ทุกคนมีเหตุผลที่มาเล่นแพนิค
ที่ส่วนบุคคล ห้ามบุกรุก
แต่เราทุกคนก็มีความกลัวแบบเดียวกัน
กลัวชีวิตเราจะไปไม่ถึงไหน มีแต่ทางตัน
นั่นเป็นสาเหตุที่เกมแพนิคจะจบลงบนถนน
นั่นคือสาเหตุที่ด่านสุดท้ายคือการดวลรถ
ผู้เล่นสองคนบึ่งเข้าหากัน ณ ทางตรงบนแฟนธอมฮิลล์
ถนนเส้นเดียว เลนเดียว ต่างคนมีระยะทางหนึ่งกิโลเมตรให้หวั่นใจ
คันใดคันหนึ่งจะหักหลบ ไม่งั้นทั้งสองคนต้องเสียมากกว่าชัยชนะ
ความท้าทายของด่านนี้ คือเราต้องไม่ใช่คนที่หักหลบ
แพนิค เกมท้าชะตา
ทำไมถึงไม่บอกฉันว่า คอร์เทซมีเอี่ยวในวงพนันด้วย
ฉันนึกว่าเธอตัดสินฉันไปเรียบร้อยแล้ว
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อย
ลุคไม่ให้ฉันยุ่งกับเรื่องนั้น เขาบอกว่าเขาทำได้แค่นี้
คอร์เทซแบล็กเมล์เขาเหรอ
เขาบอกว่าเขาทำงานลับให้ตำรวจอยู่
บอกว่าเรื่องนี้จะช่วยให้เขา หลุดจากปัญหาที่เจออยู่ได้
- เขาไม่ได้ชนพี่สาวของด็อดจ์ - ไม่มีทางชนได้
แต่ช่วงเดียวกัน ลุคโดนจับข้อหาขโมยรถ
เจอศพสาวตายอยู่ที่ท้ายรถ
คอร์เทซว่าเขาอาจโดนข้อหาฆาตกรรม
ฉันว่านี่ไม่ใช่การสืบลับให้ตำรวจ
ฉันว่าเขาอยากได้เงินไว้เองมาตลอด
ตอนที่ฉันขึ้นไปบนเรือของลุค
ฉันเจอใบเดิมพันระหว่างที่ตามหานาย
วันนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าคนวางเดิมพันคือคอร์เทซ
เขาพนันว่าด็อดจ์จะชนะเหรอ
เท่ากับลุครับกรรมแทนฉันอีกแล้วสินะ
- หมายความว่าไง - ลุคไม่มีทางช่วยให้ด็อดจ์ชนะฉันหรอก
นี่คือการลงโทษ
พี่เป็นคนเดียวที่ใส่ใจฉันจริงๆ
ไม่จริงนะ
นายจะไม่ปล่อยให้คอร์เทซชนะใช่มั้ย
รู้สึกฉันจะไม่มีทางเลือก
- พรุ่งนี้เรย์จะล้มเกม - อะไรนะ
เขาบอกว่าลุคโดนซ้อมเป็นการเตือน ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บเพิ่มอีก
โอเค แปลว่าคอร์เทซจะพยายามทุกทาง เพื่อให้แน่ใจว่าพนันแล้วชนะ
- ถ้าไม่มีหลักฐาน... - แต่เรามีหลักฐาน
เรามีใบเดิมพันลงพนัน แล้วเขาก็โกหกด็อดจ์
เขาจะบอกว่าเราโกหก ใบเดิมพันเป็นของปลอมขึ้นมา
ไปคุยกับพ่อเธอกันเถอะ
คำของพ่อฉันสู้กับคำของนายอำเภอ ฉันว่าไม่ค่อยดีนะ
- งั้นควรปล่อยให้เขาชนะไปเหรอ - ไม่ใช่ เฮเธอร์ เราจำเป็นต้องปล่อย
เขาเดินเกมชนะเราไปแล้ว
เวลาใครเป็นคนเขียนกฎ เขาก็เขียนให้ตัวเองชนะเสมอ
ออโต้เทรดเดอส์ มีอะไรให้รับใช้คะ
หวัดดีครับ ผมอยากขายรถ
ช่วยประเมินราคารถอาวดี้เอโฟร์
- วิ่งมาแค่ 32,200 กิโลเมตร - ได้ค่ะ ขอเช็กดูสักครู่
ขอโทษจริงๆ ค่ะ ร้านปิดแล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่หิว
เจสสิกาใช่ไหม
ฉันเมลานี คอร์เทซ
ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร
คุณคงมาเพราะอยากฟังคำขอโทษสินะ
ใช่
แต่ไม่ใช่คำขอโทษจากคุณ
คุณจะยอมทำอะไรแค่ไหน เพื่อปกป้องลูกตัวเอง
ปรากฏว่าคุณไม่ใช่ ความลับเดียวของนายอำเภอ
จิมมี่ฆ่าตัวตาย ตอนที่เล่นรัสเซียนรูเลตต์
คุณพ่อหมายเลขหนึ่ง
เขาคือคนที่สลับปืนเอง
เขาฆ่าตัวตาย เจมส์
แมรี่ คลาร์กพูดถูก
มีคนแบล็กเมล์แอ๊บบี้ให้ออกจากเกม
ฉันคิดไม่ออกว่าจะเป็นใครไปได้อีก
นอกจากจิมมี่ที่จะเขียนจดหมายพวกนี้ได้ เพราะบางฉบับเป็นเรื่องส่วนตัวมาก
"พรุ่งนี้ ทุกคนจะได้รู้ว่าแกเป็นกะหรี่ ถ้าแกไม่ถอนตัว
"คนจะรู้ว่าแกฆ่าลูกทั้งคน"
มีอะไร แลงลีย์ ทำไมคุยทางโทรศัพท์ไม่ได้
- ฉันไปขุดหาข้อมูลมา - โอเค
ปรากฏว่าคอร์เทซเป็นหนี้หนักมาก
ปีที่แล้วเขาถึงกับใช้ชื่อจิมมี่ไปกู้เงิน
นั่นเป็นเหตุผลที่เขาเข้าร่วมวงพนันด้วย
ใช่ แล้วจิมมี่ก็รู้
เขาไปรู้เข้าว่าพ่อของตัวเอง
ไปขู่แอ๊บบี้ให้ออกจากเกมไป
ถ้าบอกใคร แกจะต้องเสียใจ
คอร์เทซเป็นคนเขียนจดหมายนั่นเหรอ
ใช่ เพื่อให้จิมมี่เป็นผู้ชนะ
หลักฐาน
คอร์เทซปั่นหัวพวกเรามาตลอด
รอบนี้เขาก็คงชักใยเบื้องหลังเกมอีก เพื่อจะได้ปลดหนี้ได้
เขาปั่นให้เราสืบเรื่องเกมของปีที่แล้ว ไม่รู้ว่าเขาปกปิดความจริงอะไรไว้อีก
เราก็ต้องไปหาให้เจอ
แล้วเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
- ค่ะ... - มานี่สิ
พรุ่งนี้เช้านายอำเภอคอร์เทซจะมา ตรวจสอบบริเวณรั้วของเรา
และคงถามอะไรมากมายว่า เสือหลุดออกไปได้ยังไง
คำถามที่ฉันจะต้องตอบด้วยคำโกหก
ฉันจึงต้องการความจริงจากเธอ
ลิลลี่นึกว่ากำลังเล่นเกมลับชื่อแพนิค
อ้อ
เกมนั่น
- ลิลลี่ได้ยินเรื่องแพนิคจากเธอรึเปล่า - เปล่าค่ะ
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่า น้องไปเอาความคิดจากไหนที่...
เล่นอะไรที่โง่เง่าไร้สติที่สุดน่ะเหรอ
- ขอโทษจริงๆ ค่ะ แอนน์ - เธอเล่นแพนิคอยู่รึเปล่า
ไม่ต้องคิดจะโกหกฉันเลยนะ
เปล่าค่ะ
คือ...
ตอนนี้ไม่ได้เล่นแล้ว
แต่เคยเล่น
ฉันนึกว่าเธอมีสมองกว่านั้น
ฉันมีคำแนะนำจะบอกนะ
คิดให้ออกว่าที่จริงเธอกลัวอะไรกันแน่
สิ่งที่จะวิ่ง กระโดดหรือปีนยังไงก็หนีไม่ได้
ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน
เมื่อรู้แล้วว่ากลัวอะไร จ้องตามันให้มั่น
เดินเข้าไปหามัน
เพราะถ้าวิ่งหนี มันตามเธอได้ทันเสมอ
แล้วถ้านี่คือทางออกล่ะ
ถ้าหนูเล่นแพนิคเพื่อจะได้ออกไปจากที่นี่
และหนูกลัวว่าจะไม่มีวันได้จากไปไหน
แล้วถ้านั่นคือจุดจบของชีวิตหนูล่ะ
อ้อ ฉันก็จะเริ่มจาก การเขียนบทชีวิตตัวเองใหม่
เขาหลอกใช้พวกเรา เดย์น่า
นายคิดว่าคอร์เทซโกหกเราเรื่องลุค
เพราะเขาวางเดิมพันให้นายชนะเนี่ยนะ
ใช่ มันก็สมเหตุสมผล
ฉันเดาว่าเขาจะปล่อยให้ลุครับผิดทั้งหมด
หลังจากที่เขารับเงินรางวัลไปแล้ว
เดี๋ยวนะ แข่งดวลกันพรุ่งนี้แล้ว นายจะทำยังไง
ฉันจะปล่อยให้คอร์เทซขับ
- จะปล่อยให้เขาได้เงินทั้งหมดไปเหรอ - ไม่ยอมหรอก
- แต่จะปล่อยให้เขาคิดว่าจะได้เงิน - แต่...
ทำยังไง
ไม่ต้องห่วง
ฉันคิดไว้แล้ว
- ด็อดจ์ - แล้วเจอกัน
ด็อดจ์
สัญญาณนัดดวลมาแล้ว
นายกับฉัน
นายคงตั้งตารอมาตลอดหน้าร้อนสินะ
นานกว่านั้นอีก
ฟังนะ
ฉันเสียใจด้วยเรื่องพี่สาวนาย แต่พี่ชายฉันไม่ใช่คนที่ขับรถชนหล่อน
ฉันรู้ เรย์
รู้เหรอ
นาตาลีเอารายงานของตำรวจมาให้ดูแล้ว
ฉันรู้ว่าคอร์เทซโกหก
อย่าคิดมากไป ดูเหมือนคนโดนเขาหลอกกันเยอะ
- คืนนี้เรามีโอกาสจะจบเรื่องได้ - หมายความว่าไง
คอร์เทซจะขับรถของฉันเข้าไปดวล
เขาจำเป็นต้องชนะ ฉันมีแผนที่จะจัดการให้ยังไงเขาก็ไม่ชนะ
- ฉันรอฟังอยู่ - ไม่ บอกที่นี่ไม่ได้
ก็ได้ อู่จอดเรือ สามทุ่ม
เจ้านายคุณเสียใจเรื่องเสือนั่นมากเนอะ
คุณกับลิลลี่อยู่บ้านนี้มานานแค่ไหนแล้ว
ฉันบอกแล้วไงคะ เราแค่มาเฝ้าบ้านให้
ถ้าไม่อยู่กับฉันน้องนอนไม่หลับ
พวกเธอปรับตัวเหมือนจะอยู่ยาวเลยนะ ถ้าแค่มาเฝ้าบ้านให้ไม่กี่วัน
ตอนแรกแอนน์ไม่รู้ว่าจะไปนานแค่ไหน
ได้ข่าวว่าบ้านคุณเคยมี หน่วยคุ้มครองเด็กมาเยี่ยมแล้วด้วย
ถ้าที่บ้านมีปัญหา บอกผมได้นะ
ขอบคุณค่ะ แต่ไม่มีปัญหาอะไร
ได้ยินอย่างนั้นก็ดีแล้ว
เราสองคนน่าจะเข้าใจตรงกันว่า หน้าร้อนนี้เมืองนี้มีปัญหามากพอแล้ว
แน่นอนค่ะ
คือนี้นะ คุณนิลล์
คุณเกือบจะโตเต็มที่แล้ว
แต่ลิลลี่น้องสาวคุณยังเป็นเด็กน้อย และเด็กก็บอบบาง
พวกเขาต้องมีคนคุ้มครอง
ต้องมีที่ปลอดภัยให้เติบโต ผมก็อยากให้แน่ใจว่าเธอมีที่แบบนั้น
คุณคงไม่เอาชีวิตน้องสาว มาเป็นเดิมพันใช่มั้ย
ไม่ค่ะ
ดีแล้ว
ระวังตัวด้วยล่ะ มีเสือหลุดอยู่
ขอบคุณที่รีบมานะ มือถือเขาดังตลอดเลย
ตอนแรกฉันว่ามันประหลาดที่เขาลืมไว้ แต่แล้วก็เห็นเชือกนั่น
นั่นเชือกคล้องวัวเส้นโปรดของพ่อ
ฉันอยากเอาไปเผาทิ้ง
ด็อดจ์เคยเล่าเรื่องคุณพ่อให้ฉันฟัง
ด็อดจ์เป็นคนที่พบศพพ่อ
หลังจากที่เขาฆ่าตัวตาย
นี่เป็นข้อความที่ทิ้งไว้
เขาพยายามจะบอกอะไรเรา
ด็อดจ์บอกว่าคืนนี้เขาจะไปหาเรย์ จะได้ช่วยกันคิดว่าจะทำยังไง
เขาจะไม่ยอมให้คอร์เทซชนะ
แต่ฉันกลัวว่าเขาจะวางแผนอะไรบ้าๆ
บอกอีกทีซิว่าแผนนี้เป็นยังไง
อีกครึ่งชั่วโมงคอร์เทซจะไปเอารถฉัน แล้วไปที่ด่านดวล
ฉันต้องใช้รถของนาย จะได้ขับแข่งกับเขาได้
นายจะยืมรถฉันเพราะคิดว่า ฉันจะล้มเกมปล่อยเขาชนะเหรอ
ใช่มั้ยล่ะ
- พี่ชายฉันยังอยู่ในโรงพยาบาล - พี่สาวฉันเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิต
- ไม่ใช่ฝีมือคอร์เทซ - แต่เขาทำจนเราไม่มีทางรู้ว่าใครทำ
เหมือนเราเสมอกันนะ
ไม่เสมอเลย นายต้องเอากุญแจรถให้ฉัน
ทำไม นายจะขับชนเขาตอนดวลงั้นเหรอ
- นั่นแผนของนายเหรอ - เอากุญแจรถบ้ามาเหอะน่า
- นายบอกคอร์เทซมั้ยว่าเราจะทำอะไร - คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเหรอ
เอางี้
แยกกันไปดีกว่า พวกนั้นจับเราทั้งคู่พร้อมกันไม่ได้
แน่ใจนะว่าคืนนี้ไม่อยากไปดู
เรย์จะถอนตัว ไปทำไม
ประเด็นคืออีกสองวันฉันไม่อยู่แล้ว
ไม่เอาน่า เฮเธอร์ วันขอบคุณพระเจ้าฉันก็จะกลับมา
ใช่ แต่อะไรๆ จะเปลี่ยนไป
เราจะเปลี่ยนไป
ใช่ เราจะเปลี่ยนไป แต่เราก็ยังเป็นเรา
แล้วฉันก็ยังติดอยู่ที่นี่
เวร ต้องไปเปลี่ยนชุดละ
อีก 20 นาทีฮันท์กับลีลาจะมารับ
รถนายไปไหนล่ะ
ฉันทิ้งไว้ที่อู่
เธอโอเครึเปล่า
ถ้าคนอย่างคอร์เทซทำชั่วแล้วลอยนวลได้
แล้วพวกเราก็ไม่สามารถ ทำอะไรที่หยุดเขาได้เลย
การทำอะไรก็ตามจะมีประโยชน์อะไร
สนใจโลกไปเพื่อให้ได้อะไรขึ้นมา
ฉันว่าเราก็ต้องเลือกสู้ในจุดที่สู้ได้
รู้ว่าอุปสรรคตรงหน้ามันเสี่ยงแค่ไหน
แต่ถ้าอุปสรรคมันเป็นแบบเดิมตลอดล่ะ
งั้นถ้ามีอะไรที่เราใส่ใจมากมายจริงๆ
หรืออยากจะเปลี่ยนมันจริงๆ เราก็คงจะต้องยอมเสี่ยง
เวร
คณะกรรมการ - ขอบคุณที่บริจาค เข้าสมาคมช่วยเหลือนายอำเภอ!
เจมส์ คอร์เทซ
อะไรวะเนี่ย
เกมลับคืนนี้ เข้าไปในป่า...
ตามแผนที่ไปยังประตูต้องห้าม เพื่อเล่นเกม
ลิลลี่!
ลิลลี่! พี่ขอคุยด้วยหน่อย
มานี่ มองหน้าพี่สิ
พี่รู้นะว่าบัตรเชิญเป็นความลับ
แต่พี่เจอบัตรอีกใบหนึ่ง ใบนี้มาจากนายอำเภอ
เขาคือคนที่เอาบัตรเชิญมาให้รึเปล่า
เขาบอกว่าหนูจะช่วยให้พี่ชนะแพนิค ถ้าหนูไปเล่นด้วย
เขาให้หนูสาบานว่าจะไม่บอกใคร
หมายความว่าไง "ช่วยให้พี่ชนะ" เขาเอาจดหมายให้น้องตอนไหน
ก่อนไปค้างบ้านเพื่อน
งั้นนี่ก็เกี่ยวกับด่านตัวต่อตัวของฉัน
- แนท อยู่ที่ด่านดวลรึเปล่า - เปล่า ที่จริงอยู่บ้านเรย์
อะไรนะ ไปทำไม
มาหาด็อดจ์ เป็นห่วงเขาน่ะ
- ด็อดจ์อยู่ไหน - ฉัน... ฉันไม่รู้
เดย์น่าบอกว่าเรย์กับด็อดจ์ มีแผนอะไรสักอย่างที่จะหยุดคอร์เทซ
แต่เฮเธอร์ เธอบอกว่า คอร์เทซจะขับรถของด็อดจ์เข้าดวล
บ้าอะไรวะเนี่ย คอร์เทซไปดวลเองเหรอ
- เรย์รู้รึเปล่า - รถเขายังจอดอยู่นี่
ให้ตาย ถ้าคอร์เทซเกิดตัดสินใจ กำจัดทั้งเรย์กับด็อดจ์ให้พ้นทางล่ะ
โทรบอกพ่อเธอ บอกเลยว่าเรื่องฉุกเฉิน
- จะบอกอะไรก็บอกไป โอเคมั้ย - ตกลง
เรื่องนี้ต้องจบในคืนนี้
ใช่เลย
ขอมือถือหน่อย แปะไป ห้ามถ่ายรูปถ่ายคลิปนะ
- ไง แอชลีย์! - ไง!
ขอมือถือจ้ะ
ด็อดจ์มาแล้ว เพิ่งขับมาถึงจุดเริ่มต้น
ทรอย แล้วเรย์ล่ะ
ยังเลย
เร็วสิ อยู่ไหนนะ
นี่ไง! โอเค
เจออะไรมั้ยคะ
ไม่ครับ ขอบคุณครับที่โทรแจ้ง ขอบคุณมากจริงๆ
อาจจะเจอแล้ว เพื่อนบ้านจากบ้านฮอลล์ ที่ห่างไป 500 เมตรบอกว่าเห็นเรือ
ลักษณะตรงกับเรือของเรย์ ลอยอยู่กลางแม่น้ำ
ตื่นแล้วเหรอ นี่สิเพื่อนฉัน
ให้ตายสิ เรย์! ฉันจะฆ่านาย
ไม่เอาน่ะ ไปหางานอดิเรกใหม่ได้ละ
- คอร์เทซบงการให้นายทำเหรอ - เปล่า
ป่านนี้เขาคงกำลังมุ่งหน้าไปดวล
- นายต้องการแบบนั้นไม่ใช่หรือไง - ไม่ ฉันอยากแข่งกับเขา
ฉันรู้ โทษทีนะ
ปล่อยให้นายทำไม่ได้
ปล่อยให้ทำรถฉันพังแบบนั้นไม่ได้
ที่จริง นายควรจะขอบใจฉันมากกว่า
- ฉันช่วยชีวิตนายไว้ - ฉันไม่ได้ขอให้นายช่วย
ใครบอกว่าฉันช่วยนาย
แต่ฉันมีคำถามจะถามนาย
นายวางแผนจะระเบิดตัวเอง ไปพร้อมกับคอร์เทซจริงๆ เหรอ
หรือระเบิดที่ติดไว้ใต้รถฉัน เป็นแค่ของตกแต่งวันคริสต์มาส
- เรย์น่าจะรีบไสหัวมาได้แล้ว - เออ
นี่เรย์ ฝากข้อความไว้
โอเค ทุกคน รู้นะว่าอยากมาดูของสนุก
แต่ดูเหมือนว่าเรย์ ฮอลล์จะไม่โผล่มาแข่ง
อย่าเพิ่ง ยังเหลืออีกสองนาที
- อีกสองนาที ทุกคน - เรย์ไปมุดหัวอยู่ไหนวะ
- เขายังไม่รับเลย - ไปมุดหัวอยู่ไหน
คิดว่าเขาโอเครึเปล่า
อาจจะอยู่กับลุค
ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาต้องโทรมาบอกฉันแล้ว
ไม่นึกเลยนะว่าเรย์ ฮอลล์จะไม่มาแข่ง
เขาอาจไม่มีทางเลือก
รับสิ แนท อยู่ไหนน่ะ
ตัดสินเลย เขาไม่มาแล้วล่ะ
โอเค ตามนั้น
ด้วยเหตุที่มีการสละสิทธิ์ในการแข่งขัน
ผู้ชนะเกมแพนิคคือ...
เขามาแล้ว
เดี๋ยว!
- เขามาที่จุดเริ่มต้นแล้ว! - เรย์มาแล้ว
- เรย์ ฮอลล์มาแล้ว! - ไม่มีทาง!
นาตาลี - โย่! จะมามั้ย เรย์มาแล้ว
ท่านผู้มีเกียรติทั้งหญิงและชาย ขอต้อนรับสู่ด่านชิงชนะเลิศ
กติกาของวันนี้คือผู้ชนะจะได้รางวัลทั้งหมด
ไม่มีคะแนน ไม่มีการใช้อภิสิทธิ์ และไม่มีช่องให้แก้ตัว
ทั้งในทางตรงและทางอ้อม
บ้านนายไม่ใช่บ้านเดียวในเมืองนี้ ที่มีเรื่องเศร้า
ให้ตาย ไม่ใช่แม้แต่บ้านเดียว ที่มีเรื่องเศร้าบนเรือลำนี้ด้วยซ้ำ
นั่นเป็นเหตุที่
นายจะกั๊กการแก้แค้นให้ครอบครัว ไว้คนเดียวไม่ได้
นายพูดเรื่องอะไรของนาย
นายคิดว่าฉันจะปล่อยให้คนตีกะโหลกพี่ชาย แล้วลอยนวลไปได้งั้นเหรอ
ในเมื่อเราทั้งคู่อยู่บนเรือกลางทะเลสาบ และปล่อยให้เขาชนะ
ก็ดูเหมือนจะเป็นงั้น
ดูเหมือนงั้นใช่มั้ยล่ะ เพราะงั้นมันถึงได้เป็นแผนฉลาดล้ำ
น่าเสียดายที่มันจะได้ดื่มด่ำกับ รสชาติหอมหวานของชัยชนะแค่ 20 นาที
ก่อนระเบิดจะตูม
ปรบมือให้ผู้เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายหน่อย
เรย์ ฮอลล์กับด็อดจ์ เมสัน!
- จัดเลย! - ไอ้เวรตะไล
เรย์ ระเบิดอยู่กับรถของนาย
เคยอยู่
ตอนนี้อยู่กับรถนายแล้ว
พูดเรื่องอะไรของนาย
หลังจากที่นายบอกว่า คอร์เทซจะเอารถนายไปแข่งดวล
ฉันก็ปลดระเบิดจากรถฉัน เอาไปติดไว้ใต้กันชนรถนายแทน
เสียใจด้วยนะที่รถพัง
ข่าวดีก็คือ นายเป็นผู้ชนะเกมแพนิคอย่างเป็นทางการ
ข่าวร้ายคือเวลาประมาณเที่ยงคืนยี่สิบ
นายต้องทำใจเกลียดคนอื่นแล้วล่ะ
ขอย้ำสั้นๆ กับทุกคนที่ชมอยู่ในคืนนี้
ตั้งแต่ตอนนี้จนเราประกาศผู้ชนะ ทุกคนห้ามลงจากเนินเขาลูกนี้ โอเคนะ
ด็อดจ์ ด็อดจ์ ดีใจจังที่นายปลอดภัย
อ้าว
- นึกว่าเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแล้ว - หยุดก่อน
เดี๋ยว เรย์ ถ้านายอยู่ตรงนี้ งั้นรถนายไปทำอะไรที่สนามดวล
- บิชอปบอกว่านายไปถึงที่นั่นแล้ว - อะไรนะ
อะไรวะ
- นี่รถใครกันเนี่ย - รถแอนน์
เวร
อะไร
เฮเธอร์ไปแข่งดวลแทน รีบไปกันเถอะ
ให้สัญญาณเลย
สาม...
เฮเธอร์ขับรถของเรย์อยู่
ระเบิดอยู่ที่รถของด็อดจ์
- สอง... - เดี๋ยว
- หนึ่ง! - เดี๋ยว! อย่า! หยุดเกมเลย!
หยุดเกม!
ไม่นะ!
มีระเบิด ต้องหยุดพวกเขา!
- คุณพระช่วย ด็อดจ์ - ด็อดจ์อยู่ในรถ
เฮเธอร์มาทำอะไรในรถของเรย์
แล้วเรย์อยู่ไหนวะ
กาลครั้งหนึ่งมีหญิงสาวที่เชื่อว่า ถ้าเธอได้หัดบิน
นั่นแปลว่าเธอจะหนีจากเงามืดที่ติดตัวได้
ดิ๊กกินส์ นั่นมันเสือเป็นๆ
ฉิบหาย นั่นเสือ
เธอจึงกระโดดออกไป หวังว่าปีกจะงอกออกมา
เธอวิ่งไปและหวังว่าจะวิ่งได้เร็วกว่าพื้น
แต่ทำอย่างไรเธอก็หนีเงาของตัวเองไม่พ้น
สุดท้ายผู้หญิงคนนั้นจึงหยุด และหันไปเผชิญหน้ากับมัน
และเงาของหญิงสาวกลับเป็นฝ่ายที่กลัว
แล้วหมอบลงแทบเท้าของเธอเอง
ด้วยความทึ่งที่เธอมีพลังในการยืนหยัด
- ด็อดจ์! - ฉิบหาย พวก!
ตายแล้ว ด็อดจ์
เฮเธอร์! เฮเธอร์!
เฮเธอร์ เฮเธอร์ โอเครึเปล่า
คุณพระช่วย
- ขอหน่วยดับเพลิงและรถพยาบาลที่... - เฮเธอร์ เฮเธอร์
- เธอเป็นบ้าอะไรของเธอ - ขอโทษนะ ทุกคน
- ด็อดจ์ไม่ได้อยู่ในรถ - ตายแล้ว นั่นด็อดจ์เหรอ
พระเจ้า!
เฮเธอร์! เฮเธอร์! เฮเธอร์! เฮเธอร์
เมลานี
- นี่เขา... - ตายแล้ว เราต้องรีบไปจากตรงนี้
ใครๆ ก็เล่นแพนิคได้ แต่มีผู้ชนะได้แค่คนเดียว
คนที่เหลือเดินจากไปอย่างผู้แพ้ทั้งสิ้น
แพนิคจึงเป็นเกมของความกลัว
แต่ไม่ใช่ในแบบที่เราคิด
จะเอาชนะตัวเกมให้ได้ เราต้องวางด่านอุปสรรคของตัวเอง
ถ้าจะชนะเกมนี้ เราต้องเชื่อในเรื่องที่คุ้มที่จะเสี่ยง
เปิด
สิ่งที่ตรงข้ามกับความกลัวไม่ใช่ความกล้า
มหาวิทยาลัยวอลเลอร์ ปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่
แต่เป็นความศรัทธา และหาสิ่งที่คุ้มค่าให้ศรัทธา
ศรัทธาในตัวเอง นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
โชคดีนะที่เรื่องแบบนั้นพบได้ทุกที่
แม้แต่ในเมืองห่างไกลความเจริญที่เท็กซัส
ดูสิ
นั่น
เห็นมั้ย นั่นน่ะ
สองวันก่อนเขากะพริบตายังไม่ไหว
เหมือนที่หมอบอก เขาสู้มาก
ดื้อนรกเลย
ด่ายังไงก็ไม่เป็นไร ถ้านายสมองตายไปแล้วใช่มั้ยล่ะ ไอ้พี่เวร
เขาชูนิ้วกลางให้ฉันว่ะ
พี่ชูนิ้วกลางให้ฉัน
โคตรสมเป็นพี่ชายฉันเลยว่ะ
นี่ อย่าลืมใส่รองเท้าแตะไปอาบน้ำนะ
อย่าลืมถ่ายรูปห้องสมุดมาด้วย
โห เธอช่างเป็นเนิร์ดตัวจริง
เป็นฉันจะไม่หาเรื่องนะ เดี๋ยวโดนฆ่าให้ตายจากนิยายของนาง
บอกแล้วไง ฉันเขียนเรื่องแต่ง
แหงละ นวนิยายเรื่องแต่งเกี่ยวกับ เมืองห่างไกลซึ่งมีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง
เล่นเกมน่ากลัวกันทุกปิดเทอมฤดูร้อน
ไม่ใช่วัยรุ่น เป็นผีต่างหาก
เออใช่ เป็นผีวัยรุ่น แหงล่ะ
ต้องโทรเฟซไทม์มาทุกวันนะ
อย่างน้อย
โทรแน่ สัญญา
เวร
- ต้องไปละ พ่อฉัน... - จ้ะๆ
ใช่ คือ...
อย่าร้อง ถ้าเธอร้องเดี๋ยวฉันร้องตาม
- นายร้องไปสิ ฉันจะได้หัวเราะ - พูดงี้เดี๋ยวก็ได้เปิดก๊อก
ฉันจะคิดถึงพวกเธอมากเลย
สาบานเลย ถ้ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กับเหรัญญิกและเงินรางวัลนะ...
ช่างเรื่องเงินเถอะ แค่เรื่องมันจบไปได้ฉันก็ดีใจแล้ว
- เธอเป็นฮีโร่นะ เฮเธอร์ รู้ตัวรึเปล่า - ฉันแค่ทำเพื่อลิลลี่
สาบานสิว่าจะไม่บอกใคร เรื่องที่ฉันเป็นกรรมการ
ไม่บอก
ตอนอยู่บนสะพาน ฉันจำเป็นต้องพูดอย่างนั้น เฮเธอร์
ไม่งั้นกรรมการคนอื่นจะคิดว่า ฉันช่วยให้เธอชนะ
เธอแอบบอกดิ๊กกินส์ เรื่องที่เธอโกงด่านสเปอร์ล็อค
- เพื่อที่ฉันจะได้เป็นสี่คนสุดท้าย - เธอถึงบอกใครไม่ได้
เธอจะไม่เลือกกรรมการใหม่ มารับช่วงในปีหน้าใช่มั้ย
ไม่เลือก งานฉันจบไปแล้ว
อ่านเมล์ด้วย มีเซอร์ไพรส์ให้
- ลึกลับมาก แต่ก็ได้ - เชื่อเถอะ เธอชอบแน่
ถึง เฮเธอร์ นิลล์ เพื่อนเธอ - แนท
ตอบครั้งนึงได้สิบก้าวเหรอ
ก็ยุติธรรมดี
อยากรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเฮเธอร์ล่ะ
อยากรู้ว่าเธอจูบเก่งรึเปล่าเหรอ
หรือเธอชอบมั้ยเวลาสัมผัสตัวเธอ
ไม่เอาน่า เรย์ ใครๆ ก็รู้ว่า พวกนายมีอะไรกันหน้าร้อนนี้
งั้นจะถามทำไม
แล้วทำไมถึงคิดว่าฉันจะบอกล่ะโว้ย
เพราะเวลาจะหมดแล้ว และกรรมการก็อยากรู้ความจริง
นายตกหลุมรักเธอรึเปล่า
คืองี้
ของสวยๆ งามๆ บางอย่าง ก็เหมาะที่จะเอาไว้ดู
แต่มีของสวยงามบางอย่าง...
ของสวยงามที่ทำให้รู้สึกเหมือนเราบินได้
แล้วมันก็ปวดใจ
เพราะชั่วขณะหนึ่ง
เราลืมว่าสิ่งนั้นกำลังทิ้งเราไว้เบื้องหลัง
- นายยังไม่ได้ตอบคำถาม - ตอบแล้ว
ฉันคนบ้านฮอลล์
ฉันเป็นตัวถ่วง
และนั่นเป็นเรื่องแย่สำหรับสาวที่มีปีกโผบิน
ไม่มีชื่อผู้ส่ง (ไม่มีหัวข้อ)
ดูในกระเป๋าสิ เธอคู่ควรกับมัน
แฟ้มคดีเดรย์ตัน ซอว์เยอร์ ปฏิมากรแห่งเวียนนา
"หลังจากพิจารณาตัดสินอย่างถี่ถ้วน คณะกรรมการปีนี้
"ตัดสินใจมอบเงินรางวัลให้คุณ"
ให้ตาย ฉันชนะเหรอ
ไง
หวัดดี
ดีใจที่นายติดต่อมา
ดีใจที่เธอมาได้
ใช่
ฉันอยากขอบคุณเธอ
หลักฐานที่เอามาให้ ทำให้ครอบครัวเราทำใจสงบขึ้นได้บ้าง
- ด็อดจ์ นั่นมันสุดยอดเลย - ใช่
เธอยังคิดจะไปแอลเอรึเปล่า
ใช่ ถ้าพ่อฉันยอมให้ฉันออกจากเคาน์ตี้นี้อีก
แล้วนายล่ะ นายจะไปทำอะไรต่อ
หลังจากหน้าร้อนนี้...
ใช่
ความจริงก็คือ...
ฉันยึดมั่นกับอะไรไว้เยอะเกินไป
ฉันปล่อยให้เรื่องที่เกิดขึ้นกัดกินตัวเองไป
จนไม่เคยคิดเลยว่า ต่อจากนั้นแล้วจะมีอะไรอีก
ฉันไม่สนใจด้วยซ้ำว่า จบเรื่องแล้วจะมีอะไรรึเปล่า
ฉันพอจะเข้าใจนะ
ฉันคิดตลอดว่า ฉันมองหาเหตุผลได้กับทุกเรื่อง
เรื่องแม่... ที่ว่าทำไมแม่ต้องจากไป
ทำไมตัวฉันถึงไม่มีค่าพอให้แม่อยู่ต่อ
แต่ตอนนี้เรื่องมันต่างไปแล้ว
คือว่าฉัน... ยังไงฉันก็ยังจะไปแอลเอ
แต่ไปเพื่อตัวเอง
ฉันคิดว่าฉันต้องไปที่อื่นน่ะนะ
ขับรถเที่ยวทั่วๆ สักพัก
หาดูว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง ก่อนจะคิดว่าจะเอายังไงกับชีวิต
- ก็ดี - ใช่
ไม่มีแผนอะไรสักครั้งก็คงดี
ฉันเข้าใจเลย
งั้นนายจะทำอะไร
ก็ตอนแรกต้องหารถใหม่ก่อน
เข้าใจละ โอเค
เธอว่าไง
ก็ไม่เลว
- ใช่มะ - ใช่สิ
ด็อดจ์ เมสัน
ถ้าไปแถวฝั่งตะวันตก นายมีเบอร์ฉันแล้วนี่นะ
ใช่
ดูแลตัวเองด้วยนะ
เหมือนกัน
ขอต้อนรับสู่คาร์ป
ไง การเป็นผู้ชนะดูเหมาะกับเธอดีนะ
มันน่าจะมีคำหนึ่งคำ บรรยายถึงสิ่งที่สวยงาม
แต่ทำให้เรา ทั้งมีความสุขและเศร้าไปพร้อมๆ กัน
จริง ควรจะมี
ฉันเห็นคลิปนายจากสะพานรถไฟแล้ว
มีคนแอบเอามาให้ดู
ฉันกลัวนะ
กลัวอะไร
ทุกอย่าง
ฉันเคยคิดว่า
ฉันจะไม่กลัวอะไรแล้ว นึกออกมั้ย
เพราะฉันเล่นแพนิคมาแล้ว
รู้ไหมว่าฉันกลัวอะไรมากที่สุด
เธอ
ฉันกลัวจะตกหลุมรักเธอ
ฉันก็กลัวเหมือนกัน
เราไม่ต้องตกหลุมรักกันก็ได้ เรย์
หมายความว่าไงที่ว่าจู่ๆ เงินก็โผล่มา
- เหรัญญิกบอกว่าเงินถูกขโมยไปแล้ว - รู้ ก็เลยสติแตกนิดๆ นี่ไง
รู้สึกยังไงบ้างที่รวย
ก็คือ...
ฉันต้องไปละ
คนเล่าเรื่องเกี่ยวกับเกมกันสารพัดอย่าง
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ไม่เคยมีใครบอก
นั่นมันอะไรวะ
คิดว่ามันหมายความว่าอะไร
ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นต้นคิดเกมแพนิค
และปรากฏว่า...
ไม่มีใครรู้ว่าจะหยุดเกมนี้ได้ยังไงด้วย
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ