เฮเธอร์!
ฉันจะไปตามคนมาช่วย
เฮเธอร์!
เฮเธอร์
เฮเธอร์!
เฮเธอร์ ตื่นสิ!
เฮเธอร์ ขอที ฟื้นเร็ว!
แพนิค เกมท้าชะตา
เฮเธอร์
โอเคนะ โอเค ไม่เป็นไรๆ
โทษที โอเคแล้ว
เธอทำฉันกลัวแทบตาย
ฉันน่าจะ...
น่าจะไปอยู่ตรงนั้นด้วย
- ฉัน... - นี่ๆ
นี่
ไม่อยู่แหละดีแล้ว
เฮเธอร์ หมอบอกว่าเธออาจตายได้เลย
หมอก็พูดงั้นทุกที
ค่อยๆ ค่อยๆ
เดี๋ยวเอาหมอนรองให้
แม่เธอพาลิลลี่ไปทำงานด้วยแป๊บนึง
บอกว่าถ้าฟื้นแล้วให้โทรบอก
คุณพระช่วย เฮเธอร์
ไง
ฉันห่วงเธอมากเลย
ไม่อยากจะคิด
เธอช่วยฉันออกมาได้ ฉันไม่...
- นี่ๆ - ฉันเข้าไปช่วยเธอไม่ได้
นี่ ไม่เป็นไรนะ
แต่เธอช่วยฉันไว้
นี่ ไม่เป็นไร
จริงๆ นะ
หายเร็วๆ
พวกเธอไปเล่นแพนิคกันใช่ไหม
เปล่า ผมไม่ได้ไปเล่นเกม
เชื่อผมเถอะ จ่า ผมมีวิธีฆ่าตัวตายที่ดีกว่านั้น
อ้อ ก็ดีใจที่พวกเด็กๆ ไม่เป็นอะไร
คุณคะ ขอคุยข้างนอกเดี๋ยวได้มั้ย
- นี่เป็นไอเดียที่แย่มาก - นั่งก่อนได้มั้ย เดินมากๆ ผมเวียนหัว
การที่ลูกบาดเจ็บอีกคนไม่ได้อยู่ในแผนนะ เราควรจะยกเลิกได้แล้ว
เรื่องไฟไหม้ไม่ได้เกี่ยวกับเกมเลย
แต่ลูกคงจะไม่ไปอยู่ตรงนั้น
ไปหาที่จัดปาร์ตี้ได้งี่เง่ามาก
เข้าใจ
คิดว่ากรรมการจะให้แต้มเพิ่ม เพราะเป็นคนสุดท้ายที่ออกจากบ้านนั้นมั้ย
เธอไม่ใช่คนสุดท้าย
ลิตเติ้ลบิลลี่ เคลลี่อยู่ในห้องใต้ดิน
ไทเลอร์เจอศพเขาก่อนไฟไหม้
ศพเหรอ
มีเข็มปักอยู่คาแขนแต่...
- แต่อะไร - หลักฐานโดนไฟไหม้ไปหมด
ตำรวจเลยไม่แน่ใจว่า เขาตายจากไฟไหม้จริงไหม
- สวัสดีครับ คุณตำรวจวิลเลียมส์ - เฮเธอร์ นิลล์อยู่ไหน
เฮเธอร์ พ่อฉันมาและอยากคุยกับเธอ
บอกแค่ว่าเราไปปาร์ตี้กัน โอเคนะ
อยู่นี่เอง
ตื่นแล้วเหรอ เจ้าหญิงนิทรา
หนูโชคดีมากนะ
แค่ไม่กี่นาทีหลังจากนาตาลีเจอหนู ชั้นสองมันพังลงมาทั้งหมด
ไม่ใช่โชคดีหรอกค่ะ
หนูได้ยินเสียงทุกคนในปาร์ตี้แตกตื่นกัน
หนูก็แค่ออกมาช้ากว่าคนอื่นๆ
ใครเป็นต้นคิดที่จะไปจัดปาร์ตี้ที่นั่น
ก็ มันเป็นประเพณีนะ วัยรุ่นปาร์ตี้ที่นั่นกันทุกปี
ไม่เอาน่ะ เฮเธอร์
เราไม่ได้โง่อย่างที่พวกเธอคิด
เรารู้ว่าปีนี้พวกเธอเล่นเกมกันอีกครั้งแล้ว
นาตาลี...
นาตาลีเป็นลูกสาวฉัน
ฉันก็อยากเชื่อว่าลูกบอกความจริง แต่...
นี่เรื่องใหญ่มาก เฮเธอร์
ตั้งแต่นี้ไป เราจะจับตาดูทุกคนเหมือนเหยี่ยวเลย
ที่ว่าการอำเภอริชาร์ดสเคาน์ตี้
เมื่อเช้าผมคุยกับอัยการเขต เรื่องพิธีศพของลิตเติ้ลบิล
เขาบอกว่าพ่อของลิตเติ้ลบิล เป็นคนช่วยให้เขาได้ตำแหน่ง
และมีคนเคารพนับถือพ่อของเขาอีกเยอะ
เขาถึงไม่เคยโดนจับเข้าคุก
คนเราเป็นนายอำเภอของเคาน์ตี้ นานถึง 26 ปีไม่ได้
ถ้าไม่ได้ผูกมิตรไว้บ้าง
ดูเหมือนเขาใกล้จะคุยกับวิลเลียมส์จบแล้ว
คุณนายคอร์เทซคะ รับอะไรก่อนไหม
เอากาแฟหรือชาเข้าไปด้วยไหมคะ
จำได้ไหมว่าตอนงานศพจิมมี่ มีคนมากันเยอะแค่ไหน
จำได้ค่ะ เราต้องไปยืมเก้าอี้เพิ่ม จากที่โรงเรียน
ถึงอย่างนั้นก็ยังมีแค่ที่ให้ยืน
เขาเป็นเด็กดีจริงๆ
ใครๆ ก็รักเขา
ไม่ใช่ทุกคนหรอก
อัยการเขตอยากตั้งข้อหากับใครสักคน เรื่องการตายของลิตเติ้ลบิล
เอาจริงเหรอ
- เด็กพวกนั้นสาบานทุกคนว่าไม่ได้เล่น - ผมรู้
สมัยเราเรียนกันวัยรุ่นก็ปาร์ตี้ที่นั่น
อาจเป็นงั้น ถ้างานนี้มีไฟไหม้ มีเกม เด็กกลุ่มหนึ่งกับกระดูกอีกกอง
คุณคิดว่าพวกนั้น โกหกเรื่องเสพยาเกินขนาดเหรอ
ไม่ว่าจะโกหกหรือไม่ก็ไม่แตกต่างกัน ถ้าไม่สามารถพิสูจน์ได้
หลักฐานเป็นเถ้าไปหมดแล้ว
คิดอะไรอยู่
ลิตเติ้ลบิลพูดถึงแอ๊บบี้ คลาร์ก
เขาพูดเหมือนมีเรื่องที่เขารู้แต่เราไม่รู้
- แล้ว - แล้ว...
ถ้าเขารู้จริงล่ะ
โอเค นี่ค่าจ้างตามที่ต้องจ่าย
แล้วนี่ก็เงินล่วงหน้าอีกสองอาทิตย์
- โอเคนะ - ขอบคุณค่ะ
นี่จ้ะ ฉันสิต้องขอบคุณ
ฉันน่ะ ตอนแรกก็เป็นห่วงเธออยู่
ดีนะที่เห็นเธอลุกขึ้นมาเดินเหินได้อีก
เหมือนกันค่ะ
ฉันภูมิใจกับเธอจริงๆ ที่จะเริ่มเรียนมหาวิทยาลัย
วัยรุ่นส่วนใหญ่ที่นี่
ไม่รู้สิ ดูทุกคนหลงทาง
นี่แค่โครงการเรียนเอาใบประกาศค่ะ
คือลองฮอร์นสเตทมีโครงการระยะสั้น
เรียนแค่สองปีแล้วก็ค่าเรียนถูก
- เรียนบัญชีน่ะ และ... - บัญชีเหรอ
ฉันนึกภาพเธอเป็นนักบัญชีไม่ออก
เธอมันพวกคนทำงานสร้างสรรค์
ฉันเห็นเธอ เฝ้าดูเธออยู่
เธอชอบนั่งขีดเขียนอะไรในสมุดนั่นตลอด
ทุกครั้งที่นั่งพัก
ค่ะ ไม่รู้สิ
ก็แค่เป็นการเอาเรื่องออกไปจากหัวน่ะค่ะ
ใช่ไง งั้นทำไมถึงจะเรียนบัญชี
ก็...
โอเค หนูชอบแต่งเรื่อง แต่...
ไม่รู้สิ มันก็แค่เรื่องแต่ง และ...
ในโลกจริง
เราก็ต้องมองโลกตามความเป็นจริง
ความเป็นจริงเหรอ
ปัญหาของการคิดงั้นคือ
ทุกคนคิดกันไปเองทั้งนั้นว่า ความเป็นจริงมันคืออะไร
และความคิดส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องสมมติขึ้น
สร้างความจริงของตัวเองมาเลย หนู
ขอต้อนรับสู่คาร์ป
ไม่เอาน่ะ ลิลลี่บั๊ก บอกพี่มา
โอเค
เราจนรึเปล่า
นิค แดร์ริคบอกว่าหนูไม่มีมือถือ เพราะเราไม่มีเงินซื้อ
นั่นไม่ใช่สาเหตุที่เธอไม่มีมือถือ
เขาบอกว่า นั่นเป็นสาเหตุที่หนูมีรองเท้าผ้าใบคู่เดียว
และเราต้องอยู่กันในรถบ้าน
เขาบอกว่า คนอย่างเราเรียกว่าสวะรถบ้าน
ก่อนอื่น
เธอชอบรองเท้าผ้าใบคู่นั้นนี่นา
ข้อสอง
นายนิค แดร์ริคอะไรนี่
ฟังเหมือนเป็นเด็กสวะมากกว่า
ฟังนะ เงินไม่ได้สร้างตัวตนของเรา
โอเคมั้ย
คนเราก็เลือกได้ว่าจะเป็นคนสวะ หรือไม่ได้เป็น
นิค แดร์ริคเนี่ย ฟังดูแล้วเป็นกองขยะกองโตเลย
ไปกันเถอะ มาเร็ว
จ่าคริสทีน แลงลีย์
ในที่สุดก็หาตัวโคล วอร์เรนเจอ
ปีที่แล้วเขาได้คะแนนมากพอ ที่จะต้องไปแข่งกับจิมมี่
ใช่แล้ว
โคลอยู่ที่คอร์ปัสมาตลอด
ใครขึ้นมาแทนเขา
สาวชื่อเชย์ โอไรลีย์
เจอตัวเธอแล้ว เธอเป็นนักเต้นเปลื้องผ้าที่ทรินิตี้ฟอลส์
ฉันจะไปสอบปากคำ
แต่เดาสิว่าฉันไปรู้อะไรมาอีก
จำตอนที่ฮันท์บอกว่าโคลถอนตัวจากเกม
- ย้ายไปเพราะเจอสาวออนไลน์ได้มั้ย - ได้
ฮันท์ก็ได้ข้อมูลมาผิด
โคลยอมรับว่าเขาถอนตัว เพราะมีคนจ้างให้ออก
จ้างให้ออกเหรอ ใครจ้าง
ลุค ฮอลล์
ลุค ฮอลล์เหรอ
- ไงโบ เป็นไง - เฮ้ย
- พวกนั้นจับนายข้อหาอะไร - รอบนี้เหรอ
กินเบียร์ไปนิดหน่อย พวกนั้นก็จับเพราะเมาแล้วขับ
ถ้าเถียงกับเมียแค่นิดหน่อย พวกนั้นก็จับเพราะทำร้ายคนในครอบครัว
ต่อให้นางเป็นคนปาจานใส่หัวเรา
- เวร - แล้วนายล่ะ
เปล่า รอบนี้มาเยี่ยมชมเฉยๆ
มาลงทะเบียนแข่งรถมหาประลัย
จะแวะมาทักทายญาติที่เป็นเสมียน
อ้าวเหรอ
นายว่ามีแต้มต่อ ที่เขาจะช่วยลบข้อหาให้ฉันได้มั้ย
ตลกนะที่นายพูดเรื่องแต้มต่อ
นายบังเอิญเป็น...
พวกชอบพนันรึเปล่า
เราไม่ได้ข่าวจากกรรมการมาอาทิตย์นึง
จริง
ถ้าพวกนั้นยกเลิกเกม เราพังแน่
- เธอยังอยากเล่นต่อเหรอ - ฉันไม่อยากอยู่ในคาร์ปต่อ
ฉันอยากสมัครเรียนมหาวิทยาลัยของจริง และอยากจะ...
อยากไปอยู่หอ
มีรูมเมตที่มาจากรัฐอื่น
อยากเจอคนที่ไม่ได้เห็นมาทุกวันตลอดชีวิต
ไม่ต้องมีแพนิคก็เข้ามหาวิทยาลัยได้
ไม่ เธอสิไม่ต้องเล่นแพนิคก็เข้ามหาลัยได้
ฉันจน เธอลืมเหรอ
จำตอนม.สองได้มั้ย
ตอนที่เอพริลสติแตก เพราะฉันใส่เสื้อของอดัม
- จนเธอนึกว่าฉันไปมีอะไรกับเขาน่ะ - จำได้
เขาบริจาคเสื้อให้กู้ดวิล
ฉันได้มาเพราะอย่างนั้น
ฉันแค่บังคับให้เขาสาบานว่า จะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้น
ทำไมล่ะ นางด่าเธออยู่หลายอาทิตย์
ก็ดีกว่าให้คนรู้ว่าฉันไม่เคยเลือกอะไรได้
เฮเธอร์
วันก่อนพ่อเจออัยการเขต
เดินไปที่ว่าการอำเภอกับนายอำเภอ หลังจากงานศพ
เขาอยากจะจับใครสักคนให้ได้ เรื่องที่ลิตเติ้ลบิลตาย
คอร์เทซฝังใจว่าแกอาจเกี่ยวข้อง กับไอ้เรื่องเกมแพนิคนี่
ฉันบอกเขาว่าแกคงไม่โง่ขนาดนั้น
บอกเขาว่าแกไม่ทำให้ฉันขายหน้าแบบนั้น
ทั้งที่ฉันพยายามและทำอะไรให้แกขนาดนี้
พูดไปพ่ออาจจะประหลาดใจนะ แต่บางทีโลกก็ไม่ได้หมุนรอบตัวพ่อ
- แกพยายามจะปากดีเหรอ - แค่พูดความจริง
ดึงสติกลับมาหน่อย
มองไปสิ
ที่เนินเขา
เห็นบ้านที่อยู่ในป่าพวกนั้นมั้ย
เห็นหน้าต่างพวกนั้นมั้ย
นั่นคือสายตาคน ลูก
คอยจับตาดู รอให้เราทำพลาด
เข้าใจรึเปล่า
สุดยอดมาก
- สุดจัด - เขาเก่งมากนะ
เขาเกือบได้ละ
- ไง - ไง มาทำอะไรที่นี่
ด็อทบอกว่านายไม่ได้ไปทำงานหลายวันแล้ว
ฉันเลยแวะมาดูว่านายเป็นไงบ้าง
แล้วก็มีของมาให้
ห่อเองเลยนะ
คิดว่าจะช่วยพาเขาเข้าบ้านใหม่
บอกแล้วไง ห้องไม่ค่อยมีอะไรให้ดู
เทา เทา เทา ดำ ดำ
รู้มั้ยว่าโลกนี้มีสีอื่นด้วยน่ะ
ก็ได้ยินข่าวลือมา
ห้องเหมือนกุฏิพระ
ฉันอาจกำลังใช้กรรมอะไรสักอย่าง
นี่ของนายเหรอ
บางอันก็ใช่ บางอันเป็นของพ่อ
อ้อ ตอนได้ถ้วยนั้นฉันอายุ 16
หลังจากทำลายสถิติของเขา
ฉันไม่มีทางลืมสีหน้าของพ่อ ตอนที่ฉันออกมาจากสนามเลย
- เขาคงจะภูมิใจมาก - ไม่เชิงหรอก
เขาเมา
นั่นเป็นวันสุดท้ายที่ฉันเห็นเขายังมีชีวิต
นั่นแหละ เขา...
ไม่รู้สิ อีกสองสามเดือนเขากลับมาที่บ้าน
แล้วผูกคอตาย
เราล้อกันเล่นเสมอว่า เขาจะต้องตายโดยมีเชือกคล้องวัวในมือ
- ขอโทษนะ นั่น... - ไม่เป็นไร ฉันไม่ควรพูดอะไรตั้งแต่ต้น
- นั่นก็แค่... - ฉันไม่น่าพูดออกไปเลย
เปล่า เธอทำดีแล้ว ฉันแค่...
มันแย่จะตาย
- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไร
เวร ลืมว่าเอาพิซซ่าใส่เตาไว้
ขอบใจนะลูก
ดูคลิปสอนแต่งหน้าอีกแล้วสิท่า
จะใส่ชุดนั้นไปงานเดอร์บี้จริงๆ เหรอ
แม่จะใส่แค่นั้นออกไปข้างนอกจริงเหรอ
ทำไมล่ะ ดูไม่ดีเหรอ
- แม่อ้วนไปแล้วรึเปล่า - แม่ หนูพูดเล่น
แม่จะไปดื่มกับเพื่อนๆ ที่คาร์ริแกนก่อน
เบทเซด - เลือก 5 คน ตัวเลือก - แต้มต่อ - เดิมพัน
เดเมียน-.50 เฮเธอร์-.85
แม่คะ นี่อะไร
ถามถึงอะไร
กระดาษบนโต๊ะนี่น่ะ
นั่นของโบ
ใบเก็งผู้ชนะการแข่งขันแชมเปี้ยนชิป
- เขาชอบวางเดิมพันหลายทาง - หมายความว่าไง
ถามเขาสิ เขาพูดแล้วแม่ไม่เคยเข้าใจ
คติของแม่คือลงเงินไปกับทีมเดียว แล้วภาวนาให้เขาชนะ
คนที่ใช้เวลาวันละสี่ชั่วโมงนั่งคำนวณแต้มต่อ
น่าจะคิดได้ว่าจะเอาเงินสดไปใช้ที่ไหน
ตอนขี่จักรยาน กลับจากงานเดอร์บี้ก็ระวังด้วยนะ
บางคนก็ไม่สมควรขับรถบนถนน
เอาละ ทำตัวดีๆ ล่ะ
บายค่ะ
ด็อดจ์
ถ้านายชนะนายจะทำอะไร
ถ้าเราชนะใช่มั้ย ไม่รู้สิ ยังไม่เคยคิดจริงจังเลย
แล้วเธอล่ะ เธอจะเอาเงินไปทำอะไร
สมัยฉันยังเด็กและคิดถึงแม่
พ่อจะนั่งอยู่ที่ขอบเตียง
แล้วเล่าเรื่องของแม่ให้ฟัง
เล่าว่าแม่สวยแค่ไหน
แม่จะภูมิใจแค่ไหนเมื่อเห็นฉันโตขึ้น
เล่าว่าแม่น่าจะดังระเบิดเลย
การมีแม่แบบนั้นก็ดีกว่า มีแม่แบบตัวจริงที่ทิ้งเราไป
แม่ยังอยู่เหรอ
ตอนแรกก็เป็นแค่คิดเล่นๆ
สมมติขึ้นมา
คิดว่าแม่เป็นนักแสดงคนดัง
คิดว่าแม่เป็นแม่ที่ดี
จากนั้นมันก็เริ่มเป็นจริง
และ...
ถ้าฉันย้ายไปอยู่แคลิฟอร์เนีย
และได้เป็นนักแสดง อย่างที่เราสมมติให้แม่เป็น
มันจะไม่ได้เป็นแค่เรื่องเล่าอีกต่อไป
แต่ฉันคงไม่ต้องพูดเยอะกับนาย เวลาเป็นเรื่องสมมติใช่มั้ยล่ะ
หมายความว่าไง
เดย์น่า
อุบัติเหตุของเธอ จริงๆ แล้วไม่ใช่อุบัติเหตุใช่มั้ย
มันก็เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุไม่มีผล
ฉันจะไปสายละ เอาไว้เจอกันนะ
โอเค
ยินดีต้อนรับ หนุ่มสาวทุกท่าน
สู่งานเดอร์บี้มหาประลัยเหยียบมิดสุดซิ่ง
ไงจ๊ะ เรย์
- ว่าไง สาวๆ - เป็นไง
นักแข่งทุกท่าน สตาร์ทรถได้
เตรียมตัว ระวัง ไป!
รอบนี้มีผู้เข้าแข่งขันหน้าใหม่สองสามคน
รถสีเหลืองหมายเลข 12 ด็อดจ์ เมสัน
และรถสีเขียวหมายเลข 14 เรย์ ฮอลล์
อย่าลืมนะ สหาย รถคันสุดท้ายที่รอดในสนามคือผู้ชนะ
คนลือกันว่าคืนนี้จะมีด่านใหม่
อย่างที่เธอบอก ยังไงเกมก็เล่นกันไม่หยุด
แต่ตอนนี้เกมมันรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้วนะ
ไม่ใช่แค่เพราะตำรวจ มัน...
- เหมือนไม่ใช่เกมแล้ว - จริง
- แต่เรายังเป็นทีมเดียวกันอยู่ใช่มั้ย - หุ้นส่วน
จะชนะหรือแพ้ก็ไปด้วยกัน
วิ่งเจาะตรงกลางเลย
จำรายชื่อที่ฉันเจอในไร่สเปอร์ล็อคได้มั้ย
ไม่ใช่รายชื่อผู้เล่น แต่เป็นแต้มต่อของคน
หมายความว่าไง
ฉันว่ามีคนพนันกับเกมแพนิค
คนที่อยู่กับเราในคืนนั้นด้วย
ผู้เสียหายคันแรกพังไปแล้ว!
- เฮ้ย! ไปตาย! - โดนไป หน้าตัวเมีย
หมายเลข 14 เกือบโดนสอยไปแล้ว
- คิดว่าด็อดจ์เบอร์ 12 - เรย์เบอร์ 14
หวังว่าเขาจะขับเข้าไปอัดก็อปปี้กับกำแพง
ฉันบอกด็อดจ์ว่าจะซื้อ โซนิค ให้ถ้าชนะ
หมายเลข 31 พุ่งไปแล้ว
- อะไรล่ะ - เธอชอบเขา
โอเค พอเลย
ไม่เอาน่า ขอละ บอกมา ฉันไม่โกรธ
- เล่าเลย - สาบานว่าตอนแรกเป็นกลยุทธ์จริงๆ
ฉันแค่อยากให้เขาไว้ใจฉัน แต่...
ฉันว่าเขาเหงามั้ง
ขนาดเวลาเราอยู่ใกล้ชิดเขา เขาก็ยังเดียวดายอยู่คนเดียว
คงไม่เดียวดายมั้งถ้ามีเธอใกล้ชิด
เราก็ใกล้ชิดกันที่สุดเท่าที่จะใกล้ได้ละนะ
ยอมใจเลย แม่นางคนนี้ไวไฟจริงๆ
ในสนามโหดมากครับ
เหลือผู้แข่งขันแค่ไม่กี่คนแล้ว
ซิ่งเลยพวก เอาเลย
สู้เขาๆ
อ้าว บิชอปก็มา
ช่วยเดินไปบอกเขาว่าเธอรู้สึกยังไงได้มะ
สาบานเลย บอกเพื่อฉันเถอะ
เวลาเธออัดอั้นทางเพศ เธอมีรสนิยมที่แย่ที่สุดในโลก
ไหนตกลงกันไว้ว่าจะลืมเรื่องเรย์ไง
เชื่อเถอะ ฉันก็อยากลืมได้เหมือนกัน
เหลือรถแข่งอยู่แค่สี่คัน
ดูเหมือนแค่สองคันที่เหลือคือ หมายเลข 12 กับ 14
ด็อดจ์ เมสันกับเรย์ ฮอลล์
เตรียมกินฝุ่นได้เลย ด็อดจ์
ดูเหมือนด็อดจ์ติดหล่มแล้ว!
ตูม เรย์ ฮอลล์ทำลายเขาไม่เหลือ!
- ไม่เอาน่า! - รู้ผลแล้วครับ
แชมป์คือหมายเลข 14 เรย์ ฮอลล์!
ฉันโคตรเก่งเลยเว้ย! ให้ตาย!
อะไร ไม่ได้ยิน...
เรย์! เรย์! เรย์!
แข่งได้ดี
โทษทีที่น้องฉันเป็นงั้น
ลื่นเป็นปลาไหลเลยใช่มั้ยล่ะ
- ฉันลุค - ผมรู้คุณเป็นใคร
ไม่รู้หรอก
โอเค งั้น...
- ยังไงก็มีรอบดวลใช่มะ - อะไรนะ
เรย์บ่นด่านายตลอดเวลา
ซึ่งแปลว่ามันกลัวว่านายจะชนะ
ไม่ต้องกลัว ผมชนะแน่
รอบต่อไปจะเริ่มแล้ว
ผู้เข้าแข่ง ไปขึ้นรถได้
ดูเหมือนต้องไปแล้วว่ะ
แล้วเจอกันนะ คาวบอย
คลับเฉพาะของท่านชาย สการ์เล็ตต์
ขึ้นเวทีแล้วครับ ราเควล!
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ทำใจลำบาก
แต่ช่วยเล่าเรื่องจิมมี่ กับเกมรัสเซียนรูเลตต์หน่อยได้มั้ย
ทุกอย่างไม่ควรเป็นของจริง นึกออกมั้ย
พูดถึงอะไร
ปืนไง
ผู้เล่นต้องคิดว่านั่นเป็นปืนจริง
แต่ที่จริงควรจะเป็นปืนฝึกหัดหรืออะไรงั้น
- ยิงออกมาเป็นอากาศเท่านั้น - ใครบอกคุณ
จิมมี่
เขาเป็นกรรมการปีที่แล้ว
กรรมการลงเล่นเองได้ด้วยเหรอ
ตราบใดที่ไม่ชนะรางวัลใหญ่
มันช่วยให้กรรมการใกล้ชิดเหตุการณ์
และทำให้เราเข้าใกล้ผู้เล่นได้มากขึ้น
คุณกับจิมมี่ คุณคือกรรมการคนที่สอง
ที่จริงมันก็ควรจะหยุดแล้ว
หลังจากแอ๊บบี้ตาย เราตัดสินใจว่า จะไม่เลือกคนมาแทนเราแล้ว
และจะไม่จัดเกมอะไรต่อแล้ว
ฉันควรชดใช้กรรมทั้งหมดนี่
คนที่ตายควรเป็นฉัน
ฉันควรไปเล่นก่อน
แต่จิมมี่บอกว่าเขาอยากทำให้มันจบๆ ไป
ยังไงเขาก็อยากเล่นก่อนฮันท์ให้ได้
ฮันท์ เคนนี่เล่นอยู่ด้วยเหรอ เขาอยู่ในเหตุการณ์
ใช่
เพราะงั้นเรื่องทั้งหมดนี่ถึงได้พังไม่เหลือ
ที่จริงเราข้ามด่านนั้นไปเลยก็ได้
จิมมี่กับฉันลงแข่งเพื่อให้แพ้อยู่แล้ว
แต่ในแค่เสี้ยววินาที
ไม่มีสัญญาณเตือน
จิมมี่ก็...
พนันกันมั้ยว่าฉันเล่นคอร์นโฮลชนะนายได้
ทำเป็นชวน
นางเหมือนอัจฉริยะเกิดมาเล่นคอร์นโฮล
- หุบปาก - รอบนึงชนะหนุ่มจากม.เท็กซัสทั้งโหล
เอาน่า เล่นเกมเดียว
เล่นนิดเดียวเอง
ฉันต้องไปหาบิชอป
เหมือนเหลือแค่เราสองคนละ คาวบอย
- จะทิ้งฉันไว้นี่เหรอ - โชคดีนะ
วันก่อนฉันไปทำงานที่ว่าการอำเภอ
อะไรนะ
คอร์เทซบอกว่าเขาแอบตรวจห้องนาย คืนที่มีไฟไหม้
พ่อนายเปิดให้เขาเข้าไป
ได้ยินเขาบอกว่า พ่อนายเปิดประวัติการโทรเข้าออกให้ดู
- ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย - เปล่าเลย
พวกนั้นพยายามระบุตัวว่า นายไปอยู่ที่ยุ้งฉางกับบ้านเกรย์บิล
เพื่อจะได้หมายค้นจริงจังเสียที
ถ้าต้องงัดผนังออกก็คงจะทำแล้ว
ถ้าเป็นฉัน คงจัดการให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรซ่อนอยู่
โชคดีนะ
- ขอบใจ - ขอบใจจ้ะ
- ได้แล้ว - คนต่อไปค่ะ
ไม่ยักรู้ว่าเธอมาทำงานในงานเดอร์บี้ด้วย
แค่มาทำแทนดิ๊กกินส์
ดูเลขเจ็ดหลักนั้นให้ดี โอเคนะ
คืนนี้คนที่สำคัญคือสี่คนสุดท้าย
แต่ตอนนี้มันก็ไม่ใช่จะมานับแต้มอะไร
ถ้าเจอเฮเธอร์ก็บอกด้วย นางต้องมาเอาตั๋ว
ฉันเอาไปให้ก็ได้
- ขอบใจ - ได้
"คืนนี้สี่คนสุดท้ายสำคัญสุด" แต่ไม่ใช่จะมานับแต้มอะไรงั้นเหรอ
ไม่นับแต้ม เป็นรหัส
ด่านวันนี้จะตัดสินว่า ใครจะเป็นสี่คนสุดท้าย
เลขสามหลักแรกคือคะแนนสะสมของเรา หลังจากด่านเกรย์บิล
ฉันขึ้นมาได้ 225 แล้ว
ได้ 275 เลยเหรอ ได้ 100 แต้มเหรอ
ฉันถอดปริศนาได้ไง ลืมเหรอ
ตายละ ด็อดจ์
เฮเธอร์ คะแนนอยู่ที่ 270
นายขึ้นนำแล้ว
ทางออก 12 เส้นไอ-45 ตีหนึ่ง
นี่คือด่านต่อไป
งั้น...
เธออยากคุยเรื่องอะไรล่ะ
นายเคยกลัวสิ่งที่ตัวเองต้องการมั้ย
เหมือนกลัวที่จะยอมรับน่ะ
เพราะถ้าเกิดไม่มีทางได้มาจริง เราจะต้องผิดหวัง
คิดอยู่ทุกวัน
จำวันที่ฉันแวะไปบ้านนาย แล้วลีลาอยู่ตรงนั้นได้มะ
แล้วฉันก็ไปต่อไม่ถูกเลยน่ะ
ฉันก็อยากจะคุยกับเธอเรื่องนั้นอยู่
ฉันหึงน่ะ
- หึงเหรอ - ใช่
ใช่ เหมือน...
นายกับเธอ และ...
การที่พวกนายอยู่ด้วยกัน
ฉันก็หึงเหมือนกัน
เรื่องเธอกับเรย์
- ฉันกับ... - ฉันเห็นเธอที่ลานจอดรถ
งานปาร์ตี้ผู้เล่น
ฉันนอนไม่หลับเลย
ฉันเดินออกไปหาเธอ
อยากบอกความจริงเรื่องลีลาตั้งแต่คืนนั้น
- แต่ฉันก็... - หมายความว่าไง
ลีลากับฮันท์ เคนนี่เป็นแฟนกันมาปีนึงแล้ว
พวกเขาปิดเป็นความลับ เพราะพ่อแม่ของลีลาเข้มงวดมาก
พ่อฉันเป็นเจ้าของตึกที่พวกเขาเช่าอยู่ พ่อก็ส่งให้ฉันไปเก็บค่าเช่า
พอพวกนั้นเริ่มจ่ายไม่ทัน ฉันก็เริ่มช่วยหล่อน
สาบานไว้ว่าจะไม่บอกใครทั้งนั้น
- ฉันสัญญากับหล่อนไว้ และฉัน... - โอเค ไม่ต้องบอกฉันก็ได้
ฉันอยากให้เธอรู้ว่ามันไม่ใช่อย่างที่เห็น
แต่เธอก็พูดออกมาว่าเธอไม่แคร์
และไม่เคยคิดกับฉันในแง่นั้นเลย
ฉันคิดกับเธอในแง่นั้นตลอดเวลา
เฮเธอร์! คุณพระคุณเจ้า ฉันตามหาเธอไปทั่ว
น้องฉันโทรมา เรื่องลิลลี่
มีอะไรกับโบก็ไม่รู้ น้องไม่ยอมบอก
ลิลลี่
- ไง - เฮเธอร์!
- พี่มาแล้ว - ไง มานี่เร็ว
ไง เป็นอะไร โอเครึเปล่า
- หนูไม่ได้ตั้งใจ - ไม่ได้ตั้งใจทำอะไร
บุหรี่ของโบ หนูไม่รู้
นึกว่าเป็นของแม่ หนูเลยโยนทิ้ง
แต่โบตะโกนด่าหนูใหญ่เลย
นี่ ไม่เป็นไรนะ
นี่ ไม่เป็นไรๆ
อ้าว มาจากไหนกันล่ะ
เฮ้ยๆ เฮ้ย
นี่ ลูก
ไปสนุกมารึเปล่า
มีใครเห็นมั้ยว่าฉันเอาเบียร์ไว้ไหน
แม่รู้มั้ยเนี่ยว่าลิลลี่อยู่ไหน
รู้ น้องหลับอยู่นะ ไม่มีอะไร
- เฮ้ย อย่าไปยุ่งกับตรงนั้น - ปิดไปซะ
นี่ ใจเย็นๆ
เอาวางคืนไป
- เชอร์รี่ - ไม่เป็นไรน่า
- ปิดลิ้นชัก... - อย่าไปยุ่ง วางคืนไป
วางคืนไปลูก เอาเก็บเข้าที่ไป โอเคนะ
พรุ่งนี้เช้าแม่จะคุยกับลูกเอง
- เก็บคืนไป - มันไม่ใช่ของเล่น
เก็บคืนไป เดี๋ยวเราค่อยคุยกัน
โอเค
ไม่เป็นไร โอเคนะ ทุกอย่างโอเค โบ
- อยากได้ของเหรอ - เก็บคืนไป
ขอโทษนะ อยากได้ไอ้ของเวรนี่ใช่มั้ย
โอเค เอาเลย
- เฮเธอร์... - ก็มาเอาไปสิวะ!
- อีเด็กเปรต - อย่านะ อย่า
นั่นลูก... อย่ายุ่งกับลูก
แกต้องคืนฉันมา 100 เหรียญ
อย่าทำอะไรลูกฉันนะ
อย่ายุ่งกับลูกฉัน
เอาจริงเหรอ เชอร์รี่ แกเป็นบ้าอะไรของแก
หนีไป
แม่
หนีไป!
ไม่ได้ๆ หยุดก่อน ให้ตายสิ กลับมานี่
กลับมานี่!
ทางออก
เอาจริงเหรอวะเนี่ย
ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ
ฉันรู้จักคนที่ซ่อมได้ถูกๆ
งั้นเหรอ
- ใช่ - มองหาของถูกอยู่ตลอดแหละ
อุตส่าห์รอดจากเกมแพนิค แต่ได้แค่ผ้าโพกหัวโง่ๆ เนี่ยนะ อะไรกัน
- สีเขียวนำโชค - ไม่ใช่ผ้าโพกหัว
ผ้าปิดตา
ลิลลี่ นี่ ลิลลี่
- อะไรคะ - นี่ เราต้องไปกันแล้ว มาเร็ว
- ลิลลี่ ลงมาหาพี่ตรงนี้หน่อย - โอเค ไปแล้ว
เฮเธอร์ รับสิ
นาตาลี หมดเวลาแล้ว
รอต่อไม่ได้แล้ว
ก็ได้
เห็นฉันไหม
หนูกลัว
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย โอเคนะ
เอาละ ผู้เล่น เริ่มเดินออกไปได้
เดินอีก
อีกนิด
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ