โอเคๆ
บ้าเอ๊ย ไม่มีทางที่นั่นจะเป็นฉันไปได้
เธอเข้ามาในบ้านได้ยังไง
โอเคๆ ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง ฉันรู้
แล้วเธอจะบอกพวกเขาว่าอะไร
เอริน เธอจะบอกพวกเขาว่ายังไง
ตัวเธอตอนอายุ 12
บุกเข้ามาในบ้านเธอ กับเพื่อนประหลาดๆ ที่เธอไม่เคยมีเหรอ
รู้ไหมการเดินทางข้ามเวลา อาจเป็นเรื่องปกติในปี 2019 ก็ได้
ใช่ ฟังดูมีเหตุผล
เพราะตอนอยู่บ้าน เราเจอ หุ่นยนต์ในอนาคตที่เป็นมิตร
กับทหารในสงครามกลางเมืองอยู่ตลอด นี่มันบ้าไปแล้ว
รู้แล้ว
นั่นคือตัวฉันในอนาคต ฉันจะกลายเป็นแบบนั้น
ฉันวิ่งหนีไปเหมือนเด็กๆ
โอเค
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
นี่คืออาการทางจิต
ฉันไม่... มันต้องมีคำอธิบายสิ
ฉันไม่ได้ยังอยู่ในบ้านหลังเดิม ฉันควรจะอยู่ที่...
สามีฉันจะกลับบ้านเร็วๆ นี้หรือเปล่า
- ลูกๆ ฉันนอนหลับอยู่ข้างบนหรือเปล่า - เราอาจจะตายแล้วก็ได้
อะไรล่ะ เดินทางข้ามเวลา เป็นไปได้มากกว่าเราตายแล้วงั้นเหรอ
- ถ้าเราตายแล้ว เราก็อยู่ในนรก - พวกเธอคิดว่าเขาเป็นอะไรไหม
คือฉันรู้ว่าเขาไม่ขยับ แต่เขาอาจจะไม่ตายก็ได้ใช่ไหม เขา...
- ฉันไม่รู้ - ฉันว่าเรื่องทั้งหมดนี้ต้องถูกแก้ไข
เราต้องแก้ไขเรื่องนี้ หรือย้อนเหตุการณ์กลับไป หรือ...
เวรเอ๊ย
โอเค งั้นเรากลับไปที่แคปซูลเวลานั่น...
ไม่ ไม่ได้ หยุดเลย ไม่ เราจะไม่กลับไปที่นั่น
ถ้าเราเดินทางข้ามเวลามาจริงๆ...
- ซึ่งเราไม่รู้ว่านั่นจริงหรือเปล่า - มีเหตุผลมากกว่าที่เราตายแล้ว
- อะไรก็ช่าง - นี่ต้องเป็นของสำคัญ
ไม่ว่ามันคืออะไรก็ตาม
อาจเป็นแค่ที่รองแก้วในอนาคตก็ได้
- ที่รองแก้วเหรอ - แล้วเรื่องเขาล่ะ เธอน่ะ
เธอ ถ้าคนข้างบนนั้นคือเธอในอนาคตจริง เขาอาจจะโทรหาใครสักคน
เขาจะโทรหาใคร สายด่วนเดินทางข้ามเวลาเหรอ
คุณอยากโทรหา 911 ไหม
- พระเจ้า หุ่นยนต์ในอนาคตมีจริง - นั่นอะไรน่ะ
คุณอยากโทรหา 911 ไหม
ทุกคน
เวรละ
สี่สาวน้อยท่องเวลา
ช่วยเปิดประตูหน่อย
ฉันอยู่ตรงนี้ รอเดี๋ยวนะ
เปิดประตูให้หน่อยนะ
โอเค นี่ไม่ใช่เรื่องจริง นี่ไม่ใช่เรื่องจริง นี่...
- นี่เป็นเรื่องจริง - ให้ตายสิวะ
อย่าพูดคำหยาบตอนนี้สิ
เด็กๆ หลับหรือยัง
อะไรนะ
เกิดอะไรขึ้นกับแม่
พระเจ้า
สิ่งที่สำคัญคือแม่ไม่ทรมานอีกแล้ว
มีอะไรเกิดขึ้นกับมิสซี่ด้วยหรือเปล่า เขาตายหรือยัง
อะไรนะ
ไม่
- ไม่ - แล้วเขาอยู่ไหน
เราไม่เจอกันแล้วเหรอ
ฉัน...
ฉันมีปัญหาน่ะ แล้ว...
มิสซี่ไม่ได้อยู่คอยช่วยฉัน
แล้วก็ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่ และ...
คำตอบสำหรับคำถามของเธอคือไม่ คนเราเติบโตขึ้นและสิ่งต่างๆ เปลี่ยนไป
มิสซี่มีชีวิตของเขา
ส่วนฉันก็มีชีวิตของฉัน
เราแต่งงานหรือยัง
เธอพูดเหมือนแม่เลย
เรายังโสด
แล้วเรา... เธอมีความสุขไหม
เป็นคำถามที่ตอบได้ยากมาก ตอนที่เธออายุเท่าฉัน ยัยหนู
ไหนดูซิ ฉันพนันได้ว่าเธอกำลังคลั่งไคล้
กับละครเรื่อง โกรอิง เพนส์ ตอนนี้ใช่ไหม
ไม่แปลกใจหรอก ครอบครัวเทียงไม่ใช่พวกซีฟเวอร์
เราไม่เคยเป็นแบบนั้น แล้ว... มีแค่ฉันเพราะฉะนั้นไม่ใช่ครอบครัวด้วยซ้ำ
มิสซี่ก็มีชีวิตของเขาเอง
และฉันก็มีบ้านของฉัน
มีงานทำ รถคันเล็กๆ งี่เง่า และยาระงับประสาท
สิ่งเดียวที่ดีขึ้นก็คือ
ใครๆ ในเมืองเลิกเหมาเอาว่า ฉันทำงานร้านซักรีด
เธอทำงานอะไร
ฉันทำงานในระบบศาล
- ทนายเหรอ - ผู้ช่วยทนาย
ใช่ ผู้ช่วยทนาย
อยากให้ฉันพูดว่าอะไรล่ะ ใช่ ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ว่าฉันอยากเป็นอะไรตอนอายุเท่าเธอ
วุฒิสมาชิกสหรัฐอเมริกา และคุณแม่ลูกสี่
ก็อย่างที่เธอเห็น เรื่องนั้นมันไม่เกิดขึ้น
เราต้องอยู่ที่นี่กับเธอ
อย่างน้อยก็คืนนี้
โอเค ได้สิ
แล้วเราป่วยด้วยเหรอ
ตอนนี้มันยังไม่ชัดเจนน่ะ
พระเจ้า
ขอถามหน่อยได้ไหม ว่าทำไมตัวเธอเปื้อนเลือด
เด็กผู้หญิงอีกคนข้างล่างยิงฉันที่ท้อง แต่ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว
โอเค
ฉันเข้าใจแล้ว ฉันไม่เข้าใจจริงๆ หรอก
แต่หมายถึง เธอดูโอเคนะ
เอานี่
รับไปสิ
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
พวกเธอกินผักดองฉันหมดเลย
ฉันชอบผักดองน่ะ
ใช่ ฉันรู้
แม็ค
ฉันไม่เอา
แม็ค
หวัดดี อือ อย่างน้อยเธออยากได้ผ้าห่ม
หรือเสื้อผ้าใส่นอนไหม
พี่ชายฉันบอกว่าอย่าใส่อะไร
ที่ทำให้ไม่สบายตัวตอนหลับ
ฟังดูเป็นผู้ชายที่น่าสนใจนะ เธอน่าจะเอาเบอร์โทรฉันให้เขา
ณ เวลานี้ที่เจ้าล้มลง จงพักที่นี่ให้สบายชั่วนิรันดร์
- มีความคืบหน้าเรื่องแกรนด์ฟาเธอร์ไหม - ไม่มี
แต่การตายครั้งนี้...
มันจะจบลง
เคเจ แบรนด์แมน
เอริน
- ฉันเสียใจด้วยเรื่องแม่เธอ - ฉันก็เหมือนกัน
จ้ะ ขอบใจ
นั่นพ่อเธอเหรอ
เขาตายตอนฉันเก้าขวบ แม่ฉันไม่เคยทำใจได้
ดีจังที่มีที่พิเศษไว้วางรูปภาพ
ที่ประเทศจีนเราทำกันแบบนี้เพื่อจดจำผู้คน
แล้วมันก็มีกฎต่างๆ
เช่น มันต้องหันหน้า ไปทางหน้าต่าง หรือระเบียง
และมีความสูงที่เหมาะสม ฉันเคยคิดว่ามันงี่เง่า
พวกเธอคิดว่าพ่อแม่ของเรา ตายกันหมดแล้วหรือเปล่า
ทิฟฟ์ บ้าจริง
สัตว์เลี้ยงของฉันตายแล้วแน่ๆ
นั่นมันแย่มากเลย
ฉันมีหนูแฮมสเตอร์
เธอหมายถึง เธอเคยมี
เวียร์ด แอลตายแล้ว
อะไรนะ
เขาอาจจะแค่แก่ก็ได้
หนูแฮมสเตอร์ของฉันชื่อ เวียร์ด แอล
เวียร์ด แอลเหรอ
โอเค เคเจ เธอมีสัตว์เลี้ยงไหม
มีสิ
ฉันมีหมาตัวหนึ่ง แล้วก็เคยมีไรทะเล
เธอกุเรื่องนั้นขึ้นมาแน่
มิสซี่กับฉันเคยมีไรทะเลเหมือนกัน
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ในชั้นประถมหนึ่ง และเขาชื่อว่า...
- เวียร์ด แอล - ไม่ใช่ หยุดเลย
- เครก วิกซัม - เครก
ฉันเอาไรทะเลของเราไปให้ทุกคนดู
แล้วพอฉันเปิดฝาพลาสติกตรงด้านบนน่ะ แล้วมันก็มีกลิ่นเหมือน...
กลิ่นเหมือนหมู
มีคนมองเห็นฉัน
และฉันก็มีค่า
ทางอารมณ์แล้ว ฉันจะชนะ
ส่วนทางด้านการเงิน...
ฉันก็จะชนะ
และในชีวิตฉัน ฉันเป็น...
ฉันเป็น...
ฉันจะ...
เซเลเบรโมส
บ้านแสนสุข...
เธอออกมาทำอะไรข้างนอกนี่ พระเจ้า เธอเกือบฆ่าฉันแล้ว
ฉันเกือบฟาดกะโหลกเธอแบะแล้ว
เอาจริงๆ นะ เธอทำอะไรอยู่น่ะ
ทำไมถึงมีประแจอยู่ในมือ
เผื่อมีใครย่องเข้ามา ทำร้ายฉันในความมืดไง
- เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย - เธอจำไม่ได้เหรอ
ฉันอยู่ที่นี่
เคยอยู่
แม็ค ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
รู้ไหม
ถ้าเธอหรี่ตา สโตนี่สตรีมในอนาคต ดูเกือบเหมือนในอดีตเลย
ยกเว้นแต่ตอนที่ฉันขี่ผ่าน ที่ที่เคยเป็นโรงเรียนฉันบนถนนแอมเฮิร์สต์
มันไม่อยู่แล้ว ซึ่งดีมากเลยล่ะ
บ้านคุณนายคาร์สันประกาศขาย
เธอน่าจะอายุ 116 ได้แล้วมั้งตอนนี้
ใช่ กลายเป็นกระดูกไปแล้ว
พระเจ้า นั่นแย่ชะมัด
นั่นโรงงานประกอบรถยนต์ พ่อฉันทำงานที่นั่น
"เคยทำ" แล้วล่ะตอนนี้
ใช่ มันก็เป็นกระดูกไปแล้วตอนนี้
- เสียใจด้วยนะ - ไม่เป็นไรหรอก
ทั้งคนญี่ปุ่นทั้งเจมสัน เขาแทบจะไม่มีงานทำอยู่แล้ว
- นี่เธอหยุดพูดเรื่องพวกนั้นได้ไหม - ทำไม
เพราะพวกนั้นไม่ได้มาแย่ง งานพ่อเธอที่ธนาคารเหรอ
ไม่ ไม่ใช่ พวกเขาไม่ได้มาแย่ง งานของพ่อใครทั้งนั้น
แล้วเธอก็พูดแบบนั้นไม่ได้ มันไม่โอเค
- โอเคไหม ฉันไม่อยากไป... - เลิกยุ่งเรื่องฉันซะทีเถอะ
ไม่ ไม่ได้สิ ฉันเป็นเด็กรวย มีธนาคาร
- และแชมเปญ... - แล้วมันสำคัญยังไงล่ะ อธิบายมาสิ
มันสำคัญยังไง
- เคยได้ยินเรื่องฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิวไหม - ไม่อยากจะเชื่อ
ลองถามย่าฉันสิ ฉันแน่ใจว่าย่าจะชอบมากๆ แน่
นี่ไม่ใช่นาซี เยอรมนีนะ
แต่มีคนเขียนคำว่า "นังยิวบ้า" บนล็อกเกอร์ฉันปีที่แล้ว
ใช่ เอ่อ...
ฉันคงไม่ทำอะไรแบบนั้น
ดีที่ได้รู้
นี่ของใคร
ใจเย็น ใจเย็นก่อน
นี่ของนายหรือเปล่า
ใช่ๆ ของผมเอง
ผมกับพวกหนุ่มๆ ตะลุมบอนกันใหญ่
ก่อนที่พวกคุณจะปรากฏตัว และเริ่มยิงใส่เรา
เคเจ แบรนด์แมนคือใคร
เคเจเป็นพวกอันเดอร์กราวด์หรือเปล่า
นั่น... พอแล้ว ใช่ๆ
- เขาทำงานคนเดียวหรือเปล่า - เปล่า
- ลูเป็นหัวหน้า - ลูเหรอ ดี มีอีกกี่คนที่อยู่ในนั้น
มีจอห์น เคล บางครั้งก็มี แอนดี้ วอร์ฮอลมาเกี่ยวข้องด้วย
นี่คือปัญหาของพวกวัยรุ่นอย่างนาย
ความมั่นใจสูง แต่ตัดสินใจได้แย่
เอาละ บอกความจริงฉันมา
นี่
เราจะเข้าไปในป่าตรงที่ที่เรามาถึงโลกนี้ แต่เราต้องให้เธอพาเราไป
โอเค ได้ๆ กี่โมงแล้ว
ฉันบอกว่าเราต้องกลับไปที่แคปซูลเวลานั่น
พาเราไปหน่อยได้ไหม
กลับไปที่ที่...
สงครามระหว่างกาแล็กซีเกิดขึ้นเหรอ
ฉันยังพยายามทำความเข้าใจอยู่น่ะ
การเดินทางข้ามเวลา ใช่ ทีละอย่างเนอะ
รู้ไหมยิ่งเธอขยับตัวช้าเท่าไหร่ เราก็ยิ่งจะต้องอยู่ที่นี่นานขึ้นเท่านั้น
ที่นี่แหละ
แล้วเขาไปไหนล่ะ
บางทีเขาอาจลุกขึ้น หลังจากเราทิ้งเขา และเขาไม่เป็นไร
ใครไม่เป็นไร
รู้ไหม ช่างมันเถอะ
ที่ฉันงงคือเลือดทั้งหมดหายไปไหน
โทษนะ
เธอพูดถูก ต้องมีใครสักคนเช็ดมันออกไปแน่
เวรละ เวรๆ
ไม้ฮอกกี้ฉัน มันหายไปไหน เธอเห็นไหม
- มองหามันที ทิฟฟ์ มันอยู่ไหน - เอาละ ใจเย็นก่อน
เธอทำบ้าอะไรของเธอ
แค่บันทึกเหตุการณ์นี้
- หวังว่ามันจะช่วยเราได้ทีหลัง - นั่นกล้องเหรอ
- ใช่ งั้น... - โอ้โฮเฮะ
ใช่ ในอนาคตมีโทรศัพท์ที่ไม่มีสาย
- เรามีโทรศัพท์แบบนั้นแล้ว - พวกเราบางคน
ไม่ใช่ แบบว่ามันคือโทรศัพท์ แต่มันก็เป็นคอมพิวเตอร์
แบบที่เราเอาออกจากบ้านได้ และเก็บมันไว้ในกระเป๋า...
ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันจำมันได้
นี่คือคอมพิวเตอร์ ถ้ามันพังเราต้องไปซ่อมที่ไหน
ฉันอาจรู้จักใครบางคน
เคเจ
ฉันหวังไว้ว่าเราจะไม่ต้องทำแบบนี้ นี่อาจถึงเวลาที่ต้องโทรหาตัวฉันในอนาคต
อะไรนะ
เธอไว้ใจเขาไหม
ไว้ใจสิ
แต่เธอคิดว่าเขาทำได้จริงเหรอ
เทคดอกเตอร์ส รับซ่อมคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์
เจ๋งมากที่เห็นบ้านฉันหายไปแล้ว
มีเรื่องเดียวที่ดีกว่านี้คือ
ได้เห็นลูกตุ้มเหล็กทำลายอาคารพุ่งชนมัน
นั่นฟังดูเหมือน...
ไม่รู้สิ... เศร้ามั้ง
ไม่ ตอนนี้ฉันเป็นอิสระแล้ว
ฉันไม่
ฉันต้องกลับไปยังวันนรกแตก
แม่ต้องการฉัน แล้วก็น้องสาว
เอาละ ยังไงก็เถอะ นั่นมันความซวยของเธอ
รู้ไหมว่าอะไรที่รู้สึกดี
สิ่งที่ฉันไม่เจอ
ตัวฉันในวัยผู้ใหญ่ที่ไม่ได้เรื่องได้ราว
สามีขี้เหล้า ไม่ทำอะไรเลย
ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันได้ออกไปจากเมืองนี้
อนาคตสดใสจริงๆ ว่าไหม
ประเด็นก็คือ ฉันก็แค่ปล่อยให้มันเป็นไป
เธอโชคดี
ไม่เอาน่า ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น
ฟังนะ เรื่องที่เธอถูกยิงน่ะ
ฉันรู้ว่าเธอรู้ว่านั่นไม่ใช่ความผิดฉัน
ฉันรู้ว่าเธอรู้ดี แต่มันก็แค่ ถ้าเธอยังโกรธฉันอยู่
ขอให้รู้ว่าฉันดีใจที่เธอไม่ตายตอนที่ปืนลั่น
แต่ฉันขอโทษที่ฉันยิงเธอ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
- ขอบใจ - เธอจัดการมันได้ดีมากๆ
พี่ชายฉันคงบอกว่าเธอมี คาโฮเนส
- นั่นแปลว่าอะไร - ตุ้ม เหมือนตุ้มของเด็กผู้ชาย
ไข่
อี๋
ไม่ นั่นหมายความว่าเธอแกร่งน่ะ
แกร่ง
ฉันคิดเสมอว่า
ฉันจะโตขึ้น แล้วก็มีบ้านสองชั้น ที่อยู่ติดกับบ้านของมิสซี่
ลูกๆ ของเราควรจะสนิทกัน และไปเรียนโรงเรียนเอกชนเดียวกัน
ฉันคาดว่าตัวเองจะทำได้ดีกว่านี้น่ะ
รู้ไหม ตัวเธอในอนาคต ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ
เธอแค่ตัดสินตัวเองเกินไปหน่อย
เขาให้เสื้อยืดเท่ๆ นั่นกับเธอ...
ที่มีคำว่า "โง่" บนเสื้อ
ดีเอ็มบี
ก็มันเป็นเสื้อเขา
- อะไร - มันเหมาะกับเธอดี
- เงียบไปเลย - แค่พูดเฉยๆ น่า
- ไง - ไง
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เป็นไงบ้าง
ดี ก็ดีนะ ใช่
โอเค
ไฟดับเมื่อคืนเป็นไงบ้าง
ก็แค่รอให้ไฟมาน่ะ
ผมก็เหมือนกัน
ผมก็เลยไม่เคยปล่อย ไดรฟ์สำรองเสียบปลั๊กไฟทิ้งเอาไว้เลย
เป็นคำแนะนำที่ดี
พูดตรงๆ นะ ผมไม่คิดว่าจะได้คุยกับคุณอีก
ซึ่งมันแปลกดี เพราะผมสนุกมาก
ใช่ ไม่ ฉันยุ่งน่ะ
ผมแค่ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
- ใช่ - ใช่
ผมว่าคืนนั้นมันเยี่ยมมาก
เราแบ่งกันดื่มไวน์ขวดนั้นที่บูคา ดิ เบปโป
ใช่ คุยกันทั้งคืน...
- เขากำลังทำอะไรน่ะ - นั่นแฟนเขาเหรอ
พวกนั้นเป็นหลานสาวฉัน
- เจ๋ง - ใช่ ที่อยู่ตรงนั้นน่ะ
ผมว่าคุณคงเป็นป้าเจ๋งๆ พวกเธอคงอยากโตขึ้นมาเป็นเหมือนคุณ
ไม่น่าจะใช่นะ นี่ ฉันมีปัญหาน่ะ
ฉันมีของนี่ที่ต้องเอามาซ่อม...
คุณเอานี่มาจากไหน
- ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน - ใช่ไหมล่ะ มัน...
มันยังไม่ได้ทำออกมาขายในตลาดทั่วๆ ไป
นี่ของคุณจริงๆ เหรอ
มันเป็นต้นแบบน่ะ
ฉันกำลังทำคดีสิทธิบัตร
แล้วพวกเจ้านายฉันที่บริษัท ก็อยากให้ลองเช็กรุ่นของมันดู
นี่เป็นความลับสุดยอดนะ โคโค
โอเค ได้เลย ลับสุดยอด ดูคุณสิ
โอเค ฟังนะ ลองชาร์จมันดูก่อนนะ
- โอเค ได้ - โอเค
อาจเป็นแค่แบตเตอรี่หมดก็ได้
- ดูซิว่าจะดึงแบตโดยไม่เสียบสายได้ไหม - โอเค
โอเค
โอเค ผมว่ามันพังแล้ว
เวร เวรละ
เวรละ
- คุณทำอะไรน่ะ - คุณทำอะไรลงไป
นี่ ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างจะโอเค
พระเจ้า
เราจะไม่มีทางได้กลับบ้าน
ทิฟฟ์ ได้สิ ได้กลับแน่ เราจะได้กลับ ไม่เป็นไรนะ
มันไม่โอเค
ฉันกำลังเตรียมตัวไปเรียนที่เอ็มไอที และตอนนี้เราจะไม่ได้กลับบ้าน
- เธอจะได้กลับบ้าน - ไม่ ฉันจะไม่ได้กลับ
เพราะฉันอยู่ในร้านคอมพิวเตอร์ กับผู้ชายที่เธอมีอะไรด้วย
ที่เพิ่งทำลายโอกาสเดียว ที่เราจะได้กลับบ้าน
- โอเค - ผมจะเข้าไปหลังร้านและหา...
โอเค ขอบคุณมาก มือคุณเป็นอะไรไหม
ขอโทษนะ
ทิฟฟ์ มองฉันนะ นี่ เราจะได้กลับบ้าน
- ยังไงล่ะ - ฉันไม่รู้
แต่เมื่อเรากลับถึงบ้าน เธอรู้ไหมว่าใครจะรอเธออยู่
เวียร์ด แอล
แม้แต่เวียร์ด แอลก็ตายแล้ว
ทิฟฟานี่ ไม่เอาน่า
โอเคๆ รู้ไหม ช่างแม่ง
ทิฟฟ์ เราจะไปตามหาตัวเธอในอนาคต
เราจะไปหาพวกเธอในอนาคตทุกคน
ใช่ เราต้องการตัวฉัน เขาจะรู้ว่าต้องทำยังไง
เขาจะจัดการ เรื่องทั้งหมดนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม
ฉันแน่ใจว่าเขาต้องฉลาดเยี่ยมยอด อยู่ในกลุ่มผู้เสียภาษีรายได้สูงแน่
- เราต้องการสมุดโทรศัพท์ - เราไม่ใช้สมุดโทรศัพท์แล้ว
- ที่นี่ไม่มีแม้แต่สมุดโทรศัพท์เหรอ - ใจเย็นก่อน ใจเย็น
เราจะหาเขาในอินเทอร์เน็ต
อินเทอร์เน็ตคืออะไร
นี่มันสุดยอดไปเลย
- งั้นนี่ก็เหมือนกับ... - เธอไม่...
ทุกอย่างเลย ความรู้ของมนุษย์ทั้งหมด เธอแค่ต้อง...
เข้าไปหาในคอมพิวเตอร์
อืม ก็ประมาณนั้น แต่ก็มีเรื่องโกหกเยอะแยะในนี้
- ขอฉัน... - ได้ๆ เอาเลย
แม็ค อย่ายุ่ง เธอจะทำมันพัง
แล้วเธอเป็นยังไงบ้างกับเรื่องทั้งหมดนี่
เรื่องที่...
เกิดขึ้นในป่า
มีใครบาดเจ็บไหม
ทั้งหมดที่ฉันคิดได้คือ...
ทำไมต้องเป็นฉัน
ทำไมถึงเป็นฉันไม่ใช่พวกเธอ ทำไมฉันถึงทำร้ายเขา
- เธอเคยทำร้ายใครมาก่อนหรือเปล่า - ไม่เคย
ไม่เคยเลยเหรอ แม้แต่ตอนเล่นกีฬาเหรอ
ฉัน...
ฉันไม่เคยเล่นกีฬา เคเจ แล้วฉันก็ไม่ได้ติดตามกีฬาประเภทไหนด้วย
แต่บางครั้งฉันก็ชอบดูเบสบอลนะ
ในอนาคตทีมอินเดียนส์ยังเล่นได้แย่อยู่ไหม
ไม่นะ พวกเขาเล่นได้ดีขึ้น
พวกเขาเล่นได้ดีขึ้น แต่ฉันไม่อยากเล่าให้ฟังล่วงหน้า...
- ดีขึ้นแค่ไหน - เยอะเลย
แต่พวกเขาก็ยังเป็น ทีมอินเดียนส์อยู่ แต่...
แต่ชื่อนั่นก็ดีน้อยลงเยอะเลย
- พวกเธอคุยอะไรกันอยู่ - เรื่องเบสบอล
เธอไม่ชอบเบสบอลด้วยซ้ำ
กูเกิล ทิฟฟานี่ ควิลกิน
เจอแล้ว
ฉันมีสถาบัน ฉันมีสถาบันของตัวเอง
มันคือสถาบันควิลกิน เห็นไหม บอกแล้วไงว่าฉันรู้เรื่องตัวเองดี
นี่เธอจริงจังหรือเปล่าเนี่ย
ตัวฉันในอนาคตจะรู้วิธีพาเรากลับบ้าน
ดูเหมือนเธอทำทุกอย่างในชีวิตเธอ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เขาอยู่ในคลีฟแลนด์ เราต้องขึ้นรถไปที่นั่นให้เร็วที่สุด
นี่ๆ หยุด หยุดก่อน ทุกคนฟังนะ
ไม่มีใครไปคลีฟแลนด์ เราต้องพักสักหน่อย โอเคไหม
- "พัก" เหรอ - ใช่
นั่นคือแผนของเธอเหรอ
พระเจ้า เห็นใจกันหน่อยได้ไหม
ฟังนะ ฉันบอกว่าฉันขอโทษ ที่ไม่ว่าอะไรก็ตามที่มันเป็น...
- หมายถึงอะไรก็ตามที่มันเคยเป็น - ใช่
มันเกิดพังหรืออะไรก็แล้วแต่
ฟังนะ ฉันแค่จะบอกว่า รีบไปก็...
เราต้องกลับบ้าน โอเคไหม เรามีเรื่องให้รับผิดชอบ
เธอต้องเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่เหรอ
ทำไมเธอถึงเข้าใจมันได้ยากเย็นนัก
- ฉันไม่ได้บอกให้เธอยอมแพ้ - ตลกดีนะที่เธอพูดแบบนี้
นั่นหมายความว่าไง ทุกคน
จำได้ไหมตอนประถมสี่
ตอนที่เรามาชุมนุมกัน และพวกเขาพูดถึงปี 2000
ครูแอนเดอร์สันบอกว่า "พวกเธอบางคนจะได้งาน
"ที่ยังไม่มีการริเริ่มสร้างขึ้นมาด้วยซ้ำ"
ฉันจะจำเรื่องนั้นได้ยังไง
- เธอเคยพยายามทำอะไรบ้างไหม - โทษนะ
ที่ฉันไม่ได้รับเลือกให้อยู่ในสภาคองเกรส และไม่ได้คลอดลูกสี่
เธอยังทำอะไรอยู่ตรงนี้ ในบ้านหลังนี้ แบบที่ไม่มีใครเลย
หรือไม่ได้ทำอะไรเลย
เธอไม่ได้คุยกับน้องสาวแล้วด้วยซ้ำ
มีหลายอย่างที่เธอไม่เข้าใจ
ฉันดูแลแม่
เธอทำเรื่องนั้นให้ถูกต้องไม่ได้ด้วยซ้ำ
โทษนะ แต่เธอเป็นตัวฉันในแบบที่แย่ที่สุด
โอเค เธออาจจะคิดว่าเธอรู้ ว่าเธอต้องการอะไร
แต่ความจริงก็คือเธอไม่รู้เลย ว่าเธอเป็นใครด้วยซ้ำ
เธอ... เธอก็แค่เด็กอายุ 12
พระเจ้า ฉันมีดีวีดีที่อายุมากกว่าเธอด้วยซ้ำ
แล้วเราก็เป็นคนคนเดียวกัน ดังนั้นเธอกำลังด่าตัวเองอยู่
- งั้นเหรอ - เออสิ
โอเค รู้อะไรไหม ฉันอาจจะ กลายเป็นเธอ แต่ฉันยังไม่ใช่เธอ
และฉันจะทำให้แน่ใจว่าสิ่งนั้นจะไม่เกิดขึ้น
งั้นก็โชคดีนะ เพราะฉันมีข่าวด่วนมาบอก
ไอ้เรื่องส่งหนังสือพิมพ์ที่เธอภูมิใจนักหนานี่ เธอจะลาออกหลังจากทำงานแค่วันเดียว
เด็กๆ พวกนี้ พวกเขาจำชื่อเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ
เธอมันไร้ความหมายสำหรับพวกเขา เป็นได้แค่เด็กใหม่ แค่นั้นแหละ
อยากโทษฉันที่ล้มเลิกอะไรง่ายๆ ใช่ไหม ฉันเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ
เธอพูดถูก ทิฟฟ์
ฉันแน่ใจว่าใครก็ตามที่เธอเป็นในอนาคต น่าจะช่วยเราได้มากกว่านี้เยอะเลย
พนันได้เลยว่าใครก็ตามก็ดีกว่านี้ ไปกันเถอะ
เคเจ
อย่างน้อยเธอก็มีบ้าน แล้วก็งานด้วย
- เธออาจจะเป็นกะหรี่ติดยาก็ได้นะ - แม็ค ไม่เอาน่า
ก็ได้
ฉันแน่ใจว่าเคเจต้องติดคุกแน่
ฉันจำไม่ได้ว่าสถานีรถประจำทาง อยู่ไกลขนาดนี้
ก็มันผ่านมา 31 ปีแล้ว
ใครจะรู้ว่าสถานีรถยังอยู่ที่นี่หรือเปล่า
ขืนเดินแบบนี้ เราไม่มีทาง ออกจากสโตนี่สตรีมได้ก่อนมืดแน่
เราต้องคิดหาที่ที่เราไปพักได้
เธอคิดว่าตอนนี้ตั๋วราคาเท่าไหร่
- ไม่รู้เลย - ฉันมีเงินแค่สองดอลลาร์เอง
เดี๋ยว อุปกรณ์นั่นอยู่ไหน
ของนั่นเป็นเบาะแสชิ้นเดียว ที่เรามีเพื่อให้เราได้กลับบ้าน
ฉันจะไปรู้ได้ไง
- ไม่มีใครหยิบมาเหรอ - หมายถึง เธอลืมมันใช่ไหม
เราต้องกลับไปเอามัน
ตัวฉันในอนาคตจะช่วยเราได้ยังไง
ถ้าเราไม่มีอุปกรณ์นั่น ที่จะช่วยให้เราได้กลับบ้าน
ไม่มีทาง ฉันไม่กลับไปที่นั่นแน่
นี่ พวกเธอ เราจะนอนที่ไหนคืนนี้
อะไรกันวะ
ยินดีต้อนรับ
เอสทีเอฟ หน่วย 953 เปิดใช้งานระบบหรือไม่
เปิดๆ
กำลังเข้ารหัส
ตำแหน่งชั่วคราว 21:34:51 _ 08.28.2020
อะไร
ไม่ๆ
ปิดการใช้งาน ยกเลิกการใช้งาน หยุด
ระบบกำลังติดอาวุธ
- ระบบติดอาวุธ - ติดอาวุธเหรอ
- นี่น่าสยองชะมัด - เกิดอะไรขึ้นกับมัน
อย่างน้อยมันก็มีหลังคา
ฉันจำของพวกนี้ได้
ฉันเคยเล่นที่นี่อยู่หลายชั่วโมงเลย
นั่นเคยเป็นร้านเคบีทอยส์
มิสซี่กับฉันจะอ้อนวอนให้แม่ พาเราเข้าไปในนั้น
พ่อแม่ฉันซื้อเครื่องเล่นเกมอาตาริวีซีเอส สี่สวิตช์ให้ฉันจากที่นั่น
นั่นเคยเป็นร้านชิคฟิลเอ
ตอนนี้ฉันกินวาฟเฟิลทอดได้เลย
ใช่ พระเจ้า
จำได้ไหมตอนที่เด็บบี้ กิ๊บสันมาเล่นที่นี่
ใช่ นั่นยอดมากเลย ฉันขอแม่ให้ซื้อตั๋วให้อยู่เป็นอาทิตย์ๆ เลย
ฉันก็เหมือนกัน
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้ฟังเพลงของเขา
ฉันเคยเห็นเขาแต่ในนิตยสาร
- เขาเจ๋งมาก - "เขาเจ๋งมาก"
เด็บบี้ กิ๊บสันห่วยแตก
ฉันจำครั้งแรกที่ฉันเห็นเธอได้ แม็ค
ตรงนั้นที่ข้างๆ น้ำพุใหญ่
และพี่ชายเธอกำลังเก็บเหรียญอยู่
แล้วเธอก็เข้าไปข้างหลังเขา แล้วก็ผลักเขาลงไปในนั้น
ไงล่ะ พี่ชายของแม็ค พนันได้เลยว่าเขาเป็นคนที่ต้องติดคุก
นี่ ไปตายซะ
เธอคิดว่าเธอรู้จักครอบครัวฉันเหรอ
เธอก็ด้วย เธอเป็นพวกโรคจิตแอบตามหรือไง
- เปล่า ฉันชอปปิงกับแม่อยู่ที่นี่ - ใช่ โคตรน่าขนลุก
แม็ค ทำไมเธอต้อง ทำตัวกวนประสาทตลอดเวลาด้วย
ฉันเซ็งเต็มทน ที่ทุกคนเอาแต่พูดถึงอดีตที่แสนดี
อย่างกับว่ามันเป็นเรื่องดีจริงๆ
เธอเคยไปบ้านฉันแล้วนี่ ยัยกระเป๋าตุง
ดังนั้นอย่าทำเป็นว่า เธอไม่ได้สังเกตเห็นว่าเราจนแค่ไหน
และฉันส่งหนังสือพิมพ์ เพราะต้องการเงินเป็นค่าอาหารกลางวัน
ไม่ใช่เพื่อซื้อของเล่น ยัยมนุษย์ของเล่น
โอเค ขอโทษนะ
แล้วก็ เด็กใหม่ ชีวิตไม่ใช่ละครตลกที่สมบูรณ์แบบหรอกนะ
- ไม่เอาน่า แม็ค - เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันสักหน่อย
เรามาเจอกันเช้าวันเดียว เพื่อส่งหนังสือพิมพ์
เราทุกคนไม่ต้องทำ เรื่องเดียวกันตลอดเวลา
เหมือนเพื่อนสนิทที่แสนเบิกบานใจ ในชมรมพี่เลี้ยงเด็ก
มันสุดจะงี่เง่าแล้วก็ห่วยแตก
เรื่องที่เราทุกคนทำกันอยู่ ก็คือพยายามให้ได้กลับบ้าน
ช่างมันเถอะ
ฉันจะไม่กลับไป
อะไรนะ เธอต้องกลับไปสิ
- นี่ล้อเล่นอยู่เหรอ - เราต้องอยู่ด้วยกัน
รู้ไหม จริงๆ แล้วไม่ต้องก็ได้นะ
จำคอมพิวเตอร์เครื่องนั้น ที่บ้านตัวเธอตอนเป็นผู้ใหญ่ได้ไหม
ฉันใช้มันค้นหาพี่ชาย
แล้วไงรู้ไหม เอริน ลองเดาสิ ทิฟฟ์
ตอนนี้เขาเป็นหมอเวชศาสตร์ฉุกเฉินแล้ว ไงล่ะที่ว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
บางทีครอบครัวคอยล์ในอนาคต อาจไม่ใช่พวกไม่ได้เรื่องก็ได้
ฉันจะไปอยู่กันเขาสักพัก
งั้นเราจะไปกับเธอ
- เออ เธอไม่ได้รับเชิญ ยัยโง่ - แม็ค มันปลอดภัยกว่าถ้าเราอยู่ด้วยกัน
ทำไมล่ะ ตัวเธอในอนาคต จำพวกเราไม่ได้สักคนด้วยซ้ำ
รู้ไหมว่านั่นหมายความว่าไง
มันหมายความว่า เราไม่สนกันและกันอยู่ดี
ปล่อยเธอไปเถอะ ถ้าเธอคิดว่าตัวเองแกร่งขนาดนั้น
เออสิ เพราะเธอมัน นังโรคจิตใจหินที่ฆ่าผู้ชาย
- ด้วยไม้ฮอกกี้ - หยุดนะ
เออ จะต่อยฉันเหรอ เธอจะต่อยฉันใช่ไหม เอาเลย
ก็คิดอยู่แล้ว
เอาละ ที่ผ่านมาก็สนุกดีนะ
คงได้เจอกันอีกในอนาคตละมั้ง
ไม่ก็ไม่ต้องเจอกันอีก
ซึ่งก็โอเค
เสือชีตาห์ใช้การเร่งความเร็วระยะสั้น เมื่อออกตามล่าเหยื่อ
สกายลาร์โทรมา เธออยากรู้ว่า เราคิดยังไงกับการเป็นเจ้าภาพ
งานเลี้ยงอาหารค่ำผู้เป็นเจ้าของบ้านปีนี้
ออซซี่
คุณอยากเป็นเจ้าภาพ งานเลี้ยงอาหารค่ำเจ้าของบ้านอีกไหม
เราต้องเป็นด้วยเหรอ คน 50 คน เหยียบย่ำเข้ามาในบ้าน
แล้วเราก็ต้องจัดการกับ
บรูสเก็ตต้าที่เหลือ ไปอีกสองอาทิตย์เสมอ มันแค่...
- เอาละ คุณนัดใครไว้หรือเปล่า - ไม่นะ
มันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก ที่รัก
มันไม่มีเครื่องปกปิดแห่งความมืดมิด
และอาจจะเพื่อเข้าจู่โจม โดยที่เหยื่อไม่ทันรู้ตัว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
- ฉันแคเรนค่ะ - ออซซี่
บ้านสวยจังค่ะ เราเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ตรงถนนซิคามอร์
อ้อ ช่วงตึกเก่า
นี่ของคุณหรือเปล่าคะ
ลูกสาวของฉัน เล่นอยู่ในป่าหลังบ้านแล้วเจอมันน่ะค่ะ
ฉันเห็นชื่อ ก็เลยถามใครๆ ดู
คุณเจอไม้นี่ในป่าทางนั้นเหรอ
- เป็นไปไม่ได้ - งั้นคุณก็จำมันได้ใช่ไหมคะ
- อะไรกัน... - ออซซี่
- เดี๋ยว ใจเย็นก่อน - นี่คุณ...
คำบรรยายโดย: วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ