Legenda głosi, że 100 lat temu żył tu niejaki Samuel Graybill.
Był najbogatszym człowiekiem w Teksasie.
Miał piękną żonę i troje szczęśliwych dzieci.
Chciał zbudować wspaniały dom w Carp.
Ale ziemia, którą wybrał, była uważana za przeklętą.
Graybill nie wierzył w klątwy,
więc i tak zbudował dom.
Po tym, jak się wprowadzili,
Graybill i jego rodzina codziennie grali w grę.
Gdy wracał do domu,
pukał cztery razy i czekał 10 sekund, zanim wchodził...
żeby jego idealna rodzina mogła przywitać go przy drzwiach.
Zapukajcie cztery razy. Dokładnie cztery.
Potem zamknijcie oczy i policzcie do dziesięciu.
Co się stanie po dziesięciu sekundach?
Nie martwcie się. Wszyscy tutaj to robią.
Ale pewnego dnia wrócił do domu i nie zapukał,
by zrobić żonie niespodziankę.
Jeden.
Zakradł się do ich sypialni...
Dwa.
...i znalazł ją w ramionach innego mężczyzny.
Trzy.
W przypływie wściekłości zabił żonę i dzieci
i zamurował ich ciała w ścianach domu.
Pogrążony w żalu powiesił się w dzwonnicy.
Jego duch przeklina dziś wszystkich kochanków, którzy wchodzą do domu.
Zanim ich ukochana osoba umrze, usłyszą dzwony.
Pierwszy gracz Panic wskrzesił ducha Graybilla,
który przeklął wszystkich zakochanych,
by poznali prawdziwy strach: patrzeć na śmierć ukochanej osoby.
Wiedziałam.
Opowiadacie im historie o duchach? Ruby Anne miała przez nie koszmary.
Mówiłaś, że Graybill porywał dziewczynki,
które skarżą na swoje starsze siostry.
Nie ma w tym nic strasznego, jeśli nie jesteś skarżypytą.
Szybciej, bo cię przejedzie!
Tak, chodź!
Kto ostatni, ten śmierdziel!
Orientuj się!
Ale się wystroiła.
Czego chcesz?
Też za tobą tęskniłem.
Dobra, zaczekaj.
Wybieram się ze znajomymi na mały rejs moją łódką.
Przyłączysz się?
Słuchaj, Ray.
Tamtej nocy byłam pijana.
Próbowałeś mnie rozweselić i zrobiliśmy coś głupiego.
I tyle.
Na pewno?
Ale dzięki za zaproszenie.
Staram się być miły.
Sherri, zaraz wrócę. Idę po piwo.
Siemka.
Do zobaczenia za chwilę.
Hej, dzieciaku.
Czemu tu jest tak ciemno?
A jak myślisz?
Znowu?
Pewnie Lanie znowu próbowała wyssać ciepło z przyczepy odkurzaczem
i siadł cholerny transformator.
Minęłam się z Bo.
Czego chciał?
Przyszedł z podkulonym ogonem i powiedział, że tęskni.
Chyba nie nabierzesz się znowu na tę gadkę?
Zaraz wróci.
Lepiej weź prysznic, dopóki mamy wodę w zbiorniku.
W twoim pokoju jest jak w saunie.
Tatuś wrócił.
Hej, kochanie. Tęskniłam za tobą. Chodź do mnie.
Opowiedz mi o tym. Na samą myśl aż się spociłem.
Julie, sprawdzę to zajście w domu Graybilla.
Przyjęłam. Bądź ostrożny.
PRZEPRASZAMY ZA TO, CO ZROBILIŚMY
Bill, wystraszyłeś mnie.
Nie widziałem cię.
Wiesz, że to teren prywatny.
Nie masz nic lepszego do roboty?
Musisz się stąd wynieść albo zgarnę cię za wtargnięcie.
Wtargnięcie? Dlaczego nie ścigasz prawdziwych bandytów?
Po prostu współpracuj ze mną, Bill.
Wtargnięcie.
Masz 50 sekund, zanim to zobaczę.
Prawo faktycznie jest ślepe.
I głupie.
Masz 20 sekund.
Mam zdjęcia, które otworzą ci oczy na to miasto.
Zwyrodnialcy, mordercy.
Mam dowody.
Zapomniałem, że wolicie sprawiedliwość z opaską na oczach.
Czas się skończył.
Za naszą panią niewidomych!
Sprawiedliwość dla Abby Clark.
Znów się spóźniłeś, Hunt.
Masz pieniądze?
To jest ostatni raz.
Jasne.
Mówię poważnie.
No proszę, toż to Heather Nill.
-Zmieniłaś zdanie? -Już mi wszystko jedno.
Co powiecie na jakąś muzykę? Dawajcie.
Nareszcie.
Rozkręćmy tę imprezę.
Dobra, kochani.
Już dobrze, kolego.
Popuść trochę wodze. Dobrze? Świetnie.
Trzeba go okiełznać.
Chyba nie jesteś przesądny, Dodge?
Podnieś wodze.
Trzymaj się, Dodge.
Powodzenia.
Podnieś wodze.
Trzymaj się.
Jazda z piekła rodem!
To było niesamowite.
Jak mnie znalazłaś?
Widziałam się rano z Dayną.
Powiedziała, że tu będziesz. I że kiedyś brała udział w zawodach.
I je wygrywała.
Wygrywała wszystkie wyścigi wokół beczek w stanie.
Ciężko to sobie wyobrazić, co?
-Tak. -Tak.
Wiem, co próbujesz zrobić. Nie musisz.
-O czym ty mówisz? -Chcesz, żebym cię polubił.
Nie musisz. Mówiłem ci, że będę twoim partnerem.
Nie rzucam słów na wiatr.
Nie potrzebuję powodu, żeby się z przyjaźnić.
Dobra. Przyznaję się.
Mam słabość do kowbojów.
Przestań.
Chcesz spróbować?
No nie wiem. Moja mama mówi, że łowienie jest dla gliniarzy.
No wiesz. Przynęta i uwięzienie?
Dobra. Co masz?
Jesteś blisko z mamą?
Niezbyt.
Utknęła w martwym punkcie.
Tak długo już w nim tkwi,
że zapomniała, jak iść do przodu.
A twój staruszek?
Mama zaszła w ciążę zaraz po liceum.
Przysyłał mi kartki urodzinowe.
Czasami...
nawet dochodziły na czas.
Mówiła mi, że pracuje za granicą,
ale potem zaszła w ciążę z Lily
i okazało się, że przez cały czas mieszkał w Huntsville.
-Ten sam facet? -Ten sam facet, ta sama historia.
Nie wiem. Mówią, że miłość jest ślepa,
ale nie jest. Jest po prostu mega głupia.
Co się stało z twoim tatą?
Był mistrzem rodeo.
Jednym z najlepszych.
Mama zawsze mówiła, że dla taty rodeo było jak chodzenie do kościoła.
Rozstali się,
kiedy byliśmy z Dayną w podstawówce.
Potem bywał...
Był z nami przez kilka tygodni lub miesięcy, a potem znikał.
Nie wiedzieliśmy, dokąd jeździł, aż nagle
zjawiał się w domu z nowym pucharem.
A mama...
Wiedziała o innych kobietach, ale...
puchary były u nas,
co oznaczało, że jego serce też było z nami.
A ty?
Opowiedz mi o swoich rodzicach.
Mama nie żyje.
Tata siedzi w Sayreville odkąd pamiętam.
Naprawdę zastrzelił tego strażnika?
Zrobił to wszystko, co mówią?
Nikt nigdy mnie o to nie zapytał.
Naprawdę?
Mówi, że tego nie zrobił.
Ale kto to, kurwa, wie?
Winny czy nie, odsiaduje dożywocie bez możliwości zwolnienia.
Luke mnie wychował.
Połowę tego, co kiedykolwiek robił...
robił dla mnie.
Też kiedyś byłam nowa.
-Nie miałam przyjaciół. -Nie wierzę.
-Mówię poważnie. -Tak?
Nie miałam przyjaciół.
W pierwszej klasie wymyśliłam dwie przyjaciółki, Lynley i Willow.
I wszystkie trzy byłyśmy duchami.
Płatałyśmy figle żywym dzieciakom.
Byłyśmy niewidzialne.
-Jasne. -Jasne.
W drugiej klasie Heather powiedziała, że mam fajny tatuaż.
To była naklejka.
Jeśli choć jedna osoba cię widzi,
przestajesz być niewidzialny.
Świetnie się bawią.
Czemu tylko oni mają się dobrze bawić?
-Nie! Czekaj! Ray, przestań! -Co?
-Ray, przestań! -Tak!
Co ty wyprawiasz?
Płynę z prądem.
Dobra. Batoniki, latarka, środek dezynfekujący do rąk...
wódka, bardzo ważna.
Martwisz się dzisiejszym wyzwaniem?
Nadal ci przykro z powodu Bishopa?
Wiesz, że to z Leelą nie przetrwa.
Jeśli ci coś powiem,
obiecasz, że nie będziesz mnie osądzać?
Zrobiłam coś bardzo głupiego.
I boję się, że dalej będę to robić.
-Nat? Jesteś gotowa? -Na górze!
Co, do cholery?
Nie możecie wiecznie się unikać. Przestań.
Wiecie, co jest super?
Że możemy być w tym samym pokoju i wcale nie musimy rozmawiać.
W ogóle.
Przez tydzień.
Bawcie się dobrze.
Cortez, mamy problem.
Tylko jeden?
Skończyliśmy oglądać nagrania ze spichlerza.
Chcieliśmy zidentyfikować sędziów, którzy namalowali graffiti.
-Nie mogliście tego zrobić? -Nie mogliśmy ich znaleźć.
-Nie znaleźliśmy samochodu. -Może przyjechali na rowerach.
Jeśli tak, to nie jechali drogą.
Ścieżka rowerowa jest po drugiej stronie. Ziemia pomiędzy...
-Należy do Moore'ów. -Właśnie.
To byłoby dość duże ryzyko,
szczególnie jeśli mieli coś do ukrycia,
nawet gdyby kryli się w lesie.
Po co mieliby się tak kłopotać?
Może dla nich to nie był ani kłopot, ani ryzyko.
Ile lat ma Bishop Moore?
Skończył szkołę z Natalie.
Teraz widzisz, czemu mamy problem.
Wróć do domu przed zmrokiem.
-Hej. -Cześć.
Myślisz, że nic mu nie będzie?
Będzie teraz całkiem sam.
Do tej pory mu się udawało.
Powiedziałem mu, żeby przed wyzwaniem wynajął pokój w HomeAway.
Ale chyba jest strasznie naćpany.
A teraz ma jeszcze tyle forsy...
Skąd ma kasę?
W zeszłym tygodniu pracował u Moore'ów.
Wziął coś, a oni zapłacili, by to oddał.
Sędzia musi mieć dużo do ukrycia.
Jego syn też.
Ten dom musi kryć wiele sekretów.
O cholera.
Bishop jest sędzią?
Będę szczery, Jim.
Przychodzisz do mnie tylko ze złymi wiadomościami.
Taką obaj mamy pracę.
Wiem, że jesteś zajęty.
Doceniam, że spotkałeś się ze mną tak szybko.
Nie ma co tracić czasu. Myślisz, że Bishop coś wie?
Wiemy, że grę organizuje dwóch sędziów.
Uważamy, że Bishop jest jednym z nich.
Jeśli nie masz nic przeciwko, chcę przeszukać jego pokój.
Już myślałem, że Bishop nie pójdzie w moje ślady.
Na razie tylko sprawdzamy pewne tropy.
Nie możemy sobie pozwolić, by w tym roku popełnić te same błędy.
Ty z pewnością nie możesz.
-Stoimy po tej samej stronie. -Już mówiłem,
możesz się rozejrzeć.
-Kurwa. -Ale jeśli Bishop coś ukrywa,
nie ma tego w jego pokoju.
Buntuje się ostatnio i chowa po lesie.
Deszcz, śnieg czy upał, nieważne.
Ukrywa się lepiej niż kret.
Mówiłem już przez telefon.
Bilingi z komórki Bishopa byłyby bardzo pomocne.
Powiedziałem, że to przemyślę.
Miło się gadało.
Dobra, posłuchaj.
Przepraszam, że dziwnie się zachowałam z Leelą.
Przepraszam, że nie tryskałam szczęściem,
ale nie wiem, czemu jesteś na mnie zły.
Naprawdę?
Tak, naprawdę.
Podpowiem ci. Czemu byłaś zła, jak dowiedziałaś się o mnie i Leeli?
Nie byłam... Nie byłam zła.
Byłam po prostu zaskoczona.
Nie powinniśmy mieć przed sobą tajemnic.
Halo! Rusz się, dupku!
Olej go, on tak ma.
Wiesz co? Może wygrasz Panic.
Jesteś dobra w gierkach.
O czym ty mówisz?
Powiedz swojemu chłopakowi, żeby się odpierdolił.
Ja stąd spadam.
Halo!
Dalej! Pospieszcie się!
Gratuluję wszystkim
ukończenia wyzwania na ranczu Spurlocka.
Dotychczas byliście współzawodnikami,
ale dziś stajecie się wrogami.
Tradycją Panic jest wzajemne dymanie się w domu Graybilla.
Dlatego tu jesteśmy.
Zasady są proste.
Zostajecie w środku, dopóki po was nie przyjdziemy.
Danemu graczowi odejmiemy punkty
po okazaniu dowodu, że był przerażony.
Więc dziś wieczorem trzymajcie aparaty w pogotowiu.
Gorąco zachęcamy do sabotażu.
Przypominam, że Heather wciąż jest na prowadzeniu z 200 punktami.
Dodge tuż za nią z 175.
Pozostali mają po 150.
Dla osoby, która rozwiąże krwawą zagadkę
mamy 50-punktowy bonus.
-Nieważne. -Jasne.
Jak to „krwawą”?
Krew prawdę ci powie.
Powodzenia.
Dobra, miejmy to już za sobą.
Cholera.
Graybillowie.
-Tu jest krew. -Ciarki mnie przechodzą.
Będziesz świrował, Drew?
To część zagadki?
Musi być.
Co ty powiesz, Sherlocku.
„Dorotka zgubiła czerwone buciki, czarodziej stracił głowę.
„Król szukał wskazówek u zmarłych, zagadki rozwiązał połowę”.
Czarodziej... Taką ksywkę miał Jimmy.
Jak się zaczął spotykać z Abby, zaczęliśmy nazywać ją Dorotką.
„Wskazówek u zmarłych”. Chyba musimy znaleźć ciała?
Może to ostrzeżenie.
Chodźmy szukać dalej.
Chodźmy tędy.
Trzymajmy się razem.
Sprawdzimy kuchnię?
Chodźmy szukać na górze.
Zostaniemy tutaj.
Dom wygląda strasznie.
Chodźmy w drugą stronę.
Poczekam tu... całkiem sam.
Mam nadzieję.
Mógłbym cię za to zgłosić.
Ale tym razem ci daruję. Może.
-W porządku? -Tak.
Tylko trochę mnie wystraszył.
-Co za głupota. -Co robisz?
Hej, coś znalazłam.
Co to jest?
Tutaj jesteś.
Patrzcie na tę zagadkę.
„Jeden przeleciał nad dachem, jeden poleciał na księżyc.
„Szukaj w tym, kto kończy w lustrze, gdy dobrze wzrok wytężysz”.
To brzmi jak wierszyk dla dzieci.
Może powinniśmy szukać książek.
Tak.
Powodzenia.
Pętla.
Jeśli spojrzycie na wiadomość w lustrze,
angielskie „soon” daje „noos”, pętlę.
Chodzi o ten powieszony manekin.
„Kucharz na piątą zaprasza, o szóstej będzie za późno.
„Ostatnia liczba zwycięża gdzie ręce czekają na próżno”.
„Kucharz” jest drukowanymi.
Może wskazówka jest w kuchni?
-Sprawdźmy to. -Twoja kolej.
Spoko.
Spójrz na to dziwne pudełko.
Widzisz jakieś wskazówki?
Nic na ścianach.
-Hej, Nat? -Tak?
Tutaj.
Boże!
Cóż za nastrojowe światło.
Nie boisz się klątwy?
Tylko jeśli ty boisz się we mnie zakochać.
To się nie liczy.
Co ty wyprawiasz?
Czego chcesz, Dodge?
Chcę wygrać grę.
Wziąłeś przynajmniej jakieś batony, gdybyśmy zgłodnieli?
Co?
Zawsze mam przy sobie zapas.
Nigdy nie wiesz, kiedy będą potrzebne.
Jasne.
Wszystko w porządku?
Zimno ci?
Nie.
To twój pierwszy raz?
Czemu? Czyż nie każdy powinien stracić dziewictwo
na podłodze nawiedzonego domu?
Nie jestem dziewicą. Serio.
Robisz to cały czas, więc w czym rzecz?
W czym rzecz?
Dobra.
Ubierz się.
-Jesteś na mnie zły? -Nie jestem zły.
Pieprzysz wszystkich, tylko nie mnie?
Gadaj, co chcesz, Heather.
Uprawiałeś seks z 100 dziewczyn, ale ze mną nie?
Nie jestem dobry z matmy.
A, czyli to błąd w księgowości?
Po prostu błąd.
Co, kurwa?
Co ty, kurwa, wyprawiasz? Żartujesz sobie?
Mam po kogoś zadzwonić? Do psychiatry? Po gliny?
Po płatnego zabójcę, żebym sama nie musiała cię zastrzelić?
Zawsze umiesz sprawić, że poczuję się lepiej.
Dymałaś się z Rayem Hallem?
-Porozmawiamy o tym później. -Nie.
Stary, tam jest piwnica.
Prawdziwa dziura.
Ray. Chcesz zapalić czy nie? Zamknij te pieprzone drzwi.
Chcesz zapalić w tej dziurze?
Nie, dzięki.
Jeśli zmienisz zdanie...
Posłuchaj, to był błąd.
Co masz na myśli? Wywróciłaś mu się na twarz?
Wiem, dobra? Po prostu...
Na kilka dni straciłam rozum.
Podobała mi się ta chwila nieuwagi.
Pewnie chodziło właśnie o chwilę nieuwagi.
Jak to?
Halo? Prowadzisz w grze.
Kurwa, chyba nie...
Nie myślisz, że...
Boże, jestem taka głupia!
Naprawdę myślałam, że mnie lubi.
Kurwa, co to za szajs?
To pieprzone złomowisko.
Ray, obczaj to.
Cholera.
Kurwa!
-Kurwa, telefon mi padł. -O nie.
Jak teraz znajdziesz swojego fiuta?
Bardzo śmieszne.
Popatrz.
Martwy? Dlaczego od razu "on"?
Chcesz się trochę zabawić?
Kurwa.
Ktoś nas zamknął.
Dobra, Dodge niedługo wróci.
Tak.
„Kolacja na piątą, na szóstą za późno...”
„Ręce...”
Widzisz to? Ten generator zasila skrzynkę elektryczną.
-Zostaw to, Tyler. -Masz ładowarkę?
Zostaw to!
Ludzie, którzy zginęli w grze.
I Bóg powiedział: „Niech stanie się światłość."
Wyłącz to.
Kurwa!
Co do...
O kurwa! Mały Bill?
Dodge?
Ludzie! Pomocy!
O cholera! Ray, Mały Bill chyba...
O kurwa!
Musimy uciekać. Teraz!
Jasne.
Szybko!
O Boże.
Kurwa.
Pożar! Wszyscy wychodzić!
Jesteśmy tutaj!
Ludzie! Czekajcie! Halo!
Halo! Jesteśmy tutaj!
-Dalej. -Chodźcie, szybko.
-Uwaga. -W porządku. Połóżmy go.
Uważaj na głowę.
Rusza oczami.
Dodge? Stary?
-Dodge? -Wszyscy cali?
Co się z nim stało?
Gdzie Heather?
Nat też brakuje.
O Boże! Sprawdź spiżarnię.
-Natalie, otwórz to. -Zacięło się.
Mocniej. Dawaj.
Udało się!
Dalej!
-Nic ci nie jest? -Nie.
Pośpiesz się!
Heather!
Kurwa!
Gdzie jesteś? Heather!
Natalie, otwórz mi!
Drzwi są zamknięte na kłódkę!
Jezu Chryste! Możesz się wspiąć?
Heather?
Heather! Co się stało?
Idę po pomoc!
Dodge? Słyszysz mnie?
Kurwa! Ray!
-Pomogę ci. -Nie znalazłem ich.
O Boże!
Dzwonię po straż.
Cholera!
Pomocy!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska