ust.
Ale najczęściej
czuję, że jestem niczym.
To ci wystarczy?
Czy chcesz czasami, żeby stało się coś dobrego,
coś naprawdę dobrego?
Albo może...
myślisz, że wydarzy się coś dobrego,
i tak bardzo tego chcesz,
że zapominasz, że to już nieprawda.
Ja nie czekam, aż przytrafi mi się coś dobrego.
Dzięki temu unikam rozczarowań.
To smutne.
To ty płaczesz na parkingu.
Nie płakałam.
Więc masz naprawdę spocone oczy.
Wiesz co?
Jesteśmy do siebie podobni.
Ach tak? Dobra, dawaj. Słucham.
Oboje jesteśmy śmieciami.
Dzięki. Mam zdjąć bieliznę od razu czy trochę później?
Nie chodziło mi o to.
Jesteśmy wyrzutkami.
Outsiderami.
Żyjemy przy wyjeździe z miasta na zadupiu,
w miejscu, w którym nikt nie chce być.
Wiesz, co ludzie widzą, kiedy na nas patrzą?
Kupony, które trafiają do śmieci.
Brud, który zlatuje do odpływu ich wymyślnych pryszniców.
Widzą gówniane ubrania, których nigdy by nie włożyli.
Gówniane prace, których nie chcieliby wykonywać.
Zamykają okna, by smród biedy nie dostał się do środka.
Ale coś ci powiem.
Ja uwielbiam ten zapach.
Pot. Głód. Życie.
Bogate laski cuchną plastikiem.
Tamtej nocy zmieniłaś się w ptaka.
Nie wiem, czym jesteś.
Nieważne, że jesteś ładna.
Nie obchodzi mnie to.
Widziałem, jak latasz.
Czekaj.
Co jest?
Nie wiem. Chyba coś słyszałam.
Tutaj! Patrzcie!
Czas na grę!
Patrzcie! Zaczyna się!
-Powinniśmy się rozdzielić. -Jasne.
PIĄTEK OD ZMIERZCHU DO ŚWITU DOM GRAYBILLA.
Miło się będzie sprzątało.
Farba jest mokra. Ktoś musiał napisać to kilka minut temu.
-Ale to znaczy... -Że sędziowie tu są.
A przynajmniej jeden z nich.
HOME AWAY MOTEL I ZAJAZD
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska