Okey. Okey, okey, okey.
Peste! Hindi puwedeng ako iyon.
Paano siya nakapasok sa bahay?
Okey. Okey. Sige! Alam ko ang gagawin ko. Alam ko ang gagawin ko.
At ano'ng sasabihin mo sa kanila?
Erin, ano'ng sasabihin mo sa kanila?
Pinasok ng labindalawang taong gulang
na bersyon ng sarili mo ang bahay mo kasama ang mga kaibigan niya?
Baka pangkaraniwan na lang sa 2019 ang time travel?
Oo, malamang.
Dahil sa atin, lagi tayong nakakasalubong ng mababait
na robot at mga sundalo noong civil war. Nakakabaliw ito!
Alam ko!
Iyon ako sa hinaharap. Ito ang kinabukasan ko.
Parang naglayas lang ako noong bata ako.
Sige.
Hindi ito totoo.
Nababaliw na ako.
Hindi... May paliwanag siguro ito.
Di ako dapat nakatira sa parehong bahay. Dapat, ako ay...
Pauwi na ba ang asawa ko?
-Tulog na ba ang mga anak ko? -Baka patay na sila.
Ano? Mas posibleng nag-time travel tayo kaysa namatay tayo?
-Kung patay na tayo, nasa impiyerno tayo. -Ayos lang kaya siya?
Alam kong di siya gumagalaw, pero puwedeng okey siya, tama? Siya ay...
-Hindi ko alam. -Sa tingin ko, dapat nating ayusin ito.
Baka maayos o maibalik natin ito, kahit paano, o...
Peste.
Sige, babalik tayo sa space capsule na iyon--
Hindi. Tumigil kayo. Hindi tayo pupunta roon.
Kung nag-time travel talaga tayo--
-Na di talaga natin alam. -Mas makatotohanang patay na tayo.
-Bahala ka. -Mahalaga ito.
Kung anuman ito.
Baka coaster ng inumin sa hinaharap lang iyan.
-Coaster ng inumin? -Paano siya? Ikaw?
Kung siya talaga ay ikaw sa hinaharap, baka may matawagan siya.
Sino'ng tatawagan niya? Ang time travel 911?
Gusto mo bang tumawag sa 911?
-Diyos ko, may mga robot. -Ano ang bagay na iyan?
Gusto mo bang tumawag sa 911?
Guys?
Peste.
Buksan mo sana ang pinto.
Narito ako. Sandali lang, okey?
Pakiusap, buksan mo ang pinto.
Hindi ito totoo. Hindi ito totoo. Hindi...
-Totoo ito. -Peste.
Wag ka sanang magmura.
Tulog na ba ang mga bata?
Ano?
Ano'ng nangyari kay Mom?
Diyos ko.
Ang mahalaga, di na siya naghihirap ngayon.
May nangyari din ba kay Missy? Patay na ba siya?
Ano?
Hindi.
-Hindi. -Nasaan siya?
Nag-uusap pa rin ba kami?
May...
May mahihirap akong pinagdaanan, at...
Hindi ako tinulungan ni Missy.
At dahil sa nangyari kay Mom at...
Ang sagot sa tanong mo ay hindi. Tumatanda ang mga tao at nagbabago.
May sariling buhay si Missy,
at ako rin.
Kasal ba tayo?
Para kang si Mom.
Wala pa tayong asawa.
Tayo ba... Masaya ka ba?
Komplikado ang salitang iyan kapag magkaedad na tayo.
Sandali, siguro, nahuhumaling ka
sa Growing Pains ngayon, tama?
Baka magulat ka, pero di tulad ng mga Seaver ang mga Tieng.
Hindi tayo... Ako lang pala kaya hindi plural.
May sarili nang buhay si Missy,
at ako naman, mayroon akong bahay,
trabaho, pangit na kotseng maliit, at Xanax.
Ang taging maganda lang sa buhay ko,
hindi na ako pinagkakamalang labandera ng mga tao rito.
Ano'ng trabaho mo?
Nagtatrabaho ako sa hukuman.
-Abogada? -Paralegal.
Oo, isang paralegal.
Ano'ng gusto mong sabihin ko? Di ko na nga naaalala
ang gusto kong maging noong nasa edad kita.
Isang senador ng US at nanay ng apat na bata.
Kita mo namang hindi iyon nangyari.
Kailangan naming manatili rito.
Kahit ngayong gabi lang.
Oo naman, siyempre.
At, may sakit ba tayo?
Hindi pa malinaw sa ngayon.
Diyos ko.
Bakit puro dugo ka?
Nabaril ako sa tiyan ng isa sa mga babae sa ibaba, pero ayos na ako.
Sige.
Nauunawaan ko. Di ko nauunawaan
pero mukhang maayos ka naman.
Heto.
-Salamat. -Okey.
Kinain ninyo ang mga pickle ko.
Medyo mahilig tayo sa mga pickle.
Oo, alam ko.
Mac.
Ayos lang ako.
Mac.
Mac!
Uy, gusto mo ba kahit kumot man lang
o damit na pantulog?
Sabi ni kuya, wag akong magsusuot
ng mga di komportable kapag nawalan ng malay.
Mukhang astig siya. Ibigay mo kaya ang numero ko.
Kahit yumao ka ngayon, mamahinga ka rito sa kawalang-hanggan.
-May balita ba para kay Dakilang Ama? -Wala.
Pero ang namatay na ito...
Matatapos na ito.
Erin?
-Pasensya sa mom mo. -Ako rin.
Salamat.
Iyan ba ang dad mo?
Namatay siya noong siyam ako. Di iyon nakalimutan ng mom ko.
Magandang may espesyal na lugar para sa larawan.
Kaugalian iyan sa China para maalala ang mga tao.
May mga patakaran pa nga.
Halimbawa, nakaharap dapat ito sa bintana o balkonahe
at may sukat talaga ang taas. Iniisip ko dati na kalokohan iyon.
Sa tingin ninyo, patay na ang mga magulang natin?
Diyos ko, Tiff.
Tiyak na patay na ang mga alaga ko.
Nakakakilabot naman.
May hamster ako.
Mayroon ka dati.
Patay na si Weird Al.
Ano?
Baka matanda lang naman.
Weird Al ang pangalan ng hamster ko.
Weird Al?
KJ, may mga alaga ka ba?
Oo.
May aso ako at may mga sea monkey noon.
Gawa-gawa mo lang iyan.
May mga sea monkey rin kami ni Missy noon.
May lalaki sa first grade at ang pangalan niya ay--
-Weird Al? -Hindi, tumigil ka.
-Si Craig Wicksome. -Craig.
Dinala ko ang mga ito para ipakita sa lahat
at nang buksan ko ang lalagyan, amoy...
amoy baboy ito!
Napapansin ako.
At karapat-dapat ako...
Sa emosyon, magtatagumpay ako.
Sa pinansiyal...
Magtatagumpay ako.
At sa buhay ko, magta...
Magta...
Magtata...
Nakauwi na ako...
Ano'ng ginagawa mo rito? Diyos ko! Muntik mo na akong mapatay!
Muntik ko nang wasakin ang bungo mo.
Seryoso, ano'ng ginagawa mo?
Bakit may wrench ka?
Kung sakaling may gugulat sa akin sa dilim.
-Nasaan tayo? -Di mo naaalala?
Dito ako nakatira.
Tumira.
Mac, pasensya talaga.
Alam ko...
Kung isasara nang kaunti ang mata mo, halos walang nagbago sa Stony Stream.
Malaban sa noong dumaan ako sa paaralan ko sa Amherst,
wala na ito, na napakaastig.
Ibinebenta ang bahay ni Gng. Carson.
Ilan taon na kaya siya? 116 na?
Oo. Kalansay na siya.
Diyos ko, grabe naman iyon.
Iyon ang pabrika ng sasakyan. Doon nagtatrabaho ang dad ko.
"Nagtrabaho" na pala.
Oo, kalansay na lang ngayon.
-Patawad. -Ayos lang.
Dahil sa mga Hapon at mga Jameson, halos wala naman talaga siyang trabaho.
-Puwede mo bang tigilan iyan? -Bakit?
Dahil di nila kukunin ang trabaho ng dad mo?
Hindi nila kukunin ang trabaho ng sinumang dad
at di mo puwedeng sabihin ang bagay na iyan. Di iyan okey.
-Okey? Ayaw ko pa ngang-- -Tantanan mo nga ako.
Na ako ang mayamang bata na may mga bangko
-at champage-- -Ano'ng problema? Ipaliwanag mo.
Ano'ng problema?
-Narinig mo na ba ang Holocaust? -Ano ka ba?
Itanong mo iyan sa lola ko, tiyak akong gusto niya iyon.
Wala tayo sa Nazi Germany.
Pero may nagsulat ng "gagang Hudyo" sa locker ko noong isang taon.
Ahh...
Hindi ko gagawin ang ganoon.
Magandang malaman iyan.
Kanino ito?
Umayos ka.
Sa iyo ba ito?
Oo, sa akin iyan.
Naglalaro kaming magkakaibigan
nang bigla ninyo kaming pagbabarilin.
Sino si KJ Brandman?
Underground ba si KJ?
Tama... Tama na. Oo.
-Mag-isa lang ba siya? -Hindi.
-Si Lou ang pinuno? -Lou? Magaling. Ilan kayo sa grupo ninyo?
Kasama si John Cale, at minsan, kasama rin si Andy Warhol.
Iyan ang probleme sa inyong mga teenager.
Puno kayo ng kompiyansa, pero mahinang magdesisyon.
Sabihin mo sa akin ang totoo.
Uy.
Pupunta kami sa kakahuyang pinagmulan namin, at ihatid mo sana kami.
Sige. Ano'ng oras na ba?
Kailangan naming makabalik sa time capsule.
Ihatid mo kami?
Babalik sa kung saan...
nagkaroon ng labanan?
Di pa rin ako masyadong makapaniwala.
Nag-time travel kayo. Isa-isa lang.
Alam mo, kung mas mabagal ka, mas matagal kaming titira dito.
Ito na iyon.
Nasaan siya?
Baka bumangon siya pagkaalis natin at ayos siya.
Sino'ng ayos?
Alam mo? Wag mo nang alalahanin.
Ang di ko maunawaan ay nasaan ang mga dugo?
Ano?
Tama siya. Baka may naglinis nito.
Peste.
Nasaan ang hockey stick ko? Nakita ninyo?
-Hanapin mo, Tiff. Nasaan ito? -Kumalma ka.
Ano'ng ginagawa mo?
Inirerekord ko ito.
-Baka makatulong sa atin. -Kamera ba iyan?
-Oo... -Anak ng peste!
Sa hinaharap, may mga teleponong walang kordon.
-May ganyan na kami. -Ang ilan sa atin.
Hindi, mga telepono sila pero mga kompyuter din
na puwede mong ilabas ng bahay at dalhin sa bulsa--
Sabi na nga ba, alam ko ito.
Kompyuter ito. Saan ito puwedeng ipagawa?
May kakilala ako.
KJ.
Ayaw ko sanang gawin, pero baka oras na para hanapin ang Ako sa Hinaharap.
Ano?
Nagtitiwala ka ba sa kanya?
Oo naman.
Pero sa tingin mo, makakatulong siya?
Astig na makita ulit ang bahay ko.
Ang mas magpapaganda lang,
sana, nakita ko itong winawasak ng wrecking ball.
Iyan ay medyo...
Ewan... Malungkot?
Hindi. Malaya na ako ngayon.
Ako, hindi.
Kailangan kong makabalik sa Hell Day.
Kailangan ako ng mom ko. At ng kapatid ko.
Bahala ka. Buhay mo iyan.
Alam mo kung ano'ng pinakamasaya?
Ang hindi ko nakita.
Isang kawawang ako na mas matanda.
May asawang lasenggo, at walang trabaho.
Alam kong natakasan ko ang Dodge.
Maliwanag ang hinaharap, ano?
Ang punto ko, hinahayaan ko lang ang mga pesteng iyon.
Ang suwerte mo.
Hindi iyon ang ibig kong sabihin.
Tungkol sa pagkakabaril sa iyo.
Alam kong alam mong di ko iyon kasalanan.
Alam kong alam mo iyon, pero kung may sama ka ng loob,
gusto kong malaman mong masaya akong hindi ka namatay.
Pero patawad dahil nabaril kita. Di na iyon mauulit.
-Salamat. -Ang tibay mo nga e.
Sasabihin ng kapatid kong may cajones ka.
-Ano'ng ibig sabihin noon? -Itlog. Itlog ng mga lalaki.
Tumbong.
Kadiri.
Hindi. Ibig sabihin, tigasin ka.
Tigasin.
Lagi kong naiisip
na tatanda ako at magiging magkapitbahay kami ni Missy.
Magiging matalik na magkaibigan ang mga anak namin at naka-private na paaralan.
Mas higit pa rito ang inaasahan ko sa sarili ko.
Alam mo, di naman ganoong masama ang Ikaw sa Hinaharap, okey?
Masyado ka lang mahigpit sa sarili.
Ibinigay niya sa iyo ang astig na shirt na iyan...
na nagsasabing "dumb."
Dahil niya ito.
-Ano? -Bagay sa iyo.
-Manahimik ka. -Totoo namin.
-Uy. -Uy.
Ang tagal na, ano? Kumusta ka?
Mabuti ako.
Sige.
Ano'ng ginawa mo noong nag-brownout kagabi?
Hinintay ko lang na bumalik ang kuryente.
Ako rin.
Kaya laging nakatanggal sa saksakan ang back-up drives ko.
Magandang payo iyan.
Sa totoo lang, di ko inaasahang makita kang muli.
Na kakaiba dahil napakasaya ko no'n.
Naging abala kasi ako.
Masaya lang akong makita ka.
-Sige. -Sige.
Para sa akin, ang saya no'n.
Pinaghatian natin ang bote ng alak sa Buca di Beppo.
Nag-usap nang buong gabi...
-Ano'ng ginagawa niya? -Nobyo ba niya iyon?
Mga pamangkin ko sila.
-Astig! -Oo. Sila.
Siguro, ikaw iyong astig na tita na gusto nilang gayahin.
Duda ako riyan. Heto ang problema.
Kailangan ko itong ipagawa--
Saan mo ito nakuha?
-Wala pa akong nakitang tulad nito. -Di ba? Isa--
Tiyak na hindi pa ibinebenta.
Sa iyo ba talaga ito?
Isa iyang prototype.
Inaasikaso ko ang patent case nito
at gusto ng mga bossing kong subukan ko ito, kaya,
sikreto talaga ito, Koko.
Sige. Sikreto. Astig ka talaga.
SIge. Subukan muna nating i-charge ito, tama?
-Sige. -Sige.
Baka ubos lang ang baterya.
-Tingnan natin kung nagtsa-charge. -Sige.
Sige.
Mukhang sira ito.
Peste!
Peste.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano'ng ginawa mo?
Wag kayong mag-aalala! Magiging maayos ang lahat.
Diyos ko.
Hindi na tayo makakauwi.
Tiff, makakauwi tayo. Ayos lang.
Hindi ito ayos!
Makakapasok sana ako sa MIT. Ngayon, di na tayo makakauwi.
-Makakauwi ka. -Hindi!
Dahil nasa isang tindahan ako ng kompyuter kasama ang nobyo mong
sinira ang tanging paraang makauwi.
-Sige. -Pupunta ako sa likod at maghahanap...
Sige. Maraming salamat. Ayos lang ang kamay mo?
Patawad.
Tiff, tingnan mo ako. Makakauwi tayo.
-Paano? -Hindi ko alam.
Pero kapag nakauwi tayo, alam mo kung sino'ng naroon?
Si Weird Al.
Kahit si Weird Al ay patay na.
Tiffany, tara na.
Sige. Alam mo? Bahala na.
Hahanapin natin ang Ikaw sa Hinaharap.
Hanapin natin ang lahat sa inyo.
Kailangan natin ang sarili ko. Alam niya ang gagawin.
Mauunawaan niya ang lahat ng ito.
Tiyak akong mahusay siya at napakayaman.
-Kailangan natin ng phone directory. -Wala nang ganoon.
-Walang nang mga phone directory? -Kumalma ka!
Hahanapin natin siya sa Internet.
Ano ang Internet?
Nakakamangha ito!
-Para bang-- -Puwede mo bang wag...
Lahat ng kaalaman ng tao, narito lang...
Mababasa gamit ang kompyuter.
Medyo. Marami ring kagaguhan dito.
-Puwede bang... -Sige. Sige lang.
Mac, tama na! Masisira mo ito.
Kumusta ka?
Ang bagay na ito...
na nangyari sa kakahuyan,
may nasaktan ba?
Ang naiisip ko lang ay...
Bakit ako?
Bakit ako at hindi sila? Bakit inatake ko siya?
-May nasaktan ka na ba dati? -Wala.
Wala? Kahit sa sports o anupaman?
Hindi...
Hindi ako naglalaro ng sports, KJ, at hindi rin ako mahilig dito.
Pero, minsan, gusto kong manood ng laro ng baseball.
Bano pa rin ba ang Indians?
Hindi, mas mahusay na sila.
Mas mahusay na sila, pero ayaw kong ma-spoil ka--
-Gaano kahusay? -Higit na mahusay,
pero, alam mo, sila pa rin ang Indians, pero--
Pero mas komplikado na ang pangalan nila.
-Ano'ng pinag-uusapan ninyo? -Baseball.
Di ka naman mahilig sa baseball.
Ayos!
May institute ako. May sarili akong institute.
Ang Quilkin Institute ito. Sabi ko sa inyo, matalino ako.
Seryoso ka ba?
Mapapauwi tayo ng ako sa hinaharap.
Mukhang perpekto ang lahat ng ginawa mo sa buhay.
Nasa Cleveland siya. Kailangan natin siyang puntahan.
Hoy! Sandali. Makinig kayong lahat.
Walang pupunta sa Cleveland. Kailangan nating mag-isip, okey?
-"Mag-isip?" -Oo.
Iyon ang plano mo?
Puwede bang tigilan mo na ako?
Humingi na ako ng tawad para sa kung anuman--
-Sa kung anuman ang nangyari. -Oo.
Na pumalpak ako o anupaman.
Sinasabi ko lang na, ang pagmamadali--
Kailangan naming umuwi. Okey? May mga responsibilidad kami.
Matanda ka na, hindi ba?
Bakit hindi mo ito maunawaan?
-Di ko sinasabing sumuko kayo. -Ikaw pa talaga ang nagsabi no'n.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Naaalala mo noong fourth grade,
noong nagtipon at pinag-usapan nila ang taong 2000?
Sabi ni Gng. Anderson, "Ang ilan sa inyo ay magkakatrabaho
na hindi pa naiimbento."
Bakit ko naman maaalala iyon?
-Sinubukan mo bang kumilos? -Patawad,
kung hindi ako nahalal sa Kongreso at umiri ng apat na bata.
Anong ginagawa mo pa rito? Sa bahay na 'to? Walang kasama?
O wala?
Ni hindi ka na nakikipag-usap sa kapatid natin.
Marami kang hindi naiintindihan.
Inaalagaan ko ang mama natin.
At kahit iyan ay di mo magawa nang tama.
Patawad, pero ikaw ang pinakakaawa-awang bersyon ng buhay ko.
Sige, akala mo, alam mo na ang gusto mo,
pero sa totoo, wala kang ideya kung sino ka talaga.
Ikaw ay... Ikaw ay 12-taong gulang.
Diyos ko! May mga DVD akong mas matanda pa sa iyo!
Iisa lang tayo, kaya inaalipusta mo ang sarili mo.
-Talaga? -Talaga.
Alam mo? Maaaring maging ako ikaw, pero hindi pa iyon nangyayari.
At titiyakin kong hindi iyon mangyayari.
Pagpalain ka sana, dahil
ang trabahong ipinagmamalaki mo, nagbitiw ka pagkatapos ng isang araw.
Sila, hindi nila maaalala ang pangalan mo!
Wala ka lang sa kanila. Si Baguhan, iyon lang.
Gusto mo akong sisihin dahil sa paghinto? Matagal ko nang sinimulan iyon.
Tama ka, Tiff.
Tiyak ako na kung sino ka man ngayon, mas makakatulong ka.
Mas makakatulong kahit sino. Tara na.
KJ!
Mabuti ngang may bahay ka. May trabaho rin.
-Paano kung naging peste ka? -Mac, ano ba!
Sige.
Tiyak akong si KJ ang nakakulong.
Mas malapit dati ang istasyon ng bus.
31 taon na kasi.
Baka nga wala na ang istasyon ng bus.
Kung ganito, di tayo makakaalis ng Stony Stream bago magdilim.
Dapat tayong maghanap ng matutulugan.
Magkano na kaya ang mga tiket?
-Ewan. -Kaunti lang ang pera ko.
Sandali, nasaan na ang aparato?
Iyon lang ang pag-asa natin para makauwi.
Malay ko?
-Walang kumuha nito? -Nakalimutan mo?
Dapat tayong bumalik.
Paano tayo matutulungan ni Ako
kung wala ang aparatong mag-uuwi sa atin?
Hindi na ako babalik doon!
Saan tayo matutulog ngayong gabi?
Ano?
Kumusta?
STF, Unit 953. I-enable ang system?
Oo.
NAG-E-ENCODE
TEMPORAL NA LOKASYON 21:34:51 _ 08.28.2020
Ano?
Hindi.
Deactivate. Unactivate. Tigil.
Inihahanda ang mga armas.
-Handa na. -Armas?
-Nakakatakot dito. -Ano'ng nangyari dito?
Ayos na basta ay bubong.
Naaalala ko ang mga ito.
Ilang oras kaming naglalaro dito.
KB Toys dati iyon.
Nagmamakaawa kami ni Missy kay mom na dalhin kami roon.
Binilhan ako ng mga magulang ko roon ng isang Atari four-switch VCS.
Chick-Fil-A iyon dati.
Masarap sigurong mag-fries ngayon.
Diyos ko, oo.
Tanda ninyo noong tumugtog si Debbie Gibson?
Oo, ang galing no'n! Nagmakaawa ako kay mom na bilhan ako ng tiket.
Ako rin.
Noon ko unang narinig ang musika niya.
Nakita ko lang siya sa mga magasin.
-Ang astig niya. -"Ang astig niya."
Walang kuwenta si Debbie Gibson.
Naaalala ko noong una kitang nakita, Mac.
Doon sa may malaking fountain.
At ang kapatid mo, namimingwit ng mga barya
at itinulak mo siya.
Ang kapatid ni Mac. Pusta, siya ang nakakulong.
Peste ka!
Kilala mo ba ang pamilya ko?
At ikaw, stalker ka ba?
-Hindi. Namimili lang kami ni mom. -Kakaiba ka.
Mac, bakit ba laging masama ang ugali mo?
Nagsasawa na ako sa lahat ng pag-uusap tungkol sa nakaraan
na para bang ang saya-saya no'n.
Nakapunta ka sa bahay ko, prinsesa.
Kaya wag kang magpanggap na di mo napansing mahirap kami.
At nagtatrabaho ako dahil kailangan ko ng pambili ng pagkain.
Hindi para bumili ng laruan, Inspector Gadget.
Okey. Patawad.
At, Baguhan, hindi perpekto ang buhay.
-Ano ba, Mac? -Hindi naman tayo magkakaibigan.
Nagkasama-sama lang tayo dahil sa trabaho.
Hindi kailangang magkakasama tayo lagi
na para bang kasapi tayo ng Babysitters-Club.
Kagaguhan ito at nakakabagot.
Ang ginagawa natin ay maghanap ng paraang makauwi.
Peste!
Hindi ako babalik.
Ano? Siyempre, babalik ka.
-Nagbibiro ka ba? -Magkakasama tayo dapat.
Alam ninyo, di kailangan iyon.
Naaalala mo ang kompyuter sa bahay ng matandang ikaw?
Ginamit ko iyon para hanapin ang kapatid ko.
Alam mo ba, Erin? Tiff?
Doktor siya sa ER ngayon. Talunan ba kami?
Baka may kuwenta ang mga Coyle sa hinaharap.
Titira ako kasama niya nang sandali.
E di sasamahan ka namin.
-Di kayo imbitado. -Mac, mas ligtas kung magkakasama tayo.
Bakit? Di nga kami maalala ng bersyon mo sa hinaharap.
Alam mo ang ibig sabihin no'n?
Ibig sabihin, wala tayong pakialam sa isa't isa.
Hayaan ninyo na kung iyan ang gusto niya.
Oo. Dahil ikaw ang baliw na pumatay ng tao
-gamit ang hockey stick. -Tigil.
Saktan mo ako. Sasaktan mo ako? Sige lang.
Sabi na nga ba.
Sige, ingat kayo.
Kita na lang siguro tayo sa hinaharap.
O kahit hindi.
Ayos lang din iyon.
Gumagamit ang cheetah ang maiiklong bugso ng bilis habang nangangaso ito...
Tumawag si Skylar. Ano raw ang pasiya natin sa pagho-host
sa Homeowner's Dinner ngayon taon?
Ozzie?
Gusto mo bang i-host ulit ang Homeowner's Dinner?
Kailangan ba? Napakaraming tao sa bahay niyan,
at lagi na lang tayong may
napakaraming tirang bruschetta, iyon ay...
-Sige, may inaasahan ka ba ngayon? -Wala.
Hindi pa katapusan ng mundo, mahal.
...di ito nakakapagtago sa dilim
at para gulatin ang pagkain niya.
-Kumusta ka? -Kumusta?
-Ako si Karen. -Ako si Ozzie.
Ang ganda ng bahay! Kakalipat lang namin sa Sycamore Road.
Ang lumang sambahayan.
Sa inyo ba ito?
Naglalaro sa kakahuyan ang anak ko at nahanap ito.
Nakita ko ang pangalan at nagtanong ako.
Nakita mo ito sa kakahuyan doon?
-Imposible iyan. -Kilala ninyo ang may-ari nito?
-Ano'ng... -Ozzie?
-Sandali. Kumalma ka. -Ano'ng...
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita